Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Οι σχέσεις μας με τα πράγματα

-Τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά, ξέρεις...
-Τα πράγματα, ξέρεις, δεν πάνε από μόνα τους. Εμείς τα κινούμε προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Κι είναι χρόνια τώρα, που τα πράγματα (πάει να πει οι αντικειμενικές συνθήκες) περιμένουν εμάς να ωριμάσουμε (κι όχι αντίστροφα), να πάψουμε να ελπίζουμε σε μεταφυσικές λύσεις έξω από τον πραγματικό κόσμο και να κάνουμε κάτι, για να αλλάξουμε τη ροή των πραγμάτων και να φτάσουμε στην αταξική κοινωνία του μέλλοντος, τον κομμουνισμό. Που για εμάς (δηλ για τους κλασικούς, συνεπώς και για εμάς) δεν είναι παρά η πραγματική κίνηση που καταργεί τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων κι όχι ένα ιδεώδες στο οποίο πρέπει να προσαρμοστεί η πραγματικότητα.

Οι σχέσεις μας με τα πράγματα είναι ιδιαίτερες, γιατί συχνά αντικαθιστούν τους ανθρώπους και μας τους θυμίζουν, αποκτούν συναισθηματική αξία, όπως τα στέκια της αγαπημένης μας πόλης, που είναι μάρτυρες των ωραίων μας στιγμών, με τους δικούς μας ανθρώπους, αλλά χωρίς αυτούς δε θα ήταν παρά μια σειρά μπάζα, παγερά κι αδιάφορα, σαν τσιμέντο.

Κάτι αντίστοιχο από την ανάποδη γίνεται και στο φετιχισμό του εμπορεύματος, όπου ο έμπορος βλέπει τον πελάτη σαν χρήμα, και τη σύνδεσή του με την αγορά (δηλ με τους άλλους παραγωγούς) δια των εμπορευμάτων του, που πρέπει να πουληθούν πάση θυσία -κι αυτή είναι μία από τις βασικές μορφές αλλοτρίωσης.

Όταν όμως οι κλασικοί λένε πως στην κοινωνία του μέλλοντος θα περάσουμε από τη διαχείριση ανθρώπων στη διαχείριση πραγμάτων εννοούν μεταξύ άλλων πως ο εργάτης θα πάψει να είναι και αυτός αντικείμενο, εξάρτημα της (παραγωγικής) μηχανής και γρανάζι χωρίς βούληση, που σωρεύει ζωντανή εργασία για να ταΐσει το βρικόλακα της νεκρής (κεφάλαιο) και να το γιγαντώσει. Και πως η διεύθυνση της παραγωγής θα απλοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που δε θα υπάρχουν έμψυχα εκτελεστικά όργανα κι ο καθένας θα αφιερώνει το χρόνο του στους δικούς του δημιουργικούς σκοπούς και όχι σε κάτι που του είναι ξένο κι αδιάφορο.

Η σχέση μας με τα πράγματα είναι στον πυρήνα της συνείδησης που διαμορφώνουμε. Όχι μόνο ως προς την αισιόδοξη ή απαισιόδοξη στάση για το αν μπορούμε να τα γνωρίσουμε και συνεπώς να τα αλλάξουμε. Αλλά με την έννοια πως το είναι καθορίζει τη συνείδηση. Αλλά αυτό δε γίνεται μηχανικά και μονοσήμαντα.

Ο πλούτος εκμαυλίζει συνειδήσεις αλλά η αφαίρεσή του δεν τις ριζοσπαστικοποιεί αυτομάτως. όπως δείχνει η πείρα της μεταπολεμικής και μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Το χρήμα δε μένει στάσιμο μέσα σε σεντούκια, αλά κινείται και ζητάει να γίνει κεφάλαιο, όπως δείχνει κι η πείρα των σοσιαλιστικών χωρών, την ίδια περίπου περίοδο.

Η προοπτική της κοινωνίας του μέλλοντος δε θα κριθεί από τη σχέση μας με τα πράγματα κι από το αν ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου χάσει την περιουσία του και δεν έχει να χάσει παρά μονάχα τις αλυσίδες του, γιατί οι αλυσίδες αυτές αφορούν κυρίως το μυαλό. Κι ένας πνευματικά υπόδουλος λαός θα παζαρεύει απλώς πόσα θα χάσει κάθε φορά, ενώ ο συνειδητοποιημένος, αγωνιζόμενος λαός μετράει τη δύναμή το στην πάλη του και την αλληλεγγύη και όχι με το χρήμα και την κοινωνική του θέση.

Η σοσιαλιστική προοπτική θα κριθεί από έλλογα κι έμψυχα (επαναστατικά) υποκείμενα, με συνείδηση και αξιοπρέπεια -που είναι η βασική προϋπόθεση για τον αγώνα και δεν (εξ)αγοράζεται με όλα τα αγαθά του κόσμου. Από ένα λαό που δε θα τρέμει το φυλλοκάρδι του μη τυχόν χάσει τη θεσούλα του και τη μίζερη ζαχαρένια του και που θα μετράει πάνω από όλα τη σχέση του με τους ανθρώπους και όχι με τα πράγματα. Που θα υπάρχουν απλώς για να τα χειριζόμαστε και όχι για να γεμίζουν (υποκαθιστούν) τα κενά που μας αφήνουν οι άνθρωποι, σαν ένα είδος φετιχισμού της ανθρωπότητας ως σύνολο.

11 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πάντως σίγουρα η έλλειψη πραγμάτων, απομυθοποιεί λίγο την δύναμη τους, και τα φέρνει λίγο πιο κοντά στην πραγματικότητα της ουσίας τους (αξίες χρήσης).
Όταν δεν έχεις κάτι, και αναγκάζεσαι να ζήσεις χωρίς αυτό και με άλλο τρόπο, καταλαβαίνεις πιο βαθιά ότι υπάρχει και άλλος τρόπος ζωής πέρα από την ταύτιση με τα πράγματα σου (ακόμα και αν αυτός ο άλλος τρόπος δεν σου αρέσει αφού αλλιώς έχεις μάθει), και εννοώ την ταύτιση με τον εαυτό σου, και την ρεαλιστική προσέγγιση του.
Και για αυτόν τον λόγο, είναι αδύνατο να προσπαθήσει κάποιος να γίνει επαναστάτης, αν δεν τα έχει βρει πρώτα με τον εαυτό του, αν δεν έχει καταλάβει πια είναι η θέση του στον κόσμο και μέχρι που φτάνει το χέρι του, που μόνο μαζί με άλλα χέρια μπορεί να φτάσει μακριά.

Ιβάν Τζόνι

Ανώνυμος είπε...

τι μας είπες
να πάψουμε να ελπίζουμε σε μεταφυσικές λύσεις έξω από τον πραγματικό κόσμο και να κάνουμε κάτι, για να αλλάξουμε τη ροή των πραγμάτων και να φτάσουμε στην αταξική κοινωνία του μέλλοντος, τον κομμουνισμό.



πως θα είναι δομημένη μια τέτοια αταξική κοινωνία του μέλλοντος

1)θα έχει μια κεντρική εξουσία να υποθέσουμε
που θα αποφασίζει τι?
2)θα έχει μια αστυνομική αρχή να υποθέσουμε
που θα κάνει τι?
3)θα έχει μια επιτροπή που να αποφασίζει για την δημιουργία μιας καινούριας οικονομικής δραστηριότητας
πως θα δίνονται κίνητρα προς την εξέλιξη?

σε πιο βιβλίο περιγράφεται η πλήρης λειτουργικότητα μιας τέτοιας κοινωνίας να το διαβάσω?????

Ανώνυμος είπε...

@Ανώνυμος
3 Απριλίου 2016 - 10:46 π.μ.

Έχεις δει ταινίες επιστημονικής φαντασίας όπου οι μηχανές αποκτούν συνείδηση και στρέφονται κατά των δημιουργών τους;
Σίγουρα μπορούν να υπάρξουν μηχανές που μαθαίνουν, αλλά μαθαίνουν μόνο από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος προγραμματίζει το πώς θα μάθουν και τί περιεχόμενο θα έχει η "εκπαίδευσή" τους.

Πρόσφατο παράδειγμα είναι μια εικονική γυναίκα της Microsoft, ένα δημόσιο προφίλ, που μέσα σε ελάχιστες ώρες εκπαιδεύτηκε από τα τρολ να μιλάει ρατσιστικά και να τιμά τον Χίτλερ. Οπότε αποσύρθηκε από την αγορά και τα κοινωνικά δίκτυα.

Σκέψου το λοιπόν ως εξής. Όταν ο άνθρωπος μάθει αντί για έξυπνες βόμβες να στοχεύει την έρευνα και τις εργατοώρες σε έξυπνες μηχανές, τότε θα πλησιάζει στην αταξικήα κοινωνία. Αυτό απαιτεί παγκόσμιο σοσιαλισμό, ισότιμη ανάπτυξη... μέχρι και παγκόσμιο αφοπλισμό. Imafine all the people φάση.

Προς το παρόν μπορούμε να σχεδιάζουμε μέχρι εκεί που μπορούμε να ονειρευόμαστε, δλδ όσο μας επιτρέπει η ίδια η πραγματικότητα. Επιστημονικά αν το δεις, χρειαζόμαστε και μπορούμε να έχουμε εργατική εξουσία σε μια σειρά από χώρες και διεθνιστική αλληλεγγύη προς άλλες χώρες.

Όλα αυτά δε γίνονται με "αλλαγές μέσα μας". Δεν απαντιούνται τα όπλα χωρίς όπλα και η οργάνωση με ανοργανωσιά.

σαπόρ τουτούρκι

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

Εσυ ζητας τις πλακες του Μωυση και μαλιστα με επεξηγησεις περαιτερω σε παπυρους .Βαλτε και λιγο την φαντασια σας να δουλεψει ρε μαγκες .Πως θα εξελιχθει μια κοινωνια που ο ανθρωπος δεν θα εχει αγχος πως να ζησει ,που δεν θα χρειαζεται να πατησει πανω σε αλλους για να την βγαλει καθαρη , που δεν θα υπαρχουν στρατοι ,οπλα , ανταγωνισμοι ,πολεμοι , που δεν θα υπαρχουν ταξεις προνομιουχες εναντι αλλων ,που δεν θα χρειαζονται αστυνομιες ,δικαστες και επικυριαρχοι ,που η κοινωνια θα εχει μαθει να φροντιζει καθε αναξιοπαθουντα και πασχοντα και ολοι μαζι θα πηγαινουν ολο και πιο μπροστα καθε μερα την προοδο της ,που θα υπαρχει αφθονια αγαθων και πληροτητα ,που ο ανθρωπος θα εχει μαθει οτι η ανοδος των δεικτων της κοινωνιας ειναι η βασικη προυποθεση και για την δικη του ευμαρεια και ευτυχια ...Σας φαινονται μεταφυσικα ολα αυτα ε ? Ε ναι γιατι το "φυσικο" που μας εχουν ποτησει αιωνες εκμεταλλευσης ειναι μια κτηνωδης κοινωνια που το δυνατοτερο ζωο επικρατει .Αυτα στην πανιδα κυριοι και τα αλογα ζωα .Εδω μιλαμε για το πιο εξελιγμενο ειδος της φυσης ,το ενλογο ! Ηρθε η ωρα λοιπον το δυνατοτερο της κοινωνιας (η εργατικη ταξη που παραγει τα παντα ) να φερει τον ανθρωπο στην θεση που του αναλογει .Και δεν χρειαζονται πλακες και οδηγιες γι αυτο αλλα ανατροπη των εως τωρα σταθερων που ξεραμε .

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

Και πριν φτασουμε να φανταζομαστε την ιδανικη αταξικη κοινωνια - την κοινωνια που θα αυτοδιαχειριζεται - ας ξεκινησουμε καταργωντας την μεγαλυτερη γαγγραινα που εφτασε εδω τον ανθρωπο ...την ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ (αυτο που ερχεται σε ευθεια συγκρουση με την φυση του ανθρωπου που ειναι "κοινωνικη" ) αρχης γενομενης απο αυτην στα μεσα παραγωγης .

zoot horn rollo είπε...

Ολα ετοιμα τα θελετε.
Αν τα θελετε δηλαδη...

Ανώνυμος είπε...

@Ανώνυμος
3 Απριλίου 2016 - 10:46 π.μ.

1) Ναι θα έχει κεντρική εξουσία εκλεγμένη από την βάση και άμεσα ανακλητή αν χρειαστεί, που θα αποφασίζει για την κάλυψη των ολοένα και μεγαλύτερων αναγκών του συνόλου της κοινωνίας, κάνοντας σίγουρο ότι κανένας δεν εκμεταλλεύεται κανέναν.

2) Ναι θα έχει αστυνομική αρχή με κατά βάση την μορφή της πολιτοφυλακής, που θα προστατεύει την κοινωνική περιουσία από προβοκάτσιες, κλοπές, σαμποτάζ κλπ., όπως και την ζωή του λαού από παρόμοιες πράξεις.

3) Ναι θα έχει τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, ο οποίος θα κατανέμει την παραγωγική δύναμη με βάση την κάλυψη των ολοένα και μεγαλύτερων αναγκών του συνόλου της κοινωνίας.
Το κίνητρο της εξέλιξης πλέον θα είναι ανώτερο από αυτό του ατομικού πλουτισμού, και θα είναι αυτό του πλουτισμού της κοινωνίας σαν σύνολο (ποτέ σε βάρος άλλων κοινωνιών), που έμμεσα είναι και ατομικό όφελος.

Όλα αυτά περιγράφονται σε πολλά και διάφορα βιβλία, γραμμένα κατά βάση από τους Μάρξ, Ένγκελς, Λένιν!
Οπότε ξεκίνα από τώρα το διάβασμα με το "Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος", καθώς άμα δεν ξέρεις κολύμπι, το πρώτο πράμα που μαθαίνεις δεν είναι κατάδυση, αλλά το πως να επιπλέεις...

Ιβάν Τζόνι

Ανώνυμος είπε...

@Γκεόργκυ Ζουκωφ

...και μετα ολοι οι ανθρωποι θα δωσουν τα χερια καταργώντας χρωματα,φυλες και διαφορες και θα τρεχουν γυμνοι στα ευφορα λειβαδια της κοκκινης πλασης...

Υγ. Τελικα βλεπω οτι η διαφορα ενος κομμουνιστη απο εναν γραφικο χιππυ, οσο παει και γινεται δυσδιάκριτη. Νισαφι πια με την παραμορφωμενη θεωρια και την υπεραναλυση, περαστε μια νυχτα στην ομονοια, στον πειραια, στην Ειδομενη και θα καταλαβετε περισσότερα για το τι ειναι ικανος, τι πιστευει και τι φοβαται ενας ανθρωπος και το κοινωνικο συνολο, απο 35 τομους απαντων μαζεμενους.

Don

Ανώνυμος είπε...

Ψιτ ,Don.
Χαλάρωσε.Διάβασε το σχόλιο του στρατάρχη στις 1:58.Τα όσα ανέφερε αφορούσαν μια αταξική κοινωνία του μέλλοντος που θα προκύψει στην εξέλιξη της ιστορίας και όχι άυριο.
Η πορεία προς την κοινωνία αυτή πραγματώνεται με μπρός πίσω από σήμερα-και πολύ πιο πριν.Και στην Ειδομένη,στον Πειραιά και στην Ομόνοια αυτό που βλέπω είναι την ανάγκη αυτή η πορεία να επιταχυνθεί με κάθε τρόπο.Γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν ξεσπιτώθηκαν,δε πνίγηκαν και δεν εξαθλιώθηκαν για κάποιον άλλο λόγο, παρά μόνο για τα συμφέροντα ορισμένων μονοπωλίων στη περιοχή τους.
Αν έχεις τα άντερα εκτός από το να τους κοιτάς και να τους συμπαραστέκεσαι ,τότε πολέμησε ώστε να ανατραπούν αυτοί που οφείλονται για τη δυστυχία τους.Αλλιώς μπορείς να παραστήσεις και εσύ το χίπι.Make love not war κι έτσι...

ΓΩ

Ανώνυμος είπε...

Don Εμπειρικα δεδομενα συγκεντρωνει το μυαλο ενος αδεσποτου σκυλου στην Ειδομενη και στην Ομονοια. Το δικο σου μαραφετι εχει πιο συνθετα καθηκοντα.

Τα καθηκοντα αυτα ειναι περα απο το να λαμβανεις τα εμπειρικα δεδομενα ειναι να μπορεις: 1)να τα συνδεεις μεταξυ τους, 2) να εξαγεις απο την συνδεση συμπερασματα, 3)να συνδεεις τα συμπερασματα ωστε να καταληγεις σε συνθετες διαδικασιες που λυνουν συνθετα προβληματα.

Ευτυχως για σενα δεν ζεις στις σπηλιες για να πρεπει να ξεκινησεις μια συνδεση εκατομμυριων παραγοντων απο την αρχη, αλλα σε μια κοινωνια με τουλαχιστον 10000 χρονια πολιτισμο πισω της. Το οτι επειδη λογω συνθηκων δεν θα μαθεις ουτε το 1% αυτων δεν σημαινει οτι ειναι τα απαντα ή οποιαδηποτε αλλη επιστημονικη μελετη ειναι αχρηστα. Δεν σου φταιει κανεις αν δεν μπορεις να ριξεις τον εγωισμο σου και να δεχθεις οτι ακομα και η πιο καλα επεξεργασμενη εμπειρια σου θα στεκεται υπολογη σε επιστημονικες επεξεργασιες αιωνων.

Ο.Χ.Ε.Π.

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

μα αυτη που περιγραφεις ειναι η διαφορα του χιππυ απο τον κομμουνιστη ,οτι ο κομμουνιστης ξερει οργανωμενα ΠΩΣ να σε φτασει εκει που αξιζεις σαν ανθρωπος .Ενω ο χιππυς το πολυ πολυ να βαλαντωσει στο κλαμα για την καταντια του ανθρωπου και να κλειστει σε κανα κοινωβιο απο την απελπισια ....(δεν εισαι μακρυα απο τον χιππυ δλδ)