Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δίκη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δίκη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2016

Δικαστικός, χρυσαυγίτικος σουρεαλισμός

Ή αλλιώς, στο δρόμο που χάραξε ο Τοτέμ, μαζεύοντας τα καλύτερα και τα πιο σουρεαλιστικά στιγμιότυπα από προηγούμενα δικαστικά επεισόδια.

Λες και η δίκη της Νυρεμβέργης να είχε κωμικές πλευρές; Και ποιος μας λέει πως αυτή η συγκυρία μοιάζει με Νυρεμβέργη κι όχι πχ με Βαϊμάρη και τη δίκη για το πραξικόπημα της μπιραρίας;


Η δίκη της Χρυσής Αυγής κάθε άλλο παρά φαιδρή υπόθεση είναι, έχει όμως αναπόφευκτα μια κωμική πλευρά, εφόσον μιλάμε για τη νοημοσύνη του μέσου φασίστα και των συνηγόρων τους. Όπως λέει κι ένα σκίτσο του Ι.Β.: Χρυσαυγίτη είσαι φουσκωτός, γιατί είσαι τρόμπας.

Φαντάσου επίσης -με αφορμή τον Ι.Β. και τη δουλειά του- να πρέπει να σηκωθούν όλοι τη στιγμή που μπαίνει η πρόεδρος του δικαστηρίου στην αίθουσα και να πέφτει το παράγγελμα:
-Εγέρθητι... εε... Εγέρθουτου...
ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.


Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σκηνές κι ατάκες που θα έσβηναν το Μάτλοκ και θα έκαναν τον Τομ Κουζ στον "κώδικα τιμής" να κοκκινίσει από ντροπή, σαν τον "κόκκινο κώδικα" που διέταξε ο Τζακ ο Νίκολσον, και τον εκλογικό χάρτη της Αμερικής.
-I want the truth!
-You can't handle the truth!

Και ποια αλήθεια να αντέξει άλλωστε η ταξική δικαιοσύνη; ότι πίσω από τους χρυσαυγίτες είναι τα αφεντικά τους; Το εφοπλιστικό κεφάλαιο και όλο το πολιτικό τους προσωπικό (με αιχμή του δόρατος τα μαντρόσκυλα του συστήματος); Ότι όλοι μαζί νομοθετούν στη βουλή για τα συμφέροντά τους και θέλουν να σπάσει το "απόστημα του  ΠΑΜΕ" στη ζώνη του Περάματος;
-Επόμενη ερώτηση, παρακαλώ.

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Ερώτηση της υπεράσπισης (των Χρυσαυγιτών) προς τον Πουλικόγιαννη.
-Πότε γεννηθήκατε;
-Το 1973.
-Πόσων χρονών ήσασταν τη δεκαετία του 80';
Εδώ η πρόεδρος δεν αντέχει και παρεμβαίνει:
-Τον ρωτάτε δηλ αν ξέρει πόσο κάνει 80-73;

-Από 7 έως 17, απαντάει απτόητος από τη χρυσαυγίτικη βλακεία ο Πουλικόγιαννης. Και τότε με το θριαμβευτικό ύφος των Ντιμπόν και Ντιμπόν, που είναι σίγουροι πως έχουν πιάσει λαβράκι, ρωτάει ο συνήγορος:
-Και τότε πώς γνωρίζετε αυτό που αναφέρατε για το περιοδικό της Χρυσής Αυγής; (ότι δηλ υμνούσε τους ναζί σε ένα φύλλο της δεκαετίας του 80').
(Α-χα! Σ' έπιασα).
-Και για την επανάσταση του 1821 και για άλλα γεγονότα, ενημερώθηκα εκ των υστέρων, απαντάει ατάραχος ο Πουλικόγιαννης...

Δεύτερο σπαρταριστό λαβράκι. Η υπεράσπιση δείχνει στο μάρτυρα φωτογραφίες από εκδήλωση παρουσίασης πολεμικών τεχνών-αθλημάτων και δραστηριότητες της ΚΝΕ, με τη βεβαιότητα πως θα τον οδηγήσει σε αντίφαση, καθώς είχε κατηγορήσει τους χρυσαυγίτες για την πολεμική δομή και οργάνωσή τους.
-Μα εγώ δεν τους κατηγορώ ότι ασκούν πολεμικές τέχνες, αλλά γιατί το κάνουν πάνω μας, απαντάει ο Πουλικόγιαννης.

Το ενδιαφέρον σε αυτήν την υπόθεση είναι πως η υπεράσπιση των φασιστοειδών (που δε διαφέρει δραματικά από αυτούς, από πολιτική άποψη) παίρνει γραμμή από το "Πρώτο Θέμα" κι ένα σχετικό θέμα που είχε κάνει προ τριετίας, το οποίο δεν είχε την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα κι έκλεινε με ένα σχόλιο του Κασιδιάρη! Σε αυτόν το σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε την απάντηση του 902: φαντασία μου πλανεύτρα, είσαι η πιο μεγάλη ψεύτρα.

Τρίτη μεγάλη στιγμή η επίκληση της μειοψηφικής παράταξης στο σωματείο της Ζώνης, που αποχώρησε και προσπάθησε να στήσει δικό της "σωματείο" μόνο για Έλληνες εργαζόμενους (με 15 ευρώ το κεφάλι). Κι η ερώτηση ήταν γιατί έχει αναφορές από όλη την υπόλοιπη αριστερά πλην ΚΚΕ.
-Δεν ξέρω, γιατί δε ρωτάτε τους ίδιους; αναρωτιέται ο Πουλικόγιαννης.
Έλα ντε, γιατί δεν τους ρωτάνε; Δε θα ήταν ωραίο ξεμπρόστιασμα να κληθούν ως μάρτυρες, για να αποδείξουν το μαχητικό αντιφασισμό τους;

Εν τω μεταξύ, αν δεν κάνω λάθος, αναφέρεται βασικά στο σημερινό κυβερνών κόμμα και την ΟΑΚΚΕ, που είναι ίσως το μόνο ακροδεξιό μόρφωμα που δε βλέπει φιλικά τους Ρώσους. Αλλά εκμεταλλεύεται τις... "ενδοφιλορωσικές αντιθέσεις" και ήξερε ποιους να στηρίξει στο Πέραμα, για να μην περάσει το παραγωγικό σαμποτάζ.

Στα φαιδρά κι αξιοσημείωτα μπορούμε να συμπεριλάβουμε επίσης τα εξής:
-ότι οι χρυσαυγίτες παρουσίασαν τους εαυτούς τους σε μια συνεδρίαση ως θύματα της αστυνομικής βίας, που ξέσπασε αναίτια πάνω τους -κάτι σαν ενδοναζιστικές αντιθέσεις. Εδώ αναγκάστηκαν να συλλάβουν τελικά το Ρουπακιά, τι να λέμε τώρα...

-Η ατάκα της προέδρου ότι έχουμε ποινική κι όχι πολιτική δίκη -επειδή η υπεράσπιση θέλησε να παρουσιάσει τον Πουλικόγιαννη ως πολιτικό αντίπαλο και να μειώσει την αξιοπιστία της μαρτυρίας του.
Προφανώς και μιλάμε για κοινούς μπράβους, θρασύδειλα καθάρματα του υποκόσμου με οργανικές σχέσεις με τη μαφία της νύχτας. Αλλά αυτό δικάζεται στο πρόσωπο των φασιστών; Αλήθεια;

-Η επίκληση του indymedia (η αντιπληροφόρηση στα καλύτερά της) από τους συνηγόρους της υπεράσπισης κι η συστηματική προσπάθεια να παρουσιάσουν αυτόν και τον πολιτικό του χώρο ως επιρρεπή (τουλάχιστον) στη βία και τα επεισόδια. Κάτι που "αποδεικνύεται" με τον πιο ξεκαρδιστικό τρόπο.
-Ποιο είναι το νόημα της φράσης "το σφυροδρέπανο καρφώθηκε στην καρδιά του φασισμού";
-Τι σημαίνει το σύνθημα "πόλεμος στον πόλεμο των καπιταλιστών"; Ή η φράση "τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς συνεχίζουμε";

Αυτό το τελευταίο ειδικά, είναι παρμένο από την ομιλία του Γόντικα στην πρόσφατη παρουσίαση του ντοκιμαντέρ για το ΔΣΕ. Και τη χρησιμοποίησε ως επιχείρημα για να χτυπήσει το ΚΚΕ και ένα από τα αστικά καλοθρεμμένα παπαγαλάκια του Τύπου (νομίζω ο Πρετεντέρης, αλλά δεν είμαι και σίγουρος) (σ.σ.: τελικά είναι του Κασιμάτη). Το σημειώνω, για να φανεί από πού παίρνουν γραμμή οι φασίστες...

-Σημειώνουμε επίσης τις σουρεαλιστικές ερωτήσεις -που δυστυχώς τις περισσότερες τις κόβει η πρόεδρος και δεν αφήνει να δούμε πού το πάνε οι συνήγοροι με το ακαταμάχητο σκεπτικό τους.
-Ξέρετε το paintball;
-Έχετε πάει στο Νέδα;
-Ήσασταν σύνεδρος, όταν εκλέχτηκε ΓΓ ο Κουτσούμπας;

Αλλά η κοινή συνισταμένη όλων αυτών -και η βασική σταθερά του συστήματος που υπηρετούν- είναι ο αντικομμουνισμός. Και το φοβερό επιχείρημα -που ομολογώ πως δεν κατάλαβα πού ακριβώς κολλούσε- ότι η Σοβιετική Ένωση χρηματοδοτούσε το ΚΚΕ -που καταχειροκροτήθηκε από τη χρυσαυγίτικη πλευρά του κοινού.

Μη χάσετε στο επόμενο επεισόδιο: ερώτηση για το αγαπημένο χρώμα του Πουλικόγιαννη, τα κότερα του καπετάνιου Γιώτη (που τον αποκαθηλώνουμε), το Στάλιν, την 20ή Οκτώβρη και τις σχέσεις του ΚΚΕ με το Γερμανό.

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Ένας κορυδαλλός δε φέρνει την άνοιξη

Α. Απ’ τη συνοικία τα λεωφορεία.
Αφήγηση, σε πρώτο πρόσωπο, των εντυπώσεων του λαϊκού στρώματος από την χτεσινή ημέρα στον κορυδαλλό.

Πουρνό-πουρνό με την αυγούλα, και με το ριζοσπάστη στη μασχάλη, κατεβαίνω ομόνοια, για να πάρω το τρόλεϊ 21 –σαν τους όρους της κομιντέρν και τον 21ο αιώνα, που θα είναι αιώνας επαναστάσεων και περάσματος στο σοσιαλισμό- για νίκαια. Τα μπαρουτοκαπνισμένα εξάρχεια κοιμούνται στον απόηχο ενός δύσκολου μεσημβρινού ξυπνήματος με πονοκέφαλο, γιατί αν ξυπνήσεις μονομιάς, πρωί κι απότομα, θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς, από την απαλεψιά και το χανγκ όβερ.

Με σταματά μια σαραντάρα κυρία, με ξενική προφορά και το διεθνισμό στο κούτελο να αχνοφαίνεται.
-Ξέρετε πού είναι Πειραιώς; (χωρίς άρθρο, αλλά όχι άναρθρα, σαν τον εγέρθουτου).
(Ανοίγει παρένθεση. Σε εκείνο το ύψος βασικά ο δρόμος λέγεται τσαλδάρη. Από αυτούς που δικάστηκαν κι εκτελέστηκαν στην περίφημη δίκη των έξι (διόρθωση: δεν εκτελέστηκαν, αλλά ήταν επικεφαλής της παράταξης που στοιχοποιήθηκε). Που τώρα πάει για αναψηλάφηση, για να σβηστεί κάθε ίχνος από τις θυσίες, προς εξευμενισμό των μαζών, και τους δυσάρεστους, αναγκαστικούς ελιγμούς της αστικής τάξης. Που ξέρει τώρα να προφυλάσσει καλύτερα τα εξιλαστήρια «θύματά» της, τη σάρκα εκ της σαρκός της. Όπως προφύλαξε τα εκατό περίπου χρυσαύγουλα έξω από τον κορυδαλλό και τα άφησε ανενόχλητα να την πέσουν σε έναν από τους μάρτυρες κατηγορίας –το δικό μας ράπερ, αφάζα, όπως μάθαμε αργότερα. Και τους κρατάει στην εφεδρεία, ως δύναμη κρούσης, για τα δύσκολα που έρχονται).

Ξεπερνάω τον πρωινό πειρασμό να απαντήσω σε άπταιστη καμακική με καλογιάννη (ντου γιου λάικ μαντμαζέλ δι γκρις) κι απαντάω:
-Κι εγώ εκεί πάω.
-Πηγαίνετε στο ντεμονστρέισον;
Ε, ήταν αυταπόδεικτο και δεν χρειάζεται να το ντεμοστρέιτ ένι φέρδερ.
-Του δε αντιφάσιστ; Γιες, οφκόρς (ουί σασά).
Φτάνουμε στη στάση, πάω να μπω και με σταματάει.
-No, you go with the public bus?
(Μα τι περίμενε, να έχω τσάρτερ;)
Not with the organization?
Οργάνωση, οργάνωση... ποια είναι αυτή η οργάνωση;
Μα αυτή που λέγαμε προηγουμένως, στο λέτσοβο...
Μα φυσικά με το πάμπλικ μπας, όπως είμαστε με την public alliance. Και βλέπουμε κριτικά και την πείρα από τα πάμπλικ φροντ, με τον αντιφασιστικό χαρακτήρα. Κι εξάλλου το λεωφορείο έχει κι ετυμολογικά μέσα του το λαό (λεω+φορείο). Αλλά αυτή είναι μάλλον με τα ενιαία μέτωπα, με τους κυβερνητικούς σοσιαλδημοκράτες.
Ανέβηκα στο τρόλεϊ και την άφησα να βρει τους σεκίτες της.

Που τους βρήκα όλους μαζί ξανά στον χώρο της συγκέντρωσης. Κι ένα κλιμάκιο της κεερφα να μας κόβει με το μάτι, για να υπολογίσει πόοσι περίπου ήμασταν. Που αντικειμενικά ήμασταν περισσότεροι στην αρχή, γιατί είχαμε πρωινούς εργάτες (σαν το σιφωνιό) κι υπαλλήλους (σαν τον μπενετάτο που έφυγε σε κάποια φάση, για να πάει στο μάθημά του, στο σχολείο) που είχαν στάση εργασίας, αλλά σταδιακά φυλλορροούσαν κι αυξανόταν το αγουροξυπνημένο φοιτηταριάτο των αντιφασιστών της άλλης πλευράς.
-Μη μας μετράτε, είμαστε πολλοί, τους πέταξα.
Και φεύγοντας ακούω πίσω μου, κάτι σαν: δε σας μετράμε σύντροφε, χαιρόμαστε που είστε πολλοί.
Ένας κόμπος η χαρά μου κι όμως αν θα ‘ρθεις, στάλα-στάλα θα στο δώσω, για να δροσιστείς.
Λίγα ακόμη πολιτικά γλυκόλογα και θα με έπειθαν για ενιαίο μέτωπο.

Η δίκη τελικά αναβλήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο. Αναμενόμενο, γιατί αυτή είναι η πάγια τακτική, προκειμένου να σπάσει ο κόσμος από το κίνημα αλληλεγγύης (όταν είναι από τη δική μας πλευρά οι κατηγορούμενοι) ή... αντι-αλληλεγγύης, όπως στην προκείμενη. Κι αν είχαν χιούμορ, θα την έβαζαν ξανά για αύριο (σσ: σήμερα) το πρωί, για να τιμήσουν την επέτειο της εθνοσωτήριου 21ης απριλίου.

Β. Συμπεράσματα

Η χρυσή αυγή είναι εγκληματική οργάνωση εξ ορισμού. Όχι γιατί παραβιάζει την (τυφλή και ευέλικτη) αστική νομοθεσία, αλλά επειδή είναι οι συνεχιστές της 21ης απριλίου, τα εγγόνια του παπαδόπουλου και του αδόλφου, (η σαπίλα του ντουνιά). Κι επειδή η λογική συνέπεια της ρατσιστικής ιδεολογίας τους είναι πιθανότατα να χαίρονται για τους εκατοντάδες μετανάστες που πνίγονται μεσοπέλαγα, κάθε χρόνο, στη μεσόγειο (με σχεδίες χωρίς σχέδιο και βάρκα την απελπισία, για να βρουν μια απάνεμη ιθάκη από την οδύσσειά τους) και δε φτάνουν στην ήπειρο της άρειας φυλής.

Όποιος περιμένει από το αστικό κράτος να απονείμει πραγματική δικαιοσύνη, μοιάζει με τον πνιγμένο, που προσπαθεί να πιαστεί από τα μαλλιά του. Μόνο που η αστική δικαιοσύνη φοράει περουκίνι κι είναι τυφλή, σαν το ματάκια λωποδύτη στάθη ψάλτη (σε μια ταινία του ογδόντα), και σκληρή σαν μπι μούβι με τον πετρόχειλο (τη δικαιοσύνη θα την επιβάλει η ταξική μας πάλη: γκε-γκε;). Παίζει τυφλόμυγα, όταν είναι να συλλάβει τους χρυσαυγίτες (και όλως τυχαίως, δεν τους κλείνει ποτέ σε κελιά τύπου γάμα). Αλλά κρυφοκοιτάει σαν παιδάκι μέσα από τα χέρια του, όταν είναι να πιάσει στις δαγκάνες του ταξικούς συνδικαλιστές, που αγωνίζονται για το δίκιο τους (σαν τους χαλυβουργούς).


Υγ: Για όλα αυτά (κι άλλους τόσους λόγους), όλοι στηνπορεία της πέμπτης στην κλαυθμώνος.