Ή μάλλον, για την ακρίβεια, ένα κείμενο για την Ηριάννα και ένα για όσους ασκήθηκαν στο αγαπημένο τους χόμπι, πατώντας πάνω στην υπόθεσή της (κάποιοι θα το πουν αντικουκουεδίλα, εγώ θα το πω αντικομμουνισμό, και ναι, θεωρώ ότι ταυτίζονται).
Θα μπορούσε να είναι η λογική του παραλόγου, αλλά είναι απλώς η λογική του συστήματος. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί την τρομοκράτηση των τρίτων, που είναι αθώοι κι αμέτοχοι. Μέχρι αποδείξεως του εναντίου, θα έλεγε κανείς. Αλλά ακόμα κι αν δεν αποδειχτεί τίποτα, αυτά είναι ψιλά γράμματα για την ελληνική δικαιοσύνη.
Μια 29χρονη κοπέλη ζει εδώ και αρκετά χρόνια -αλλά ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες- έναν εφιάλτη χωρίς τέλος και την τιμωρία των δικαστικών αρχών, επειδή αρνήθηκε να χωρίσει το σύντροφό της, που θεωρούνταν ύποπτος για συμμετοχή στη “Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς”. Ο σύντροφός της τελικά αθωώθηκε, αλλά η ίδια τιμωρείται διότι δε συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις της έδρας και στέλνεται για “σωφρονισμό” στις φυλακές της Θήβας!
Η Ηριάνα Β. Λ. είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής στο ΕΚΠΑ κι επιστημονική συνεργάτιδα σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα. Μέχρι πριν λίγο καιρό περνούσε πολλές ώρες της ημέρας της στο Πανεπιστήμιο, διδάσκοντας στο Διδασκαλείο Ελληνικής Γλώσσας. Αλλά στις αρχές του μήνα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη και οδηγήθηκε στις φυλακές της Θήβας, εξαιτίας μιας δίκης που δεν απέδειξε σε κανένα σημείο την ενοχή της και πήρε μια φανερά άδικη απόφαση, με ανύπαρκτους μάρτυρες και στοιχεία. Πλέον συνεχίζει αναγκαστικά τη μελέτη της στο κελί της.
Για το χρονικό της υπόθεσης, δανειζόμαστε κάποια στοιχεία από το διαδικτυακό ψήφισμα για τη συλλογή υπογραφών που ζητούν την απελευθέρωσή της, όπου εξιστορούνται τα βασικά γεγονότα.
Στις 14 Μαρτίου 2011 η Αντιτρομοκρατική έκανε έφοδο στο σπίτι του φοιτητή ΕΜΠ και φίλου της Ηριάννας, Κωνσταντίνου. Εκείνο το βράδυ στο σπίτι κοιμόταν και η Ηριάννα, τότε φοιτήτρια Φιλοσοφικής. Προσάγεται στη ΓΑΔΑ όπου δίνει προανακριτική κατάθεση, οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη.
18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξαναεμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του ΕΜΠ στου Ζωγράφου.
11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της ΣΠΦ και για οπλοκατοχή, με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου, από τα ευρήματα στο ΕΜΠ, ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψή τους κι ενώ το DNA της Ηριάννας είναι στα χέρια της αστυνομίας εδώ και δύο χρόνια. Γίνεται εξονυχιστική έρευνα στο σπίτι και το αυτοκίνητό της, αλλά δε βρίσκεται το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο. Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους, κι αργότερα ζητάει την άρση της για να μπορέσει να παρουσιάσει στο εξωτερικό κάποιες δημοσιεύσεις της, στο πλαίσιο των σπουδών της.
Ο σύντροφός της, Κωνσταντίνος, παραπέμπεται σε δίκη ως μέλος της ΣΠΦ, με μοναδικό στοιχείο τη φιλική του σχέση με δύο μέλη της οργάνωσης. Με πρόταση του εισαγγελέα Σωτήρη Μπάγια και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ο Κωνσταντίνος αθωώνεται αμετάκλητα. Αλλά η ίδια οδηγείται σε δίκη, στην οποία δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον της, κανένας μάρτυρας κατηγορίας και το μόνο στοιχείο είναι ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA. Όταν ζήτησε να γίνει επανέλεγχος του δείγματος σε πιστοποιημένο εργαστήριο, η απάντηση της αστυνομίας ήταν πως το δείγμα είχε τελειώσει! Συνεπώς δεν υπάρχει καμία περίπτωση ταυτοποίησης και καταρρέει το μοναδικό στοιχείο στο οποίο βασίζεται η κατηγορία.
Παρόλα αυτά, το δικαστήριο την καταδικάζει σε 13 χρόνια κάθειρξη, χωρίς ελαφρυντικά. Στις 17 Ιουλίου έχει οριστεί δικάσιμος για να επανεξεταστεί η υπόθεση, αλλά η Ηριάννα πρέπει να παραμείνει φυλακισμένη μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, που δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα.
Όπως σημειώνεται και στο ψήφισμα η Ηριάννα είναι κάποιος από εμάς κι η αδικία στο πρόσωπό της είναι αδικία εναντίον όλων μας. Ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση της. Εξάλλου, η “ανεξάρτητη δικαιοσύνη” δεν κάνει διακρίσεις, στα χρόνια του τρομονόμου και δεν ασχολείται με αποδείξεις, μαρτυρίες και περιττές λεπτομέρειες. Το μόνο φίλτρο που χρησιμοποιεί είναι η ταξική, κοινωνική θέση κι η πολιτική σκοπιμότητα. Σαν τον ιστό της αράχνης, που τσακώνει μόνο τα μικρότερα έντομα…
Η Ηριάννα, η ΚΝΕ και η “γενική κατακραυγή”
Αναδημοσιεύεται από την Κατιούσα
Η σημερινή ανακοίνωση της ΚΝΕ για την άδικη καταδίκη και φυλάκιση της Ηριάννας Β. Λ. θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να περάσει κι απαρατήρητη. Η ανακοίνωση καταγγέλλει το γεγονός και σημειώνει το αυτονόητο για τη συλλογική διέξοδο απέναντι στο πλέγμα νόμων και μηχανισμών καταστολής.
Το μόνο που θα μπορούσε να πει κανείς -αν ήθελε οπωσδήποτε να βρει κάτι- είναι ότι θα μπορούσε να έχει βγει και νωρίτερα, και πως χρειάζονται καλύτερα αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις.
Παρόλα αυτά, κάποιοι βρήκαν αφορμή για σπέκουλα κι εντυπωσιοθηρία. Αρχικά έχτισαν το αφήγημα πως η Πανσπουδαστική καταψηφίζει στις σχολές το ψήφισμα για την Ηριάννα, μαζί με τις πιο σκοτεινές, αντιδραστικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας. Προφανώς έπαιρναν και κάποια πραγματικά γεγονότα για να βασιστούν, αλλά το περίεργο ήταν πως τα πρακτικά διαφόρων Δ.Σ. -που εμφανίζονταν ως τεκμήρια- παρουσιάζονταν αποσπασματικά. Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, ήθελαν απλά να αποκρύψουν τη δική τους στάση-ψήφο σε άλλα ζητήματα. Όπως πχ το καταπληκτικό επιχείρημα της αρνητικής ψήφου στο διήμερο για το μεγάλο αντι-ιμπεριαλιστικό διήμερο (του ΠΑΜΕ και άλλων εργατικών οργανώσεων των Βαλκανίων) στη Θεσσαλονίκη, επειδή πέφτει μες στην εξεταστική!
(Σημειώνω παρενθετικά πως στο φοιτητικό συνδικαλισμό μπορεί να συναντήσει κανείς -στην καλύτερη- άγνοια και -στη χειρότερη- μερικές από τις πιο εξωφρενικές ατάκες όλων των εποχών. Κι αυτό δεν το λέω συμψηφιστικά, αλλά σε κάθε περίπτωση, δεν είναι το θέμα μας).
Σήμερα, μετά την ανακοίνωση της ΚΝΕ, το τροπάριο άλλαξε. Και λέει πως η… καθολική κατακραυγή στα Social Media ανάγκασε την ΚΝΕ να αναδιπλωθεί και να αλλάξει τη θέση της. Κούνια που τους κούναγε…
Δεν το λέω για να τσουβαλιάσω, αλλά η αναλογία με τους #παραιτηθείτε (που πίστεψαν πως τα διαδικτυακά like αντιστοιχούν σε ένα πραγματικό ζωντανό κίνημα κι οδηγήθηκαν, έτσι, σε φιάσκο ολκής) είναι εντυπωσιακή. Όποιος μπερδεύει τον ίσκιο του με το μπόι του και τον εικονικό, διαδικτυακό μικρόκοσμο με την πραγματική ζωή, φλερτάρει πάντα με τα όρια της γραφικότητας και του εξευτελισμού. Συνήθως γιατί εκλαμβάνει τα πάντα ως αποτέλεσμα της δικής του διαδικτυακής “δράσης”. Η… ιντερνετική κατακραυγή και τα πέντε “like” ή “fav” που μάζεψε το οργισμένο τους ποστ, είναι που ανάγκασε τους Κνίτες σε άτακτη υποχώρηση και… αλλαγή της αρχικής του θέσης.
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Το βασικό δυστυχώς είναι πως το “αντι-ΚΚΕ” εξακολουθεί να πουλάει, πολύ περισσότερο από την ευαισθητοποίηση για αυτή καθαυτή την υπόθεση της 29χρονης κοπέλας και τον εφιάλτη στον οποίο την καταδίκασε το αστικό κράτος κι οι “ανεξάρτητες” δικαστικές του αρχές.
Αν πάντως αυτή η αντι-ΚΚΕ αφήγηση τράβηξε, έστω κι από σπόντα, την προσοχή κάποιων και βοήθησε εμμέσως να γίνει ευρύτερα γνωστό το θέμα, κι αυτό κέρδος είναι, από μία και μόνο άποψη…
Σήμερα η Ηριάννα, αύριο ποιος;
Αναδημοσιεύεται από την Κατιούσα
Μια 29χρονη κοπέλη ζει εδώ και αρκετά χρόνια -αλλά ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες- έναν εφιάλτη χωρίς τέλος και την τιμωρία των δικαστικών αρχών, επειδή αρνήθηκε να χωρίσει το σύντροφό της, που θεωρούνταν ύποπτος για συμμετοχή στη “Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς”. Ο σύντροφός της τελικά αθωώθηκε, αλλά η ίδια τιμωρείται διότι δε συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις της έδρας και στέλνεται για “σωφρονισμό” στις φυλακές της Θήβας!
Η Ηριάνα Β. Λ. είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής στο ΕΚΠΑ κι επιστημονική συνεργάτιδα σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα. Μέχρι πριν λίγο καιρό περνούσε πολλές ώρες της ημέρας της στο Πανεπιστήμιο, διδάσκοντας στο Διδασκαλείο Ελληνικής Γλώσσας. Αλλά στις αρχές του μήνα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη και οδηγήθηκε στις φυλακές της Θήβας, εξαιτίας μιας δίκης που δεν απέδειξε σε κανένα σημείο την ενοχή της και πήρε μια φανερά άδικη απόφαση, με ανύπαρκτους μάρτυρες και στοιχεία. Πλέον συνεχίζει αναγκαστικά τη μελέτη της στο κελί της.
Για το χρονικό της υπόθεσης, δανειζόμαστε κάποια στοιχεία από το διαδικτυακό ψήφισμα για τη συλλογή υπογραφών που ζητούν την απελευθέρωσή της, όπου εξιστορούνται τα βασικά γεγονότα.
Στις 14 Μαρτίου 2011 η Αντιτρομοκρατική έκανε έφοδο στο σπίτι του φοιτητή ΕΜΠ και φίλου της Ηριάννας, Κωνσταντίνου. Εκείνο το βράδυ στο σπίτι κοιμόταν και η Ηριάννα, τότε φοιτήτρια Φιλοσοφικής. Προσάγεται στη ΓΑΔΑ όπου δίνει προανακριτική κατάθεση, οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη.
18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξαναεμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του ΕΜΠ στου Ζωγράφου.
11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της ΣΠΦ και για οπλοκατοχή, με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου, από τα ευρήματα στο ΕΜΠ, ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψή τους κι ενώ το DNA της Ηριάννας είναι στα χέρια της αστυνομίας εδώ και δύο χρόνια. Γίνεται εξονυχιστική έρευνα στο σπίτι και το αυτοκίνητό της, αλλά δε βρίσκεται το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο. Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους, κι αργότερα ζητάει την άρση της για να μπορέσει να παρουσιάσει στο εξωτερικό κάποιες δημοσιεύσεις της, στο πλαίσιο των σπουδών της.
Ο σύντροφός της, Κωνσταντίνος, παραπέμπεται σε δίκη ως μέλος της ΣΠΦ, με μοναδικό στοιχείο τη φιλική του σχέση με δύο μέλη της οργάνωσης. Με πρόταση του εισαγγελέα Σωτήρη Μπάγια και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ο Κωνσταντίνος αθωώνεται αμετάκλητα. Αλλά η ίδια οδηγείται σε δίκη, στην οποία δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον της, κανένας μάρτυρας κατηγορίας και το μόνο στοιχείο είναι ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA. Όταν ζήτησε να γίνει επανέλεγχος του δείγματος σε πιστοποιημένο εργαστήριο, η απάντηση της αστυνομίας ήταν πως το δείγμα είχε τελειώσει! Συνεπώς δεν υπάρχει καμία περίπτωση ταυτοποίησης και καταρρέει το μοναδικό στοιχείο στο οποίο βασίζεται η κατηγορία.
Παρόλα αυτά, το δικαστήριο την καταδικάζει σε 13 χρόνια κάθειρξη, χωρίς ελαφρυντικά. Στις 17 Ιουλίου έχει οριστεί δικάσιμος για να επανεξεταστεί η υπόθεση, αλλά η Ηριάννα πρέπει να παραμείνει φυλακισμένη μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, που δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα.
Όπως σημειώνεται και στο ψήφισμα η Ηριάννα είναι κάποιος από εμάς κι η αδικία στο πρόσωπό της είναι αδικία εναντίον όλων μας. Ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση της. Εξάλλου, η “ανεξάρτητη δικαιοσύνη” δεν κάνει διακρίσεις, στα χρόνια του τρομονόμου και δεν ασχολείται με αποδείξεις, μαρτυρίες και περιττές λεπτομέρειες. Το μόνο φίλτρο που χρησιμοποιεί είναι η ταξική, κοινωνική θέση κι η πολιτική σκοπιμότητα. Σαν τον ιστό της αράχνης, που τσακώνει μόνο τα μικρότερα έντομα…
Η σημερινή ανακοίνωση της ΚΝΕ για την άδικη καταδίκη και φυλάκιση της Ηριάννας Β. Λ. θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να περάσει κι απαρατήρητη. Η ανακοίνωση καταγγέλλει το γεγονός και σημειώνει το αυτονόητο για τη συλλογική διέξοδο απέναντι στο πλέγμα νόμων και μηχανισμών καταστολής.
Το μόνο που θα μπορούσε να πει κανείς -αν ήθελε οπωσδήποτε να βρει κάτι- είναι ότι θα μπορούσε να έχει βγει και νωρίτερα, και πως χρειάζονται καλύτερα αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις.
Παρόλα αυτά, κάποιοι βρήκαν αφορμή για σπέκουλα κι εντυπωσιοθηρία. Αρχικά έχτισαν το αφήγημα πως η Πανσπουδαστική καταψηφίζει στις σχολές το ψήφισμα για την Ηριάννα, μαζί με τις πιο σκοτεινές, αντιδραστικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας. Προφανώς έπαιρναν και κάποια πραγματικά γεγονότα για να βασιστούν, αλλά το περίεργο ήταν πως τα πρακτικά διαφόρων Δ.Σ. -που εμφανίζονταν ως τεκμήρια- παρουσιάζονταν αποσπασματικά. Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, ήθελαν απλά να αποκρύψουν τη δική τους στάση-ψήφο σε άλλα ζητήματα. Όπως πχ το καταπληκτικό επιχείρημα της αρνητικής ψήφου στο διήμερο για το μεγάλο αντι-ιμπεριαλιστικό διήμερο (του ΠΑΜΕ και άλλων εργατικών οργανώσεων των Βαλκανίων) στη Θεσσαλονίκη, επειδή πέφτει μες στην εξεταστική!
Σήμερα, μετά την ανακοίνωση της ΚΝΕ, το τροπάριο άλλαξε. Και λέει πως η… καθολική κατακραυγή στα Social Media ανάγκασε την ΚΝΕ να αναδιπλωθεί και να αλλάξει τη θέση της. Κούνια που τους κούναγε…
Δεν το λέω για να τσουβαλιάσω, αλλά η αναλογία με τους #παραιτηθείτε (που πίστεψαν πως τα διαδικτυακά like αντιστοιχούν σε ένα πραγματικό ζωντανό κίνημα κι οδηγήθηκαν, έτσι, σε φιάσκο ολκής) είναι εντυπωσιακή. Όποιος μπερδεύει τον ίσκιο του με το μπόι του και τον εικονικό, διαδικτυακό μικρόκοσμο με την πραγματική ζωή, φλερτάρει πάντα με τα όρια της γραφικότητας και του εξευτελισμού. Συνήθως γιατί εκλαμβάνει τα πάντα ως αποτέλεσμα της δικής του διαδικτυακής “δράσης”. Η… ιντερνετική κατακραυγή και τα πέντε “like” ή “fav” που μάζεψε το οργισμένο τους ποστ, είναι που ανάγκασε τους Κνίτες σε άτακτη υποχώρηση και… αλλαγή της αρχικής του θέσης.
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Το βασικό δυστυχώς είναι πως το “αντι-ΚΚΕ” εξακολουθεί να πουλάει, πολύ περισσότερο από την ευαισθητοποίηση για αυτή καθαυτή την υπόθεση της 29χρονης κοπέλας και τον εφιάλτη στον οποίο την καταδίκασε το αστικό κράτος κι οι “ανεξάρτητες” δικαστικές του αρχές.
Αν πάντως αυτή η αντι-ΚΚΕ αφήγηση τράβηξε, έστω κι από σπόντα, την προσοχή κάποιων και βοήθησε εμμέσως να γίνει ευρύτερα γνωστό το θέμα, κι αυτό κέρδος είναι, από μία και μόνο άποψη…
