Ή μάλλον ξέρω. Νοσταλγία. Για τα φοιτητικά μας νιάτα στην οργάνωση, τη νιότη του κόσμου που έδειχνε πως θα γινόταν άλλος, και για όλα αυτά που αγωνιστήκαμε. Δηλαδή ποια; Το ένα, το άλλο, ε άσε με και εσύ ρε Βλάσση! Καλό είναι πάντως να έχεις φοιτητικές αναμνήσεις με το κόμμα, έχεις και κάποιες (προσ)βάσεις. (Μου έρχεται να γράψω συνειρμικά «του θανάτου», αλλά δε χωράει ούτε υποψία μαύρου χιούμορ για τα κορίτσια στην Ηλιούπολη, ούτε καβγάδες για το αν έπρεπε να δημοσιευτεί και να αναπαραχθεί το τελευταίο σημείωμα). Αγώνες για το άρθρο 16, ενάντια στην Μπολόνια, την (κίβδηλη) ανωτατοποίηση, για μόρφωση, ειδίκευση, ειδίκευση, ειδίκευση...
Να ανεβαίνουμε στα έδρανα να χορέψουμε με βήμα στον ρυθμό του κοντόξυλου και να έχουμε ένα πολυσέλιδο ένθετο με τις θέσεις μας για την Ανώτατη Εκπαίδευση, που άλλοι την έλεγαν Πανεπιστημιακή και άλλοι Τριτοβάθμια, και έπρεπε να σακουλεύεσαι τις πολιτικές αποχρώσεις και τις διαφορές πίσω από όλα αυτά, γιατί καμιά διατύπωση δεν ήταν αθώα, σε αντίθεση με τα συνδικαλιστικά μας νιάτα.
Και το μόνο που θυμάμαι από παιδί μικρό, Ευρυδίκη μου, ήταν που μύριζε αντηλιακό το πρώτο μας φιλί, τέλη Μαϊούνη, και ότι εμείς με την ειδίκευση δεν εννοούσαμε εξειδίκευση, ενώ οι άλλοι, με τις παιδικές αρρώστιες, ήθελαν την ειδίκευση να την δίνει ο εργοδότης, που δεν καταλαβαίνω σε ποιο φωτεινό μυαλό φαινόταν ριζοσπαστική ιδέα. Και ο Toni Rigatoni έλεγε πως το δικό μας του φαινόταν πιο λογικό, αλλά δε βαριέσαι, πολιτική αντιπαράθεση να γίνεται. Και μετά έγινε ένας από τους θρυλικούς 7 (όχι της Μπλάιτον) που στην πορεία έμειναν έξι (six-seven). Και πιο μετά έγινε αναθεωρητής και πήγε και έπεσε στον γκρεμό των ΑΣΚΙ και έγινε διευθυντής τους, κομμουνιστολόγος και καλά κρασιά. Καλός συνδικαλιστής ήταν κάποτε...
Συνεπώς νοσταλγείς απλώς τα νιάτα σου, που πίστευες πως θα κρατήσουν για πάντα. Ούτε το προεκλογικό μπαλέτο που κατέβαζε θεαματικά αφίσες, με άψογο συντονισμό και τη χάρη των Μπαλσόι. Ούτε τα γηπεδικά συνθήματα, πχ στον πάτο σας χορεύει η ψυχή του ΚΚΕ, αλλά με άλλη διατύπωση ή των άλλων για τον μεταβατικό στόχο και τα οπίσθια κάποιας εύσωμης Δαπίτισσας, πριν εφευρεθεί-διαδοθεί η ακύρωση-cancel και τα κινητά με οθόνη, που θα το τεκμηρίωναν. (*Ευτυχώς ωριμάσαμε σαν συνθήκες και αυτά τα συνθήματα κόπηκαν μαχαίρι, αν και -λέει η Mariori- σε μια έντονη καταμέτρηση και μια ηρωική πρωτιά, ένας σφος κοιτούσε εκλιπαρώντας την καθοδήγηση, για να ξεσπάσει: λίγο ψ...ή; Τι ψυχή έχει λίγο ψ...ή;
Ούτε τον καταθλιπτικό συσχετισμό δύναμης και ότι είχαμε μόνο 2-3 κάστρα παρηγοριά, σαν το Ψυχολογικό και την Ικαριά, ενώ κονταροχτυπιόμασταν με την ακροδεξιο-ουδέτερη -κατά το ακροκεντρώα- «Ένωση Ανεξαρτήτων», που έπαιρνε και την καντίνα στο Ποσείδι μετά το Δεκαπενταύγουστο. Ή ότι θέλαμε τη σφραγίδα της ΦΕΑΠΘ (χωρίς αναλογικό προεδρείο). Και ότι ήμασταν μια γενιά-σάντουιτς, μεταξύ δύο εποχών που τα αμφιθέατρα βάφτηκαν κόκκινα -και δεν εννοώ την ΑΡΑΣ.
Ούτε τον κυριλέ υπόκοσμο της ΔΑΠ (μπράβους και πορτιέρηδες σε κλαμπ), που γίνεται ως τις μέρες μας παρακράτος εν κράτει, όπου βρίσκει πεδίο ασύδοτης δράσης. Και έχει γεμίσει διαχρονικά με γαλάζια παράσιτα (πτυχιούχα και μη, δεν έχει σημασία) κάθε αμειβόμενη θέση στο δημόσιο, ενώ πουλά φλογερό αντικρατικό σανό σε διάφορα κουτορνίθια που έχουν ως σύμβολο το σήμα της.
Ούτε την πράσινη γλίτσα της ΠΑΣΠ που κολλούσε στα κοινά πλαίσια για κατάληψη, ούτε τη «γόνιμη» κουβέντα αν ήταν νίκη του φοιτητικού κινήματος που ξεγλίστρησε το ΠΑΣΟΚ από τη συζήτηση περί αναθεώρησης του 16. Ούτε καν για το πώς κλίνεται στη γενική ο «νόμος-πλαίσιο» -και τα δύο συνθετικά ή μόνο το ένα.
Ούτε τα διήμερα ΕΑΑΚ, που έβγαζαν για χρόνια το ίδιο κείμενο για να μην πλακώνονται, μέχρι να βρουν άλλη αφορμή, πχ τα μπαγιάτικα ψάρια του Αλφαβητίξ -όπως στον Αγώνα των Αρχηγών στο Netflix, που παραδόξως βλέπεται ευχάριστα ως ένα σημείο- και τη λύρα του Κακοφωνίξ -από την ΑΡΠΑ Φιλολογικού- που όλοι τον απομονώνουν σαν την ΑΡΑΣ, αλλά αυτή τους τραμπουκίζει σαν Αυτοματίξ και ηγεμονεύει σαν Μαζεστίξ στο γαλατικό αριστεροχώρι. Όχι, δε θα τραγουδήσεις...
Ούτε την αένανη συλλογή υπογραφών του ΣΕΚ και της Γένοβα 2001, που ήταν σαν μετονομασία της ΠΟΠ ’84 και της Γιουγκοπλάστικα, μέχρι που ενώθηκε με τα ΕΑΑΚ και έπεσαν μερικές κινηματικές μπούφλες, για να πειστούν όλες οι πλευρές σχετικά με το επίδικο. Ούτε καν ο χαβαλές με την (α)ορατότητα του Δικτύου στην κάλπη και τη συμπερίληψή του στα γενικά αποτελέσματα, εκτός της κατηγορίας «Λοιπά».
Μα τότε τι ακριβώς σου λείπει; Έλα ντε...
Τα τραπεζάκια και οι συνελεύσεις. Η χαμένη υπόσχεση πως (όταν μεγαλώσω) θα βάλω ένα τραπεζάκι με αφίσες και ανακοινώσεις στον χώρο δουλειάς μου. Η χαμένη βεβαιότητα πως θα αλλάξει ο κόσμος -χωρίς να καληνυχτίζουμε κάθε φορά τον Κεμάλ επί ματαίω. Η χαμένη αυτοπεποίθηση να μιλάς σε κόσμο, για να (τον πείσεις να) αλλάξουμε τον κόσμο. Μα κυρίως πως όλα αυτά δεν ήταν χαμένη άνοιξη - υπόθεση, και ας μη φαινόταν (ακόμα) στην κάλπη. Ήταν δουλειά μυρμηγκιού, κερδισμένες συνειδήσεις (μία προς μία), βιογραφικά που θα κοσμούσαν για πάντα το βιογραφικό κάθε παλιού Κνίτη (ανεξάρτητα από τη μετέπειτα πορεία του). Και βασικά, μαζικά παμφοιτητικά συλλαλητήρια, που τα ένιωθε όλη η πόλη -μη σου πω και όλη η χώρα, στο απόγειο του ’06-’07.
Όχι, δε χρειάζεται κύμα Ostalgie και επετειακές εκδηλώσεις (του πόλου τα εννιάμερα) για τα 10 χρόνια του Μαϊούνη και τους Ούννους του, εκείνα τα παιδιά που άλλος για Τσίπρα τράβηξε και άλλος για Βαρουφάκη και άλλος στης Πέρκα τα στενά ψάχνει τη νέα Ιθάκη. Ούτε να παρακολουθείς την ιστορία του αριστεροχωρίου, που γράφεται με ατελείωτες διασπάσεις και «Ανυπακοή», η οποία έφυγε από την Αναμέτρηση, γιατί θέλει να συνεργαστεί με τον Γιάνη. Από το παλιό ΜΕΡΑ στο ΜέΡΑ25, ένας Γράψας δρόμος. Φυσικά και θα υπακούσω, όπως θα έλεγε μια ψυχή, φίλ@ πρώην Ναρίτ@. Καλύτερα παπάκι, παρά με Βαρουφάκη.
Μπορείς, όμως, να πατάς διαρκώς ανανέωση στη σελίδα του ΜΑΣ με τα (μόνα έγκυρα) αποτελέσματα, να καμαρώνεις για την πρωτιά στην παλιά σχολή σου, να χαμογελάς από μέσα σου όταν ακούς το τραγουδάκι για τη Μαριέτα -που έμεινε για λάθος λόγους στην ιστορία. Και να διατηρείς το δικαίωμα της αμφιβολίας και μια σειρά απορίες για την παρακαταθήκη του πρόσφατου κινήματος ενάντια στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και τη σημερινή κατάσταση. Αλλά αυτά χρειάζονται χρόνο και έκταση για να αναλυθούν, οπότε θα μείνουμε στην εκλογική επικαιρότητα και κάποιες κωδικοποιημένες σημειώσεις.
-«Κάθε παράταξη δίνει τα δικά της αποτελέσματα», θα μας πουν πάλι τα αντικειμενικά ρεπορτάζ, για να μη βγάλει άκρη το αμύητο κοινό τους. Που είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σαν την εισαγωγική παρουσίαση του βάρδου σε κάθε τεύχος. «Οι γνώμες για το ταλέντο του διίστανται. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ιδιοφυΐα, οι άλλοι τον βρίσκουν αχαρακτήριστο». Η ΔΑΠ λέει ότι νίκησε, όλοι οι υπόλοιποι την βγάζουν δεύτερη. Και αν δεν μπορείς να κρίνεις, η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση...
Σε κάθε περίπτωση, η λογική λέει πως σε λίγες ώρες η Πανσπουδαστική θα επικυρώσει μια ακόμα πρωτιά. Οπότε μπαίνει το ερώτημα τι άλλαξε την τελευταία πενταετία και πώς φαίνεται στην πράξη η αλλαγή συσχετισμών. Μόνο που κάποιοι το βάζουν εκ του πονηρού, υπονοώντας πως δεν άλλαξαν πολλά από τον καιρό της παντοδυναμίας της ΔΑΠ.
Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής, αρκεί αυτή να έχει σοβαρά κριτήρια. Η ευθύνη του ΜΑΣ είναι να ανεβαίνει το επίπεδο των αγώνων και των συνειδήσεων -όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια. Οι αγώνες αυτοί μπορεί να έχουν μικρές νίκες ή να μην πετύχουν άμεσα αποτελέσματα. Κανείς δεν εγγυάται μια γρήγορη, εύκολη νίκη, παρά μόνο αίμα, δάκρυα και ιδρώτα -όπως θα έλεγαν ο Ουίνστον και ο Σάκης, σε κάποια εκδήλωση της ΔΑΠ. Και αν ξύσουμε λίγο την επιφάνεια της κριτικής που θέλει «εδώ και τώρα» νίκες και αποτελέσματα, θα βρούμε τη γνωστή (μικροαστική) ανυπομονησία, που δεν αντέχει τους αγώνες διαρκείας, μετατρέπεται εύκολα σε ηττοπάθεια και καλλιεργεί την απογοήτευση.
Η ΚΝΕ σηκώνει το βάρος των αγώνων, των διώξεων, της σύγκρουσης του φοιτητικού κόσμου με το βαθύ κράτος (κυβέρνηση, Πρυτανείες και δυνάμεις καταστολής), το παρακράτος της ΔΑΠ, τα ιδιωτικά συμφέροντα που απλώνουν πλοκάμια στο Πανεπιστήμιο. Η στοχοποίηση των μελών, των εκδηλώσεων και της δράσης της δε δείχνει μόνο τη λύσσα του αντιπάλου, αλλά πόσο υπολογίσιμη δύναμη την θεωρούν. Ο αντίπαλος βλέπει συχνά πιο μακριά από πολλούς άλλους.
Την ίδια στιγμή, η βεντέτα της ΑΡΑΣ με τους αναρχικούς παίρνει πρωτόγνωρες διαστάσεις και προκαλεί ερωτήματα: πχ αν αλείφει βούτυρο στο ψωμί ή ρίχνει νερό στον μύλο της αντίδρασης. Η αστυνομία βρήκε αφορμή να μπουκάρει στο ΑΠΘ για να «επιβάλει την τάξη». Τα ΜΜΕ έστησαν ένα μικρό πάρτι για την «ανομία στα Πανεπιστήμια». Και η κυβέρνηση πάτημα για να επαναφέρει την ατζέντα των «απαραίτητων» μέτρων καταστολής. Το αμύητο κοινό αγνοεί πως τα θύματα ήταν και στη θέση του θύτη, οπότε κρύβονταν από τις σχολές, φοβούμενοι τα αντίποινα. Το ΚΚΕ καταδικάζει το όργιο καταστολής και τις προβοκατόρικες ενέργειες. Και ο Γιαννακίδης αποφαίνεται στο προοδευτικό News247 ότι το κόμμα καλύπτει φασίστες, αλήτες και τραμπούκους στα Πανεπιστήμια...
Η Atack του ΝΑΡ καταγγέλλει τις συνεχείς επιθέσεις της ΑΡΑΣ. Αλλά ένας Αρασίτης αναρωτιέται ρητορικά αν θα πουν τώρα και τους αναρχικούς «τραμπούκους, παρακρατικούς» κτλ ή φοβούνται να μη χαλάσουν τη συμμαχία τους. Και είναι σχεδόν κρίμα που δε θέτει το ίδιο ερώτημα εκεί που πρέπει και να του πουν οι σφοι: κράτα την μπίρα μου -ή έστω τον Ριζοσπάστη μου, όπου βρίσκουμε και την ωραία φράση «συμμορία που λειτουργεί με όρους μαφίας» για την ΑΡΑΣ.
Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στην καταμέτρηση. Και τα περισσότερα, μετά από αυτήν, σε πιο ενδιαφέρουσες διαδικασίες, όταν οι άλλοι θα ψάχνουν πού πήγε ο μοναχικός καουμπόης, να τους σώσει από το οργανωμένο πλήθος.
62 σχόλια:
Γέμισα νοσταλγία διαβάζοντας το κείμενο. Βέβαια αυτό συμβαίνει κάθε χρονιά εκεί κοντά στις φοιτητικές εκλογές. Πατρίδα μας η εφηβεία μας και η (ανώριμη) νεότητά μας. Για τα πιο σοβαρά θέματα της εισήγησης, ίσως γράψω κάτι εν καιρώ.
Επαγγελματίας οπαδός
Δυστυχώς έγραφα υπό πίεση χρόνου, οπότε μόνο το πρώτο νοσταλγικό κομμάτι μπόρεσα να αναπτύξω όπως ήθελα.
Για τα πιο σοβαρά ζητήματα, δε νομίζω να εκπλήσσεται κανείς από την πτώση της συμμετοχής, μετά από όσα έγιναν, που ήρθαν και έδεσαν με τον γενικό στόχο του συστήματος να απαξιώσει τις εκλογές και τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και κάποιες στοχευμένες κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση -υποθέτω πχ πως η μη διεξαγωγή των εκλογών του ΕΜΠ στον ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου συνέβαλε σε αυτήν την κατεύθυνση.
Παρόλο που φτηναίνει η δράση χρόνο με το χρόνο για να πάρουμε ψήφους, δεν βλέπω αποτέλεσμα σοβαρό...τα πανεπιστήμια είναι σιγή νεκροταφείου με ΠΚΣ πρώτη δυναμη...μήπως χρειάζεται μεγαλύτερη σεμνότητα και προβληματισμός στις ανακοινώσεις της κνε και του κκε για το θέμα; Ηλίας
Η μόνος δοκιμασμένος δρόμος για θετικά αποτελέσματα είναι οι αγώνες με επιδίωξη της πρωτοβουλίας των κινήσεων, με γραμμή που να πατάει στο επίπεδο συνείδησης και εύστοχη κλιμάκωση. Αυτό αποδεικνύεται από τους αγώνες της ΚΝΕ μέσα στη πανδημία, ενάντια στη πανεπιστημιακή αστυνομία και πιο εμβληματικά στα Τέμπη το 2023 που η ΠΚΣ συγκέντρωσε κοντά στους 20 χιλιάδες ψήφους και αύξηση της συμμετοχής για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες.
Λιγότερο στον αγώνα κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αν και τον πρώτο καιρό οι δυνάμεις της ΚΝΕ κυριαρχούσαν απόλυτα, παίρνοντας σχεδόν όλες τις συνελεύσεις της Αθήνας.
Ακόμα λιγότερο φέτος που αντικειμενικά δεν έγιναν αγώνες πρώτα για τη μη εφαρμογή των διαγραφών ενώ η ημερομηνία ήταν γνωστή απ' την αρχή του ακαδημαϊκού έτους. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τη πτώση της συμμετοχής (την οποία εισέπραξε κατα 70% η ΠΚΣ).
Όσο περνάνε τα χρόνια οι μηχανισμοί ΔΑΠ-ΠΑΣΠ που αποχαυνώθηκαν στη πανδημία θα ανασυγκροτούνται και το τρεχαντίρι "ψήφισε μας για να μη βγει η ΔΑΠ" λίγες βδομάδες πριν τις εκλογές δε θα αρκεί πια.
2026
ΠΚΣ 1η 31,7%
2025
ΠΚΣ 1η 33,5%
2024
ΠΚΣ 1η 33,8%
2023
ΠΚΣ 1η 34,9%
2022
ΠΚΣ 1η 33,5%
Έχασε 3% σε σχέση με το μεγαλύτερο ποσοστό που είχε την 5ετια, παραμένει πρώτη με διαφορά, αλλα λέτε πως καταρρέει.
Έχετε χάσει τη μπάλα...
Κώστας
Κωστα δεν πιστευω ότι καταρρει, ωστοσο για βαλε διπλα στα ενδιαφεροντα στοιχεια και 1) αριθμο συμμετοχης, 2) απολυτους αριρθμους σε ψηφους να δουμε την συγκριση, ή οποιος τα εχει τελοςπαντων...Ηλιας
Ούτε εγώ λέω πως καταρρέει. Από το 2023 όμως έχασε 5 χιλιάδες ψήφους (από 19.500 σε 14.500).
1. Η Πανσπουδαστική δίνει τα πληρέστερα αποτελέσματα. Πατάς φοιτητικές 2025 τα βλέπεις και κάνεις σύγκριση.
2. Ασφαλώς, το κρίσιμο είναι οι αγώνες και η λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. Αυτό απαντάει και στις αυταπάτες. Υποχώρησαν οι αγώνες και υπήρξε μείωση. Θα επανέλθουμε πιστεύω
3. Δεν μπορεί όμως η συζήτηση να γίνεται μόνο φέτος. Το 2023 έγινε συζήτηση; (Δεν εννοώ βέβαια από τον Σφυροδρέπανο)
4. Η πρωτιά το 2022 και το αποτέλεσμα το 2023 οφείλεται στο ότι δεν μπήκαμε σε κυβέρνηση το 2012-2015; Άρα και σήμερα δεν διαλέγουμε ιμπεριαλιστή, ούτε και είναι πρότασή μας μια ιμπεριαλιστική ειρήνη στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, γιατί τάχα μου οι νεκροί δεν βγάζουν συμπεράσματα;
5. Αν δε συμφωνούμε σε αυτά δεν έχει νόημα η συζήτηση για το καλό της Πανσπουδαστικής, γιατί δε θέλουμε όλοι το καλό της
6. Γιατί εμένα αυτή η αναφορά 70% αποχή στην Πανσπουδαστική, κάτι μου χτύπησε στο νού. Θυμάμαι για παράδειγμα για 70% μείωση της ΠΚΣ μιλούσε και ο Α. Χαλβατζής και έλεγε ψέματα φυσικά αφού συνέκρινε αριθμό υποψηφίων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ με ψήφους σε ΑΕΙ (τη χρονιά στην οποία αναφερόταν και οι υποψήφιοι ήταν 12.000 κάτι, οι ψήφοι ήταν μόλις 500 παραπάνω, προφανές αδιέξοδο δηλαδή). Θυμάμαι επίσης έναν Γ. Λένα με άρθρα στο Alfavita να μιλά για την πτώση του ποσοστού της ΠΚΣ και για τη σεχταριστική γραμμή του ΚΚΕ. Δεν είδα όμως άρθρο του όταν η ΠΚΣ έγινε πρώτη δύναμη. Θυμάμαι άρθρα για 70% πτώση στα συνδικάτα
7. Ελπίζω να κάνω λάθος και να είμαι ένας κακός, καχύποπτος και φανατισμένος. Μικρό το κακό σε αυτή την περίπτωση. Ν.
7.
Κάτσε λίγο.. απο τους 300τόσους χιλιάδες ενεργούς φοιτητές πόσοι ψηφίζουν τελικά; Το νούμερο 14.500 μοιάζει απελπιστικά μικρό αλλά μήπως ο φοιτητικός συνδικαλισμός γενικά πνέει τα λοίσθια και δεν είναι θέμα ΠΚΣ/ΚΝΕ;
Παλιός
Φέτος ψήφισαν 49 χιλιάδες. Το νούμερο τα τελευταία χρόνια εκει κυμαίνεται - 50-60 χιλιάδες. Προφανώς ο βασικός υπεύθυνος είναι η απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών, ένα πολυσύνθετο φαινόμενο βαθιά ριζωμένο στις αντιφάσεις του συστήματος το οποίο ευθέως μάχεται η ΠΚΣ.
Ο μόνος τρόπος να τραβήξεις κόσμο από την απολιτικοποίηση και την απάθεια είναι να αναπτυχθούν αγώνες για τα ζωτικά συμφέροντα του. Πάντα έτσι δημιουργούσαν και δημιουργούν δεσμούς τα ΚΚ και οι δυνάμεις τους στο κίνημα. Πως αυτό σχετίζεται με τις φοιτητικές εκλογές; Όταν πρώτη δύναμη ήταν η ΔΑΠ σε σειρά σχολών και καταψήφιζε τη διεξαγωγή συνελέυσεων ή (και) κρατούσε με πελατειακό λουρί σημαντικό αριθμό φοιτητών αυτό δυσκόλευε στη πράξη την έναρξη αγώνων πριν καν ξεκινήσουν. Αυτό δεν υπάρχει τώρα, απόδειξη ότι από τη πρώτη βδομάδα του ανοίγματος των σχολών το 2024, η ΠΚΣ έβγαλε και πήρε πάρα πολλές συνελεύσεις με απόφαση κατάληψης. Το ίδιο για τα Τέμπη το 2023 αν και δεν έγιναν πολυήμερες καταλήψεις, συντονιστικά σχολών και πόλης κλπ.
Επομένως ως πρώτη δύναμη έχεις το πεδίο σχετικά πιο ελεύθερο να αναμετρηθείς από καλύτερες θέσεις με την αποπολιτικοποίηση, την απάθεια κλπ. Δεν είναι απολύτως άσχετη η πτώση της συμμετοχής με την ποιότητα ανάδειξης αγώνων, αλλιώς δε θα είχαμε αύξηση της συμμετοχής το 2023, άμα ήταν έτσι ας το συζητάγαμε. Το γεγονός ότι αυτό δε γίνεται, ακόμα και σε σχολές που έχει αυτοδυναμία η ΠΚΣ σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα στη γραμμή ανάπτυξης και διεξαγωγής αγώνων. Δεν πιστεύω ότι είναι εμπαθή αυτά που λέω, προσπαθώ σαν οπαδός του Κόμματος να ερμηνεύσω μια πραγματικότητα.
Συμφωνούμε
Πες μου όμως και εσύ χωρίς εμπάθεια ότι συμφωνείς με το 4 και το 5 που σου αναφέρω παρακάτω
Οι αγώνες είναι και η μόνη απάντηση στο να έρθει μια κυβέρνηση, αντί του να πέσει οποιαδήποτε κυβέρνηση και η απάντηση στο "μη συνδέετε τον πόλεμο με τον καπιταλισμό, να δούμε το άμεσο" Ν.
Ούτε εγώ θα διαφωνήσω, ωστόσο επειδή βλέπω κάθε φορά που το Κόμμα χάνει έδαφος -είτε σε εθνικές είτε σε συνδικαλιστικές εκλογές- να επανέρχεται η εξ αριστερών συντροφική γκρίνια, ας θυμόμαστε ότι βρισκόμαστε σε συνθήκες γενικευμένης Ήττας, παγκόσμια και μοιραία και εγχώρια. Εγώ πλάκα πλάκα σε αυτές τις συνθήκες θα ανησυχούσα περισσότερο αν έβλεπα από το πουθενά μια ραγδαία εκλογική άνοδο του ΚΚΕ. Θα σήμαινε ότι κάτι "πάει λάθος", για να το πούμε έτσι. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε πολλά ζητήματα, όχι μόνο σε επίπεδο αγώνων, αλλά και αναλύσεων θα πρόσθετα. Ίσως μάλιστα το τελευταίο να προηγείται του πρώτου. Δλδ καλό το δεξιότερα Κουροπάτκιν (και εγώ το κάνω για άλλα θέματα, κυρίως στα γεωπολιτικά), αλλά όχι επειδή η ΠΚΣ έχασε 5 χήνες στις φοιτητικές.
Παλιός
Εγω βλεπω αντιθετα λαθος κριτιηρια στην ΠΚΣ-ΚΝΕ, μια εκλογομανια και μια προσπαθεια φτηναιματος στην δραση σαν και αυτη που προτεινε ο Λένας και ο Α.Χ. το αποτλεσμα ειναι απογοητευτικο και χανονται μελη. Υπαρχει γενικως μια συριζοποιηση της κνε για να παρει ποσοστα και την ιδια στιγμη δεν ερχονται και τα ποσοστα. αν γινει πολεμος χαθηκαμε στην αγκαλια της εθνικης αστικης τξαης δηλαδη...Ηλιας
Οι Ζουγκάνοφ και Τιούλκιν χαθήκανε στην αγκαλιά της δικής τους αστικής τάξης ή όχι;
N.
Αυτό που είπες για τη κυβέρνηση και το αποτέλεσμα ισχύει. Επίσης ισχύει ότι δε διαλέγουμε ιμπεριαλιστή. Αυτό με την ιμπεριαλιστική ειρήνη κ τους νεκρούς το χει πει ο Praxis Review νομίζω και δεν έχω σχέση. Έπρεπε να κάνει όμως κίνημα για το πόλεμο στο Ιράν το Κόμμα και δεν έκανε.
Η απεργία των λιμενεργατών και η ακύρωση των πολεμικών σεμιναρίων στην Πάντειο δεν είναι ασήμαντα. Ν.
Αφού συμφωνούμε όλοι στο πρόγραμμα του 19 ου συνεδρίου και στη θέση του κόμματος για τον πόλεμο και στο μέτωπο με τις κάθε λογής γκρούπες της επαναστατικής φρασεολογίας και το ρεφορμιστικού περιεχομένου, η συζήτηση για τη διαβρωτική επίδραση του εκλογικού κριτηρίου και της πολυετούς νομιμότητας χρήσιμη είναι. Όλες οι μάχες είναι εδώ
Ν.
Ναι ασφαλως και θεωρω οτι Ζουγκανωφ και Τιουλκιν ειναι εθνικοσοσιαλδημοκρατες που υπηρετουν την αστικη ταξη....επισης εγω συμφωνω με το 19ο συνεδριο και το προγραμμα, η σημερινη ΚΝΕ ομως αμφιβαλω αν πλεον ειναι συμφωνη με το προγραμμα....ψιλοσυριζα μου φαινεται...σκεψου ότι συνθημα στις εκλογες ειχαν να γκρεμισουμε την ΔΑΠ απο την πρωτη θεση!!, κατι αναλογο με το να φυγει ο μητσοτακης, δεν θα ειχαν εκπλαγει αν στα αμφιθεατρα φωναζαν και μητσοτακη γαμ... ο Λενας και Α.Χ. αυτο θελανε το μαη-ιουνη του 2006 να φτιαξουμε μια Κοκκινη ΔΑΠ. Ηλιας
Φίλε Ηλία χαίρομαι πραγματικά
Καταλαβαίνω επίσης ότι είμαστε από τη φουρνιά που έδωσε μεγάλες μάχες
Είμαστε όλοι στις επάλξεις Ν.
Στις εκλογές των πανεπιστημίων ειναι λογικό να εχεις σύνθημα να φύγει απο πρώτη η παράταξη του πρώτου αστικού κόμματος (και όχι μοκο αυτό).
Το σωστό πιο θα ήταν, το "όλη η εξουσία στα σοβιετ"; Μήπως το "κοινωνικοποιηση των μέσων παραγωγής - εργατικός έλεγχος - κεντρικός σχεδιασμός";
Οι φοιτητικές εκλογές ειναι εκλογές συνδηκαλιστικων οργάνων, ένα επαναστατικό κόμμα πρέπει να πολιτικοποιεί την συνδικαλιστικη πάλη, όχι να την αντικαθιστά με την πολιτική πάλη.
Επισης δεν ξερω που βρίσκεις ότι η ΚΝΕ φέρνει σε ΣΥΡΙΖΑ, εισαι μέλος και τα ξέρεις απο μέσα;
Κώστας
Δεν είναι, αλλά ούτε και κίνημα είναι. Μια σύγκριση με τη δράση του Κόμματος στον πόλεμο στο Ιράκ πχ θα φανερώσει τι σημαίνει όλες οι δυνάμεις στο πόδι και πραγματική προσπάθεια ανάπτυξης αντιπολεμικού κινήματος.
Φίλε Κώστα το "χαίρομαι" πήγαινε κυρίως στην απάντηση για Ζουγκάνωφ-Τιούλκιν και για τα του παρελθόντος
Το λέω για να μη παρεξηγούμε, παρότι κατάλαβα ότι δεν απαντάς σε εμένα
Ν.
Καλό βράδυ σε όλους
Οχι Κωστα δεν λεω να πουμε ολη η εξουσια στα Σοβιετ...ας πουμε ψηφο στην πκσ δυναμωμουμε τους σγωνες ή κατι παρομοιο...το γκρεμιζουμε την δαπ ειναι πουστικο....θελει να στειλει πολιτικο μηνυμα να πεσει η κυβσρνηση μητροτακη....αντι δαπ αντιδεξιο μετωπο....ηθελαν μα παρουν συριζαιους τσιπραιουυς και θολωνουν την α-α γραμμη συσπειρωσης την κανουν αντινεεοδλφιλελευθερη..ηλιας
Συγγνώμη για το εμβόλιμο σχόλιο αλλά η αντίληψη ότι "το Κόμμα δεν έκανε κίνημα για το Ιράν" (ή για ο,τιδήποτε άλλο) είναι λάθος, όπως λάθος είναι και οι συγκρίσεις με τις κινητοποιήσεις για τον πόλεμο στο Ιράκ. Γενικά ένα κόμμα δεν "κάνει" ένα κίνημα. Σίγουρα με την προηγούμενη δράση του μπορεί να γονιμοποιήσει το έδαφος, όπως και κατά την ανάπτυξή του μπορεί να μπει πρωτοπόρο στην οργάνωση και τον πολιτικό του προσανατολισμό. Από εκεί και πέρα δυστυχώς οι διαφορές του σήμερα με το τότε στο βαθμό που επιδρούν αντιιμπεριαλιστικά ή και απλά στοιχειωδώς ανθρωπιστικά αισθήματα στη διαμόρφωση της συνείδησης και της πολιτικής συμπεριφοράς των μαζών είναι χαώδεις.
Επαγγελματίας οπαδός
Δεν καταλαβαίνω γιατί τα μπλέκεις, η ΠΚΣ ποτέ δεν ελεγε ΜΟΝΟ ότι πρέπει να φύγει η ΔΑΠ και η ΚΝΕ ποτέ δεν είπε ότι πρέπει να φύγει η ΝΔ, ο Κουλης κλπ. για να γίνει αλλαγή της αστικής διαχείρισης...
Μάλλον δεν παρακολουθείς, μιας και λέω να το παίξω χαζός και να μην υποθέσω ότι απλά θες να πετάξεις λάσπη.
Κώστας
Ναι, σε κενό αέρος αυτό που λες είναι σωστό, στη πράξη όμως καταλαβαινόμαστε. Το κόμμα δρα πρωτοπόρα και κάνει καλέσματα τα οποία ζυμώνει στους χώρους που παρεμβαίνει. Η επιτυχία τους όντως δεν βασίζεται εξ ολοκλήρου στο ίδιο και εκεί επιδρούν αυτά που λες.
Αντ αυτού είχαμε ένα έκτακτο συλλαλητήριο σωματείων την επόμενη μέρα (το οποίο όπως είχε περιγράψει ο σφυροδρέπανος ήταν 200 μέτρα από μέγαρο έως την αμερικανική, χωρίς ομιλίες κλπ), ένα συλλαλητήριο φοιτητών τρεις βδομάδες μετά και άλλο ένα στο υπ. Οικονομικών 27/3 που έγινε σε αντιδιαστολή με το διεθνές κάλεσμα για 28/3. Κ μετά πρωτομαγιά, ένα μήνα τίποτα.
Δεν είναι σωστό επίσης αυτό που λες περί των αντανακλαστικών των μαζών. Η πλειοψηφία του κόσμου όπως καταγράφεται από δημοσκοπήσεις είναι ενάντια στην επίθεση των ΗΠΑ Ισραήλ καθώς και συγκεκριμένα στην αποστολή φρεγατών στη Κύπρο. Τρανταχτή εμπλοκή όπως πχ και με το συμβάν με την αεράμυνα στην αραμκο. Αυτά τα συμβάντα από μόνα τους θα σήκωναν κινητοποιήσεις.
Αντί να προσπαθήσει να κάνει τη χώρα άνω κάτω για έναν απτους πιο επικίνδυνους πολέμους της πρόσφατης ιστορίας.
Επειδή υπάρχουμε και άνθρωποι εδώ νεότερης ηλικίας που δώσαμε την μάχη των φοιτητικών εκλογών φέτος στις γραμμές της ΚΝΕ και ακούμε εδώ μαλακίες για Συριζοποιήσεις. Αρχικά δεν δρούμε σε κενό αέρος και θα πρεπε να το έχουμε όλοι στο νού μας αυτό για κάθε τομέα δράσης μα. Δεύτερον δεν παίζουμε μπάλα μόνοι μας και ίσα ίσα η αποχή είναι αναμενόμενη όταν όλα τα όπλα του συστήματος βαράνε κατά κει. Σόσιαλ, κανάλια, ΔΑΠ, διοικήσεις κοκ. Τρίτον δεν ήταν ποτέ το μόνο επιχείρημα να ρίξουμε τη ΔΑΠ. Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται. Να διαβάζετε Ριζοσπάστη και Οδηγητή όλοι οι ξύπνιοι εδώ που βλέπετε ότι δεν τηρούμε το Πρόγραμμα του Κόμματος. Καλό είναι γενικά πρώτα να σκεφτόμαστε και μετά να μιλάμε, Τέταρτον καλό θα ήταν επίσης να διαβάζουμε και καμιά ανακοίνωση της ΚΝΕ, της ΠΚΣ, πριν μιλήσουμε επίσης γιατί κάποιοι εκτίθενται με τα λεγόμενα τους και φαίνεται η απόσταση τους από το την πραγματικότητα. Γενικά η αντίληψη αυτή είναι ακριβώς που σπρώχνει κάθε λογής οπορτουνιστικές και τσιπρικές λογικές για άμεσα αποτελέσματα και στροφή στην παραίτηση και τη μοιρολατρία μόλις υπάρξει δυσκολία, "για τουφεκιές στον αέρα" κλπ, οπότε το να γυρίζουμε σε εποχές που κάποιοι με τέτοιες απόψεις το έπαιζαν τιμητές του αυθεντικού ΚΚΕ, ενώ είναι τόσο κοντά μας αυτό το παρελθόν, δείχνει αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας από κάποιους.
Κωστα, κεντρικο σύνθημα σε πολλες σχολές ήταν "Γκρεμίζουμε την ΔΑΠ" και τιποτα αλλο. Οι πιτσιρικάδες ειναι ολοι συριζα. Ηλιας
Γιαυτό ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε πάτο παντού...
Τωρα η κουβέντα για το σύνθημα ειναι αποπροσανατολιστικη εξ αρχής, μιας και δεν συμπηκνωνει την γενική δράση της ΠΚΣ, ούτε και γενικά τις παραμέτρους που επηρεάζουν το κίνημα πέρα απο αυτή. Δλδ ακόμα και αν σε πιστέψει κάποιος και αποδεχτεί ότι λες αλήθεια, η πραγματική εικόνα απέχει έτη φωτός.
Και μιας και το κουβεντιάζουμε, λογικα η απαγόρευση του φεστιβάλ έγινε επειδή η ΠΚΣ και η ΚΝΕ γίνονται ΣΥΡΙΖΑ;;
Κώστας
Ragebait και τρολιες.
Επαγγελματίας οπαδός.
Οι πιτσιρικάδες που παλεύουν να κουνηθεί κάτι στα πανεπιστήμια που επί δεκαετίες είχε εκφυλισει η ΔΑΠ με τη βολική βοηθεια της ΠΑΣΠ και διαφόρων "αριστερών" ψαλτων με αγωνιστικές κορώνες αν ήτανε συριζα μάλλον θα πηγαίνανε στην εκδήλωση του Τσιπρα με την Ζοε Πρε αντί να τους κυνηγάνε διοικήσεις και ματατζήδες σε κάθε εκδήλωση της ΠΚΣ και της ΚΝΕ. Είπαμε ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται
Ηρεμείστε όλοι
Δεν υπάρχει ουδείς στο κόμμα που να μην έχει ως αντίληψη το πρόγραμμα του 19ου
Το ίδιο ισχύει και στην ΚΝΕ φυσικά
Στην ΚΝΕ ακόμη περισσότερο, αφού όλοι οργανώθηκαν μετά το 19ο και δεν έχουν την επίδραση προηγούμενων επεξεργασιών
Το πρόβλημα προκύπτει από το ότι δεν αρκεί ένα πρόγραμμα, γιατί το κοινωνικό πλαίσιο (οι αντεπαναστατικές συνθήκες που λέμε) δρουν σε αντίρροπη κατεύθυνση
Όλοι συντροφικά σε εγρήγορση
Ν.
Υ.Γ. Αυτοί οι κομμουνισταράδες ρωσόφιλοι και οι άλλοι της Μετάβασης που εξαφανίστηκαν να μας πουν κάτι για τον Αυγερινό
Τις μέρες αυτές γίνεται μια τεράστια πολιτκή μάχη (δεν είναι απλά αρχαιρεσίες) στους εκπαιδευτικούς
Να βοηθήσουμε όλοι, μπορούμε να σκεφτούμε κάτι ακόμα
Ν.
Μπορεί να βγάλουμε και τους σφους εκπαιδευτικούς συριζαιους σε λίγο γιατί λέμε να βγει πρώτη η ασε στην ολμε και να συνεχίσει να είναι πρώτη στην δοε
Οι εκλογές σε όποιο επίπεδο και αν γίνονται είναι μια πολιτική μάχη στην οποία διαπλέκονται και ανταγωνίζονται τα διάφορα ταξικά συμφέροντα, αστικά μικροαστικά, προλεταριακά. Το αποτέλεσμα τον εκλογών αποτυπώνει κυρίως τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται ανάμεσα στα διάφορα ταξικά και ενδοταξικα συμφέροντα εκείνη τη στιγμή. Οι εκλογές στο πεδίο της νόμιμης δράσης δεν μπορούν παρά να υπηρετούν τις επιδιώξεις της άρχουσας τάξης, αν για κάποιο λόγο πάψουν να υπηρετούν αυτές τις επιδιώξεις, τότε τίθονται συνήθως εκτός νόμου. Οι επαναστάτες μπορούν να αξιοποιούν αυτό το πεδίο ως μέσω επίδρασης στην διαμόρφωση συνείδησης των εργατών κυρίως, αλλά και των συμμάχων δευτερευόντως, μόνο όσο θα είναι εξίσου χρήσιμο στην άρχουσα τάξη δηλαδή σήμερα στην αστική. Επίσης όσοι αναγνωρίζουν ως αρχή απαράβατη τον διαλεκτικό υλισμό κατανοούν ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι κυρίως αποτέλεσμα των αντικειμενικά διαμορφωμένων συνθηκών και ελάχιστα ως ένας μικρός παράγοντας του υποκειμενικού παράγοντα. Γι'αυτό οι επαναστάτες δεν αναλώνονται και δεν ξοδεύουν τις πολύτιμες δυνάμεις τους στην προσπάθεια να διαμορφώσουν το εκλογικό αποτέλεσμα αλλά κατευθύνουν κυρίως την πάλη τους στην αξιοποίηση των αντικειμενικών συνθηκών για να συμβάλουν στην άνοδο της πολιτικής ωριμότητας κυρίως της εργατικής τάξης. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι θα εκφραστεί και με την άνοδο της εκλογικής επιρροής των επαναστατών, αλλά μπορεί να συμβεί και συνήθως έτσι γίνεται με την συρρίκνωση των εκλογικών ποσοστών. Παράδειγμα οι εκλογές του 2012 που το ΚΚΕ με την άρνηση του να συμμετέχει σε αστική κυβέρνηση συρρίκνωσε τα ποσοστά του όμως προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στο ανέβασμα της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης. Αντίθετα η άνοδο των εκλογικών αποτελεσμάτων ενός επαναστατικού φορέα χωρίς την ταυτόχρονη άνοδο της επαναστατικής δράσης ασκεί πίεση στην δημιουργία αυταπατών για τον ρόλο των νόμιμων εκλογών, επίσης η εκλογή περισσότερων αντιπροσώπων στα νόμιμα όργανα για μεγάλο χρονικό διάστημα δημιουργεί τη κοινωνική βάση για την συγκρότηση του μικροαστικού οπορτουνισμού εντός των εργατικών κομμάτων και συμβάλλει αρνητικά στην εσωκομματική πάλη.
Για τις φοιτητικές εκλογές λαμβάνοντας υπόψη το μεγάλο ποσοστό αποχής και την χαμηλή δραστηριότητα του εργατικού και φοιτητικού κινήματος νομίζω ότι δεν εκφράζουν κάποια θετική διεργασία στις συνειδήσεις των φοιτητών αλλά μια στασιμότητα στο φοιτητικό και εργατικό κίνημα, για την οποία δεν πρέπει να κατηγορήσουμε κάποιον αφού είναι προϊόν της αντικειμενικής διαμόρφωσης των πραγμάτων. Η ερμηνεία της πρωτιάς στις φοιτητικές εκλογές ως νίκη εκ μέρους της ΚΝΕ και του ΚΚΕ νομίζω ότι εκφράζει μια μικροαστική προσαρμογή της ΠΚΣ και της ΚΝΕ στις δυσκολίες που έχει η εποχή μας. Δεν κατηγορώ την ΚΝΕ και το ΚΚΕ ως σύνολο για αυτό, γιατί το πρόβλημα ξεκινάει από την στάση που κρατάνε οι πιο συνειδητοποιημένοι επαναστάτες. Δυστυχώς η χάραξη πολιτικής από τις πιο συνεπείς δυνάμεις δεν λαμβάνει υπόψη την διαλεκτική σύνδεση που έχει η ταξική πάλη με την εσωκομματική πάλη, έτσι ο οπορτουνισμός ανθίζει και δυναμώνει εντός των γραμμών του ΚΚΕ, ως αντανάκλαση της επιρροής των μικροαστικών στρωμάτων, χωρίς να υπάρχει κάποια ανοιχτή αντιπαράθεση από τις προλεταριακές δυνάμεις. Γενικά κυριαρχεί η αντιδιαλεκτικη άποψη ότι στο κόμμα δεν εκφράζονται εντός του διαφορετικά ταξικά συμφέροντα, ότι τα συμφέροντα των εργατών και των μικροαστών ταυτίζονται και ότι οι οποίες αδυναμίες του κόμματος είναι έκφραση όχι διαφορετικών ταξικών συμφερόντων και εσωκομματικής διαπάλης, αλλά ζήτημα φιλότιμου και προσπάθειας, δηλαδή ζήτημα ικανότητας, ζήτημα ηθικής. Όσο περισσότερο το ΚΚΕ θα επικαλείται τα διάφορα εκλογικά αποτελέσματα ως απόδειξη επιτυχίας της δράσης του, τόσο θα βουλιάζει στον οπορτουνισμό. Όσο δεν θα ξεχωρίζει τα διαφορετικά συμφέροντα ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα μικροαστικά στρώματα τόσο θα βουλιάζει στην μικροαστική πολιτική και θα βαρεθεί να γράφει στις θέσεις του κάθε τέσσερα χρόνια για την χαμηλή συμμετοχή των βιομηχανικών εργατών στο κόμμα. Συγνώμη που σας στεναχωρώ όμως εάν θέλουμε να λεγόμαστε επαναστάτες θα πρέπει ανοιχτά και με θάρρος να μελετάμε, να συζητάμε και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας αλλιώς δεν ήμαστε κομμουνιστές αλλά μικροαστοί φωνακλαδες φανατικοί οπαδοί και τίποτα άλλο. Και επειδή κάποιος θα μου πει ότι το συνέδριο έληξε, θα του πω ότι ακριβώς επειδή έληξε το συνέδριο τώρα είναι η ώρα τις αποφάσεις του κόμματος σου να της συζήτησης έξω από το κόμμα πλατιά και να είσαι έτοιμος να ακούσεις και διαφορετικές απόψεις χωρίς να θυμώνεις. Γεια σας. Καλοδεχούμενη κάθε κριτική με επιχειρήματα...
Ρε μεγαλε τι τα λες σε εμας. Στην ηγεσια πεστα...Ηλιας
Κατα τα αλλα ωραιος...Ηλιας
Συγνώμη για τα ορθογραφικά μου λάθη. Στην προτελευταία πρόταση ήθελα να γράψω «να τις συζητήσεις»
Σύντροφοι/σες πρότασή μη τους δώσουμε τροφή
Παραπάνω δήλωναν ότι συμφωνούν με το πρόγραμμα. Προσχηματικά όπως φαίνεται
Όλη η στόχευση είναι να τεθεί σε αμφισβήτηση το πρόγραμμα στο επόμενο συνέδριο. Με αυτό τον ορίζοντα ξεκίνησε η δουλειά σε όλ το fb
Τα σχήματα είναι πανομοιότυπα (διάκριση βάσης-ηγεσίας, εμείς κάνουμε κριτική οι άλλοι είναι φωνακλάδες κ.α.)
Την ώρα που στις ΟΛΜΕ/ΔΟΕ δίνεται αγώνας κόντρα σε θεούς και δαίμονες, ακούμε για στασιμότητα και αηδίες
Λοιπόν λεβέντες, άνοδο έχουμε στα σωματεία (και αν ακόμα αντιστραφεί στο μέλλον αυτό δεν αλλάζει ότι επιτεύχθει)
Και έχουμε άνοδο επειδή δεν είμαστε οπορτουνιστές, επειδή δεν θέλουμε μεταβατικά προγράματα και επειδή (δώστε βάση και σε αυτό) είμαστε κομμουνιστές και όχι εργατιστές
Ν.
Υ.Γ. Έχουμε εκλογές και στο σωματείο Γάλακτος-τροφίμων και ποτών και όποιος είναι κομμουνιστής είναι απέναντι και στους συνοδοιπόρους της ΠΑΣΚΕ στη Αθηναϊκή Ζυθοποιά και απέαντι στους συνοδοιπόρους του Νταλακογιώργου, και δίνει τη μάζη για το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ
Είναι φοβερό πάντως ότι ενώ η συζήτηση ολοκληρώθηκε επανήλθαν μηνύματα
Και είναι και αποκαλυπτικό
Ν.
Όλοι στη μάχη. 12 Ελμέ μείνανε. Όποιον καθηγητή/τρια ξέρουμε του μιλάμε και του εξηγούμε "ούτε κυβερνητική ΟΛΜΕ, ούτε σκαλοπάτι της σοσιαλδημοκρατίας".
Η ΑΣΕ ως τώρα το καθήκον της το κάνει. Έχουν εκλεγεί 14 παραπάνω αντιπρόσωποι. Πάμε να αντιμετωπίσουμε και τα τρένα της ΔΑΚΕ στην επαρχία, να υπερακαλύψουμε και την άνοδό της και να έχουμε ΑΣΕ 1η δύναμη σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ
Και δεν λένε τα κείμενα του συνεδρίου ότι έχουμε μείωση στις οργανωμένες δυνάμεις στους βιομηχανικούς εργάτες, το αντίθετο.
Το τι θα γίνει στη συνέχεια θα δείξει και θα εξαρτηθεί
Αυτό που γράφεται είναι ότι είμαστε πολύ κάτω από αυτό που χρειάζεται και από αυτό που μπορούμε
Ν.
Ο επαναστάτης αξιοποιεί τις εκλογές για να κάνει κομμουνιστική επαναστατική ζύμωση.... Ο μικροαστός κάνει ζύμωση για να πάρει ψηφαλακια και μια θεσούλα σε κάποιο ΔΣ για να το παίζει και σημαντικός... Ο μικροαστός ονειρεύεται στάδια στην πορεία προς την επανάσταση, που θα κατοχυρώνει με όρους αστικούς... Φαντάζεται ότι η ψήφο θα του δώσει δύναμη για να πάει πιο αποφασιστικά προς την επανάσταση... Δηλώνει πίστη στο κόμμα και τις αποφάσεις και τις υπονομεύει στην πράξη... Η απόσταση λόγων και έργων δεν είναι ζήτημα αδυναμίας, όπως έλεγαν οι θέσεις στο τελευταίο συνέδριο του ΚΚΕ, είναι αντίληψη τρόπος δράσης του οπορτουνιστή... Αυτοί που παρουσιάζονται ως φανατικοί υποστηρικτές του προγράμματος είναι οι ίδιοι που το υπονομεύουν στην πράξη.. αποκρύπτουν ή αμβλύνουν την εικόνα των αδυναμιών τους για να μην χρειαστεί να τις αντιμετωπίσουν κατά πρόσωπο. Αυτοί που δηλώνουν τυφλή υπακοή στην ηγεσία είναι οι ίδιοι αυτοί που την υπονομεύουν και την εκθέτουν με την στάση τους και με τη δράση τους... Οι επαναστάτες δεν ερμηνεύουν την λειτουργία των κομμάτων με βάση τις προθέσεις των ξεχωριστών ανθρώπων, ούτε βέβαια με όρους ηγεσίας και βάσεις, έτσι σκέφτονται μόνο οι μικροαστοί που δεν έχουνε δουλέψει ποτέ σε μαζικό χώρο εργασίας. Κάθε ζήτημα έχει τη βάση του στα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα που επιδρούν σε όλα τα κόμματα... Σύντροφοι οι εκλογές είναι μάχη και όλοι πρέπει να πέσουμε με αποφασιστικότητα σε αυτές, όχι για να μαζέψουμε ψηφαλακια, αλλά για να συσπειρώσουμε στις γραμμές νέες πρωτοπόρες δυνάμεις και να διαδώσουμε ακόμα πιο πλατιά τις επαναστατικές μας ιδέες, οποίος υπονομεύει αυτόν τον στόχο για τα ψηφαλακια και τους συσχετισμούς στα ΔΣ των νόμιμων σωματείων είναι τυχοδιώκτης και δεν αξίζει να τον αποκαλούμε σύντροφο... Οι επαναστάτες δεν κρύβουν τις αδυναμίες τους, τις μελετάνε και τις συζητάνε ανοιχτά για να διαπαιδαγωγουντε, όχι μόνο τα κομματικά μέλη, αλλά όλη η εργατική τάξη και για να μπορεί να ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι.
Χάρη στο πρόγραμμα και την καθοδήγηση μας έτσι ακριβώς λειτουργούμε στις εκλογές
Για αυτό το καλύτερο αποτέλεσμα είναι το 4,4
Για αυτό είναι παρακαταθήκη το Διπλό Όχι
Για αυτό δεν υπάρχει στο συνέδριο αναφορά στο εκλογικό αποτέλεσμα του 23
Μόνο το ΚΚΕ έχει αυτή την αντίληψη
Και όσοι έχουμε αυτή την αντίληψη είμαστε με το ΚΚΕ
Ν
Ωραιο και αυτο. Οποιος κανει κριτικη σε ηγεσια τοτε διαχωριζει ηγεσια βαση και ειναι μικροαστος. Αρα; το κκε εχει το αλαθητο και ο καθε γραμματεας ειναι κατι σαν τον Παπα. Αν ειναι ετσι τοτε γιατι το κκε στο δοκιμιο κανει κρτικη για οπορτιυνισμο σε ηγεσιες του παρελθοντος; εγω λεω μαλιστα σωστη κριτικη.. το καραβι στριβει δεξια ευθυνη εχει η ηγεσια επηρεαζεται και η βαση...ηλιας
Όχι όλοι και αυτοί οι όχι όλοι γίνονται όλο και περισσότεροι και βραβεύονται και με θέσεις στην ΚΕ. Και αν μπορείς εσύ με αυτή την αντίληψη να σταθείς στην δικιά σου οργάνωση, μην είσαι σίγουρος ότι μπορούν όλοι να σταθούν σε όλες τις οργανώσεις, γιατί υπάρχουν οργανώσεις που τρέχουν για ψηφαλακια και δεν διστάζουν για λίγες ψήφους και μια έδρα σε ένα ΔΣ να κάνουν οποιαδήποτε υποχώρηση σε βασικές αρχές. Άρα όσοι έχουν αυτή την αντίληψη δεν μπορούν πάντα να είναι μέλη του ΚΚΕ, αλλά ανάλογα σε πια πόλη ή οργάνωση της Αθήνας που θα πέσει. Γι'αυτό είναι πρόβλημα ο τρόπος πως ελέγχεται συλλογικά - συγκεντρωτικά η δουλειά. Δυστυχώς ο συγκεντρωτισμός κατανοείτε μόνο ως κεντρικός έλεγχος και σχεδιασμός της δουλειάς χωρίς να υπάρχει συλλογικός έλεγχος και επεξεργασία. Η πρωτοβουλία είναι απαγορευτική σε πολλές οργανώσεις και η σχέση που διαμορφώνουν αυτές οι οργανώσεις με τον κόσμο είναι τυπική και πολλές φορές υποκριτική. Οπότε φίλε μου μακάρι να ήταν όπως τα λες τα πράγματα αλλά δεν είναι έτσι γιατί στην κοινωνία που ζούμε υπάρχουν τάξεις και διαφορετικά ταξικά συμφέροντα τα οποία εκδηλώνονται και εντός του ΚΚΕ και ο μόνος τρόπος να χτυπήσεις τον μικροαστικό οπορτουνισμό είναι να τον ξεβρακωνεις δημόσια. Μέσα στα όργανα όταν είναι πλειοψηφία είναι αδύνατο να τους αντιμετωπίσεις, ειδικά εκεί που το μικροαστικό στοιχείο είναι κυρίαρχο. Και μην περιμένεις από την ΚΕ γιατί η ΚΕ δεν είναι κάτι διαφορετικό από τη βάση, αλλά αντανάκλαση της. Το ερώτημα δεν είναι αν είσαι με το ΚΚΕ ή όχι αλλά αν είσαι υπέρ της δικτατορίας του προλεταριάτου ή υπέρ του ρεφορμισμού...
Αυτή ακριβώς είναι η γραμμή η οποία προωθείται από την καθοδήγηση σε όλες τις οργανώσεις και σε όλες τις ΤΕ
Με την αντίθετη δεν στέκεσαι ούτε μια μέρα.
Η φρασεολογία δείχνει τι είναι ο καθένας και που το πάει
Ν
Αυτός είναι ο ορισμός της άρνησης της ταξικής πάλης. Μόνο ένας μικροαστός φαντάζεται ότι αυτή σταματάει στην είσοδο των γραφείων του κόμματος... Αν νομίζεις ότι έτσι υπερασπίζεσαι το επαναστατικό κόμμα είσαι βαθιά γελασμένος. Ζημιά προκαλείς, μειώνεις την επαναστατική επαγρύπνηση. Θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα ψηφίζεις περεστρόικες, Βάρκιζες και 20 συνέδρια και μετά θα δηλώνεις όπως όλοι οι μικροαστοί αθώος και ότι σε κορόιδεψε η καθοδήγηση. Μόνο που το κόμμα είμαστε όλοι και αυτοί που είναι εντός και αυτοί που είναι απέξω και για την πορεία της ταξικής πάλης έχουμε όλοι μας ευθύνη και προσωπική και θα κριθούμε όλοι μας και για τις προσωπικές μας επιλογές..... Ξαναδιάβασε αυτά που έγραψα πιο πάνω και αντί να προσπαθείς να μου απαντήσεις, προσπάθησε να εμβαθύνεις, δώσε χρόνο στο μυαλό σου επεξεργαστεί αυτά που διαβάζεις, μην βιάζεσαι να δώσεις γρήγορες απαντήσεις. Δεν σε κατηγορώ ότι δεν έχεις αγνές προθέσεις όμως στην αγωνία σου να υπερασπιστείς το κόμμα, τελικά πέφτεις στην παγίδα να αποκρυβεις τις αδυναμίες του και αυτό είναι πολύ κακή υπηρεσία όχι για το κόμμα γενικά, αλλά για το επαναστατικό κόμμα ειδικά. Δεν συνεχίζω νομίζω ότι σου έχω δώσει αρκετό υλικό για να εμβαθύνεις. Στην επόμενη ανάρτηση του φίλου μας εδώ τα ξαναλέμε... Γεια σου....
Ο ανωνυμος οφειλω να ομολογησω οτι ειναι μαγκας! Ωραιος...Ηλιας
Don't feed the trolls
Πάντως μάγκες, πρέπει να σας το δώσω: έχετε πολύ φαντασία, πολύ ελεύθερο χρόνο (ή μήπως αυτό είναι η δουλειά σας, οπότε μετράει εργάσιμος χρόνος εν τελεί;), πολύ μίσος για το Κόμμα (ναι, με κεφαλαίο) και μια στοιχειώδη εμπειρία από φοιτητικό κίνημα και οργανωμένη ζωή (τόσο όσο).
Βέβαια, όπως σας βλέπω να στοχεύετε συγκεκριμένα θέματα για να ξεδιπλώσετε την «παρέμβαση» σας (Κούβα, φοιτητικές εκλογές) και να αγνοείτε άλλα (πχ ΓΣΕΕ, απεργίες) προδίδετε λίγο το κοινό στο οποίο στοχεύετε (και αν μου επιτρέπετε, εχμμμ, την ηλικία σας).
Η προσαρμοστικότητα σας στην κατάσταση την κάθε περίοδο που αποφασίζετε να εμφανιστείτε είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη και (τραγική ειρωνεία) δείχνετε πώς τουλάχιστον ξοδεύετε λίγο χρόνο να διαβάζετε τις επεξεργασίες του ΚΚΕ!
Κινείται χαμηλά η ΠΚΣ και ο δικομματισμός καλπάζει; Μα φυσικά, δε πιάνει η «στενή κομματική γραμμή» της ΚΝΕ στη νεολαία, πρέπει να «ανοιχτείτε»…
Βγαίνει παραλίγο πρώτη η ΠΚΣ και οι άλλοι πέφτουν; Ορίστε, πρώτοι θα βγαίνατε αν δεν ήσασταν τόσο σεχταριστές, ΠΑΣΟΚ/ΝΔ δε νοιάζονται για τα φοιτητικά…
Βγαίνει πρώτη η ΠΚΣ; Σιγά το σημαντικό πεδίο ταξικής πάλης ρε παλικάρια, άντε να δείτε τι γίνεται «έξω στην κοινωνία»!
Παραμένει πρώτη η ΠΚΣ με άνοδο δυνάμεων; Που την είδατε την άνοδο, αφού πέφτετε εδώ και εκεί και η πλειοψηφία των φοιτητών δεν ασχολείται…
Παραμένει ακόμα πρώτη η ΠΚΣ, με στασιμότητα ή και μερική κάμψη δυνάμεων; Μικροαστική προσαρμογή η ΚΝΕ, μικροαστικό κόμμα το ΚΚΕ!
Και φυσικά πάντα λίγο επίκληση στην αυθεντία (εγώ είμαι/ήμουν από μέσα και τα ξέρω…) και συγκαλυμμένες απειλές (να δείτε τι θα γίνει όταν εκείνο και το άλλο…)
Κάποτε είχατε λίγο ενδιαφέρον, τώρα πλέον μου φαίνεστε πιο βαρετοί και από ιδρυτική εκδήλωση κεντροαριστερού μορφώματος. Πιο φτηνοί και από πτήση περιστεριού φτιαγμένη με πρόγραμμα ΑΙ. Και να ξέρετε, το ημερολόγιο πλέον γράφει 2026, δε γράφει ούτε 1999, ούτε 2006, ούτε 2009, ούτε 2012, ούτε 2015…Οι καιροί έχουν δυσκολέψει, η εμπειρία έχει συσσωρευτεί και τα παλιά κόλπα δε πιάνουν, βρείτε κάτι άλλο να κάνετε! Καταταγείτε ίσως, μπορεί να προλάβετε να γίνετε παλιοί και να μας δίνετε εντολές όταν θα μας πάρει όλους η κρεατομηχανή της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης…
Λαθρεπιβάτης της ηγεσίας (παλιός αναγνώστης, σπάνιος σχολιαστής)
Ρε φιλε παρακολουθα ομως λιγο τη συζητηση πριν παρεμβεις γιατι αλλο συζητανε εδω τα παιδια...στο κκε πλεον οσοι μιλανε για σταδια και για την αναγκη πλατιας γραμμης παιρνουν την Ρεβανς....θα τους αφησουμε; Συντονισου λοιπον με την συζητηση...αν εισαι εσυ λαθρεπιβατης εγω ειμαι παπας...εσυ με τον α.χ. εισαι...βαγγελης
Η Δευτέρα Παρουσία του δισυπόστατου τρολ.
Σαφώς βελτιωμένο αυτή τη φορά.
Επαγγελματίας οπαδός.
Ως παρατηρητής της πορείας του μπλογκ από πιο πρόσφατα και κάνοντας μια αναδρομή σε παλιότερες αναρτήσεις εποχών 12-15 κλπ., μου κάνει μεγάλη εντύπωση το πως βρίσκουν ακόμα τρόπο να γράφουν άνθρωποι τα ίδια πράγματα που γράφονταν τότε κατά του Κόμματος από ανθρώπους που το ήθελαν να καταλήξει πατεριτσα του συριζα, επικαλουμενοι πάντα την γνήσια αγωνία τους για το που παει το κόμμα. Αν νοιάζονται τόσο για το κκε όλοι αυτοί που κατέκλυσαν τα σχόλια με βρωμιές για την ΚΝΕ, την ΠΚΣ και το Κόμμα, θα ξοδευαν έστω και λίγο απτον χρόνο που ξόδεψαν εδώ να κάνουν κάτι χρήσιμο και δημιουργικό όπως το να μιλήσουν με κανέναν άνθρωπο όπως κάνουν ξέρω γω τόσοι και τόσοι σύντροφοι κάθε μέρα. Γιατί το αριστεριστικο/ναριτικο (αλλά και συριζαιικο ταυτόχρονα) "μόνα κερδίζω ζυγά χάνεις" που εφαρμόζετε δεν θα σας βγει σε καλό. Όπως και το συνηθισμένο και βασισμένο στη μικροαστική αντίληψη σας για το κκε δίπολο "κακή ηγεσία-παραπλανημένη βάση" που τόσο σας αρέσει εδώ και χρόνια να εμφανίζετε. Οι συνδικαλιστικες μάχες που δίνει το κόμμα και μαζί του χιλιάδες άνθρωποι από τους φοιτητικους συλλόγους και τα πρωτοβάθμια μέχρι την ολμε τη δοε τη γσεε την αδεδυ τις ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα, όπως στην Εύβοια που σέρνουν τους σφους στα δικαστήρια οι ντοπιοι παναγοπουλοι, ενώ εσείς με περισσή άνεση τα εξισωνετε όλα αυτά με μαγικό τρόπο με τις βουλευτικές εκλογες, γιατί ως γνωστόν, τα συνδικάτα και οι φορείς του κινήματος είναι το ίδιο με το αστικο κοινοβούλιο. Όσο δε για τις φοιτητικες εκλογές από όπου και άρχισε η όλη συζήτηση, επειδή δεν βλέπω απάντηση στα δικά μου σχόλια, θα επισημάνω ξανά ως έχων λίγο πιο άμεση επαφή από κάποιους κομμουνισταραδες εδώ πέρα ότι αν κάποιος θεωρεί όσους δώσαμε την μάχη στα ψηφοδελτια της ΠΚΣ, συριζαιους που θέλαμε απλά να πέσει ο Μητσοτάκης, πλανάται πλανην οικτρά και πρέπει μάλλον να κοιτάξει στον καθρέφτη του.
Α ρε Βαγγέλη, το ξέρεις σαν την παλάμη σου το ΚΚΕ ρε φιλε και δε μπορεί να σου κρυφτεί κάνεις...
Κώστας
Φίλε "Ν" θα σε παρακαλούσα να μη με τσουβαλιάζεις μέσα σε ένα απροσδιόριστο β πληθυντικό, καθώς σε εμένα απηύθυνες τα ερωτήματα που οδήγησαν στη διαπίστωση για το αν συμφωνώ με το πρόγραμμα (συμφωνώ συγκεκριμένα βέβαια με αυτά που μου έθεσες και όχι προσχηματικά). Εγώ ξεκάθαρα δεν συμφωνώ απόλυτα με το πρόγραμμα του ΚΚΕ και ακόμα περισσότερο με όσα εκφράστηκαν από διάφορους σχολιαστές εδώ. Έχω δικαίωμα να το κάνω αυτό και να στηρίζω παράλληλα το ΚΚΕ καθώς δεν είμαι μέλος του και άρα έχω δικαίωμα στην αποψάρα μου (τρομάρα μου).
Καμία σχέση με όσους υπονοούν ή και λένε ξεκάθαρα στα σχόλια ότι είναι μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ, ότι συμφωνούν με το πρόγραμμα και λέει στη τελική ο καθένας διαφορετικά πράγματα. Που υπονοούν ότι υπάρχει μεθοδευμένο σχέδιο για την αλλαγή του προγράμματος, όπως έκανες εσύ, ενώ ουδέποτε έχει γραφτεί ή υπονοηθεί κάτι τέτοιο (έστω με τη μορφή πολεμικής) στα επίσημα μέσα του Κόμματος ή σα τον ανήσυχο που λέει ανεκδιήγητα πράγματα για το αν μπορείς να σταθείς σε οργανώσεις του κόμματος με τη χ η τη ψ άποψη, ότι να μη περιμένεις τίποτα από τη ΚΕ και διακρίνει εκλογικίστικες οργανώσεις και μη.
Δηλαδή σε μένα είναι το θέμα να μη δώσεις τροφή που στη τελική παίρνω την άποψη μου και τη βάζω εκεί που ξέρω κ δεν ισχυρίστηκα το αντίθετο (που συμπυκνώνει και γιατί στηρίζω το ΚΚΕ ενώ διαφωνώ σε πολλά) ή στον αρχισυντάκτα της ΕΦΣΥΝ που θα του έτρεχαν τα σάλια με αυτά που λέτε εδώ μέσα, απευθυνόμενοι "σύντροφε" ο ένας στον άλλον;
γω των καθηκόντων που λένε
Δεν σε τσουβαλιαζω και σεβαστή φυσικά η όποια διαφωνία
Το μέσο είναι τέτοιο που πρέπει να απαντας σύντομα και με σύντομο μήνυμα
Ν.
Απαντώ με καθυστέρηση λόγω καθηκόντων που λένε
Ν.
Τώρα για το ζήτημα
Χαίρομαι που φάνηκε και από τη φρασεολογία των παραπάνω τι είναι;
π.χ. Ένα μέλος του κόμματος θα χρησιμοποιούσε Α πληθυντικό και όχι τη φράση "η βάση και η ηγεσία"
Ν.
Με προβληματίζει βέβαια αν τους τροφοδοτουμε
Σκέφτομαι όμως αν το 12-15, όταν βλέπαμε κάτι Κουτσακους, κάτι πάπιες, κάτι καραπιπερια και να μην πηγαίνει κάτι καλά, παρότι φαινομενικά στήριζαν
Αν τότε τους στριμωχναμε, θα είχαμε γλιτώσει πράγματα
Ν.
Ε καλά δε πάει έτσι, η κάθε εποχή έχει τα φαινόμενα της που δημιουργούν οπορτουνιστικές πιέσεις που παίρνουν διαφορετική μορφή και ενσαρκώνονται σε ή - πιο απλά - επηρεάζουν πρόσωπα. Αυτό το λέω χωρίς να ξέρω αν ήταν εξόφθαλμο την εποχή εκείνη πως πήγαινε κάτι λάθος με αυτούς, όπως λες. Απο κει και πέρα η ιστορία είναι σκληρή με πατόκορφους γλύφτες της Κωσταντοπούλου και του Τσίπρα και όσους λίγους μήνες μετά την αποχώρηση τους θέσανε βασικό τους στόχο το χτύπημα της επιρροής του ΚΚΕ στο εργατικό κίνημα, συγκολλώντας τους ΣΥΡΙΖΑΙους η συγκολλώντας τον εαυτό τους στα ψηφοδέλτια του Παναγόπουλου, όσες ανακοινώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης και να μεταφράσουν. Αυτοί οι τύποι δε μπορούν να αγγίξουν τρίχα απ' το ΚΚΕ γιατί η πολιτική τους ελαφρότητα τόσα τους επιτρέπει.
Ο κίνδυνος έρχεται απ' τον σαφώς πολιτικά ικανότερο κακοθελητή Πετρόπουλο και τα σχετικά του δημοσιεύματα. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ΚΚΕ δεν απαντάει σε αυτά ενώ το έχει πράξει στο παρελθόν (όπως έκανε τη περίοδο του προσυνεδριακού του 22ου) και αφήνει την ίντριγκα να οργιάζει.
Δημοσίευση σχολίου