Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Μου τη δίνουν τα Χριστούγεννα!

Μου τη δίνουν τα Χριστούγεννα!


Μου τη δίνει που όλοι ψοφάνε να βρουν μια αφορμή να χαρούν και να γλεντήσουν, ενώ κατά βάθος είναι στα πρόθυρα της κατάθλιψης, βουτηγμένοι στη μιζέρια.

Μου τη δίνουν τα οικογενειακά συλλαλητήρια, τα επίσημα ρεβεγιόν κι οι Στρουμφίτες με τα λούσα.

Μου τη δίνουν τα ψεύτικα, φορεμένα χαμόγελα, και τα φιλιά με τις θεί(τσ)ες.

Μου τη δίνει η φτιαχτή συγκίνηση για τη θεία γέννηση, ενώ η πόλη είναι γεμάτη αυτοσχέδιες φάτνες, με άστεγους, μετανάστες, και ψυχρούς περαστικούς, που νοσταλγούν τον Ηρώδη για να τους μαζέψει.

Μου τη δίνουν οι συγγενείς μου, γιατί σε αντίθεση με τους φίλους μου, αυτούς δεν τους έχω διαλέξει.

Μου τη δίνουν κι οι φίλοι μου, γιατί προτιμούν τους δικούς τους συγγενείς, αυτές τις μέρες.

Μου τη δίνουν τα μικρά διαγγέλματα στις ευχές, που θυμίζουν τυποποιημένες απαντήσεις υποψηφίων σε καλλιστεία -για την παγκόσμια ειρήνη, κτλ.

Μου τη δίνει η υποκρισία των ημερών, που φοράμε υποτίθεται τον καλύτερο εαυτό μας, για να δικαιολογούμαστε να βγάλουμε το χειρότερο δυνατό, τις υπόλοιπες 350, που δεν είναι άγιες σαν και αυτές.

Μου τη δίνουν οι ψεύτικες υποσχέσεις που δίνουμε στον εαυτό μας, για τη νέα χρονιά, πιο πολύ για το έθιμο, παρά γιατί πιστεύουμε πως θα τις τηρήσουμε.

Μου τη δίνει που δε βρίσκουμε τι μας φταίει και του χρόνου, πάλι τα ίδια, πάνω-κάτω, θα λέμε και θα ευχόμαστε.

Μου τη δίνει που το 15′ δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο. Πρώτη φορά αριστερά, 5η φορά (και μισή) 5,5%.

Μου τη δίνει ο Άγιος Βασίλης και το “χο-χο-χο” (χολέρα κακιά)! Και που εθιζόμαστε από μικροί στο ψέμα και την ανάθεση, να μας φέρει έτοιμο κάποιος άλλος αυτό που θέλουμε.

Μου τη δίνουν τα κάλαντα, που έχουν γίνει μια χρηματική συναλλαγή, κι όλα τα εκφυλισμένα έθιμα.

Μου τη δίνει η εμπορευματοποίηση, και τα μαγαζιά που στολίζονται από το Νοέμβρη, ενώ είναι ακόμα καλοκαίρι.

Μου τη δίνουν οι φιλανθρωπικές δράσεις-εκδηλώσεις μπροστά στις κάμερες.

Μου τη δίνει το κρύο και ότι κλεινόμαστε σπίτι μας, και γενικώς στο καβούκι μας. Ενώ τα μισά σπίτια είναι χωρίς σταθερή θέρμανση κι ο κόσμος στήνει, στην κυριολεξία, τρικούβερτο γλέντι, μπας και ζεσταθεί λίγο, κάτω απ’ τα σκεπάσματα.

Μου τη δίνει που το καλοκαίρι αργεί ακόμα κι η μέρα παραείναι μικρή.

Μου τη δίνουν τα κιτς φωτάκια-στολίδια, που κάνουν θόρυβο, και το μπαλκόνι σου σαν τσίρκο.

Μου τη δίνουν τα ρεπορτάζ για το πώς κινήθηκε η αγορά, κι οι συμβουλές για το πώς θα χάσουμε τα περιττά κιλά των γιορτών.
Και ποιος σου είπε ότι είναι περιττά ρε φίλε; Μπορεί εγώ να έχω κάνει επένδυση για την κρίση και το δύσκολο χειμώνα που έρχεται…

Μου τη δίνουν τα κείμενα στο διαδίκτυο, για το πόσο γαμάτα, μοναδικά και μαγικά είναι τα Χριστούγεννα.

Μου τη δίνει που οι κουραμπιέδες λερώνουν πολύ εύκολα τα μαύρα ρούχα, και τα μελομακάρονα κολλάνε στα χέρια.

Μου τη δίνει που κόβεται το πρωτάθλημα. Και περισσότερο, που μετά θα ξαναρχίσει.

Μου τη δίνει ο Καμίνης και τα αυτάρεσκα διαγγέλματά του, κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος.

Μου τη δίνουν τα προκάτ, ανέμπνευστα “εορταστικά προγράμματα” των καναλιών από τα σκυλάδικα με τις φίρμες.

Μου τη δίνουν οι χριστουγεννιάτικες (και όχι μόνο) διαφημίσεις του Τζάμπο.
Τζά-μπο, η εκμετάλλευση είμαστε εμείς…

Μου τη δίνει που παίζουν πάντα οι ίδιες ταινίες (όχι άλλο “Μόνος στο σπίτι”, το αποστηθίσαμε) και τα ίδια τραγούδια, σαν πλύση εγκεφάλου.
Δε θα το πετύχω πουθενά αυτό το /*&#@ ελαφάκι, το Ρούντολφ; Θα το λιθοβολήσω μέχρι θανάτου.

Μου τη δίνει ο στάνταρ ηλίθιος, που θα βρεθεί πάντα να ρίξει τις στρακαστρούκες του στις δώδεκα παρά πέντε, προτού αλλάξει ο χρόνος, για να είναι ο πρώτος. Ενημερωθήκατε πρώτοι από το δικό μας κανάλι…

Εντάξει, υπάρχουν και κάνα δυο πράγματα που μου αρέσουν, αλλά προσπαθώ να μην τα σκέφτομαι και με αποπροσανατολίσουν…

Αναδημοσίευση από Ατέχνως

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλές γιορτές έστω για τα 1,2 καλά που υπάρχουν αυτές τις μέρες !

Κόκκινος Ρούντολφ

krs είπε...

Έννοια σου και δεν είσαι μόνος σου.
Εγώ ευτυχώς(!) αρρώστησα χθες και θα την σκαπουλάρω από διάφορες οικογενειακές υποχρεώσεις χωρίς να παρεξηγηθεί κανείς.

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ σχεδόν σε όλα.
Εμένα μου την δίνει το κανόνισμα της πρωτοχρονιάς, και ότι όλοι πρέπει και καλά κάπου να πάμε. Τουλάχιστον μερικές φορές κάνει κάνας φίλος πάρτι στο σπίτι και το προσπερνάς...

Ιβάν Τζόνι

Ανώνυμος είπε...

Με την άδεια σου και τις ανάλογες ευχές σε όλους,
https://www.youtube.com/watch?v=dAWbyD3SyeU
https://www.youtube.com/watch?v=ABq4HA2CtkE&list=PLI2w8JWJzNClkhS3B-zYAgh_Qpxls6qf0&index=6

(https://www.youtube.com/watch?v=Id8CjwM8dyQ&list=PLI2w8JWJzNCnXxcA7hSSibmt3j4hNidxs&index=1)

Αποτέτοιος
(Χειροποίητα!Τα φτιάχνει ένας γνωστός μου-Ελπίζω να σας αρέσουν)

Ανώνυμος είπε...

Μόνο πασχα ρέ μουνια να κάνω ας μην αλλάξει πότε ο χρονος
α

Ανώνυμος είπε...

Σ΄ όλα συμφωνώ, εκτός από τα κάλαντα που για κάποιο λόγο μ΄ αρέσουν ακόμα. Ειδικά άμα βλέπω νοικοκυραίους να στραβομουτσουνιάζουν με τα μεταναστάκια που τολμάνε με τσαμπουκά να πούνε και αυτά τα κάλαντα και να διεκδικήσουν ίσες ευκαιρίες. Στην πραγματικότητα δε, τα μεταναστάκια και τα τσιγγανάκια είναι η πλειοψηφία όσων τολμούν να πουν κάλαντα. Εμένα λοιπόν μου τη δίνουν οι φάτσες των νοικοκυραίων που τα διώχνουν, συχνά με σκαιό και απαράδεκτο τρόπο. Χρόνια πολλά, καλή χρονιά (έτσι, για το γαμώτο) Γιάννης Ν.

λαθραναγνώστης είπε...

Χρόνια πολλά και καλή και αγωνιστική χρονιά σε όλους!
.........και σε σένα καταθλιπτικέ και αναμικιόρη σύντροφε :)

Υ.Γ Αν τα "καλά" ήταν όσα και τα "κακά", τότε θα έχαναν την αξία τους.

Poe είπε...

εμενα μου τη δινει που εχω περασει ολες τις μερες των εορτων αρρωστος