Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Ξύπνα βασίλη

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, έλα πάρε και τούτο,
γκόρμπι εγώ σου το ‘δωσα, σύντροφο φέρε μου το


Μην κοιμάσαι σύντροφε, δε δουλεύει η τύχη μας, αυτά είναι αστικός μύθος.
Κατεβαίνουμε στις πορείες μηχανικά, σαν υπνοβάτες, με ομοφωνία κοιμητηρίου. Κι οι άλλοι αλειμμένοι με μαλόξ και κρέμες νυκτός, ύπνο ανήσυχο και συγκρουσιακό, ρίχνουν κλωτσιές και πέφτουν απ’ το κρεβάτι.
Μην αλλάζεις πλευρό σύντροφε, μια χαρά πέφτουμε.

Κι αυτοί που τώρα κοιτάνε την πορεία; Προτιμούν τον αιώνιο ύπνο.
Μας συμπαθούν όσο ένα ξυπνητήρι. Καταλαβαίνουν πως έχει δίκιο, αλλά δεν το ψηφίζουν κιόλας. Το πατάν και συνεχίζουν τον ύπνο του δικαίου. Χρέος μονάχοι τους να σηκωθούν.

Κι ο κόσμος όλος ένα απέραντο κοιμητήριο ελπίδων.
Πού να το ρίχνουν άραγε το υπνωτικό; Ψάχνεις να το βρεις όπως το αντι-κούκου στο στρατό. Στις τηλεοράσεις, στις εκλογές, στη μισθωτή εργασία και την αλλοτρίωση.
Πρέζες υπάρχουν πολλές. Η ηρωίνη σκλαβώνει, το ίδιο κι οι υπόλοιπες.

Μια υπνηλία γενική, το κίνημα κοιμάται όρθιο. Ωραία κοιμωμένη με αναλαμπές που πέφτει ξανά σε κώμα. Περιμένει το πριγκιπόπουλο απ’ τη σοβιετία να έρθει να το φιλήσει.

Το 89 μας πιάσαν πάνω στον ύπνο τον γλυκό κι έκτοτε ζούμε τη μεγάλη νύχτα του κινήματος, ξεσκέπαστοι χωρίς μαμά πατρίδα.
Στρίμωγμα, αλλαγή πλευρού, ροχαλητά. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω, παλεύουμε για μεγαλύτερη κουβέρτα και στρώμα ετοιμοπαράδοτο απ’ τον 902. Χωρίς ναρκωτικά και ναρκωμένες συνειδήσεις.

Στα όνειρά μας εκδικούμαστε τη μίζερη ζωή μας. Αλλά ο ύπνος μας είναι βαθύς, χωρίς όνειρα κι ελπίδες για το μέλλον.

Όποιος κοιμάται χάνει τα καλύτερα στη ζωή.
Κι αυτό είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας του λαγού με την χελώνα. Άλλο αν η σοβιετική χελώνα δε μπόρεσε να κάνει το παραμύθι πραγματικότητα κι εμείς κρυφτήκαμε στο καβούκι μας περιμένοντας την αντεπίθεση.


Πώς θα αφυπνίσουμε τις ναρκωμένες συνειδήσεις;
Με ομοιοπαθητική. Πόλεμο στον πόλεμο κι ύπνωση στην ύπνωση.
Μα τον Όσιρη και μα τον Άπη είσαι επαναστατική τάξη.
Ώσπου αυθυποβάλλεσαι και το πιστεύεις για τον εαυτό σου και την οργάνωσή σου.

Ας είναι ελαφρύ το πάπλωμα και σοβιετικά τα συντρίμμια που μας σκεπάζουν.

(από τον τόμο κομμουνιστικής μυθολογίας, εκδόσεις στρατίκη)

Υστερόγραφο: σύντροφοι αναγνώστες εξέφρασαν παράπονα για τους εξεζητημένους συνειρμούς. Εν είδει αυτοκριτικής (ρηχής και ψεύτικης) η κε του μπλοκ δίνει στο κοινό τον παρακάτω κομμουνιστικό σύνδεσμο στους μη παροικούντες τον μικρόκοσμο του αστερίξ και του παλιμπαιδισμού για να μπουν στο νόημα με τον όσιρη. Οι υπόλοιποι ας πάρουν βαθιά ανάσα να αναπνεύσουν νοσταλγία.

http://www.youtube.com/watch?v=QOGKBwjeL3U&feature=related

-Η εικόνα, εξ όσων γνωρίζω, είναι δημιουργία του blogger καλτσόβρακο (http://www.flickr.com/photos/kaltsovrako/3973540189/). Το καλό να λέγεται.

-Τρεις τραγικές κι ασυγχώρητες παραλείψεις στη διπλανή ψηφοφορία.
Οι διόσκουροι των/της εαακ φιλοσοφικής (σαφ-καρφί κλπ).
Το διαλεκτικό δίπολο ανάμεσα στα κομμουνιστικά καθεστώτα και τους καθεστωτικούς κομμουνιστές.
Κι οι λεπτές διαφορές ανάμεσα στη δικτατορία του προλεταριάτου και την εργατική εξουσία (στη ναρίτικη διάλεκτο, που λέει κι ο σάββας).
Μπορείτε να τα ψηφίζετε-στηρίζετε εκτός συναγωνισμού και συντροφικής άμιλλας.

24 σχόλια:

KOMMANTO είπε...

Βασίλη δώσε βάση στη δεύτερη παράγραφο..
Αντί ξυπνητηρίου..

http://www.sarajevomag.gr/vivliothiki/autonomoi_posters/autonomoi_posters_13.html

Ανώνυμος είπε...

http://www.sarajevomag.gr/vivliothiki/autonomoi_posters/autonomoi_posters_13.html

ουγκ, ουγκ! είπε...

"τη νύχτα το κάνεις και για πορτατίφ?"
Τεράστια μεταγλώτισση! Το δινε μια κυριακάτικη περσι και το χε παρει το ξαδερφάκι μου να το δουμε μαζί.. Σοκ! αλλαγμένες φωνές χωρις πελοποννησιακή προφορά!! Οβελλλλλλλλλιιιιξ.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Η μισή αξία είναι στη μεταγλώττιση και στην ό,τι να 'ναι μετάφραση.
Οι σημερινές είναι άγριο ξενέρωμα. Ειδικά εσύ, καλύτερα να τις ακούς απευθείας στα γαλλικά.

Δε βγαίνουν πια τέτοια διαμάντια.

KOMMANTO είπε...

Επίσης..

"Kοιμάται πιο βαθιά κείνος που έχει περιβραχεί απ'την Ιστορία/
Μπρός μ'ένα σπίρτο ας την ανάψεις σαν οινόπνευμα."

Ο.Ελύτης,1995 (λίγο πριν το θάνατό του)

Ανώνυμος είπε...

Σαφ-καρφι κι ας ειναι εκτος συναγωνισμου,ε κι αν μαζευτουν πολλοι που θελουν εξηγηση μπορώ να κανω κατι να την λάβουν στο νεκροκρέβατο...
Αυτά!

Ανώνυμος είπε...

Καλη χρονια και τα λοιπα με καθυστερηση
Ομορφο το νεο μενου της δημοσκοπησης και εννοειται πως η διαφορα νο 1 ειναι λαικη εξουσια σοσιαλισμος
Μια εντελως ασχετη κατα τα λοιπα ερωτηση οσοι πιστοι προσελθετε!
(Ειναι λογικο-ιστορικη!)Συμφωνα με τον σ/φο με το μουστακι οι ε-χ σχεσεις στον σοσιαλισμο υπαρχουν μονο στο εσωτερικο εμποριο με τα προιοντα των κολχοζνικων συναιτερισμων και στο εξωτερικο εμποριο με τις καπιταλιστικες χωρες ενω συμφωνα με την λογικη της ιστοριας (Βαζιουλιν-Πατελης καινε τα μυαλα της νεολαιας!) οσο δεν εχει ολοκληρωθει το προτσες μετασχηματισμου της παραγωγης σε ανωτερη-πλερια αυτοματοποιηση ολων των μεσων παραγωγης ή με αλλα λογια ωσπου να αρθει η αντιφαση μεταξυ τυπικης και ουσιαστικης κοινωνικοποιησης της εργασιας θα ενυπαρχουν στην σοσιαλιστικη οικοδομηση ε-χ σχεσεις.Αν στο συγκεκριμενο θεμα εχει δικιο ο Βαζιουλιν κι οχι ο Σταλιν τοτε το προφανες ερωτημα ειναι ΠΟΥ? που στον διαολο?Εστυψα το μυαλο μου αλλα δεν μπορω να σκεφτω κατι- και μην πει κανει για το χρημα που παραμενει σαν μορφη γιατι δεν κυκλοφορει, ειναι αποδειξη εργασιας πιο πολυ(μεχρι την ρημαδα την παραπανω αρση)Καμια σκεψη?ιδιαιτερα θα εκτιμηθουν απαντησεις απο σοβ.κυριουλη μερια αλλα οτι μπορειτε πειτε.Ενιουαν?Η τελωσπαντων να μην προκαταβαλω για το χρημα.Οτιδηποτε!Σκεφτεται κανεις κατι καλο(και τεκμηριωμενο)?

κομαντο επιστημονικης?! ορθοδοξιας

Ανώνυμος είπε...

Οι πένες ωριμάζουν,μπράβο σύντροφε.comgpaga

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Οι συνθήκες να δούμε πότε...

Καθυστερημένη απάντηση κι όχι πλήρης, γιατί έχω κατά νου να το πιάσω αναλυτικά εν καιρώ σε ξεχωριστό κείμενο.
Κλειδί είναι η καυτή διαλεκτική έννοια του είναι και δεν είναι. Δεν είναι εμπορεύματα ακριβώς με την έννοια που λέει ο στάλιν κι από μια άλλη άποψη διατηρούνται κάποια χαρακτηριστικά της εμπορευματικής παραγωγής.
Υπάρχει ένα ισοδύναμο, ο καθένας αμείβεται ανάλογα με την εργασία του, δεν παίρνει ό,τι έχει ανάγκη χωρίς να υπόκειται σε περιορισμό.
Ο μαρξ στη γκότα περιγράφοντας την κοινωνία των ελεύθερα συνεταιριζόμενων παραγωγών λέει ότι δεν θα υπάρχουν εμπορεύματα στο σοσιαλισμό κι αυτό οι μεν το παίρνουμε για να πούμε ότι ήταν σοσιαλισμός χωρίς εμπορεύματα (παρά μόνο εκεί που λέει ο στάλιν) κι οι δε για να πουν ότι είχαμε εμπορευματικές σχέσεις, άρα δεν ήταν σοσιαλισμός.
Μάλλον πρέπει να το δούμε πιο διαλεκτικά. Τα εμπορεύματα κι οι διαφοροποιήσεις στον χαρακτήρα της εργασίας δεν καταργούνται με διατάγματα πολεμικού κομμουνισμού.
Και για φινάλε μια απλ(οϊκ)ή σκέψη.
Το εργατικό κράτος λειτουργεί εξ ονόματος της κοινωνίας και προς το συμφέρον της, αλλά δεν ταυτίζεται με αυτήν. Με την ίδια ακριβώς έννοια η κρατικοποίηση δεν μπορεί να ταυτίζεται με την κοινωνικοποίηση.

Ανώνυμος είπε...

Πρέπει να διαβάσετε όλοι σας την "Κομμούνα του 1871" της Παππά για να δείτε πια είναι η πραγματική φύση του εργατικού κράτους-η μαρξιστική και ποιά ήταν η φύση του μετά τον Οκτώβρη-η λενινιστική.


κομμάντο αφοριστικής εντροπίας

mikroastos είπε...

Κατά την ταπεινή μου άποψη οσο συνεχίζει να υπάρχει αντικείμενο ανταλλαγής, δηλαδή ζωντανή ανθρώπινη εργασία που αντικειμενικοποιείται στα προϊοντα που έρχονται αντιμέτωπα θα συνεχίζουν να υπάρχουν εχ σχέσεις και θα συνεχίσει να λειτουργεί ο νόμος της αξίας.

Περιμένουμε με αγωνία την εισήγηση για το θέμα

ρε,μηπωs... είπε...

....oλα αυτα δεν ειναι παρα,΄΄διανοητικα εμπορευματα΄΄που μαs ''διαφοροποιουν΄΄και δεν μαs αφηνουν να απαντησουμε στο βασικοτερο ερωτημα΄ΤΥΡΙ-ΚΑΣΕΡΙ;

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Και στο ακόμα βασικότερο νασρεντίν ή εμβέρ χότζα.
Ίσως χρειαστεί να γίνει και βήτα προκριματικός γύρος με άλλες υποψηφιότητες...

Τόρουκ Μάτοκ! είπε...

Το ότι υπάρχουν ε-χ σχέσεις δεν σημαίνει ότι υπάρχουν και εκμεταλλευτικές σχεσεις???

Το έρωτημα τυρι-κασερι ειναι ψευδοδίλλημα.δεν υπάρχει διαφορα, υπάρχει σχεση γενικου-ειδικού
-στη σαλονικη δε το γνωρίζετε αυτο?

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Όχι απαραίτητα (νομίζω) αν και οι διάφοροι τρόποι εμπορευματικής παραγωγής είναι συνδεμένοι με τις ταξικές κοινωνίες.
Οι σχέσεις αυτές δείχνουν τον ακόμη ανώριμο κοινωνικό χαρακτήρα των μέσων παραγωγής καθώς και τις διαφορές στον χαρακτήρα της εργασίας. Οι τελευταίες δείχνουν βέβαια μια διαφοροποίηση-ανισότητα αλλά αυτό δε συνιστά από μόνο του εκμετάλλευση.

Όχι δε μας έμαθαν τίποτα ακόμα. Έλα να μας εξηγήσεις τι είναι η φετόπιτα, η φετοσαλάτα και γιατί όταν λες κάτω να σου βάλουν τυρί στην κρέπα δε σε ρωτάν τι είδος και βάζουν κατευθείαν κασέρι, σίγουροι ότι έχουν καταλάβει.

kritias είπε...

Εγώ νομίζω πως η ανάποδη (συμπληρωματική) οπτική του θέματος μπορεί να είναι διαφωτιστική.

Σε κάθε στιγμή υπάρχει μια συγκεκριμένη ποσότητα ενός αγαθού. Όταν οικειοποιούμαι (που μπορεί να σημαίνει καταναλώνω, χρησιμοποιώ κλπ.) ένα αγαθό, στην ουσία μειώνω την κοινωνικά διαθέσιμη ποσότητα του, ανεξάρτητα με ποιο τρόπο έγινε η οικειοποίηση (χρήμα με την καπιταλιστική του έννοια ή κουπόνια ή γραμμάτια απόδειξης εργασίας).

Όλες οι ταξικές κοινωνίες χαρακτηρίζονται από την ανισότητα δυνατότητας οικειοποίησης των διαθέσιμων αγαθών. Ακόμα περισσότερο, γι' αυτό το λόγο είναι ταξικές...

Νομίζω ότι ε-χ σχέσεις θα υπάρχουν με κάποια μορφή, όσο υπάρχουν αγαθά που δεν είναι σε πλήρη αφθονία.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Κι εγώ το νομίζω.
Θυμάμαι ότι ακριβώς από αυτό ξεκινά ο τρότσκι για να δείξει την ανάγκη ύπαρξης γραφειοκρατίας που θα ελέγχει ποιος θα παίρνει τι. Αλλά όπως λέει στο βιβλίο του ο σοβιετικός κυριούλης δεν είναι μόνο αυτό. Είναι το ζήτημα της διεύθυνσης, της διαφοράς πνευματικής-χειρωνακτικής, της τυπικής κοινωνικοποίησης (ανώριμος κοινωνικός χαρακτήρας μέσων παραγωγής και χαμηλός βαθμός αυτοματοποίησης κτλ.
Αυτός τα λέει για τη γραφειοκρατία αλλά νομίζω ότι έχουν μια αξία και για τις ε-χ σχέσεις που εξετάζουμε.

Επίσης για να χαρούμε όλοι κι ειδικά εσύ ως φίλος του πας μια είδηση βόμβα σχετικά με αρας.

http://www.sport-fm.gr/article/212636

Περιμένουμε την απάντηση της αραν και των 35 που έφυγαν...

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητοι σ/φοι και μη (με την καλη εννοια) αναγνωστες, Βασιλη (κύρια εσυ, που σκοπευεις να το πιασεις σε καποια επομενη αναρτηση) καποιες σκεψεις για εμβαθυνση και αναστοχασμο που λεει και ο σκληρος διαλεκτικος
1)Σ/φε κριτια οι ταξικες κοινωνιες ειναι τετοιες και λεγονται ετσι οχι για ανιση δυνατοτητα οικειοποιησης αγαθων(και εδω πρεπει να γινει διακριση των αγαθων σε εμπορευματα -με αξια και αξια χρησης και σε προιοντα στον σοσιαλισμο προιοντα-οχι εμπορευματα με αξια χρησης αλλα οχι αξια) αλλα για την σχεση (ιδιοκτησιας που εχουν μεγαλες και διακριτες κοινωνικες ομαδες με τα μεσα παραγωγης-και κατ'επεκταση και με αλλα πραγματα που απορρεουν απο αυτη την σχεση.Επισης ε-χ σχεσεις δεν ειναι απαραιτητο οτι θα υπαρχουν οσο υπαρχει (ενδεχομενη) μη αφθονια αγαθων γιατι μπορει αν δεν φθανει κατι που να καλυψει τις αναγκες ολης της ανθρωπινης κοινωνιας να δινεται αρχικα σε συγκεκριμενες ομαδες του πληθυσμου με κοινωνικη προτεραιοτητα (αναπηροι, εγκυες ευαισθητες κατηγοριες π.χ. γεροι, παιδια κλπ.π[αρεπιπτοντως μου θυμιζει λιγο zeitgeist δηλ ευστοχο και επιστημοναραδικο αλλα του λειπουν στοιχεια
2Σφε μικροαστε δεν ειναι αναγκη να υπαρχουν ε-χ σχεσεις οσο υπαρχει ζωντανη εργασια.Σκεψου πχ οτι ενδεχομενως οταν υπαρξει πλεριο συστημα αυτοματοποιησης ολων των πτυχων της ανθρωπινης παραγωγικης δραστηριοτητας σε ολους τους τομεις (δηλ νεκρη εργασια) μπορει να υπαρχει πλαι σ'αυτη ζωντανη εργασια για την καλλιτεχνικη δημιουργια αρα ειναι σα να λες οτι ειμαστε καταδικασμενοι να υπαρχουν παντα ε-χ σχεσεις.Βεβαια δεν ειμαι απολυτος, χρηζει περαιτερω μελετης

Ανώνυμος είπε...

3Σφε Βασιλη καποιες επισημανσεις.Εμεις και οι αλλοι: ειναι ολοφανερο τουλαχιστον ταχτικο ισως και στρατηγικο -οπορτουνιστικο-λαθος η μη αποδοση σοσιαλιστικου χαρακτηρισμου στις χωρες του σοσιαλιστικου στρατοπεδου(συγκεντρωσης ετσι για να κανουμε και λιγο πλακα)Για την γκοτα βεβαια δεν θμαμαι καλα πως το λεει αλλα νομιζω οτι μαλλον εννοει ο μαρξ τον κομμουνισμο(τουλαχιστον αυτη την εντυπωση μου εδωσε οταν το διαβασα και προκειται λιγο για ταυτοποιηση εννοιων)-δεκτες προτασεις και σκεψεις επ'αυτου.
Επισης μαλλον ειναι πιο σωστο να μιλαμε για ανώριμο κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγης και οχι των μέσων παραγωγής.Τα μεσα παραγωγης ακομα και στον κομμουνισμο, την πραγματικη ιστορια της ανθρωποτητας, θα συνεχιζουν να ολοκληρωνονται, να τελειοποιουνται, να "ωριμαζουν"-γιαυτο λεω "της παραγωγης"-και το ειδα μολις τωρα ετσι ακριβως το λεει και ο σοβιετικος κυριουλης.

παντως εισαι τυχερος που εισαι με το σοβιετικο κυριουλη και εχεις ευκαιριες για συζητηση με καποιον απο την λογικο-ιστορικη σχολη και μαλιστα μαθητη του Βαζιουλιν που εζησε και στην σοβιετια.Θ βοηθησει σιγουρα και την κουβεντα.

Ανώνυμος είπε...

Καποιες σκεψεις -προτασεις για να πειτε ολοι:
Μπορουμε να δουμε το θεμα των αντικειμενικων φαινομενικοτητων που δημιουργουνται στον σοσιαλισμο και τι επιδρασεις εχουν στον (συνειδητο)υποκειμενικο παραγοντα κατα την σοσιαλιστικη οικοδομηση, την διερευνηση της σχεσης μεταξυ αντιφασης χειρωνακτικης-πνευματικης εργασιας(η διευθυντικης-εκτελεστικης) και υπαρξης η μη ε-χ σχεσεων, την διακριβωση του χαρακτηρα της κυριας αντιφασης του σοσιαλισμου (αν ειναι δηλαδη ανταγωνιστικη ή μη ανταγωνιστικη ) της κοινωνικης ιδιοκτησιας των μεσων παραγωγης-της ανωριμοτητας κοινωνικου χαρακτηρα της παραγωγης.Επισης καποια πραγματα ακομα: αυτο που σκεφτηκα ναφορικα και με την αντιθεση χειρωνακτικης-πνευματικης εργασιας και υπαρξης ε-χ σχεσεων ειναι οτι η αντιφαση αυτη προηγηθηκε των ε-χ σχεσεων και της εμπορευματικης παραγωγης και των ταξεων αρα αυτο ενδεχομενως σημαινει οτι και οσο εξακολουθει να υπαρχει στο σοσιαλισμο το παραγωγο της η αντιφαση εκτελεστικης-διευθυντικης εργασιας μπορουν να μην υπαρχουν απαραιτητα ε-χ σχεσεις (δεν αλληλοπρουποτιθενται).Και να δουμε τι γινεται και με αυτο που λεει και το κομμα, οτι δηλαδη ηταν ωριμη σε ενα σημειο και μετα η κοινωνικοποιηση(κρατικοποιηση) πληρως της κολχοζνικης παραγωγης και μετατροπη της σε κρατικη σοβχοζνικη οσον αφορα τις σχεσεις με τα "εμπορευματα" στο πεδιο του εξωερικου εμποριου οσο υπαρχουν καπιταλιστικες χωρες και ποσο επιδρουν στην σοσιαλιστικη οικοδομηση.Εχω κι αλλα μα θα τ'αφησω και για επομενο σχολιο.
Υ.Γ.1 Συντροφικες -κριτικες-σκεψεις τα παραπανω για να βαθυνει η κουβεντα-οχι τιποτα προβοκατορικο η κακοπροαιρετο
Υ.Γ.2 το zeitgeist 1 και 2 αλλα και ενα καταπληκτικο οσο και βαρετο ντοκιμαντερ με τον Jaque Fresco το Venus Project κατι νομιζω λεγεται ειδικα στην αναλυση για το "μετα" εμενα μου θυμιζουν πολυ εντονα κομμουνισμο οσο μπορουμε να διαγνωσουμε τις τασεις του και συμφωνα και με το λογικοιστορικο σκεπτικο.Χρηζει αναστοχασμου και σιγουρα επ'αυτου και του τι προτεινει ο συμπαθητικος Jaque Fresco θα ειχε ενδιαφερον να ακουσουμε την γνωμη του σκληρου διαλεκτικου, αν οχι και του ιδιου του Βαζιουλιν μεσω αυτου (ή εστω του σοβ. κυριουλη)
Υ.Γ. κανε προαναρτησιακο(κατα τον προσυνεδριακο) διαλογο πριν την πολυαναμενομενη αναρτηση θα βγαλουμε πολυ ψωμι
Υ.Γ4 για το σεντονι τα θελει ο πωπος σας και σιγα που θα σας ζητησω συγνωμη

ο αρχικος αναρτητης: κομαντο επιστημονικης ορθοδοξιας

Ανώνυμος είπε...

μια συμπληρωση:..."θυμιζει λιγο zeitgeist δηλ ευστοχο και επιστημοναραδικο αλλα του λειπουν στοιχεια" ...τεκμηριωσης και απο οικονομικης μελετης καταληγει εκει μαλλον απο αστικης οικονομικης θεωριας αφετηρια

ο αποπανω

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Στον από πάνω και γενικώς έχω να πω τα εξής.
Δεκτές οι παρατηρήσεις, ειδικά για θέματα διατύπωσης σε σχόλια που γράφονται πιο τσάτρα-πάτρα και με ενστικτώδη επίγνωση κατά την ώρα της συγγραφής ότι μου φεύγουν και χοντροειδείς διατυπώσεις.
Η πολιτική οικονομία είναι το τελευταίο θέμα στο οποίο θα δείξω σιγουριά. Περισσότερο μπορώ να επαναλαμβάνω κάποιες βασικές ιδέες που με έχουν πείσει προσωπικά. Κι επειδή τα βασικά τα είπα εδώ πέρα και δεν έχει νόημα να τα επαναλάβω με περίτεχνη διατύπωση, δεν ξέρω αν θα κάνω την ανάρτηση, γιατί όσο βαθαίνει η κουβέντα αντιλαμβάνομαι όρια κι αδυναμίες μου για να κάνω κάτι τέτοιο.
Όταν έλεγα ότι είναι στο πρόγραμμα μια ανάρτηση κι έχω κατά νου να γράψω κάτι εν καιρώ, εννοούσα με επετηρίδα και χαρτάκι με αριθμό προτεραιότητας μαζί με άλλα θέματα που είναι βασικά έτοιμα μες στο μυαλό μου. Η συζήτηση με έπεισε ότι πρέπει να ωριμάσουν κι άλλο μέσα μου κάποια πράγματα και μετά.
Η κουβέντα βέβαια μπορεί να γίνει και χωρίς σχετική ανάρτηση. Ανάρτητος ου μην κι ασυνάρτητος διάλογος.
Επίσης το μπλοκ είναι ανοιχτό για όποιον έχει έτοιμο κάτι καλό να πει σχετικά ακόμα κι εισηγητικά, εφόσον το θέλει...

kritias είπε...

@απολίθωμα
Ζούμε ιστορικές στιγμές στον ΠΑΣ, βάλαμε στο χέρι την ΑΡΑΣ και σειρά παίρνει ο επόμενος:)

@κομμάντο μεταβλητής εντροπίας
Όσα λες για τις ταξικές κοινωνίες είναι σωστά. Το ενδιαφέρον ερώτημα όμως είναι πιο είναι το αίτιο και πιο το αποτέλεσμα.

Στο ερώτημα "γιατί η κυρίαρχη τάξη κάθε κοινωνίας-εποχής θέλει να έχει τα μέσα παραγωγής στα χέρια της (συν το κράτος κλπ.);", νομίζω η απάντηση είναι γιατί θέλει να έχει μεγαλύτερη δυνατότητα οικειοποίησης αγαθών (και υπηρεσιών κλπ. κλπ.) από ότι τα άλλα μέλη της κοινωνίας. Άρα καταλήγω πως αυτή είναι η ρίζα εμφάνισης και ύπαρξης των ταξικών κοινωνιών.

Γενικά, αν το δούμε λίγο νομικίστικα το θέμα, οι ε-χ σχέσεις είναι το δίκαιο της οικειοποίησης. Όπως και όλα τα άλλα δίκαια, αποτελεί κοινωνική συμφωνία (σχέση). Σίγουρα αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο βαθμό ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων (όχι σχέσεων). Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα οι αλλαγές σ' αυτό το δίκαιο να επιδράσουν προς τα κάτω στις παραγωγικές δυνάμεις, αρκεί να τις λαμβάνουν υπόψιν.

Γενικά καταλήγω, χωρίς να μπορώ να στηρίξω επιστημονικά (δεν είμαι οικονομολόγος) πως η (μια;) αιτία της παραμονής κάποιας μορφής ε-χ σχέσεων στο σοσιαλισμό είναι η ύπαρξη αγαθών που δεν υπάρχουν σε αφθονία. Ακόμα και στο σενάριο που δίνεις με τη γραφειοκρατία που δίνει προτεραιότητα σε κάποιες ομάδες που έχουν περισσότερο ανάγκη το αγαθό, υπονοεί ύπαρξη ε-χ σχέσεων, πχ. πως η γραφειοκρατεία θα δόσει προτεραιότητα στο συγκεκριμένο πληθυσμό; Με μια μορφή χρήματος, που εφόσον μπαίνει στο τραπέζι, αρχίζει να ανταλλάσεται. Απλά σ' αυτή την περίπτωση αλλάζει το δίκαιο, δηλ. η κοινωνική συμφωνία για το ποιος δικαιούται να καταναλώσει...

Για να τελειώσει οριστικά αυτή η ιστορία, πρέπει το δίκαιο αυτό να μην έχει πια νόημα να υπάρχει, κάτι που θα συμβεί μόνο στην περίπτωση αφθονίας όλων των αγαθών.

Απολίθωμα την πλευρά της αντίφασης πνευματικής-χειρονακτικής εργασίας τη δέχομαι. Μπορώ να την καταλάβω σε ένα αφαιρετικό επίπεδο, δεν μπορώ όμως να διακρίνω το χειροπιαστό νήμα που τη συνδέει με τις ε-χ σχέσεις.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Χειροπιαστά ακριβώς δεν ξέρω αν θα τη δώσω καλά.
Στο περίπου και κατόπιν βοήθειας του κοινού μπορώ να αναμασήσω τα εξής: αν έχουμε αυτή τη διαφορά πάει να πει πως δεν έχουμε πλήρη αυτοματοποίηση και δε λειτουργούν όλες οι παραγωγικές μονάδες σαν ένα ενιαίο σύνολο. Άρα παραμένει το ζήτημα της ανταλλαγής και διανομής των όσων παράγουν.
Είναι αυτά καπιταλιστικά εμπορεύματα; Όχι. Όταν ένα προϊόν έχει ενιαία τιμή από τη μόσχα ως το βλαδιβοστόκ κι απ' την τιφλίδα ως το αρχαγγέλσκ, δεν λειτουργεί ο νόμος της αγοράς, προσφορά και ζήτηση. Αλλά εξακολουθούμε να υπολογίζουμε πόση εργασία χρειάστηκε για το καθένα και με αυτή την έννοια διατηρείται ο νόμος της αξίας και κάποια χαρακτηριστικά του εμπορεύματος.
Η περίφημη διαλεκτική του είναι και δεν είναι που διαπερνά μια σειρά φαινόμενα στο μεταβατικό στάδιο του σοσιαλισμού, από τα εμπορεύματα μέχρι τις τάξεις.