Το μέλλον μας δεν είναι (αντι-καζαμίας)

(Αποκλειστικά αποσπάσματα από τις μυστικές εκθέσεις του τμήματος προφητείας κι ενοράσεως της κομινφόρμ για την κατάσταση του κινήματος στην ελλάδα το 2009).

Ιανουάριος: (...) ο προσυνεδριακός διάλογος στο ριζοσπάστη συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Ο χαράλαμπος τραμπάκουλας με βαρυσήμαντη παρέμβασή του επισημαίνει ότι ενώ έβοσκε τα πρόβατα εδώ παραδίπλα (της κοκκινούλας προεξεχούσης) κατέστη αυτόπτης μάρτυρας της τραγικής πτώσης του τελευταίου αναθεωρητή του Λετσόβου στο δυσδιάκριτο γκρεμό άνωθεν της ραχούλας.
Κατόπιν τούτου η κομμουνιστική ορθοδοξία κατήγαγε αποφασιστική νίκη εις βάρος του οπορτουνισμού κι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για τη δημιουργία, ύπαρξη και λειτουργία και στο λέτσοβο κομματικής οργάνωσης βάσης.
Η αναγκαιότητα της τελευταίας είναι πια κτήμα του κινήματος των λαϊκών στρωμάτων και της μη μονοπωλιακής αστικής τάξης της περιοχής, καθώς μετά την εκλαϊκευτική παρουσίαση των θέσεων του κόμματος από τον ινστρούκτορα που ήρθε από την αθήνα, τα έχουν πιάσει όλα στουπόγαλο.

Παράλληλα φτάνουν τις 100 οι επιστολές στον προσυνεδριακό που στολίζουν τον καθηγητή γιώργο ρούση με συντροφική διάθεση και λεπτό σταλινικό χιούμορ.
Ο 100ός επιστολογράφος βραβεύεται από το κόμμα με το παράσημο του ήρωα της σοσιαλιστικής εργασίας και τιμητικές πλακέτες για τα 30 χρόνια από την επέμβαση στο αφγανιστάν και τα 20 από τον σχηματισμό της κυβέρνησης ζολώτα.

Φεβρουάριος: το 18ο Συνέδριο του κόμματος εξετάζει το ζήτημα των μπλοκ και του διαδικτύου. Δημιουργείται το www.mausoleio.blogspot.com όπου εξειδικεύονται και εκλαϊκεύονται όλες οι αποφάσεις της κεντρικής επιτροπής. Οι ρεντ μπλόκερς καλούνται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της κομιντέρν και να αυτοδιαλυθούν. Όσα μπλοκ δεν πειθαρχούν στην απόφαση και συνεχίζουν τη λειτουργία τους, καταγγέλλονται ως προβοκατόρικα, πλαστά και αντιδραστικά που απολαμβάνουν τα αργύρια της προδοσίας τους στην άλλη άκρη του ατλαντικού. Από την απόφαση εξαιρείται ο σύντροφος φάρος, καθώς θεωρείται ότι έχει σπάνιο ταλέντο και πρέπει να αξιοποιηθεί.

Μάρτιος (με το καινούριο): ανατρέπεται η νέα δημοκρατία και στη θέση της σχηματίζεται μεταβατική αστικο-μενσεβίκικη κυβέρνηση τσίπρα-κερένσκι που θεσπίζει προοδευτικά, ριζοσπαστικά μέτρα, όπως το 65ωρο, το κατώτατο εγγυημένο εισόδημα, την κρατικοποίηση των τραπεζών και των ΚΕΣ κ.ά.

Απρίλιος: το κόμμα διαπιστώνει ότι δε συντρέχει λόγος σύγκλησης έκτακτου συνεδρίου και καινούριων επεξεργασιών, εκτιμώντας ότι τα πρόσφατα γεγονότα είχαν προβλεφθεί στο ακέραιο από τις βασικές κατευθύνσεις των θέσεων του 18ου συνεδρίου, το βιβλίο του λένιν για τον αποστάτη κάουτσκι και την αποκάλυψη του ιωάννη.

Ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας, επιστρέφει μεταμφιεσμένος με τρένο από την φινλανδία όπου είχε καταφύγει για να ιδιωτεύσει και προκαλεί παραλήρημα ενθουσιασμού στο σύνολο της κομμουνιστικής αριστεράς. Γράφει αμέσως τις θέσεις του απρίλη και βάζει στις μάζες το σύνθημα "όλη η εξουσία στις καταλήψεις".

(...) Ιούνιος: τα(η) εαακ διοργανώνουν(ει) τριήμερο φεστιβάλ εκδηλώσεων για τα 20χρονα του ναρ και του ενωμένου βερολίνου. Το πρόγραμμα και η θεματική των πολιτικών συζητήσεων έχουν ως εξής:
1η μέρα: η πρώτη διεθνής και η σταλινική διαγραφή του μπακούνιν από τον εξουσιαστή μαρξ.
2η μέρα: μαϊούνης, οι δύο μήνες που συγκλόνισαν τον κόσμο.
3η μέρα: 2006-09, η τρίχρονη εποποιία των εαακ.

(...)Αύγουστος: ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας επιστρέφει θριαμβευτής στο κόμμα, επικεφαλής της οργάνωσης κνίτες δίχως κόμμα. Αποκαθίσταται με δόξα και τιμή κι αποκαθιστά ευθύς τις αποφάσεις του 17ου συνεδρίου μαζί με το βαθύτατα παρεξηγημένο 13ο.
Συγκαλείται έκτακτο συνέδριο όπου καταργείται το αξίωμα του γενικού γραμματέα, επανέρχονται για πρώτη φορά μετά το 40 οι πυρήνες αντί των οργανώσεων βάσης ως δομικό μοντέλο κι εκλέγεται παμψηφεί νέος ιδεολογικός υπεύθυνος ο γιώργος ρούσης. Αποκαθηλώνονται άμεσα από το σπίτι του λαού όλα τα εικονίσματα του πατερούλη και αντικαθίστανται με αφίσες του τσε και εικόνες της ρόζας λούξεμπουργκ.

Οκτώβριος: το πραξικόπημα των κορνιλοφικών με πολιτικό επίτροπο τον άδωνι γεωργιάδη αποτυγχάνει και η επανάσταση φαντάζει προ των πυλών.
Οι μαυρουδέας, ρεντ χοτ τσίλι πέπερ και σκαμπαρδώνης ωστόσο, με άρθρο τους στην ελευθεροτυπία εκφράζουν ανοιχτά τον πόνο ψυχής τους και την αντίθεσή τους με το σχέδιο εξέγερσης, την οποία καταγγέλλουν ως πρόωρη, τυχοδιωκτική και πραξικοπηματική παραβίαση των αποφάσεων του 18ου συνεδρίου του κόμματος.

Νοέμβριος (με το καινούριο): ξεσπάει η λαϊκή επανάσταση κι επικρατεί χωρίς να σπάσει ούτε ποτήρι. Παρόλα αυτά κάποια έκτροπα δεν αποφεύγονται. Θλιβερός απολογισμός πέντε σπασμένες βιτρίνες, για τις οποίες διενεργούνται έκτακτα ανταρτοδικεία κι οι ένοχοι εκτελούνται πάραυτα.

Σχηματίζεται καινούρια επαναστατική κυβέρνηση.
Η ναντιέζντα κρούπσκαγια αναλαμβάνει το λαϊκό κομισαριάτο υγείας για την πραγματική αναμόρφωση του εσυ με κατεύθυνση το σοσιαλισμό. Ο καραϊσκάκης αναλαμβάνει αρχηγός του κόκκινου στρατού και διαμορφώνει ιδεολογική πλατφόρμα για τη στρατιωτικοποίηση συνδικάτων κι εργασίας που απορρίπτεται με οριακή πλειοψηφία για να υιοιθετηθεί στη συνέχεια. Ο σοβιετικός κυριούλης αναλαμβάνει πρόεδρος του κμε.

Ο μαυρουδέας διαψεύδει τις φήμες που τον ήθελαν να συμμετέχει στην αντίσταση των χειμερινών ανακτόρων με το σώμα των δόκιμων μελών και αξιωματικών. Αλλάζοντας εκ νέου πλευρό και στάση, τάσσεται με το μέρος της επανάστασης.
Η στροφή του επισφραγίζεται με την καινοτόμο επεξεργασία της θεωρίας του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού. Ο ολοκληρωτικός σοσιαλισμός είναι ιδιότυπο κι ενδιάμεσο στάδιο στο προτσές της εξέλιξης με νέα, ιδιόρρυθμα ποιοτικά χαρακτηριστικά και καινούρια, ιδιότροπη αρχιτεκτονική δομή.
Χρονικά τοποθετείται ανάμεσα στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική κοινωνία. Αποτελεί στάδιο που δε μπορούσαν λόγω αντικειμενικής αδυναμίας και χρονικών περιορισμών να προβλέψουν οι κλασικοί καθώς κι όσοι περιορίζονταν σε μια θρησκευτική ανάγνωση του έργου τους.

Δεκέμβριος: ξεσπάει η λαϊκή αντεπανάσταση της κροστάνδης με επίκεντρο το στέκι στο βιολογικό του απθ.
Το κόμμα προβάλλει το επαναστατικό σύνθημα "μπολσεβίκοι χωρίς σοβιέτ" που συσπειρώνει τη συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία και τσακίζει την εξέγερση.

Το μπρεσνιεφικό απολίθωμα εκτοπίζεται στη σιβηρία θεωρούμενο ως ηθικός συναυτουργός και ευμενώς ουδέτερο προς την εξέγερση της κροστάνδης. Εκεί υπογράφει οικειοθελώς την ομολογία του για όσα κατηγορείται και συγγράφει το βιβλίο "λιβυκό αρχιπέλαγος" όπου περιγράφει τα ειδυλλιακά τοπία και τις άριστες συνθηκες κράτησής του.

Υγ: στο πλαίσιο της παρουσίασης των μυστικών εκθέσεων της κομινφόρμ πραγματοποιήθηκε σε μια σεμνή τελετή και η κοπή της πίτας του μπλοκ (σπανακοτυρόπιτα για την ακρίβεια).
Κομμάτια κόπηκαν κατά σειρά για το κόμμα, το σπίτι (του λαού), τον στάλιν, το γραμματέα της οβ, το μνημείο του άγνωστου αποστάτη, το μνημείο του άγνωστου διαγραφέντα, την επαναστατική οργάνωση κνίτες δίχως κόμμα, το γιώργο ρούση, τον γκρίσιν, το πολιτμπιρό, την κοινοβουλευτική ομάδα, την εδυε, το παμε αστυνομικών, το φαν κλαμπ του μπογιό, τη σοβιετία, τη λδ κορέας, το 8%, τις επερχόμενες ευρωεκλογές, το σοβιετικό κυριούλη, τον σάμις, τον κούκου (που είναι διχασμένη προσωπικότητα κομμένη στα τέσσερα σαν το παλιό καλό βερολίνο), το γεγκόρ κουζμίτς λιγκατσόφ (όπου κι αν βρίσκεται κι αν μας ακούει αυτή τη στιγμή) και τον ανδρέα σκαμπαρδώνη με την ολόψυχη ευχή να του κάτσει το φλουρί και δη στο λαιμό.
Η κοπή, όπως επιβάλλει το έθιμο και το καταστατικό, ήταν στημένη. Το φλουρί έπεσε ανάμεσα στην πρώην νιφάδα της μακεδονίας και την ναντιέζντα κρούπσκαγια, η οποία και το έχει ανάγκη φέτος.

Και του χρόνου...

Ωωω μαυρουδέα... (μια εκδήλωση στο φυσικό)

Ποιος ρουσσό στον πρετεντέρη και πουρνάρια μάντολες.
Εδώ μιλούσε ο μαυρουδέας στο φυσικό...

Η εκδήλωση είχε θέμα την καπιταλιστική κρίση. Στα μάτια της φαντασίας μου ο πραγματικός τίτλος ήταν: η κρίση φεύγει, ο μαυρουδέας έρχεται...

Ο ογκόλιθος της μαρξιστικής σκέψης, ο συν-επινοητής συν-ιδρυτής της απόλυτης καλτ θεωρίας περί ολοκληρωτικού καπιταλισμού, ο αποστάτης του αριστερισμού, το σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, ο ένας και μοναδικός μετά τον οποίο το καλούπι έσπασε και πάει, ο... σταύρος μαυρουδέας, δέχτηκε να πρωταγωνιστήσει στην εκδήλωση της σπουδάζουσας στο φυσικό με σαπόρτινγκ καστ τον ρεντ χοτ τσίλι πέπερ (τσιλιγγιρίδη).
Ο τσίλι είναι κάτι σαν υπεύθυνος στη θεσσαλονίκη για τα πανεπιστήμια και καθηγητής πολυτεχνείου. Ο μαυρουδέας είναι μια ιστορία μόνος του...

Το μπρεσνιεφικό απολίθωμα, πιστό στις διαστροφές του και την καλή αίσθηση καλτ γούστου που το διακρίνει, παραβρέθηκε στην εκδήλωση και μοιράζεται μαζί σας τις εντυπώσεις του μαζί με ό,τι άλλο θυμηθεί στην πορεία.

Λίγοι από σας, θέλω να πιστεύω, δεν γνωρίζετε τον μαυρουδέα.
Ένας άνθρωπος τομή στην πορεία της ελληνικής αριστεράς. Στο πρώτο συνέδριο του ναρ συνεμπνεύστηκε και συνέγραψε τη μεγαλειώδη επεξεργασία περί νεότατου σταδίου του ανώτατου ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού.
Έκτοτε κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι και στον μύλο της αντίδρασης. Ο -για μένα- παγκόσμιας εμβέλειας οικονομολόγος του παμάκ (πανεπιστήμιο μακεδονίας για τους μη κάτοικους ιερουσαλήμ και θεσσαλονίκης) έφυγε από το ναρ και ξαναμαναεπαναθεμελίωσε την επαναστατική προοπτική του σήμερα στο πλευρό του κόμματος. Με το οποίο πλέον διατηρεί άριστες σχέσεις, βρίσκεται πολιτικά πολύ κοντά του, αλλά όχι μέσα του. Είτε γιατί διαφωνεί ο ίδιος, είτε εξαιτίας του παρελθόντος του (δήλωση μετανοίας ο μαυρουδέας δεν υπογράφει).

Ακόμα λιγότεροι φαντάζομαι θα αντιλαμβάνεστε γιατί τέτοιο κόλλημα με το τοτέμ μαυρουδέα. Τον ναρίτη που έγινε λατρεία, τον γκεβάρα της διανόησης, τον άνθρωπο που συμπύκνωσε σε μία λέξη όλον τον χαβαλέ εναντίον του ναρ και έγινε σύνθημα στα χείλη μια ολόκληρης παρέας και ενός ΤΕΙ στη σίνδο.
Εσείς με δεα κι εμείς με μαυρουδέα
Μαυρουδέα είσαι ιδεα κτλ...
Το ότι πέφτει δούλεμα δε σημαίνει ότι δεν τον αγαπάμε.
Ίσα-ίσα...

Ο μαυρουδέας βέβαια την θέση του για τον ολοκληρωτικό δεν την έχει αποκηρύξει. Κοτζάμ πανεπιστημιακό βιβλίο έχει βγάλει για αυτό άλλωστε. Το οποίο εν παρόδω καταδεικνύει ότι το πραγματικό αίτημα αιχμής τη σήμερον, δεν είναι πανεπιστημιακά συγγράμματα δωρεάν, αλλά συγγράμματα γραμμένα από τον μαυρουδέα.
Όταν λοιπόν έφτασαν στα αυτιά μου σαν μελοποιημένη ποίηση οι εξής φράσεις: αύξηση του ποσοστού απόλυτης υπεραξίας καθώς επίσης κι ότι κάθε δομική κρίση αλλάζει την δομή, την αρχιτεκτονική του συστήματος, είπα εδώ είμαστε.

Ο πειρασμός ήταν πολύ μεγάλος για να μην υποκύψω να κάνω ερώτηση. Άσε που δε θυμάμαι να απέχω τελικά από κάτι που με έβαλε σε πειρασμό. Δε βρίσκω το λόγο.
Η ερώτηση ήταν διατυπωμένη όσο πιο π...κα κι αθώα γινόταν.
Αν όλα αυτά συνιστούν κάποια ποιοτική τομή, πέρασμα σε κάποια καινούρια φάση ανάπτυξης του καπιταλισμού κτλ. Ούτε ολοκληρωτικός, ούτε νέο στάδιο, ούτε τίποτα.
Υψηλά νοήματα κι όποιος τα πιάσει.

Ο μαυρουδέας ζορίστηκε αρκετά από την ερώτηση. Πάλι καλά που μεσολάβησαν κι άλλες κι είχε χρόνο να τη σκεφτεί.
Η απάντηση, αν και υψηλού θεωρητικού επιπέδου, ήταν ήξεις-αφήξεις. Μέχρι κι ο τσίλι αναγκάστηκε να παρέμβει και να ρωτήσει ευγενικά αλλλά ξεκάθαρα αν αυτή η περίφημη αρχιτεκτονική δομή (που προσωπικά μου θύμισε το παράδειγμα του μαρξ με τον αρχιτέκτονα και τη μέλισσα από το κεφάλαιο) συνιστά κάποιο καινούριο στάδιο.

Οπότε ο μαυρουδέ ξέφυγε εκ νέου σαν χέλι με αριστοτεχνικές προσεκτικές διατυπώσεις, που θα ζήλευε κι ο καλύτερος κεντριστής, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι:
-τον λένιν, όταν μιλούσε για νέο ιμπεριαλιστικό στάδιο, τον έλεγαν αιρετικό. (παρεμπιπτόντως, υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι οι -περίφημες οπωσδήποτε- ιδέες του λένιν θα είχαν το ίδιο κύρος, αν δεν είχαν νικήσει οι μπολσεβίκοι και η ρωσική επανάσταση λειτουργώντας σαν πρότυπο για τους υπόλοιπους);
-υπάρχουν οπωσδήποτε δυο-τρία καινούρια ποιοτικά στοιχεία (ναι, αλλά ποια, δε μας είπε) στον σύγχρονο καπιταλισμό.
-είναι μεγάλο ζήτημα αν αυτό αποτελεί καινούριο στάδιο ή όχι. Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά.

Εμείς βέβαια, όπως φαντάζεστε, ούτε την κουβέντα αυτή ανοίξαμε, ούτε την άποψη του μαυρουδέα ακούσαμε επ' αυτού.
Αλλά σε κάθε περίπτωση, τη μαντέψαμε...
Εσείς...;

Πάμε τώρα στα ηθικά διδάγματα που μπορεί να κρατήσει ο μέσος γκρούπι του μαυρουδέα από αυτή την εκδήλωση:
-τα έξιτ πολ μετά το τέλος ανέδειξαν νικητή τον τσίλι.
Ήταν πιο βαρετός, γιατί τα διάβαζε από μέσα -από διαφάνειες πάουερπόιντ από το πισί του- κι έλεγε τα απολύτως αυτονόητα με πολλές λεπτομέρειες.
Μπροστά σε κομματικό κοινό όμως είχε πλεονέκτημα. Συν τοις άλλοις γιατί τον μαυρουδέα τον πιάναν λίγοι, ενώ τις δικές του κοινοτυπίες τις πιάναν στουπόγαλο, που λέει κι ο τραμπάκουλας.

-στο τέλος με πλησίασε ένας από τη νΚΑ που με ξέρει ακόμα για κνίτη από τον όμιλο με τον σοβιετικό κυριούλη.
-Ρε συ, τι του κάνεις τέτοιες ερωτήσεις θα σε διαγράψουν, αστειεύτηκε.
-Χα! Νομίζεις... Δε μπορούν.
ήθελα να πω, αλλά κρατήθηκα.
Του αναβάλλω την χαρά, όσο με παίρνει...

-απόρροια του προηγούμενου.
Τον έφερα σε δύσκολη θέση τον θεό;
Άυτό έμεινε άραγε σαν γεύση;
Κι εγώ τι είμαι δηλ; Κανάς εγκάθετος που ζορίζει και ξεμπροστιάζει τις επιρροές μας;
Αλλά για στάσου. Τώρα κι εγώ επιρροή είμαι. Και δεν κουβαλάω παντού την ιδιότητα μαζί μου, όπως πριν. Δεν έχω να φοβάμαι μη τυχόν εκθέσω κανέναν με όσα πω ή όσα κάνω.
Είναι κι αυτό μια ανακούφιση, από μια άποψη...

Υατερόγραφα:
-ο χτεσινός ριζοσπάστης με ολοσέλιδη ανάλυση μαυρουδέα -στην εκδήλωση τα είπε καλύτερα- και ξεκίνημα προσυνεδριακού με ρεσιτάλ γιώργου ρούση είναι απλώς όλα τα ρούβλια. Και σε σκληρό συνάλλαγμα...
-έβγαλα και πιο σοβαρά συμπεράσματα, αλλά δεν χωράν εδώ. Θα μπουν σε επόμενο σημείωμα.