Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Φάκελος Ριζοσπάστη

Αυτές τις μέρες κλείνει, λόγω συνταξιοδότησης της ιδιοκτήτριας, το Μικρό Μοναστηράκι, ένα από τα πιο γνωστά παλαιοπωλεία, χαμηλά στα Εξάρχεια, δίπλα στην Πρωτοπορία. Που αυτές τις μέρες κάνει ουσιαστικά εκποίηση του στοκ του και δίνει ό,τι υπάρχει στο μαγαζί με 70% έκπτωση: από λεξικά κι εγκυκλοπαίδειες μέχρι σπάνιες, εξαντλημένες εκδόσεις. Όσοι πιστοί προσέλθετε, κι όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε...

Σε μια από τις τις τελευταίες εξορμήσεις της, η κε του μπλοκ πέτυχε το βιβλίο του Μπάμπη Γεωργούλα, με τον τίτλο της ανάρτησης, που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν απλησίαστο, αλλά στο 30% της αρχικής του τιμής, λες χαλάλι, άντε να δούμε τι λέει κι αυτός.


Αυτά που λέει λοιπόν ο Γεωργούλας, που δούλεψε στο Ριζοσπάστη μεταπολιτευτικά μέχρι το 80' και έβγαλε το βιβλίο του το Μάη του 82', επί Αλλαγής, μοιάζουν τόσο σημερινά, όχι επειδή είναι αληθινά κι επίκαιρα, αλλά γιατί σου δημιουργούν μια ντεζαβού αίσθηση, ότι κάπου τα 'χεις ξανακούσει στο πρόσφατο παρελθόν. Σε έχω δει κάπου, κάπου σε ξέρω, τα λόγια σου αυτά μου είναι τόσο γνωστά.

Ήδη από το εξώφυλλο της έκδοσης προϊδεαζόμαστε, αν και ανυποψίαστοι γενικά, για το τι θα ακολουθήσει.
Το ανυποψίαστο μέλος του ΚΚΕ, ο απλός αριστερός, ποτέ δε θα μπορούσε να υποτευθεί το μέγεθος της δυσοσμίας, των αντικομμουνιστικών ενεργειών που δυσφημούν τον άνθρωπο, και που γίνονται μέσα στο Ριζοσπάστη και στο όνομα του Ριζοσπάστη.

Αλλά αυτός είναι εδώ για να μας υποψιάσει. Και ξεκινά δυναμικά, με γκολ από τα αποδυτήρια, και ένα φίλο του, που τον επισκέφτηκε κατ' εντολή του γραμματέα της ΚΟΒ του, που είχε πάρει εντολή από το Μαμάτση (αναπληρωτή διευθυντή του Ρίζου) να πιάσουν "φιλική κουβέντα" για να καταγράψει, σα χαφιές, τις απόψεις και τις προθέσεις του Γεωργούλα, μετά την απόλυσή του και τη διαγραφή του από το Κόμμα.
Αλλά ο Βασίλης (ο φίλος) χαφιές δεν ήθελε να γίνει, κι ο Μπάμπης τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση. Του είπε να πάρει χαρτί και μολύβι και να σημειώσει ό,τι θα ακούσει, που είναι περίπου όσα γράφει και στο βιβλίο του.

Στις 50 σελίδες που ακολουθούν λοιπόν, ο Γεωργούλας συμπυκνώνει μια σειρά αντι-ΚΚΕ κλισέ, πασπαλισμένα με διάφορες πιπεράτες λεπτομέρειες από τα μέσα. Μεταξύ πολλών άλλων, μιλάει για το αντικομμουνιστικό διευθυντήριο (ΑΔ) του Ρίζου (αλλού το χαρακτηρίζει και αντισοβιετικό) που λυμαίνεται τον τίτλο της εφημερίδας και το αντιπαραβάλλει με τους παλιούς ηρωικούς δημοσιογράφους, το Βιδάλη που τον κατακρεούργησαν οι Σούρληδες και τον Καραγιώργη που τον διαπόμπευσε μέχρι θανάτου το ίδιο βρώμικο χέρι που υπάρχει και σήμερα στο Ριζοσπάστη. Και για να μη μείνει κανείς με την απορία, σε κάποιο άλλο σημείο αναφέρεται σε ένα ζαχαριαδικό ζόμπι.

Αναφέρεται στα άγνωστα κέρδη που επέφεραν οι διευθυντικές θέσεις του Ριζοσπάστη στους κατόχους τους. Στο διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους που αγόρασε ο Μαμάτσης με τη διαμεσολάβηση ενός εργολάβου (που είχε αναλάβει μια σειρά έργα σε κόκκινους δήμους). Και στην αρχομανία του Φαράκου, που σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες αγωνιστών, υποχρέωνε άλλους συντρόφους να του καθαρίζουν το κελί και να του φέρνουν φαγητό, διαφημιζόταν έμμεσα στο Ρίζο και τα αστικά μέσα, με τα βιογραφικά του και τις ιστορικές αναφορές σε μάχες, στις οποίες είχε λάβει μέρος, ή ακόμα και στους ορισμούς του σταυρολέξου του Ρίζου! Έβαζε σφους να ψιθυρίζουν "τι μυαλό αυτός ο Γρ. Φ", "πόσο πολύ πρωί ξυπνάει αυτός ο Γρ. Φ" (μιλάμε, κανείς δεν έχει καταλάβει σε ποιον μπορεί να αναφέρονται αυτά τα αινιγματικά αρχικά που χρησιμοποιεί ο Γεωργούλας). Και είχε σχέση με μια Ρωσίδα που δούλευε στην Πράβδα αλλά είναι ζήτημα αν την είχε δει μερικές φορές, οπότε πρέπει να τη διατηρούσε ιδιοτελώς.

Αυτοί λοιπόν (και όχι μόνο) είχαν προσωπικούς δημοσιογράφους, υποτακτικούς και παλλακίδες, πχ μια συντάκτρια του δημοτικού ρεπορτάζ, που κυνηγούσε τον αναπληρωτή διευθυντή για να του χώσει στο στόμα μια σοκολάτα και να τον ευχαριστήσει, αλλά δεν τον πέτυχε, με αποτέλεσμα η σοκολάτα να πασαλείψει τα προγούλια του. Ή ένα νεαρό, που βλέποντας το πρωταπριλιάτικο αστείο της Καθημερινής, ότι ο Φλωράκης κατηγορούσε τη Σοβιετική Ένωση, σχολίασε: καλά τον είχα καταλάβει εγώ...

Και γενικώς ένα στρατό ανίκανων (κάποιον τον αναφέρει μάλιστα με το προσωνύμιο "κρετίνος"), που οδηγούσαν το Ριζοσπάστη στην ανυποληψία, από γκάφα σε γκάφα, σπίλωναν το όνομα της εφημερίδας, γκρέμιζαν την αξιοπιστία και την κυκλοφορία της. Γι' αυτό το λόγο, ο Γεωργούλας επικρίνει ακόμα και μια στερεοτυπική κομματική απόφαση για τον έλεγχο της διακίνησης του Ρίζου στα μέλη και τους οπαδούς του κόμματος, γιατί μετακυλίει τάχα στους αναγνώστες την ευθύνη για την πεσμένη κυκλοφορία του φύλλου.

Όσοι αρνούνταν να μπουν σε αυτά τα καλούπια, έμπαιναν στο στόχαστρο (με τη διεύθυνση πχ να ανοίγει την προσωπική τους αλληλογραφία), κι εφόσον δε συμμορφώνονταν, απολύονταν. Κάποιοι από αυτούς κατέληξαν στην Αυγή, άλλοι νομίζω έστειλαν μια επιστολή στην Ελευθεροτυπία, ένας εξ αυτών ήταν και ο μετέπειτα δημοσιογράφος της Ρουμπάνης (που δεν έφτασε ποτέ όμως τα εμέσματα του Παπούλια) κι ένας άλλος ο Φιλιππάκης, που έλεγε στο Γεωργούλα πως φοβάται για τη σωματική του ακεραιότητα, μη τυχόν τον χτυπήσουν οι δικοί μας, πριν τους πάρει χαμπάρι (γιατί δεν άκουγε καλά από το ένα αυτί, μετά το Πολυτεχνείο και τα βασανιστήρια στην Ασφάλεια).

Κι όλα αυτά, που δεν αποτελούν ούτε κατά προσέγγιση έναν εξαντλητικό κατάλογο των περιεχομένων) με τρομερές ανορθογραφίες (αποτυπόθηκαν, γελειοποίηση, διεκπαιρέωση, κοκ) που μόνο δημοσιογράφο δε θυμίζουν. Κι έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το... σεμνό βιογραφικό του σημείωμα στην τελευταία σελίδα που αναφέρει μεταξύ άλλων πως "εκατοντάδες θέματά του έγιναν ερωτήσεις και επερωτήσεις βουλευτών του ΚΚΕ και άλλων δημοκρατικών κομμάτων" και πως "το ΠΓ του ΚΚΕ σε κριτική του που δημοσιεύτηκε στο Ριζοσπάστη το 1976 δημόσια, τιμούσε τις έρευνες-επιτυχίες του".


Πάμε τώρα και στα τελικά συμπεράσματα.
1. Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Μόνο που για άλλους αυτό είναι το βρώμικο χέρι που υπάρχει στο ΚΚΕ και το Ριζοσπάστη (η κακιά ηγεσία, κτλ). Και για εμάς τους υπόλοιπους, οι πανομοιότυπες καταγγελίες, που δε φροντίζουν καν για τη στοιχειώδη σοβαροφάνειά τους.
2. Το βασικό πρόβλημα με αυτές τις σοβαροφανείς καταγγελίες, είναι πως δεν αφήνουν πρόσφορο έδαφος για την πραγματικά σοβαρή κριτική που πρέπει πάντα να γίνεται στις όποιες αδυναμίες του οργάνου και των σφων που στελεχώνουν το δυναμικό του.
3. Να πάτε οπωσδήποτε αυτές τις μέρες μια βόλτα από το Μικρό Μοναστηράκι, πριν να είναι αργά. Αλλιώς εσείς θα χάσετε.

8 σχόλια:

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

η συνομοταξια των "φευγατων" ,ηταν παντα μαθημα για οσους μενουν πισω ....κατι που ξεπερνουσε παντα το γνωστο ,"οταν φευγει απ το μαντρι το τρωει ο λυκος" ,γιατι το μαθημα περιελαμβανε παντα και την ΜΕΤΑ το φευγιο σταση τους .Κρισιμο ζητημα αυτο .Γιατι ακομα και με το φευγιο σου μπορει να διδασκεις ...ειτε την καταντια ,ειτε τον προβληματισμο και την διορθωση λαθων

εδω ενα υπεροχο αρθρο απο τον "οικοδομο" http://atexnos.gr/%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%BB%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1-%CF%84%CE%AC%CE%BE%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%BF/

skatopsyxos είπε...

Δηλαδή θες να μου πεις πως ο Πετρόπουλος δεν είναι ο πρώτος διδάξας;Αυτό θες να μου πεις;Μίλα ξεκάθαρα Βίρνα!

Ανώνυμος είπε...

@ζουκωφ
Παντα μου εκανε εντυπωση το ποσο ευκολα πεταγονται στον καλαθο τον αχρηστων και αποκαθηλωνονται στη στιγμη, παλιοι αγωνιστες, συγγραφεις, δημοσιογραφοι, συνθετες, στοχαστες, που εχουν νιωσει στο πετσι τους φυλακες και ξερονησια, απο κατι κατακοκκινους κομμουνισταραδες που το πιο ηρωικο που καναν στη ζωη τους ηταν να πουλανε τον Ριζο ή να βοηθανε εθελοντικα στο στησιμο των περιπτερων στα Φεστιβαλ. Αλλα ετσι ειναι: αλλοι βγαινουν στην παρανομια και παραμενουν σεμνοι και αλλοι βγαινουν στην... οικονομικη εξορμηση και νομιζουν οτι εγιναν καπεταναιοι της επαναστασης. Λιγο σεβασμος ομως δεν βλαπτει.

υγ.Ο Μπαμπης παρεμπιπτοντως εγραψε ενα απο τα πιο αξιολογα βιβλια για τους ηρωες και τις αγνωστες ιστοριες της Καισαριανης. Αν η λεγομενη Λαικη Συμμαχια δεν φερει στους κολπους της τετοιους ανθρωπους, τοτε τι συμμαχια ειναι στα αληθεια; Και με ποιους αλλους θα κανει συμμαχια;

https://www.youtube.com/watch?v=iNiY-cg-RDE

Βασίλης

Αναυδος είπε...

αγνοω αν ο βασιλαης τα εχει χαμενα η απλως ειναι βαλτος
μιλαμε για τον μπ. γεωργουλα που μεχρι το 2014 εγραφε στην αυγη
που μετα απο την κλωτσια από το Ρ για ανικανοτητα και λαθη που κοστιζαν στην εφημεριδα βρηκε ζεστη αγγαλια στην ΕΤ2 του ΠΑΣΟΚ κλπ κλπ

ΟΧΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΑΦΙ ΤΩΝ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΙΓΟΥΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

zoot horn rollo είπε...

6:27: Ωραίο "σοβαρό" σχόλιο. Κακοί, κακοί κουκουέδες, όπως πἀντα.

Οι περισσότεροι από αυτούς που βγήκαν στη παρανομία, που πέρασαν εξορίες στα ξερονήσια παρέμειναν σεμνοί και βγαίνουν και συμμετέχουν με όλες τους τις δυνάμεις παντού και δε το παίζουν καπεταναίοι της επανάστασης. Καπεταναίοι την έχουν "δει" άλλοι, που πάνε να εξαργυρώσουν αυτή τη διαδρομή με θέσεις καλοπληρωμένες.
Μήπως αποκαθηλώνονται από μόνοι τους; Μήπως βάζουν οι ίδιοι ένα τεράστιο "χ" στη πορεία τους και τη θυμούνται όποτε τους συμφέρει;
Αν κάποιοι απ' αυτούς σκέφτηκαν καλύτερα τι έκαναν ή τι πήγαν να κάνουν, το συζητάμε διαφορετικά.

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

@ Βασιλης
μια και αναφερεσαι σε μενα ...

Μαλλον δεν καταλαβες το σχολιο μου και μου απευθυνεσαι μ αυτον τον τροπο .Μιλησα για τους "φευγατους" χωρις να τους τσουβαλιασω ,αλλα ακριβως για να δειξω οτι η μετεπειτα σταση τους ειναι αυτη που θα τους κρινει . Υπαρχουν αυτοι που σταθηκαν ορθιοι στα δυσκολα ,προσφεραν στην κοινη υποθεση τα μεγιστα που μπορουσαν και καποια στιγμη στα "ευκολα " (βαζω εισαγωγικα γιατι για τους κουκουεδες ΠΟΤΕ δεν υπαρχουν ευκολα στην ταξικη παλη και σε ολες τις εποχες) , οχι μονο εφυγαν αλλα ΠΗΓΑΝ κι ΑΠΕΝΑΝΤΙ "φτυνοντας εκει που εγλειφαν" και αυτους που ειχαν στο πλαι τους ως χτες στο ταξικο μετεριζι.Αυτοι χυσαν την "καρδαρα με το γαλα " που μαζευαν και μονο σαν ΕΧΘΡΟΥΣ μπορω να τους λογαριαζω και δεν αλλαζει αυτο αν καποτε παλεψαν .Η κατρακυλα και η καταντια εχει αποδειχτει οτι τελος και πατο δεν εχει.Εξ αλλου ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ κρινεται ως τετοιος ΠΑΝΤΑ μετα θανατον.Μεχρι να κλεισει τα ματια παλευει για να κατεχει επαξια τον τιτλο !!! . Εσυ ομως αναφερεσαι στους σεμνους και ταπεινους ... που μπορει να εφυγαν ,ειτε γιατι κουραστηκαν ,ειτε γιατι ειδαν αλλιως την εσωκομματικη ζωη και παλη ,ΑΛΛΑ ποτε δεν πετροβολησαν τους σφους που μειναν πισω και το κομμα ακριβως γιατι ΣΕΒΟΝΤΑΙ τους δικους τους κατ αρχην ΑΓΩΝΕΣ αλλα και το κομμα που τους γαλουχησε .Απλα δεν αντεξαν .Ανθρωπινο και κατανοητο πληρως .
Χωρις να εχω διαβασει το βιβλιο που αναφερεται ο Σφυροδρεπανος στο αρθρο ,εσυ ΠΟΥ κατατασεις τον κ.Μπαμπη με βασει το αρθρο αυτο ?
Και ενα ακομα : Καποτε πιστη και οργανωση στο κουκουεδικο σημαινε εξοριες και θανατο ,σημερα σημαινει απολυση ,χαμενα εξαμηνα στη σχολη ,δικαστικες καταδικες για απεργια , σπασμενα χερια ,κεφαλια σε καποιο καταπελτη πλοιου απο τα ΜΑΤ ,ισως και καμμενο προσωπο απο βιτριολι που σου ριξαν μπαχαλα στη Στουρναρη οταν υπερασπιζοσουν σε αλυσιδα το μπλοκ του κομματος ή της ΚΝΕ ,ή καμμενο απο μολοτωφ στο Συνταγμα οταν πεθανε ο σ. Κοτσαριδης . Ασε που και να πουλας Ρ σημερα εγω ηρωικο το βρισκω ...

skatopsyxos είπε...

@Βασίλης

Είναι μια σκηνή,αν θυμάμαι καλά από τον "Άνθρωπο με το Γαρύφαλλο",όπου κάπου κάποιος πετυχαίνει πρώην συναγωνιστή του στο βουνό και πλέον είναι στην ασφάλεια και του πετάει ατάκα για το πόσο κουράστηκε και πως πλέον βαρέθηκε να είναι κυνηγημένος και χαμένος.Οπότε η λογική εξέλιξη γι αυτόν ήταν να πάει να γίνει ασφαλίτης και να κυνηγάει πρώην συντρόφους του,εξαργυρώνοντας τους αγώνες του με το να γίνει πειθήνιο όργανο του συστήματος που φρόντισε να τον ανταμείψει για τις προσφορές του.Αν θυμάμαι καλά όλα τα παραπάνω ξαναλέω.Κάνε τις απαραίτητες αναγωγές και θα συμπληρώσεις το παζλ από όσα σου λένε οι 3 παραπάνω.

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει κάπου το βιογραφικό του Γεωργούλα; Πέρασε όντως από φυλακές και ξερονήσια όπως ισχυρίζεται ο Βασίλης;

Κατά τ'άλλα από πότε έγιναν υπεράνω κριτικής όσοι μετά από όντως ηρωικούς αγώνες κατέληξαν στο "καλά, εσύ έφυγες νωρίς" δεν το γνωρίζω. Όλοι αυτοί κάνουν ξεκάθαρο ότι βλέπουν πολύ διαφορετικά το παρελθόν τους, και βάλλουν και εμμέσως πλην σαφώς εναντίον των πρώην συντρόφων τους, η πλειοψηφία των οποίων μένει στην αφάνεια και στην ανωνυμία και δεν διαφημίζει πουθενά τους αγώνες που έκανε.

Χώρια το ότι αγώνες δίνονται και σήμερα, και διώξεις εναντίον αγωνιστών έχουμε σε καθημερινή βάση. Αλλά για κάποιους οτιδήποτε λιγότερο από ξερονήσια και φυλακές είναι μη γενόμενο. Σαν τον μέσο οπαδό του συριζα ένα πράμα, που καταπίνει αμάσητα τα μνημόνια και φωνάζει κι ένα "βάρκιζα τέλος".

Ijon Tichy