Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Μια συζήτηση που δεν έγινε

Ξεκινάμε με την ενθουσιώδη ανταπόκριση από το ιδρυτικό συνέδριο του νακ στη γαλλία που έγινε πέντε μέρες μετά το σπόρτιγκ.
Συνήθως το ωστικό κίνημα έκανε την αντίθετη διαδρομή κι έφτανε στην ελλάδα με καθυστέρηση (μάης του 68 και πολυτεχνείο, ο δεκέμβρης μετά την εξέγερση των γκέτο). Με το μερέντα όμως η ελλάδα έγινε πρωτοπορία και καθορίζει τις εξελίξεις διεθνώς.

Το κομμάτι δεν το υπογράφει ο τακτικός ανταποκριτής της εφημερίδας στο παρίσι. Αλλά στέλεχος του ναρ που ταξίδεψε στη γαλλία και βρέθηκε στις εργασίες του συνεδρίου.
Στην κατακλείδα του κειμένου του μας λέει ότι παρά τις όποιες αδυναμίες κι αντιφάσεις γεννήθηκε μια καινούρια ελπίδα για τον κόσμο της εργασίας.
Πάμε λοιπόν να δούμε τι το ελπιδοφόρο είχαν αυτά τα γεννητούρια.

Οι σύνεδροι χωρίστηκαν σε επιτροπές κατά θεματικές.
Ο συντάκτης μας βεβαιώνει ότι η συζήτηση στις θεματικές ήταν ουσιαστική, με μεγάλη συμμετοχή των συνέδρων κι έντονη αντιπαράθεση μέσα στα όρια του πολιτικού πολιτισμού.
Αλλά για τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών δεν έχει να κάνει κάποιο σχόλιο. Απλώς τα παρουσιάζει.

Για τον χαρακτήρα της νέας κοινωνίας επικράτησε ο τσαβικός όρος σοσιαλισμός του 21ου αιώνα έναντι της πρότασης σοσιαλιστική. Η τρίτη πρόταση ήταν οικο-σοσιαλισμός και δεν πέρασε στο δεύτερο γύρο για μία ψήφο. Πάλι καλά δηλ γιατί μάλλον θα εκλεγόταν.

Για το όνομα του νέου κόμματος επικράτησε η πρόταση νέο αντικαπιταλιστικό κόμμα (νακ) έναντι του αντικαπιταλιστικού επαναστατικού κόμματος.
Ο χαρακτηρισμός νέος κρίθηκε πιο σημαντικός από το επαναστατικός.
Ο συντάκτης το περνάει στα ψιλά κι ασχολίαστο.
Πιθανότατα εξαιτίας της εγχώριας εγκατάλειψης του όρου επαναστατικός για να χωρέσει το σεκ στη μεγάλη αντικαπιταλιστική αγκαλιά.

Έγινε επίσης μια ψηφοφορία για τις ευρωεκλογές, όπου η πρόταση για κοινή κάθοδο όλης της αριστεράς με το κκγ και τη διάσπαση των σοσιαλιστών συγκέντρωσε κοντά στο 18% των συνέδρων.
Ενδιαφέρον!

Ποιο είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο συντάκτης μετά από όλα αυτά;
Δε μας το λέει ο ίδιος για να μην εκτεθεί. Επιλέγει να το πει μέσα από τα λόγια ενός συνέδρου: κάναμε πλατύ άνοιγμα στην κοινωνία ξεπερνώντας αγκυλώσεις του παρελθόντος (...) τριπλασιάσαμε την απήχησή μας, χωρίς να κάνουμε χιλιοστό προς τα δεξιά, παρά τη μεγάλη πίεση από τα μμε.
Μα τι λες τώρα; Ούτε νανόμετρο δεξιά.

Προς επίρρωση της μιντιακής πίεσης ο συντάκτης σπεύδει να προσθέσει ότι μετά το πέρας του συνεδρίου τα μμε έκαναν μπαράζ ερωτήσεων στον μπεζανσενό σε εκπομπές της τιβί με αιχμή τη θέση του για κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας.
Για τέτοια πίεση μιλάμε. Τον καλούν στις εκπομπές τους και τον κολλάνε στον τοίχο.
Δε μας εξήγησε βέβαια για ποιον ακριβώς λόγο μπορεί να ένιωθε ευεπίφορος σε αυτή την πίεση ο μπεζανσενό και το νακ.

Ωστόσο, στο επόμενο ακριβώς φύλλο το ιδρυτικό στέλεχος του νακ ιβάν λεμέτρ, σε συνέντευξή του στον ίδιο συντάκτη μας λέει ότι απόδειξη της επιτυχίας του συνεδρίου είναι η απήχηση που είχε στα μμε.

Μπροστά σε αυτή τη συντριπιτική κριτική του πριν για τις όποιες αδυναμίες κι αντιφάσεις ακόμα και το δικό μας λάθη κι υπερβολές για τη σοβιετία είναι χάδι.
Τόση ελπίδα μαζεμένη είχε πολύ καιρό να δει ο κόσμος της εργασίας.

Στο ίδιο κείμενο μαθαίνουμε ότι το σύνολο των κειμένων εγκρίθηκε με 90% και το πρόγραμμα του κόμματος με ψήφους 540 υπέρ, 49 λευκά και 5 αποχές.

Δύο φύλλα μετά η ίδια εφημερίδα σχολιάζει τα ποσοστά συμφωνίας των μελών του κκε με τις θέσεις του συνεδρίου με τον τίτλο ποσοστά υπαρκτού σοσιαλισμού.

Τα ποσοστά συμφωνίας κυμάνθηκαν μεταξύ 70 και 75% τοις εκατό κι ό,τι περισσεύει είναι βασικά άτομα που δεν προσήλθαν.
Αλλά επειδή το 70 σαν αριθμός δεν είναι πολύ εντυπωσιακός, το πριν κάνει την αλχημεία να αναφέρει μόνο τα ποσοστά των διαφωνούντων που είναι δεκαδικοί αριθμοί μικρότεροι της μονάδας.

Η πρώτη σκέψη είναι ότι για το πριν αν ένα συνέδριο δεν έχει δύο τουλάχιστον φράξιες που να βρίζονται και να σκοτώνονται πνίγεται η δημοκρατία κι η πλάκα στην οποία όλοι έχουμε δικαίωμα.

Η αμέσως επόμενη σκέψη είναι πως αν εφαρμόσουμε το ίδιο κριτήριο για το πρόγραμμα του νακ το ποσοστό των διαφωνούντων είναι το εντυπωσιακό 0% (κι ολογράφως μηδέν)! Αλλά δε φάνηκε να ενοχλείται κανείς.
Κι ούτε θα έπρεπε, λέω εγώ. Το περιεχόμενο του προγράμματος προσφέρεται για ανησυχίες, όχι πόσοι το ψήφισαν.

Μαθαίνουμε επίσης για τον ηγετικό ρόλο της νέας γενιάς στελεχών.
Είναι χαρακτηριστικό,μας λέει ο συντάκτης, πως η ιστορική ηγεσία κι ο ολιβιέ μπεζανσενό δεν έπαιρναν μέρος στις συζητήσεις και τις ψηφοφορίες.
Ομολογώ πως δεν κατάλαβα γιατί ακριβώς είναι θετικό αυτό το τελευταίο. Αλλά στην αμέσως επόμενη παράγραφο βρήκα κι εγώ λόγους να αισιοδοξώ.

Άλλο στοιχείο της πολιτικής κουλτούρας του συνεδρίου ήταν ότι στο συνέδριο υπήρχαν όλες οι γαλλικές εφημερίδες ενώ ειδικά η ουμανιτέ μοιραζόταν δωρεάν.
Λοιπόν εγώ θα πάω στο ιδρυτικό τους συνέδριο (όταν γίνει) να μοιράζω δωρεάν το ριζοσπάστη. Κι άμα δεν τους δω ενθουσιασμένους και με κοιτάνε περίεργα θα τους καταγγείλω για έλλειψη κουλτούρας.

Μαζί μου θα 'χω και την κοε που στο σπόρτιγκ έφαγε πόρτα κι έμεινε με μια παρέμβαση που δεν έγινε. Την απέκλεισαν με τις γνωστές τροτσκιστικές μεθόδους.

Οι ιστοριοδίφες της ελληνικής κομμουνιστικής ιστορίας θα αφήσουν ένα δάκρυ να κυλήσει στο μάγουλό τους για τον συνειρμό με το προ εικοσαετίας βιβλίο των κοτζιά-μπατίκα μια συζήτηση που δεν έγινε για το 89 και τον τζανετάκη.
Ωστόσο, οι λιγότερο ευσυγκίνητοι υπενθυμίζουν με νόημα πού βρίσκεται σήμερα ο κοτζιάς αφήνοντας γλαφυρά υπονοούμενα για αντίστοιχη κατάληξη του συριζα και της κοε.

Σε κάθε περίπτωση το πριν, πιστό στην κουλτούρα του δημοσίευσε στο ίδιο φύλλο τα βασικά σημεία της παρέμβασης της κοε σε ένα μονόστηλο με τον τίτλο απολογία υπέρ του σύριζα και με την υπενθύμιση ότι η κοε δεν είχε προσκληθεί από τους διοργανωτές.
Για αυτό μ' αρέσουν αυτές οι ανοιχτές διαδικασίες, γιατί χρειάζεσαι πρόσκληση.

Στο επόμενο φύλλο ο ιβάν λεμέτρ, αφού μας πει ότι η κομμουνιστική απελευθέρωση είναι μια έννοια που χρήζει διασαφηνίσεων (να συνδέσουμε τους όρους κομμουνισμός κι ελευθερία σε αντίθεση με το νόημα που τους προσέδωσε η σταλινική αντεπανάσταση) δίνει ξακάθαρες απαντήσεις για τις σχέσεις του νακ με την 4η διεθνή:

"Το νακ δεν θα είναι μέλος της 4ης διεθνούς αλλά θα διατηρήσει τους δεσμούς που είχε η λίγκα με αυτήν, τουτέστιν, συμμετοχή στα όργανα της ηγεσίας, οικονομική συμμετοχή, προετοιμασία του επόμενου διεθνούς συνεδρίου του 2010.

Πέρα όμως από αυτή την τυπική έκφανση των πραγμάτων, η ίδρυυση του νακ εγγράφεται σε μια νέα περίοδο της ιστορίας του εργατικού και επαναστατικού κινήματος, η οποία επιβάλλει νέες απαντήσεις"
.

Αγαπητέ αναγνώστη σε αυτό το σημείο σε καλώ να σκεφτούμε μαζί τι ακριβώς μπορεί να υπάρχει πέρα από αυτή την τυπική έκφανση των πραγμάτων γιατί δυο βδομάδες τώρα σπάω το κεφάλι μου κι άκρη δε βρίσκω.

Τώρα σύντροφε, μέσα-έξω, αυτό είναι ψευτοδίλημμα. Εντός εκτός κι επί τ' αυτά και καθαρίζουμε.
Εξάλλου, όλοι τροτσκιστές είμαστε, τι έχουμε να χωρίσουμε;

Όλοι; Και το ναρ; Και το ναρ.
Κρατά κι αυτό τη σημαία ψηλά, της δέλτα διεθνούς του τρότσκι-πάμπλο. Χρόνια τώρα.
Μετά από κάτι εφήμερες περιπέτειες με σταλινικούς κι αλτουσεριανούς είδε το φως το αληθινό.
Κι από πίσω η βία λύση να τραγουδά φόλοου γιορ σεκ.

Μόνο η δεα ξέφυγε απ' το μερέντα. Που είναι σαν ευρύ τροτσκιστικό μέτωπο με δυο μεζούρες αλτουσέρ. Οι διεθνείς του αναφορές το επιβεβαιώνουν.

Κατόπιν τούτων είναι ανάγκη των καιρών να τα βρούμε με τα μ-λ και να φτιάξουμε το σταλινικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο.
Αλλά μας χωρίζουν πολλά ακόμη. Τώρα που τα βρήκαμε με τους κινέζους, αυτοί τα τσούγκρισαν.

Στο ίδιο φύλλο του πριν ο γιάννης ελαφρός αρθρογραφεί για την αναβάθμιση του μέρα αλλά στην τελευταία παράγραφο ανεβάζει την πρόζα του στα ύψη της ποίησης.
Ίσως να υπάρχει μια ρομαντική γοητεία στο ρόλο του μαύρου πρόβατου (όπως αναφέρει η νέα προοπτική ότι αντιμετωπίζουν το εεκ οι υπόλοιπες δυνάμεις) αλλά πιστεύουμε ειλικρινά ότι οι σύντροφοι του εεκ δεν έλκονται από το μαύρο, αλλά από την κόκκινη δυνατότητα μιας μετωπικής αντικαπιταλιστικής κι επαναστατικής αριστεράς.

Εγώ αυτό το τελευταίο το εύχομαι για πολύ κόσμο.
Αλλά φοβάμαι ότι άμα γίνει κανά εσωτερικό δημοψήφισμα (που είναι και της μόδας) σε καμιά νεολαία θα αρχίσουν να μετριούνται μεταξύ τους οι κόκκινοι και κάθε φορά θα βγαίνουν λιγότεροι.

Ελπίζω επίσης να έχουν δει όλοι τη σκηνή με τον τραμπάκουλα και την κοκκινούλα και να έλκονται από τα κόκκινα πρόβατα και τη ρομαντική γοητεία του ρόλου τους.
Κάτι που μου θυμίζει ότι ξέχασα να βάλω και τον χαρούλη στη διπλανή ψηφοφορία.

Στο φύλλο 920 της 1ης μάρτη, ο αρχηγός των ατάκτων σάββας μιχαήλ κάνει ρελάνς με απάντηση που εκφράζει το εεκ κι όχι μόνο τον υπογράφοντα.
Με γκολ από τα αποδυτήρια ξεκινάει ο σάββας. Κι είμαστε μαζί του γιατί βάζει θέμα δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Αλλά να τον επικαλείσαι σε ναρίτη είναι σα να λες δύο σε έναν υπολογιστή.

Σε αυτή την απάντηση είναι που εξηγεί ο σάββας με παράπονο απατημένης συζύγου ότι δεν τα στυλώσαμε μόνο για τα συντροφικά καπελώματα, τις δικές σας αγάπες με το σεκ.

Κι ακολουθούν πολλά και σπαρταριστά.
Για δαγκώματα γλώσσας για τη θέση για την εε.
Για τους τωρινούς συμμάχους του ναρ που πέρσι στη δεθ πορεύονταν με τη γσεε.
Για παλαιωμένη σταλινική σχολή παραποίησης μιας θέσης τους που μόλις πρόσφατα αποκατέστησε το κκε (τη σχολή όχι τη θέση) στο συνέδριο εν δόξα και τιμή (σαν κυρία κοκοβίκου ένα πράγμα).
Κι άλλα τέτοια.

Στο ίδιο φύλλο ο κώστας παλούκης μας λέει νεο-σταλινικούς και μεταμοντέρνους.
Εδώ το σταλινικός λειτουργεί όπως το φιλελεύθερος. Άμα του βάλεις το συνθετικό νεο μπροστά γίνεται δέκα φορές χειρότερο κι αποτελεί τον απόλυτο εχθρό.

Στον αντίποδα, όταν ένας ναρίτης σε λέει μεταμοντέρνο, έχεις την απάντηση στην ερώτηση ποιο είναι το άκρον άωτο της ειρωνείας στην κομμουνιστογενή (sic) αριστερά.

Κερασάκι στην τούρτα είναι ένα άρθρο τομή του νίκου πελεκούδα με έξι σημεία-προτάσεις για το μερα και το πολιτικό του σχέδιο.
Είχα αρχίσει να φοβάμαι ότι οι ιδεολογικοί πλατφόρμερς είχαν αρχίσει να στερεύουν από σημεία κι ιδέες. Αλλά ευτυχώς επέστρεψαν δριμύτεροι στο πιο κρίσιμο σημείο.
Τα σημεία ήταν μόνο έξι (σύντροφοι πλατφόρμερς, μην αρχίζετε από τώρα τις εκπτώσεις) αλλά τα ρούφηξα άπληστα ένα προς ένα.

Συγκινημένος μετά από αυτά τα σημεία, δεν περιγράφω άλλο.
Ούτε για το αφιέρωμα για το φάντασμα της αργεντινής με την καλτ φωτό που δείχνει ένα φάντασμα (η φαντασία στην εξουσία). Όρθιο όμως, όχι να πλανάται.
Ούτε για τη συνέντευξη του αγγελόπουλου στον οποίο χώνουν όλοι οι σοβαροί κομμουνιστές για τη σκόνη του χρόνου και τη μιζέρια της, αλλά το πριν πάει κόντρα στο ρεύμα και τον αβαντάρει γιατί είναι οπαδός του ναρ.
Μην τα θέλετε όλα μασημένη τροφή για σκέψη.

Υγ: ο τίτλος του σημειώματος αφιερώνεται στο μερα, την ευρωεκλογική τακτική του με το σεκ και το σύντροφο σάββα.

18 σχόλια:

il trovatore είπε...

Μιά συζήτηση που δεν έγινε και που δεν έχει νόημα να γίνει πλέον.
Αντικαπιταλιστικός πόλος θα δημιουργηθεί σήμερα όσες δυσκολίες και να προκύψουν.
Η άλλη λύση είναι γκρίνια για να περνάει η ώρα.
Θα τα πούμε απο Τρίτη και μετά γιατί έχουμε τρείς εκδηλώσεις, συναυλία, συγκεντρωση καθαριστριών για την κούνεβα και προβολή ταινίας μέσα σε τρείς μέρες και με συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων.
Σε ένα νομό που το ΚΚΕ έπαιρνε 14% και κινητοποιεί 50 άτομα (ως ΠΑΜΕ) Καί αυτά μιά φορά όλο τον χειμώνα. Και το ΜΛ-ΚΚΕ τόσους έχει.

ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΠΟΡΤΙΓΚ

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Από σένα περίμενα ρεπορτάζ για την κυριακή.Αλλά μάλλον δεν ενδιαφέρθηκες να μάθεις.

Δεν έγινε και δεν έχει νόημα να γίνει... Τόση εργατική δημοκρατία μαζεμένη δεν θα την αντέξω.

Μόνο μην αρχίσεις να σκούζεις αν γυρίσει ο τροχός και πάρει και σας η μπάλα.

ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΠΑΓΕΡΝ (επτά σας έριξε τις προάλλες).

Ανώνυμος είπε...

Τελευταία Νέα
1. Στην ολομέλεια της ΑΡ.ΑΝ κατέβηκε πρόταση για προσχώρηση στο ΣΥΡΙΖΑ.
2. Στο ΝΑΡ έχει αρχίσει χοντρή γκρίνια για τον αρραβώνα. Ονομαστά στελέχη που διαπλέουν το αρχιπέλαγος της θεωρίας εμφανίστηκαν σε άλλες γειτονιές του κόσμου για να τοποθετηθούν.
3. Άρχισαν τα όργανα για την ΑΚ- όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Όποιος όχι, ας ρωτήσει τους αντιπολεμιστές-διεθνιστές του ΝΑΡ.
4. Μια ωραία ατμόσφαιρα. Για τους δύσπιστους, έρχεται η πρωτομαγια...

koukou είπε...

"Η πρώτη σκέψη είναι ότι για το πριν αν ένα συνέδριο δεν έχει δύο τουλάχιστον φράξιες που να βρίζονται και να σκοτώνονται πνίγεται η δημοκρατία κι η πλάκα στην οποία όλοι έχουμε δικαίωμα."

Σαν ταπεινός αναγνώστης του blog πρέπει να πω πως το απόσπασμα αυτό είναι κορυφαίο!

Είσαι ο σοφός δάσκαλος του Κουνγκ Φου και το πριν είναι η σανίδα για την πρωινή σου προπόνηση!

il trovatore είπε...

Εδώ και 20 χρόνια μου λένε ότι είμαι "θνησιγενές σχήμα" (γιο-χο-χο σε ένα βαθύ μπουντρούμι με ένα μπουκάλι ρούμι)

Ανώνυμος είπε...

Εγώ αναρωτιέμαι τι γνώμη έχει για όλα αυτά ο Τονι Ριγκατόνι.

koukou είπε...

Δεν είμαι ο αποπάνω κουκου, είμαι ενας άλλος κουκου, αλλά λόγω του κάρμα που έχουμε εμείς οι κουκου και γω διαβάζοντας το ποστ την ίδια φράση ήθελα να σχολιάσω! Μην τα δουλεύεις τόσο ρε συ απολιθωμένε τα παιδιά θα κάνουνε καμιά διάσπαση στο τέλος και άντε μετά επανα-επαναθελιωθεί και ξαναμανα-απελευθερωθεί ο ελευθεριακός κομμουνισμός.Θα ναι το κρίμα στο λαιμό σου!

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Σύντροφε κούκου τα παραλέτε.
Το κουγκ φου είναι μαοϊκή παρέκκλιση.

Σάμις ξέχασες τις στροφές πριν.
Να 'ρθει ο γκαργκάνας
Να 'ρθει κι ο σάββας
Να 'ρθει ο τρότσκι
Να 'ρθει ο σαρλό

Να 'ρθει κι ο άμποτ με τον κοστέλο
Και ξαφνικά να μπουκάρει ο ζορό

Να 'ρθει κι η κοε να φάει πόρτα
να καταγγείλει το σκηνικό

Και μετά:
στη μπάντα να περάσει το μερέντα μας
γιουχαΐ γιουχα-για

και ξημερώνοντας την άλλη μέρα
όταν το σύνθημα δώσω εγώ
σ' ένα αερόστατο θα μπείτε όλοι
να συνεχίσετε στον ουρανό (σ.σ.: την έφοδο)

Υγ: πότε έφτασε η τρίτη χαμπάρι δεν πήρα.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Κούκου όλων των χωρών ενωθείτε

antistasi.gr είπε...

ΣΑΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΣΕ ΤΑΒΕΡΝΑ ΜΕ ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ ΜΕΖΕΔΕΣ ΚΟΨΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑΣ.ΜΙΑ ΧΑΡΑ!!
ΤΟ ΠΟΔΙ ΠΩΣ ΠΑΕΙ?

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Κι εγώ εκεί τους φαντάζομαι.

Δεν πάει. Από τετάρτη.
Προς το παρόν πατερίτσες. Δηλ δεκανίκια. Του συστήματος κι όχι μόνο.
Κι η μαλακία είναι ότι χτύπησα το αριστερό. Βασίζομαι μόνο στο δεξί. Για δεξιά στροφή με παίρνει άνετα. Αριστερά δε στρίβει με τίποτα.

Η αντίσταση πώς πάει;

antistasi.gr είπε...

Έτσι συμβαίνει συνήθως με τις στροφές.όταν λοιπόν χαλάει η μία μηχανή και είσαι αναγκασμένος να δουλέυεις με την άλλη τότε μοιραία γυρίζεις γύρω απο τον εαυτό σου.Πότε σε αριστερή φορά,πότε σε δεξιά.Ανάλογα με το ποιά μηχανή είναι χαλασμένη.
Έχω κάτι ενοχλήσεις 7 βδομάδες τώρα στο αριστερό.Δέν το ζορίζω.!!

il trovatore (πρώην sammys) είπε...

Το βλέπεις!
Δεν μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση .
Δύο κούκοι δεν φέρνουν την άνοιξη λέω να γίνω και εγώ κούκου.
Τό πρόβλημα τώρα είναι ότι έχουνε ανοίξει οι "δουλείες" και πρέπει να ξαναφύγω για αφισσοκόληση. Αύριο θα πρέπει να πάω σαράντα και σαράντα ογδόντα χιλιόμετρα να μαζέψω τα ρεμάλια(κόβα που λέτε και σείς) απο μιά άλλη περιοχή.
Και όλη η βδομάδα θα κυλίσει με τρεχάματα.
(Ρε μπάς και έχει δίκιο ο Σάββας? Μια χαρά είχαμε την ησυχία μας και λέγαμε και καμιά μαλακία για το κκε).

Στρατης είπε...

Για τον ανωνυμο που εγραψε τα τελευταια νεα:Δεν θελω να γινω περισσοτερο κακος απο οσο ειμαι.Αλλα πραγματικα ,αυτη η συνηθεια να αντλουμε κρυφη (ή φανερη εν προκειμενω) χαρα απο τις ταλαντευσεις ή τα προβληματα των υπολοιπων στην αριστερα (γραφοντας παραλληλα στα αρχιδια μας το πολιτκο υποβαθρο αυτων και αν π.χ.μπορει να οδηγει σε μια θετικη εξελιξη)δεν ειναι τιποτα περισσοτερο απο ενα ακομα χαλακι για να καλυψουμε τις δικες μας αδυναμιες. Ειναι η συναλλαγματικη σε προσκαιρη ικανοποιηση που τρεχουμε να εξαργυρωσουμε πριν μας προλαβουν οι επομενες διαγραφες που θα μας ριξουν απο τα συννεφα.

il lupo cattivo είπε...

χμμ σε αυτο πηγαινε το περισσοτερο κακος, αλλα τα μπερδεψα με τις ταυτοτητες

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

@πρώην σάμις της μακεδονίας

η παρένθεση δίπλα στο τροβατόρε ήταν σοφή απόφαση. Όλοι οι μεγάλοι έχουν μία. Πχ κκε (μ-λ). Ξέρεις, σαν να είναι πραιρετικό το μ-λ, μπορείς και να το παραλείψεις.
Ή πκκ (μπ). Μπ όπως μπολσεβίκοι.

"Ρε μπάς και έχει δίκιο ο Σάββας? Μια χαρά είχαμε την ησυχία μας και λέγαμε και καμιά μαλακία για το κκε"
Ε, ντάξει ρε συ. Απλά την ησυχία σας χάσατε. Το άλλο το κάνετε ακόμα.
Άμα σε ρωτήσει κανείς απ' την κόβα για το εεκ, διάγραψέ τον κατευθείαν.

Υγ: ένας ντούπτσεκ δε φέρνει την άνοιξη...

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

@στρατή

Στον ισοβίτη, πάει ο μοντεχρήστος σε έναν κρατούμενο μες στην απελπισία και του λέει: μην ανησυχείς υπάρχουν και χειρότερα. Όλοι στη φυλακή αυτό σκέφτονται για να αντέξουν. Και βασικά εννοούν εσένα...

Επειδή λοιπόν όλοι στην ίδια φυλακή είμαστε συγκρατούμενοι, ως ένα βαθμό είναι λογικό να παίρνουμε κουράγιο από τα χάλια των άλλων. Είναι κι αυτή μια στάσις, νιώθεται.

Σάτιρα κι αυτοσαρκασμός χρειάζονται. Αλίμονο αν δεν τα έχουμε.
Οι αναγνώστες του μπλοκ νομίζω τα διαθέτουν σε ποσότητες. Αλλιώς δε θα άντεχαν να το διαβάζουν.

Κατά τα άλλα να είσαι όσο κακός θέλεις. Επιβάλλεται.

Υγ: δε νομίζω πως έγραψε κάποια ανακρίβεια ο ανώνυμος με τα τελευταία νέα.
Ο κόσμος το έχει τούμπανο...

il trovatore (πρωην sammys) προσοχή τωρα αστειεύομαι! είπε...

Αστειεύομαι ρε παιδιά!!
Αλλά άν κάποιος δεν το καταλαβαίνει. Καλού κακού θα υπαγράφω έτσι.