Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Σημειώσεις για το φασισμό

Όπλο του συστήματος είναι οι χρυσαυγίτες...
λέει στο τέλος ένα σύνθημά μας. Αν το καλοσκεφτείς δηλ και το φιλοσοφήσεις, ο φασισμός δεν είναι παρά ένα εργαλείο, όπως και το μαχαίρι. Το θέμα είναι πώς θα χρησιμοποιηθεί. Για να αλείψει βούτυρο στο ψωμί του συστήματος ή για να ξεκάνει τους ταξικούς και πολιτικούς του εχθρούς –τους επίδοξους νεκροθάφτες του, με άλλα λόγια.

Γιατί να ‘μαστε όμως δογματικοί και να αποκλείσουμε κάποια από αυτές τις συμπληρωματικές λειτουργίες του εργαλείου-όπλου; Η χρυσή αυγή είναι σε κάθε περίπτωση ένας όχλος θρασύδειλων μαχαιροβγάλτηδων. Ένα αιχμηρό μαχαίρι ενάντια στο κίνημα και τη γροθιά του. Η αιχμή του δόρατος ή μάλλον του βέλους του συνταγματικού τόξου που στοχεύει κατευθείαν πάνω στις λαϊκές κατακτήσεις και τα εργατικά δικαιώματα.

Ο φασισμός είναι η φυσική συνέχεια-απόληξη αυτού του τόξου. Είναι δηλ, παραφράζοντας το γνωστό τσιτάτο, η συνέχεια της αστικής δημοκρατίας (δικτατορίας του κεφαλαίου) με άλλα μέσα. Μια ποιοτική αναβάθμιση όσων ζούμε σήμερα.
Μπορεί στην αστική δημοκρατία οι καπιταλιστές να ασκούν την κυριαρχία τους έμμεσα και γι’ αυτό πιο σίγουρα, δια αντιπροσώπων μέσω του κοινοβουλίου, όπως μας λένε οι κλασικοί. Αλλά η ολοκλήρωση της κυριαρχίας τους έρχεται με τον ολοκληρωτισμό και την επικράτηση του φασισμού, όπως κατ’ αντιστοιχία στην οικονομική βάση η επικράτηση του μονοπωλίου καταργεί τον ‘ελεύθερο, δημοκρατικό ανταγωνισμό’ –ή «υγιή» όπως επιμένουν να τον βαφτίζουν και σήμερα κάποιες πολιτικές δυνάμεις. Κι η ολοκλήρωση αυτή δε συνιστά κάποια αρρώστια που θεραπεύεται ή εκτροπή από το κλασικό αστικό ιδεώδες και τις αρχές του, αλλά εξέλιξη και απόρροια του προτσές ανάπτυξης της αστικής κοινωνίας.

Ο φασισμός είναι το αποτέλεσμα και ο πολιτικός θρίαμβος της συστηματικής  αποπολιτικοποίησης των τελευταίων δεκαετιών. Η ιδεολογία που εκφράζει την αποϊδεολογικοποιημένη μάζα, μετά το ‘τέλος των ιδεολογιών’ και της ιστορίας, που διακήρυξε η νικήτρια αστική τάξη το 89’.
Πρώτα ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές. Δε μίλησα γιατί αυτοί έχουν καταστρέψει την –τελευταία σοβιετική- χώρα με την ιδεολογική τους ηγεμονία {από την άλλη βέβαια ευτυχώς που δε νίκησαν στον εμφύλιο, γιατί σήμερα θα ήμασταν σαν την αλβανία. Λες να ήμασταν τελικά και στο σύμφωνο της βαρσοβίας και να μην το ξέρουμε;}
Ύστερα ήρθαν να πάρουν τους εργάτες. Δε μίλησα, γιατί νόμιζα ότι ήμουν κάτι κοινωνικά ανώτερο, που αρνείται να δεχτεί ότι προλεταριοποιείται. Κι όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν χρειάστηκε, γιατί ήμουν ήδη ένας από αυτούς και τους ακολούθησα πρόθυμα.

Ο αντιφασισμός από την άλλη είναι κι αυτός ένα εργαλείο για το κίνημα, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός, γιατί συνδέεται οργανικά με άλλους ευρύτερους, πιο γενικούς σκοπούς. Ο αντιφασισμός επίσης δεν μπορεί να νοείται ως μια χαρούμενη ‘εναλλακτική’ ανεμελιά με σφυρίχτρες, αλλά ως μια σκληρή σύγκρουση· κυρίως ως η μάχη για ταξικό αγώνα και συνειδητοποίηση ενάντια στη λουμπενοποίηση που θα επανδρώσει τη σιδερένια φτέρνα του μέλλοντος. Και το ειδοποιό στοιχείο του λούμπεν δεν είναι η φτώχια κι η εξαθλίωση αλλά η πνευματική εξαθλίωση κι η έλλειψη (ταξικής) συνείδησης.

Ο μαχητικός αντιφασισμός είναι ένα πολύ σημαντικό πεδίο, που δεν πρέπει να το αφήσουμε να εκφυλιστεί με όρους οπαδικής εκτόνωσης (ντου, φάπες, κτλ) αλλά να το δούμε σοβαρά. Για να το θέσω διαφορετικά, όσοι είναι κοντά στο κόμμα δε γνωρίζουν πχ μόνο για τη δεινή οικονομική θέση του που επιδρά αρνητικά σε μια σειρά ζητήματα, αλλά (γνωρίζουν) και για τις προετοιμασίες που (πρέπει να) γίνονται για διαφορετικές, πιο οξυμένες μορφές δράσης. Γιατί η εποχή μας δεν κυοφορεί μονοσήμαντα ‘πιο ενδιαφέρουσες διαδικασίες’ όπως τις είχε πει μια φορά η αλέκα, αλλά και δύσκολες, πρωτόγνωρες (για εμάς τους νεότερους) καταστάσεις.

Αυτό το πεδίο δεν είναι ίσως το πιο σημαντικό ή αυτό που θα δώσει τη λύση υποκαθιστώντας τα υπόλοιπα, αλλά είναι κι αυτό πρωτίστως πολιτικό, όπως και το κομμάτι της περιφρούρησης συνολικά εξάλλου. Ήδη οι μαζικές (αντι)συγκεντρώσεις αυτής της εβδομάδας σε πέραμα, νίκαια, κερατσίνι έχουν αναγκάσει τους φασίστες να λουφάξουν στις τρύπες τους και να ματαιώσουν κάποιες δραστηριότητές τους.
Το πιο βασικό ζήτημα βέβαια παραμένει η μαζικότητα, η συσπείρωση καινούριου κόσμου. Από εκεί απορρέει πρωτίστως η ελπίδα κι η δύναμη, αυτό που μας δίνει φτερά ότι δεν είμαστε οι ίδιοι και οι ίδιοι που τρέχουμε για κάθε ζήτημα που προκύπτει, ο απρόβλεπτος παράγοντας που θα αλλάξει τα κόζια για να προκύψουν κι οι πιο ενδιαφέρουσες διαδικασίες..

Δεν μπορώ πάντως να μην αναφερθώ σε κάτι που έχω εδώ και λίγες μέρες στην άκρη της γλώσσας και των δαχτύλων μου, αλλά δεν το πληκτρολογούσα. Το δεκέμβρη του 08’ δολοφονήθηκε στα εξάρχεια από μπάτσο ένα παιδί μεσοαστικής οικογένειας κι ακολούθησαν όσα γνωρίζουμε. Την τρίτη το βράδυ δολοφονήθηκε από έναν φασίστα στο κερατσίνι –μια εργατική περιοχή-σύμβολο- ένας νέος εργάτης με πολιτική συνείδηση και δράση. Δε θέλω σε καμία περίπτωση να προεξοφλήσω την εξάντληση της δυναμικής αυτών των κινητοποιήσεων, ίσα-ίσα. Αλλά σίγουρα δεν πλησιάζουν την ένταση και τη φόρτιση του δεκέμβρη. Κι είναι να απορεί κανείς με τα αντανακλαστικά και τα διαφορετικά σταθμά ορισμένων.

Κράτησα για το τέλος ένα σενάριο που καλλιεργείται συστηματικά το τελευταίο διάστημα με βάση και τη διαβόητη θεωρία των άκρων. Η πιο πρόσφατη εκδοχή του μιλάει για διμέτωπο ακρωτηριασμό των δύο άκρων και μια «έξυπνη θυσία» από την πλευρά της αστικής εξουσίας στην πολιτική σκακιέρα: να δώσει δηλ την χρυσή αυγή θέτοντάς την εκτός νόμου, για να ‘παίρνει σειρά και το κουκουέ’ όπως είπε καθαρά κι η ακριβοπούλου τις προάλλες στο σκάι.

Δε λέω ότι δεν πρέπει να παρακολουθούμε κάθε σενάριο για να προετοιμαστούμε κατάλληλα για όλα τα ενδεχόμενα. Αλλά το κομμουνιστικό κίνημα έχει πικρή πείρα από τη συγκεκριμένη εφαρμογή στην πράξη τέτοιων νομοθετικών πλαισίων και ξέρει πολύ καλά ενάντια σε ποιον στρέεφονται. Θα είναι λοιπόν τουλάχιστον αφελές να περιμένει κανείς πως το σύστημα θα χτυπήσει νομικά τα μαντρόσκυλα που το φυλάνε –ή αντιστρόφως πως τα «αντισυστημικά» μαντρόσκυλα θα δαγκώσουν το χέρι που τα ταΐζει.

Για να το θέσω διαφορετικά, με μια ιστορική αναλογία. Οι επίγονοι των ναζί και των ταγματασφαλιτών θα τιμωρηθούν από το αστικό κράτος, όσο τιμωρήθηκαν κι οι πολιτικοί τους πρόγονοι το 45’, σε πολύ πιο ευνοϊκούς συσχετισμούς,  από τα δικαστήρια του απο-κατεστημένου δημοκρατικού καθεστώτος, που άνοιγε παράλληλα μια βιομηχανία στημένων δικών για να στήσει τους κομμουνιστές και τους εαμίτες στο εκτελεστικό απόσπασμα.


Ας μην τρώμε λοιπόν τη φόλα για τα μαντρόσκυλα. Έχουν γνώση οι φύλακες..

30 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

πραγματικα θα μπορουσα να υπογραψω καθε φραση. Συμφωνω απολυτα με τα λεγομενα σου.

Γενικοτερα αισθανομαι παντως οτι το κκε ειναι πολυ πισω απο την οργανωση και προετοιμασια ποιο οξμενων μορφων παλης.
xamogelo

Ανώνυμος είπε...

"Δεν μπορώ πάντως να μην αναφερθώ σε κάτι που...." Η δικη μου εντυπωση ειναι οτι, πρωτα πρωτα, η ελληνικη κοινωνια εχει αποκτηνωθει απιστευτα στο διαστημα απο το δεκεμβρη του '08 μεχρι σημερα, εχουν μεσολαβησει συμπλοκες, φονοι, αυτοκτονιες, σε σημειο που ενα τετοιο γεγονος να μην σοκαρει πλεον οπως παλιοτερα. Καθε νεος θανατος προσθετει ολο και λιγοτερο απο τον προηγουμενο στην οργη του κοσμου, που εχει παθει πλεον ανοσια στη βια.

Δευτερον, ο δολοφονημενος Αλεξης ηταν ενα παιδι, συμβολο αθωοτητας (παρα τα οσα τερατα ακουστηκαν γι αυτον) και ηταν πολυ πιο ευκολο να οργιστει κανεις γι αυτο το θανατο, παρα για τη δολοφονια ενος 34χρονου συνειδητοποιημενου αγωνιστη, «ταραχοποιου» για πολλους.

Τριτον, ο δολοφονος του Αλεξη ηταν αστυνομικος, εξ αρχης σχεδον αντιπαθητικη φιγουρα για τη συντριπτικη πλειοψηφια του πληθυσμου. Ο δολοφονος του Παυλου ειναι χρυσαυγιτης "ακτιβιστης", εργατης, ανθρωπος της διπλανης πορτας, "καλος και φιλησυχος", με τη χρυση αυγη νομιμοποιημενη σε περισσοτερες συνειδησεις απ οσες φαινεται στις δημοσκοπησεις.

(Ολα αυτα τα παραπανω τα σημειωνω, παρ ολο που φαινομενικα ειναι ασχετα με τη δραση των "παιδιων", καθως το δεκεμβρη ειχε κατεβει παρα πολυς αγανακτισμενος κοσμος στο δρομο, κοσμος που σημερα ειναι απλα μουδιασμενος).

Ενα τεταρτο στοιχειο ειναι οτι, αποδεδειγμενα, οι αναρχικοι δεν νιωθουν να ταυτιζονται με την εργατικη ταξη, σχεδον τιποτε απ οσα λενε, πρεσβευουν και κανουν δεν εχει σχεση με την ταξικη παλη. Ισα ισα, που σε σημαντικους κινηματικους σταθμους οπως τον οκτωβρη του '11, συμπεριφερθηκαν σαν εχθροι του εργατικου κινηματος, χερι χερι με τα ματ και τους φασιστες.

Πεμπτον: η δολοφονια του 15χρονου Αλεξη συγκλονισε σχεδον το συνολο της νεολαιας, που ορμηξε στους δρομους. Κατι τετοιο δεν θα μπορουσε να γινει σημερα, με τη δολοφονια ενος 34χρονου εργατη. Εκτος απ αυτο το λογο ομως, μην ξεχναμε οτι οι συμμαθητες του Αλεξη που τα σπαγανε το δεκεμβρη και καποιοι βλεπανε μεγαλειωδη εξεγερση, σημερα ειναι σε μεγαλο ποσοστο μπατσοι και χρυσαυγιτες.

Κι ενα εκτο στοιχειο, αν και ισως λιγοτερο σημαντικο απο τα αλλα, ειναι ο φοβος. Εσυ τι θα φοβοσουν περισσοτερο? Την αστυνομια, που για να σου κανει οτι σου κανει, πρεπει να εχει εστω μια ελαχιστη επιφαση αστικης νομιμοτητας? Ή τη χρυση αυγη που σε στοχοποιει, στελνει δεκα μαχαιροβγαλτες να σε καθαρισουν και μετα αφηνεται να θυματοποιηθει απο τα μμε?

Κατα τ' αλλα κι εγω τρωγομουν απιστευτα μ αυτη τη σκεψη, μου ηταν αδυνατο να μην κανω τους ιδιους με σενα συνειρμους.

sniper

Ανώνυμος είπε...

"Δεν μπορώ πάντως να μην αναφερθώ σε κάτι που έχω εδώ και λίγες μέρες στην άκρη της γλώσσας και των δαχτύλων μου, αλλά δεν το πληκτρολογούσα. Το δεκέμβρη του 08’ δολοφονήθηκε στα εξάρχεια από μπάτσο ένα παιδί μεσοαστικής οικογένειας κι ακολούθησαν όσα γνωρίζουμε. Την τρίτη το βράδυ δολοφονήθηκε από έναν φασίστα στο κερατσίνι –μια εργατική περιοχή-σύμβολο- ένας νέος εργάτης με πολιτική συνείδηση και δράση. Δε θέλω σε καμία περίπτωση να προεξοφλήσω την εξάντληση της δυναμικής αυτών των κινητοποιήσεων, ίσα-ίσα. Αλλά σίγουρα δεν πλησιάζουν την ένταση και τη φόρτιση του δεκέμβρη. Κι είναι να απορεί κανείς με τα αντανακλαστικά και τα διαφορετικά σταθμά ορισμένων."

Έχεις απολυτο δίκιο σφυροδρέπανε.
Τα αντακλαστικα κάποιων είναι πραγματικα άθλια ΣΗΜΕΡΑ που χρειάζεται ένας εκατο φορες μεγαλύτερος σε ένταση και εργατικος - νεος Δεκεμβρης.

Καμιλο Μπερνέρι

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Sniper,
Δε θα συμφωνούσα πως η ελληνική κοινωνία "εχει αποκτηνωθει απιστευτα στο διαστημα απο το δεκεμβρη του '08 μεχρι σημερα". Η αποκτήνωση είναι μια μακρόσυρτη διαδικασία, που ταυτίζεται με την ιδιόμορφη "μικροαστικοποίηση" της ελληνικής κοινωνίας. Κράτησε πολλές δεκαετίες. Τα αγροτικά στρώματα, που κυρίως μεταπολεμικά συνέρρευσαν στις πόλεις δεν έγιναν εξαθλιωμένοι εργάτες, όπως οι πρόσφυγες, αλλά εξαγορασμένοι "εργαζόμενοι", όπως το ίδιο έγιναν την ίδια εποχή, και οι πρώην εργάτες του μεσοπολέμου και της κατοχής, και οι απόγονοί τους. Διορισμένοι με "μέσο" είτε σε κρατικές, είτε σε συχνά κρατικοδίαιτες ιδιωτικές επιχειρήσεις, δε διαμόρφωσαν εργατική συνείδηση, γιατί δεν υπήρχαν τα ανάλογα κίνητρα. Ολοι ταύτισαν την προκοπή τους με την λούφα-περιφρόνηση στην εργασία και με την προοπτική "να κάνουν τη δική τους δουλειά", δηλαδή την ατομική μικροεπιχείρηση και την κομπίνα. Μη μακρηγορώ, επικράτησε ο ατομισμός του μικροκαπιταλιστή, επενδεδυμένος με "αριστερή" ιδεολογία, καθώς πάρα πολλοί από δαύτους προέρχονταν από ΕΑΜ-ΚΚΕ και εξακολουθούσαν να θεωρούν ότι η στάση ζωής τους ήταν κι αυτή "αριστερή". Το φαινόμενο "Πασόκ", που καθόλου δεν περιορίζοταν μόνο στα πλαίσια της πασόκικης εκλογικής πλειοψηφίας, που έφτασε και στο 46%...
Δεν ήταν εκδήλωση καμιάς "ευαισθησίας" αυτού του κόσμου για τον θάνατο ενός αθώου παιδιού. Αφορμές τέτοιες για εκδήλωση πραγματικής κοινωνικής ευαισθησίας υπήρξαν πολλές, με τελευταία του Π. Φύσσα, που την θεωρώ πολύ πιο προκλητική και εξοργιστική από την περίπτωση του νεαρού και άχρωμου Αλέξη. Η μικροαστική καναπεδάτη παχυδερμία δεν ιδρώνει με τέτοια.
Αλλα πράγματα εξέφρασε και εξυπηρέτησε ο "Δεκέμβρης 2008" και η γνώμη μου είναι πως δεν βοηθάνε το λαϊκό κίνημα τα στρογγυλέμματα και οι συμβιβασμοί πάνω στην ερμηνεία του (μιλάω γενικά χωρίς να σου αποδίδω προσωπικά τέτοια πρόθεση).
Για μένα ο χαρακτήρας του "Δεκέμβρη 2008" δεν προσδιορίζεται από την πλατειά συμμετοχή μιας νεολαίας έτσι η αλλιώς γαλουχημένης με την κοσμοθεώρηση της κοινωνίας, που προσπάθησα πιο πριν να σκιαγραφήσω. Κι ακόμη παραπέρα, να θυμήσω πως μπορεί οι περισσότεροι εκτός ΚΚΕ νεολαίοι του "Δεκέμβρη 2008" να πίστευαν ειλικρινά πως τα κίνητρά τους ήταν η υγιής αγανάκτηση για μια εν ψυχρώ δολοφονία, αλλά ο χαρακτήρας των πράξεων καθενός δεν προσδιορίζεται από την άποψη, που ο ίδιος έχει γι αυτές.
Η νεολαίοι τότε απλά παραπλανήθηκαν και ως προς την κατεύθυνση της δράσης τους (ήταν περίπου ...αντιμπατσικός εξεγερτισμός (!) εναντίον μιας αστυνομίας, που είχε διαταγή να μην αντιδρά ενεργητικά, τζαμπαμαγκιές δηλαδή, μαζί βέβαια με παράλληλα ευδιάκριτα αντικουκουέδικα γνωρίσματα), και ως προς τα μέσα (καταστροφές τυφλές, συχνά εναντίον βιοπαλαιστών) και κυρίως ως προς την συσχέτιση εκείνου του μαζικού κινήματος με τα κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά δεδομένα του χώρου και του χρόνου του. Ηταν αναμενόμενο ΑΥΤΗ Η ΝΕΟΛΑΙΑ, με αυτούς τους πολιτικοιδεολογικούς προσανατολισμούς και αυτές τις κοινωνικές καταβολές, να γίνει όργανο της έναρξης της μεθοδευμένης επίθεσης ενάντια στην ελληνική Ε.Τ. αλλά και στα μικροαστικά στρώματα της πατρίδας μας. Δηλαδή, ενάντια στους πατεράδες της και σήμερα ενάντια και στην ίδια τελικά.
(συνεχίζεται)

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

(συνέχεια)
Κακά τα ψέμματα, ο "Δεκέμβρης 2008" ψήφισε Πασόκ το 2009, και άνοιξε το δρόμο για το "Καστελλόριζο" και ότι αυτό σηματοδότησε. Δεν γίνεται αυτό πρώτη φορά στην Ιστορία, τα μικροαστικά στρώματα να βάζουν τα χέρια τους και να βγάζουν τα μάτια τους....
Συνεπώς η ελάσσων αντίδραση για την σφαγή του Π.Φ. και η συγκριτικά υπερβάλλουσα αντίδραση για τον Αλέξη το 2008 έχουν κοινό κοινωνικό υπόβαθρο, είναι ενιαία έκφραση του ίδιου κοινωνικού χώρου και καθόλου αντιθετικά φαινόμενα δεν είναι.
Δεν αποκτηνώθηκαν τώρα τα μικροαστικά στρώματα. Αποκτηνωμένα από καιρό ήταν, απλώς, προϊούσης της κρίσης αποβάλλουν σιγά-σιγά την μάσκα του "αριστερού", η του "δημοκρατικού" (καθώς οι ίδιοι αποδόμησαν αυτές τις έννοιες) στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να διατηρήσουν τα κοινωνικά κεκτημένα τους.
Είναι πιά καιρός να συνέλθει η ελληνική εργατική τάξη και να πάρει στα χέρια της τα ηνία του αγώνα για την ανατροπή του Καπιταλισμού/Ιμπεριαλισμού. Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να σωθούν και κάποια από τα χαμένα μικροαστικά κορμιά.

Ανώνυμος είπε...

"Αλλά σίγουρα δεν πλησιάζουν την ένταση και τη φόρτιση του δεκέμβρη. Κι είναι να απορεί κανείς με τα αντανακλαστικά και τα διαφορετικά σταθμά ορισμένων."
Μερικές δεκάδες αποδόσεις κακουργηματικών κατηγοριών ,με χτυπημένα σειρά στεκιών του α/α χώρου ,συλλήψεις ,βασανισμούς και δεκάδες τραυματισμους διαρκώς δεν είναι να απορείς με τα αντανακλαστικά ορισμένων.
Είναι για να καταλαβαίνεις ότι το χτύπημα των 'κακών αναρχικών/προβοκατόρων" και η τεράστια όξυνση της καταστολής από εναντίον τους ,σήμαινε και ένα τεράστιο χτύπημα στις δυνατότητες απάντησης στις κρατικές και παρακρατικές δολοφονίες,στην κρατική και παρακρατική βία.
Η πλάκα είναι ότι οι ίδιοι που τους κατηγορούσατε για αυτά που έκαναν τον Δεκέμβρη,τώρα επί της ουσίας ρωτάτε "γιατί δεν κάνουν περισσότερα",φαιρώντας με μεταφυσικό τρόπο τα 5 χρόνια που πέρασαν και τα όσα συνέβησαν κατά τη διάρκειά τους.Και οι ίδιοι πάλι θα τους κατηγορείτε όταν κάνουν περισσότερα.
υγ.Το ότι ένας σύντροφος έχασε το μάτι του την Τετάρτη περνάει στα ψιλά στην ¨"αναλυσάρα" σας.Μάλλον δεν "ταυτίζεται με την εργατική τάξη" που λέει και ο άλλος απίθανος,αλλιώς θα έχανε και δεύτερο.

ένας αναρχικός

Ανώνυμος είπε...

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=530992

Να πως εξελίσσεται η συζητηση

Κνιτης

Ανώνυμος είπε...

είναι όντως ωραίο ότι το Δεκέμβρης έγινε ξαφνικά κίνημα , και όχι θέμα αστυνομικού ρεπορτάζ , όπως ήταν τότε για το ΚΚΕ ,όσο και αν προσπαθούσε να είναι στον δρόμο με τον τρόπο του , δεν τα κατάφερε να ενταχθεί στο κίνημα . Το μετράμε στα θετικά .

όπως και την κοινή δράση της αριστεράς , και την πρόταση Κανέλλη στο κόκκινο . δεύτερο + . Τον βαθμό της ελευθεροστομίας της τον κρίνεται εσείς καλύτερα , εγώ πιστεύω ότι δεν βγήκε μόνη της , υπάρχει προβληματισμός .

πρέπει πάντως να αποτιμηθεί το " θα βάλουν γραβάτες " της Αλέκας . χωρίς διάθεση θριαμβολογίας κατά του ΚΚΕ , το πολιτικό λάθος είναι ιστορικό , και αυτά πρέπει να αποτιμώνται , αλλιώς γίνονται καρκινώματα .

μια όσο μπορώ συνοπτική ανάλυση .

δεν είναι μια και δυο οι διασταυρούμενες στρατηγικές πίσω από την ναζιστική παρακρατική δολοφονία . Θα πω 3 που θεωρώ κομβικές .

ήταν και η προσπάθεια της ΧΑ να κερδίσει χώρο σε εργατικές λαϊκές περιοχές ( προφανώς εκεί εντάσσεται και η επίθεση στους συντρόφους στο Πέραμα ) σε μια εποχή που τα ποσοστά της δεν συμβαδίζουν με την παρουσία της , και έχει και παραδειγματικές ήττες όπως στην Καλαμάτα ( με απουσίες από την αριστερά ) .

είναι και ένας γενικότερος παρακρατικός δηλ και κρατικός σχεδιασμός πάνω στην λεγόμενη στρατηγική της έντασης .

οι ναζί δίνουν πάσες στο κράτος και την ΝΔ , και αυτοί απαντάνε .

ελπίδα ( του κράτους και της ΝΔ ) η αντίδραση της αριστεράς , στα πλαίσια της απάντησης της ιταλικής αριστεράς την δεκαετία του 70 .απελπισμένος συστημισμός του ΙΚΚ , απελπισμένος " μιλιταρισμός " .

πέρα από κάποια πρώτα θετικά αντανακλαστικά της αριστεράς , πρέπει να δούμε τα εξείς .

1 η κρατική - παρακρατική στρατηγική της έντασης , έχει αποτελέσματα .

ο ΣΥΡΙΖΑ ( και το ΚΚΕ όπως έλεγε η Μανωλάκου σε έκτακτη εκπομπή του ΣΚΑΙ δεν θυμάμαι πιο βράδυ ) δεν αποκλείουν να ψηφίσουν την σκλήρυνση του νομικού οπλοστασίου , μαζί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ .

το πολιτικό λάθος θα είναι τεράστιο , και πολιτικό αποτέλεσμα ενταγμένο στους σχεδιασμούς πίσω από την δολοφονία . Τα κόμματα του κράτους δεν είναι αντιφασιστικά . Κατανοώ την κοινωνική πίεση του " να γίνει κάτι " αλλά πρέπει να αποφευχθεί η είσοδος σε κάδρα .

δεν μπορεί να υπάρξει νομική αντιμετώπιση της εγκληματικής συμμορίας , ή της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας , χωρίς να μπει το τρίτο κρίσιμο επίθετο .

είναι παρακρατική ναζιστική εγκληματική συμμορία , με κοινωνικό σχέδιο απόλυτα συμβατό με ότι ζούμε , και ανοιχτές σχέσεις με το κράτος .

η ΕΛΑΣ ... παρακολούθησε την δολοφονία . Τίνος το νομοσχέδιο θα κρίνουμε όταν έρθει ? Του Δένδια που σχεδόν ... ομολογεί ότι μέχρι τώρα τους άφηνε .

2 . η κρατική πίεση εκτός από το δημοκρατικό τόξο έχει να κάνει και με τον διαχωρισμό του φασισμού και του ναζισμού από τα υπόλοιπα .

και εδώ υποχωρούμε . Είτε συζητώντας το τι θα φέρει η κυβέρνηση , είτε κάνοντας αριστερές αντιφασιστικές συμμαχίες , θεματικές όμως .

δεν μπορεί να διαχωριστεί ο φασισμός από όλα τα υπόλοιπα . και αυτό φοβάμαι θα οδηγήσει το ΚΚΕ πίσω στο " η λύση για τον φασισμό είναι η εργατική εξουσία " που όλες αυτές τις μέρες εν καθόρισε την γραμμή του .

αν η αριστερά συνεχίσει περίπου όπως πριν , αν δεν αναδείξει τώρα την πόλωση αριστεράς δεξιάς σαν κεντρική αντίθεση κοινωνικών υποδειγμάτων , συμμαχιών , στάσης απέναντι στον ιμπεριαλισμό το κράτος και τον ναζισμό , η δολοφονία θα έχει κανονικοποιηθεί ακόμα και μέσα στην αριστερά .

" κάποιος σύντροφος "




Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Δυστυχώς ο online χρόνος μου αυτές τις μέρες δεν είναι αρκετός για να γράψω μια πιο αναλυτική απάντηση. Θα επισημάνω απλώς προς τον 'έναν αναρχικό' πως η διατύπωσή μου ήταν πολύ προσεκτική, δε μίλησα καν για 'ορισμένους χώρους ή δυνάμεις' αλλά προφανώς όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται. Μιας και το ανέφερες όμως. Συνεπής αντιφασισμός είναι η πάλη για ισχυρό εργατικό κίνημα, που θα τσακίσει τους φασίστες, όχι μια γενική αντιμπατσική εξέγερση. Κρίνοντας λοιπόν τα αντανακλαστικά του χώρου, τα βρίσκω κάτι παραπάνω από ελλιποβαρή κι αδύναμα. Με άλλο ζήλο σπεύδουν οι δυνάμεις του στις πορείες ενάντια στην καταστολή και με διαφορετικό σε μια πορεία ή σε μια περιφρούρηση πχ.

Υγ: συγκίνηση για την επανεμφάνιση του χαμόγελου.

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Κίνημα ήταν και η 4η Αυγούστου, ψυχραιμία "κάποιε σύντροφε", δεν υπάρχει καμιά μεταφυσική στη λέξη για μας τουλάχιστον.
Κατά τα άλλα το σχόλιό σου είναι μια γλαφυρότατη απεικόνιση της πολιτικής αμηχανίας του πολιτικού χώρου, που εκφράζεις, όταν ξεπερνιέται από τα γεγονότα.
Η δε κατακλείδα:
"αν η αριστερά συνεχίσει περίπου όπως πριν , αν δεν αναδείξει τώρα την πόλωση αριστεράς δεξιάς σαν κεντρική αντίθεση(!) κοινωνικών υποδειγμάτων (;!;!), συμμαχιών , στάσης απέναντι στον ιμπεριαλισμό το κράτος και τον ναζισμό , η δολοφονία θα έχει κανονικοποιηθεί ακόμα και μέσα στην αριστερά"
...δεν αντέχεται!
Πιό δεξιά (ποιός Σύριζα, ποιό ΡΗΜΑΔ;) ...τρελλαίνομαι! Είστε φαινόμενο.
Και επειδή ο μικροαστικός χώρος δεν καταλαβαίνει από λεπτότητες, ας τα πω πιό χοντρά, καλύπτοντας και τον "αναρχικό":
Ο "Δεκέμβρης 2008" ήταν ένα ντροπαλό αντιδραστικό κίνημα, με "αντιεξουσιαστικό" πασάλειμμα, των μικροαστικών στρωμάτων, που ποδηγετήθηκε επιδέξια από την Α.Τ. για τους δικούς της σχεδιασμούς. Μιά συνηθισμένη ιστορία. Ο φόβος των μικροαστών του "Δ8" ήταν ο κομμουνισμός εν όψει μιας, επαπειλούμενης τότε, Κρίσης και συνεπακόλουθης πολιτικής αστάθειας. Κοινός στόχος μ/α και Α.Τ. ήταν η περιθωριοποίηση/εξουδετέρωση του δυσήνιου ΚΚΕ, που τότε εμφάνιζε σχετικά υψηλή εκλογική επιρροή. Συνεχίστηκε με τις "πλατείες" και την 20/10/2011, στο πιό ξετσίπωτο. Την ανασφάλεια των μικροαστικών στρωμάτων καθησύχασε η 17/6/2012, γι αυτό και τα ελαττωμμένα αντανακλαστικά του "χώρου" έκτοτε. Και τα "αντιϊμπεριαλιστικά" νάζια τους επιλέχτηκε από την Α.Τ., προφανώς και εν όψει σκλήρυνσης της κατάστασης, να καναλιζαριστούν στην Χ.Α., που επίσης είναι ένα κίνημα, αυτή τη φορά απροκάλυπτα από τα πάνω.
Και μη διαμαρτύρεστε για καταστολή, γιατί αν όσα κάνατε μέχρι σήμερα, μπάχαλα, Δ8, "καταλήψεις" κλπ. τα έκανε η ΚΝΕ η το ΚΚΕ, τότε θα βλέπατε τι εστί καταστολή της άρχουσας τάξης.
Χαϊδεμένα της ήσασταν, γιατί τους ήσασταν χρήσιμοι. Δεν είναι σίγουρο, πως θα είσαστε πάντα....

Ανώνυμος είπε...

Σεχταρ δεν διαφωνουμε σχεδον σε τιποτε απ οσα λες. Η "μικροαστικοποιηση" που λες κι εσυ ειναι το βασικο. Απο κει κει περα, πιστευω η αποκτηνωση της ελληνικης κοινωνιας επιταχυνθηκε απο το δεκεμβρη του '08 και δωθε, οχι επειδη τον θεωρω καποιο σημειο μηδεν, οχι επειδη πιστευω οτι πριν δεν υπηρχε μακροχρονια "αποκτηνωση", αλλα ενδεικτικα, λογω του θεματος και του συνειρμου που εκανε το απολιθωμα. Στα πεντε τελευταια χρονια, υπηρξαν διαδικασιες οι οποιες την επιταχυναν και ενα κομματι, ειναι η εξοικειωση του κοσμου με τη φασιστικη βια.

Θεωρω τα οσα ειπες για τη συμμετοχη της νεολαιας στο δεκεμβρη καπως υπερβολικα και αφοριστικα, ομως δε νομιζω οτι ειναι και τοσο εντος θεματος το να τα συζητησουμε τωρα.

Αναρχικε, αντιφασιστικο κινημα το οποιο θα περιοριζεται στον αντιμπατσισμο και σε κρυφτουλι και κυνηγητο με τους ναζι, που περισσοτερο θυμιζει πολεμο συνδεσμων οπαδων και σε τιποτε οξυνση της ταξικης παλης, δεν νοειται για μενα. Ομολογω πως δεν γνωριζα για το συντροφο σου που εχασε το ματι του, ομως ειναι κριμα οι ηρωες που αναδεικνυετε τετοιες ωρες να "χαραμιζονται" ετσι. Οποτε, οπως καταλαβαινεις, δεν εχουμε δυο μετρα και δυο σταθμα για τη δραση σας.

sniper

Ανώνυμος είπε...

"Το γεγονός ότι με τη θεωρία των δύο άκρων η κυβέρνηση ενοχοποιεί ως το ένα άκρο, σήμερα, το ΣΥΡΙΖΑ, που, ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχει κάποιος γι’ αυτό το κόμμα, είναι, όμως, ένα κόμμα που κατέχει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία, αυτό είναι μια ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα ενέργεια."

κυριο άρθρο - νεα σπορά

Που το είδε αυτό ρε παιδιά, οι άνθρωποι βλέπουν φαντάσματα.
Μου θυμιζει την παλιά ιστορία όταν οι ΠΑΣΟΚΟΙ έλεγαν για να καλλιεργησουν αντιδεξια αντανακλαστικα έλεγαν ότι η ΝΔ κατηγορει τον Ανδρεα Παπανδρέουν ότι είναι αρχηγος της 17Ν.

Βαγγέλης

Ανώνυμος είπε...

σεχτάρ είπες θα γράψεις για τον Δ08 και μάλιστα χοντρά , αλλά μετά μπήκε μέσα σου ο αυριανισμός και ο πρωτοθεματισμός .

πάρε φόρα και ξαναδοκίμασε .

και όταν μιλάμε για αγώνες στους οποίους έκανες αντισυγκεντρώσεις τα μάτια χαμηλά .

όπως και όταν μιλάμε για τα " αρνάκια της ΧΑ " όπως μας είχε πει το κόμμα σου .

το πιασες ?

" κάποιος σύντροφος "

Ανώνυμος είπε...

"καποιε" περιμένουμε να μας πεις και για τους "δικους" σου αγώνες τίποτα ,(που τους περιμένουμε και δεν τους βλέπουμε ) γιατι εσυ πήρες μεγάλη φόρα ηδη......
Καλ σου λέγανε αλλου ,,, πάτε να χτυπήσετε τις άδειες κλούβες να πέσει ο καπιταλισμός και αντι φασιστικές χωρις φασίστες,,, αλλα με τα μάτια ψηλα...
"aeras kopanistos"

Ανώνυμος είπε...

"κάποιε" (το επόμενο συνθετικό του ψευδώνυμου σου δεν ταιριάζει στη χυδαιότητα σου) μαζέψου. Αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο με τη ζωή σου και τις απόψεις σου τουλάχιστον μην τις εξευτελίζεις!
Θέλει πολύ θράσος να γράφεις για "αντισυγκεντρώσεις" του ΚΚΕ το 08 και να βάζεις στο στόμα μας περί "αμνοεριφίων"... Πραγματικά μου προκαλείς οίκτο και αηδία.
Ξέρω, ξέρω θα γράψεις (-ετε) για τις "βόλτες στο Μεταξουργείο" και θα κάνεις γαργάρα το χαφιεδολόι που αλώνιζε, το κάψιμο της βιβλιοθήκης και άλλα καλά. Θα κάνεις ότι δεν είδες την εμφάνιση της Χ.Α. στο περιθώριο της "εξέγερσης" ή ότι ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των τότε μαθητών χαρίστηκε στην κυριολεξία στη Χ.Α.. Έχει ευθύνες το ΚΚΕ; Σίγουρα, αλλά όχι αυτές που του καταλογίζεις (-ετε). Πολύ καλά έπραξε και δεν έγινε χυλός με κάθε κωλοπαίδι και ασφαλιταριό. Έπρεπε ίσως να δει καλύτερα αυτό που ερχόταν και να είναι πιο έτοιμο. Και στα επόμενα χρόνια ήταν έτοιμο. Και τότε οι δολοφόνοι "αναρχικοί" φάγαν ένα απεργό εργάτη. Μην τολμήσει κανείς να γράψει μαλακίες περί χημικών ή "φρουρών" της Βουλής (κοζάκους λέει η Χ.Α.. Τυχαίο; Μπα...) θα του πάρει ο διάολος τον φασίστα πατέρα!
Τώρα για τα "αμνοερίφια" τι να πω. Εδώ απομονώνετε εκφράσεις του Λένιν και τον καταντάτε μικροαστό δημοκράτη, στο να παραποιήσετε δηλώσεις της Αλέκας θα κολλήσετε; Αλλά εν πάσει περιπτώσει το ποιος έχει δίκιο φαίνεται στην πράξη αυτές τις μέρες. Σωματεία, φορείς του κινήματος παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους και βάζουν τους φασίστες στη γωνία. Κι απ' την άλλη έχεις τα καπέλα (π.χ. ΚΕΕΡΦΑ και δεν ξέρω τι άλλο) πέρα κι έξω από το οργανωμένο εργατικό κίνημα, τη "δημοκρατική νομιμότητα" του ΣΥΡΙΖΑ ή τους "χρήσιμους ηλίθιους" να θεωρούν την αντιφασιστική πάλη πόλεμο συμμοριών... Ποια είναι η επαναστατική τακτική τελικά "κάποιε";

ΡΓ

ΥΓ. Παρεπιπτόντως όλοι στις ίδιες χωρικές συντεταγμένες αλλά διακριτά βρισκόμαστε. Μόνο που από τη μία έχεις καλέσματα σωματείων και από την άλλη του ΣΥΡΙΖΑ και των δορυφόρων γκρουπουσκούλων, οι οποίοι καλούν μετά ττην προκήρυξη των σωματείων και σαν τσόντες. Δεν εμπόδισε δηλαδή ο "σεχταρισμός του τρισκατάρατου ΚΚΕ" την μαζικότητα των συγκεντρώσεων... Τα αντίθετο μάλιστα.
ΥΓ2. Άιντε περιμένω κάποιο καινούριο μπουμπούκι (και τα μπαγιάτικα τα δεχόμαστε...) να γράψει για την μη κομμουνιστική μου ηθική... Προτεινόμενο νικ: Κλάρα Τσέτκιν. Αιτιολογία: από ότι φαίνεται τα λουλουδάκια είναι και λίγο σεξιστές. Ποτέ δεν έχει εμφανιστεί γυναικείο ψευδώνυμο σε αυτή την κατηγορία.

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Sniper,
Θέλω να είμαι αισιόδοξος. Ελπίζω πως ο μικροαστικής νοοτροπίας κόσμος στην μεγάλη του πλειοψηφία δεν είναι εξοικειωμένος τόσο με την φασιστική βία όσο με το παραμύθι, που του πούλησαν η Χ.Α. και τα παπαγαλάκια: Πως υπάρχει πεδίο συμβιβασμού και συνύπαρξης με το μεγάλο Κεφάλαιο γι αυτούς. Το σύνδρομο του Χατζηαβάτη.
Αυτό για μένα συνιστά κυρίως "αποκτήνωση" για ένα ολόκληρο κόσμο, που πριν από 60-70 χρόνια είχε δείξει άλλα κουράγια. Και δεν με τρομάζει η εκλογική επιρροή 10 η 15% της Χ.Α.. Ακόμη και στα χρόνια της αγωνιστικής ανάτασης, οι συμπατριώτες μας ραγιάδες-δοσίλογοι-ταγματασφαλίτες μέτραγαν διψήφια ποσοστά... Τίποτε ιδιαίτερα περίεργο για ταξική κοινωνία. Αυτή η "αποκτήνωση" εκφράζεται κυρίως με την ψήφιση των νεοναζί, αλλά επίσης και με την ποικιλόβαθμη ανοχή τους από τους υπόλοιπους, και κυρίως με την λανθάνουσα διολίσθηση στον αντικομμουνισμό, που έφτασε να συμβιβάσει ακόμη και κομμουνιστές με την άποψη πως μπορεί κανείς να είναι αντικομμουνιστής και ...αριστερός!
Καταλαβαίνω, ίσως να ξενίζει ακόμη και σένα η άποψη πως Δ8, "πλατείες" και 20/10/2011, (και αρκετά πρόδρομα φαινόμενα) έχουν κοινό παρονομαστή, αλλά κράτα το στα υπόψιν. Μπορεί να μην είναι και τόσο αφοριστικό.

Ανώνυμος είπε...

υπάρχει θέμα όχι μονο με αυτο που λέει ο Κνιτης αλλα και με το σημερινο πρωτοσελιδο του Βηματος που βάζει υπο κοινη σκεπη όλους τους πολιτικους αρχηγους που πολεμανε μαζι για την δημοκρατία.
Ιδια λογικη έχει και ο Σκαι που βαζει ως προτεραιοτητα την αναγκη στρατευσης για την δημοκρατια και την σταθεροτητα.
Προσπαθουν να πουν καλα λογια για εμας. Οτι το 74 υπογραψαμε το συνταγμα για να νομιμοποιηθουμε ότι δεν ειμαστε εκτος συνταγματικου τοξου οπως οι χρυσαυγητες κλπ
κΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ αλλη απειλες ότι ισως και να ειμαστε. αντισυνταγματικοι

Βαγγελης

Ανώνυμος είπε...

δεν έχω " δικούς μου " αγώνες σύντροφε μου .

οι εργαζόμενοι και η νεολαία κάνουν τους αγώνες . εκεί πολιτικοποιούνται , με ήττες νίκες , ασυνέχειες , εκεί οικοδομούν συμμαχίες , εκεί αποδομούν τον αντίπαλο , εκεί μετράνε οι κομμουνιστές .

ή το βάζουν στα πόδια , κάποιοι κομμουνιστές

κηρύσσουν την ματαιότητα σε όλα τα κρίσιμα κοινωνικά μέτωπα που στριμώχνουν το κράτος , ξέρουν μόνο να κρατάνε κάποια κάστρα στον ιδιωτικό τομέα , για την κομματική εικονογραφία και όχι για να νικήσουν οι εργάτες .

το ξεπούλημα όλων των κλάδων του δημοσίου το κάνουν με επαναστατική ρητορεία , ότι έλα μωρέ η κρατική γραφειοκρατία ...

" που πάμε , κανείς δεν θα απεργήσει , θα μας επιστρατεύσουν , μπλα μπλα μπλα .

δεν υπάρχει ναζισμός , δεν υπάρχει κράτος έκτακτης ανάγκης , μόλις η ΧΑ μπει στην Βουλή θα γίνει αρνάκι και ζούμε μια συγκυρία που το κράτος φτιάχνει ... σοσιαλδημοκρατία "

αυτά μας λέτε , με αυτά διαλύσατε το ΚΚΕ , με αυτά πήρατε αποφάσεις που αρνούνται όλη την ιστορία της γ διεθνούς , ( εκτός από περιόδους που η ίδια διέγραψε σαν το 29 - 34 ) με αυτά φτιάξατε γενιές ολόκληρες αγράμματων φανατικών αντικομμουνιστών κνιτών .

σας μάθαμε , σας βαρεθήκαμε , σας σιχαθήκαμε .

" κάποιος σύντροφος "

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Και με την ευκαιρία, να θυμίσω και αυτό:
http://e-oikodomos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_9255.html
που είναι για μένα βιωματικό.

Αναυδος είπε...

@καποιε
Εμεις σας ξεραμε σας σιχαινομασταν και σας εχουμε βαρεθει εδώ και πολλα χρονια
Ψηφισατε το μααστριχτ και στηριξατε τον εκσυγχρονισμο και την κοινωνικη συναινεση από τη δεκαετια του ’90 Γινατε ουρα του κυβερνητικου και εργοδοτικου συνδικαλισμου στηριξατε το ΠΑΣΟΚ σε δημους και νομαρχιες συνδικατα αει-τει. Καθησατε στους καναπεδες σας όταν 1,5 εκκατομυριο εργαζομενοι εμειναν ανεργοι ξεπουλησατε το ασφαλιστικό Ενοχληθηκε η ευαισθησια από τον φονο ενός παιδιου και κλεινετε τα ματια σας στα εγκληματα τους εργοδοσιας κάθε μερα και κάθε χρονο. Ανοιξατε το δρομο στη Χρυση αυγη με τον αντικομμουνισμό σας Συμμαχησατε με τους λουμπεν και εχετε αναγαγει σε απολυτο εχθρο τις βιτρινες τα ταγιερ και τα ΑΤΜ Εχετε δωσει κάθε δυνατο αλλοθι στην αστυνομικη καταστολη Αν δεν υπηρχατε θα επρεπε να σας εφευρουν Κάθε αγωνα τον υπονομευετε ειτε πλειδοτώντας είτε βαζοντας την ουρα στα σκελια μολις βγει το κρατικο φιρμανι Παρεα στις πλατειες με ασφαλιτες και χρυσαυγιτες ανακαλυψατε τωρα οτι βρωμανε Παρεα με εργοδοτικους στο Περαμα εναντια στο ΠΑΜΕ
Μια ζωη στο πλευρο του κρατους και των αφεντικων εναντια στην εργατικη ταξη και το Κομμα της

ξεφτυλες

Ανώνυμος είπε...

"κάποιε" όσο μιλάς τόσο ξεφτιλίζεσαι. Δεν μπαίνω καν στην αντιπαράθεση με αυτά που λες γιατί απλά είναι κατασκευές από λάσπη που λίγος καθαρός αέρας από την πραγματικότητα μπορεί να τις γκρεμίσει και να σε στείλει πίσω στον - κατά Λένιν στο Τι Να Κάνουμε - βούρκο σου.
Ψιτ, που 'σαι... Μην θεωρείς ότι μπορείς να περάσεις για ΚΚΕς με αυτά που γράφεις. Μια πολύ μικρή πιθανότητα σου δίνω να είσαι Μ.Α.ης και να αποδεικνύεις και εσύ ότι όταν πάρεις φόρα η κατρακύλα δεν έχει τέλος...

ΡΓ

Ανώνυμος είπε...

σ άναυδε , ποιο Μάαστριχ ψηφίσαμε ? μπορείς να μου φέρεις κάποια ανακοίνωση ( με την οποία να με συνδέεις κάπως , με κάποιο επιχείρημα , γιατί εγώ με τους συνασπισμένους έχω επιχείρημα να σε συνδέσω , ότι με την ψήφο σου ήταν στην Βουλή , ήσασταν μαζί ) για στήριξη του Μάαστριχ , γιατί στην βουλή δεν είμασταν !!! σε ποιους δήμους συμμαχήσαμε με ... ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ( ???!!!!!)

παίζεις το παιχνιδάκι ότι είμαι ΣΥΝ ? δεν ήμουν ποτέ ρε σύντροφε , δεν κούνησα σημαιάκια στον Κύρκο και την ΕΟΚ που είναι το σπίτι των λαών . Τρολλάρεις δηλ .

το Μάαστριχτ ψηφίστηκε από κομμάτι της κοινοβουλευτικής ομάδας του πρώην ενιαίου ΣΥΝ , με ψήφους δηλ και του ΚΚΕ .

στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί . Το Κοινό Πόρισμα είναι εκεί , μνημείο ευρωπαϊσμού , "εκσυγχρονισμού" και εθνικής ενότητας .

ξέρεις σύντροφε , αν νομίζεις ότι είναι επιχείρημα το " δεν έχει βγει ο τρίτος τόμος " δεν αφορά τον πολύ κόσμο .

σ ΡΓ τι είναι το Μ . Α ης που είμαι , με μια μικρή πιθανότητα ? πότε έκανα ότι είμαι κκε ρε σύντροφε ?

" κάποιος σύντροφος "


Αναυδος είπε...

βριζεις και συκοφαντεις το ΚΚΕ αλλα κατα τα αλλα μας αποκαλεις συντροφους
Το ΚΚΕ καταψηφισε το Μααστριχ αλλα κατα τη δικη σου διεστραμενη λογικη μαλλον το υπερψηφισε

εδω τελειωνει η λογικη και ξεκινα ο παραλογισμός να το κοιταξεις

Ανώνυμος είπε...

σύντροφε δεν λέγεται κουβέντα αυτό όντως , μου αρέσει νομίζεις ?

είπες ότι το ψηφίσαμε εμείς , και σου είπα , από που και ως που ? εσείς είχατε κατέβει και μαζί τουλάχιστον , εμείς που κολλάμε ?

τα λέμε άλλη φορά , αυτή στράβωσε ...

" κάποιος σύντροφος "

Ανώνυμος είπε...

Για να ειδούμε τι θα ειδούμε τέλος πάντων...

Μας κατηγορεί ο "κάποιος"(κάπου, κάπως) οτι λέει...το βάζουμε στα πόδια!

Αχα...

Και οτι λέει, "ξεπουλάμε το Δημόσιο"(!!!), και οτι λακίζουμε σε τομείς που "στριμώχνουν το Κράτος". :)

Ποιοί είναι αυτοί οι τομείς παρακαλώ; Οι καθηγητές μωρε! Οι οποίοι προφανώς κρύβουν μια τέτοια ισχυρή δυναμική, που μόνο κάτι κομμουνισταράδες σαν τον "κάποιο" μπορούν να αντέξουν. Το γεγονός οτι πέρασε η πρόταση τους για πενθήμερη απεργία και ήδη απο τη τρίτη μέρα εκφυλίστηκε, κάπως στο μυαλό τους βρίσκουν τρόπο να το φορτώσουν στο ΠΑΜΕ. Αλλωστε, είναι ζήτημα ψυχολογιας, όχι πολιτικής λογικής το θέμα.


Το πιο ενδιαφέρον όμως της τοποθετησης του, δεν είναι όλα τα ιδεολογήματα που επαναλαμβάνει στον εαυτό του εν είδη βουδιστικού ψελίσματος μέχρι να πέσει σε νιρβάνα. Το πιο ενδιαφέρον είναι κάτι πιο δομικό: η ιεράρχιση των προτερεοτήτων του κομμουνισταρά μας για το τι συνιστά "κίνδυνο για το Κράτος". Οταν λέει λοιπόν οτι κρατάει "μερικά κάστρα του ιδιωτικού τομέα", τι εννοεί; Βιομηχανία, ναυπηγία, μεγάλες ξενοδοχιακές μονάδες κτλ.

Μια ελάχιστη επαφή να έχει κάποιος με τον μ-λ, μπορεί να καταλάβει αν και εφόσων οι καθηγητές έχουν ή όχι μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας για τον καπιταλισμό απο τα εργοστάσια που με τόση ευκολία μηδενίζει ο "συντροφάκος".


Ξενοδοχεία είπα; Για να δουμε, μετράει μάχες και νίκες η εργατιά στην Ελλάδα; Και αν ναι, ποιός είναι ο πρωτοστάτης αυτών;

Εγώ θα παραθέσω πρόσφατα παραδείγματα. Που σημαίνει οτι τα παλαιότεαρ τα αφήνω απ εξω, χάρισμα του.

http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/23606/rodos-me-niki-elixe-i-apergia-ton-ergazomenon-sto-xenodoheio-cyprotelhttp://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7094576&publDate=17/10/2012


http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7094576&publDate=17/10/2012


Και μια είδηση σχετική-ασχετη απλά να υπάρχει...
http://eviazoom.blogspot.gr/2013/09/flevaris-astinomiaxilo.html


Γειά χαραντάν "κάποιε σύντροφε" μου κομμουνισταρά, που μας βαρέθηκες. Πες μας για τις μάχες σου στα φοιτητικά αμφιθέατρα και στους δικηγόρους-γιατρούς-καθηγητές και κάθε άλλο κλάδο "που ζορίζει το Κράτος".




metalorixos

Ανώνυμος είπε...

"Πες μας για τις μάχες σου στα φοιτητικά αμφιθέατρα και στους δικηγόρους-γιατρούς-καθηγητές και κάθε άλλο κλάδο "που ζορίζει το Κράτος". "

Για ποιο λόγο το κομμάτι της εργατικής τάξης που δουλεύει στα ξενοδοχεία είναι σημαντικότερο από εκείνο που δουλεύει σε γραφεία και σχολεία;

Ρ.Λ.

Ανώνυμος είπε...

Για τον ίδιο λόγο που είναι και τα εργοστάσια: γιατί αυτά είναι που κινούν την οικονομία, τουλάχιστον σε μια χώρα που επενδύει τόσο στον τουρισμό οικονομικά όσο η Ελλάδα. Είναι νευραλγικής σημασίας για την σταθερότητα του συστήματος και εκεί χτυπάει η καρδιά της ταξικής πάλης- ειδικά προφανώς στα μεγάλα συγκροτήματα.

Oταν λέμε για κοινωνικοποίηση, τι θα κοινωνικοποιήσουμε; Τα γραφεία real estate και τα ασφαλιστικά γραφεία;


metalorixos

Ανώνυμος είπε...

Από τη σκοπιά του μεγέθους και της συγκέντρωσης, σημαντικότερο είναι το κομμάτι της εργατικής τάξης στις πρώην ΔΕΚΟ, κυρίως ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΗΣΑΠ, και άλλα τμήματα εργαζομένων του Δημοσίου, όπως οι καθηγητές.

"Oταν λέμε για κοινωνικοποίηση, τι θα κοινωνικοποιήσουμε; Τα γραφεία real estate και τα ασφαλιστικά γραφεία;"

Γιατί, αν κοινωνικοποιήσουμε τα ξενοδοχεία τι θα γίνει; Σοσιαλισμός ζητιανεύοντας τουρισμό από τις ιμπεριαλιστικές χώρες; Πολλά δικηγορικά και ασφαλιστικά γραφεία συγκεντρώνουν περισσότερους εργάτες από ξενοδοχεία.

Ρ.Λ.

Ανώνυμος είπε...

Ποια εργοστασια θα κοινωνικοποίησεις Metolorixe: Δεν έχουν μείνει και πολλά, ούτε θα μείνει και τίποτα μέχρι να τελειώσει η κρίση.

Πάρε ενδεικτικά μερικούς δείκτες:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_09/09/2013_517874

Γενικότερα στην δύση ανοίγουν η lights out εργοστάσια με ελάχιστο ανθρωπινό δυναμικό η πάνε άλλου (“Spacial Fix”) όπου ο κόσμος είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος να δουλεύει χωρίς να τρώει.

http://www.independent.co.uk/life-style/fashion/news/cambodian-textile-workers-who-supply-uk-clothing-stores-starving-and-suffering-mass-faintings-8820468.html

Σπύρος

Ανώνυμος είπε...

απο οτι βλεπω η Ελλαδα προ μνημονιου ηταν περιπου σοσιαλιστικη (ΔΕΚΟ κρατικές κλπ)αντε μεχρι το 1996 ηταν θα ελεγα ως και σοβιετικη
Ανοξτ ρε αγραμματοι καμια στατιστικη επετηριδα για να δειτε που συγκεντρωνετε η εργατικη ταξη και αφηστε τις δημοσοσιο-γραφειοκρατικες ονειρωξεις

υγ συμβολη και μαλιστα μεγαλη στον εκφασισμο της νεολαιας εχουν και οι εκπαιδευτικοι

Ντ