Επιστροφή στην πόλη που γέννησε τη διαλεκτική. Που μυρίζει κατρουλιό μαζί με πατσουλί. Με τους συνειδητά ασυνείδητους ατομιστές και τους ταξικά ασυνείδητους προλετάριους. Τόσες αντιφάσεις και δεν προχωράει τίποτα. Κι ύστερα σου λέει, είναι πηγή εξέλιξης.
Μια μίζερη πραγματικότητα όπου καλείσαι να πάρεις θέση.
Μέσα της σαν γρανάζι της, ή απ’ έξω της στο περιθώριο;
Μέσα της ελλοχεύει ο κίνδυνος της ενσωμάτωσης. Κι απ’ έξω ο ναρκισσισμός του περιθωρίου. Μαζί με τη σοσιαλιστική συνείδηση που έρχεται απ’ έξω, έξω από την αλλοτρίωση και τη φενακισμένη συνείδηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.
Κι άντε μετά να περάσει με εισοδισμό στους μέσα.
Αν μείνουμε μέσα στα σημερινά όρια, πώς θα συλλάβουμε το αύριο που έρχεται; Θα μας καταπιεί η καθημερινότητα και θα μας αφομοιώσει στο βούρκο της στασιμότητας.
Αλλά αν δεν πιάσουμε τις αντιφάσεις στο σήμερα, φαντασιωνόμαστε ως αναχωρητές κόσμους εκτός πραγματικότητας. Και χτίζουμε γυάλες να κλείσουμε μέσα το απ’ έξω μας, για να μείνει καθαρό απ’ τους απ’ έξω που ενσωματώθηκαν μέσα στο σύστημα. Θέλω να βγω από δω έξω!
Ρήξη και συνέχεια. Θέλει διαλεκτική σύντροφε.
Και ποιος την έχασε για να τη βρούμε εμείς…
Μένουμε λοιπόν κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους που τους κουβαλάμε κι όταν βγούμε έξω. Μπροστά σε μια οθόνη, παράθυρο της φυλακής στον κόσμο, με θέα άλλα σπίτια, όπου μπορείς να μπαίνεις, αρκεί να μένεις πάντα μέσα σε τοίχους.
Εντοιχισμένη ζωή κι ο καινούριος χρόνος.
Η διαφορά με την ευτυχία είναι μια βαρηκοΐα. Οπότε μακάριοι οι σύντροφοι που δε μπορούν να αφουγκραστούν και να πιάσουν τον παλμό του κόσμου. Και πιονιέροι της ευτυχίας όλοι εμείς που βάζουμε τάπα στα αυτιά όταν είναι να μιλήσει ο άλλος.
Εντειχισμένος κι ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε, άλλο αν κάποιοι μένουν στα λάθη και τις ανορθογραφίες του και κάνουν πως δεν τον ξέρουν. Μπήκε εντός των τειχών για να μην εκτίθεται στους παγωμένους ανέμους της αλλαγής που φύσηξαν το 89 κι έβαλαν το ιστορικό προτσές στην κατάψυξη της αντεπανάστασης. Ο πάγος κόλλησε, ο δρόμος έσβησε.
Κι ο βασιλιάς έμεινε μούμια μαρμαρωμένη πλάι στην κόκκινη πλατεία με τη μηλιά να κλαίει την χαμένη –σοσιαλιστική- πατρίδα και την χαμένη παρτίδα με τον ιμπεριαλισμό, που δεν είναι η τελευταία. Χάσαμε μόνο μια μάχη, όχι τον –ταξικό- πόλεμο.
Οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα, γιατί η σοβιετία εάλω. Και γίναμε όλοι παλαιολόγοι που ψάχνουν τον προδότη που άνοιξε την κερκόπορτα στην μπορνχόλμερ στράσε, αντίκες του ιστορικού προτσές χωρίς αξία χρήσης αλλά με πλούσιο παρελθόν μεγάλης μεταπωλητικής αξίας, αν το εξαργυρώσουμε στους αστούς. Και μείναμε πίσω να μετράμε πόσοι τούρκεψαν και ξεπουλήθηκαν.
Το κακό ξεκίνησε από τον εμφύλιο. Που έπαιρναν με το ζόρι τους χωρικούς και τους έφερναν στις πόλεις για να μη βρίσκει τρόφιμα το αντάρτικο. Που ήταν κατά βάση χωριάτικο, σαν την εθνική μας σαλάτα, με φέτα ορεσίβια κι αγνά υλικά από την επαρχία.
Κι ύστερα ήρθε το τσιμέντο κι η αστυφιλία και μαράζωσε η ύπαιθρος. Κι ο κόσμος ξέχασε να ξεχωρίζει τα χόρτα και τις μυρωδιές, έμαθε να ενοχλείται από τις φυσικές και να τις καλύπτει με αποσμητικό. Ο καπιταλισμός έφτασε στην χωριάτικη ελλάδα κι έσπασε βίαια δεσμούς και παλιές προαιώνιες σχέσεις. Έβαλε τους μπαρμπάδες στο λέτσοβο να πίνουν καμπάρντι και να χορεύουν ρασπούτιν. Σκότωσε την προφορική διάδοση, τα παραμύθια των γιαγιάδων και τη φαντασία. Έλεγξε το φαντασιακό με δικές του έτοιμες εικόνες κι έβαλε στη θέση του δικούς του μύθους, για το φανταστικό φετιχοποιημένο κόσμο των εμπορευμάτων και της νεκρής εργασίας που ρουφάει αίμα κι υπεραξία από τη ζωντανή.
Τα παιδιά μεγαλώνουν με τυποποιημένες αναμνήσεις. Οι λεπτοί, ξερακιανοί γείτονες έγιναν δαπιτόφατσες με χοντρά μάγουλα. Κι οι συλλογικότητες έσπασαν σε πολλά μικρά κομμάτια –μεταμοντέρνα- και πήρε ο καθένας το μερίδιο μοναξιάς που του αναλογούσε.
Κάποτε λέγαμε να καώ εγώ, να καείς εσύ για να γενούνε τα σκοτάδια φως. Αλλά το μόνο φως που καίει είναι της οθόνης κι όλοι εμείς καιγόμαστε μπροστά της. Σκοταδισμός του κερατά.
Και πάει λέγοντας. Ολόκληρη αλυσίδα σκέψεων με ένα σωρό αδύναμους κρίκους. Που αν την ξετυλίξεις ολόκληρη φτάνει πολύ μακριά, ως την αντίθεση πόλης-χωριού.
Η κομμουνιστική προοπτική βασίζεται στην πόλη, στην τεχνολογία, στη μεγάλη παραγωγή. Τι είδους συλλογικότητα όμως υπάρχει στη μαζική εξαθλίωση κι αποξένωση των πόλεων; Ποιες δυνατότητες αποκέντρωσης δίνει σήμερα η αυτοματοποίηση; Πόσο τρελός ήταν στ’ αλήθεια ο τσαουσέσκου που είχε –λέει- πλάνο να ενώσει τα χωριά για να φτιάξει μικρές πόλεις; Ή οι σοβιετικοί που είχαν πολλές πόλεις μέχρι ένα εκατομμύριο κι ελάχιστες μεγαλουπόλεις;
Ο κόσμος σήμερα είναι σαν την αλυσίδα που παίζαμε μικροί στο διάλειμμα.
Αν όλη η τάξη στο σχολειό δώσει σφιχτά τα χέρια, κορίτσια αγόρια στη σειρά και έστηνε χορό
Η αλυσίδα θα ‘τανε πολύ-πολύ μεγάλη, σχέσεις αλληλεξάρτησης θα είχαμε θαρρώ.
Ο πρώτος σέρνει τρέχοντας τον χορό σαν υπερδύναμη κι οι άλλοι πίσω ακολουθούν θέλοντας και μη το ρυθμό του. Οι προλετάριοι μαθητές δεν έχουν παρά να χάσουν την αλυσίδα τους και στις απότομες στροφές της ταξικής πάλης και της αλυσίδας κάτι ελαφρά πόδια έφευγαν με φόρα και μετά τα βρίσκαμε πάνω σε τοίχους, κάγκελα, ή στα χέρια των μπολσεβίκων.
Ενίοτε η αλυσίδα έκλεινε σα σπείρα κι ο πρώτος περνούσε ανάμεσα απ’ τους άλλους τονίζοντας τις σχέσεις αλληλεξάρτησης και τις αξεδιάλυτες αντιφάσεις του συστήματος. Αλλά η αλυσίδα συνήθως έσπαγε στο τέλος που είχε φυγόκεντρο δύναμη και δυαδική εξουσία και πολύ σπάνια στους τρεις-τέσσερις πρώτους της γραμμής.
Κι αυτή είναι η πιο εκλαϊκευτική εικόνα που μπορώ να σκεφτώ για να εξηγήσω τη θεωρία του λένιν για τον αδύναμο κρίκο και τις πρώιμες επαναστάσεις του βαζιούλιν. Ενδείκνυται και για νέους πρωτοπόρους, όταν με το καλό ανασυστηθούν.
Υστερόγραφο
Η ιδεολογική τροφή που μας ταΐζει η ραδιοτηλεόραση είναι αυτές οι δήθεν αθώες κοινωνικά μορφές. Πολύ περισσότερο από τον καθαρά πολιτικό λόγο, την ιδεολογία που δεν κρύβει το όνομά της, που πολύ δύσκολα άλλωστε αγγίζει όσους ήδη έχουν άλλη πολιτική τοποθέτηση.
Σχεδόν ανεμπόδιστα περνάει ό, τι δε μιλάει ανοιχτά για πολιτική κι ιδεολογία… αλλά για «ουδέτερα», αιώνια ανθρώπινα πράγματα: μουσική, τραγούδι, έρωτα. Ντύσιμο, φαγητό, όμορφα σπίτια, έπιπλα, κουζίνες, απορρυπαντικά. Αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, τσιγάρα και ποτά. Αρώματα, κοσμήματα, αδυνάτισμα, διακοπές και ταξίδια και…
Η καταπληκτική ικανότητα της αστικής τάξης βρίσκεται στο ότι προσφέροντας στους εργαζόμενος μια ερζάτς μικρογραφία της δικής της ευημερίας, τους κάνει να υιοθετούν σε όλη την κλίμακα τα δικά της ταξικά, κοινωνικά πρότυπα στις ανθρώπινες σχέσεις.
Τι είναι τέλος πάντων αυτή η κυρίαρχη ιδεολογία για την οποία μιλούν όλοι οι αριστεροί κοινωνιολογούντες αν δεν είναι πρώτα απ’ όλα ο ατομισμός; Ο συμφεροντολογισμός, το ατομικό ξεμονάχιασμα, η ακοινωνικότητα σε όλες της τις γνωστές της μορφές;
Ζήσης θέος, από τα υλικά της ανοιχτής συζήτησης: για μια δημοκρατική ραδιοτηλεόραση που διοργάνωσε το μάρτη του 86 στο πολυτεχνείο το γραφείο τύπου της κε του κκε.
Σχετικό με το σημερινό κείμενο και σαν πρόγευση για το επόμενο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λέτσοβο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λέτσοβο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009
Το μέλλον μας δεν είναι (αντι-καζαμίας)
(Αποκλειστικά αποσπάσματα από τις μυστικές εκθέσεις του τμήματος προφητείας κι ενοράσεως της κομινφόρμ για την κατάσταση του κινήματος στην ελλάδα το 2009).
Ιανουάριος: (...) ο προσυνεδριακός διάλογος στο ριζοσπάστη συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Ο χαράλαμπος τραμπάκουλας με βαρυσήμαντη παρέμβασή του επισημαίνει ότι ενώ έβοσκε τα πρόβατα εδώ παραδίπλα (της κοκκινούλας προεξεχούσης) κατέστη αυτόπτης μάρτυρας της τραγικής πτώσης του τελευταίου αναθεωρητή του Λετσόβου στο δυσδιάκριτο γκρεμό άνωθεν της ραχούλας.
Κατόπιν τούτου η κομμουνιστική ορθοδοξία κατήγαγε αποφασιστική νίκη εις βάρος του οπορτουνισμού κι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για τη δημιουργία, ύπαρξη και λειτουργία και στο λέτσοβο κομματικής οργάνωσης βάσης.
Η αναγκαιότητα της τελευταίας είναι πια κτήμα του κινήματος των λαϊκών στρωμάτων και της μη μονοπωλιακής αστικής τάξης της περιοχής, καθώς μετά την εκλαϊκευτική παρουσίαση των θέσεων του κόμματος από τον ινστρούκτορα που ήρθε από την αθήνα, τα έχουν πιάσει όλα στουπόγαλο.
Παράλληλα φτάνουν τις 100 οι επιστολές στον προσυνεδριακό που στολίζουν τον καθηγητή γιώργο ρούση με συντροφική διάθεση και λεπτό σταλινικό χιούμορ.
Ο 100ός επιστολογράφος βραβεύεται από το κόμμα με το παράσημο του ήρωα της σοσιαλιστικής εργασίας και τιμητικές πλακέτες για τα 30 χρόνια από την επέμβαση στο αφγανιστάν και τα 20 από τον σχηματισμό της κυβέρνησης ζολώτα.
Φεβρουάριος: το 18ο Συνέδριο του κόμματος εξετάζει το ζήτημα των μπλοκ και του διαδικτύου. Δημιουργείται το www.mausoleio.blogspot.com όπου εξειδικεύονται και εκλαϊκεύονται όλες οι αποφάσεις της κεντρικής επιτροπής. Οι ρεντ μπλόκερς καλούνται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της κομιντέρν και να αυτοδιαλυθούν. Όσα μπλοκ δεν πειθαρχούν στην απόφαση και συνεχίζουν τη λειτουργία τους, καταγγέλλονται ως προβοκατόρικα, πλαστά και αντιδραστικά που απολαμβάνουν τα αργύρια της προδοσίας τους στην άλλη άκρη του ατλαντικού. Από την απόφαση εξαιρείται ο σύντροφος φάρος, καθώς θεωρείται ότι έχει σπάνιο ταλέντο και πρέπει να αξιοποιηθεί.
Μάρτιος (με το καινούριο): ανατρέπεται η νέα δημοκρατία και στη θέση της σχηματίζεται μεταβατική αστικο-μενσεβίκικη κυβέρνηση τσίπρα-κερένσκι που θεσπίζει προοδευτικά, ριζοσπαστικά μέτρα, όπως το 65ωρο, το κατώτατο εγγυημένο εισόδημα, την κρατικοποίηση των τραπεζών και των ΚΕΣ κ.ά.
Απρίλιος: το κόμμα διαπιστώνει ότι δε συντρέχει λόγος σύγκλησης έκτακτου συνεδρίου και καινούριων επεξεργασιών, εκτιμώντας ότι τα πρόσφατα γεγονότα είχαν προβλεφθεί στο ακέραιο από τις βασικές κατευθύνσεις των θέσεων του 18ου συνεδρίου, το βιβλίο του λένιν για τον αποστάτη κάουτσκι και την αποκάλυψη του ιωάννη.
Ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας, επιστρέφει μεταμφιεσμένος με τρένο από την φινλανδία όπου είχε καταφύγει για να ιδιωτεύσει και προκαλεί παραλήρημα ενθουσιασμού στο σύνολο της κομμουνιστικής αριστεράς. Γράφει αμέσως τις θέσεις του απρίλη και βάζει στις μάζες το σύνθημα "όλη η εξουσία στις καταλήψεις".
(...) Ιούνιος: τα(η) εαακ διοργανώνουν(ει) τριήμερο φεστιβάλ εκδηλώσεων για τα 20χρονα του ναρ και του ενωμένου βερολίνου. Το πρόγραμμα και η θεματική των πολιτικών συζητήσεων έχουν ως εξής:
1η μέρα: η πρώτη διεθνής και η σταλινική διαγραφή του μπακούνιν από τον εξουσιαστή μαρξ.
2η μέρα: μαϊούνης, οι δύο μήνες που συγκλόνισαν τον κόσμο.
3η μέρα: 2006-09, η τρίχρονη εποποιία των εαακ.
(...)Αύγουστος: ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας επιστρέφει θριαμβευτής στο κόμμα, επικεφαλής της οργάνωσης κνίτες δίχως κόμμα. Αποκαθίσταται με δόξα και τιμή κι αποκαθιστά ευθύς τις αποφάσεις του 17ου συνεδρίου μαζί με το βαθύτατα παρεξηγημένο 13ο.
Συγκαλείται έκτακτο συνέδριο όπου καταργείται το αξίωμα του γενικού γραμματέα, επανέρχονται για πρώτη φορά μετά το 40 οι πυρήνες αντί των οργανώσεων βάσης ως δομικό μοντέλο κι εκλέγεται παμψηφεί νέος ιδεολογικός υπεύθυνος ο γιώργος ρούσης. Αποκαθηλώνονται άμεσα από το σπίτι του λαού όλα τα εικονίσματα του πατερούλη και αντικαθίστανται με αφίσες του τσε και εικόνες της ρόζας λούξεμπουργκ.
Οκτώβριος: το πραξικόπημα των κορνιλοφικών με πολιτικό επίτροπο τον άδωνι γεωργιάδη αποτυγχάνει και η επανάσταση φαντάζει προ των πυλών.
Οι μαυρουδέας, ρεντ χοτ τσίλι πέπερ και σκαμπαρδώνης ωστόσο, με άρθρο τους στην ελευθεροτυπία εκφράζουν ανοιχτά τον πόνο ψυχής τους και την αντίθεσή τους με το σχέδιο εξέγερσης, την οποία καταγγέλλουν ως πρόωρη, τυχοδιωκτική και πραξικοπηματική παραβίαση των αποφάσεων του 18ου συνεδρίου του κόμματος.
Νοέμβριος (με το καινούριο): ξεσπάει η λαϊκή επανάσταση κι επικρατεί χωρίς να σπάσει ούτε ποτήρι. Παρόλα αυτά κάποια έκτροπα δεν αποφεύγονται. Θλιβερός απολογισμός πέντε σπασμένες βιτρίνες, για τις οποίες διενεργούνται έκτακτα ανταρτοδικεία κι οι ένοχοι εκτελούνται πάραυτα.
Σχηματίζεται καινούρια επαναστατική κυβέρνηση.
Η ναντιέζντα κρούπσκαγια αναλαμβάνει το λαϊκό κομισαριάτο υγείας για την πραγματική αναμόρφωση του εσυ με κατεύθυνση το σοσιαλισμό. Ο καραϊσκάκης αναλαμβάνει αρχηγός του κόκκινου στρατού και διαμορφώνει ιδεολογική πλατφόρμα για τη στρατιωτικοποίηση συνδικάτων κι εργασίας που απορρίπτεται με οριακή πλειοψηφία για να υιοιθετηθεί στη συνέχεια. Ο σοβιετικός κυριούλης αναλαμβάνει πρόεδρος του κμε.
Ο μαυρουδέας διαψεύδει τις φήμες που τον ήθελαν να συμμετέχει στην αντίσταση των χειμερινών ανακτόρων με το σώμα των δόκιμων μελών και αξιωματικών. Αλλάζοντας εκ νέου πλευρό και στάση, τάσσεται με το μέρος της επανάστασης.
Η στροφή του επισφραγίζεται με την καινοτόμο επεξεργασία της θεωρίας του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού. Ο ολοκληρωτικός σοσιαλισμός είναι ιδιότυπο κι ενδιάμεσο στάδιο στο προτσές της εξέλιξης με νέα, ιδιόρρυθμα ποιοτικά χαρακτηριστικά και καινούρια, ιδιότροπη αρχιτεκτονική δομή.
Χρονικά τοποθετείται ανάμεσα στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική κοινωνία. Αποτελεί στάδιο που δε μπορούσαν λόγω αντικειμενικής αδυναμίας και χρονικών περιορισμών να προβλέψουν οι κλασικοί καθώς κι όσοι περιορίζονταν σε μια θρησκευτική ανάγνωση του έργου τους.
Δεκέμβριος: ξεσπάει η λαϊκή αντεπανάσταση της κροστάνδης με επίκεντρο το στέκι στο βιολογικό του απθ.
Το κόμμα προβάλλει το επαναστατικό σύνθημα "μπολσεβίκοι χωρίς σοβιέτ" που συσπειρώνει τη συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία και τσακίζει την εξέγερση.
Το μπρεσνιεφικό απολίθωμα εκτοπίζεται στη σιβηρία θεωρούμενο ως ηθικός συναυτουργός και ευμενώς ουδέτερο προς την εξέγερση της κροστάνδης. Εκεί υπογράφει οικειοθελώς την ομολογία του για όσα κατηγορείται και συγγράφει το βιβλίο "λιβυκό αρχιπέλαγος" όπου περιγράφει τα ειδυλλιακά τοπία και τις άριστες συνθηκες κράτησής του.
Υγ: στο πλαίσιο της παρουσίασης των μυστικών εκθέσεων της κομινφόρμ πραγματοποιήθηκε σε μια σεμνή τελετή και η κοπή της πίτας του μπλοκ (σπανακοτυρόπιτα για την ακρίβεια).
Κομμάτια κόπηκαν κατά σειρά για το κόμμα, το σπίτι (του λαού), τον στάλιν, το γραμματέα της οβ, το μνημείο του άγνωστου αποστάτη, το μνημείο του άγνωστου διαγραφέντα, την επαναστατική οργάνωση κνίτες δίχως κόμμα, το γιώργο ρούση, τον γκρίσιν, το πολιτμπιρό, την κοινοβουλευτική ομάδα, την εδυε, το παμε αστυνομικών, το φαν κλαμπ του μπογιό, τη σοβιετία, τη λδ κορέας, το 8%, τις επερχόμενες ευρωεκλογές, το σοβιετικό κυριούλη, τον σάμις, τον κούκου (που είναι διχασμένη προσωπικότητα κομμένη στα τέσσερα σαν το παλιό καλό βερολίνο), το γεγκόρ κουζμίτς λιγκατσόφ (όπου κι αν βρίσκεται κι αν μας ακούει αυτή τη στιγμή) και τον ανδρέα σκαμπαρδώνη με την ολόψυχη ευχή να του κάτσει το φλουρί και δη στο λαιμό.
Η κοπή, όπως επιβάλλει το έθιμο και το καταστατικό, ήταν στημένη. Το φλουρί έπεσε ανάμεσα στην πρώην νιφάδα της μακεδονίας και την ναντιέζντα κρούπσκαγια, η οποία και το έχει ανάγκη φέτος.
Και του χρόνου...
Ιανουάριος: (...) ο προσυνεδριακός διάλογος στο ριζοσπάστη συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Ο χαράλαμπος τραμπάκουλας με βαρυσήμαντη παρέμβασή του επισημαίνει ότι ενώ έβοσκε τα πρόβατα εδώ παραδίπλα (της κοκκινούλας προεξεχούσης) κατέστη αυτόπτης μάρτυρας της τραγικής πτώσης του τελευταίου αναθεωρητή του Λετσόβου στο δυσδιάκριτο γκρεμό άνωθεν της ραχούλας.
Κατόπιν τούτου η κομμουνιστική ορθοδοξία κατήγαγε αποφασιστική νίκη εις βάρος του οπορτουνισμού κι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για τη δημιουργία, ύπαρξη και λειτουργία και στο λέτσοβο κομματικής οργάνωσης βάσης.
Η αναγκαιότητα της τελευταίας είναι πια κτήμα του κινήματος των λαϊκών στρωμάτων και της μη μονοπωλιακής αστικής τάξης της περιοχής, καθώς μετά την εκλαϊκευτική παρουσίαση των θέσεων του κόμματος από τον ινστρούκτορα που ήρθε από την αθήνα, τα έχουν πιάσει όλα στουπόγαλο.
Παράλληλα φτάνουν τις 100 οι επιστολές στον προσυνεδριακό που στολίζουν τον καθηγητή γιώργο ρούση με συντροφική διάθεση και λεπτό σταλινικό χιούμορ.
Ο 100ός επιστολογράφος βραβεύεται από το κόμμα με το παράσημο του ήρωα της σοσιαλιστικής εργασίας και τιμητικές πλακέτες για τα 30 χρόνια από την επέμβαση στο αφγανιστάν και τα 20 από τον σχηματισμό της κυβέρνησης ζολώτα.
Φεβρουάριος: το 18ο Συνέδριο του κόμματος εξετάζει το ζήτημα των μπλοκ και του διαδικτύου. Δημιουργείται το www.mausoleio.blogspot.com όπου εξειδικεύονται και εκλαϊκεύονται όλες οι αποφάσεις της κεντρικής επιτροπής. Οι ρεντ μπλόκερς καλούνται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της κομιντέρν και να αυτοδιαλυθούν. Όσα μπλοκ δεν πειθαρχούν στην απόφαση και συνεχίζουν τη λειτουργία τους, καταγγέλλονται ως προβοκατόρικα, πλαστά και αντιδραστικά που απολαμβάνουν τα αργύρια της προδοσίας τους στην άλλη άκρη του ατλαντικού. Από την απόφαση εξαιρείται ο σύντροφος φάρος, καθώς θεωρείται ότι έχει σπάνιο ταλέντο και πρέπει να αξιοποιηθεί.
Μάρτιος (με το καινούριο): ανατρέπεται η νέα δημοκρατία και στη θέση της σχηματίζεται μεταβατική αστικο-μενσεβίκικη κυβέρνηση τσίπρα-κερένσκι που θεσπίζει προοδευτικά, ριζοσπαστικά μέτρα, όπως το 65ωρο, το κατώτατο εγγυημένο εισόδημα, την κρατικοποίηση των τραπεζών και των ΚΕΣ κ.ά.
Απρίλιος: το κόμμα διαπιστώνει ότι δε συντρέχει λόγος σύγκλησης έκτακτου συνεδρίου και καινούριων επεξεργασιών, εκτιμώντας ότι τα πρόσφατα γεγονότα είχαν προβλεφθεί στο ακέραιο από τις βασικές κατευθύνσεις των θέσεων του 18ου συνεδρίου, το βιβλίο του λένιν για τον αποστάτη κάουτσκι και την αποκάλυψη του ιωάννη.
Ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας, επιστρέφει μεταμφιεσμένος με τρένο από την φινλανδία όπου είχε καταφύγει για να ιδιωτεύσει και προκαλεί παραλήρημα ενθουσιασμού στο σύνολο της κομμουνιστικής αριστεράς. Γράφει αμέσως τις θέσεις του απρίλη και βάζει στις μάζες το σύνθημα "όλη η εξουσία στις καταλήψεις".
(...) Ιούνιος: τα(η) εαακ διοργανώνουν(ει) τριήμερο φεστιβάλ εκδηλώσεων για τα 20χρονα του ναρ και του ενωμένου βερολίνου. Το πρόγραμμα και η θεματική των πολιτικών συζητήσεων έχουν ως εξής:
1η μέρα: η πρώτη διεθνής και η σταλινική διαγραφή του μπακούνιν από τον εξουσιαστή μαρξ.
2η μέρα: μαϊούνης, οι δύο μήνες που συγκλόνισαν τον κόσμο.
3η μέρα: 2006-09, η τρίχρονη εποποιία των εαακ.
(...)Αύγουστος: ο λαοπρόβλητος ηγέτης μάκης πέτσας επιστρέφει θριαμβευτής στο κόμμα, επικεφαλής της οργάνωσης κνίτες δίχως κόμμα. Αποκαθίσταται με δόξα και τιμή κι αποκαθιστά ευθύς τις αποφάσεις του 17ου συνεδρίου μαζί με το βαθύτατα παρεξηγημένο 13ο.
Συγκαλείται έκτακτο συνέδριο όπου καταργείται το αξίωμα του γενικού γραμματέα, επανέρχονται για πρώτη φορά μετά το 40 οι πυρήνες αντί των οργανώσεων βάσης ως δομικό μοντέλο κι εκλέγεται παμψηφεί νέος ιδεολογικός υπεύθυνος ο γιώργος ρούσης. Αποκαθηλώνονται άμεσα από το σπίτι του λαού όλα τα εικονίσματα του πατερούλη και αντικαθίστανται με αφίσες του τσε και εικόνες της ρόζας λούξεμπουργκ.
Οκτώβριος: το πραξικόπημα των κορνιλοφικών με πολιτικό επίτροπο τον άδωνι γεωργιάδη αποτυγχάνει και η επανάσταση φαντάζει προ των πυλών.
Οι μαυρουδέας, ρεντ χοτ τσίλι πέπερ και σκαμπαρδώνης ωστόσο, με άρθρο τους στην ελευθεροτυπία εκφράζουν ανοιχτά τον πόνο ψυχής τους και την αντίθεσή τους με το σχέδιο εξέγερσης, την οποία καταγγέλλουν ως πρόωρη, τυχοδιωκτική και πραξικοπηματική παραβίαση των αποφάσεων του 18ου συνεδρίου του κόμματος.
Νοέμβριος (με το καινούριο): ξεσπάει η λαϊκή επανάσταση κι επικρατεί χωρίς να σπάσει ούτε ποτήρι. Παρόλα αυτά κάποια έκτροπα δεν αποφεύγονται. Θλιβερός απολογισμός πέντε σπασμένες βιτρίνες, για τις οποίες διενεργούνται έκτακτα ανταρτοδικεία κι οι ένοχοι εκτελούνται πάραυτα.
Σχηματίζεται καινούρια επαναστατική κυβέρνηση.
Η ναντιέζντα κρούπσκαγια αναλαμβάνει το λαϊκό κομισαριάτο υγείας για την πραγματική αναμόρφωση του εσυ με κατεύθυνση το σοσιαλισμό. Ο καραϊσκάκης αναλαμβάνει αρχηγός του κόκκινου στρατού και διαμορφώνει ιδεολογική πλατφόρμα για τη στρατιωτικοποίηση συνδικάτων κι εργασίας που απορρίπτεται με οριακή πλειοψηφία για να υιοιθετηθεί στη συνέχεια. Ο σοβιετικός κυριούλης αναλαμβάνει πρόεδρος του κμε.
Ο μαυρουδέας διαψεύδει τις φήμες που τον ήθελαν να συμμετέχει στην αντίσταση των χειμερινών ανακτόρων με το σώμα των δόκιμων μελών και αξιωματικών. Αλλάζοντας εκ νέου πλευρό και στάση, τάσσεται με το μέρος της επανάστασης.
Η στροφή του επισφραγίζεται με την καινοτόμο επεξεργασία της θεωρίας του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού. Ο ολοκληρωτικός σοσιαλισμός είναι ιδιότυπο κι ενδιάμεσο στάδιο στο προτσές της εξέλιξης με νέα, ιδιόρρυθμα ποιοτικά χαρακτηριστικά και καινούρια, ιδιότροπη αρχιτεκτονική δομή.
Χρονικά τοποθετείται ανάμεσα στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική κοινωνία. Αποτελεί στάδιο που δε μπορούσαν λόγω αντικειμενικής αδυναμίας και χρονικών περιορισμών να προβλέψουν οι κλασικοί καθώς κι όσοι περιορίζονταν σε μια θρησκευτική ανάγνωση του έργου τους.
Δεκέμβριος: ξεσπάει η λαϊκή αντεπανάσταση της κροστάνδης με επίκεντρο το στέκι στο βιολογικό του απθ.
Το κόμμα προβάλλει το επαναστατικό σύνθημα "μπολσεβίκοι χωρίς σοβιέτ" που συσπειρώνει τη συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία και τσακίζει την εξέγερση.
Το μπρεσνιεφικό απολίθωμα εκτοπίζεται στη σιβηρία θεωρούμενο ως ηθικός συναυτουργός και ευμενώς ουδέτερο προς την εξέγερση της κροστάνδης. Εκεί υπογράφει οικειοθελώς την ομολογία του για όσα κατηγορείται και συγγράφει το βιβλίο "λιβυκό αρχιπέλαγος" όπου περιγράφει τα ειδυλλιακά τοπία και τις άριστες συνθηκες κράτησής του.
Υγ: στο πλαίσιο της παρουσίασης των μυστικών εκθέσεων της κομινφόρμ πραγματοποιήθηκε σε μια σεμνή τελετή και η κοπή της πίτας του μπλοκ (σπανακοτυρόπιτα για την ακρίβεια).
Κομμάτια κόπηκαν κατά σειρά για το κόμμα, το σπίτι (του λαού), τον στάλιν, το γραμματέα της οβ, το μνημείο του άγνωστου αποστάτη, το μνημείο του άγνωστου διαγραφέντα, την επαναστατική οργάνωση κνίτες δίχως κόμμα, το γιώργο ρούση, τον γκρίσιν, το πολιτμπιρό, την κοινοβουλευτική ομάδα, την εδυε, το παμε αστυνομικών, το φαν κλαμπ του μπογιό, τη σοβιετία, τη λδ κορέας, το 8%, τις επερχόμενες ευρωεκλογές, το σοβιετικό κυριούλη, τον σάμις, τον κούκου (που είναι διχασμένη προσωπικότητα κομμένη στα τέσσερα σαν το παλιό καλό βερολίνο), το γεγκόρ κουζμίτς λιγκατσόφ (όπου κι αν βρίσκεται κι αν μας ακούει αυτή τη στιγμή) και τον ανδρέα σκαμπαρδώνη με την ολόψυχη ευχή να του κάτσει το φλουρί και δη στο λαιμό.
Η κοπή, όπως επιβάλλει το έθιμο και το καταστατικό, ήταν στημένη. Το φλουρί έπεσε ανάμεσα στην πρώην νιφάδα της μακεδονίας και την ναντιέζντα κρούπσκαγια, η οποία και το έχει ανάγκη φέτος.
Και του χρόνου...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)