Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Η επόμενη ημέρα - Στιγμιότυπα


Η 26η γενάρη μπορεί να μην είχε πτώση αστεροειδή και όλα τα συναφή, αλλά είχε πτωτικές τάσεις στο χρηματιστήριο, προσωρινή πτώση μέσων κοινωνικής δικτύωσης ανά τον κόσμο, επιδείνωση του καιρού, την είδηση για το θάνατο του ντέμη ρούσου κι ένα πολύνεκρο δυστύχημα με ελληνικό F16. Τι άλλες αποδείξεις χρειαζόμαστε για τον ερχομό της συντέλειας του κόσμου –και ουχί της ελπίδος- σφε αναγνώστη, που αμελούσες ανέμελα τόσο καιρό τα σημάδια και τις προειδοποιήσεις;

Άλλο τόσο γραφικά βέβαια είναι και τα σενάρια της επόμενης μέρας από την άλλη πλευρά. Τα οποία περιελάμβαναν συμφωνία-εξπρές για σχηματισμό κυβέρνησης σωτηρίας σ-ανελ. Αλλά αν νομίζει κανείς αφελώς πως η συνεργασία δεν ήταν κλεισμένη από πριν, είναι σα να πιστεύει ότι οι προτηγανισμένες πατάτες που τρώει στο γυράδικο είναι φρεσκοκομμένες, από το διπλανό χωράφι. Κι αυτό δείχνει πόσο μαεστρικά ύπουλη, (σα σβωλάκι μπούκοβο κρυμμένο κάτω από μια πατάτα), ήταν η προεκλογική επίθεση φιλίας στο κκε, για να πλαγιοκοπήσουν τη βάση του και να την ενσωματώσουν σε ένα κόμμα, που μοιάζει να έχει απ' όλα, τζατζίκι, κρεμμύδι και σως παλαιωμένου τσένταρ. Κι άμα λάχει και στη λαοκρατία πιστεύουμε..

Η επόμενη μέρα θα έχει «μικρές αλλαγές χωρίς αλλαγή», όπως είχε πει επί αλλαγής ο φλωράκης και μπόλικες υποσχέσεις για «ακόμα καλύτερες ημέρες». Αλλά επειδή δεν υπάρχει πλέον η εσσδ, για να παίξουν το φιλοσοβιετικό χαρτί ως εφε, χρειαζόταν κάτι άλλο ως κίνηση εντυπωσιασμού (η επίσκεψη στο σκοπευτήριο), για να χρυσώσει το χάπι (της επόμενης ημέρας) των ανελ και της επίσκεψης στον τζερόνιμο, για να δώσει την ευχή του. Τις χειρότερες πασοκιές δεν τις έχουμε δει ακόμα.

Η πρώτη κίνηση της νέας κυβέρνησης βέβαια ήταν άλλη: η επικοινωνία του δρίτσα με τους αρχηγούς γεεθα κι ελας, για να τους δηλώσει την εμπιστοσύνη του σύριζα στα σώματα ασφαλείας. Ενώ έξω από την κουμουνδούρου ο φακός κατέγραφε την ασύγκριτη χαρά μιας ιταλίδας.. επανιδρύτριας, (που δε θα ‘ταν καλύτερα να την πουν ευρωκομμουνιστική επανίδρυση, να μην ακούει «κομμουνιστές» ο κόσμος και μπερδεύεται άδικα;).
-Είναι σα να πέφτει το τείχος του βερολίνου! Και δε νομίζω να εννοούσε το βερολίνο της μέρκελ. Πρώτη φορά αριστερά, σου λέει!


Στην νάουσα εν τω μεταξύ, ο λαπαβίτσας ρώτησε στα επινίκια τους συναγωνιστές του: το ξέρετε εκείνο που λέει: τρία γράμματα μόνο φωτίζουν; Δεν ακούγεται βέβαια πολύ καθαρά στο βίντεο, αλλά δεν πρέπει να του απαντούν και πολλοί γύρω του καταφατικά. Τρία άτομα μόνο γνωρίζουν την ελληνική μας τη γενιά…

Η επόμενη μέρα βρίσκει το σύριζα να αρνείται σθεναρά να δώσει απαντήσεις σε χυδαία, ανακριτικά ερωτήματα, του στιλ: τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε; Πώς θα προχωρήσετε τη διαπραγμάτευση; Κοκ.
Αλλά φαίνεται πως θα έχουμε παράταση του μνημονίου ή μια παραλλαγή του, όπως το πρόγραμμα ντράγκι, γιατί η ελλάδα πρέπει να είναι σε πρόγραμμα, για να μπορεί να δανείζεται. Που το ακούς σα φράση και πάει το μυαλό σου σε ουσίες και προγράμματα απεξάρτησης. Ενώ πρόκειται περισσότερο για πρόγραμμα εξάρτησης κι οικονομικής επιτήρησης, ου μην και αλληλεξάρτησης, γιατί μια πιθανή χρεοκοπία της μικρής ελλάδας θα παρέσυρε όλο το οικοδόμημα της ευρωζώνης.

Είναι επίσης πολύ πιθανό να βρει στο υπουργείο εξωτερικών δίδυμο κοτζιά και βαλαβάνη, που είχαν φύγει το 89’ από το κόμμα, επί περεστρόικα, με κριτική από τα αριστερά, για να βρεθούν ξανά μαζί σήμερα (που ο κοτζιάς γράφει για «τον πατριωτισμό και την αριστερά»), με την μπίλια να κάθεται τελικά δεξιά. Που μπορεί να το περάσεις και για αριστερά, αναλόγως που στέκεσαι και με τι το συγκρίνεις, πχ με τις πασοκογενείς μεταγραφές ή τους ανελ, που είναι ακροδεξιοί, αλλά έχουν πιο ριζοσπαστικές θέσεις πχ για το χρέος. Και αυτό ακριβώς είναι το βασικό πρόβλημα με τις γεωγραφικές έννοιες, που συσκοτίζουν την ουσία.

Η επόμενη μέρα περιλαμβάνει πλούσιες διεργασίες στην αστική πολιτική σκηνή. Αλλά και τη συγκρότηση ενός νέου σύριζα στη θέση του νέου πασοκ, που βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο. Και παρουσιάζει ειδικές δυσκολίες, γιατί πώς θα στηθεί με καλές προοπτικές ένα ανάχωμα υποδοχής των δυσαρεστημένων του σύριζα και πώς θα γίνει ελκυστική εναλλακτική για πολιτικούς καριερίστες, εφόσον είναι αμελητέα δύναμη εκτός βουλής;

Η επόμενη μέρα θα ‘χει τον αλέξη να φοράει επιτέλους γραβάτα, μόλις κουρευτεί το ελληνικό χρέος. Ο συναγωνιστής αλαβάνος, θα ξαναβάλει γραβάτα, όταν βγούμε από την ευρωζώνη. Και ο δικός μας γγ, μόνο όταν καταργηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Τώρα που έχουμε μάλιστα και 15 βουλευτές, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εναντίον τους τα δικά τους όπλα και να… τους ταράξουμε στη νομιμότητα, όπως θα έλεγε κι ο ηλιού. Πρόταση νόμου για την κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου σε ένα άρθρο, κι αν θέλουν, ας μην το ψηφίσουν, να πέφτουν οι μάσκες μια ώρα αρχύτερα.

Τις επόμενες μέρες θα χρειαστεί κι ένα ημερολόγιο, με συστηματικές σημειώσεις για το χρονικό της κωλοτούμπας με τις αποδείξεις του κατήφορου. Και το βασικό ζητούμενο, ως πρόκληση των καιρών, είναι να μην αφήσουμε την απογοήτευση που θα σκορπίσει η φούσκα του σύριζα να γίνει απελπισία, να μη βρει «διέξοδο» στην ιδιώτευση-παθητικότητα ή σε ανοιχτά αντιδραστικά μονοπάτια (φασισμός).

Η επόμενη μέρα είτε θα μας βρει στους δρόμους, για να βρούμε το δίκιο μας, είτε να περιμένουμε παθητικά την ελπίδα να έρθει, σαν τον γκοντώ.


Η επόμενη μέρα χρειάζεται δυνατή λαϊκή αντιπολίτευση.
Και δυνατό κουκουέ, που είναι στήριγμα για το λαό. A pillar of support for the people, όπως λέει και η επίσημη μετάφραση της ομιλίας του κούτσι στο σεφ. Γιατί όπως λέει και ο άθλιος…

τις πιο ωραίες μεταφράσεις μας, δεν τις έχουμε κάνει ακόμα.

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Ο λάκκος με τις αρκούδες

Είπαμε πως θα γράψουμε ξεχωριστά κάτι πιο αναλυτικό για το εκλογικό αποτέλεσμα του κκε. Θα ξεκινήσουμε όμως με μια εικόνα από άλλον πολιτικό χώρο. Χτες στη δήλωσή του ο βενιζέλος, με ψαλιδισμένα φτερά από το κίνημα του γαπ κι από το κάζο στη α’ θεσσαλονίκης πχ, όπου τον πέρασε στην έδρα του ακόμα κι ο λεβέντης, είπε ότι είναι έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί και να προχωρήσει σε συνέδριο, όπου θα τεθούν όλα τα ζητήματα, ακόμα και αυτό της ηγεσίας. Θα είναι όμως συνέδριο του πασοκ και όχι άλλων μορφωμάτων –τόσο σαφές το υπονοούμενο, που δε λογίζεται καν ως τέτοιο.

Είναι ζήτημα αν ο γαπ κατάφερε τελικά να σερβίρει την εκδίκησή του στον μπένι ή αν έμεινε τελικά μισή, παρά το χουνέρι που του έκανε, αλλά δε θα μας απασχολήσει περαιτέρω το ζήτημα. Το ανέφερα απλώς γιατί κάποιοι σχολιαστές του μπλοκ –που δεν ξέρω αν είναι τακτικοί αναγνώστες ή προεκλογικοί αλεξιπτωτιστές, αλλά ας υποθέσουμε καλόπιστα το πρώτο- φαίνεται να περίμεναν κάτι αντίστοιχο για το κουκουέ. Δηλ ένα άσχημο εκλογικό αποτέλεσμα, που θα δρομολογούσε ραγδαίες εσωκομματικές εξελίξεις, έκτακτο συνέδριο, αλλαγή ηγεσίας, πολιτικής και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Να βγει να πει ξέρω ‘γω ο κούτσι πως «θα είναι συνέδριο του κκε κι όχι διαφόρων.. μορφωμάτων», ή να αποκαθηλωθούν πορτρέτα πχ του πραξιάδη και του άγνωστου νεοσπορίτη, που ήταν τόσο καιρό δίπλα σε αυτά των κλασικών.

Τόσα καταλαβαίνουν, τόσα λένε ίσως. Και ο τρόπος που βλέπουν κι αντιμετωπίζουν το κουκουέ, σαν αστικό κόμμα και εκλογικό μηχανισμό, με βασικό κριτήριο τις κάλπες, είναι αποκαλυπτικός για τις πολιτικές τους θέσεις συνολικά. Αλλά αν το αποτέλεσμα δεν είναι όσο κακό περίμεναν, για να τους δώσει την ευκαιρία να ξεσπαθώσουν; Τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Και αν εσύ σφε αναγνώστη δε θέλεις να δεις πόσο κακό ήταν τελικά το ποσοστό μας, αυτό πιθανότατα οφείλεται σε κάποιου είδους έμμισθη σχέση σου με την ηγετική κλίκα, που θολώνει την κρίση σου. Κάτι τέτοια μας έφεραν ως αυτό το σημείο σήμερα.

Αν λοιπόν η πραγματικότητα δε μας δώσει την επιβεβαίωση που ζητάμε, κρατάμε το έτοιμο συμπέρασμά μας για μια πιο κατάλληλη συγκυρία. Ενδιάμεσα όμως έχουν προλάβει να διαρρεύσουν οι επιθυμίες μας υπό τη μορφή έγκυρων εκτιμήσεων. Σταχυολογώ κάποια σημεία από τα σχόλια που γέμισαν τις τελευταίες ώρες τον κάδο του μπλοκ με τα ανεπιθύμητα σχόλια (σε αυτό αναφέρεται και ο τίτλος της ανάρτησης, που θα μπορούσε να είναι εναλλακτικά και «τρία κοπάδια αρκούδες».

Είμαι ψηφοφόρος του ΚΚΕ από το 1998 και πιστεύω ότι δικαιούμαι να λέω τη γνώμη μου και απαιτώ να με σέβονται. (…) Δηλαδή όταν η πλειοψηφία των κομματικών δράσεων είναι… «λαϊκά γλέντια» (απορώ πού το βρίσκετε τόσο κέφι ρε σύντροφοι) που σίγουρα θα στιγματίζεται ο «οπορτουνισμός» και μερικές μόνο σποραδικές δράσεις έξω από τον ΟΑΕΔ κελ, εσείς ρωτάτε εμένα «αν θέλω να διαλυθεί το κόμμα».
Εδώ παλεύουμε βασικά για το δικαίωμα να σέβονται την απαλεψιά μας.

Ratm, μου φαίνεται ότι έχεις νευράκια: Σου συστήνω το αγχολυτικό αλλά και υπνωτικό χάπι “Koutsoubex”. Δρα άμεσα (…) προσφέροντας (…) μακάριες κοιμήσικες συγκεντρώσεις. Nightwatchman
Μεγάλες στιγμές έμπνευσης από το νυχτερινό φρουρό, που αντιγράφει όσα διάβασε πιο πριν για το (καθ’ όλα υπαρκτό) τσιπραλέξ, για να μας τα σερβίρει στις και πέντε.

Ναι. Καλά τα γράφει ο Σεχτάρ. Έρχεται η συντριβή των μνημονιακών δυνάμεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΚΚΕ ενώ ούτε το ποτάμι δε θα περάσει το 5%. Yellow submarine
Παραλήρημα και αντικομμουνιστικός κατήφορος από τον βιγιαρεάλ.

Και αν δεν επιβεβαιωθεί Σεχτάρ; Προτείνω να το κλείσετε το μαγαζί, έντιμα και με αξιοπρέπεια. Πέστε αποτύχατε, δώστε το αρχείο του ΚΚΕ στην Εθνική Ββιλιοθήκη σα δωρεά και πηγαίνετε σπίτια σας. Ζ.
Πολύς πόνος για το κουκουέ. Ο ζήτα το πονάει το κόμμα.

Το ΚΚΕ δεν κερδίζει τίποτα ύστερα από την αριστερή εκλογική στροφή που παρατηρήσαμε σήμερα. Το μόνο που κατάφερε, είναι να επανακάμψει σε αυτό –ύστερα από τη συντριβή του 4,5%- ένα πολύ μικρό μέρος του πάλαι ποτέ 8,5% των εκλογών του μαϊου ’12. dr who
Αυτό το «τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα», που λέγαμε.

Τα παραπάνω μου θύμισαν συνειρμικά την υποψηφιότητα του κώστα πετρόπουλου στο επικρατείας του κκε και μια ιστορία απ’ την περίοδο που ήταν ομοσπονδιακός προπονητής στην εθνική μπάσκετ, απ’ το 99’ ως το 01’. Που δεν ήταν κι η καλύτερη για την επίσημη αγαπημένη, είχε όμως μεταβατικό χαρακτήρα, με στόχο το σοσιαλισμό και το χρυσό στο βελιγράδι, λίγα χρόνια αργότερα. Στην επιστροφή της εθνικής λοιπόν από το κάζο της ντιζόν, όπου τερμάτισε τελευταία και καταϊδρωμένη, ο σιγάλας ως αρχηγός είχε πει στους δημοσιογράφους να βγάλουν όση χολή είχαν αποθηκευμένη για αυτές τις περιπτώσεις, γιατί δεν πρόκειται να τους δώσει άλλη τέτοια αφορμή η ομάδα. Και ναι μεν η πορεία η συνέχεια δεν ήταν ακριβώς ρόδινη (βλέπε αποκλεισμός στην αττάλεια το 01’), αλλά η πορεία ήταν σταθερά ανοδική κι η προφητεία βγήκε κατά μία έννοια αληθινή.

Ας κάνουμε τώρα τη σύνδεση με τα δικά μας. Η όποια κριτική (θετική ή αρνητική) προς το κουκουέ δεν μπορεί να δανείζεται τα κριτήρια που ισχύουν για τα αστικά κόμματα και να συνδέεται άμεσα με τη διακύμανση του εκλογικού ποσοστού –που είναι ένας μόνο δείκτης δουλειάς και μάλιστα όχι ο πιο σημαντικός. Παρόλα αυτά, ο ιούνης του 12’ μπορεί να θεωρηθεί ως η ντιζόν του κκε, ιστορικό χαμηλό αλλά και βάση για τη σταδιακά ανάκαμψή του, σε πιο γερά θεμέλια.

Δε θεωρώ δεδομένο μια για πάντα τον κόσμο που μας ψήφισε, (όπως και καμία συνείδηση άλλωστε), ούτε και το... «κλείσιμό μας για επανάσταση», όπως λέγαμε χαριτολογώντας το 12’, για όσους δεν υπέκυψαν στη γοητεία και τους εκβιασμούς της αριστερής κυβέρνησης. Είναι όμως σχεδόν βέβαιο πως αυτή την τριετία το κόμμα βίωσε το αποκορύφωμα μιας ισχυρής πίεσης –και τη συνακόλουθη εκλογική φθορά- και δεν μπορεί παρά να εκτιμηθούν θετικά οι αντοχές του σε αυτή και οι ισχυροί δεσμοί που δεν έσπασαν με εκατοντάδες χιλιάδες φίλους και ψηφοφόρους. Η κυβερνώσα αριστερά εκτοξεύτηκε από το 27% του ιουνίου στο 36μισό, αλλά το κκε αύξησε τη δική του επιρροή κατά μία ποσοστιαία μονάδα και 60 χιλιάδες ψήφους, δείχνοντας τάσεις επανασυσπείρωσης. Τώρα πλέον τα… φθοροποιά δεδομένα αλλάζουν κι οι καλοθελητές δύσκολα θα βρουν στο άμεσο, ορατό μέλλον την ευκαιρία που αναζητούσαν.

Το χτεσινό αποτέλεσμα έχει φυσικά και μια σειρά ποιοτικά στοιχεία και παραμέτρους, που πρέπει να αναλυθούν προσεκτικά και να συνυπολογιστούν στο μετεκλογικό διάλογο και τις σχετικές εκτιμήσεις της κετουκε. Με μια πρώτη επιφανειακή ματιά δύο στοιχεία φαίνονται ως σημαντικά. Ότι πιάσαμε το όριο των 15 εδρών, που δίνει αναβαθμισμένες δυνατότητες στην κοινοβουλευτική ομάδα, σε σχέση με την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Κι ότι υπήρξε ενίσχυση με αρκετές νέες ψήφους, που δεν επαναπατρίστηκαν απλώς, αλλά έκαναν για πρώτη φορά αυτό το βήμα.

Οι νησιωτικές περιφέρειες εξακολουθούν να είναι βασικά κόκκινα προπύργια. Στην πρώτη πεντάδα βρίσκουμε τις περιφέρειες σάμου (με την κόκκινη ικαρία), λέσβου (το μοναδικό διψήφιο ποσοστό μας μαζί με τη σάμο), λευκάδας, κεφαλληνίας και ζακύνθου. Κι αν δεν ήταν μονοεδρικές –όλες πλην λέσβου- με ισχυρή πόλωση και εκβιαστικά διλήμματα, το ποσοστό θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο κατά πάσα πιθανότητα.
Κλασική παραφωνία εξακολουθεί να είναι το νησί που γεννήθηκε και θα πεθάνει πασόκ: η κρήτη –κι όσες άλλες περιοχές ζούνε από τον τουρισμό και νιώθουν να μην τις αγγίζει η κρίση. Η μεγαλύτερη μαύρη τρύπα όμως εξακολουθεί να είναι η θράκη, εκεί όπου το μουσουλμανικό στοιχείο πήγε με τη γραμμή, μονοκούκι στο σύριζα, και του χάρισε τα μεγαλύτερα ποσοστά του στην επικράτεια.

Στο ηράκλειο παρόλα αυτά, το κόμμα εκλέγει μετά από πολλά χρόνια βουλευτή –το συντυχάκη, που αν θυμάστε είχε κοπεί για τεχνικούς λόγους από τις αρχές, στο ευρωψηφοδέλτιο του 09’. Ανακτά την έδρα στη λέσβο και την εύβοια (με το σεισμολόγο πρόεδρο της εδυε και το μαρίνο από το πγ αντίστοιχα). Έχασε στις λεπτομέρειες την έδρα στη βοιωτία, οπότε ο γγ εκλέγεται από τη β’ αθήνας μαζί με παφίλη και κατσώτη. Επανεκλέγει τη γερασιμίδου στη β’ θεσσαλονίκης και για πρώτη φορά στην άλφα το βαρδαλή από την κετουκε. Κρατάει την έδρα στην αχαΐα, την αιτωλοακαρνανία και τη λάρισα με σημαντική αύξηση των ποσοστών του. Ενώ το ίδιο συμβαίνει στην α’ αθήνας, το υπόλοιπο αττικής και τη β’ πειραιώς (όπου βγήκε τρίτο, ξεπερνώντας τους χρυσαυγίτες).

Πρώτη φορά ΠΑΣΟΚ

Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα και βλέπω φάτσες γελαστές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα και θα ξανάρθουνε βροχές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα, μα κάτι άλλαξε από χτες
Είμαστε πια εξουσιαστές, έρχονται άλλες εποχές.


Το 09’ είχαν ανέβει στην εξουσία οι αντιεξουσιαστές του γαπ. Κι έβλεπες φάτσες γελαστές, ου μην και χαζοχαρούμενες, σαν κι αυτές πχ. Που σήμερα, πιο υποψιασμένες(;) από πριν, δεν είναι μάλλον το ίδιο γελαστές, αλλά είναι κατά βάση οι ίδιες. Οι ίδιες που ψήφισαν πασόκ το 09’ και το νέο πασόκ του 15’ –ή εκλέχτηκαν και με τα δύο. Ο παπανδρέου πέθανε πολιτικά, ζήτω ο τσιπρανδρέου, που θα σηκώσει τον ήλιο πάνω από την ελλάδα. Ευτυχώς δηλ που δεν είπε πως θα έβαζε και τη δεξιά στο χρονοντούλαπο, γιατί απ’ τα γέλια, θα σηκωνόταν ο ανδρέας από τον τάφο του. Και πώς να το έλεγε εξάλλου, που ετοιμάζεται, κατά τα φαινόμενα, να προτείνει για πτδ μια.. ήπια, δεξιά προσωπικότητα, σαν τον κύριο τίποτα, αβραμόπουλο ή τον (ξανάρθε η ώρα του) καραμανλή –εκτός κι αν αυτός είναι ο (βασιλιάς) ήλιος, που θα σηκωθεί πάνω από την ελλάδα. Πού να τρέχεις εξάλλου τώρα να βρίσκεις καινούριο σαρτζετάκη..

Θα ξανάρθει η ρουτίνα κι οι βροχές. Και δε θα είναι η συντέλεια του κόσμου για τη δεξιά του κυρίου, νυν απολείπει θεός αντώνιον, όπως μετά τη σταύρωση του υιού του –ενώ ο αντώνης εκλεγόταν και χωρίς σταυρό, γιατί είναι αρχηγός. Αλλά θύελλα αντιλαϊκών μέτρων, σαν αυτή για την οποία προειδοποιούσε το κόμμα και το 09’.
Θα ξανάρθει η ρουτίνα, μα κάτι άλλαξε από χτες. Κι ας μην μπορεί κάποιος να προσδιορίσει θετικά τι ακριβώς είναι αυτό. Σημασία έχει πως υπάρχει μια γενική αίσθηση και ας μην πατάει πουθενά, σε τίποτα συγκεκριμένο. Κάτι άλλαξε, δεν το.. αισθάνεστε κι εσείς; Στον αέρα, στον πιο γαλανό ουρανό, ε; Έρχονται άλλες εποχές, όχι μόνο στην ελλάδα αλλά και σε όλη την ευρώπη. Ο πάγος έσπασε, ο τρίτος δρόμος χαράχτηκε.

Τα χτεσινά προγνωστικά δεν έπεσαν δραματικά έξω σε σχέση με την τελική εικόνα –κι όπου συνέβη αυτό ήταν μάλλον για καλό. Ο σύριζα έμεινε μια ανάσα μακριά από την αυτοδυναμία, αν και το πιο πιθανό είναι πως με μια ισχνή πλειοψηφία 151 βουλευτών, θα αναγκαζόταν να αναζητήσει ούτως ή άλλως ευρύτερη στήριξη, για να μην εξαρτάται από τα καπρίτσια του καθενός δικού του –που μπορεί να είναι χειρότερος μπελάς από τους απέξω.
Εξ ου και τα κάπως μουδιασμένα πανηγύρια σε κουμουνδούρου και κλαυθμώνος, που ήταν μάλλον καρπός προβληματισμού ή αγωνίας, παρά κάποιας... έμφυτης αριστερής σεμνότητας. Καθώς ναι μεν επιβεβαιώθηκε ο κανόνας πως οι αναποφάσιστοι πηγαίνουν συνήθως με το νικητή –λες και πρόκειται να πάρουν κι αυτοί κάτι από τη δόξα του- αλλά το κλίμα ευφορίας κι η υπερβολική σιγουριά γύρισε μάλλον μπούμερανγκ, λειτουργώντας αποσυσπειρωτικά. Έλα μωρέ, αφού θα βγει αυτοδύναμος, έτσι κι αλλιώς.

Το πιο ιντριγκαδόρικο σενάριο που άρχισε να διαμορφώνεται κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ήταν η απόλυτη ισορροπία τρόμου στις 150 έδρες, με το σύριζα να χρειάζεται άλλη μία και να γυρεύει μια κατσικοψήφο, όπως κάποτε η νδ. Τότε που ο μητσοτάκης σχημάτισε κυβέρνηση με μια εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 151 βουλευτών, που κράτησε περίπου τρία χρόνια και έπεσε από το σαμαρά, με τη συγκρότηση της πολιτικής άνοιξης –απλή συνωνυμία με την (ω γλυκιά μου) εαρ του κύρκου, που είχε παραβρεθεί πάντως στα σκοπιανοφάγα συλλαλητήρια εκείνων των χρόνων.

Τώρα αντιθέτως, ο θηλυκός μητσοτάκης (ντόρα) φαίνεται να έβαλε λίγο το χέρι του για τη μεγάλη ήττα της νδ και τη (διαγραφόμενη) πτώση του σαμαρά. Και η περιπέτεια υγείας του δρακουμέλ δεν ήταν συνέπεια κάποιας ταραχής λόγω εκλογικής στενοχώριας (όπως ίσως με τη μαρίκα, που έφυγε ανήμερα των εκλογών του 12’, πριν δει τη ντόρα να μένει εκτός βουλής). Αλλά το ακριβώς αντίθετο: δυσφορία και λιποθυμία από την αδυναμία να διαχειριστεί ο οργανισμός τόση μαζεμένη χαρά, που μόνο η εκδίκηση μπορεί να προσφέρει. Σα να λέει: μετά από αυτό, μπορώ επιτέλους να φύγω κι εγώ ευτυχισμένος.

Η λογική επιλογή του σύριζα για κυβερνητικό εταίρο είναι το αναγκαίο καλό του καμμένου, που ‘ταν τελικά από τις εκπλήξεις, μαζί με την τελεία του γκλέτσου και την παύλα (το πι με γκάπα) του λεβέντη. Κι όσο να πεις, είναι κομμάτι δύσκολο να χωνέψεις πως κυκλοφορείς σε μια πόλη, όπου ζουν ανάμεσά μας είκοσι χιλιάδες ψηφοφόροι του –κι εσύ να μη γνωρίζεις κανέναν και να μην ξέρεις από ποιον να πρωτοφυλαχτείς, για να μη σου μεταδώσουν το στίγμα.

Θεωρητικά το αποτέλεσμα είναι τέτοιο, που θα προσφερόταν και για ωραίο μετεκλογικό πατατάκι, ανακάτεμα της (μικρο)αστικής τράπουλας κι εσωκομματικές εξελίξεις σε μια σειρά χώρους. Τελικά όμως η διαφορά των δύο πρώτων δεν είναι τόση που να εξαναγκάζει το σαμαρά σε παραίτηση και οικειοθελή είσοδο στο χρονοντούλαπο. Και το πασόκ, που θα μπορούσε να βγει ως και τρίτο, εάν δεν είχε διασπαστεί, βρήκε έναν εύκολο αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο του γαπ και προχωρά σε συνέδριο… ριζικής αποτρίχωσης, όπως λέει και το λαϊκό στρώμα. Οπότε μένει η εκλογή πτδ, που τώρα όμως χρειάζεται απλή πλειοψηφία και δε θα έχει πολύ σασπένς. Τζάμπα η ειδική παραγγελία για πατατάκι από το νευροκόπι.

Από τους υπόλοιπους, ξεχωρίζει το ενδοτροτσκιστικό ντέρμπι μεταξύ εεκ και οκδε, με την ομάδα του σάββα μιχαήλ να επικρατεί καθαρά στο νήμα με διαφορά διακοσίων περίπου ψήφων. Ανάλογη μονομαχία είχαν οι ανελ με το πασοκ και την ανατροπή που πέτυχαν στο τέλος, όπως κι ο λεβέντης με τον κιτς λεβέντη γκλέτσο. Όσο για τη μάχη της τρίτης θέσης μεταξύ κεντροναζί και νεοναζί, μας ενέπνευσε στην ομήγυρη το λογοπαίγνιο αδόλφος χίπστερ, κατά τη διάρκεια μιας εκλογικής βραδιάς-σουαρέ, όπου φαγώθηκαν πίτσες, ως επένδυση για τον επικείμενο λιμό και τις δύσκολες μέρες, που έρχονται (χωρίς σερβιέτες και χαρτί υγείας), πιώθηκαν αναψυκτικά για την χώνεψη (ούτε γουλιά) και αντηλλάχθησαν γόνιμες απόψεις για την πολιτική κατάσταση της χώρας, σε στιλ «τους έχουμε όλους» και «πάμε γερά».

Το πιο άσχημο χουνέρι όμως οι δημοσκόποι το άφησαν για την ανταρσυα, που την έδειχναν αρχικά μεταξύ 0,6% και 1,6%, να κυμαίνεται περίπου στα ίδια με το λαος και να ξεπερνά κάθε άλλο λοιπό. Λοιπόν η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους. Γκλέτσος-λεβέντης ξεπετάχτηκαν κοντά στις δύο μονάδες, ενώ η ανταρσυα κυμάνθηκε κοντά στο κατώτερο όριο του φάσματος, δηλ το 0,6%. Επιβεβαιώθηκε δηλ έτσι πως η ανταρσυα έχει παράλληλες πορείες με την εκλογική απήχηση του κόμματος (κάπου εκεί οι ομοιότητες σταματάνε) και όχι το αήττητο συμπέρασμα του δελαστίκ, πως αφού έχει εκλογικό ρεύμα ο σύριζα, θα ωφεληθεί αντίστοιχα όλη η… αριστερά (και γιατί όχι η δημαρ δηλ;). Ούτως ή άλλως ο ορίζοντας των βλέψεων της ανταρσυα πάει πολύ πιο μακριά απ’ αυτές τις εκλογές, για να σταματήσει σε ένα (ακόμα) μέτριο αποτέλεσμα. Άλλη υπόθεση αν τελικά οι βλέψεις κάποιων προβεβλημένων στελεχών αλληθωρίζουν φανερά πια προς άλλες (κυβερνητικές πλέον) πολιτείες –δες κι εδώ ένα χτεσινό σχόλιο του πι-πι στο τουίτερ.

Για το κόμμα σκοπεύω να γράψω κάτι αναλυτικό εντός της ημέρας. Σε πρώτη φάση θα μπορούσαμε να σημειώσουμε.
Τον αστερισμό του 5, που τελικά ήταν πέμπτη θέση με 5,5%, το γνώριμό μας –από προηγούμενες αναμετρήσεις- ποσοστό πεχά (pH).
Το ότι «κόψαμε» την αυτοδυναμία στο σύριζα –αντίθετα με τη σάπια λογική «παρακαλάτε-ψηφίστε να βγει πρώτος κι αυτοδύναμος ο σύριζα, για να μη σας λιανίσει στο δεύτερο γύρο».
Τις 15 έδρες, που ως όριο δίνει επιπλέον δυνατότητες στην κοινοβουλευτική ομάδα –πχ αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία, κτλ.
Το απωθημένο να περάσουμε το πασοκ, και να μείνει εκεί κι ακόμα παρακάτω.
Τις σχεδόν 340 χιλιάδες ψήφους, που προσεγγίζουν σε απόλυτη τιμή τις ψήφους των ευρωεκλογών.

Στο τέλος της βραδιάς, μένουν χαραγμένα στη μνήμη.
Ο αλγόριθμος που υπολογίζει το ύψος του βασικού μισθού με βάση το ποσοστό του κόμματος, 547 ευρώ, αλλά διεκδικούμε άμεση επαναφορά στα 751 και στο σοσιαλισμό πια θα έχουμε.. σταλινικούς μισθούς, κοντά στα δέκα χιλιάδες ευρώ.
Το διάγγελμα του μιχαλολιάκου από τη φυλακή, που ήταν σα να κλείνειταυτόχρονα τη μύτη του με το χέρι και να κάνει φάρσα σε αγνώστους (δε γράφω ξένους, για να μην παρεξηγηθεί).
Η συνέντευξη της ποπολάρας γιάννας στον άλφα, για τις αδικίες της ζωής, το.. μετανάστη γιο της, τον αναρχικό ηράκλειτο και τις ελπίδες της από μια κυβέρνηση σύριζα.
Η αντίστοιχη γραμμή που έδωσε ο γιαννακόπουλος από την οπαδική του εφημερίδα.

Και η απάντηση του σημερινού γάβρου

Η δήλωση του κικίλια, αν θυμάμαι καλά, ότι ο μηχανισμός της νδ έδωσε τη μάχη πόρτα-πόρτα και διαμέρισμα-διαμέρισμα. Το οποίο είναι και κυριολεκτικό, αν σκεφτούμε τις μαζώξεις σε σπίτια, που αποτέλεσε και τις κύριες προεκλογικές συγκεντρώσεις των υποψηφίων της νδ.
Και ο φοβερός ζαραλίκος να εμφανίζεται στο σταρ, να λύνει την τσαπανίδου στα γέλια και να κάνει ένα σύντομο δεκάλεπτο πρόγραμμα, όπου σε κάποια στιγμή είπε να περάσει στο κουκουέ, γιατί αυτό ψήφισαν όλοι εδώ στο στούντιο… Και βασικά μόνος μου είμαι..


Η πιο έξυπνη, έμμεση, μετεκλογική δήλωση στήριξης.

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Το ‘βλεπες, το ‘παιξες;

Στοιχηματικές εκτιμήσεις

Μα όχι πες μου τώρα, είναι ο τζόγος θέμα που αφορά τους κομμουνιστές; Όχι, δεν είναι. Και θέλω να πιστεύω πως ισχύει για (σχεδόν) όλους μας και στην πράξη. Αλλά εδώ αφενός δε στοιχηματίζουμε με χρήματα κι αφετέρου μιλάμε για ένα εκλογικό πανηγυράκι, που χωρίς τη συμμετοχή των κομμουνιστών θα ήταν εφάμιλλο της γιουροβίζιον (όπου όλοι δίνουν 12άρι στο σύριζα) και σηκώνει μια αντίστοιχα ελαφριά προσέγγιση, με πατατάκι, προγνωστικά και τριπλές παραλλαγές, σαν κι αυτή που δίνει εδώ, με σαφήνεια και ίσες αποστάσεις αστρολόγου το μάο.

Προσωπικά λοιπόν αυτή η εκλογική αναμέτρηση μου θυμίζει αρκετά τις εκλογές του 09’, όπου το πασοκ του γαπ εξασφάλισε διψήφια διαφορά έναντι του βασιλιά ήλιου και ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, για να τα αλλάξει όλα και να βουλιάξει η χώρα. Ο σύριζα μοιάζει πολύ με το πασόκ του 09’ και φαίνεται να επαναπατρίζει, κατά μία έννοια, τους ψηφοφόρους του, οι οποίοι είχαν σκορπίσει στο ενδιάμεσο, τα χρόνια του μνημονίου –που τώρα πια, δεν το θυμάται και δεν το αναφέρει κανείς. Έτσι το μόνο ενδιαφέρον που υπάρχει είναι αν ο σαμαράς θα ξεπεράσει το αρνητικό ρεκόρ διαφοράς του ζώντος καραμανλή, ου μην και του ράλλη (δε θέλω ου μην). Και το αν ο σύριζα θα δυσκολευτεί να πιάσει αυτοδυναμία, που μπορεί υπό προϋποθέσεις να συμβεί μόνο σε μία οκτακομματική βουλή, που θα ανέβαζε το όριο κοντά στο 38%. Και πάλι όμως, το ενδεχόμενο δεύτερων εκλογών πρέπει μάλλον να αποκλειστεί, εφόσον θα είναι μες στη βουλή και οι ανελ, για να σχηματίσουν κυβέρνηση και να παίξουν με το τρενάκι –όχι δηλ πως δε θα υπήρχε περιθώριο συνεννόησης και με τους υπόλοιπους.

Παρεμπιπτόντως, η αυτοδυναμία που χρειάζεται ο σύριζα (ο οποίος παίρνει αδιαμαρτύρητα το μπόνους των πενήντα εδρών, που έλεγε πως θα καταργήσει) ορίζεται με βάση το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός κοινοβουλίου, για να πιάσει τις υπόλοιπες 101 έδρες που απαιτούνται από τις άλλες 250 που μοιράζονται κάπως αναλογικά. Και που μεταφράζονται σε ποσοστό 40%, όχι επί του συνόλου, αλλά επί των ποσοστών των κομμάτων, που καταφέρνουν να περάσουν το όριο του 3%. Με οκτακομματική βουλή και 5% εξωκοινοβούλιο πχ, ο σύριζα καλείται να ξεπεράσει το 38%. Με 10% εκτός βουλής, ο πήχης της αυτοδυναμίας πέφτει κοντά στο 36, κοκ. Σε αυτόν το σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε ένα χρήσιμο και ενδιαφέρον εργαλείο, για να κάνετε πιο ακριβείς υπολογισμούς, να παίξετε με τις δικές σας εκτιμήσεις και σκοτώσετε ευχάριστα τον χρόνο σας με μπόλικο, εκλογικό πατατάκι.

Προτού μπει στην τελική ευθεία η προεκλογική περίοδος, τα δύο επιθυμητά σενάρια έμοιαζαν να είναι ή μια αυτοδυναμία του σύριζα ή ένα αρκετά χαμηλότερο ποσοστό, που θα τον ανάγκαζε να συνεργαστεί με ποτάμι, πασόκ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, για να πέσουν μια ώρα αρχύτερα οι μάσκες. Με άλλα λόγια είτε γκολ στο γάμα, είτε άουτ στο γάμο του καραγκιόζη. Όχι όμως δοκάρι-παρατρίχα, για να τους λείπουν πχ μόνο οι έδρες του κουκουέ και να επικαλούνται την ιστορική ευκαιρία που μας βροντοχτυπάει την πόρτα, αλλά εμείς παριστάνουμε τους κουφούς.
Σήμερα έχει κυλήσει αρκετό νερό στο αυλάκι κι η κυβέρνηση σύριζα, με τη μία ή την άλλη μορφή, αυτοδύναμη ή συνεργασίας, έχει κλειδώσει. Το παιχνίδι των δημοσκόπων ήταν να παρουσιάζουν ως ντέρμπι με μικρή διαφορά τις εκλογές, για να αυξήσουν την πόλωση, μειώνοντας τις διαρροές και να ανοίξουν την ψαλίδα μόλις μερικές μέρες πριν την κάλπη, για να πιάσουν κάπως το αποτέλεσμα και να μη φανούν τελείως αναξιόπιστοι.

Η νδ φαίνεται να τα έχει παρατήσει και παρουσιάζει σημάδια αποσύνθεσης, χωρίς να είναι καν σε θέση να περιορίσει σε διαχειρίσιμα επίπεδα την ήττα της. Το οποίο μπορεί να δρομολογήσει άμεσα εσωκομματικές εξελίξεις στη συγγρού (ντόρα, βορίδης ή μήπως επαναφορά του βασιλιά ήλιου;), προσφέροντας ζεστό, μετεκλογικό πατατάκι. Ενώ καθιστά δύσκολη μια ασφαλή πρόβλεψη για την επιρροή που θα καταγράψει και πώς αυτή με τη σειρά της θα επηρεάσει τα ποσοστά άλλων δυνάμεων –χρυσαυγίτες, ανελ, ακόμα και του ποταμιού.

Η τρίτη θέση μπορεί να δίνει ακόμα λιγότερα κι από την τρίτη θέση της ελληνικής Α1 –τα περί τρίτης εντολής είναι φαιδρότητες για.. εξωτερική κατανάλωση- αλλά είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα από.. στοιχηματικής άποψης. Αν και αρχικά πίστευα πως η εικόνα μονομαχίας για το βάθρο μεταξύ κεντροναζί και νεοναζί είναι εν μέρει πλαστή για να φτιάξει κλίμα και πως η τηλεοπτική φούσκα του θεοδωράκη σταδιακά θα συρρικνωνόταν, δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάμε την απολιτίκ ανωριμότητα μιας μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων, που πιστεύουν μάλιστα πως στηρίζουν κάτι φρέσκο, διαφορετικό, ριζοσπαστικό, κτλ. Ειδικά οι αυθεντικοί φασίστες μπορεί να μην έχουν τη δυναμική που κατέγραψαν στις ευρωεκλογές και κάποιοι.. λεβέντες οπαδοί τους να φοβούνται ή να ντρέπονται να εκδηλωθούν ανοιχτά, αλλά αυτό δε σημαίνει κιόλας πως θα ρίξουν κάτι άλλο στην κάλπη.

Οι ανελ φαίνεται να ανατρέπουν τα αρχικά δεδομένα (πώς όμως άραγε; με το σποτάκι για το τρένο;) και να μπαίνουν για μια τελευταία αποχαιρετιστήρια φορά στη βουλή, οπότε μένει να δούμε αν θα χρειαστεί να γίνουν συνοδηγοί στο τρένο της χαράς. Ενώ το κιδησο μπορεί να μας δώσει ένα μικρό θρίλερ για να κυλήσει ευχάριστα η βραδιά.

Από τους μικρότερους που μένουν εκτός βουλής κατά πάσα βεβαιότητα, δεν περισσεύει κανένα δάκρυ, παρά μόνο άφθονα σπαρταριστά γέλια, για τις στυμμένες λεμονόκουπες του καρατζαφέρη και του κουβέλη, που το έχουν ρίξει στις γραφικότητες και την αναζήτηση ελεημοσύνης. Εδώ είμαστε… ου-ου καλέ… ή μην αφήσετε το σύριζα να κυβερνήσει μοναχούλης του, να κυβερνήσει με τους ανελ, εδώ είμαστε… Ναι αλλά όχι για πολύ ακόμα.

Και το κουκουέ;
Ούτε αυτή η πρόβλεψη είναι ιδιαίτερα εύκολη. Πολλοί σφοι αισιοδοξούν για ένα αποτέλεσμα-έκπληξη, αντλώντας ελπίδες κι από τη μεγάλη συγκέντρωση της πέμπτης στο σύνταγμα. Μακάρι να πέσουν μέσα, να γίνει ό,τι λένε και να διαψευστεί η δική μου.. συγκρατημένη απαισιοδοξία. Ωστόσο προσωπικά προτιμώ να κρατάω μικρό καλάθι, κι ό,τι παραπάνω έρθει, καλοδεχούμενο. Τα βασικά δεδομένα είναι ότι α. δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και πως β. αν το ρεύμα του νέου πασόκ παρασύρει τους ταλαντευόμενους κι αναποφάσιστους –που πάνε κλασικά με το πρώτο κόμμα, λες και έχουν να πάρουν κι αυτοί κάτι από τη νίκη του- σε μια ξέφρενη κούρσα προς την αυτοδυναμία, δε γίνεται να μην επηρεάσει και τη δική μας απήχηση, καθώς δε μιλάμε πια για συνθήκες πόλωσης, αλλά… μόνωσης, δηλ μονόπλευρης πίεσης προς συγκεκριμένους χώρους, του δικού μας συμπεριλαμβανομένου.

Αν λοιπόν στις περυσινές ευρωεκλογές κινηθήκαμε στον αστερισμό του έξι –έκτη θέση με 6%,- τώρα θα μπορούσαμε να έχουμε κάτι αντίστοιχο με βάση το πέντε: πέμπτη θέση με 5%. Ενώ σε απόλυτο αριθμό ψήφων, ο πήχης μπαίνει κάπου κοντά στις 300 χιλιάδες.
Θα επαναλάβω λοιπόν μια εκτίμηση που είχαν διατυπώσει παλιότερα εδώ ο σεχτάρ και ο άναυδος, αν θυμάμαι καλά, ότι δηλ θα είναι ικανοποιητικό οτιδήποτε πάνω από τον ιούνιο του 12’ –του 4,50% και των 277 χιλιάδων. Ενώ προσωπικά θα πανηγυρίσω οποιοδήποτε ποσοστό ξεκινάει με το ψηφίο 5 μπροστά.

Στον επίλογο, θα κάνουμε και μια μικρή αναφορά στην ανταρσυα, που έχει σχετικά παρόμοια πορεία –σε διαφορετική κλίμακα βέβαια- και διακυμάνσεις-τάσεις με την εκλογική απήχηση του κόμματος. Και παρά την εκτός τόπου και χρόνου εκτίμηση του μπομπολικού δελαστίκ πως αν έχει ρεύμα η.. αριστερά, θα ωφεληθούν εκλογικά όλοι οι χώροι της (!;), δύσκολα θα συγκρατήσει έστω το ποσοστό που είχε στις ευρωεκλογές –όπου μπορεί να προστεθεί και το 0,2% του αλέκου, για το οποίο κόντεψε να αυτοδιαλυθεί ως μετωπικό σχήμα. Αν και έχει μάλλον μεσομακροπρόθεσμες βλέψεις για τις προσεχείς εξελίξεις και μπορεί μάλλον να αντέξει ένα ακόμα μέτριο (ως κακό) αποτέλεσμα.

Τα παραπάνω λοιπόν μπορούν να συνοψιστούν ως εξής.
Σύριζα με 36% και πάνω, αυτοδύναμος σε επτακομματική βουλή. Και σε συνεργασία με ανελ, εφόσον μπει το κιδησο.
Νδ να ψιλοκαταρρέει και να μένει πίσω με διψήφια διαφορά.
Τρίτη θέση για τους φασίστες, λίγο πάνω από το 7% και τους κεντροφασίστες του θεοδωράκη.
Το κόμμα στον αστερισμό του 5: πέμπτη θέση, λίγο κάτω από το 5%.
Προσπερνάμε για πρώτη φορά στα χρονικά το πασόκ, που παλεύει να περάσει το 4% και ξεπερνά οριακά τους ανελ, που είναι κοντά στο 3,5%. Ενώ ο γαπ κινείται στο όριο της εισόδου, αλλά μένει μάλλον εκτός.
Η δημαρ δε βρίσκει ούτε την ψήφο της και μένει κάτω από τη μονάδα, το λαος παίρνει μια μικρή ώθηση λόγω αποσυσπείρωσης της νδ, αλλά δεν του φτάνει. Και η ανταρσυα παίρνει κάτι παραπάνω από μισή ποσοστιαία μονάδα (ας πούμε ένα 0,6%, αν και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος).

Τα υπόλοιπα θα τα δούμε μες στη μέρα, καθώς οι κάλπες είναι γκαστρωμένες, αλλά το παιδί που θα βγει είναι τερατογένεση, με πολλά χέρια, ώστε να περισσεύουν αρκετά για τους κοψοχέρηδες της αυριανής μέρας.

Κλείσιμο με τη μουσική επένδυση των εκλογών από τον μπατμανίδη.



Και αν θέλετε μπορείτε να ακούσετε με αρκετή καθυστέρηση (σαν μπαγιάτικη κονσέρβα) την εκπομπή, που είχαμε αναφέρει και σε μια παλιότερη ανάρτηση.

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Τι είναι και τι θέλει το CIPRALEX;

Σήμερα το πρωί η κε του μπλοκ έλαβε στο μέιλ της ένα ιδιαίτερο μήνυμα από μια σφισσα, που με ενημέρωνε για τα παρακάτω.  

Σ/φοι, ίσως ήδη γνωρίζετε την ύπαρξη του αντικαταθλιπτικού cipralex.
Νομίζω πως έτσι εξηγούνται πολλά: φαίνεται ότι περισσότερο από το 27% των Ελλήνων έχει εκτεθεί στη δραστική ουσία τσιπραλεξίνη.
Είναι πάντως βέβαιο ότι ο Τσίπρας τα 'χει καλά με τους φαρμακοβιομηχάνους. Μέχρι και αντικαταθλιπτικό έφτιαξαν με τ' όνομά του! Ήμαρτον.
Μαζί με την εικόνα του φαρμάκου, σας επισυνάπτω και τις ειδικές αντι-οδηγίες χρήσης ταξικής κοπής, που τις εμπνεύστηκε ένας σφος (διασκευάζοντας τις αυθεντικές) και τις παραχωρεί στην κε του μπλογκ προς πάσα χρήση και αξιοποίηση.

Κι αφού ευχαριστήσω κι από εδώ, δημόσια, τον σφο και τη σφισσα για την ευγενική παραχώρηση όσων θα διαβάσετε παρακάτω, θα συμφωνήσω με την τελευταία πως συνίστανται για τους πάσχοντες από συκώτι, καθώς μπορεί να κάνουν καινούριο από τα γέλια.

Προσοχή λοιπόν στις αντι-οδηγίες και καλό βόλι αύριο.



Διαβάστε το παρόν φυλλάδιο προσεκτικά, πριν ασκήσετε το εκλογικό σας δικαίωμα.

• Φυλάξτε το προεκλογικό φυλλάδιο. Σε μερικά χρόνια που θα έχει διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, να το συγκρίνετε με το σοσιαλδημοκρατικό ανάχωμα της τότε εποχής.
• Το φάρμακο αυτό έχει συνταγογραφηθεί αποκλειστικά για τον ελληνικό λαό. Μην το δίνετε σε λαούς που δεν έχουν ισχυρά ΚΚ.
• Μπορεί να τους βλάψει ακόμη και εάν τα συμπτώματά τους είναι ίδια με τα δικά σας.
• Εάν οποιαδήποτε ανεπιθύμητη ενέργεια επιδεινωθεί, ή εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρετε στο παρόν φυλλάδιο, σας παρακαλούμε να το πείτε στον γιατρό ή το φαρμακοποιό σας.

Σε αυτό το φυλλάδιο:
1. Τι είναι το Cipralex και σε τι χρησιμοποιείται
2. Πριν πάρετε το Cipralex

1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ CIPRALEX ΚΑΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Cipralex ανήκει σε μία ομάδα αντιλαϊκών πολιτικών σκευασμάτων που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης ταξικής συνείδησης (ΕΑΕΤΣ). Τα σκευάσματα αυτά δρουν στο σύστημα υποδοχής των κοινωνικών ερεθισμάτων στον εγκέφαλο των λαϊκών στρωμάτων, αυξάνοντας τα επίπεδα υποταγής. Η ισορροπία στο σύστημα υποδοχής των κοινωνικών ερεθισμάτων θεωρείται σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και κατ' επέκταση πρώιμων κομμουνιστικών κοινωνιών. Το Cipralex περιέχει κυρκογόνους παράγοντες και χρησιμοποιείται για την καταστολή της ταξικής συνείδησης (σε προεπαναστατικές καταστάσεις) και των επιθετικών ενεργειών της εργατικής τάξης (όπως η απεργία των εργατών της χαλυβουργίας, πανικού της αστικής τάξης με ή χωρίς εργατοφοβία, η διαταραχή του κοινωνικού καταναγκασμού στον καπιταλισμό, η διαταραχή γενικευμένης προεπαναστατικής κατάστασης και η ιδεολογική απεξάρτηση των λαϊκών στρωμάτων από την αστική προπαγάνδα).

2. ΠΡΙΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟ CIPRALEX

Μην ψηφίσετε το Cipralex
• εάν είστε αλλεργικός (υπερευαίσθητος) στους κυρκογόνους παράγοντες ή σε οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα συστατικά του Cipralex (βλέπετε ενότητα 6 ‘Περαιτέρω πληροφορίες’).
• Εάν παίρνετε άλλα φάρμακα τα οποία ανήκουν στην λεγόμενη ομάδα των αναστολέων ΜΑΟ, συμπεριλαμβανομένης της παλιάς Α/συνέχεια (η οποία χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της νόσου ΝΕΠ σε συνθήκες ανεπτυγμένου καπιταλισμού), της συσπερωείδωσης (η οποία χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της παθητικής λεξηπλασίας) και της αλαβανολίδης (ενός αντικομμουνιστικού).

Πάρετε ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη χρήση του Cipralex

Παρακαλούμε πείτε στο γιατρό σας εάν πάσχετε από οποιαδήποτε άλλη πάθηση ή νόσο, καθώς ο γιατρός σας ενδέχεται να πρέπει να τις λάβει υπ’ όψιν του. Συγκεκριμένα πείτε στον γιατρό σας:
• εάν έχετε ψηφίσει ποτέ ΚΚΕ. Η θεραπεία με Cipralex θα πρέπει να σταματήσει εάν εμφανιστούν κομμουνιστικές παλινδρομήσεις τον πρώτο καιρό ή εάν υπάρχει αύξηση της συχνότητας των λαϊκών διεκδικήσεων και κινημάτων (βλέπε επίσης ενότητα 4 ‘Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες).
• εάν πάσχετε από επάρκεια πνευματικής διαύγειας ή εγκεφαλικής λειτουργίας. Ο γιατρός σαςίσως χρειάζεται να προσαρμόσει την επιχειρηματολογία.
• Εάν χρησιμοποιείτε διαβήτη ή επιστημονικές μεθόδους μέτρησης. Η θεραπεία με Cipralex μπορεί να μεταβάλει τις μετρήσεις των επιστημονικών πειραμάτων. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή των φυσικών και κοινωνικών επιστημών στα από του στόματος υπεργλυκαιμικά επεισόδια.
• Εάν το αίμα σας είναι κόκκινο
• Εάν έχετε τάση να γιαουρτώνετε όποιον σας κοροϊδεύει
• Εάν χρωστάτε σε τράπεζα ή πληρώνετε ενοίκιο
• Εάν είστε άστεγος

Παρακαλούμε σημειώστε

Ορισμένοι ασθενείς με οικονομική αδυναμία είναι δυνατό να εισέλθουν σε φάση μανίας.
Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από ασυνήθεις και ταχέως μεταβαλλόμενες ιδέες, δικαιολογημένη δυστυχία και καθόλου πολιτική δραστηριότητα. Εάν αισθανθείτε κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσιολογικό κατά τη σοσιαλδημοκρατική αστική διακυβέρνηση.
Συμπτώματα όπως αγωνιστική ανησυχία ή δυσκολία στο να καθίσετε στον καναπέ ή να μείνετε ακίνητος μπορούν επίσης να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας, ειδικά αν είχατε προηγούμενες συμμετοχές σε λαϊκές διεκδικήσεις. Πείτε το στο γιατρό σας αμέσως εάν παρουσιάσετε αυτά τα συμπτώματα.

Σκέψεις αυτοκτονίας και επιδείνωση της κατάθλιψης ή της αγχώδους διαταραχής σας.

Εάν έχετε ψηφίσει στο παρελθόν ΠΑΣΟΚ και/ή ΝΔ μπορεί μερικέs φορέs να κάνετε σκέψεις να βλάψετε τον εαυτό σας ή να αυτοκτονήσετε. Αυτέs οι σκέψεις μπορεί να αυξάνονται όταν νομίζετε για πρώτη φορά οτι ψηφίζετε αριστερά και δεν αλλάζει τίποτα, καθώs όλα αυτά τα αστικά μορφώματα χpειάζoνται χρόνο για να δράσουν, συνήθωs το καταλαβαίνεις έπειτα από 2-3 χρόνια. Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης ο χρόνος κατανόησης της ασκούμενης πολιτικής ενδέχεται να μειωθεί σε λίγους μήνες.

Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να σκεφτείτε με αυτό τον τρόπο:
• Εαν είχατε προηγουμένωs σκέψεις να βλάψετε τον εαυτό σας ή να αυτοκτονήσετε
• Εάν είστε νεαρόs ενήλικαs. Πληροφορίες από κλινικέs δοκιμέs έχουν δείξει αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικήs συμπεριφοράs σε ενήλικεs ηλικίαs κάτω των 25 ετών με έντονες σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες που έζησαν “αριστερή” κυβέρνηση
Εάν έχετε οποιαδήποτε στιγμή σκέψεις να βλάψετε τον εαυτό σας ή να αυτοκτονήσετε, κατανοήστε αμέσως τη σοσιαλδημοκρατική αυταπάτη. Χρησιμοποιείστε την πείρα παλαιότερων κυβερνήσεων καθώς και άλλων χώρων.

Μπορεί να σας βοηθήσει εάν πείτε σε ένα μέλος του ΚΚΕ ή ένα στενό φίλο του κόμματος ότι έχετε κατάθλιψη ή αγχώδη διαταραχή και να τους ζητήσετε να διαβάσουν αυτό το φυλλάδιο. Μπορείτε να ζητήσετε να σας πουν αν πιστεύουν ότι η αντίληψή σας έχει βελτιωθεί, ή να σας βοηθήσουν να αλλάξετε τον τρόπο δράσης σας.

Χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών
Κανονικά, το Cipralex δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι ασθενείς κάτω των 18 ετών παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο καταστροφής της εγκεφαλικής λειτουργίας, όπως απόπειρες αυτοκατάδοσης, αντικομμουνιστικές σκέψεις και εχθρικότητα απέναντι σε εργατικούς αγώνες (επιθετικότητα, αντιδραστική συμπεριφορά και θυμός, ως επί το πλείστον), όταν λαμβάνουν αυτήν την κατηγορία φαρμάκων. Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι γιατροί λήπτες του φαρμάκου συνταγογραφούν το Cipralex σε ασθενείς κάτω των 18 ετών, εφόσον έχουν καταστραφεί οι ίδιοι τόσο πολύ που θεωρούν ότι αυτό είναι προς όφελός τους. Εάν ο γιατρός σας έχει συνταγογραφήσει το Cipralex για ασθενή κάτω των 18 ετών και επιθυμείτε να το συζητήσετε περαιτέρω, σας παρακαλούμε να μην τον επισκεφτείτε εκ νέου αλλά να αλλάξετε γιατρό. Όταν το Cipralex λαμβάνεται από ασθενείς κάτω των 18 ετών, θα πρέπει να ενημερώσετε κάποιον γείτονα που να έχει διατηρήσει την εγκεφαλική του λειτουργία ακόμα και εάν δεν εκδηλωθούν ή δεν επιδεινωθούν οποιαδήποτε από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν. Επιπλέον, τα αποτελέσματα μακρόχρονης ασφάλειας του Cipralex, αναφορικά με την ανάπτυξη του οργανισμού, την ωρίμανση και τη νοητική και συμπεριφορική ανάπτυξη, σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα είναι αποδεδειγμένα αρνητικά.

Λήψη άλλων φαρμάκων

Παρακαλούμε πείτε στο γιατρό σας εάν λαμβάνετε ή εάν λαμβάνατε μέχρι πρόσφατα οποιαδήποτε άλλα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων και των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Πείτε στο γιατρό σας εάν λαμβάνετε κάποιο από τα ακόλουθα φάρμακα:
•‘Μη εκλεκτικοί αναστολείς της σοσιαλιστικής οικοδόμησης (MAOs)’, περιέχουν πάρα πολλές δραστικές ουσίες όπως ΜΛ ΚΚΕ, ΕΚΚΕ κα.
Εάν έχετε λάβει οποιοδήποτε από αυτά τα φάρμακα, θα πρέπει να περιμένετε 14 ημέρες πριν αρχίσετε να παίρνετε Cipralex. Αφού διακόψετε το Cipralex, θα πρέπει να αφήσετε 7 ημέρες πριν αρχίσετε να παίρνετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω φάρμακα.
•‘Μη Αναστρέψιμοι, εκλεκτικοί αναστολείς της MAO-A’, που περιέχουν ΠΑΜΕ (χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης).
•Μη αναστρέψιμοι αναστολείς της MAO-B’, που περιέχουν ΚΚ (χρησιμοποιούνται για την θεραπεία ταξικών νόσων). Αυτά θα αυξήσουν το κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών για τους αστούς.

Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν είστε έγκυος ή σχεδιάζεται με μείνετε έγκυος. Μην παίρνετε το Cipralex εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε εκτός εάν έχετε συζητήσει με το γιατρό σας για τους ενδεχόμενους κινδύνους και οφέλη.
Εάν λαμβάνετε Cipralex κατά τους τελευταίους 3 μήνες της εγκυμοσύνης σας θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ενδέχεται να παρατηρηθούν τα ακόλουθα συμπτώματα στο νεογέννητο: δυσκολία στην αναπνοή, μπλε απόχρωση του δέρματος, σπασμοί, αλλαγές της θερμοκρασίας του σώματος, δυσκολία στον θηλασμό, έμετος, χαμηλά επίπεδα σακχάρου, σφιγμένοι ή χαλαρωμένοι μύες, έντονα αντανακλαστικά, τρέμουλο, νευρικότητα, ευερεθιστότητα, λήθαργος, συνεχές κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Εάν το νεογέννητο βρέφος σας παρουσιάσει οποιαδήποτε από τα ανωτέρω συμπτώματα, παρακαλούμε ενημερώστε αμέσως ένα κομμουνιστή γείτονα.

Βεβαιωθείτε ότι η μαία σας και / ή το γιατρό σας γνωρίζουν για το Cipralex. Όταν λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά τα τελευταίους 3 μήνες, φάρμακα όπως το Cipralex θα αυξήσουν τον κίνδυνο μιας σοβαρής κατάστασης στα μωρά, που ονομάζεται τυχοδιωκτική υπερ-αστών του νεογνού (ΤΥΑN), καθιστώντας το μωρό να μην αναπνέει και να εμφανίζεται μπλε. Αυτά τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν κατά τις πρώτες 24 ώρες μετά τη γέννηση του μωρού. Εάν αυτό συμβεί στο μωρό σας πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα με τον Γραμματέα της ΟΒ της ΚΝΕ στην περιοχή σας.
Εάν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης λαμβάνετε το Cipralex, πρέπει να το διακόψετε απότομα.
Ρωτήστε το γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας για συμβουλές πριν πάρετε οποιοδήποτεφάρμακα.

Οδήγηση και χρήση μηχανημάτων


όταν βεβαιωθείτε για την επίδραση του Cipralex πάνω σας, δε θα οδηγείτε αυτοκίνητο ή θα χειρίζεστε μηχανήματα.


Κι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει

Προεκλογικά στιγμιότυπα

Η προεκλογική περίοδος ολοκληρώθηκε επίσημα χτες τα μεσάνυχτα –αν και οι σφοι συνεχίζουν να τρέχουν μέχρι την τελευταία σταγόνα της προθεσμίας και των δυνάμεών τους, για να πετύχουν το καλύτερο δυνατό. Και ευτυχώς που ήταν σύντομη από μια άποψη, πριν προλάβει να αυξηθεί κι άλλο η πίεση από τις συμπληγάδες του δικομματισμού.

Από την άλλη όμως τελείωσε πολύ νωρίς, πριν δηλ προλάβουμε να χορτάσουμε το αστικό πατατάκι και κάποιες μοναδικές στιγμές που άφησε πίσω του. Εκ των οποίων τις καλύτερες επιχειρώ να παρουσιάσω σύντομα παρακάτω.

Η εμφάνιση του γγ στο μέγκα, όπου ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει να το διακόψουν και συνέχιζε απτόητος, παρά τις.. ομορφιές και τις απεγνωσμένες προσπάθειες των οικοδεσποτών του.
Κύριε κουτσούμπα! Κύριε κουτσούμπα. Καλέ, ου-ου
Λίγες μέρες αργότερα στον αντένα, ήταν ελαφρώς βραχνιασμένος από τη συγκέντρωση στον πειραιά και άλλο που δεν ήθελε κι η χούκλη, που βρήκε ευκαιρία να τελειώσει μια ώρα αρχύτερα και να τον απαλλάξει ευγενικά. Έτσι νόμιζε… Ο κούτσι συνέχισε απτόητος, χωρίς να του κοπεί η φόρα, ενώ η άλλη είχε κάνει ήδη την αποφώνηση.

Σε ένα αντίστοιχο σκηνικό με το πρωινό δίδυμο του σκάι και το συνήθη διαχωρισμό του «καλού» (λυριτζής) και του κακού μπάτσου που τρολάρει και διακόπτει (οικονόμου), η μπαλλού έβαλε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του, με αριστοτεχνικό τρόπο, κάνοντας τη ρένα δουρου-τι να αναρωτηθεί ρητορικά με αντίστροφο σεξισμό: γιατί ρε αλεξάνδρα τους τον δίνεις τόσο άσχημα;
Μπορεί να το ‘χει το όνομα…

Μια ατάκα του νεοδημοκράτη αραβανιτόπουλου, αν θυμάμαι καλά, στο έψιλον, απέναντι στη νάντια βαλαβάνη, με το αμίμητο: δεν κινδυνολογούμε εμείς, αυτοί είναι ο κίνδυνος.
Όχι, δεν το μεταφέρω με δόση υπερβολής. Και όχι δεν το είπε χαριτολογώντας.

Η περιβόητη εμφυλιοπολεμική ομιλία του βορίδη με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του σαμαρά στο βάθος να τον δείχνουν λες και είναι καταζητούμενος εγκληματίας. Όπως περίπου δηλ θα το βλέπουν, μετά το αυριανό αποτέλεσμα, που θα ανοίξει ο ασκός του αιόλου και η κούρσα της διαδοχής του.


Οι συγκεντρώσεις νεοδημοκρατών σε σπίτια, με τη συριζαία μάλλον άντζυ σαμίου (ναι ακόμα κι αυτή) να τους παίρνει στο ψιλό και να σχολιάζει πως μοιάζουν με επιδείξεις τάπερ.

 Το σύνθημα κάτι πασπιτών στην ομιλία του γαπ.
Εμείς για σένα και εσύ για μας. 
Για αξίες πολεμάμε, για αξίες πολεμάς!
Όταν ο άλλος βάζει αυτογκόλ, τι άλλο σου μένει να πεις…

Μια επίδειξη γνώσεων, μόρφωσης και καλλιέργειας της πασόκας αλ σάλεχ, σε μια αντιπαράθεσή της με τη βαλαβάνη, για την εκλογή πτδ. Όπου το κλασικό επιχείρημα της συγκυβέρνησης ήταν πως την περασμένη δεκαετία υπήρχε ως κεκτημένο η συναινετική εκλογή του, και το κλασικό αντεπιχείρημα του σύριζα έλεγε πως στην ιστορία της μεταπολίτευσης μόλις τρεις από τις εννιά συνολικά –αν δε με απατά η μνήμη μου- εκλογές ήταν αποτέλεσμα ευρείας συναίνεσης, συνεπώς η δική τους στάση δεν ήταν κάτι το πρωτοφανές, όπως αντιμετωπίστηκε υποκριτικά από πολλά μμε.

Η αλ σάλεχ ζήτησε συγκεκριμένα στοιχεία για του λόγου το αληθές. Η βαλαβάνη της πρότεινε ενδεικτικά ένα άρθρο του δελαστίκ, εκείνης της μέρας, που καταπιανόταν με το θέμα, για να πάρει τη φοβερή απάντηση:
-Δε διαβάζω δελαστίκ! (ούτε εγώ κοπελιά, αλλά άλλο σου λέει).
Κι όταν η (κάποτε) τίμια νάντια άρχισε να της το εξηγεί με πιο απλά λογάκια, η αλ σάλεχ –γνωρίζοντας πως αυτό που βολεύει το δικό της επιχείρημα είναι μόνο η περασμένη δεκαετία- είπε το απαράμιλλο, το ασύλληπτο:
-Να μας πείτε όμως για τώρα, πρόσφατα, όχι… πριν τη μεταπολίτευση.
Κι η βαλαβάνη, φανερά κουρασμένη με τη συνομιλήτριά της, της είπε με όση ψυχραιμία της είχε απομείνει.
-Πριν τη μεταπολίτευση είχαμε άλλο πολίτευμα, δεν εκλέγαμε πτδ. Δε βλάπτει να διαβάζουμε και λίγη ιστορία.

Στην ίδια εκπομπή, ο πρωτούλης έλεγε στην τοποθέτησή του για τη διαδικτυακή συνέντευξη τσίπρα στο τουίτερ, που είχε προηγηθεί την ίδια μέρα και την είχε παρακολουθήσει με κάτι φίλους του. Και σχολίαζε τα διάφορα μαργαριτάρια της, καθώς ο αποστειρωμένος και καλοσιδερωμένος προεκλογικός λόγος του αλέξη δεν άφηνε κανένα περιθώριο… ριζοσπαστικών παρερμηνειών. Πχ θα παραμείνουμε στο νάτο, μακελεύοντας τους λαούς, αλλά θα το κάνουμε λεβέντικα, με το κεφάλι ψηλά.
Οπότε σε κάποια στιγμή η σαράφογλου, που προφανώς δεν τον πρόσεχε και είχε πάει στο ενδιάμεσο νοερά για τσιγάρο, βγάζει το αήττητο συμπέρασμα, που το είχε προφανώς έτοιμο από πριν.
-Δηλ εσείς λέτε πως ο σύριζα θα αθετήσει όσα λέει προεκλογικά.
Το ότι ο πρωτούλης συγκράτησε την ψυχραιμία του και της απάντησε σοβαρά, τον καθιστά στα μάτια μου άξιο πολλών συγχαρητηρίων.


Οι δύο κλασικές –πιο πολύ κι από τους μαρξ, ένγκελς- και τόσο μονότονα επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις προς τους δικούς μας τηλεοπτικούς εκπροσώπους.
Γιατί δε συνεργάζεστε με το σύριζα;
ή εναλλακτικά
Θα δίνατε ψήφο ανοχής στο σύριζα;
και
Γιατί δεν κερδίζετε εσείς από τη δυσαρέσκεια του κόσμου;
Σαν sosάκια στις εξετάσεις, τις είχαν μάθει απέξω οι δικοί μας κι απαντούσαν τυφλοσούρτη.

Οι σπάνιες ομαδικές εμφανίσεις της φυλής του εξωκοινοβουλίου σε τηλεοπτικά πάνελ. Κι είναι κρίμα που δεν ήταν υποψιασμένοι –ή απλά δεν τους ενδιέφερε- οι συντονιστές των τραπεζιών, για να τους ρωτήσουν πχ τις μεταξύ τους διαφορές και να γίνει το έλα να δεις.
Σε μία απ’ αυτές λοιπόν –που δυστυχώς δεν ανέβασε ο άλφα στη σελίδα του, για να υπάρχει στο αρχείο, μνημείο στους αιώνες- ο γραφικός αϊβαλιώτης του λαος, έβγαλε ένα κόκκινο βιβλιαράκι και έβγαλε, λέει, κόκκινη κάρτα στο σάββα μιχαήλ, νομίζω, για όσα έλεγε. Για να κοκκινίσει στο καπάκι κι ο σάββας απ’ τα νεύρα του και να περιλάβει το φασίστα.

Η άλλη εμφάνισή τους ήταν στο σταρ, μαζί με ένα σωρό εξωτικά φρούτα, από τον χαρίζω οικόπεδα, που περιμένει από τους ψηφοφόρους να κρατήσουν την υπόσχεσή τους και να ψηφίσουν τον κανένα, γιατί αυτός λέει είναι ο κανένας…

Όχι δεν είναι αυτός ο κανένας
 …μέχρι τον ιπποκράτη σαβούρα και τον ελ.λά.δα, που έλεγε πως αν δε βρουν οι πιστοί ψηφοφόροι του τα ψηφοδέλτιά τους, μπορούν να πάρουν ένα λευκό χαρτί από το δικαστικό αντιπρόσωπο και να γράψουν πάνω του το όνομα του συνδυασμού.
Σαν τιμωρία, στην πτέρυγα με τους τροφίμους του ψυχιατρείου για τους αντιφρονούντες..

Και μες σε αυτόν τον πανικό, ο μεν βητάς-μαρς να λέει, με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ότι στόχος τους είναι να μπουν στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό· κάποιος από τους τρότσκες –νομίζω η οκδε- να κάνει λόγο για.. επανεκκίνηση της οικονομίας –τι λες τώρα. Ενώ ο μουλάς είπε κάτι για το σάξες στόρι, με τον τόνο στο άλφα, γιατί προφανώς του υπέδειξαν να μην τονίζει όλες τις ξενικές λέξεις στη λήγουσα, ιντερνέτ, φεϊσμπούκ, κτλ, όπως κάνουν οι παλαιοκομμουνσιτές, κι αυτός το παράκανε.

Τα σποτάκια είναι μια ειδική κατηγορία-ανάρτηση από μόνα τους και θα ήταν κρίμα και άδικο να τα στριμώξουμε εδώ σε μια παράγραφο. Αλλά η παιδόφιλη καμενιά του καμμένου κέρδισε στο νήμα, πιστεύω, όλα τα υπόλοιπα. Εκτός συναγωνισμού παίζουν το σποτάκι του γκλέτσου, της ελλάδας και του γιαγκόναν, που εντάσσονται στην κατηγορία: παρατράγουδα, της ανίτας πάνια.
Κι εγώ ξαναρωτώ: πού βρήκε ρε σεις τόσα λεφτά η οκδε για το σποτάκι της, που έπαιζε σε όλα τα κανάλια και σε ώρες αιχμής;

Νεότερη ενημέρωση: Με βάση την ενημέρωση από το παρακάτω σχόλιο και την καλοσύνη που είχαν από την ΟΚΔΕ να μου στείλουν διευκρινιστικό μήνυμα σχετικά με το θέμα, διορθώνω το παραπάνω σημείο και αντιγράφω το εξής:

Το πιο πιθανό είναι ότι δεν το γνωρίζεις αλλά υπάρχει κάποιος δωρεάν διαφημιστικός χρόνος στα πανελλαδικά κανάλια εκτός από τα δεκάλεπτα (20% του συνολικού χρόνου) που κατανέμεται ισομερώς και στα 22 κόμματα που κατεβαίνουν. Με βάση αυτόν έγινε ο προγραμματισμός για το μικρό σποτ της ΟΚΔΕ. Επιλέχτηκαν μικρό σποτ (20") και λίγες προβολές στις πιο καλές ζώνες.
Από την ΟΚΔΕ δεν δόθηκε ούτε ένα ευρώ... 

Ιδού και το σχετικό ΦΕΚ:


Κατά συνέπεια, ζητώ συγνώμη για τις λανθασμένες εντυπώσεις που άφηνε το παραπάνω σημείο και επαναδιατυπώνω σε διαφορετική βάση το ερώτημα, που αποτελεί -όπως και το προηγούμενο εξάλλου- ειλικρινή απορία.

Γιατί δεν αξιοποιούν και οι υπόλοιπες οργανώσεις του εξωκοινοβουλίου αυτή τη δυνατότητα, εφόσον προφανώς δε διαθέτουν αρκετά χρήματα, για να ακριβοπληρώσουν τηλεοπτικό χρόνο;


-.-.-

Η νέο-πασοκική αλαζονεία των συριζαίων, που διέκοπταν τους πάντες, παντού και πάντα, για να τα σχολιάσουν όλα. Κι όπως λέει κι ο sniper, σε κάποια φάση είχα την αίσθηση πως στη μέση από το δικό μας σποτάκι, όταν το πετύχαινα, θα χωνόταν ξαφνικά ένα σποτάκι του σύριζα να το διακόψει, έτσι για τη φάση

Το περιβόητο «πρόγραμμα της θεσσαλονίκης», που χώρια από την κριτική που μπορεί να του κάνει κανείς, αναφέρεται ξανά και ξανά, λες και είναι καμιά σπουδαία επεξεργασία, πχ σαν το πρόγραμμα της γκότα. Που ακόμα και της ερφούρτης δηλ, πιο προχώ και συνεκτικό το λες.

Η άτυπη κόντρα για τον τίτλο του «κόμματος των δημοσιογράφων», με βάση τη σύνθεση των ψηφοδελτίων, μεταξύ ποταμιού και ανταρσυα-ναρ (όπου είναι περίπου νόμος να δημοσιογραφείς, για να γίνεις στέλεχος).
Με την ευκαιρία, να κάνουμε μια ειδική αναφορά στην υποψηφιότητα σε μια καλτ «δημοσιογραφική» υποψηφιότητα από τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο (ναρ, τι άλλο;), με σπάνια σεμνότητα και παντελή έλλειψη διάθεσης αυτοπροβολής..
Διαβάζουμε πχ σε αυτόν το σύνδεσμο (με πληροφορίες παρμένες από συντρόφους του –δηλ από τον ίδιο- στον ανταρσυα).
Τα τελευταία χρόνια με τα μνημόνια και τα χρέη ενίοτε πιάνει τον εαυτό του να σιγοτραγουδάει τους στίχους του ΕΑΜ «θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά».
Ναι αλλά μη βιάζεστε. Έχει και καλύτερο.

Υποστηρίζει με σθένος ότι η αριστερά δεν πρέπει να διαφημίζει προσωπικές υποψηφιότητες, αλλά πολιτικές θέσεις.
Όμως την τελευταία φορά που σκέφτηκε έτσι στις Δημοτικές, δεν το είπε ότι κατεβαίνει, ούτε στους παλιούς του συμμαθητές, και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχασε την έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο για 35 ψήφους. Την έδρα, δε, έλαβε ένας Πασόκος νεοφιλελεύθερος εργοστασιάρχης που το παίζει δήμαρχος, αλλά βασικά είναι τσιράκι των αφεντικών και δεν διστάζει να δεχτεί χορηγίες από την Κόκα Κόλα παρότι αυτή άφησε ανέργους τόσους συμπολίτες μας.
Καταλάβατε δηλ; Το κάνει για να μην χάσει η ανταρσυα την έδρα, όχι για τη δική του προβολή. Μικρή λεπτομέρεια: αυτή τη φορά η ανταρσυα είναι μόλις καμιά 150αριά χιλιάδες μακριά από το όριο του 3% και τη συμμετοχή στο κοινοβούλιο. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Το μόνο που μετράει είναι η έλλειψη αυτοπροβολής. Πάνω απ’ όλα.

Λες να κατέβω και για πρωθυπουργός ή όχι ακόμα;
Και με αυτό, ας βάλουμε μια τελεία (αλά γκλέτσος), για να μην ξεχειλώσει και τρέχουμε μετά να το μαζεύουμε σφοι.

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Γιατί Κουκουέ

Έφτασε λοιπόν αυτή η στιγμή, που όλα όσα γράφαμε και συζητούσαμε, καταλήγουν στο δια ταύτα, στο «γιατί κουκουέ»; Και μπορεί να μην υπάρχει ιδιαίτερη πρωτοτυπία στον τίτλο αυτών των αναρτήσεων, αλλά κάθε άνθρωπος είναι από μόνος του ένας πρωτότυπος συνδυασμός σκέψεων, ιδεών και παραστάσεων, που τον οδηγούν από διάφορα μονοπάτια στον ίδιο δρόμο, που είναι μονόδρομος για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Κουκουέ λοιπόν, γιατί είναι ντροπή στον εργάτη, στο σκλάβο ντροπή, να υποκύψει στη λαίλαπα του πασόκ, των γενόσημών του και των νεότερων κακέκτυπών του, στην άλωση των συνειδήσεων και την ανάθεση σε άνωθεν σωτήρες. Για να μπορείς να λες σφε αναγνώστη μια μέρα στα εγγόνια σου, με το κεφάλι ψηλά: εγώ μια φορά πασόκ δεν ψήφισα ποτέ στη ζωή μου και έχω καθαρό το κούτελό μου.

Γιατί το κουκουέ είναι μονόδρομος για όποιον νιώθει γενικά αριστερός, χωρίς να το αναλύει περισσότερο, αλλά δεν μπορεί να βλέπει τα κόκκινα λάβαρα και τα σύμβολα του εαμ να μπαίνουν στη βιτρίνα σα ξεσκονόπανα, για να καλύψουν τη σοσιαλδημοκρατική σκουριά, το βούρκο του νατο και του ευρωμονόδρομου, τη βρωμιά του κόσμου της εκμετάλλευσης.

Γιατί είναι η πιο τίμια επιλογή ακόμα και για όποιον αισθάνεται δεξιός και βλέπει τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που ψήφισε να τον έχουν φέρει στο όριο της επιβίωσης, να του παίρνουν το σπίτι και να κάνουν πράξη όλες εκείνες τις απειλές, που έλεγαν πως θα συμβούν, αν έρχονταν ποτέ στα πράγματα οι κομμουνιστές.

Γιατί πάνω απ’ όλα nous sommes προλετάριοι. Εργάτες, αγρότες, φοιτητές. Άνεργοι κι εβέ. Κομμάτι μιας λαϊκής συμμαχίας, με κοινωνική βάση, για την οποία μόνο οι κομμουνιστές κάνουν λόγο, χωρίς να την κρύβουν πίσω από θολά παναριστερά κι αντιμνημονιακά μέτωπα, που στενεύουν την απεύθυνσή της.

Γιατί ακόμα κι αν το κριτήριο μπροστά στην κάλπη φτάνει μέχρι το δίπολο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», δεν υπάρχει πιο συνεπής αντιμνημονιακή ψήφος από τη στήριξη του κκε, που είχε καταθέσει άλλωστε και σχετική πρόταση νόμου για την οριστική κατάργηση του μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων του, με ένα άρθρο. Κι όχι για το σκίσιμο, που έγινε πολιτική καταγγελία, μετά σταδιακή αναίρεση, δηλ εξάμηνη παράταση, ήτοι πρόγραμμα ντράγκι, που σημαίνει δηλ μνημόνιο διαρκείας. Να δεις τι σου ‘χω για μετά…

Γιατί αυτή η προεκλογική περίοδος είχε την πιο κούφια αντιπαράθεση, κυρίως μεταξύ των κομμάτων εξουσίας, πιο ανούσια κι από το δίπολο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» των περασμένων εθνικών εκλογών. Και τα πιο ανόητα τηλεοπτικά σποτάκια, σε έναν άτυπο διαγωνισμό κακογουστιάς και το θεατή στη μέση, με το πατατάκι στο στόμα, να βλέπει να υποτιμούν συστηματικά τη νοημοσύνη του σαν εθνικό νόμισμα. Εμπόριο φόβου και τρομολαγνεία vs εμπόριο ελπίδας και γλυκερές αυταπάτες. Η συνέχεια στην οθόνη μας, εκτός κι αν κάνουμε την έκπληξη και βγούμε στους δρόμους.

Κουκουέ γιατί δε θέλει να κυβερνήσει. Ναι, αυτό ακριβώς που άλλοι το εκλαμβάνουν ως αρνητικό επιχείρημα, είναι η ειδοποιός διαφορά του κόμματος. Οι κομμουνιστές δεν ενδιαφέρονται για ζεστές θεσούλες και οφίτσια, ούτε κοροϊδεύουν το λαό πως μπορεί να αλλάξει κάτι με μια απλή κυβερνητική αλλαγή στις σημερινές συνθήκες. Το κουκουέ είναι το μόνο κόμμα που δε ζητάει την ψήφο του λαού, για να κυβερνήσει, αλλά τον ξεσηκωμό του, για να αλλάξει τάξη στην εξουσία και να.. «κυβερνήσει» ο ίδιος ο λαός.

Γιατί είναι ο χειρότερος εφιάλτης του ποικιλόχρωμου οπορτουνισμού, με την απαλή κι εξ αριστερών κριτική στο σύριζα, για να είναι πιο… συνεπής –λες και είναι ζήτημα ασυνέπειας η πολιτική του. Και γιατί σε μια εποχή που ο μαρξ «γίνεται ξανά επίκαιρος» κι «επιστρέφει στη μόδ», για να στρεβλώσουν τη σκέψη του… σε μια εποχή που η κρίση και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού είναι οξύτερα και πιο φανερά από ποτέ, καθιστώντας μονόδρομο την εναλλακτική πρόταση που τα υπερβαίνει… μόνο το κουκουέ επιμένει να μιλάει ανοιχτά για το σοσιαλισμό και ζυμώνει την αναγκαιότητά του, ψάχνεται, μελετά τα σχετικά ζητήματα και προχωράει στις αντίστοιχες προγραμματικές επεξεργασίες.

Γιατί την κυριακή, μπορεί να μην κρίνεται αν θα έχουμε ή όχι σοσιαλισμό στην ελλάδα (κι αλίμονο αν αυτό κρινόταν με εκλογές), αλλά υπάρχει συγκεκριμένη εμπειρία μετά τις εκλογές του 12’, αν το άσχημο αποτέλεσμα του κουκουέ ωφέλησε ή όχι το λαϊκό κίνημα και την ανάπτυξη αγώνων –και πώς συνέβαλε αντίστοιχα η εκλογική εκτίναξη άλλων δυνάμεων. Κι είναι μια πείρα πολύτιμη κι ακριβοπληρωμένη, για να μην τη λάβει κανείς υπόψη και να την ξεπεράσει με ελαφριά καρδιά.

Γιατί εφόσον άντεξε και ξεπέρασε τη.. συντέλεια του 89-91’, και βγήκε πιο δυνατό από κάθε άλλο κκ από την παγκόσμια κρίση του κομμουνιστικού κινήματος, μπορεί να υπερβεί τα πάντα.
Γιατί κάνει τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στο δρόμο, ενώ τα κόμματα εξουσίας κλείνονται σε μικρά σπίτια και φιλικές γυάλες, χωρίς να μπορούν να συγκινήσουν ή να κινητοποιήσουν ευρύτερες μάζες.
Γιατί αν δεν ξεπεράσεις τους φόβους σου και τα εκβιαστικά ψευδοδιλήμματα στην ιδιωτική μοναξιά που σου προσφέρει το παραβάν, αν δεν κάνεις έστω αυτό το μικρό βήμα, πώς θα κάνεις αργότερα το μεγαλύτερο, όταν χρειαστεί, σε μια πιο κρίσιμη μάχη;

Κουκουέ, γιατί… τι άλλο; Το αίμα νερό δε γίνεται.
Και κουκουέ να μην είχα, πάλι κουκουέ θα έπαιρνα.

Η Ακρόπολη είναι ομορφότερη, όταν διαολοστέλνει τους φονιάδες
και θέλω να ψηφίζω το ίδιο κόμμα με τον Σιφωνιό και όχι με τη Γιάννα.

Και γιατί, όπως λέει η τιτίκα σαριγκούλη –που τόλμησαν να ειρωνευτούν κάποιοι αδαείς ναρίτες…

Εάν δε βγει ενισχυμένο το ΚΚΕ, την έχουμε βάψει…


Υγ: στο πάνω δεξί μέρος του μπλοκ, μπορείτε να δείτε και να ψηφίσετε στην καινούρια ψηφοφορία της κε, με θέμα την επόμενη μέρα και το πρόσωπο-παράγοντα εκείνο, που θα γίνει η φωνή της συνείδησης της νέας κυβέρνησης σύριζα και θα βάλει τις απαραίτητες κόκκινες γραμμές. Καλό βόλι..

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Την έχουμε μεγαλύτερη

Ε λοιπόν, για τα δεδομένα των αναθεωρητών, οφείλω να ομολογήσω πως η συγκέντρωση της ομόνοιας είχε αρκετό κόσμο, όπως φαίνεται. Βέβαια.. η πλατεία ήτανε άδεια (και τρελός απ' τα σημάδια) βάση σχεδίου, για να φαίνονται γεμάτοι οι γύρω δρόμοι, χωρίς πολύ μπιρσίμ. Και πιθανότατα σήμερα είδαμε το αποκορύφωμα της δυναμικής που μπορεί να καταγράψει στους δρόμους η ελπίδα που έρχεται, λίγα 24ωρα προτού γίνει εξουσία (απογοήτευση και ιδιώτευση). Αλλά δεν υπάρχει λόγος να μειώσουμε το γεγονός και τη σημασία του. Για συγκέντρωση των αναθεωρητών, η παρουσία του κόσμου ήταν μαζική. Ίσως η μεγαλύτερη που έχει διοργανώσει ποτέ το κόμμα της κουμουνδούρου.

Ξέρεις λοιπόν τι είναι να βρίσκονται την ίδια ώρα στους δρόμους οι κομμουνιστές κι ένα κόκκινο ποτάμι να πλημμυρίζει το σύνταγμα και να σε αφήνει στη σκιά του; Ξέρεις τι είναι να βρίσκεσαι ένα βήμα πριν το μέλι της κυβέρνησης, να μεθάς από το άρωμά του μιλώντας για μέρες του 81', ραντεβού με την ιστορία κι άλλα τινά παρόμοια, αλλά να βλέπεις την πλάτη ενός κόμματος που προσπαθείς να απορροφήσεις εκλογικά και να λεηλατήσεις με εκβιαστικά διλήμματα τη βάση του, για να το βάλεις στο περιθώριο και να το εξαφανίσεις; Να επαίρεσαι για το ρεύμα που έχεις (όχι του λαφαζάνη, το εκλογικό) και να σε γειώνουν απότομα... "αυτοί που ξέχασαν να πεθάνουν" και που "έχουν μείνει στον περασμένο αιώνα";



Και εδώ γραπτός σύνδεσμος

Δεν αντέχεται τέτοιο κάζο. Συνεπώς, πώς να μην ωρύεται στη δικομματική ο πουλάκης, ότι το κουκουέ χτυπάει και υπονομεύει την ελπίδα που έρχεται, βοηθώντας τη δεξιά;
Οι οποίοι δεξιοί βέβαια μας τσουβαλιάζουν όλους μαζί, με το φτωχό τους το μυαλό (λες και οι άλλοι που έχουν θεωρητικά περισσότερο, δεν κάνουν το ίδιο ανόητο τσουβάλιασμα), και έζησαν σήμερα τον απόλυτο τρόμο (μετά τα τρομολαγνικά σενάρια για το ευρώ) βλέποντας τα σύνορα της σκομπίας, ομόνοια και σύνταγμα, να εαμοκρατούνται από ερυθροφρουρούς για ένα βράδυ, σαν εικόνα από τα προσεχώς και τις διώξεις που θα ζήσουν. Γιατί δεν καταλαβαίνουν πως ο σύριζα του σύγχρονου "και εις τη λαοκρατίαν πιστεύομεν" είναι από το δικό τους μετερίζι, για να εξασφαλίσει ακριβώς τη δική τους εξουσία. Και πως δεν κατεβήκαμε όλοι χτες για να πανηγυρίσουμε τις δηλώσεις του ντράγκι ή κάτι παρόμοιο. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα εν όψει της κάλπης.

Θα μου πεις, εσύ απολίθωμα γιατί χαίρεσαι; Επιβεβαιώσατε πως την έχετε μεγαλύτερη και κάτι έγινε; Έμαθες κάτι που δεν ήξερες, κάτι καινούριο κι ελπιδοφόρο;
Από μία άποψη, όχι. Το κουκουέ εδώ και μερικά χρόνια διοργανώνει αναμφισβήτητα και με διαφορά τις μεγαλύτερες εκλογικές (και όχι μόνο) συγκεντρώσεις πανελλαδικά, κινητοποιεί τον περισσότερο κόσμο, παρά τις διακυμάνσεις της εκλογικής του απήχησης και της δουλειάς με τον κόσμο, -η οποία όμως αποδεικνύεται πως έχει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά σε αυτό το κομμάτι όπου έχει φτάσει και στο οποίο απευθύνεται.

Αλλά ναι, έχει μια σημασία να το επαναλαμβάνουμε και να το τονίζουμε. Γιατί εάν την επαύριο των εκλογών έρθει ένα μέτριο εκλογικό αποτέλεσμα για το κόμμα, θα βγει σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο (αυτοί που αποτελούν το μεταβατικό κορμό και την κυβέρνηση με κορμό σύριζα και λίγη μαρξίζουσα πασπαλισμένη άχνη ζάχαρη για γαρνίρισμα) και θα ωρύεται για το κόμμα, την ηγεσία, την κατάντια, τον κατήφορο χωρίς τέλος, την καταστροφή και πάει λέγοντας.


Οπότε ναι, έχει μια σημασία να το τυπώσουμε και να θυμηθούμε αυτό που μπορεί να έχει πραγματική αξία από μια προεκλογική περίοδο για τους κομμουνιστές. Την οργάνωση, τη μαζική παρουσία και τη συμμετοχή του κόσμου. Και από αυτήν την άποψη, αν θέλετε -που έλεγε και η αλέκα, που τώρα λέει έλειψε σε κάποιους, άλλο που αν την ξανάβλεπαν στις κεντρικές εκδηλώσεις (γιατί ήταν μάχιμη έτσι κι αλλιώς ως επικεφαλής του επικρατείας και σε αυτήν την καμπάνια) θα ρώταγαν πότε επιτέλους θα την αλλάξει το κουκουέ, κι αν θα τη βαλσαμώσει να μην του πάθει τίποτα...
Από αυτήν την άποψη λοιπόν, όπως έλεγα, ναι ρε φίλε/σφε αναγνώστη. Στο δρόμο την έχουμε μεγαλύτερη (τη δύναμή μας). Και θα την κάνουμε ακόμα μεγαλύτερη, χωρίς πλαστικά σημαιάκια, τεχνητά βοηθήματα (κάμερες, σκηνοθεσίες, κτλ) κι άλλα εφέ για την χόρταση του αποχαυνωμένου τηλεοπτικού κοινού. Στο δρόμο θα γίνουμε ακόμα περισσότεροι..


Υγ: ωραίο συγκεντρωμένο (από διάφορες πηγές) φωτορεπορτάζ μπορείτε να δείτε (εφόσον έχετε λογαριασμό στο τουίτερ) στο προφίλ του σφου με το προσωνύμιο tourloubouki
2: κι όπως λέει κι ένας άλλος σφος τουιτεράς


Κι άντε και συνεργαζόμασταν. Την Αυγή δεν τη σκέφτεστε; Που θα έπρεπε να σβήσει τόσα σφυροδρέπανα; Ταλαιπώρια...