Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Εμείς και η Πορτογαλία

Μπορεί η λαϊκή παροιμία να συνδέει τους έλληνες με το λαό της γειτονικής ιταλίας και να λέει ούνα φάτσα ούνα ράτσα, αλλά αν υπάρχει ένας λαός στη γηραιά ήπειρο που να τακιμιάζει με το δικό μας σινάφι είναι ο πορτογαλικός, που δε βλέπει τη μεσόγειο, αλλά τα κύματα του ατλαντικού τον έχουνε ρίξει στην ίδια περίπου μοίρα με το δικό μας.

Μας ενώνουν κυρίως τα φτωχά οικονομικά μεγέθη του ευρωπαϊκού νότου, που μας κατέτασσαν σταθερά στις τελευταίες θέσεις της ενωμένης ευρώπης των 12 και των 15 (πόσα εισαγωγικά άραγε να χρειάζεται αυτή η διατύπωση;) Η ιστορική συγκυρία με τις λαϊκές κινητοποιήσεις και την πτώση της μακρόχρονης δικτατορίας στην πορτογαλία, την ίδια χρονιά με τη δική μας μεταπολίτευση· ενώ το μεσοδιάστημα της δικής μας «καχεκτικής δημοκρατίας» από τη δικτατορία του μεταξά και από την κατοχή ως την χούντα των συνταγματαρχών, δε διέφερε ουσιαστικά από το φασιστικό καθεστώς του σαλάζαρ. Μας ενώνουν κι οι αγώνες των τελευταίων χρόνων, ενάντια στο μνημόνιο και τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται κατά την περίοδο της κρίσης αλλά και νωρίτερα.

Μας ενώνει ακόμα και το ποδόσφαιρο, όπου έχουν αναπτυχθεί ισχυροί δεσμοί μετά το θρίαμβο της εθνικής στο γιούρο της πορτογαλίας, με δύο νίκες επί των διοργανωτών, και με το φερνάντο σάντος (ουέου ουέου) που ήρθε και κούμπωσε στην ελληνική νοοτροπία και μακροημερεύει στους πάγκους της εθνικής και διάφορων ελληνικών συλλόγων. Και είναι να απορείς πώς μια τόσο συμπαθής χώρα έχει βγάλει τις πιο μισητές ίσως ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες των τελευταίων χρόνων: τον ισκαριώτη φίγκο, το νάρκισσο ρονάλντο και το βοναπάρτη μουρίνιο.
Θα μου πεις πως αυτοί έβγαλαν ως εξαγώγιμο προϊόν στην ευρωπαϊκή ένωση και τον μπαρόσο. Ναι, ενώ αν είχε κάνει τελικά ευρωπαϊκή καριέρα ο δικός μας σημίτης, θα γινόταν κοσμαγάπητος σε όλη την ευρώπη.

Πέρα από τις άλλες ομοιότητες, οι δυο χώρες έχουν και ισχυρά κομμουνιστικά κόμματα, από τα πιο αξιόλογα παγκοσμίως μετά το κκ κούβας κι από τα λίγα στην ευρώπη που άντεξαν στο σαρωτικό κύμα της αντεπανάστασης, χωρίς να μεταλλαχθούν σε σοσιαλδημοκρατικά, κερδίζοντας γι’ αυτό την χλεύη και τα αρνητικά σχόλια των αστών δημοσιολόγων, που μιλούσαν για τα τελευταία σταλινικά απολιθώματα στην ευρώπη. Είχαν μάλιστα και δύο εμβληματικές μορφές, σαν τον φλωράκη και τον αλβάρο κουνιάλ, με σχεδόν παράλληλους βίους, που γεννήθηκαν και πέθαναν, πλήρεις ημερών, σχεδόν ταυτόχρονα.
Κι είναι εντυπωσιακή η μεταστροφή των αστικών μέσων κι ο αναδρομικός τους ‘έρωτας’ για τον… χαρίλαο με τα κότερα και το… σταλινικό κκ πορτογαλίας, που βρέθηκε τώρα άδικα στο στόχαστρο της κριτικής του κουκουέ. Αλλά θα επανέλθουμε αργότερα σε αυτό το θέμα.

Το πιο εντυπωσιακό πάντως στην πολιτική σκηνή της πορτογαλίας, που κουβαλά το πολιτικό φορτίο και τις ιστορικές αναμνήσεις από την επανάσταση των γαριφάλων (όπως η δική μας οριζόταν κάποτε από το ιστορικό φορτίο του εαμ και του πολυτεχνείου) είναι ότι έχει αφήσει τέτοιο αριστερόστροφο στίγμα στο όνομα (αλλά όχι στην χάρη προφανώς) των πολιτικών κομμάτων, που η (ας την πούμε έτσι, για να βγάλουμε συνεννόηση) δεξιά τους είναι το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ενώ το κόμμα που αντιστοιχεί στην παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία είναι το σοσιαλιστικό, που είχε αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να παίρνει πιο ριζοσπαστικές θέσεις τα πρώτα χρόνια –όπως άλλωστε και το δικό μας πασόκ. Παράλληλα εμφανίστηκε ως προοδευτικό ανάχωμα το μπλόκο της αριστεράς, που είναι κάτι ανάλογο με το σύριζα, αλλά είχε ενθουσιάσει αρχικά κι ένα τμήμα του εξωκοινοβουλίου.

Στον αντίποδα ωστόσο βρίσκεται το επίπεδο της συνειδητοποίησης και του πολιτικού λόγου που δεν είναι απαραίτητα αντίστοιχα ανεβασμένο. Έτσι κάποια αιτήματα, όπως η έξοδος από την ευρωζώνη, που σε εμάς τα προβάλλουν δυνάμεις όπως το σχέδιο βήτα του ηγέτη αλαβάνου και ο πεντάστερος κατσανέβας, και μας φαίνονται εντελώς διαχειριστικά, στους πορτογάλους συντρόφους μπορεί να φαντάζουν μαξιμαλιστικά κι ένα βήμα πριν από την επανάσταση. Κι αυτό μπορεί να δηλώνει αφενός την ελληνική ιδιαιτερότητα της χώρας μας και του κινήματος στον ευρωπαϊκό χώρο κι αφετέρου ότι η παρουσία ενός στιβαρού κκ με συγκροτημένο πολιτικό λόγο στην ελλάδα, αναγκάζει τις παρδαλές δυνάμεις του ποικιλώνυμου οπορτουνιστικού χώρου να αναδιπλώνονται και να υιοθετούν κάποια πιο ριζοσπαστικά αιτήματα, για να παίξουν αποτελεσματικά το ρόλο του αναχώματος.

Ας μπούμε τώρα στην ουσία της υπόθεσης, που ήρθε στο προσκήνιο από το προχτεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας των συντακτών. Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί στο κκ πορτογαλίας και ποια πορεία ακολουθεί στην περίοδο που εκδηλώθηκε η καπιταλιστική κρίση; Τι δουλειά έχει κάνει με τις μάζες, ποιοι παράγοντες καθορίζουν την τακτική του, σε ποιες θεωρητικές επεξεργασίες προχώρησε; Είναι προφανές πως η κε του μπλοκ δεν μπορεί να έχει συνολική εικόνα για αυτά τα ζητήματα και να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Ο μόνος δείκτης που είμαι σε θέση να γνωρίζω είναι τα εκλογικά ποσοστά του κκ πορτογαλίας στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις, που δείχνουν κάποιες διακυμάνσεις στην εκλογική του επιρροή (πτώση το 09’ με την εμφάνιση του μπλόκου, μεγαλύτερη αντοχή όμως στην επόμενη αναμέτρηση του 11’, που το μπλόκο έχασε περίπου τη μισή του δύναμη) αλλά φυσικά δεν μπορεί να αποτελέσουν βάση για μια συνολική εκτίμηση.

Νομίζω πάντως πως δεν είναι κρυφό μυστικό ότι στις γραμμές του κκ πορτογαλίας υπάρχει διαπάλη σχετικά με την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει. Αυτό είχε γίνει φανερό και στους συντρόφους που είχαν βρεθεί την άνοιξη του 11’ στις εργασίες του συνεδρίου της πσο στην αθήνα, όπου τα μέλη της πορτογαλικής αποστολής (ενταγμένοι και φίλα προσκείμενοι στο κκπ) ήταν μάλλον μοιρασμένα και διαφορετικών αποχρώσεων. Αν θυμάμαι καλά (μπορεί και όχι) στις τελευταίες ευρωεκλογές το κκπ είχε στείλει δικό του εκπρόσωπο και στην κεντρική προεκλογική του σύριζα, για να κρατήσει επαφή με όλους, δίνοντας στους αναθεωρητές ένα λόγο για να πανηγυρίζουν. Ενώ ακόμα πιο θολά θυμάμαι νομίζω ένα δικό μας εκπρόσωπο σε τηλεοπτικό πάνελ, να προσπαθούν να τον στριμώξουν με βάση τη στάση του κκπ ή κάποια συνεργασία του με το μπλόκο κι αυτός να απαντά για τους πορτογάλους συντρόφους: θα πάθουν και θα μάθουν.

Ας έρθουμε τώρα και στην ουσία της επιστολής, που ήρθε στη δημοσιότητα. Τι καινούριο έρχεται να μας αποκαλύψουν οι αποκαλυπτικές αποκαλύψεις του κειμένου της εφημερίδας των συντακτών; Σχεδόν τίποτα, επί της ουσίας. Όποιος είχε παρακολουθήσει το ρεπορτάζ του ριζοσπάστη για την 15η διεθνή συνάντηση κομμουνιστικών κι εργατικών κομμάτων, που φιλοξενήθηκε το νοέμβρη στη λισσαβώνα, γνωρίζει πως στη συνάντηση αυτή αποφασίστηκαν μεν δεκατρείς κοινές δράσεις πάνω σε διάφορα ζητήματα, αλλά δεν έγινε δυνατόν να εκδοθεί κοινή ανακοίνωση, λόγω διαφορετικών προσεγγίσεων σε πολύ σοβαρά ζητήματα, όπως σημειώνει ο μαρίνος σε ένα άρθρο του στον κυριακάτικο ρίζο της 15ης δεκέμβρη. Και στη συνέχεια παραθέτει αναλυτικά κάποιες συγκεκριμένες παρατηρήσεις του κκε, που δεν πάρθηκαν υπόψη στο αρχικό κείμενο και το δεύτερο σχέδιο, κι αποτέλεσαν εν πολλοίς τα σημεία της επιστολής του κκε προς την ομάδα εργασίας του κειμένου και τα άλλα κκ που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία.

Αν βασιστούμε βέβαια στο κείμενο της εφημερίδας των συντακτών, έχουμε ψωνίσει από σβέρκο. Ο συντάκτης προσπαθεί να βγάλει ξίγκι από τη μύγα. Συμπληρώνει δημιουργικά τα κενά με δικές του φράσεις από τις καλύτερες παραδόσεις των άρλεκιν (βαθύ ρήγμα στις σχέσεις του κκε με τα περισσότερα κκ, έντονη κριτική, κατηγορεί, αποδίδει ιδεολογική πενία [στο κκπ]) κι άλλα παρόμοια, κατευθείαν από την κοιλιά του, χωρίς να τα έχει διαβάσει στις επιστολές. Κατηγορεί το μαρίνο ότι στο άρθρο του απέφυγε να αναδείξει διαφωνίες του κκε σε βασικά ζητήματα (δηλ τις απέκρυψε σκόπιμα). Κι αφού βεβαιώσει το ριζοσπαστικό αναγνωστικό του κενό πως το κουκουέ είναι τόσο σεχταριστικό, που δεν τα βρίσκει ούτε με τους συμμάχους του στην ευρώπη, αφήνει τον αναγνώστη του να ηδονιστεί με την ιδέα πως η εφημερίδα έσπασε το τείχος του περισσού, κατάφερε να διεισδύσει στα άδυτά του και να αποσπάσει απόρρητα μυστικά, που φανερώνουν πολλά…
Η αστική δημοσιογραφία στα καλύτερά της.

Οι διαρροές φυσικά είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Αλλά η συγκεκριμένη έχει διεθνή διάσταση –συνεπώς μπορεί να έχει προέλθει από αλλού- δεν αφορά κάποιο εσωκομματικό ντοκουμέντο και δεν είναι της ίδιας τάξης με τις διαρροές στο βήμα και το σταυρόπουλο. Αν και η αλήθεια είναι πως αν οι αστοί είχαν κάποιο δόντι μες στον κομματικό μηχανισμό, η λογική λέει πως θα το προφύλασσαν και δε θα το έκαιγαν σε τέτοια δευτερεύοντα ζητήματα. Οι φοβερές αποκαλύψεις και το καλλιεργούμενο κλίμα «αποκάλυψη τώρα» δείχνουν μάλλον ένα χαρτί που κάηκε και δίνει τις τελευταίες του σταγόνες τώρα, πριν πεταχτεί σα στυμμένη λεμονόκουπα, παρά οτιδήποτε άλλο.

Τι μένει λοιπόν στο τέλος; Εκκρεμεί το μείζον ζήτημα της επαναστατικής ανασύνταξης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που δεν είναι τόσο απλό κι αυτονόητο, όσο φανταζόμασταν ίσως. Όπως καταλήγει και το άρθρο του μαρίνου τα προβλήματα του κομμουνιστικού κινήματος δεν αντιμετωπίζονται με αφορισμούς, αλλά με ουσιαστική συζήτηση πάνω στα επίμαχα ζητήματα στρατηγικής σημασίας και με στόχο την επαναστατική ανασυγκρότηση.

Προσωπικά μου μένει κι αυτή η διαφήμιση με το σάββα από το γιούρο της πορτογαλίας, που ήθελε νόβα για να γυρίσει πίσω κι οι διάφοροι συνειρμοί με την πολιτική επικαιρότητα.


Μπορεί πχ κάποιοι παλιοί σφοι να πάνε έξω από τα γραφεία του πορτογαλικού κκ και να φωνάζουν εεε.. οοο… ζή-τω το δε-κα-το-πέ-μπτο συ-νέ-δρι-ο. Εε… Οο.. Και να μη γυρίζουν με τίποτα πίσω.
Άλλοι πάλι μπορεί να είναι γκασταρμπάιτερ επιστήμονες στο εξωτερικό και να θέλουν ανάπτυξη ή μια αριστερή κυβέρνηση για να γυρίσουν πίσω στην χώρα τους και το 2009.
Ενώ πέρσι στο γιούρο, πριν τις δεύτερες εκλογές του ιούνη, κάποιοι ήθελαν ακριβώς το αντίθετο και είχαν βγάλει μπλουζάκια που έγραφαν: τελευταίο ταξίδι, πριν τον τσίπρα…


Ενώ τώρα μπορεί να προλάβουν και ένα υπερατλαντικό ταξίδι για το μουντιάλ στη βραζιλία. Λεφτά υπάρχουν άλλωστε…

109 σχόλια:

Αναυδος είπε...

Καλά κάνεις και ανοίγεις το θέμα γιατί η Εφ.τ.Συν όντας η μεσημβρινη του Συριζα χωρις την επίσημη ταμπελα εξειδικεύεται στον χυδαίο αντικομμουνισμό . Ο καταμερισμός αυτό ωφελεί πολλαπλά μιας και ο αμερικανικης κοπης αντικομμουνισμός της εφημεριδας δεν μπορει να αποδοθει ευθεως στον συριζα Σαν συνεπεια πολυς κόσμος κομμουνιστικης προελευσης που σημερα κοιτα προς το Συριζα δεν παίρνει χαμπαρι τι κουμάσι είναι ο ίδιος ο συριζα μιας και τη χυδαια επιθεση στην ιστορία του κομμουνιστικου κινήματος την εχει αναλάβει η ΕφτΣυν Η φυλαδα αυτή καταφερνειν και συνδιαζει τις μπιζνες , τη προπαγανδιση του συριζα και κάθε δρασης που δεν συνδεεται με το ΚΚΕ - ΠΑΜΕ κλπ τη διαστρεβλωση των θεσεων και της πολιτκης του ΚΚΕ καθως και τον ωμο αντικομμουνισμό (μαλιστα προσφατα εδινε με κληρωση το αρχιπελαγος γκουλαγκ του σολτζενιτσιν).
Από κει και περα απ’όλα εχει ο μπαχτσες από ρατσιστες σαν τον Ξανθουλη, από γλυφτες του μελισσανιδη λατρες του σιμητη και της σοσιαλδημοκρατιας κλπ

Ανώνυμος είπε...

Όντως ψωνίσαμε από σβέρκο:

http://902.gr/eidisi/apopseis-sholia/35029/anti-kke-aythairesies-tis-efimeridas-ton-syntakton

Ο οποίος σβέρκος που διαδέχτηκε τον παπούλια στην κουκουεδολογία της εφ.συν. (δλδ της ελευθεροτυπίας), είναι -- αν δεν κάνω λάθος -- και δημοσιογράφος του ραδιοσταθμού "στο κόκκινο" (τουλάχιστον ήταν μέχρι πρόσφατα καθώς είχε καλύψει και εκ μέρους του το 19ο συνέδριο).

Κατά τ'άλλα διαφωνίες σε διάφορα ζητήματα με το κκπ έχουν εκφραστεί πολλές φορές και αλλού (νομίζω ότι υπάρχει σχετική φράση και στις "Θέσεις του 19ου"). Τέτοιες πιέσεις πάντως έχουν υπάρξει και στο παρελθόν από την πλευρά του συριζα (πριν κάποιο καιρό είχαν κατέβει σε διαδήλωση μαζί το κκπ και το μπλόκο και έπαιξε μπάλλα ο παπαδημούλης μέσω τουίτερ). Φαίνεται ότι δεν αρκούνται πλέον στις προσπάθειες διάλυσης του κκ της χώρας του, αλλά ενδιαφέρονται να επεκτείνουν αυτήν τους την δράση και διεθνώς.

Ijon Tichy

Ανώνυμος είπε...

Ακόμα ένα κοινό στα ΚΚ των δύο χωρών: και τα δύο δεν προέκυψαν από διασπάσεις μεγάλου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (όπως πχ Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία) αλλά από άλλες διεργασίες. Ειδικά δε το Πορτογαλικό ξεκίνησε από αναρχοσυνδικαλιστές σύμφωνα με wikipedia:

http://en.wikipedia.org/wiki/Portuguese_Communist_Party

Αλλά και στο δικό μας ΣΕΚΕ είχαν μπει στην αρχή κάποιοι τίμιοι αναρχοσυνδικαλιστές

ctalin

Red Star είπε...

Στις εκτιμήσεις μας για το ΚΚΠ να έχουμε υπόψη μας και τις τελευταίες εκλογικές του επιδόσεις 7,9 % και 441 χιλιάδες ψήφους (σταθερό σε σχέση με το 2009 που είχε επίσης 7,9 % και 446 χ.ψ.)και το αριστερό μπλοκ 288 χιλιάδες ψήφους και 5,2 % με σημαντική πτώση από το 2009 (9,8 % και 557 χ.ψ.)

Σε αντίθεση λοιπόν με την Ελλάδα οι Πορτογάλοι Κομμουνιστές έχουν (ή έτσι αισθάνονται) πως έχουν το πάνω χέρι σε σχέση με τους οπορτουνιστές.Έχουν μια σταθερότητα στο 8 % ,χωρίς όμως κάποια δυναμική παρά την κρίση.Το ΚΚΕ κατάφερε σε πρώτη φάση στις περιφερειακές εκλογές να αποσπάσει με τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής συσπείρωσης το 11 % πανελλαδικά και αργότερα μέχρι και τον Ιανουάριο του 2012 να δείχνει σημαντική άνοδο σε όλες τις δημοσκοπήσεις σε ποσοστά 12-14 %.Τελικά στην κάλπη ανέβηκε μόλις 1 % από το 7,5 % του 2009 και ενώ μέχρι τελευταία στιγμή (αν και όλοι γνώριζαν ότι το κλίμα στράβωσε τις τελευταίες εβδομάδες και ανέβαινε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α) υπήρχε η ελπίδα για ένα 10% και παράλληλη οριακή επικράτηση έναντι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Άλλη σημαντική διαφορά. Στη Πορτογαλία ο δικομματισμός αντέχει ακόμα, η δεξιά είναι ενωμένη, δεν υπάρχει άκρα δεξιά και οι σοσιαλιστές αντέχουν ακόμα σε αντίθεση με τους δικούς μας Πασόκους.

Τι συμβαίνει λοιπόν και ενώ το ΠΚΚ ουσιαστικά έχει θέσεις κοντινές με το ΚΚΕ ,βλέπει αλλιώς τις συνεργασίες ακόμα και με οπορτουνιστές ;

Καταρχήν να πω πως το ΚΚΠ λέει πως θα κατέβει αυτόνομο στις επόμενες εκλογές (συνεργαζόμενο όπως πάντα με τη μικρή ομάδα των αριστερών οικολόγων).Θέμα προεκλογικής συνεργασίας με το αριστερό μπλόκο δεν υπάρχει.

Το ΚΚΠ σε αντίθεση με το ΚΚΕ δεν έχει στην ιστορία του την ενωμένη αριστερά του 1974 και κυρίως τον Συνασπισμό του 1989.

Το ΚΚΠ σε αντίθεση με το ΚΚΕ δεν έχει απέναντι του ένα κόμμα σαν το ΣΥΡΙΖΑ του 27% που διεκδικεί την εξουσία και εμπαίζει το λαό ,υποσχόμενο διαγραφή χρέους,σκισίματα μνημονίων και άλλα παρόμοια.Έχει απέναντι του ένα κόμμα του 5 % που έχασε τις μισές δυνάμεις μέσα σε 2 χρόνια.

Έτυχε και άκουσα και εγώ την τηλεοπτική εκπομπή που όπως καλά θυμάται και το Μπρεζνιεφικό απολίθωμα, ο καλός εκπρόσωπος του ΚΚΕ είπε για το ΚΚΠ όταν τον στρίμωξαν "θα πάθουν και θα μάθουν."

Να σας πω την αλήθεια,μπορούσε να το θέσει αλλιώς το θέμα, γιατί έτσι φάνηκε σαν το ΚΚΕ να χτυπά το ΚΚΠ και να το στέλνει στην αγκαλιά της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ όπως είπαμε ΚΚΕ και ΚΚΠ δεν έχουν ιστορικά τα ίδια βιώματα για τον οπορτουνισμό ούτε οι συσχετισμοί είναι ίδιοι.

Αλλά και για να μην κουράζω με ένα κατεβατό θα μπω στην ουσία των λεγόμενων συνεργασιών σε Πορτογαλία και Ελλάδα σε επόμενο μήνυμα.

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

η γνωμη μου ειναι οτι το ΚΚΠ βλεπει διαφορετικα της συνεργασιες με τους οπορτουνιστες γιατι δεν εχει ξεκαθα ριση απο το προγραμματα τα σταδια ει ναι ιδια περιπτωση με το ΚΚΕ που ενω εγινε διασπαση το 1968 φευγοντας οι οπορτουνιστες μη εχοντας απαλλαγη απο τα σταδια το ιδιο πραγμα συνεβη το 1991. και θα ειχε συμβη η ιδια τραγωδια το 2012 αν δεν ειχαμε αλλαξει το προγραμμα το 1996 στο 15 συνεδριο

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο κείμενο και ενδιαφέροντα σχόλια επίσης.

Ψάχνοντας λοιπόν βρήκα τα εξής.
Το ΚΚ Πορτογαλίας και το Μπλόκο έχουν αρκετά καλές σχέσεις (καμία σχέση με τις αντίστοιχες ΚΚΕ-Συριζα) και συνεργάζονται σε διάφορα θέματα.

Πχ το ΚΚΠ είχε δηλώσει το 2009 ότι:

"Η ενδυνάμωση του Μπλόκου της Αριστεράς δεν μπορεί να διαχωριστεί από τη δυσαρέσκεια πολλών ψηφοφόρων, που έχασαν τις ψευδαισθήσεις τους από την κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος και εξέφρασαν με αποφασιστική ψήφο την απαίτησή τους για μια οριστική ρήξη με τις δεξιές πολιτικές"

Αυτή η τακτική φαίνεται να επισημοποιείται το φθινόπωρο του 2013 όταν ο ΓΓ του ΚΚΠ και ο συντονιστής του Μπλόκου δήλωσαν ότι θα αγωνιστούν μαζί. Μάλιστα ο ΓΓ του ΚΚΠ δήλωσε ότι "Η ανησυχία μας δεν είναι το Μπλόκο της Αριστεράς, αλλά η πολιτική της δεξιάς".

Δεν ξέρω πολλά περισσότερα για την Πορτογαλία και για τις εκεί πολιτικές/κοινωνικές συνθήκες και άρα δεν μπορώ να ειμαι σίγουρος για το αποτέλεσμα αυτής της σύμπραξης.
Όμως πρέπει να δούμε ότι στην Ελλάδα τα τελευταία δυο χρόνια, καμία πολιτική δύναμη δεν διαθέτει σπουδαίες περγαμηνές αγώνων εκτός από περιστασιακές απεργίες με στενό κλαδικό χαρακτήρα που δεν συσπειρώνουν ούτε τους άμεσα ενδιαφερόμενους πόσο μάλλον την κοινωνία.

φιλήδονο κουκί

Ανώνυμος είπε...

Διαπάλη υπάρχει στα πλαίσια του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος και αυτό είναι θεμιτό και αναγκαίο. Αυτή η διαπάλη φυσικά γίνεται μπροστά στα μάτια του αντιπάλου, ο οποίος δεν αφήνει καμιά ευκαιρία παρέμβασης, είτε άγαρμπη όπως του Σβέρκου, είτε πιο εκλεπτυσμένη και επιτυχημένη. Άλλωστε ο 20ος αιώνας έχει να δείξει μύρια παραδείγματα εκφυλισμού και ενσωμάτωσης ΚΚ, με κορυφαία το Ιταλικό, Γαλλικό (αλλά και Ισπανικό). Όμως αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για να μην κριτικάρουμε τις θέσεις άλλων ΚΚ, να μην υπάρχει διάλογος και προσπάθεια συντονισμού σε διεθνές επίπεδο με βάση τον Μαρξισμό - Λενινισμό.
Στο δια ταύτα τώρα. Από όσο έχω καταλάβει το ΚΚΕ κάνει τεράστια προσπάθεια, και με πολύ λιγότερα οικονομικά μέσα πλέον, στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενιαίας στρατηγικής σε διεθνές επίπεδο. Προφανώς θέλουμε η βάση αυτής της στρατηγικής να είναι οι επεξεργασίες μας, επεξεργασίες που με κόπο και εξαντλητική μελέτη καταλήξαμε με τα συνέδρια μας. Μπορείς να το επιβάλλεις αυτό; Όχι, δεν μπορείς. Τα πράγματα δεν σου επιτρέπουν ούτε εύκολους αφορισμούς ούτε αποκλεισμούς σχέσεων με κόμματα που δεν έχουν ξεφτιλιστεί όπως το Γαλλικό "Κ"Κ. Μπορείς όμως και επιβάλλεται να συζητήσεις και να πείσεις με βάση και την εμπειρία. Αυτό όμως απαιτεί ειλικρινή διάλογο και σκληρή κριτική όταν διακρίνεις στην πολιτική ενός κόμματος ότι δεν δίνει διέξοδο και οδηγείται σε επικίνδυνα μονοπάτια. Και φυσικά κριτήριο για την ορθότητα της γραμμής δεν είναι κυρίως η ψήφος, αλλά η επιστημονικότητα της, πως ερμηνεύει την πραγματικότητα. Αν μη τι άλλο, μόνο με αυτό τον τρόπο βοηθάς και ενδεχόμενες δυνάμεις μέσα στο άλλο κόμμα να εκφραστούν.
Ας σκύψουμε λίγο παραπάνω στο περιεχόμενο των "αποκαλυπτικών" (ανάθεμα τις μυστικές επιστολές που στάλθηκαν σε δεκάδες κόμματα σε μια διεθνή συνάντηση με γνωστές και χιλιοειπωμένες θέσεις του Κόμματος... Α ρε κατακαημένε Σβέρκο!)επιστολών. Ας δούμε τι προτείνει το Πορτογαλικό ΚΚ και σε ποια πράγματα διαφωνεί το ΚΚΕ. Όλα ανάγονται στη διαφορετική αντίληψη που πλέον έχουμε κατακτήσει για τα στάδια και τις κυβερνήσεις στον καπιταλισμό. Έχουμε δίκιο ή άδικο; Αυτό είναι το κύριο. Κι επίσης γιατί το Πορτογαλικό ΚΚ δεν έχει προχωρήσει σε αυτή την ανάλυση; Γιατί επιμένει σε προηγούμενα σχήματα; Εδώ πολλά μπορούμε να πούμε, αρκετά έχουν γραφτεί παραπάνω για τις συνθήκες που επικρατούν στην Πορτογαλία. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουν εκεί. θα βοηθήσει η de facto αρνητική εμπειρία συνεργασίας με τον οπορτουνισμό του Μπλόκου, εμπειρία που στην πραγματικότητα δεν είχαν ως τώρα; Θα διακινδυνεύσω μια πρόβλεψη, ότι αν δεν υπάρχει μια μαγιά κομμουνιστών έτοιμη να βγάλει τα κατάλληλα συμπεράσματα και να πάρει το τιμόνι του κόμματος στα χέρια της, από μόνη της η εμπειρία δεν θα βοηθήσει ιδιαίτερα. Αν δεν είναι αποφασισμένοι να μελετήσουν βαθιά και με αποφασιστικότητα την ιστορία τους, να έρθουν σε ρήξη με τη στρατηγική που ανεξάρτητα από προθέσεις δεν οδηγεί σε νίκη, θα ακολουθήσουν το γνωστό δρόμο. Για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα θα βρουν δεκάδες προφάσεις, θα ανοίξει πλατύτερα ο δρόμος για την τελική κυριαρχία του οπορτουνισμού.
Σε αυτή τη διαδικασία το μόνο που μπορεί να κάνει το ΚΚΕ είναι να ασκεί κριτική με επιστημονικό και συντροφικό τρόπο και ταυτόχρονα να δίνει τα πάντα για την κοινή δράση. Ε, αυτό κάνει χωρίς να κοιτά αφ' υψηλού τα άλλα κόμματα, όπως ορισμένοι προσπαθούν να μας πείσουν κρίνοντας εξ ιδίων, παραγοντίστικων και μικροαστικών ιδίων, τα αλλότρια...

ΡΓ

Ανώνυμος είπε...

Ωραιο κειμενο.
Εγω θα αρκεστω στο οτι διαπαλη διεξαγεται σε ολα τα επιππεδα και ειναι λογικο εφοσον υπαρχει καταρχην το αντικειμενικο εδαφος για αναπτυξη του ρεφορμισμου και του οπορτουνισμου. Αυτη η διαπαλη ειναι συνεχης και στην κοινωνια και εντος των ΚΚ. Γινοταν απο την 1η διεθνη και δεν σταματησε ποτε. Οποτε οι κομμουνιστες και τα ΚΚ πιστεψαν οτι σταματησε ή οτι εχουν πατησει τον οπορτουνισμο ανεπιστρεπτει το πληρωσαν με κοσμοιστορικες ηττες σε πολιτικο,οργανωτικο ακομα και σε πολιτικοστρατιωτικο επιππεδο. Νομιζω οτι το ΚΚΣΕ και οι ανατροπες ειναι πολυ αντιπροσωπευτικο παραδειγμα που μας ποναει και μας στοιχιωνει ακομα σημερα. Το ΚΚΕ επειδη επαθε τολμησε μετα το 91 και ειδικα μετα και το 98 να μελετησει και να βγαλει συμπερασματα. Ειναι γεγονος οτι ποτε εκτοτε δεν υποτιμισε τον οπορτουνισμο ως ρευμα ακομα και οταν το πολιτικη και οργανωτικη εκπροσωπηση ηταν αμελητεα (βλ. ΣΥΝ εκτος βουλης και Ναρ κατω του 1%.) Το οτι ο ΣΥΡΙΖΑ εφτασε το 27% εχει 3 σκελη για μενα 1 επιλογη μεριδας της αστικης ταξης(απο το 2007 ζυμωνονταν σχεδια αναμορφωσης του πολιτικου συστηματος , βλ. και τη δημοσκοπικη εκτοξευση του ΣΥΡΙΖΑ το 2008) ,2 βολικο εδαφος η κριση για αναπτυξη του οπορτουνισμου λογω της καταστροφης μικροαστικων στρωματων και τμηματων εργατικης αριστοκρατιας και κρατικης υπαλληλιας που παντα ειχε ο οπορτουνισμος αναλογικα περισσοτερα ερισματα. Και 3 σε υποκειμενικες αδυναμιες του ΚΚΕ που αναλυονται και στην αποφαση για τα αποτελεσματα των εκλογων του 12 και στο 19ο συνεδριο του.

ratm

Ανώνυμος είπε...

(συνεχεια)
Το ΚΚΕ απο το 98 που ξεκινησαν οι διεθνης συναντησεις με πρωτοβουλια του κερδισε πολυ σε κυρος αναμεσα στα ΚΚ για 2 λογους. 1 τολμησε απο το 95 με την πανελλαδικη συνδιασκεψη να αρχισει να μελετα τα αιτια των ανατροπων κατι που για την ΕΣΣΔ ολοκληρωθηκε στο 18ο συνεδριο του. Αυτο το ωριμανσε το κομμα συλλογικα και διαμορφωσε ετσι ολοκληρωμενη αντιληψη για ολα και κυριως για θεματα που ταλανιζαν και ταλανιζουν την πλειοψηφια των ΚΚ οπως ο χαρακτηρας της εποχης, η λενινιστικη αντιληψη για τον ιμπεριαλισμο, η θεση της Ελλαδας στο ιμπεριαλιστικο συστημα, ζητηματα συμμετοχης των ΚΚ σε κυβερνησεις στο εδαφος του Καπιταλισμου. 2 Μπηκε μπροστα για την ανασυνταξη του ΚΚινηματος, και πολιτικα και υλικα. Ειναι πολλα τα κομματα που το ΚΚΕ τα στηριζει και υλικα ωστε να παιρνουν μερος στις συναντησεις(κομματα παρανομα,αδυναμα οργανωτικα και οικονομικα που οχι μονο να φιλοξενησουν τετοιες συναντησεις δεν μπορουν αλλα ουτε να πληρωσουν τα εισητηρια της αντιπροσωπιας τους!) Επιπλεον το ΚΚΕ μιλαει με ολα τα κομματα δεν κανει τον ξερολα αλλα με σεβασμο στην αυτοτελεια τους προσπαθει να πεισει και σε περιπτωσεις τυπου ΚΚΓαλλιας να τραβηξει συνεπης δυναμεις που ισως υπηρχαν. Εχει συμβολη στην εμβριακη προσπαθεια με την "πρωτοβουλια"και στην προαπαθεια να στηθουν συνεπη ΚΚ σε χωρες κομβικες οπως Ισπανια, Γαλλια, Αγγλια, Ιταλια και Γερμανια.
Εν κατακλειδι στα τελη του 90 και τις
αρχες του 2000 φαινοταν οτι μποτει να προκυψει κατι καλο. Αλλα οι αστοι μονο κοροιδα δεν ειναι. Πηραν τα μετρα τους. Παρανομα μια σειρα κομματα στις πρωην σοσιαλιστικες χωρες. Ακομα και στη Ρωσια με το ΚΕΚΡ, το ΚΚΚινας ανελαβε εναν πολυ διαλυτικο ρολο επηρεαζοντας μια σειρα ΚΚ κυριως ασιατικων χωρων, ο οπορτουνισμος δεν εκατσε με σταυρωμενα χερια, υπεστει ζημια στο κυρος του πιο πολυ με την αποχωρηση στελεχων και μελων του ΚΚΓαλλιας και την συγκροτηση πολου στη Γαλλια αλλα ακομα ειναι κυριαρχος στις χωρες της ΕΕ, ανθει στη λατινικη αμερικη αξιοποιωντας την ταυτιση του ιμπεριαλισμου με τις ΗΠΑ και μονο. Ενω αρχισε να κερδιζει εδαφος στο ΚΚΚουβας και στο ΚΚΠορτογαλλιας. Επισης γινεται προσπαθεια σε Αφρικη και μεση ανατολη δημιουργιας πολου αναλογου του ΚΕΑ οπου το ΚΚΛιβανου παιζει πρωταγωνιστικο ρολο. Εν ολιγης δεν ηταν τυχαια τα σκουξιματα των ΗΠΑ για τη σταθερη ανοδο του ΚΚΕ που αποτυπωθηκε στις εκλογες του 2007. Ξερουν οτι η ισχυροποιηση του ΚΚΕ θα σημαινει και θετικες διεργασιες στο παγκοσμιο ΚΚινημα λογω του ρολου που παιζει το ΚΚΕ,αντιστοιχα και η ΚΝΕ στις νεολαιες και το ΠΑΜΕ στην ΠΣΟ. Ειναι καθαρο οτι το ΚΚΕ δινει μαχη χαρακωματων οχι μονο στην Ελλαδα αλλα ευρυτερα. Η σχεσεις του με το ΚΚΤουρκιας, το Συριακο ΚΚ και τα βαλκανικα ΚΚ καθως και η "πρωτοβουλια" ειναι για μενα μυνημα οτι παρα την αρνητικη τροπη που δειχνουν να παιρνουν τα πραγματα σε Κουβα και Πορτογαλλια εκει που οι αστοι θα νομιζουν οτι πανε να σβησουν μια φωτια θα ξεπηδανε απο αλλου περισσοτερες.
Βεβαια δεν προδικαζω την καταληξη σε Κουβα ή στο ΚΚΠορτογαλλιας αλλα αυτη τη στιγμη η πλαστιγγα γερνει προς τα δεξια...
Υγ. Καμια φορα η λεπτομερια κανει τη διαφορα. Τα ναρκωτικα πχ ειναι ενα σοβαρο επιμερους μετωπο κυρια για τη νεολαια. Το 2006 σε μια κουβεντα για τα τοτε μονα "σκληροπυρηνικα" ΚΚΕ και ΚΚΠ ειχα εκπλαγει οταν εμαθα οτι οι συντροφοι Πορτογαλλοι δεν αντιμετωπιζουν το ζητημα του διαχωρισμου σε μαλακα και σκληρα με τον ιδιο τροπο οπως το ΚΚΕ..
Υγ.2 Προς αποφυγη παρεξηγησεων δεν υπαρχει στη δικη μου και στην κομμουνιστικη λογικη η σταση "ΚΚΕδοκαβλος"δηλαδη η προβοκατσια που προσπαθει να προσδωση ο Σβερκος στο ΚΚΕ οτι θεωρουμε εαυτον μονο σωστο και ολους τους αλλους λιγο πολυ οπορτουνιστες. Συζηταει το ΚΚΕ επηρεαζει και επηρεαζεται με σεβασμο στην αυτοτελεια και την πολιτικη καθε κομματος με το οποιο επιδιωκει διαλογο και κοινη δραση. Εξαλλου την ιδεολογικη συνεπεια και αταλαντευτη σταση δεν την εχει προσδωσει το ΚΚΕ στον εαυτο του. Τα αλλα ΚΚ την αναγνωριζουν και τη σεβονται ανεξαρτητα απο διαφορες που μπορει να εχουν σε μια σειρα ζητηματα.

ratm

Ανώνυμος είπε...

Ένα από τα κριτήρια είναι ΚΑΙ η ψήφος όταν επί 40 χρόνια συμμετέχει το Κόμμα στις ευρωπαϊκες, εθνικές και τοπικές εκλογές, (και καλά κάνει).
Για την FARC-EP που είναι 40 ή 50 χρόνια στη ζούγκλα προφανώς δεν είναι.

Ένα ακόμα κριτήριο είναι το αν και κατα πόσον συμβάλλει στην μαζικοποίηση των αγώνων, στην συνειδητοποίηση των εργαζομένων κτλ. Όπως προείπα και ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει, οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις είναι πολύ περιορισμένες και μάλλον ηττοπαθείς, ανα σωματείο (ούτε καν ανα κλάδο...) και με πολύ στενό κλαδικό πλαίσιο αιτημάτων. Είναι αυτό επαναστατική κατάσταση; Όχι, ούτε κατα διάνοια!

φιλήδονο κουκί

Νίκος Σαραντάκος είπε...


"Εδώ δεν είναι Πορτογαλία", δηλαδή. :)

Οι παλιοί ίσως θυμούνται ότι το σύνθημα αυτό το φώναζαν το 1975 οι δεξιοί νεολαίοι (όσοι ήταν), μια και στην Πορτογαλία είχε γίνει η επανάσταση των γαριφάλων. Και επίσης "Το οχτώ τοις εκατό / δεν θα κυβερνήσει εδώ", αν και η βραχύβια Ενωμένη Αριστερά είχε πάρει 9,5% στις εκλογές του 1974.

Κατά τα άλλα, προβλέπω ότι σε λίγο καιρό το ΚΚΕ θα είναι με μεγάλη διαφορά το μεγαλύτερο και εκλογικά ισχυρότερο από τα ευρωπαϊκά αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα με τα οποία θα διατηρεί σχέσεις (σήμερα, από τα 30 κόμματα της Πρωτοβουλίας νομίζω ότι μαζικό κόμμα, πλην του ΚΚΕ, είναι μόνο το ΚΚΒοημίας&Μοραβίας = Τσεχίας, αλλά μπορεί να κάνω λάθος).

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Σαραντάκο δεν σας τιμά η κουτοπονηριά... Θεωρείτε σοβαρή αντιπαράθεση στα λεγόμενα μας την "αθώα" αναφορά στο 1975? Ή μήπως την χιλιοειπωμενη παπατζα περί "ανύπαρκτων" ΚΚ με τα οποία συνεργάζεται το ΚΚΕ?
Προσπαθήστε λίγο περισσότερο είστε και μορφωμένος άνθρωπος... Α, γράψτε και για τον "αντισημιτισμό" του Στάλιν, ξέρετε εσείς...

ΡΓ

Ανώνυμος είπε...

Νιώθω ότι ο ειλικρινής, κριτικός κ ανοικτός διάλογος βοηθά ώστε τέτοιες παρεμβάσεις όπως της κωλοφυλλάδας του Ψαρά να αποδεικνύονται αμέσως πόσο γελοίες κ κάλπικες είναι. Μόνο με τετοιο διάλογο μπορούν να οικοδομηθούν ειλικρινείς κ στέρεες σχέσεις που να είναι κ χρήσιμες για το παγόσμιο κίνημα. Κ ειλικρίνεια κ συντροφικότητα σημαίνει ότι κ αυστηρός μπορεί να είναι κάποιος όταν απαιτείται.

Από εκεί κ πέρα σύμφωνα με τη περιορισμένη προσωπική μου εμπειρία, οι κάτοικοι της Ιβηρικής (περιλαμβάνω κ τους Ισπανούς-με μεγάλη επιφύλαξη όμως για τους Καταλανούς) είναι όντως-όσο παράξενο κι αν ακούγεται-πιο κοντινοί σε μας από ότι οι Ιταλοί. Θα έλεγα ότι οι Ίβηρες (κ συνεπακόλουθα οι Λατινοαμερικάνοι-αν κ εξαιρώ κάπως τους Βραζιλιάνους) είναι ότι πιο κοντινό-μετά τους Αλβανούς (κ ίσως τους Τούρκους)-στους Έλληνες. Οι Πορτογάλοι πάνε να μας προσεγγίσουν κάπως κ σε ένα χαρακτηριστικό της μουσικής μας. Έχουν κι αυτοί μεγάλο όγκο λυπητερών τραγουδιών. Δε πρέπει όμως να μας φτάνει κανείς σε αυτό τον τομέα. Δε νομίζω να υπάρχει άλλος λαός που να μερακλώνεται με στίχο όπως "Η ζωή εδώ τελειώνει" ή που γαμήλια γλέντια να ξεκινούν με μοιρολόι όπως συμβαίνει σε περιοχές εδώ (περήφανος ηπειρώτης γαρ).

ρα

Νίκος Σαραντάκος είπε...


Φίλε ΡΓ, η διαστρέβλωση δεν είναι καλό πράγμα. Βάζεις σε εισαγωγικά τη λέξη "ανύπαρκτων" που όμως εγώ δεν τη χρησιμοποίησα. Εγώ λέω σαφώς και όχι κουτοπόνηρα ότι τα περισσότερα ΚΚ της Πρωτοβουλίας δεν είναι μαζικά και έχουν πολύ μικρή απήχηση στον λαό της χώρας τους. Κάνω λάθος; Αν είναι παπάτζα αυτό που λέω, δεν είναι δύσκολο να με αντικρούσεις. Ποιο ΚΚ από τα 30 της Πρωτοβουλίας, εκτός από το τσέχικο και το ελληνικό, έχει, ας πούμε, κοινοβουλευτική εκπροσώπηση; Υπάρχει άλλο; Εγώ με μια πρόχειρη ματιά δεν βρήκα, αλλά μπορεί να πέφτω κι έξω.

ΥΓ Και για τον αντισημιτισμό του Στάλιν, αν και δεν είναι καλό να μπλέκουμε τα ιστολόγια, εγώ έγραψα ότι "ο αντισημιτισμός στη σταλινική περίοδο ήταν περιθωριακός". Αν έχεις άποψη ότι ήταν κυρίαρχος, το συζητάμε.

Ανώνυμος είπε...

Παντως το εξωφυλλο του Οδηγητη συντροφε και συμπατριωτη Ρα εγω θα το κορνιζαρω κι εσυ λεγε οτι θες .

"Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε, και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε."

Επιτελους Στελαρας!!!

Гриша

Αναυδος είπε...

παντως ο Σαραντακος εξελισσεται στο επίσημο τρολ των φιλοΚΚΕ μπλογκ Που τον βρισκεις που τον χανεις να σχολιαζει η εδω η στο LR

Ανώνυμος είπε...

Παρεξηγησες-δεν το ειπα με ειρωνικη διαθεση. Κ στελαρας κ διονυσιου κ ακης πανου (ηπειρωτης) κ μοιρολοι βεβαια πρωτα κ κυρια. Υπαρχει ομως κ η πτυχη του να ακουγεται πχ το "η ζωη εδω τελειωνει"-να ακουγεται ως κι απο τον Τσαλικη-κι απο κατω στην πιστα να χορευουν καμια τριανταρια ταυτοχρονα (καποιοι τσιφτετελοειδως) κ αλλοι 100 νοματαιοι να τους χειροκροτουν γονατιστοι χασκογελωντας-θεαμα που σιγουρα σηκωνει ειρωνεια.

ρα

Ανώνυμος είπε...

Έχει μια αλήθεια σ'αυτά που λέει ο σαραντάκος, με αρκετό περήφανο ύφος μάλιστα. Αυτός και η φάρα του έκαναν εξαιρετική δουλειά στο να διαλύουν κκ ανά την ευρώπη.

Ijon Tichy

ΥΓ1: Να μην πιάσουμε τώρα τους ορισμούς του τι σημαίνει "μαζικό κομμουνιστικό κόμμα", και τι σημαίνει "μαζικό κόμμα" γενικώς. Μπορεί πχ κάποιος να ρωτήσει αν ο συριζα είναι ή όχι μαζικό κόμμα, έχει την πλάκα του το θέμα.
ΥΓ2: Το ΚΚ Ρωσίας που συμμετέχει στην πρωτοβουλία δεν έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση; Ξέρω τώρα, βρωμοασιάτες.

Ανώνυμος είπε...

Κατανοητο.Το θεμα και το προβλημα βεβαια δεν ειναι οταν καποιος μερακλωνει με το η ζωη εδω τελειωνει...αλλα και πως.

Με Τσαλικη παντως και εν μεσω λελουδων οχι εχεις δικιο.Εκει χαλαει πολυ αισθητικα.
Και μιας και αναφερθηκαμε στην Ηπειρο,..να ζησουν οι Κουκλιοι Ιωαννινων και η Γρανιτσοπουλα Δωδωνης!!!


Гриша

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Τίχυ, μη βάζεις στο στόμα του άλλου λόγια που δεν τα είπε, όπως βρωμοασιάτες. Ποιο ΚΚ Ρωσίας εννοείς; Το κόμμα του Ζιουγκανόφ, δηλαδή το ΚΚΡΟ, ασφαλώς είναι μαζικό κόμμα και έχει κοινοβ. εκπροσώπηση, αλλά, εκτός λάθους, δεν είναι στην Πρωτοβουλία. Στην Πρωτοβουλία είναι το ΚΕΚΡ, δηλαδή το κόμμα του Τιούλκιν, το οποίο νομίζω πως δεν έχει εκπροσώπηση στη Δούμα. Βέβαια, επειδή μιλάμε για τη Ρωσία, είχε πάρει 2,2% και 1,5 εκατ. ψήφους πριν από δεκαπέντε χρόνια που είχε κατέβει σε εκλογές. Αν είχε σήμερα αυτή τη δύναμη, θα το χαρακτήριζα 'μαζικό'. Στην Πρωτοβουλία είναι και άλλο ένα ρωσικό κόμμα, το ΚΚΣΕ/Ρ, που είναι επίσης εκτός Βουλής.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Πολύ καλά τα περισσότερα σχόλια των σφων αναγνωστών (πλην μερικών εξαιρέσεων).

Red Star κι εγώ αυτά τα σημεία θα επεσήμαινα ως σημαντικές διαφορές με την πορτογαλία. Το παραδοσιακό δικομματικό σκηνικό τους δεν έχει δεχτεί ισχυρό πλήγμα, δεν ξέρω αν θεωρούν οι πορτογάλοι σύντροφοι πως υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο για τις επόμενες εκλογές κι αυτή η εκτίμηση επηρεάζει αντίστοιχα και την τακτική τους. Εμείς εδώ είχαμε πληρώσει ακριβά τέτοιες αυταπάτες κατά το παρελθόν πάντως. Περιμένω με ενδιαφέρον και τη συνέχεια του σχολίου σου.

ΝΣ και εγώ έχω μερικές πρόχειρες προβλέψεις για το σύριζα, αλλά δε σκόπευα να τις κάνω θέμα.
Σήμερα ίσως να είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο ΚΕΑ αλλά μπορεί σύντομα να μην είναι το ισχυρότερο μεταξύ των συμμάχων του, όσο τους ψάχνει στους κόλπους της σοσιαλιστικής διεθνούς και της μετεξέλιξής της και στις σ/δ κυβερνήσεις μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών.
Επίσης είναι ζήτημα ποια κριτήρια υιοθετούμε για να δούμε τη δύναμη ενός κόμματος. Καταλαβαίνω πχ πως ο σύριζα έχει μεγαλύτερα εκλογικά ποσοστά από το κκε, αλλά είναι και πιο μαζικός; Αυτό προκύπτει πχ από τον αριθμό των μελών του ή από τον κόσμο που κινητοποιεί σε απεργίες και σε πορείες; Το 19' η κομιντέρν ιδρύθηκε από σχετικά μαζικά κκ; Δε λέω προφανώς πως το κκε είναι στο ύψος των μπολσεβίκων, αλλά με αυτή τη λογική μήπως τελικά είχε δίκιο ο κάουτσκι και τα πολύ μαζικά σ/δ κόμματα της β' διεθνούς; Ή μήπως το κκ κίνας (αυτό πια και αν είναι μαζικό); Και τέλος πάντων, από πού προκύπτει ότι θα κοπούν οι επαφές και οι σχέσεις με το κκπ; Και μιας και το 'φερε η ανάρτηση ποια είναι η γνώμη σου για το κείμενο της ΕτΣ και τη σκοπιμότητά του;

ΦΚ, διάβασα δύο επιπλέον φορές το κείμενο και τα σχόλια -μήπως και μου είχε ξεφύγει κάτι, αλλά δεν- κι ανάθεμα αν μπόρεσα να καταλάβω σε ποιον και σε τι ακριβώς θες να απαντήσεις στο δεύτερο σχόλιό σου. Εκτός δηλ και αν κάνεις εσωτερικό μονόλογο, που το θεωρώ και το πιο πιθανό, για να πω την αλήθεια.

Ανώνυμος είπε...

Μόλις τώρα βρέθηκα μπροστά στον υπολογιστή μου και ήμουν έτοιμος να απαντήσω στον κύριο Σαραντάκο, αλλά η τοποθέτηση του Μπρέζνιεφ με καλύπτει σε ικανοποιητικό βαθμό. Το ύφος του δε είναι πολύ καλύτερο από το δικό μου...

ΡΓ

ΥΓ. Μια μόνο παρατήρηση. Πως θα κρίνατε ένα σχόλιο τύπου "άκουσα κάτι από κάποιον σε μια ρούγα και μετά κάποιοι κυνήγησαν κάποιους περίεργους και ο τάδε μεγάλος συγγραφέας, βραβευμένος τρις στη χώρα του τελικά δεν μίλαγε, και ένας τύπος - τέρας έφαγε ένα μικρό παιδάκι κλπ. κλπ.. Αλλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΓΛΑΦΥΡΑ (και αναπόδεικτα) ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟ!". Εν πάσει περιπτώσει απάντηση πήρατε στο άλλο ιστολόγιο. Εδώ το ανέφερα γιατί δεν άντεξα τη συνδικαλιάρικη κουτοπονηριά σας. Αυτή την τακτική της δημιουργίας εντυπώσεων με δήθεν "αθώες" εκφράσεις και για το δια ταύτα τίποτα... Τελικά όλοι οι "πρώην" ίδια μεθοδολογία χρησιμοποιείτε! Λίγη ποικιλία ρε παιδιά!

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

ενα ΚΚ δεν κρινεται απο τα ποσοστα στης εκλογες για το ποσο μαζικο ειναι αυτο φαινεται απο αλλους δει κτες που ειναι περισοτερο σημαντικη αλλωστε η διαβρωτικη δουλεια του οπο ρτουνισμου και η καταστροφη ΚΚ διαχ ρονικα ειναι η μεγαλη τους προσφο ρα στον καπιταλισμο αυτο προσπαθουν αλλωστε και σημερα με το ΚΚΕ αλλα δυστηχως για αυτους ειναι πολυ αργα για ρεβανς αφου δεν τα καταφεραν στην παρανομια και στην πολιτικη προσφυγια μη καρταρενε να λυγισουμε

Ανώνυμος είπε...

Αν το κκσε/ρ είναι διαφορετικό πάω πάσο, δικό μου το λάθος. Αν και υπάρχουν και άλλα ζητήματα (όπως πχ το ότι οι σχέσεις του κκε με άλλα κκ δεν περιορίζονται σε αυτά που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία).

Παρ'αυτά μου κάνει εντύπωση το ότι παρεξηγήθηκες από το "βρωμοασιάτες" και όχι από την κατηγορία για την προσπάθεια διάλυσης των κκ ανά τον κόσμο. Φαίνεται ότι έπεσα μέσα στο περήφανο ύφος που εντόπισα.

Τώρα για το τι είναι μαζικό και τι όχι απάντα πρώτα αν θεωρείς τον συριζα σήμερα μαζικό κόμμα (που σε ρωτάει -- κάπως πιο έμμεσα -- κι ο σφυροδρέπανος) και μετά πάμε παρακάτω.

Ijon Tichy

Νίκος Σαραντάκος είπε...


Σφυροδρέπανε, ασφαλώς δεν είναι μόνο η κοινοβουλευτική παρουσία το μοναδικό κριτήριο για να κρίνεις ένα επαναστατικό ή έστω ένα αριστερό κόμμα -γιαυτό κι εγώ προτίμησα τον ασαφή όρο "μαζικός". Ασφαλώς επίσης υπάρχουν και άλλα κριτήρια (αριθμός μελών, συμμετοχή σε απεργίες κτλ.) αλλά αυτά δεν είναι εύκολο να τα μετρήσεις, ιδίως για ξένες χώρες. Από την άλλη, δεν θα διαφωνήσεις πιστεύω μαζί μου πως κάποιο ρόλο παίζει και η απήχηση που έχει ένα κόμμα στο εκλογικό σώμα. Να βάλουμε σαν κριτήριο της μαζικότητας ένα ποσοστό 1% σε πρόσφατες εκλογές; Ένα τέτοιο ποσοστό συνήθως δεν δίνει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση αλλά σημαίνει πως το κόμμα έχει μια παρουσία και μια επιρροή. Ακόμα κι έτσι, λιγοστά κόμματα της Πρωτοβουλίας μπορούν να θεωρηθούν μαζικά (δηλ. με πάνω από 1%) -αν αυτό δεν σε προβληματίζει, εγώ πάω πάσο. Αν σε προβληματίζει και δεν το λες σε δημόσιο χώρο, δεν σε αδικώ, κι εγώ έτσι έκανα.

Το άρθρο της ΕτΣ βασίζεται φαντάζομαι σε αυθεντικό κείμενο που διέρρευσε. Πώς να το κρίνω; Εφημερίδα είναι, αποκαλύψεις κάνει, δεν νομίζω ότι έχει κάποια σκοπιμότητα, πέρα από το να βγάλει λαβράκι. Προσωπικά δεν τη συμπαθώ και πολύ, άλλωστε γράφουν διάφοροι σημιτολάτρες, ξανθούληδες, γλωσσαμύντορες κτλ. και επιπλέον δεν έχει και εκδοτική γραμμή -πέρα από μια γενική υποστήριξη στον Σύριζα στους κεντρικούς τίτλους της.

Ο Σύριζα, που δεν είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο ΚΕΑ (έχουμε τους σ. από τη Μολδαβία), μπορεί πράγματι να εξελιχτεί σε μέινστριμ σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μπορεί και όχι, αλλά αυτό δεν είναι το άμεσο ερώτημα.

Αμεσότερο ερώτημα, που πρέπει να απασχολεί και το ΚΚΕ, είναι η στάση που θα κρατήσει το ΚΚΕ σε ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης με κορμό τον Σύριζα. Αν, όπως όλα δείχνουν, το ΚΚΕ κρατήσει στάση σκληρής αντιπολίτευσης και όχι κριτικής υποστήριξης όπως έκαναν τα περισσότερα ΚΚ στην ιστορία (*), τότε η ήττα θα είναι συντριπτική για το ΚΚΕ. Πιθανώς και για την κυβέρνηση, για τον Σύριζα, για την αριστερά, για το εργατικό κίνημα, αλλά σίγουρα για το ΚΚΕ. Δεν με ενδιαφέρει να σας πείσω, αλλά πρέπει να το συζητήσετε -αν θες, μπορείς σε κανα μήνα να βάλεις σχετικό άρθρο.

(*) Ο Λένιν σύστηνε στο ΚΚΜΒρετανίας να στηρίξει το Εργατικό Κόμμα. Το ΚΚ ΗΠΑ στήριξε Ρούζβελτ. Το ΚΚΕ έκανε το ΠΑΜΕ (1936) και το σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα. Το ΚΚΓ έκανε Λαϊκό Μέτωπο. Το ΚΚΙσπανίας στήριξε σοσιαλιστές. Το ΚΚ Αργεντινής στήριξε Περόν. Το ΚΚ Χιλής στήριξε Αλιέντε. Το ΚΚ Γαλλίας στήριξε Μιτεράν. Τα ΚΚ των αραβικών χωρών στήριξαν Νάσερ και Μπάαθ. To ΑΚΕΛ στήριξε Μακάριο, Κυπριανού, Βασιλείου, Τάσο Παπαδόπουλο. Τα ΚΚ Συρίας σήμερα στηρίζουν Άσαντ. Το ΚΚ Νότιας Αφρικής στηρίζει την κυβέρνηση της χώρας. Τα ΚΚ της Λατινικής Αμερικής στηρίζουν τις διάφορες αριστερές κυβερνήσεις των χωρών τους.

Η ενδεχόμενη άρνηση του ΚΚΕ να στηρίξει την ενδεχόμενη ιστορική κυβέρνηση θα είναι πρωτοφανές ιστορικό λάθος μνημειώδους σημασίας. Το ΚΚΕ θα φτύσει όλη την παράδοση και την ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος αν το κάνει. Αν θες λοιπόν, ανέβασε ένα άρθρο να το συζητήσετε κάποτε -και υπόσχομαι να μην πάρω μέρος. Συζητήστε το και σε κλειστές λίστες, αν έχετε.

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

το να συμμετεχει η να στηριξη τετοια κυβερνηση που περιγραφης το ΚΚΕ με την εμπειρια που υπαρχει θα ητανε εγκλημα.αυτο που αποκυρητουμε σιγου ρα ειναι η ιστορια του οπορτουνισμου γιατι πουθενα δεν εγινε σοσιαλισμος με σταδια πουθενα στον κοσμο.αντιθε τα τα ΚΚ ενσωματωθηκαν στο συστημα και εσωσαν τον καπιταλισμο. τωρα το αν θα ειναι ηττα για εσας αυτο ειναι δικο σας προβλημα

Νίκος Σαραντάκος είπε...


Υστερόγραφο στο προηγούμενο δικό μου:

Φυσικά, πολλές από αυτές τις στηρίξεις/συνεργασίες κατέληξαν σε τραγωδίες, είτε για το ΚΚ είτε για το κίνημα της χώρας. Όμως, τα ΚΚ διάλεξαν τη στήριξη, παρόλο που ήξεραν τα ιστορικά προηγούμενα, διότι ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να αποποιηθούν την ευθύνη -και ήξεραν ότι η κακή έκβαση θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς, και χωρίς τη στήριξη

Ανώνυμος είπε...

Το ΚΚΓ στηριξε Μιτεραν. Προς Θεου, μη φτυσει το ΚΚΕ τετοιο παραδειγμα πετυχημενης τακτικης... (μιλαμε-μη ξεχνιομαστε- για τον ιδιο Μιτεραν που πριμοδοτουσε το Λεπεν)

ρα

Ανώνυμος είπε...

ΚΚΕ, το καθηκον σου εν ετει 2014 ειναι να γινεις ο αριστερος στυλοβατης του καπιταλισμου στη χωρα σου. Δες τα προαναφερθεντα κομμουνιστικα κομματα τι καλα που το καταφεραν στις χωρες τους δεκαετιες πριν!

sniper

Ανώνυμος είπε...

Κυριε Σαραντακο σε ολα τα παραδειγματα που δωσατε η καταληξη και των ΚΚ και των λαων ηταν τραγικη. Σε ολα ομως. 100% επιτυχια ειχατε στα παραδειγματα προς αποφυγη! Επιτρεψτε μας παραδοση του κομμουνιστικου κινηματος να θεωρουμε την οκτωβριανη επανασταση που ανετρεψε την ΠΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Παραδοση του Κομμουνιστικου κινηματος ειναι ο ΔΣΕ, ο ΔΣΙ,ο αγωνας του κορεατικου και βιετναμεζικου λαου , ο Τσε και ο κουβανεζικος λαος, ο Τελμαν και το ηρωικο ΚΚΓερμανιας, οι Κινεζοι επαναστατες κλπ. Οσο για το τι ειπε ο Λενιν στο ΚΚΜΒ. Ο Λενιν στον αριστερισμο που ηταν εισηγηση σε ΚΔ αντιπαλευει σωστα αντιληψεις λαθεμενες της εποχης. Αντιληψεις συμμετοχης στα συνδικατα,το αστικο κοινοβουλιο και αντιληψεις για τους ελιγμους-συμβιβασμους. Καμια απο αυτες τις λαθεμενες αντιληψεις δεν υοθετειται απο το ΚΚΕ σημερα. Στο κομματι για τους Αγγλους ο Λενιν λεει καταρχην οτι οσα προτεινει ειναι με βαση την ληψη εικονα που εχει για την Αγγλια. Μετα λεει οτι τα 3 ΚΚ πρεπει να ενωθουν και να στηριξουν κριτικα το μαζικο εργατικο κομμα καθως αυτα ειναι πολυ μικρα σε δυναμη. Συμπερασμα στο σημερα οπως ανεφερες κ. Σαραντακο αυτο τυφλα ακολουθηθηκε σε πολλες περιπτωσεια και δεν επιβεβαιωθηκε πουθενα!0% το ποσοστο επιτυχιας! Ωστοσο και να μην ηταν ετσι μπορει να μεταφερουμε ετσι μηχανιστικα αυτη την ταλτικη σημερα στην Ελλαδα? Τα σοσιαλδημοκρατικα κομματα της εποχης ηταν πραγματικα μαζικα εργατικα κομματα κατι σαν το ΠΑΣΟΚ του 81 με δομη , μελη εργατες και κυριαρχια στα συνδικατα. Το εργατικο κομμα Αγγλιας ηταν μαζι με το SPD το καμαρι της σοσιαλδημοκρατιας. Εχει σχεση αυτο με το σημερινο ΣΥΡΙΖΑ? Περα απο εκλογικο ποσοστο ο ΣΥΡΙΖΑ πουθενα αλλου δεν πλησιαζει το ΚΚΕ σε μαζικοτητα και σε δραστηριοποιηση μαζων. Αρα το παραδειγμα σας ειναι και αστοχο περα απο λαθεμενο. Το αν θα γνωρισει ηττα το ΚΚΕ θα το δουμε λοιπον. Εγω πιστευω οτι η σταση του το 2012 ηταν ιστορικη και παρακαταθηκη για το κινημα και το λαο. Ειδομεν λοιπον.

ratm

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

και μονο το παραδειγμα του ΕΑΜ ειναι αρκετο για να δειξη τα καταστροφικα αποτελεσματα πολιτικον συνεργασιον με τους οπορτουνιστες το κινημα δεθη κε χειροποδαρα με την αστικη ταξη στο ονομα της εθνικης ενοτητας και ενω μπορουσε να παρει την εξουσια την μερα που εφυγαν οι γερμανοι οδη γηθηκαμε στα ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ με τους χειροτερους ορους.ψαξε αλλου για θυματα φιλε σαραντακο τωρα οτι ψαχνεις για τη ρεβανς του 1968 1991 με τη γλυκα θα μεινης

Ανώνυμος είπε...

Για τις "αποκαλύψεις" της ΕτΣ απάντησε το 902. Όσο για τον σβέρκο ανέφερα πριν ότι το 19ο συνέδριο το κάλυψε και εκ μέρους του ρ/σ "στο κόκκινο". Αυτά για τις συμπάθειές σου.

Για τον συριζα που "μπορεί να εξελιχθεί σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μπορεί και όχι", δεν έχω να σχολιάσω κάτι. Τι θα έλεγες στην τελική ώντας χωμένος μέχρι τον λαιμό στον βούρκο;

Το τελευταίο που αναφέρω και αποχωρώ από την συζήτηση μαζί σου (γιατί δεν έχει απολύτως κανένα νόημα) είναι ότι μας τρολλάρεις κανονικότατα με το μάθημα ιστορίας που ήρθες να δώσεις εδώ. Τα παραδείγματά σου τα λένε όλα. ΚΚΗΠΑ (αυτό κι αν πρόκοψε, ούτε 600 μέλη σε όλες τις ηπα δεν έχει πλέον), ΚΚΓ, ΚΚΙ και δεν συμμαζεύεται. Η διπροσωπία σου δε είναι απλώς σιχαμένη. Απ'τη μια τα όσα έχετε γράψει για την συρία, και να σου τώρα το καλό κκ συρίας που στηρίζει τον (σφαγέα;) ασάντ. Θυμήθηκες και το κκ να, όταν η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει δολοφονούσε εν ψυχρώ απεργούς για τα συμφέροντα πολυεθνικής, ήταν το κακό κκε που διατηρούσε σχέσεις μαζί του, όταν όμως του άσκησε κριτική για αυτές του τις κινήσεις έγινε ξανά κακό και σεχταριστικό που παίρνει τον λάθος δρόμο ενάντια στα διδάγματα του διεθνούς κομ. κινήματος.

Ijon Tichy

Ανώνυμος είπε...

@sarantakos

ναι έχεις δίκιο, αναφερόμουν στο κριτήριο ορθότητας της γραμμής που ανέφερε ο ΡΓ.

ΥΓ, εσωτερικός μονόλογος; Ο Τζέιμς Τζόυς είμαι;

φιλήδονο κουκί

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Ratm, σίγουρα θα δούμε, και μπορεί να έχεις δίκιο εσύ.

Ωστόσο, ξέρεις κάτι άλλο που κάνει εντύπωση; Σήμερα που μιλάμε, σε πολλές (μη σοσιαλιστικές) χώρες του πλανήτη υπάρχουν κυβερνήσεις αριστερές, με όσα εισαγωγικά θες να βάλεις στη λέξη (ή: αντιμπεριαλιστικές, αντιδυτικές, αντιαποικιακές, αντιξερωγώ). Λατινική Αμερική, Νότια Αφρική, Ουκρανία, Λευκορωσία κτλ. Σε όλες αυτές τις χώρες, τα τοπικά ΚΚ, τα οποία μάλιστα έχουν σχέσεις με το ΚΚΕ, υποστηρίζουν την αριστερή (με ή χωρίς εισαγωγικά) κυβέρνηση -αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με. Σε πολλές χώρες μάλιστα, συμμετέχουν στην κυβέρνηση αυτή και στην κοινοβουλευτική ή προεδρική πλειοψηφία.

Μόνο το ΚΚΕ αρνείται εκ προοιμίου κάθε στήριξη. Αυτή η δογματική στάση μπορεί να σας προκαλεί περηφάνια, αλλά σκεφτείτε μήπως μοιάζετε με εκείνο τον οδηγό που πήγαινε ανάποδα στην εθνική οδό και νόμιζε ότι όλοι οι άλλοι έχουν τρελαθεί. Εσείς νομίζετε ότι (μόνοι από τα κόμματα που βρέθηκαν απέναντι στο δίλημμα) βρήκατε την απάντηση που σώζει την τιμή του διεθνούς κομμ. κινήματος, αλλά προσέξτε μη γίνετε η επαίσχυντη εξαίρεση του διεθνούς κομμ. κινήματος.

Αν και, σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο (που εγώ δεν το θεωρώ σίγουρο) μιας αριστερής κυβέρνησης, αν αυτή δεν καταρρεύσει αμέσως, θα δρομολογήσει τέτοιες φυγόκεντρες τάσεις μέσα στο ΚΚΕ που δύσκολα θα αποφύγει τη διάσπαση -όπως φάνηκε μέσα σε έναν μόνο μήνα το 2012.

Ανώνυμος είπε...

@ΝΣ

Κατα την άποψή μου, υπάρχουν δύο επίπεδα ανάγνωσης

α)το κοινοβουλευτικό (ψήφοι, ποσοστά, πολιτικές συμμαχίες κτλ΄)
β)ο δρόμος

Στις μέρες μας δεν ταυτίζονται πια όπως στις προηγούμενες δεκαετίες και δεν είναι απλό να απαντηθεί το γιατί. Ένα παράδειγμα είναι ότι η συγκυβέρνηση με το ζόρι θα βγάλει στις σημερινές συνθήκες ένα 15% (και πολύ λέω) αλλά κυβερνά με "σιδηρά" πυγμή και πρακτικά χωρίς αντίπαλο.

Στο θέμα μας λοιπόν. Στα παραδείγματα που αναφέρατε, τα ΚΚ διαλύθηκαν μετά τις συμμαχίες ή κριτικές συμπορεύσεις είτε αφομοιώθηκαν, σχεδόν παντού. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η λύση.
Όμως και στον "δρόμο" (που θα μπορούσε να επιβάλλει λύσεις "από τα κάτω" τα πράγματα δεν είναι καλά αφού έχει επικρατήσει η γενικευμένη δυσπιστία του κόσμου απέναντι σε στενά συντεχνιακές λογικές (να μην απολυθούμε εμείς ή να μην γίνουν περικοπές σε εμάς), που ακολουθούνται δυστυχώς και από τις ταξικές δυνάμεις.

Εκ των πραγμάτων, το ΚΚΕ είτε κάνει κριτική συμπόρευση στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε γίνει "χάνι της Γραβιάς" θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα.

Το σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα μιας και το ανέφερες ήταν μια κίνηση που έδειχνε την απειρία του (νεαρού τότε) Ζαχαριάδη, ούτε την βασιλομεταξική δικτατορία απέτρεψε, ούτε το ΚΚΕ έσωσε αφού το διέλυσε ο Μανιαδάκης. Και αν οι κομμουνιστές στην κατοχή δεν συγκροτούσαν το ΕΑΜ, το ΚΚΕ θα είχε αφανιστεί προ πολλού, είτε μας αρέσει είτε όχι...

φιλήδονο κουκί


Ανώνυμος είπε...

Συμφωνω, αλλωστε ως στοιχειο της ταυτοτητας ανεφερα αυτα τα τραγουδια, κατ αντιστοιχια-μακρινη ισως-των fados που εχουν οι Πορτογαλοι. Κατα τα λοιπα στηριζω Κουκλιους (βρεχομαστε απο το ιδιο ποταμι) αλλα δυστυχως τη γρανιτσοπουλα δωδωνης δεν την ξερω (απο γρανιτσοπουλα ξερω μονο αυτη του πρωην δημου Μολοσσων-νυν Ζιτσας αν δεν απατωμαι)

ρα

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Τέτοιο ρετρό πασόκ, δεν το φανταζόμουνα. Περίμενα περισότερη φαντασία....
Ακου, λέει: "Αμεσότερο ερώτημα, που πρέπει να απασχολεί και το ΚΚΕ, είναι η στάση που θα κρατήσει το ΚΚΕ σε ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης με κορμό τον Σύριζα"!!!
Βρε......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Σα να ακούω τώρα τα αποθρασυμμένα πασόκια εποχής '81, να μας θέτουν ακριβώς το ίδιο (...μα το ίδιο, γαμώτο;!;!) ερώτημα για τον β' γύρο των βουλευτικών!
Μικροαστοί, τρέμετε γιατί ξέρετε πως το ΚΚΕ ετοιμάζεται όχι για την επομένη μέρα του Σύριζα, που είναι ο φασισμός, αλλά για την επομένη μέρα του φασισμού, που κλωθογυρίζετε.
Δε θα σας σώσει ο φασισμός από τον βλοσυρό μπολσεβίκο.
Καταρρέουσα κοινωνική τάξη, δεν έχετε καταλάβει σε τι εποχή ζείτε.
Καρτεράτε και θα δείτε.

Ανώνυμος είπε...

Ας παμε στο σημερα λοιπον. Σημερα το ΚΚΒραζιλιας στηριζει μια αντιλαικη σοσιαλδημοκρατικη κυβερνηση. Μαλιστα στελεχος του ειναι υπουργος δημοσιας ταξης τη στιγμη που οι τεραστιες λαικες διαμαρτυριες καταστελονται με αγριοτητα λογω μουντιαλ. Σημερα το ΚΚΝΑ στηριζει μια κυβερνηση η οποια γαζωσε με την αστυνομια τους ανθρακορυχους. Το ΚΚΓαλλιας στηριξε τπν Ολαντ στο 2ο γυρο και ετοιμαζεται να συνεργαστει μαζι του στις τοπικεα εκλογες. Αυτη η τακτικη του ομως εχει φερει τους φασιστες της Λεπεν 1ο κομμα και δε νομιζω οι εργαχομενοι Γαλλοι να εκτιμουν τη στηριξη στον Ολαντ που εχει επιβαλει πρωτογνωρα μετρα λιτοτητας ενω εχει προλαβει να κανει και μια επεμβαση στο Μαλι.(αυτο θα πει ανεμος αλλαγης!) 1 απο τα 2 ΚΚ στη Δανια στηριζει την κυβερνηση αν τα ξερω καλα. Επισης και εκει διαβασα προσφατα για μετρα λιτοτητας. Και τελος το ΚΚΒενεζουελας αν μπορουσε να αποχωρησει χωρις να χρεωθει την ανοδο του αμερικανοθρεμενου τσογλανιου του Καπριλες θα το ειχε κανει. Το ΚΚΒ δεν ειναι σαν τους ξεφτιλες τους Γαλλους ωστοσο αυτη η τακτικη το εχει φερει σημερα στο μπρος γκρεμος και πισω ρεμα. Ενω επι Τσαβες ειχε τεθει το ζητημα της αυτοδιαλυσης του και διαχυσης στο συνασπισμο του Τσαβες. Τα δεμενα χερια του ΚΚΒ απεφυγε λογω της ιδεολογικης του ωριμανσης το ΚΚΕ. Αν και ειναι ιεροσυλια να συγκρινει κανεις τον αναμφιβολα χαρισματικο και με αγνες προθεσεις Τσαβες με το αμερικανακι τον Τσιπρα που οσο παει θυμιζει ΓΑΠ.

ratm

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

Τελικα οι οπορτουνιστες εχουνε μεγα λη πλακα. θα εχουμε λεει φυγοκεντρες δυναμεις αν αρνηθουμε να αυτοκτονη σουμε μαζι με τον συριζα.σαραντακο να εισαι ησυχος της αμαρτιες του παρελθοντος με τα σταδια τα πληρωσα με το 2012 χωρις να γινη καμμια διασ παση στο 19ο συνεδριο ολα ψηφιστηκαν ομοφωνα και συνεχιζουμε αν ελπιζης οτι θα επιβιωση μεσα φραξια οπως με τον φαρακο και τον παρτσαλιδη η πλανη σου ειναι τεραστια

Red Star είπε...

Με καθυστέρηση και αφού έχω διαβάσει τόσα ενδιαφέροντα σχόλια, θα συνεχίσω με τη γνώμη που έχω σχηματίσει για τη πολιτική συμμαχιών σε Ελλάδα και Πορτογαλία.

Πρώτα όμως θα σας κουράσω λίγο με αριθμούς.

Αρχικά για κάποια στοιχεία από μια τελευταία πολιτική έρευνα της Pitagorica που έγινε ακριβώς ένα μήνα πριν.

Σε αυτή τα ποσοστά που δίνονται είναι (Σε παρένθεση τα εκλογικά ποσοστά του 2011) για τους μεν Σοσιαλιστές 36,7 % (28.1) δηλαδή σημαντική άνοδος για δε το δεξιό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 25,7 % (38,7).Δηλαδή παρατηρείται η γνωστή και σε μας από το 1981 - 2009 μετακίνηση ψηφοφόρων από το ένα κόμμα του δικομματισμού στο άλλο ,αλλά αθροιστικά αν και με μειωμένο ποσοστό αντέχει ο δικομματισμός.

Το ΚΚΠ ανεβαίνει στο 11,2 % (7.9) ενώ το Αριστερό Μπλόκο έχει μικρότερη άνοδο στο 6,7 % (5.2). Αναλυτικά για όσους ενδιαφέρονται http://www.ionline.pt/sites/default/files/sondagem_28_12_13.pdf)

Επομένως καλώς ή κακώς στη γειτονική Πορτογαλία δικαιώνεται το ΚΚΠ, τουλάχιστον με βάση τα γκάλοπ και χωρίς να ξέρουμε αν θα καταφέρει τελικά να καταγράψει τέτοια ποσοστά και στις κάλπες, έχει σαφέστατο προβάδισμα έναντι των αριστερών οπορτουνιστών.

Αυτό το αναφέρω γιατί θέλουμε δεν θέλουμε , η αποτύπωση της άποψης της κοινής γνώμης σε γκάλοπ (ακόμα και αν είναι διαστρεβλωμένη ή μαγειρεμένη) χτίζει μια "εικονική" εκλογική πραγματικότητα η οποία επηρεάζει, πιέζει στο έναν ή άλλο βαθμό τα κόμματα και τους ψηφοφόρους τους.

Ήθελα τέλος πριν αναφερθώ στις συνεργασίες να θέσω μια ακόμα διαφορά της Πορτογαλίας και τη Ελλάδας που αφορά την μετανάστευση.

Υπολογίζουν στη Πορτογαλία ότι τα τελευταία 15 χρόνια έχουν μεταναστεύσει περίπου 1 εκατομμύριο νέοι κυρίως πολίτες προς τη Βραζιλία, τις πρώην πορτογαλικές αποικίες της Αγκόλα και της Μοζαμβίκης και αλλού.

Έτσι κρατήθηκε σε χαμηλά σχετικά επίπεδα η ανεργία και μετριάστηκαν οι κοινωνικές αναταραχές(αν και οι πολλές πορείες που έγιναν το 2013 στη Πορτογαλία ήταν ογκώδεις και δυναμικές).

Στην Ελλάδα το κύμα μετανάστευσης προς το εξωτερικό ξεκίνησε κυρίως από το 2012 και δεν οι αριθμοί είναι σαφώς μικρότεροι σε σύγκριση με την Πορτογαλία ενώ παράλληλα εδώ και 2 δεκαετίες η Ελλάδα βιώνει ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης προς αυτήν, από τρίτες χώρες.

Επιπλέον στην Πορτογαλία τα 2 μεγάλα κόμματα δεν στηρίχτηκαν τόσο σε ρουσφέτια στο δημόσιο, ώστε να χάσουν μέρος της εκλογικής πελατείας τους, ενώ στην Ελλάδα, και τα μνημόνια και η "προσαρμογή" ήταν πιο βίαιη και το ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν είχαν περιθώρια να περισώσουν το Δημόσιο και τις στρατιές πράσινων και υπαλλήλων του .Αν θυμάστε η πρώτη θυσία που έγινε επί κυβέρνησης ΓΑΠ, 3 μήνες μόλις μετά τη πανηγυρική νίκη του ΠΑΣΟΚ, ήταν οι μισθοί των δημόσιων υπαλλήλων.

Red Star είπε...

(συνέχεια)
Στην ουσία τώρα των συνεργασιών.

Έγραψε ο Νίκος Σαραντάκος μεταξύ άλλων ότι :

"Αμεσότερο ερώτημα, που πρέπει να απασχολεί και το ΚΚΕ, είναι η στάση που θα κρατήσει το ΚΚΕ σε ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης με κορμό τον Σύριζα. Αν, όπως όλα δείχνουν, το ΚΚΕ κρατήσει στάση σκληρής αντιπολίτευσης και όχι κριτικής υποστήριξης όπως έκαναν τα περισσότερα ΚΚ στην ιστορία (*), τότε η ήττα θα είναι συντριπτική για το ΚΚΕ. Πιθανώς και για την κυβέρνηση, για τον Σύριζα, για την αριστερά, για το εργατικό κίνημα, αλλά σίγουρα για το ΚΚΕ"

Επίσης ότι : "
Φυσικά, πολλές από αυτές τις στηρίξεις/συνεργασίες κατέληξαν σε τραγωδίες, είτε για το ΚΚ είτε για το κίνημα της χώρας. Όμως, τα ΚΚ διάλεξαν τη στήριξη, παρόλο που ήξεραν τα ιστορικά προηγούμενα, διότι ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να αποποιηθούν την ευθύνη -και ήξεραν ότι η κακή έκβαση θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς, και χωρίς τη στήριξη"

Περιγράφει δηλαδή ένα αδιέξοδο, έναν μπρος γκρεμό και πίσω ρέμα για τα ΚΚ όπου ,μονόδρομος ήταν ας πούμε ο γκρεμός των συνεργασιών για να μην πέσουν στο ρέμα της απομόνωσης και της κατακραυγής των λοιπών προοδευτικών δυνάμεων που έχασαν το τρένο της εξουσίας εξαιτίας της άρνησης των ΚΚ να συνδράμουν.

Αυτή είναι και η λογική που έχουν πολλοί στο ΣΥΡΙΖΑ ,που μιλούν για νέα Βάρκιζα ή για υπόγεια στήριξη της ΝΔ.Αυτό το έχω ακούσει από πολλούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι από αυτούς μάλιστα δεν το λένε κακοπροαίρετα (μην ξεχνάμε οι περισσότεροι πρώτη φορά ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και αγνοούν την ιστορική πολιτική πραγματικότητα της Ελληνικής αριστεράς).Με απλά λόγια σου λένε το ΚΚΕ καλά τα λέει, καλύτερα ίσως και από το ΣΥΡΙΖΑ,αλλά για να φύγει ο Σαμαράς, πρέπει να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και μετά βλέπουμε ή αν ψηφίσεις ΚΚΕ πείσε το κόμμα σου να στηρίξει άμεσα ή έμμεσα μια κυβέρνηση με κορμό ΣΥΡΙΖΑ.

Με λίγα λόγια και επειδή οι περισσότεροι πλέον ψηφοφόροι του 27 % του ΣΥΡΙΖΑ ,προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ ,συνεχίζουν το ίδιο βιολί που τους έμαθε ο Παπανδρέου , ακόμα και ο καταλληλότερος Σημίτης.Ψήφος στο ΚΚΕ είναι χαμένη, είναι ψήφος στη δεξιά κοκ.

Και καλά αυτοί, οι υπόλοιποι σταθεροί ψηφοφόροι του ΣΥΝ (που πλάκα ,πλάκα μετά την δημιουργία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ είναι ζήτημα αν όλοι μαζί είναι το 10 % του 27 %, δηλαδή ένα μικρό 2-3 %...), δεν θυμούνται ότι η μπάλα του ΠΑΣΟΚ τους έπαιρνε και αυτούς τόσες δεκαετίες που πάλευαν για το 3 % και την είσοδο τους στη βουλή ;

Ας δούμε ένα πιθανό σενάριο : Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ με 30-32 %, αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης.Λογικά με τη σύμπραξη της ΔΗ.ΑΡΙ. (αν μπει στη βουλή),των ΑΝ.ΕΛ. και ίσως κάποιων του ΠΑ.ΣΟ.Κ να συγκροτήσει κυβέρνηση. Το ΚΚΕ θα πρέπει από την πρώτη κιόλας μέρα, όπως έκανε ορθά και με την κυβέρνηση ΓΑΠ-ΠΑΣΟΚ (σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ), να μην δώσει ούτε μια μέρα ανοχής και ανακωχής και να κάνει σκληρή αντιπολίτευση ,ναι ή όχι ;

Το ναι θα σήμαινε συνέπεια και ελπίδα για το λαό.Έχει να φοβηθεί δηλαδή κάτι ο ΣΥΡΙΖΑ αν τελικά σκίσει τα μνημόνια και φέρει την ευημερία στη χώρα ;

Το όχι θα σήμαινε το τέλος του ΚΚΕ.Εμείς οι ψηφοφόροι του θα λέγαμε αντίο.Το ίδιο το ΚΚΕ θα έπαυε να είναι ΚΚΕ.

Μα θα πει κάποιος το 1989-90 δεν άνοιξε μύτη, όλοι μαζί οι Κουκουέδες στηρίξατε το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, κάνατε ότι σας έλεγε η ηγεσία, γιατί όχι και σήμερα ;

Και εκεί πλέον όλοι καταλαβαίνουμε πως αυτό που βίωσε το ΚΚΕ τότε, δηλαδή η απόκλιση προς τα δεξιά και ο κίνδυνος διάλυσης του, είναι πλέον πάθημα και μάθημα που δεν ξεχνιέται.

Το ΚΚΠ πράγματι, δεν βλέπει το αριστερό μπλόκο ως εχθρό.Αυτό φάνηκε και στο κοινοβούλιο, όπου τα βέλη των βουλευτών του έπεφταν αποκλειστικά στον δικομματισμό.

Το ΚΚΠ αν είχε να αντιμετωπίσει ένα παρόμοιο δίλημμα με το ΚΚΕ (υπόθεση εργασίας γιατί το μπλόκο δεν έχει 27%), είμαι σχεδόν βέβαιος πως θα συνεργαζόταν, ή θα έκανε μια ήπια αντιπολίτευση.

Red Star είπε...

(συνέχεια) Τα ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε στο εαυτό μας λοιπόν στο θέμα των συνεργασιών είναι τα ακόλουθα ;

Πόσο εμπιστεύεσαι εαυτέ μου, το ΣΥΡΙΖΑ ; Πόσο ελπίζεις στο ΣΥΡΙΖΑ και το πρόγραμμα του ; Πόσο πιστεύεις ότι θα αλλάξει τη ζωή σου αν φύγει ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και σε κυβερνήσει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ;
Πόσο εμπιστεύεσαι αντίστοιχα το ΚΚΕ και τη προοπτική της Λαϊκής Συμμαχίας ;

Τα διλήμματα επομένως είναι πλαστά, κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα και θα πράξουμε με βάση αυτά που λέει η πολιτική μας συνείδηση.

Ακόμα και αν όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες μας λένε πως υπάρχει γκρεμός και ρέμα μπροστά μας,το ρίσκο θα το πάρουμε όπως παίρνουμε κάθε ρίσκο σε αυτή τη ζωή.Με τη σκέψη , με τη λογική μας, με την καρδιά μας ,με την συνείδηση μας.

Στο κάτω κάτω, μπορεί στο βάθος του γκρεμού ή του ρέματος να μας περιμένει κάτι άλλο από την καταστροφή,ένα δίχτυ ασφαλείας βρε αδελφέ.

Είδαμε τις διαφορές και τις ομοιότητες Ελλάδας, Πορτογαλίας.

Ίσως καταλάβουμε έτσι γιατί κάθε χώρα είναι και μια μοναδική περίπτωση, όπως κάθε άτομο είναι ξεχωριστό.

Η πρωτοβουλία των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων ,κατάφερε να συμφωνήσει σε πολλά και το ΚΚΕ βοήθησε αποφασιστικά σε αυτό.

Και είναι άδικο και αντιφατικό να το χτυπάμε και από δεξιά και αριστερά, κατηγορώντας μια ως υποχωρητικό που αποδέχεται να συνομιλεί με κομμουνιστικά κόμματα "προβληματικά" και από την άλλη ως σκληρό σταλινικό που αποφεύγει να συμφωνήσει στα πάντα,100 % με κόμματα πιο πιστά στο μαρξισμό-λενινισμό όπως το ΚΚΠ.

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

η αναλυση σου ειναι εξαιρετικη. να συμπληρωσω μονο την πειρα απο την ΕΔΑ το ΚΚΕ παρανομο και στην πολιτι κη προσφυγια εκμεταλευτηκε μια χαρα μαδα νομιμης δρασης μαζι με της παρα νομες ΚΟ. ο οπορτουνισμος βεβαια εκα νε την ιδια δουλεια οπως παντα βοη θουμενος απο το 20ο συνεδριο του ΚΚΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΣΤΡΟΦΗ διελυσε τα παντα για χρονια κανοντας την ΕΔΑ ενιαιο κομμα οπορτουνισμος σημαινει γαγκραινα

Αναυδος είπε...

Δεν μπορώ να μην υπογραμμισω την ταυτιση των επιχειρηματων ενός στελεχους του Συριζα (ΝΣ) και του Γ. Πετροπουλου

Από την άλλη να υπενθυμισω στους λατρεις του Συριζα ότι η φυσιογνωμια και πολιτικη που θα ακολουθησει η συμμαχια αυτή είναι δεδομενη και οχι ένα διακυβευμα ουτε θα επηρρεαστει από το μαζικο κινημα για τον απλουστατο λόγο οιτι το κινημα και ο Συριζα εξυπηρετουν διαφορετικα ταξικα συμφεροντα Είναι ένα κομμα δεμενο στο αρμα των μονοπωλιων και της ΕΕ και σε καμια περιπτωση δεν αμφισβητει τον καπιταλισμο Οι οποιες αντιρρησεις του θα εχουν να κανουν με επιμερους πολιτικες που στην καλυτερη των περιπτωσεων να ωφελησουν καποια μικοραστικά στρωματα και μικρο μερος της κρατικης γραφειοκρατιας . Μην ξεχναμε είναι το κομμα που στηριξε και συμπορευτηκε με το ΠΑΣΟΚ στα συνδικατα και στους δημους/νομαρχιες τα τελευταια 20 χρονια και λειτουργησε σαν το αναμενόμενο αναχωμα. Εσχατως εχει τραβηξει τη θετικη προσοχη του αμερικανικου παραγοντα

Να στηριξει το ΚΚΕ μια μελλοντικη κυβερνηση Συριζα σημαινει ότι θα πρεπει να προδωσει την εργατικη ταξη.

Δυστυχως για τον ΝΣ και τους υπολοιπους φιλους το ΚΚΕ εχει απορριψει τη Βαρκιζα σαν τακτικο στοχο ενός κομμουνιστικου κομματος ουτε θεωρει ότι τετοιες συμφωνιες ανοιγουν το δρομο για τον σοσιαλισμο

Αναυδος είπε...

Υγ μην ξεχνατε την κυβερνηση Ζοσπεν με τη συμμετοχη του ΚΚΓ που αναμεσα στα αλλα αιματοκύλησε τη Γιουγκοσλαβια Το ΚΕΑ από δεκανικι της σοσιαλδημοκρατίας μετατρεπεται στη σοσιαλδημοκρατια βοηθωντας στη αυξηση της εκμετάλλευσης της εργατικης δυναμης και στην αναταξη των επιχειρηματικων κερδων σε ολη την Ευρωπη

Νίκος Σαραντάκος είπε...


Σεχτάρ, πού τον ανακάλυψες τον β΄ γύρο σε ελληνικές βουλευτικές εκλογές; Κάτι έχεις μπερδέψει προφανώς. Πάντως, αυτά που λες, εγώ τα άκουσα όχι από Πασόκους αλλά από ανατολικογερμανούς συντρόφους που δεν καταλάβαιναν γιατί χτυπάμε το Πασόκ.

Red Star, πολύ καλή ανάλυση. Κάθε κόμμα πράγματι είναι μοναδικό. Το ΚΚΕ είναι δυο φορές μοναδικό, όμως, διότι είναι το μοναδικό ΚΚ που έχει αποκλείσει εκ προοιμίου την πιθανότητα να στηρίξει αριστερή κυβέρνηση [εξετάζω μόνο τα κόμματα που δρουν σε χώρες όπου κάτι τέτοιο είναι ρεαλιστικό ενδεχόμενο]

Άναυδε, σ' ευχαριστώ για την προαγωγή, αλλά στέλεχος του Σύριζα δεν είμαι.

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

χασαμε τον σαραντακο που ελεγε ωραια οπορτουνιστικα ανεκδοτα τη απεγινε αραγε

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

ο ΛΕΝΙΝ παντως την αριστερη κυβερνη ση ΚΕΡΕΝΣΚΙ που ητανε και απο επανα σταση την ανετρεψε δεν μπηκε μεσα σαραντακο αλλαξε πλευρο θα μουδιασης

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Σαραντάκο,
"...εγώ τα άκουσα όχι από Πασόκους αλλά από ανατολικογερμανούς συντρόφους ...".
Ναι, κι εγώ το είχα ακούσει ΚΑΙ από Σοβιετικούς (Ρώσους), γι αυτό λέμε ότι τα προβλήματα δεν ήταν μόνο δικά μας....
...αλλά εγώ το άκουγα κυρίως από πασόκους γιατί εγώ ΔΕΝ είμαι Ευρωπαίος, και ΔΕΝ έχω δυο αυτιά, το ένα για ν' ακούει (μόνο) απ' τ' ανατολικά! Το σπίτι μας να συγυρίσουμε και για παρέξω βλέπουμε.
Δίκηο έχεις και στο άλλο. Ο "δεύτερος γύρος" δεν αφορούσε βουλευτικές εκλογές (εκεί είχαμε Β κατανομή) αλλά δημοτικές η συγκρότηση συμβουλίων σε φορείς μετά από αρχαιρεσίες. Το "δίλημμα" πάντως μας το έβαζαν όπως το περιέγραψα κι αυτή είναι η ουσία, γι αυτό και δεν το διόρθωσα, όταν το είδα γραμμένο. Αν δεν πνιγόσουνα, όπως πάντα, στις ανούσιες λεπτομέρειες...., ....ίσως να μην ήσουνα και Σύριζα!!! Λέω, τώρα...

Red Star είπε...

@Νίκος Σαραντάκος

Μα ακριβώς για αυτή τη θέση του το ΚΚΕ έχασε το 45 % των ψηφοφόρων και ποσοστών του τον Ιούνιο 2012.Δεν είναι δα κοινό μυστικό τουλάχιστον για μας που στηρίζουμε ΚΚΕ, ότι είδαμε αρκετούς δικούς μας ανθρώπους που το Μάη ψήφισαν ΚΚΕ ,να ψηφίζουν ΣΥ.ΡΙΖ.Α για να χάσει η Ν.Δ.

Το ίδιο έπαθε και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βέβαια, που έχασε το 67 % των δυνάμεων της, ακόμα και η συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ)/Μ-Λ ΚΚΕ ! Να τα λέμε όλα , γιατί και άλλοι αριστεροί έχουν αποκλείσει την συνεργασία με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν είναι μόνο το ΚΚΕ ο γεροπαράξενος της παρέας.

Αλλά υπήρξε και ένα 4,5 % που έκρινε ότι δεν εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι θέλει να αγωνιστεί με το ΚΚΕ και ότι προτιμά το ΚΚΕ μέσα στη βουλή παρά το ΣΥ.ΡΙΖ.Α πρώτο κόμμα να κάνει κυβέρνηση με το Κουβέλη και τους ΑΝ.ΕΛ.

Δηλαδή αν το ΚΚΕ δεν κατέβαινε στις εκλογές για χάρη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α,το 4,5 % θα αθροιζόταν στο 26,7 % και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α θα ερχόταν πρώτος με 31,2 %. Θα συνεργαζόταν με τη ΔΗ.ΑΡΙ. και ίσως και με τους ΑΝ.ΕΛ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ ή θα είχε την ανοχή των τελευταίων.

Δεν ξέρω τι θα κατάφερνε μια κυβέρνηση τέτοια, υποθέσεις θα μπορούσα να κάνω βέβαια...

Αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι η μοναδική ελπίδα του λαού έστω και σε βάθος χρόνου θα είχε απαξιωθεί, διαλυθεί,εξαφανιστεί.Δεν θα υπήρχε ΚΚΕ, για κάποιους θα ήταν ευχάριστο γεγονός, για εμάς όχι.

Και μιλάμε για Ελλάδα, που η ΧΑ με 6 φυλακισμένους βουλευτές εξακολουθεί να έχει μεγάλη απήχηση, μια χώρα που η δεξιά και η σοσιαλδημοκρατία χέρι χέρι με τα μεγάλα συμφέροντα ανά πάσα στιγμή μπορούν να τη βουλιάξουν ακόμα πιο πολύ (πάτο δεν έχουμε πιάσει ακόμα).

Σε μια τέτοια Ελλάδα, χωρίς ένα ΚΚΕ και ένα ΠΑΜΕ ,χωρίς ταξικές δυνάμεις, προσωπικά δεν θα ήθελα να ζήσω, θα προτιμούσα πάρω την οικογένεια μου και να γίνουμε μετανάστες όπου τύχει...

Αλλά εγώ λέω ας κοιτάξουμε λίγο πέρα από το ΚΚΕ, να δούμε τι γίνεται μέσα στον ίδιο ΣΥΡΙΖΑ, πόσοι διαφωνούν με τις προγραμματικές του θέσεις, ας δούμε τον Αλαβάνο, τη ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την υπόλοιπη εξωκοινοβουλευτική αριστερά.Δεν μπορεί όλοι τους να βλέπουν τη μεταμόρφωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α σε κάτι άλλο αναξιόπιστο με μανδύα αριστεράς και να κάνουν λάθος !

Αλλά ας πάμε και σε αυτούς που είναι κοντά στο ΚΚΕ και διαφωνούν με τη Λαϊκή Συμμαχία, ή επιμένουν στο ΑΑΔΜ. Κανείς δεν λέει,ναι στη προοπτική συνεργασίας με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α !

Επομένως ας ψαχτεί ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α λιγάκι και ας μας επιτρέψει σε εμάς τους υπόλοιπους να έχουμε την άποψη μας χωρίς να θεωρούμαστε προδότες.

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Red, αν μετά τις εκλογές του Μαΐου η Αλέκα Παπαρήγα έλεγε ότι εμείς βάζουμε τους εξής τρεις όρους για να στηρίξουμε κυβέρνηση με κορμό το Σύριζα, τι λες ότι θα γινόταν; [τους τρεις όρους τους αφήνω σε σένα] Θα απαξιωνόταν η ελπίδα του λαού;

Μπορεί πάντως και να ερχόταν σε δύσκολη θέση ο Σύριζα. Είχε πει κάποτε ο Παφίλης στη Βουλή, σωστά, "έχετε 27% και δεν έχει γίνει σεισμός". Αυτό πάει και ανάποδα: έχετε ένα (που λέει ότι είναι) αριστερό κόμμα πλάι σας, που το ψηφίζουν οι μισοί σχεδόν πρώην δικοί σας άνθρωποι, και δεν το έχετε εκμεταλλευτεί.


Ανώνυμος είπε...

Μα υπήρχαν κ υπάρχουν-φίλτατε-οι τρεις όροι:

Αποδέσμευση από ΕΕ
Μονομερής διαγραφή όλου του χρέους
Λαϊκή Εξουσία

Αλλους όρους-γιατί άλλους όρους έχετε στο μυαλό σας-κρατήστε τους να τους συζητήσετε με το Σαμαρά.

ρα

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

@ΝΣ, έχεις καταλάβει διαβάζοντας το μπλοκ, πως έχω κάποιο πρόβλημα να εκθέσω και να συζητήσω δημόσια τους προβληματισμούς μου; Δεν υπόκειμαι εξάλλου σε κάποιο δσ να λογοδοτήσω για κάτι, παρά μόνο στην ολομέλεια της κε του μπλοκ και την κριτική της βάσης του.
Αυτό που σίγουρα θα με προβλημάτιζε θα ήταν να είχαμε ως βασικό κριτήριο το ποσοτικό και να ταυτιστούμε πολιτικά με το ιταλικό κκ πχ επί μπερλίνγκουερ -εκτός και αν δε μας προβληματίζει γιατί αυτό το κόμμα έφτασε στη σημερινή του κατάντια. Ή ακόμα το γεγονός ότι δεν ασκούσαμε ουσιαστική κριτική στα μεγάλα και μαζικά κκ των χωρών που οικοδομούσαν σοσιαλισμό. Και σε βεβαιώ πως θα με ενοχλούσε πάρα πολύ να έχω στη βουλή 27% αλλά να μην μπορώ να κινητοποιήσω ευρείες μάζες στο κίνημα. Αν όμως κι εσένα σε προβληματίζει και δεν το λες σε δημόσιο χώρο, δε σε αδικώ, και εγώ το ίδιο μπορεί να έκανα.
Κατά τα άλλα, θεωρώ πως μόλις τώρα βγαίνουμε από την αντεπαναστατική παραζάλη των τελευταίων χρόνων και δε νομίζω πως θα ήταν εφικτό να υπάρχουν μαζικά κι επαναστατικά κκ στην ευρώπη, μένοντας ανεπηρέαστα από ένα τόσο μεγάλο πλήγμα διεθνών διαστάσεων. Η αντοχή του κκε ήταν μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα. Το κριτήριο είναι πώς θα κινηθούν και τι θα κάνουν από εδώ και πέρα.

Αν καταλαβαίνω καλά την πρότασή σου πάντως, θα έπρεπε πιθανότατα και το πορτογαλικό κκ να στηρίξει σήμερα το σχηματισμό κυβέρνησης με τους σοσιαλιστές. Το κκε θα έπρεπε να στήριζε αναφανδόν το πασόκ του ανδρέα στην εποχή του. Και το ντι λίνκε στη γερμανία μια κυβέρνηση του spd -αφού το έλεγαν κι οι σφοι της λδγ. Ευτυχώς βέβαια εδώ έχουμε ζήσει την πείρα από την αλλαγή του πασόκ και γευτήκαμε τη γλύκα. Αλλά είναι ζήτημα τι διδάγματα ακριβώς περιμένουμε να βγάλει ο λαός από αυτή την πείρα, αν δεν τα έχουμε αφομοιώσει εμείς οι ίδιοι πρώτα κι αν δεν καταλαβαίνουμε ποια είναι η 'καταστροφή που μας απειλεί και πώς να την αντιμετωπίσουμε'.
(Παρεμπιπτόντως, ξέχασα να πως πως ο τίτλος της ανάρτησης παραπέμπει ευθέως σε μια μπροσούρα του φώντα λάδη με τον ίδιο ακριβώς τίτλο από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης Ωραία τα έγραφε τότε ο λάδης).

Η δική σου θέση πάντως είναι σαφώς πιο τίμια και καθαρή, από κάποιες άλλες μεσοβέζικες κριτικές για την απεμπόληση της κυβέρνησης του ααδμ και μιας κυβερνητικής πρότασης, χωρίς αποδέκτες. Και από αυτή την άποψη έχει ένα σαφές πλεονέκτημα.

Υγ: όχι μόνο δε λειτουργούμε με κλειστές λίστες και βέτο, όπως οι συνιστώσες, αλλά έχουμε συζητήσει ανοιχτά το θέμα κατά το πρόσφατο παρελθόν, όπως μπορεί να θυμηθεί κανείς εδώ
http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html
κι εδώ
http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2012/04/blog-post_30.html
Υγ2: όχι δεν είναι και τόσο αθώο το δημοσίευμα της ΕτΣ και εξηγώ το γιατί παραπάνω στο κείμενο. Αστική δημοσιογραφία είναι στην ουσία του

Ε τα άλλα έχουν απαντηθεί και από άλλους σφους αναγνώστες, οπότε ας μην επαναλαμβανόμαστε.

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

την τελευταια φορα που συνεργαστηκα με μαζι σας το 1989 κανατε γενικη εφοδο να παρεται το κομμα μας και αφου σπασατε τα μουτρα σας μετατρεψα τε το συνασπισμο σε ενιαιο κομμα. τα ιδια και σε συνθηκες παρανομιας και προσφυγιας με την ΕΔΑ ΤΟ 1956 λοιπον ψαξε αλλου για θυματα εμεις δεν τσιμπαμε ΚΚΕ με τα χαρακτηρηστικα που εχει τα τελευταια 22 χρονια θα υπαρχει οτι και να κανετε σαραντακο

Ανώνυμος είπε...

Σχετικά με το Die Linke κ το SPD

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=544329

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=7698983&publDate=14/11/2013

ρα

Αναυδος είπε...

Γραφει ο επιφυλιδογράφος της αυγης και μη στελεχος του συριζα ΝΣ ότι θα έπρεπε η ΑΠ να προτείνει 3 όρους για να στηρίξει το ΚΚΕ το Συριζα. Οι λόγοι που το ΚΚΕ δεν έκανε κατι τετοιο είναι 2:

- ο πρωτος είναι ότι την ίδια τακτικη ακολούθησε το ΚΚΕ απέναντι στη ΝΔ το ΠΑΣΟΚ κλπ δηλαδή απέναντι σε όλα τα κομματα της αστικης διαχείρησης ΔΕΝ θεωρούμε το συριζα αριστερό κομμα θεωρουμε το Συριζα ένα κομμα που αποδεχομενο την ΕΕ και τον καπιταλισμό στόχο εχει μια πιο ηπια προσαρμογη της Ελλαδας στις αναγκες του κεφαλαιου μια πιο ηπια προσαρμογη που αφορά ορισμένα μονο κοινωνικά στρωματα. Το ότι το 40% της εκλογικης επιρροης του ΚΚΕ ψηφισε Συριζα δεν τον κανει κατι διαφορετικο όπως ποτε το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ τραβουσε ψηφοφορους του ΚΚΕ (και το 2009 σε κάποιο βαθμό) δεν έκανε τον ΓΑΠ τιποτε λιγοτερο από ένα τσιρακι του κεφαλαιου Το ότι κάποια νουμερα στο συριζα αυτοπροσδιοριζονται κομμουνιστες μαοικοι τροτσκιστες κλπ και παλι δεν τον κανει αριστερο κομμα αλλα όπως και η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ με το Ξεκινημα μερος του (μεχρι το 2004) τον Παμπλο τον Βαφειαδη κλπ.


- ο δεύτερος λόγος είναι ότι ο Συριζα προκειμενου να κυβερνησει θα αποδεχοταν καταρχην τους όρους του ΚΚΕ σα βαση για συζήτηση ακομη κι αν στους ορους αυτους περιλαμβανοταν η ενοπλη εξεγερση. Φυσικα μετά θα αρχιζε να απορριπτει το έναν να ζητα μεταβολη στον δευτερο κλπ αλλα εχοντας συρει κυριολεκτικα το ΚΚΕ σε έναν διαλογο θα του δημιουργουσε σοβαρο προβλημα στην τακτικη του Κάθε μερα θα επρεπε να απολογηθει γιατι αφου καταρχην δεχεται ότι μια πιθανοτητα (εστω μικρη ) συμπορευσης υπάρχει με τον Συριζα γιατι στηλωνει τα ποδια του και επιμενει σε ουτοπικα αιτηματα όπως εξοδος από την ΕΕ (σε βαθος χρονου θα αντιπροτεινει ο ρυιζα) διαγραφη ολου του χρεους (σε βαθος χρονου θα απαντησει ο συριζα) λαικη εξουσια (σε βαθος χρονου θα απαντησει ο συριζα) κλπ.

Το ΚΚΕ υπηρετώντας με συνεπεια την τακτικη και στρατηγικη του ορθα απορριπτει κάθε διαλογο με τον Συριζα Ουτως η αλλιώς βλεπουμε τη συμπεριφορα του Συριζα στο μαζικο κινημα οπου ειτε ακομη σερνεται πισω από την ΠΑΣΚΕ ή εκει που εχει δυναμη συνεργαζεται με την εργοδοσία (Ιδ. Υπάλληλοι) ή την κυβερνηση Στους καθηγητες δις εβαλε την ουρα στα σκελια μετα που βραχνιασε καλωντας σε απεργια διαρκειας κλπ κλπ.

τρολ είπε...

Κύριε Σαραντάκο κατάπιατε τη γλώσσα σας;

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αφού τόσο κόπτεται για το καλό του λαού δεν κάνει πίσω και δεν συνεργάζεται με το ΚΚΕ στη βάση των παρακάτω όρων:

-Αποδέσμευση από ΕΕ
-Μονομερής διαγραφή όλου του χρέους
-Κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με Λαϊκή Εξουσία

Αφού το ΚΚΕ είναι αγύριστο κεφάλι κάντε πίσω εσείς που είσαστε πιο διαλλακτικοί.

ΥΓ Όντως σας τρολάρω

Νίκος Σαραντάκος είπε...


Σφυροδρέπανε, δεν νομίζω ότι το ΚΚΕ έπρεπε να στηρίξει "αναφανδόν" Πασόκ στη δεκαετία του 1980, νομίζω ότι η γραμμή του ήταν σωστή -άλλα ντέρτια είχαν οι σ. της ΛΔΓ (ή οι σοβιετικοί του Σεχτάρ) και άλλα εμείς.

Μακάρι να φερθεί και το σημερινό ΚΚΕ απέναντι στην κυβέρνηση της αριστεράς (αν ποτέ υπάρξει) εξίσου σοφά όπως φέρθηκε το ΚΚΕ του Φλωράκη απέναντι στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (μέχρι που βγαίνανε μαζί και πανηγυρίζανε το βράδυ των εκλογών, εσύ δεν το θυμάσαι, μπορεί και να μην είχες γεννηθεί).

Αλλιώς, όπως σου είπα, διακυβεύεται η ύπαρξη του ΚΚΕ ή έστω η παρουσία του ως μαζικού κόμματος.

Ρα, έτσι. Οι δυο πρώτοι όροι είναι αυτοί που θα έβαζα κι εγώ. Ο τρίτος όχι, είναι πολύ γενικός, δεν θεσμοθετείται. Και τότε θα είχε το πρόβλημα ο Σύριζα.

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο οταν λες οτι εχουμε ενα αριστερο κομμα διπλα μας και δεν το εχουμε εκμεταλευτη ενοεις να πηγαι ναμε και εμεις σεριανι μαζι του στα ιδρυματα του καπιταλισμου να παιρνουμε παλαμακια απο τους αστους ευχαριστουμε δεν θα παρουμε συνεχι στε μονοι σας

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο τη ζορι τραβας εμεις θα χασουμε που δεν στηριζουμε συριζα εσυ τη εχεις γιατι πονας τοσο πολυ μηπως εχεις αγωνια για κατι αλλο

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Οχι, Σαραντάκο,
Δεν ήταν "το ΚΚΕ του Φλωράκη", ήταν το ΚΚΕ, όπως είχε διαμορφωθεί σε μιαν ιστορική πορεία. Και η "διαταγή" του αρχηγού εκείνο το βράδι δεν ήταν να πανηγυρίσουμε, αλλά να βγούμε στους δρόμους για να διατρανώσουμε την αποφασιστικότητά μας η "Αλλαγή" να γίνει Πραγματική. Δυστυχώς πολλοί (ξέρεις εσύ...) εξέλαβαν το καθήκον τους σαν ...πανηγύρι, ακριβώς, όπως ζήτησαν οι παπατζήδες (: "να κρατήσουν οι χοροί"). Οι σύντροφοι ήταν ήδη μισοπασόκοι και στην πορεία το έδειξαν. Εκείνο το βράδι πολλοί καταλάβαμε ότι ερχόταν το '91. Δυστυχώς το ΚΚΕ έφερνε περισσότερο σε μέτωπο αριστερών και κομμουνιστών παρά σε ό,τι λέει το όνομά του.
Αν κάτι μας γεμίζει αισιοδοξία είναι ακριβώς ότι αυτή τη φορά δε θα βγεί κανένας κουκουές, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΟΠΑΔΟΣ, να πανηγυρίζει την νίκη του νεο-πασόκ. Κι αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό, έγινε με πάλη.
---------------
Κάπταιν, και σύντροφοι, από ό,τι είδα στον "Ρ" στην "Πρωτοβουλία" δεν υπογράφουν οι Πορτογάλοι. Αρα έχουν διαλέξει στρατόπεδο, μην το βασανίζουμε. Κρίμα για τον Αλβάρο!
Οι Ιταλοί έπαθαν και έμαθαν. Οι Πορτογάλοι έχουν καιρό....

Dearg Doom είπε...

Χαχαχαχ

Ο Σαρανταποδαρουσάκος πήρε λος πούλος στο LR και είπε να πάει αλλού να ψαρέψει κουκουέδες!

Μ' αρέσει που για να κάνει κάπως πιο ελκυστικά, υποτίθεται, τα κόπρανα με ρίγανη που έχει στο μενού, γύρισε τον "τίτλο" από "αντιμνημονιακή κυβέρνηση" σε "κυβέρνηση της αριστεράς"!
Ε ναι, ρε παιδιά, και οι Αψέκαστοι Έλληνες aristera είναι...

(Σαρανταποδαρουσάκο σε παρακαλώ μάγεψέ μας και πάλι με μια απάντηση σε στυλ "μα και για τα τραβήγματα με ΑΝΕΛ το ΚΚΕ φταίει, αφού δεν συνεργάζεται, να μη χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ να τραβιέται με τους *αντιμνημονιακούς* ακροδεξιούς!" Έλα, να χαρείς, στάσου στο συριζαίικο ύψος σου)

Εν τω μεταξύ με τη φόρα που έχει πάρει δε θέλει και πολύ να μας ξεφουρνίσει ότι και το '89 σωστό και "ώριμο" και απ' όλα ήτανε και κρίμα που το ΚΚΕ επανεκτιμάει τους χειρισμούς της περιόδου ή κάτι τέτοιο.

Ρε ουυυυυυστ

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

ΣΕΧΤΑΡ εξαιρετικο ετσι ακριβως εχου νε τα πραγματα για το 1981 μερικοι εκαναν προπονηση απο τοτε. για τους πορτογαλους κριμα αλλα ειναι οπως το ειπες θα παθουν και θα μαθουν.

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Σαραντάκο δε νομίζετε ότι είστε λίγο μεγάλος για να ζηλέψετε το ρόλο που είχε ο Παναγιωτακόπουλος ή ο Φωτόπουλος στο ΠΑΣΟΚ; Αφήστε που είναι κ αρκετά γελοίο για να το κάνετε.

Κανείς στο κόμμα σας δεν έχει θέσει ποτέ ζήτημα αποδέσμευσης από την ΕΕ ούτε ως σκέψη ενώ το δεύτερο το κόμμα σας το έχει ρητά καταψηφίσει στο συνέδριό του ακόμα κ ως δυνητικό ενδεχόμενο. Επιπροσθέτως, με αυτούς που υποτίθεται ότι θέτουν τους συγκεκριμένους στόχους δεν τα βρήκε το κόμμα σας. Κ εσείς δε φαίνεται ούτε να τους ψηφίσατε ούτε να τους ψηφίζετε τώρα. Επομένως, μη πουλάτε τρέλλα κ Σαραντάκο.

Όσον αφορά το τρίτο, είναι πολύ συγκεκριμένο κ καθόλου αόριστο. Θέλετε την εξουσία να την έχει ο κάθε Βαρδινογιάννης ή η εργατική τάξη κ οι σύμμαχοί της; Απλά τα πράγματα κ Σαραντάκο-δε θα γίνουν όλοι Πετρόπουλοι (τόσο απόλυτη υιοθέτηση της επιχειρηματολογίας δε μπορεί να είναι τυχαία) για να γλείψει ο Σύριζα κανα κοκκαλάκι διακυβέρνησης.

ρα

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Σεχτάρ, για το ποιοι ακριβώς (εννοώ ποια άτομα) και πώς ακριβώς πανηγύριζαν το βράδυ των εκλογών του 1981 δεν έχω πείρα από πρώτο χέρι, διότι εγώ εκείνο το βράδυ ήμουν εκλογικός αντιπρόσωπος στη γειτονιά μου (Β' Αθηνών) και, αν το έχεις κάνει, θα ξέρεις ότι, μέχρι να καταγραφούν οι σταυροί όλων των υποψηφίων όλων των κομμάτων, τελειώνεις ξημερώματα ή τέλος πάντων 3 το πρωί, όταν η φιέστα έχει τελειώσει. Μου είπαν όμως πολλοί ότι πανηγυρίζαμε κι εμείς -και δεν ήταν τόσο μικρόψυχοι ή τόσο ψυλλιασμένοι να βλέπουν τόσο μακριά (εκ των υστέρων βέβαια).

Στις εκλογές του Ιούνη 2012, που τις παρακολούθησα με μια μεγάλη παρέα "κουκουέδων που ψήφισαν Σύριζα δανεικά", όταν βγήκε στην αρχή μια (άκυρη όπως αποδείχτηκε) πρόβλεψη ότι προηγείται ο Σύριζα, πιο πολύ οι κουκουέδες πανηγύρισαν την ήττα (που δεν ήταν) του Σαμαρά. Λες ότι "αυτή τη φορά δεν θα βγει κανένας" να πανηγυρίσει -αλλά αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Μπορεί να βγει αληθινό με τον τρόπο που το ελπίζεις εσύ, μπορεί πάλι να βγει αληθινό επειδή θα έχουν απομείνει πολύ λίγοι. Εγώ είμαι σχεδόν βέβαιος πως ο κόσμος του ΚΚΕ που ξέρω θα χαρεί τη νίκη του λαού και της αριστεράς.

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Yστερόγραφο που το ξέχασα: Dearg, κανονικά δεν πρέπει να σου απαντάω επειδή βρίζεις, και μάλιστα ανώνυμα και θρασύδειλα ώστε να μη μπορώ να παραλλάξω κοροϊδευτικά το όνομά σου, αλλά, για την ιστορία, από το LR έφυγα επειδή ο νοικοκύρης μου έδειξε καθαρά ότι δεν θέλει να γράφω εκεί και πρότρεψε και άλλους να μη συζητάνε μαζί μου. Αν κι ο εδώ νοικοκύρης εκφράσει την ίδια επιθυμία θα γίνει το ίδιο κι εδώ.

Όσο για το 89, εκ των υστέρων όλοι γίνεστε προφήτες. Το 89 ήταν αναπόφευκτο. Και ό,τι πάθαμε μετά, το πάθαμε επειδή μας έπεσε ο υπαρκτός στο κεφάλι, όχι επειδή ήταν κακοί οι χειρισμοί του ΚΚΕ. Η κατάρρευση βάρυνε 95/100 και οι χειρισμοί 5/100.

Ανώνυμος είπε...

Πάντως κ. Σαραντάκο συνειδητά ή ασυνείδητα το ρόλο τον ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80 τον έχετε ξεπατικώσει χωρίς κανένα ψεγάδι... Ακόμα και για "νίκη του λαού και της Αριστεράς" (αν όπου Αριστερά βάλεις ΠΑΣΟΚ δεν έχει διαφορά από το '80), ακόμα και τις κόκκινες σημαίες ανάμεσα στις πράσινες σε κλίμακα σπιτιού αντιγράφετε. Κι επειδή είστε αρκετά έξυπνος άνθρωπος δεν μπορώ να πιστέψω ότι το κάνετε ασυνείδητα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην γνωρίζετε την τραγική κατάληξη όλων (μα όλων!) των περιπτώσεων στήριξης της σοσιαλδημοκρατίας από τα ΚΚ. Τραγική κατάληξη και για τα ίδια τα κόμματα, αλλά κυρίως για το λαό και το κίνημα. Δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο περίπτωση να πιστεύετε ότι ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί σήμερα να φέρει όχι την ανατροπή, αλλά ακόμα και να βγάλει το παραμικρό κιχ ενάντια στο κεφάλαιο και την ΕΕ. Οι λόγοι πολλοί και χιλιοειπωμένοι και σε αυτό το ιστολόγιο. Έχετε αναλογιστεί ποτέ τι θα σημάνει η δεδομένη αποτυχία μιας "αριστερής" κυβέρνησης έστω να διαχειριστεί την κρίση με το εργατικό κίνημα σε αυτή την κατάσταση, και με τις ευθύνες να βαραίνουν πρώτα και κύρια τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, στις οποίες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ παίζουν το δικό τους ιδιαίτερα πρόστυχο ρόλο; Στην καλύτερη περίπτωση ξανά ΝΔ ενισχυμένη, στη χειρότερη... Σε κάθε περίπτωση η εργατική τάξη στη γωνιά, απογοητευμένη και άοπλη! Σε αυτό συγγνώμη αλλά δεν θα συμβάλλουμε! Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων για να μας βρείτε μπροστά σας, για να γίνει πραγματικότητα η νίκη του Λαού! Νίκη που, το ξέρετε κι εσείς, δεν θα έρθει από εκλογές!
Προς τι λοιπόν αυτή η τεράστια προσπάθεια να μας πείσετε; Εντάξει, το 2012 κερδίσατε αρκετούς από τους ψηφοφόρους για διάφορους λόγους. Βοήθησαν και οι Πετρόπουλοι και οι Λιοσοκαλτσώνηδες. Αλλά να έχετε στο μυαλό σας ότι άλλο μέλος και οπαδός του ΚΚΕ, άλλο απλά ψηφοφόρος. Οι πρώτοι σας αντιμετωπίζουμε ενιαία ως αυτό που είστε. Κάτι σαπισμένο όπως το πτώμα του Μπερνστάιν, προδοτικό όπως ο "ευρωκομμουνισμός" και ο ιστορικός συμβιβασμός και πιο πριν ο Κάουτσκι και ο Έμπερτ, βρώμικο όπως το ΠΑΣΟΚ σε όλη του τη διαδρομή. Πιστέψτε με, θα σας κάνουμε τη ζωή δύσκολη να κερδίσετε ακόμα κι έναν άνθρωπο για να τον εντάξετε στην υπεράσπιση του "υγιούς" καπιταλισμού!

Και κάτι τελευταίο. Για μορφωμένος άνθρωπος πολύ απλοϊκά αντιμετωπίζετε την ιστορία. "Κατάρρευση" του σοσιαλισμού, "αναπόφευκτο" το 89...

ΡΓ

Ανώνυμος είπε...

Η κατάσταση είναι αρκετά σύνθετη για να μπορεί να αντιμετωπιστεί με οπαδιλίκια μπαοκικά, ούτε με "μονοδρόμους συνεργασιών" αμφιβόλου ηθικής και στημένες στο ποδάρι.
Αυτό το άρθρο προσπαθεί να δώσει μία απάντηση
http://902.gr/eidisi/apopseis-sholia/35154/poy-stoheyoyn-oi-diergasies
όμως εξαντλεί το δίλημμα στην ψήφο και μόνο (εκτός αν καταλαβαίνω λάθος).

Καλώς ή κακώς ο ΣΥΡΙΖΑ είτε γιατί είναι στημένο έτσι το παιχνίδι, είτε για άλλους λόγους, βρέθηκε χωρίς να προσπαθήσει ιδιαίτερα στην κορυφή του κύματος. Στις επόμενες εκλογές πιθανόν να ανεβάσει τις ψήφους και τα ποσοστά του δηιουργώντας εκ των πραγμάτων προϋποθέσεις για να διαδεχτεί σύντομα τον ετοιμόρροπο Σαμαρά στα πλαίσια συμμαχικού σχήματος (θα δούμε ποιό στην πορεία).

Η ψήφος αυτή δεν είναι αριστερή, είναι ψήφος διαμαρτυρίας. Και θα κατευθυνθεί εκεί παρ' ότι οι περισσότεροι δεν τον εμποστεύονται. Γιατί φαντάζει ως το "λιγότερο κακό".

Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας ούτε σημαία ευκαιρίας. Όμως δεν κάνει κάτι ιδιαίτερο ώστε να αναδείξει τη σωστή γραμμή του. Κάθε φορά που έρχονται νέα μέτρα, τα υποδέχεται με ένα σχόλιο του Γραφείου Τύπου τις περισσότερες φορές. Με ένα σχόλιο του Γραφείου Τύπου ξεμπερδεύει και με τα δευτερεύοντα. Αυτό όμως δεν είναι αποτελεσματική σαν πολιτική αφού δείχνει σαν να θέλει να αποφύγει τις μάχες (ακόμα και οπισθοφυλακής) και να τα φορτώσει στον κόκκορα.

Επομένως γιατί διεκδικεί την ψήφο; Επειδή λέει (και καλά κάνει) ότι δεν θα στηρίξει καμία κυβέρνηση εντός ΕΕ; Συγγνώμη αλλά δεν είναι αρκετό όταν δεν αναδείχνει σωστά τη δική του πρόταση.
Πιθανόν να φανεί σε πολλούς (φάνηκε τον Ιούνη του 2012...) ότι θέλει να διατηρήσει ένα μικρό ποσοστό που θα το κρατά όμως εντός Βουλής χωρίς να έχει τα άγχη και τις ευθύνες συμμαχικών κυβερνητικών επιλογών. Φτάνει όμως αυτό; Όχί βέβαια!

Ούτε τον Ιούνη του 2012, ούτε και τώρα πρόκειται να επιβραβευτεί μια τέτοια λογική συντήρησης δυνάμεων, γιατί το πολιτικό πεδίο αλλάζει καθε μέρα.

φιλήδονο κουκί

ΥΓ. Συγγνώμη για την επανάληψη αλλά τώρα είδα ότι έβαλα το σχόλιο σε λάθος ποστ.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Το 81' δεν είχα γεννηθεί, αλλά αν δεν κάνω λάθος το κκε ψήφισε λευκό στις προγραμματικές δηλώσεις του πασόκ, όχι κριτικά υπέρ. Και ξαναρωτάω: δεν έχουμε διδαχτεί κάτι ελάχιστο έστω από τη λαίλαπα του πασόκ, για να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας το ίδιο λάθος;

Κατά τα άλλα: δεν έχω ακριβώς ιδιοκτησιακή αντίληψη του μπλοκ και του διαδικτύου, διώχνω μόνο όσους δε θέλουν να συζητήσουν ή δυσκολεύουν τη συζήτηση. Μέχρι αποδείξεως του εναντίου, μένουν όλοι, ως έχουν.
Και παρακαλώ πολύ, όχι συγκρίσεις με το τι κάνουν άλλοι ιστογράφοι red bloggers. Ο καθένας έχει τους λόγους του για ό,τι επιλέγει και σίγουρα ξέρει καλύτερα από εμάς για το δικό του μπλοκ.

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο εχουμε μια συγκινηση αν θα βγειτε κυβερνηση που δεν λεγεται. εχεις απολυτα δικιο αν αυτος που θα μας σκοτωση ειναι συριζα ο θανατος ειναι πιο καλος φαινεται παντως εγω σας καταλαβαινω πρεπει να εχεται βαλη στοιχημα στο ΚΕΑ οτι δεν θα υπα ρχη ΚΚΕ και τωρα σας εχουνε κραξη οι οπορτουνιστες φιλοι σας. υπομονη σαραντακο αυτο το πικρο ποτηρι θα το ρουφηξετε ολο

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

αληθεια σαραντακο θα μας πης κατι για το ΑΚΕΛ με την αριστερη του κυβερνηση εφερε σοσιαλισμο στην κυπρο και δεν το πηραμε χαμπαρι. στην βενεζουελα 15 χρονια αριστερη κυβερνηση μηπως πηρανε οι εργατες τα μεσα παραγωγης στα χερια τους. δια φωτισε μας λιγο οπορτουνιστικα

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Αφεντικό, επειδή έχω κι εγώ ιστολόγιο συμφωνώ ότι οι αναφορές σε άλλα ιστολόγια δεν είναι εποικοδομητικές. Ο μόνος λόγος που το έκανα ήταν ότι προκλήθηκα. Απρόκλητη αναφορά δεν νομίζω να έχω κάνει. Όσο για το 1981, μακάρι να ψηφίσει και το αυριανό ΚΚΕ "παρών" στις προγραμματικές δηλώσεις της (αν σχηματιστεί ποτέ) αριστερής κυβέρνησης.

ΡΓ, μερικές φορές τα πράγματα είναι απλά. Κατάρρευση είχαμε το 1989 (αν θες να το πεις μονολεκτικά), γιατί αν είχαμε ανατροπή θα έβγαιναν στο δρόμο οι εργάτες να υπερασπιστούν το καθεστώς τους. Δεν βγήκαν. Το να λες για ανατροπή είναι πιο παρηγορητικό, συμφωνώ.

Μπαλτσαβία, μια και ρωτάς συνεχώς, αν και δεν μ' αρέσει να απαντάω σε τσαπατσούλικα σχόλια: δεν νομίζω ότι το ΑΚΕΛ είχε υποσχεθεί σοσιαλισμό, άρα δεν μπορείς να το κατηγορείς ότι δεν τον έφερε. Από την άλλη, το να επιχαίρεις για τις αποτυχίες της κυβέρνησης ΑΚΕΛ ή Τσάβες είναι κατάντημα. Και, τέλος πάντων, κάνε πρώτα κριτική στο κόμμα σου, που διατηρεί σχέσεις και με το Ακέλ και με το ΚΚΒενεζουέλας.


Ανώνυμος είπε...

Αν και ο Red Star απάντησε και συμφωνώ σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να απαντήσω απλώς κι εγώ σε αυτό που έθεσε το "φιλήδονο κουκί", λέγοντας λίγο πολύ ότι είτε στηρίξεις τους σοσιαλδημοκράτες, είτε τους διαολοστείλεις, διαλέγεις τον δρόμο της διάλυσης.

Αυτό το συμπέρασμα δεν επιβεβαιώνεται πουθενά ιστορικά. Για τον πρώτο δρόμο έχουμε στοιχεία, για τον δεύτερο όμως δεν υπάρχει κάτι τέτοιο έτσι γενικά, είναι πολλοί οι παράγοντες. Εδώ υπάρχει και η διαφωνία μου με τον Red Star όσον αφορά τις εκλογές του ιούνη του 12 και τις χαμένες ψήφους από κκε και ανταρσυα. Είναι τελείως διαφορετικές περιπτώσεις. Για το κκε υπήρχε (και δυστυχώς υπάρχει ακόμη) κόσμος που το βλέπει ως κόμμα διαμαρτυρίας (κι έτσι αδιαφορεί πολλές φορές για την πολιτική του γραμμή), και το ακολουθεί μάλιστα στον δρόμο και στον χώρο δουλειάς. Αρκετοί βέβαια από αυτούς επιστρέφουν γιατί βλέπουν πλέον πώς έχει η πραγματικότητα. Όμως στην ανταρσυα δεν έγινε αυτό. Πέραν του ότι έχει άλλο κοινό, οι διεργασίες ήταν πολύ διαφορετικές για τις εκλογές, και βρισκόταν στο μεταίχμιο του να γίνει ατύπως συνιστώσα.

Αυτός δε ο δρόμος της ανταρσυα ίσως είναι και το παράδειγμα μη στήριξης που έχει το "κουκί" στο μυαλό του, μιας και έγινε και με άλλα κκ ανά την ευρώπη, πριν πάρουν την κατιούσα. Υπήρξαν συγκεκριμένες ιδεολογικές επεξεργασίες και συγκεκριμένη έκβαση για την ενδοκομματική ιδεολογικοπολιτική διαπάλη που οδήγησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην ενσωμάτωση με ό,τι αυτό φέρνει. Αλλά η τωρινή περίπτωση είναι τελείως διαφορετική και ο δρόμος που ακολουθείται διαφορετικός.

Τέλος αυτό το συμπέρασμα της έτσι κι αλλιώς πορείας στον γκρεμό, βολεύει μόνο τους συριζαίους που σκέφτονται ότι στην παρούσα φάση, θα καταφέρουμε να διαλύσουμε το κκε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο*. Το προσπαθούν τόσα χρόνια στην τελική.

*Ο βρυξελλιώτης το πάει παραπέρα, δίνοντας άρωμα εα, με το "συνέδριο της (σχεδόν) διάλυσης" -- εμ δεν ήταν τυχαία η εμφάνιση πετρόπουλου εδώ και τα επιχειρήματά του για τον "ανομοιογενή" συριζα, με τα οποία πλέον γελάνε κι οι λαφαζανικοί που γίνονται τσιπρικότεροι του τσίπρα με το που έρθει η γραμμή (είναι κι οι των συνιστωσών που αυτοδιαλύθηκαν), αλλά από εκεί ζει ο άνθρωπος, αν δεν τον αναδημοσίευε η ισκρα θα τον βλέπαμε μόνο μια στο τόσο στις πηγές του σταυρόπουλου, δεν έχουν βάλει και το paypal που τους είπα...

Καμία έκπληξη βέβαια, τέτοια αντίληψη έχει για την δημοκρατία ο άνθρωπος, τι να του πεις τώρα, πόσοι υπερψήφισαν τις θέσεις; Ή για τον προσυνεδριακό που μία τον έβγαζαν παράδειγμα δημοκρατίας, και μία ναρκοπέδιο; Έχουμε να κάνουμε με συνεργάτη της "Αυγής" (της συνιστώσας!) που εκφράζει τις διαφωνίες του μαζί της μέσω...σχολίων σε φιλοκκε μπλογκ. Και προσπαθείτε να κάνετε κουβέντα και μερικοί όταν δεν απαντάει σε τίποτα απολύτως και λέει μόνο τα δικά του (ποιοί ανελ, ποιές αποφάσεις συνεδρίου του συριζα, ποιές προγραμματικές θέσεις, ο νίκος μέτραγε ψηφοδέλτια το 89 λέμενς).

Ijon Tichy

Ανώνυμος είπε...

Τώρα είδα και το δεύτερο σχόλιο του "κουκιού". Να με συγχωρείτε αλλά αυτά τα ακούμε από σπηλιωτόπουλους και κάτω ("τι θέλετε να κατεβαίνετε στις εκλογές; τζάμπα χαρτί" κτλ). Εκτός κι αν υπάρχουν διαφωνίες για την ύπαρξη κκ, οπότε είναι ένα ζήτημα γιατί ήρθες στην συζήτηση αυτού του μπλογκ.

Το ίδιο προβληματικά είναι και τα όσα λέγονται για τις ανακοινώσεις που βγάζει το κκε. Λες και τα μέτρα δεν τα πολεμάς στους χώρους δουλειάς (μια ματιά στο ρεπορτάζ ρίζου-902 είναι αρκετή) αλλά προσπαθείς να κάνεις κανα χάπενινγκ μπας και σε παίξουν οι πρετεντέρηδες. Για τα "χαμηλής έντασης συντεχνιακά αιτήματα" τα έχουμε ξανακούσει. Τι να κάνουμε, κάπως πρέπει να ζήσει ο κόσμος που είναι μήνες απλήρωτος (και άμαθος σε μεγάλο βαθμό στην ταξική πάλη). Οι υπόλοιποι προσπαθείστε να κάνετε τους απεργούς υπηρέτες στον μεγάλο σκόπο της αριστερής κυβέρνησης, ή οργανώστε εκείνη την φοβερή απεργία διαρκείας.

Και δεν λέω ότι κριτική δεν μπορεί να γίνει για την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά σε αυτή την βάση δεν βγαίνει απολύτως τίποτα, στην καλύτερη να περιμένουμε τις εκλογές να ψηφίσουμε συριζα, και μετά να γυρνοβολάμε στις εκδηλώσεις των σελέμπριτις-ανταρσυων για την επαναθεμελίωση της έννοιας του κομμουνισμού (ενδιάμεσα θα λέμε και κάτι για την κακιά εε, να σπρώξουμε λίγο προς τ'αριστερά που θέλει κι ο βρυξελλιώτης).

Ijon Tichy

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο τη παει να πη δεν ειχε υπο σχεθη σοσιαλισμο το ΑΚΕΛ υποτιθεται οτι αριστερη κυβερνηση ητανε αυτο θα επρεπε να κανει. το κομμα μου πολυ καλα κανει στην διεθνη σκηνη και μιλαει με ολα τα ΚΚ ακομα και αν διαφωνουμε αλλωστε ιδεολογικη παλη γινεται. καταντημα ειναι σαραντακο να παραμυθιαζης τον λαο οτι θα του λυσης τα προβληματα κανοντας τον καπιταλισμο ανθρωπινο.και βεβαια θα χαιρομαστε με το καταντημα σας και στην κυπρο και στην βενεζουελα σιγα μη στεναχωρηθουμε επειδη σας ξεβρακωσανε. τα καθεστωτα στην ΕΣΣΔ και αν.ευρωπη δεν ανατραπηκαν μια και εξω το 1991 πονηριδι η δουλεια εγινε σταδιακα απο το 20ο συνεδριο 1956 με διολησθηση και διαβρωτικη δουλεια απο τα μεσα εφα ρμοζοντας καπιταλισμο. τα ιδια ακριβως που κανατε εσυ και η προγο νοι σου απο την 6η ολομελεια 1956 με την ανατροπη του σ.Ν.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Σαραντάκο επιμένετε να είστε εξόφθαλμα απλοϊκός. Κατάρρευση επειδή δεν το υπερασπίστηκαν οι εργάτες... Δεν μπορεί, κάτι θα ακούσατε τότε για το ποιος μπήκε μπροστά στην αντεπανάσταση με κοτζάμ γραμματέα του ΚΚΣΕ πρώτη μούρη... Κάτι θα σας έμεινε από παλιά περί ανάγκης της πρωτοπορίας του κόμματος για την οργάνωση της πάλης. Αν τώρα το κόμμα έχει περάσει απέναντι, ποιος θα οργανώσει την αντίσταση? Και αυτο είναι μόνο μια πλευρά, για τα υπόλοιπα σας παραπέμπω στις επεξεργασίες του Κόμματος. Να διαβάζετε ξέρετε φαντάζομαι...
Τελικά καθημερινα επιβεβαιώνεται η επιλογή μου για το ΚΚΕ. Είναι ο μόνος χώρος που βασανιστικά μελετά τα γεγονότα και δεν βρίσκει εύκολες ατάκες και απαντήσεις. Χαίρομαι πολύ για αυτό!

ΡΓ

ΥΓ. Είστε πάντως πολύ επιλεκτικος στις απαντήσεις σας... Βουτηξτε και λίγο στα βαθιά!

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

οσο για το 1981 σαραντακο αν βγη κυβερνηση ο συριζα θα καταψηφισουμε με χερια και με ποδια και πολεμικη αντιπολιτευση απο την πρωτη μερα. αυτα που ειχατε μαθη τοτε πεθανανε σαραντακο.

Μαύρο πρόβατο είπε...

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση, σχόλια και σκέψεις πάνω στο καλογραμμένο ποστ.

Θέλω να επικεντρώσω στην απίστευτη επιμονή τού φίλτατου ΝΣ να σώσει το κομμουνιστικό κόμμα από την προαποφασισμένη καταστροφή του με την επιλογή να θεωρήσει την ενδεχόμενη κυβέρνηση Τσίπρα, Τσακαλώτου, Σταθάκη κτλ ως κυβέρνηση (σωτηρίας ή κανονικής, θα δούμε) της άρχουσας τάξης και όχι ως ελπίδα «μιας ανάσας έστω» του λαού μας.

Πρώτ'απ'όλα, καταστροφή τόσο ομόφωνα προαποφασισμένη συνιστά πολιτική αντίφαση εν τοις όροις, πιστεύω οτι είναι κατανοητό οπότε να μην το εξηγήσω παραπάνω...
Εξάλλου, και έτσι να είναι, δεν θα μείνουμε χωρίς κομμουνιστές στην Ελλάδα, έχει ο Σύριζα τον κ. Λαφαζάνη και τόσους άλλους κι εσένα ίσως, έτσι δεν είναι; :-)))

Αλήθεια τώρα, από την εργώδη προσπάθειά σου να προβάλλεις τα διλήμματα που (εκτιμάς οτι) ταλανίζουν τον κόσμο του ΚΚΕ αλλά και γενικότερα την ουσιαστικά ριζοσπαστικοποιημένη συνείδηση στην Ελλάδα, καταφέρνω να συγκρατήσω μόνον οτι όσοι δεν υποστηρίξουν Τσίπρα (Τσουκαλά, Δούρου κτλ) κινδυνεύουν να χρεωθούν οτι όντας το ελάχιστο εκείνο που χρειαζόταν, για να έλθουν τούμπα οι συσχετισμοί (διαπραγματευτικού φωτός/σκότους) θα είναι εξαιτίας της στάσης τους που δεν ευοδώθηκε το εγχείρημα...

...Ποιό εγχείρημα όμως; Δεν εννοώ τι πιστεύουμε εμείς οι δογματικοί, βλαμμένοι, τρελλαμένοι κτλ. Εννοώ, εσύ φίλτατε δεν μας είπε, παρόλο που πολύ ομίλησες, τι προσδοκείς από μια κυβέρνηση Σύριζα.

Σε αναμονή της απάντησής σου, μας μένει σε όλους η εικόνα που εφιλοτέχνησε ο αρχηγός στο Τέξας και αλλού, η οποία μας δεσμεύει στην ευχή καλή επιτυχία και καλές δουλειές!

ΥΓ: Είναι εύκολο να βρει κανείς τις πλείστες όσες αδυναμίες στις αναζητήσεις ενός κόμματος που λέει και το εννοεί οτι προγραμματικός του στόχος είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η εργατική εξουσία. Αν έχω κάνει λάθος και είναι αυτό που σε γοητεύει και σε κάνει να περνάς από τα λημέρια αυτά, σε προτρέπω να αισθάνεσαι σαν το σπίτι σου. Άλλο ένα κίνητρο να ξεκαθαρίσεις, τι θέλεις και από ποιόν.

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Μαυροπρόβατε, μια κυβέρνηση Σύριζα (που δεν τη θεωρώ δεδομένη) ίσως θα μπορέσει να δώσει μια ανάσα στα φτωχομεσαία στρώματα που θα τη στηρίζουν, να ξεκινήσει μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και να προχωρήσει σε μερικά αναγκαία μέτρα αστικοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού. Μπορεί και να μην τα καταφέρει, αφού θα έχει να αντιμετωπίσει λυσσαλέο πόλεμο από όλες τις πλευρές.

Μαύρο πρόβατο είπε...

Αγαπητέ ΝΣ,
έχουμε τότε ένα πεδίο διαλόγου: καταπόσο η πολιτική που επαγγέλλεται/θα είναι σε θέση να εφαρμόσει ο Σύριζα, μπορεί να προσφέρει μια ανάσα στα «φτωχομεσαία στρώματα». Για μένα βέβαια ανάσα σημαίνει κάποια πτώση της ανεργίας, ανάσχεση της καλπάζουσας εξαθλίωσης (άστεγοι/πεινασμένοι/άρρωστοι χωρίς φροντίδα/αδασκάλευτα παιδιά), σταμάτημα της συρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Παραπάνω είναι κατακτήσεις, παρακάτω είναι η αυτόματη πορεία της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Ξεχωρίζω αυτό γιατί
α) οι προσδοκώμενοι αστικοδημοκρατικοί εκσυγχρονισμοί είναι κατά τη γνώμη μου απόλυτα δυνατοί από το Σύριζα (και ευρύτερες δυνάμεις), αν με τον όρο εννοούμε πχ το σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων - γι αυτό και πολιτικώς αδιάφοροι, και
β) την προσδοκία της ενδογενούς παραγωγικής κτλ ελπίζω να την έβαλες για γέμισμα, υποτίθεται οτι έχουμε μια επαφή με την πραγματικότητα η οποία λέει οτι αυτό είναι αδύνατο από οποιαδήποτε κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού: σε αυτό το κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, έχει μόνο του τον έλεγχο της παραγωγής, της συγκρότησής της και της ανασυγκρότησής της.

-Ισχυρίζεσαι λοιπόν οτι υπάρχουν τέτοιες κυβερνητικές «πολιτικές της ανάσας» στα δεδομένα από το Σύριζα πλαίσια, και οτι ο τελευταίος είναι φορέας τέτοιων πολιτικών.

Αν ομως υπάρχουν τέτοιες πολιτικές, ο λυσσώδης πόλεμος εναντίον των αποδεκτών πλαισίων τους δεν θα δώσει μια ανάσα ακόμα; Αν η υποτιθέμενη κυβέρνηση του Σύριζα κινηθεί σύμφωνα με αυτή σου την προσδοκία, γιατί δε μας «δίνεις την ευχή σου» σ'εμάς που θα βοηθήσουμε τον υποτιθέμενο στόχο της, πολεμώντας την με τη λαϊκή συμμαχία που παλεύουμε να εμπνεύσουμε;

(Μην παρεξηγηθώ: δεν θέλω να αναπτύξω εδώ κανένα σόφισμα. Πιστεύω οτι η αντίφαση που εκθέτω είναι γνήσια, αλλά και ταυτόχρονα οτι από το Σύριζα δεν μπορεί να ελπίζει κανείς ούτε ίχνος από τέτοιες πολιτικές «ανάσας». Έχει επιπλέον ο ίδιος αποκλείσει συγκεκριμένα κάθε τέτοια δυνατότητα. Αποκλειστικός σκοπός του είναι η διάσωση του συστήματος, στο βαθμό που μπορεί αυτό να απειληθεί. Αυτό θεωρεί ο Σύριζα οτι πρέπει να διατηρήσουμε, να προσέξουμε να μην το χάσουμε. Μήπως όμως το ίδιο κι εσύ;;).

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο αστικοδημοκρατικα προβλη ματα δεν υπαρχουν γιατι απο οτι ξερω δεν εχουμε φεουδαρχια ειμαστε στον καπιταλισμο και μαλιστα στο ιμπερια λιστικο του σταδιο. θα σε βοηθηση πολυ το εργο του ΛΕΝΙΝ οι θεσεις του απριλη και πως ανετρεψαν την αριστε ρη κυβερνηση ΚΕΡΕΝΣΚΙ. αντε καλο διαβασμα

Ανώνυμος είπε...

Παραγωγικη ανασυγκροτηση και ανασα στα φτωχομεσαια στρωματα ετσι γενικα υποσχεται καθε αστικο κομμα. Και η σημερινη κυβερνηση με τις καπιταλιστικες αναδιαρθρωσεις αυτο ισχυριζεται οτι κανει. Το ερωτημα ειναι τι θα κανει προς οφελος των εργαζομενων? Θα καταργησει αντιλαικα μετρα ποια και πως? Θα βελτιωσει το βιοτικο επιππεδο? Πως? Θα πει οχι στη συμμετοχη της χωρας στους ιμπεριαλιστικους σχεδιασμους οι οποιοι εμπεριεχουν τεραστιους κινδυνους για το λαο μας? Πως θα το κανει εντος ΕΕ και ΝΑΤΟ? Πως μπορει να κανει κατι απο τα παραπανω οταν δεν εχει καν την προθεση. Βαση και των πεπραγμενων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απο το 91 και μετα που στηριξε ολα τα παραπανω ή κρατησε τη γραμμη οτι αυτα ειναι στρεβλωσεις και οχι ο κανονας και βαση του σημερινου προγραμματος και πολιτικης που ακολουθει σε βουλη,ευρωβουλη,δημους και συνφικαλιστικο κινημα. Και να παραβλεψουμε ομως το γεγονος των προθεσεων πως θα επιβαλει οτιδηποτε φιλολαικο στο κεφαλαιο?
Για να μιλαμε και πανω στην πραγματικοτητα και οχι σε φαντασιωπληξιες που αναπαρει ο ΣΥΡΙΖΑ ταζοντας τα παντα στο κεφαλαιο και την ΕΕ αλλα ταζοντας και καλυτερο αυριο στον εργατη ταυτοχρονα!

ratm

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητο μου ημερολογιο

Σημερα στο σχολειο μαθαμε πολλα πραγματα. Το καλυτερο όμως ηταν, όταν ο δασκαλος μας ειπε ότι ο σοσιαλισμος στην ΕΣΣΔ κατερρευσε. Ενας συμμαθητης μου ειχε αντιρρησεις και ειπε ότι ανατραπηκε, αλλα ο δασκαλος του ειπε να μην είναι συναισθηματικος και του απεδειξε ότι κατερρευσε, γιατι αλλιως οι εργατες θα ειχαν αντιδρασει. Εγω ηθελα να ρωτησω, γιατι όταν ενας σοσιαλισμος ανατρεπεται, οι εργατες αντιδρουν ενώ όταν καταρρεει δεν υπαρχει ουτε ενας αθεος να τον βοηθησει, αλλα ντραπηκα. Ηθελα να ρωτησω επισης, πώς είναι δυνατον καποιος να καταρρεει από μονος του χωρις να τον εχει πειραξει κανεις και τιποτα και ποιος παιρνει τη θεση του όταν πεφτει κατω, αλλα μετα σκεφτηκα ότι ο δασκαλος τα ξερει και για να τα λεει ετσι, ετσι θα ναι. Στο κατω κατω, εχει πειρα κι εχει διδαξει και στο δικο μας το κοκκινο σχολειο, αλλα και στο άλλο το απεναντι, το ροζ κι ετσι είναι πιο αντικειμενικος από μας που μονο κοκκινιλες βλεπουμε.

Μας μαλωσε και ειπε ότι αν συνεχισουμε να κοκκινιζουμε ετσι και να παιρνουμε χαμηλους βαθμους και να μη συγχωνευομαστε με αλλους, όπως εκαναν αλλα κοκκινα σχολεια στο παρελθον και προκοψαν, θα κλεισουμε, αλλα εμεις φυσαγαμε σαλιωμενα κοκκινα χαρτια ο ενας στον άλλο και δεν προσεχαμε. Στο κατω κατω, κάθε μερα γεννιουνται χιλιαδες παιδια σαν εμενα και τους συμμαθητες μου, πώς είναι δυνατο να κλεισει τετοιο σχολειο? Αλλα μαλλον δεν καταλαβαινω κατι.

Πολλα παιδια τωρα τελευταια λενε, ότι μπορει το σχολειο του το ροζ να συγχωνευθει με ένα πρασινο? Μπλε? Μαυρο? Μπορντω? Λουλακι? Δε θυμαμαι. Αυτοι λενε ότι θελουν να συγχωνευτουν με μας επειδη μας αγαπανε και κατά βαθος κι αυτοι κοκκινοι είναι, απλα ξεβαψαν με τον καιρο, αλλα αν αυτό δεν γινει, θα πανε στους αλλους επειδη είναι πολύ κοινωνικοι και δεν μπορουν τη μοναξια και τα μονοχρωμα. Αν γινει κατι τετοιο, τοτε ο δασκαλος θα τα γνωριζει ακομα πιο σφαιρικα όλα αυτά και θα μας τα λεει ακομα καλυτερα.

Κι ετσι τωρα ξερω. Ο σοσιαλισμος στην ΕΣΣΔ δεν ανατραπηκε από κανεναν. Κανεις δεν πηρε τη θεση του, ουτε ο Κωστας, ουτε ο Καπιταλισμος, ουτε η Δημοκρατια, ουτε η Μαρια που ειδα το βρακακι της σημερα, αλλα ο Γιωργος με παρεσυρε και ειχε και καθρεφτη. Απλα επεσε. Κι όταν θα με ρωτανε τι εχει σημερα στη Ρωσια, ξερω τι θα τους λεω: δεν εχει τιποτα.

sniper

Ανώνυμος είπε...

"ίσως θα μπορέσει να δώσει μια ανάσα στα φτωχομεσαία στρώματα" μια κυβέρνηση Σύριζα !!
πόσο Αφελής μπορεί να είναι κάποιος που ελπίζει σε κάτι τέτοιο..??
όταν Γραμμή κ στόχος των Δασκαλοπουλαίων Ντόπιων κ της Ευρώπης μαζί με το Πολιτικό τους Προσωπικό παλιό κ νέο...
Έχουν Σαν Στόχο να τους ΤΕΛΕΙΏΣΟΥΝ..!!
ή
Σπέρνουμε Αυταπάτες για να Μελώσουμε τον Κατήφορο που Είναι πλέον Ορατός κ Προδιαγεγραμμένος...!!
ο Δασκαλόπουλος κ η Παρέα του Ας ΟΔΗΓΕΊ τα Βήματά Σας !!
Οι Εργάτες Δεν την ΞαναΠαθαίνουν !!

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Καλημέρα.

Μπορεί να γίνουν κι έτσι που τα λες, Μαυροπρόβατε. Το θέμα για το ΚΚΕ είναι για ποιο λόγο, μόνο αυτό, αρνείται όχι απλώς την ιδέα της στήριξης αλλά και κάθε επαφή με τον Σύριζα, σε αντίθεση, ας πούμε, με το ΚΚΠ που όχι απλώς έχει επαφές με το Μπλόκο αλλά και κοινές δράσεις.

Πάντως, η τυχόν οικτρή αποτυχία της (αν γίνει ποτέ) αριστερής κυβέρνησης, την οποία βλέπω να περιμένετε με αγαλλίαση (την οικτρή αποτυχία, όχι την κυβέρνηση) δεν θα εξουθενώσει μόνο τον Σύριζα αλλά και το εργατικό κίνημα και όλη την αριστερά, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου -όπως ακριβώς και η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν έβλαψε μόνο το ΚΚΕ αλλά και όλα τα αριστερά κόμματα, ακόμα και εκείνα που ασκούσαν δριμεία κριτική στον υπαρκτό.

Οπότε, το ΚΚΕ δεν έχει να ελπίζει οφέλη από τη συντριβή της αριστερής κυβέρνησης (αν γίνει ποτέ) αλλά το αντίθετο.

Τέλος πάντων, νομίζω ότι καταθέσαμε τις απόψεις μας και το θέμα εξαντλήθηκε. Και ελπίζω ότι, με κάποιες συγκεκριμένες περιστάσεις και συγκυρίες, το ΚΚΕ θα αλλάξει τη σημερινή αυτιστική στάση του ή ότι η βάση του ΚΚΕ θα δείξει στην ηγεσία το σωστό δρόμο.

Ανώνυμος είπε...

"Το θέμα για το ΚΚΕ είναι για ποιο λόγο,
μόνο αυτό,
αρνείται
όχι απλώς την ιδέα της στήριξης αλλά και κάθε επαφή με τον Σύριζα"!!
Aφελής ερώτηση
ή προσπάθεια να οδηγηθεί το Εργατικό κίνημα
να Ξεπλύνει τις "πομπές" των Νέων Βαστάζων που είχαν κ έχουν.. Συνεργαζόμενοι με τον Εργοδοτικό Κυβερνητικό Συνδικαλισμό ??
η Απάντηση Απλή με Ραυτόπουλους - Βασιλόπουλους Δεν Μπορεί να Συνεργασθεί Κανένας Τίμιος Εργάτης που παλεύει για την Απελευθέρωση της Τάξης του από τη Καπιταλιστική Σκλαβιά !!

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

σαραντακο ωραια ονειρα βλεπης εχει μεγαλη πλακα.η βαση του κομματος στο 19ο συνεδριο εδειξε τον σωστο δρομο και βαδιζουμε σε αυτον εσεις συνεχι στε το δρομο που βαδιζαται παντα σαν τσιρακια του καπιταλισμου. εμεις θα ειμαστε εδω οσο και αν σας χαλαει το κεφι δεν πειραζει καουραγιο. οσο για το ΚΚΠ εδω ειμαστε θα παθουν και θα μαθουν και αυτοι.

AGIS είπε...

"Μπορεί και να μην τα καταφέρει, αφού θα έχει να αντιμετωπίσει λυσσαλέο πόλεμο από όλες τις πλευρές"

Ξέρουμε λοιπόν από τώρα τον λόγο για τον οποίο η υποθετική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ "μπορεί και να μην τα καταφέρει". Δεν θα φταίει η ίδια και τα προγραμματικά της όρια, αλλά οι άλλοι.
Θα φταίνε όλοι οι άλλοι, "όλες οι πλευρές", που θα της κάνουν "λυσσαλέο πόλεμο" ανεξάρτητα από την πολιτική που θα ασκήσει, και δε θα φταίει η προκαταβολική της δέσμευση σε ΕΕ, ΗΠΑ και εγχώρια ολιγαρχία.
Ενδεχομένως μάλιστα αποτύχει και "οικτρά", πράγμα που "περιμένουμε με αγαλλίαση" παρόλο που θα είναι καταστροφικό όχι μόνο για τον Συριζα αλλά και για εμάς τους ίδιους, οπότε αντί να αγαλλιάζουμε θα έπρεπε να συμπράξουμε σε αυτό που "μπορεί να είναι έτσι μπορεί όμως να είναι και αλλιώς" και πάντως στο μόνο βέβαιο ότι δηλαδή θα βρίσκεται εντός των ορίων των καθορισμένων από τη δέσμευση στην ΕΕ, το "σεβασμό" των "συμφερόντων" των ΗΠΑ και τη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας που απαιτεί το εγχώριο μονοπωλιακό κεφάλαιο.
Αν τα καρπούζια στη μασχάλη του ΣΥΡΙΖΑ είναι δυο, θα πρέπει να του τα βαστάμε, αν ο ΣΥΡΙΖΑ πατά σε δυο βάρκες θα πρέπει να βαστάμε τις βάρκες κόντρα, γιατί αν τα καρπούζια πέσουν ή ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί στο νερό δε θα φταίει που τα καρπούζια κι οι βάρκες ήταν δυο, αλλά ο "λυσσαλέος πόλεμος από όλους" και η "αγαλλίαση" με την οποία περιμένουμε την οικτρή του αποτυχία.

σνχζται

AGIS είπε...

σνχεια

Πέρα από αυτά τα προκαταβολικά συμπτώματα αυτοθυματοποίησης, θα ήταν χρησιμότερο για τον ΣΥΡΙΖΑ και τους υποστηρικτές του, να σταθεί αυτοκριτικά απέναντι στον εαυτό του και στην ιστορική του διαδρομή, η οποία δεν συγκαλύπτεται με τις συνεχόμενες μεταμορφώσεις του εκάστοτε κορμού του. Η ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ιστορία του "ΚΚΕ εσ." και του φανατισμού του για την υπαρκτή ΕΟΚ στο όνομα μιας ανύπαρκτης "ευρώπης των λαών", ειναι η ιστορία του ΣΥΝ και του φανατισμού του για την υπαρκτή "νεοφιλελεύθερη" ΕΕ/ΟΝΕ-ευρώ στο όνομα των όποιων ανύπαρκτων στην πραγματικότητα εξιδανικεύσεων τη "δικαιολόγησαν", και είναι τέλος η ιστορία του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ που μπρος την πραγματικά οικτρή κατάληξη των επιλογών 3 δεκαετιών "ευρωμονόδρομου" υπόσχεται την ανανέωσή του σε έναν ακόμα κύκλο δέσμευσης στην πραγματική ΕΕ στο όνομα κάποιας ανύπαρκτης μελλοντικής άλλης ΕΕ, που κι αυτή αν δεν υπάρξει ποτέ, δεν θα του φταίνε του ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές του αλλά ο "λυσσαλέος πόλεμος" και η "αγαλλίαση" των άλλων.

Θα ήταν, με άλλα λόγια χρησιμότερο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αντί να μεταθέτει προκαταβολικά τις ευθύνες του σε "όλες τις άλλες πλευρές", να σταθεί περισσότερο υπεύθυνα απέναντι στις δικές του ευθύνες για το ενδεχόμενο της μελλοντικής "οικτρής του αποτυχίας" που "δεν θα είναι καταστροφική μονο για τον ίδιο". Ει μη τι άλλο είναι ανοίκειο να γυρνάς σε αυτούς που θα "καταστραφούν" εξαιτιας σου και να τους λες ότι "φταίνε" γιατί δεν σε στηρίξανε για "να φύγει η δεξιά" και κατόπιν βέβαια "για να μην έρθει η δεξιά", τη στιγμή που η δική σου διαδρομή υλοποιεί κάθε προϋπόθεση για την αναπαραγωγή των σημερινών αδιεξόδων σε ανώτερο επίπεδο...


Αυτά, σαν ένα ελάχιστο του σχολιασμού που θα μπορούσα να κάνω για το σύνολο της επιχειρηματολογίας που χρησιμοποιήθηκε για να "στηριχτούν" όλα αυτά, ανάμεσα σε άλλα και για τη σύγκριση του ρεφορμισμού άλλων ιστορικών περιόδων με την απεμπόληση κι αυτού του ίδιου του ρεφορμισμού από τις αλλεπάλληλες προγραμματικές "επικαιροποιήσεις" του ΣΥΡΙΖΑ, κι επίσης για την παρουσίαση κάθε "τραγωδίας" σαν παράδειγμα προς μίμηση χωρίς καν την υπόμνηση ενός απαραίτητου διδάγματος από αυτά τα παραδείγματα: ότι ανεξάρτητα από τη μορφή που έχει οποιοσδήποτε δρόμος υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, κάθε τέτοιος δρομος οδηγεί στο ίδιο σημείο, αυτό που καθορίζουν οι νομοτέλειες της ταξικής πάλης. Την οποία πολλοί την "τελείωσαν" αλλά αυτό σε τίποτα δεν τους χρησίμεψε προκειμένου να μην τις υποστούν.

Μαύρο πρόβατο είπε...

Καλημέρα σε όλους,
Νίκο μπορεί και να μη γίνουν όπως τα λέω. Δεν είναι το δυνατό μου οι προβλέψεις - τα παραπάνω που έγραψαν αφορούν τα πράγματα όπως είναι τώρα, όχι όπως μπορεί να γίνουν.
Το θέμα λοιπόν για το ΚΚΕ είναι ποιό είναι το καθήκον του στην πολιτική συγκυρία, σε συνάρτηση με το στρατηγικό στόχο του της ανατροπής του καπιταλισμού. Ε, το καθήκον του σε σχέση με το σύριζα είναι να αποκαλύψει όσο πληρέστερα μπορεί το «τι είναι και τι θέλει» αυτό το κόμμα αντικειμενικά και όχι συνειρμικά ή εκ της επιθυμίας ορισμένων οπαδών του. Αυτό ακριβώς κάνει το ΚΚΕ, κι όποιος νομίζει οτι μπορεί να το βοηθήσει να το κάνει καλύτερα ακόμα, είναι φαντάζομαι ευπρόσδεκτος.
Ούτε στις αναλογίες είμαι καλός, δεν ξέρω και πορτογαλικά, παραπάνω ο ρεντ σταρ γράφει άκρως ενδιαφέροντα πράγματα για την ιδιοτυπία της πορτογαλικής πολιτικής, για ορισμένα ζητήματα γενικής πολιτικής δε, όπως σίγουρα θα γνωρίζεις, υπάρχει έντονος διάλογος μεταξύ ελλήνων και πορτογάλων κομμουνιστών.
-Επισημαίνω και τελειώνω, οτι κανείς στο ΚΚΕ δεν έχει βάλει στοίχημα για την πορεία της ενδεχόμενης κυβέρνησης Σύριζα για ν'αγαλλιάσει ή να στεναχωρηθεί από την αποτυχία. Καταλαβαίνεις οτι αυτό θα σήμαινε οτι στο ΚΚΕ θεωρούν το Σύριζα ως ανταγωνιστική (και λαθεμένη) προσέγγιση στην ταξική πάλη από την ίδια μεριά. Θα μπορούσε ίσως να αισθάνεται κάποιος στο ΚΚΕ έτσι για άλλες πολιτικές δυνάμεις - όχι για το νέο πυλώνα του αστικού πολιτικού συστήματος. Μπορεί ν'αγαλλιάσει ας πούμε ο Προβόπουλος ή να στεναχωρηθεί ο Δασκαλόπουλος, ν'αγαλλιάσει ο Καμμένος ή να λυπηθεί ο Γιωργάκης για την πορεία σας. Το ΚΚΕ τη δουλειά του κοιτάει, που είναι επαρκώς δύσκολη είτε με Κουβέλη, είτε με Τσίπρα στην κυβέρνηση...
Αυτά, καλό Σαββατοκύριακο.

Ανώνυμος είπε...

Έχουμε λοιπόν τις σωστές -κατ εμέ- εκτίμησεις ότι:

1) Μια κυβέρνηση που θα συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ίδια και χειρότερη από την προηγούμενη γιατί δεν κάνει τις αναγκαίες ρήξεις, συνεχίζει την πολιτική του προκατόχου, παραμένει στην ΕΕ κτλ σε ένα διαρκώς επιδεινούμενο περιβάλλον.
2) Ο Συριζα είναι ήδη φθαρμένος πριν καλά-καλά αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες
3) Οι ψήφοι που λαμβάνει είναι ψήφοι διαμαρτυρίας και όχι ψήφος αριστερών πολιτών
4) Ότι δεν θα αποκτήσει αυτοδυναμία που να χτυπιέται χάμω.

Και πάμε στο εξής πρόβλημα, κάνοντας τρεις υποθέσεις: Ότι ο Συρζα δεν αποκτά αυτοδυναμία, το ΚΚΕ μπαίνει στη βουλή με ένα αριθμό βουλευτών όπως επίσης και μια κεντρο-αριστερή συμμαχία από τους "58" τη ΔΗΜΑΡ, και κάποιους από το πρώην ΠΑΣΟΚ.
Ο Συριζα και οι κεντροαριστεροί συμφωνούν να συγκυβερνήσουν λείπουν όμως μερικά κουκιά που μπορεί να τα δώσει το ΚΚΕ. Αν τελικά τα δώσει θα ρεζιλευτεί μέχρι αηδίας. Αν δεν τα δώσει (το πιο πιθανό) θα υπάρξει αδιέξοδο για το σχηματισμό κυβέρνησης που θα τον εκμεταλλευτούν οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ. Σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών το ΚΚΕ δεν θα μπορέσει να προσελκύσει τους ψήφους αφού θα διοχετευτεί το φόβητρο της "χαμένης ψήφου", θα επισύρει την οργή πολλών αριστερών. Θα χρεωθεί ότι δεν προσπάθησε τουλάχιστον και θα πάθει ότι έπαθε τον Ιούνη το 2012 επί τα χείρω. Δεν θα μπει στη Βουλή με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σημειωτέον ότι στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν, τόσο το ΚΚΕ όσο και άλλα αριστερά κόμματα να έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση για προφανείς λόγους.

Επομένως αν αφεθούν τα πράγματα να φτάσουν σε αυτό τη σημείο, ό,τι και να κανει το ΚΚΕ θα είναι αδιέξοδο. Το θέμα είναι να μην φτάσουν εκεί τα πράγματα. Ακόμα και η οριακή είσοδος στη Βουλή που δεν θα δημιουργεί άλλες ευθύνες, δεν είναι καθόλου δεδομένη.

Το ερώτημα αν θα πρέπει να υπάρχει ΚΚ είναι ρητορικό και δεν σκοπεύω να απαντήσω. Όμως το ΚΚΕ αντιμετωπίζει ένα σοβαρό υπαρξιακό ζήτημα.Τις (σωστές) αποφάσεις του 190υ Συνεδρίου, δεν έχει κατορθώσει να τις μετουσιώσει και να τις μεταβολίσει στο λαϊκό αίσθημα με αποτέλεσμα να μην γίνονται πιστευτές. Αυτό αντικειμενικά ανοίγει διάπλατα το δρόμο για δεξιές οπορτουνιστικές δυνατότητες, ακόμα και μέσα στο Κόμμα. Δεν αρκεί να κλίνεις τη λέξη "καπιταλισμός" και "επανάσταση" σε όλες τις πτώσεις αλλά πρέπει να δείξεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό.

Και ένα ΥΓ. Συμφωνω με τον Νίκο Σαραντάκο μόνο σε δύο πράγματα: Στο ότι στην ΕΣΣΔ υπήρξε κατάρρευση του σοσιαλισμού. Πως αλλιώς να εξηγηθεί ότι τα ανώτερα στελέχη του ΚΚΣΕ και της KGB έγιναν σε μια νύχτα βαθύπλουτοι ολιγάρχες και κυβερνούν τη σημερινή Ρωσία; Επίσης πως γίνεται στις ασιατικές πρώην ΛΔ οι πρώην ΓΓ των αντίστοιχων κομμάτων να ειναι οι σημερινοί δικτάτορες?

Στο δεύτερο που έχει δίκιο είναι ότι η (σχεδόν βέβαιη) αποτυχία του Συριζα θα σαρώσει όλα τα αριστερά κόμματα και το ΚΚΕ. Είναι αυταπόδεικτο, το εξηγεί θαυμάσια και δεν σκοπεύω να πω κάτι παραπάνω.

Να προσθέσω όμως κάτι: Αυτό τον καιρό ζούμε το δικό μας "91"...

φιλήδονο κουκί




Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

το ΚΚΕ εχει το προγραμμα του που μι λαει για λα ικη εξουσια και σοσιαλι σμο εχουμε ξεκαθαρο απο το 1996 οτι δεν υπαρχουν σταδια.εμεις αυτον τον δρομο θα ακολουθησουμε μεχρι τελος γιατι μονο ετσι θα φτασουμε στον σοσιαλισμο. το φοβητρο οτι θα μεινουμε εκτος βουλης δεν πιανη. ακομα και ετσι να γινη καποια στιγμη επειδη θα πατηση ο κοσμος της αυταπα τες μας ειναι αδιαφορο και η ζημια μικρη. καταστροφικο θα ητανε να πεσουμε σε αυτη την παγιδα και να ξαναγυρισου με στην λογικη του 20 συνεδριου και στα σταδια. Η ΨΗΦΟΙ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ Η ΖΗΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΟΝΙΑ

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

και να συμπληρωσω οτι ο πολεμος απε ναντι στον συριζα και στον οπορτουνι σμο γενικοτερα θα ειναι αμιλεικτος αυτα που ειχατε μαθη στο παρελθον θα τα ξεχασετε θελετε δεν θελετε

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

να στο εξηγησω εγω αφου κανης πως δεν καταλαβαινεις πως εγιναν παμπ λουτοι τα στελεχη του κομματος. οταν απο το 1956 ειχανε αρχιση να εφαρμο ζουν νομους του καπιταλισμου αρχισε να υπαρχει νομεγκλατουρα και πλουτι σμος στα στελεχη των επιχειρησεων. ετσι οταν ολοκληρωθηκαν οι ανατροπες το 1991 ολα αυτα ηρθαν στο φως. οσο για τον οπορτουνισμο που θα ξαναφου ντωση μεσα στο κομμα μας σου συνιστω να διαβασης το νεο καταστατικο που ψηφιστηκε στο 19ο συνεδριο ομοφωνα και θα δης τη τυχη θα εχουν. οργανωμενη φραξια οπως τοτε με τον φαρακο αρχηγο δεν θα φτιαξετε ξανα οσο και αν σας ποναει αυτο

Μαύρο πρόβατο είπε...

Καλημέρα,
συνοψίζει το ΦΚ τέσσερεις κατ'αυτό σωστές εκτιμήσεις.
Έχουμε λοιπόν τις σωστές -κατ εμέ- εκτίμησεις ότι:

1) Μια κυβέρνηση που θα συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ίδια και χειρότερη από την προηγούμενη γιατί δεν κάνει τις αναγκαίες ρήξεις, συνεχίζει την πολιτική του προκατόχου, παραμένει στην ΕΕ κτλ σε ένα διαρκώς επιδεινούμενο περιβάλλον.
2) Ο Συριζα είναι ήδη φθαρμένος πριν καλά-καλά αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες
3) Οι ψήφοι που λαμβάνει είναι ψήφοι διαμαρτυρίας και όχι ψήφος αριστερών πολιτών
4) Ότι δεν θα αποκτήσει αυτοδυναμία που να χτυπιέται χάμω.


Εγώ μόνο την 3η βρίσκω να στέκει, κι αυτήν υπό την αίρεση οτι και οι «αριστεροί πολίτες» διαμαρτύρονται.

Η 1η αποτελεί μια μερική οπτική σε μια εικόνα «γκεστάλτ». Η ενδεχόμενη κυβέρνηση Τσίπρα θα είναι μια από τα ίδια για το λαό δηλαδή πιθανώς άθλια εξαπάτηση σε σχέση με τις διακηρύξεις της. Από την άλλη, έχει όλα τα φόντα να επιτελέσει μια θαυμάσια μετάβαση/σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος, που θα οδηγήσει τη χώρα μακριά από πολιτικούς κλυδωνισμούς και κινδύνους απώλειας ελέγχου της διακυβέρνησης από την άρχουσα τάξη. Αυτήν την επιτυχία θα κληθεί να κατακτήσει, καμμία άλλη!
Η 2η συναρτάται με την προηγούμενη. Αυτό που το φκ διαβάζει ως φθορά, στην άλλη οπτική αποτελεί ωρίμανση για το δύσκολο έργο που την περιμένει...
Όσο για την 4η, δεν λέω οτι δεν είναι το πιθανότερο, αλλά ας κρατήσουμε μικρό καλάθι...

Περνάει στη συνέχεια το φκ στη σπέκουλα των κοινοβουλευτικών διατάξεων και εξελίξεων, δείχνοντας μια προδιαγραφόμενη «θέση ματ» για το ΚΚΕ. Σε αυτό να συμφωνήσουμε οτι είναι απολύτως θέμα συσχετισμών: όσο περισσότερες δυνάμεις κατακτήσει το Κόμμα, όσο καλύτερα εξηγήσει τη γραμμή του, όσο πιο ολοκληρωμένα αποκαλύψει το χαρακτήρα και το ρόλο του Σύριζα, τόσο ευκολότερη θα είναι η θέση στην οποία θα βρεθεί. Φαίνεται ταυτολογία η άποψή μου, αλλά δεν είναι παρά η έκφραση της βαθειάς πεποίθησης οτι ο Σύριζα ως πολιτική δύναμη υπηρετεί μόνο την επαναθεμελίωση της κοινωνικής συναίνεσης στον καπιταλισμό, τίποτε άλλο. Κάποτε οι οπορτουνιστές καθόριζαν το χαρακτήρα του, αλλά από τότε κύλησε νερό στ'αυλάκι, είναι η αστική τάξη και πόλοι του ιμπεριαλισμού που τον καθοδηγούν άμεσα, και οι οπορτουνιστές έχουν μείνει ως διακοσμητικό γκάτζετ προς έλξιν/απώθησιν των «αριστερών».

Θα συμφωνήσω βέβαια απόλυτα στο γεγονός οτι η υλοποίηση της γραμμής του αποτελεί σήμερα για το ΚΚΕ τεράστια ευθύνη, καθοριστική για την πορεία του ίδιου και του λαϊκού κινήματος. Τα ζητήματα που λήχτηκαν δεν ήταν από τα πιό ασήμαντα, ο χρόνος είναι πυκνός. Όταν όλοι ουρλιάζουν, η απαίτηση για το ΚΚΕ δεν σταματάει στην ύπαρξη μιας (ισχυρής) «άλλης φωνής» όπως πριν από λίγα χρόνια - μόλις που αρχίζει από κει.

ΥΓ: Μεταξύ κατάρρευσης και ανατροπής, μεσολαβεί η κατάπτωση. Ο χαρακτηρισμός της πορείας του σοσιαλισμού «εσοδείας εικοστού αιώνα» μέσα από σημειωματάκια σε μπλόγκς είναι αστείο εγχείρημα. Ας συγκρατήσουμε οτι εξακολουθεί να καίει κάθε ριζοσπαστική συνείδηση, κομμουνιστικού ή μη προβληματισμού. Οι δύσκολοι καιροί και οι νέες ευκαιρίες για το ΚΚΕ, είτε με επιτυχία του Σύριζα (να σταθεροποιήσει το πολιτικό συστημα) είτε με αποτυχια του, είναι ένα άλλο ζήτημα, που βαραίνει πρώτα και κύρια τις πλάτες των οργανωμένων δυνάμεών του. Ας τις σεβαστούμε.

αργοπορημενος είπε...

Κ. Σαραντάκο το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη. Αποφεύγετε συστηματικά να απαντήσετε ευθέως σε αυτά που σας ρωτούν, ενώ επιμένετε να πετάτε στον αέρα λέξεις-κλειδιά και φράσεις που δανείζεστε από άλλες εποχές.

Σας ζητήθηκε να πείτε την άποψή σας για την κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, και απαντήσατε ότι "το ΑΚΕΛ δεν υποσχέθηκε σοσιαλισμό". Μα, το γνωρίζουμε! Ούτε υποσχέθηκε, ούτε και θα μπορούσε να υποσχεθεί σοσιαλισμό μέσω.. εκλογών (και μάλιστα προεδρικών). Το ερώτημα είναι, εσείς που υπερασπίζεστε μια αριστερή κυβέρνηση, εκτιμάτε ότι μετά από την 5-ετία κυβέρνησης ΑΚΕΛ, η Κύπρος είναι σε καλύτερη μοίρα? Ο λαός της ανέβασε το βιωτικό του επίπεδο? Έχει γενικότερα κάποιο κέρδος η Κύπρος, κάποια αναβάθμιση, ακόμα και με αστικούς όρους στο διεθνές σκηνικό?
Αν ναι, τότε μάλλον ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους. Αν όχι, εξηγήστε μας γιατί θεωρείτε πως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα τα καταφέρει καλύτερα, ειλικρινά θέλω πολύ να μάθω.
Κι επειδή δεν αφήνω τίποτα να πέσει κάτω, η κυβέρνηση ΑΚΕΛ δεν είχε "λυσσαλέο πόλεμο από όλες τις πλευρές", στα αριστερά της το πεδίο ήταν ελεύθερο, έπαιζε μόνη της παιχνίδι.

αργοπορημενος είπε...

Τώρα στα υπόλοιπα:
"μια κυβέρνηση Σύριζα ίσως θα μπορέσει (1) να δώσει μια ανάσα στα φτωχομεσαία στρώματα
(2) να ξεκινήσει μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και (3) να προχωρήσει σε μερικά αναγκαία μέτρα αστικοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού

Για το 1: Πώς θα τη δώσει την ανάσα? Θα αυξήσει μισθούς δια νόμου? Και ποιος σας λέει ότι οι μεγαλοκεφαλαιοκράτες δεν θα πάρουν την επόμενη στιγμή τα εργοστάσιά τους να τα πάνε στη Βουλγαρία? Σας θυμίζω ότι το Μάαστριχτ το επιτρέπει με συνοπτικές διαδικασίες (και ο γεννήτορας του κόμματός σας το ψήφισε). Και μη μου πείτε για κινδυνολογία. Ακόμα και σήμερα, που οι μισθοί μέρα τη μέρα πέφτουν, εργοστάσια κλείνουν και η παραγωγή μεταφέρεται έξω (βλ. coca-cola), αν αύριο η Χ κυβέρνηση επέβαλε δια νόμου κατώτατο μισθό 700 ευρώ, με ποια ακριβώς λογική θα ανακόπτονταν αυτή η διαδικασία?
Για το 2: "Ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας". Για τις ιδιωτικές επενδύσεις δε ρωτάω, ποιος θα δεχτεί να κάνει επενδύσεις σε μια χώρα όπου η "φιλολαϊκή" κυβέρνηση αυξάνει μισθούς και φορολογεί το κεφάλαιο. Κρατικές επενδύσεις λοιπόν ως μονόδρομος. Πού θα βρει το κράτος τα λεφτά? Θα επαναδιαπραγματευτεί τα μνημόνια, και τι σας κάνει να πιστεύετε ότι οι ξένοι θα μας ξαναδανείσουν χρήματα, με χειρότερους γι' αυτούς όρους? Ή μήπως θα "τα πάρει από αυτούς που τα κλέψανε"?
Για το 3: Συγχωρέστε με αλλά ξεκαρδίζομαι στα γέλια κάθε φορά που ακούω, εν έτει 2014, να μιλάει κάποιος για "μέτρα αστικοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού". Μήπως να φωνάξουμε τον Βενιζέλο στη Θεσσαλονίκη να κάνει κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας απέναντι στο Βασιλιά και τα συμφέροντα των τσιφλικάδων?

Ανώνυμος είπε...

Μαύρο Πρόβατο, θα συμφωνήσω στις περισσότερες παρατηρήσεις σου.
Εκεί που διατηρώ πολλές επιφυλάξεις είναι το κατα πόσον είναι εύκολο στην παρούσα φάση να παλινορθωθεί ο παλαιός δικομματισμός (με την όποια του μορφή. Η γενικότερη αστάθεια και αβεβαιότητα, η οικονομική κατάρρευση στην Ελλάδα και διεθνώς δεν επιτρέπει μακροπρόθεσμες προβλέψεις, όμως δεν ευνοεί ιδιαίτερα τα πολιτικά σχήματα του σημερινού υπαρκτού δικομματισμού(;) (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) στο να αποκτήσουν ουσιαστικές σχέσεις με κοινωνικά κομμάτια.

Ποιά κοινωνικά κομμάτια εκπροσωπουν; Τη φθίνουσα "μεσαία τάξη"; Τον (άνεργο) εργάτη; ΤΟ μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι την ανερχόμενη των μαυραγοριτών.
Αυτό κρίνει εξ άλλου το αν ένα σχήμα ή άλλο θα είναι μακρόβιο ή μια εφήμερη δεξαμενή διαμαρτυρίας. Ο Συριζα αποτελείται απο διάφορα κομμάτια που δεν είναι καλά συγκολλημένα ,από τους παπα-Σούρες ως τον Σταθάκη μέσω λαφαζάνηδων, και θα διαλυθεί στο πρώτο βίαιο τράνταγμα.

Αρκετοί βιάζονται πολύ να προεξοφλήσουν ότι ο Σύριζα θα γίνει ο ένας πόλος του "δικομματισμού". Γιατί τόση σπουδή, δεν έχω καταλάβει, ούτε προκύπτει από τα έως τώρα δεδομένα. Αυτή η λογική εκτός του ότι αντικειμενικά ενισχύει τον ίδιο τον Σύριζα, ενισχύει και νομιμοποιεί -χωρίς να το θέλει- και την ίδια τη λογική του δικομματισμού. Ακόμα χειρότερα αβαντάρει άθελά της τη λογική της "χαμένης ψήφου" προς το ΚΚΕ.

Ασφαλώς η σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος είναι άμεση προτεραιότητα της άρχουσας τάξης αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν οι όροι για κάτι τέτοιο. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με μια γρήγορη οικονομική ανάκαμψη για παράδειγμα, αλλά βλέπουμε κάτι τέτοιο σύντομα; Δεν νομίζω.

Δεν ξέρω αν λανθάνει από ορισμένους στο ΚΚΕ, κάποια λογική του τύπου: "να διασωθούμε κοινοβουλευτικά, οριακά έστω, και βλέπουμε στη συνέχεια". Είναι γεγονός ότι μιά ενδεχομένως ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία του ΚΚΕ θα αυξήσει τις πιέσεις για συνεργασίες άλλου επιπέδου σε περίπτωση μή αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ ενώ μια αντίστοιχή ισχνή γύρω στο 3% τις αμβλύνει αρκετά. Είτε έτσι όμως, είτε αλλιώς, απάντηση στα βασικά προβλήματα του λαού δεν δίνονται.

φιλήδονο κουκί


Νίκος Σαραντάκος είπε...

Φιλήδονο Κουκί, θα συμφωνήσω με το Μαύρο πρόβατο, μην θεωρείς αδύνατη την αυτοδυναμία του Σύριζα. Δεν είναι πιθανή, αλλά δεν αποκλείεται.

Για τα άλλα που λες, μου φαίνεται πως αφήνεις ένα κενό στα όσα αναπτύσσεις. Λες δηλαδή "Επομένως αν αφεθούν τα πράγματα να φτάσουν σε αυτό τη σημείο, ό,τι και να κανει το ΚΚΕ θα είναι αδιέξοδο. Το θέμα είναι να μην φτάσουν εκεί τα πράγματα." Πώς όμως δεν θα φτάσουν εκεί; Με προσευχές;

Αργοπορημένε, μέτρα αστικοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού ανέφερε και το Μαύρο πρόβατο. Χτες καταδικάστηκε ένας για βλασφημία. Ο Σύριζα θα καταργήσει, ελπίζω, τους σχετικούς νόμους. (Ένα παράδειγμα φέρνω). Για τα άλλα δύο που λες, πράγματι υπάρχουν πολλές δυσκολίες, πιθανώς να μην μπορέσει να πετύχει πολλά πράγματα η αριστερή κυβέρνηση (αν υπάρξει ποτέ).

Όσο για την Κύπρο, το χτύπημα που τη γονάτισε ήταν η έκρηξη στο Μαρί. Είναι μικρό μέρος και ένα τέτοιο χτύπημα έχει τεράστιες διαστάσεις. Έξω απ' το χορό, είναι εύκολο να τραγουδάς.

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο το "κουκί" με τα προκάτ του σχήματα. Κακός ο συριζα, δεν θα κάνει τίποτα καλό, αλλά στο βάθος-βάθος...σαραντάκος, στηρίξτε αλλιώς θα εξαφανιστείτε (που και τότε πάλι θα εξαφανιστείτε, win-win.

Βέβαια τα νούμερα δεν φαίνεται να τα έβαλες κάτω καλά, γιατί για την αυτοδυναμία της αριστερής (τρομάρα της) κυβέρνησης δεν φαίνεται να παίζει κάποιον ρόλο το κκε. Απλώς το ξέρεις κι εσύ ο κρυφοσυριζα, και οι "κομμουνιστές" εντός του συριζα (σαν τον σαραντάκο ντε, που σπρώχνει τόσο πολύ στα αριστερά το κόμμα που δεν κάνει τίποτα άλλο από το να επαναλαμβάνει την βασική γραμμή, αυτό με την βάση πολύ καλό, κλασσικό) ότι το πιο πιθανό σενάριο για να κάνετε κυβέρνηση είναι να συνεργαστείτε με την τρισκατάρατη νδ, για την σωτηρία της πατρίδας φυσικά.

Ijon Tichy

Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

για πες μας λοιπον σαραντακο τη εγινε στο ΜΑΡΙ. αριστερος προεδρος ο χριστοφιας σταματησε το καραβι για τη συρια μετα απο εντολη του φιλου σας του ΟΜΠΑΜΑ και αφησε τα κοντε ινερ για 1 χρονο κατω απο τον ηλιο διπλα στο ναυσταθμο και στο ηλεκτρι κο εργοστασιο.τοσο σοσιαλισμο πως να τον αντεξουμε σαραντακο

Ανώνυμος είπε...

Η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν ακατόρθωτη σύμφωνα με τα ως τώρα δεδομένα και ίσως-ίσως να μην την επιδιώκουν. Ήδη προσπαθούν να "ξενερώσουν" με διάφορες κινήσεις όσους περισσότερους μπορούν γιατί κατανοούν ότι η δυνατότητα επιλογών αν και όποτε βρεθούν στην εξουσία θα είναι μηδενική. Ενώ ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχουν να σκοτίζονται για τίποτα! Αν θυμάστε στις εκλογές του Ιούνη 2012 πολλά από τα "κεφάλια" των συριζαίων δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους που ήρθαν ...δεύτεροι.

Από την άλλη διαπιστώνω ότι κάποιοι οπαδοί του ΚΚΕ θέλουν την ...αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μην βρεθούν στη δύσκολη θέση να συμπράξουν στη Βουλή για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Η θέση της ελάσσονος αντιπολίτευσης τους είναι αρκετή για συνεχίσουν τον ανέξοδο "σταλεγακισμό" τους

Μύλος!

Το κενό (@ ΝΣ) μπορεί να το ΚΚΕ να το καλύψει με δυναμικότερη παρουσία στους δρόμους ίσως και με μια προσπάθεια συσπείρωσης των λαϊκών στρωμάτων μέσω κοινωνικοταξικής συμμαχίας με ενιαία αιτήματα.

φιλήδονο κουκί







Παναγίωτης Μπαλτσαβιάς είπε...

τελικα αυτη η αγαπη των οπορτουνι στων για την υπαρξη του ΚΚΕ ειναι ιδιαιτερα συγκινητικη εχουνε ενα καημο και μια αγωνια που με κανει να αναρατιωμαι μηπως ολα αυτα που εζησα το 1989 1991 τα φανταστηκα και δεν συνεβησαν οι ανθρωποι ειναι κινδυνος θανατος για καθε ανυποψιαστο ανθρωπο που δεν τους εχει ζηση ειναι η πιο επικυνδηνη εκφραση του καπιταλισμου και χρειαζεται συνεχη επαγρυπνηση. ειναι γαγκραινα μεσα στο σωμα του κινηματος και πρεπει να αντιμετω πιζονται σαν την χολερα

Ανώνυμος είπε...

Ρε συ "κουκί", για να βάλουμε σε μια ορθή βάση την συζήτηση, θα μπορούσες να μου πεις με βάση ποιά πληροφόρηση κρίνεις τις δράσεις του κκε; Τα εντιτόριαλς του "δρόμου της αριστεράς", ή τις αναλύσεις του rednotebook (εκεί όπου το κκε βρίσκεται μονίμως εκτός αγώνων, κινημάτων κτλ);

Στην παρατήρηση για τους "σταλεγάκηδες" κουκουέδες που θέλουν αριστερή κυβέρνηση περισσότερο κι από τους συριζαίους πώς κατέληξες; Ξαναμετρώντας τα εκλογικά κουκιά για τις μέχρι πρότινος ακλόνητες προβλέψεις σου περί της έτσι κι αλλιώς διάλυσης του κκ;

Ijon Tichy

Μαύρο πρόβατο είπε...

ΦΚ, διατηρείς λες πολλές επιφυλάξεις είναι το κατα πόσον είναι εύκολο στην παρούσα φάση να παλινορθωθεί ο παλαιός δικομματισμός (με την όποια του μορφή.
Λάθος μου αν δεν κατάλαβες οτι τις συμμερίζομαι κι εγώ και πιστεύω καθἐνας που προσπαθεί να σκεφτεί σοβαρά για τα ελληνικά πράγματα.

Είμαι πεισμένος οτι αντικειμενικός ρόλος του Σύριζα είναι η επικαιροποίηση της νομιμοποίησης της πολιτικής κυριαρχίας της άρχουσας τάξης, αν θες μια πομπώδη αλλά ακριβέστερη διατύπωση. Προς τούτο, αρκεί να εξετάσει κανείς
α) τις θέσεις του στα ζητήματα-κλειδιά της πολιτικής συγκυρίας. «Ο Τσίπρας» θέλει να πείσει τους κυρίαρχους κύκλους στην ΕΕ να λασκάρουν λίγο τα λουριά στην ελληνική οικονομία διατεινόμενος οτι μόνο έτσι η προοπτική των δικών τους κερδών είναι βιώσιμη, και απειλώντας οτι αλλιώς θα πάει με άλλον αφέντη, τους αμερικάνους. Όλο το σχήμα για να έχει νόημα προϋποθέτει όρκο πίστης και φιλίας και στους δύο πάτρωνες, ούζα και ευρώπη AG, οι οποίοι έχουν δοθεί με τον πιό επίσημο τρόπο
β) το πώς διαμορφώθηκαν αυτές οι θέσεις: με την άμεση παρέμβαση του ντόπιου και ξένου κεφάλαιου, διατηρώντας τα προσχηματικά συμπράγκαλα συνεδρίων, συνιστωσών και δε συμμαζεύεται, με τη σύμπραξη των πασοκικών κατακαθιών (τύπου Λαλιότ) και με την αρωγή της διεθνούς ξεπουλημένης πάλαι ποτέ αριστερής διανόησης και πολιτικής, από Ζίζεκ και Λούξεμπουργκ Στίφτουγκ ώς ευρωπαϊκού κόμματος της αριστεράς (εδώ ο τίτλος τα λέει όλα). Οι τελευταίοι κοιτούν προ Ελλάδα μεριά γιατί μπορεί να υπάρξει εδώ η αφορμή για την επικαιροποίηση τη δική τους, και ποιός ξέρει, βαυκαλίζονται, κι ενός μεγάλου πειράματος νεοσοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης.
γ) το ποιών η φωνή είναι ο Σύριζα: μετράμε εκεί την πεπληγμένη εργατική αριστοκρατία, τους ξεβολεμένους μικροαστούς με την άνεργη κόρη με μεταπτυχιακόν εξωτερικού, τους υιούς των μικροαστών που δε βρήκαν ποτέ τη θέση στον ήλιο που εδικαιούντο, τους ντόπιους ριγμένους στο παιχνίδι βιομήχανους, τους οσμιζόενους νέες ευκαιρίες με τη νέα κυβέρνηση, κεφαλαιούχους και στελέχια. Αυτοί βγάζουν φωνή μεγάλη κι έχουν δίκιο σε πολλά παράπονά τους, τους ενώνει όμως μια κοινή πεποίθηση και προσδοκία: ο καπιταλισμός. Ανορθωμένος, νοικοκυρεμένος, εκσυγχρονισμένος ο,τι θες, αλλά καπιταλισμός· ει δυνατόν με καμμιά Σβετλάνα φτηνή να ξεσκατίζει τον παππού.

Αυτό λοιπόν που είναι ο Σύριζα και αυτό που επιδιώκει - σίγουρα δεν πρόκειται για απλό διαφημιστικό κόλπο - καθόλου δεν προδικάζει μια σταθεροποιημένη και σταθεροποιητική μορφή του πολιτικού συστήματος. Σε συνοπτική διατύπωση, το μόρφωμα αυτό επιζητεί ένα νέο ντηλ (new deal μετά από σημειολογική διολίσθηση).

Κατά τα άλλα, σήμερα είναι οφθαλμοφανής η πυρετώδης δραστηριότητα ζύμωσης και παραγωγής νέων σχημάτων: τα κεντροαριστερά νούμερα, η ανακεφαλαιοποίηση του φασιστικού χώρου, τα φιλελεύθερα αποπλύματα, ο οπορτουνιστικός πόλος από τον Αλαβάνο ως τον... Κορδάτο, οι διεργασίες στη δεξιά και στο πατάρι του Λιβάνη, όλα κινούνται, σε ένα νεφελώδες και ασαφές τοπίο διπολισμού.

Μέσα σε όλα αυτά δρουν και οι κομμουνιστές, που τα καθήκοντά τους τούς οδηγούν να μιλούν όχι μόνο τη γλώσσα της ανασύνταξης του κινήματος, της ενότητας των εργαζομένων και της λαϊκής συμμαχίας, αλλά συχνά και γενικότερα, τη γλώσσα της στοιχειώδους λογικής. Αυτήν που σύσσωμο το σύστημα φροντίζει να διατηρεί σε τιμές απρόσιτες για τον ελληνικό λαό.

αργοπορημενος είπε...

Κ. Σαραντάκο απαντάτε συνδικαλιάρικα, ωσάν φοιτητοπατέρας σε αμφιθέατρο. Δεν σας κρύβω ότι χαίρομαι πολύ, κάθε φορά που με πιάνουν οι αμφιβολίες για τη γραμμή της καθοδήγησης απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ, διαβάζω απαντήσεις ακραιφνών ΣΥΡΙΖαίων, σαν και του λόγου σας, και με επαναφέρουν στο μαντρί. Μα τόσο επιφανειακός πια...

Αφού καταλήξαμε ότι μέτρα αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα είναι οι νόμοι περί βλασφημίας, τότε μάλλον σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Πράγματι, αν ο "γέρων-Παστίτσιος" αθωωθεί, θα λυθεί το πρόβλημα επιβίωσης εκατομμυρίων ελλήνων και μεταναστών, θα μπουν οι βάσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Πώς δεν το σκέφτηκαν ρε γαμώτο, αυτό που έλειπε απ' τη χώρα ήταν ένας άθεος πρωθυπουργός για να λύσει τα προβλήματα!

Τα "άλλα δύο που λέω", που τα προσπερνάτε "έτσι απλά" σε μια αποστροφή, είναι η ουσία του ζητήματος. Κι έτσι φαίνεται πόσο λυσσασμένος είναι ο χώρος σας να αρπάξει την κουτάλα. Καλέ μου άνθρωπε, είσαι με τα καλά σου? Τα "άλλα δύο που λέω" είναι πρώτον πώς θα αναγκάσεις το μονοπώλιο να δώσει αυξήσεις στους μισθούς, χωρίς να καταργήσεις την ισχύ του Μάαστριχτ, δηλαδή τη βασικότερη συνθήκη της ΕΕ, τη στιγμή που ακόμα και σήμερα, με την ανεργία να αυξάνεται και τους μισθούς να πέφτουν, εργοστάσια κλείνουν και κεφάλαια φεύγουν εκτός συνόρων. Και δεύτερον, πού θα βρεις τα λεφτά για να κάνεις δημόσιες επενδύσεις.

Ώστε η οικονομία της Κύπρου γονάτισε απ' την έκρηξη στο Μαρί... Μάλιστα...
Η οποία να φανταστώ πως έγινε από πράχτορες του ξένου παράγοντα ή από εσωτερικούς σαμποτέρ? Να φανταστώ ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει από αντίστοιχα?

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

το μαθαμε και αυτο.ολο το προβλημα στην καπιταλιστικη ελλαδα ειναι οτι ο πρωθυπουργος δεν ειναι αθεος.οποτε αν βαλουμε στην θεση του χαλιφη τον τσιπρα ο καπιταλισμος διορθωνεται η ανεργια και η εξαθλιωση εξαφανιζο νται και οι μισθοι θα φτασουνε 2000 ευρω το μηνα γιατι οι βιομηχανοι θα γινουν και αυτοι αθεοι οποτε σωθηκα με ολοι. τη να πη κανεις μεσα στα μυαλα των οπορτουνιστων πρεπει να εχει τρικυμια μεγαλη. ο γιαννοπου λος και ο κουτσογιωργας πανυγηρι ζουνε μεσα απο τον ταφο τους

anonymous anonymous είπε...

Πολλά άσχετα με την αρχική ανάρτηση ειπώθηκαν, με πρώτα και καλύτερα τα όσα "χαριτωμένα" ξεφούρνισε εδώ ο αρθρογράφος της Αυγής.

Επί του αρχικού θέματος μόνο να πω, ότι πραγματικά θλίβομαι για το ότι το ΚΚΠ δεν συμμετέχει στην "πρωτοβουλία" των ευρωπαϊκών ΚΚ. Δεν είναι όμως κεραυνός εν αιθρία. Ελπίζω τα παλατζαρίσματα του ΚΚΠ αναφορικά με την Ε.Ε., τα "στάδια" και τη στάση απέναντι στο οπορτουνιστικό "Μπλόκο" (δηλ. τον πορτογαλικό ΣΥΡΙΖΑ) να μην τα πληρώσει πανάκριβα ο πορτογαλικός λαός. Υπό την έννοια, ότι εύχομαι να επικρατήσουν στο ΚΚΠ το συντομότερο δυνατό συνεπείς προλεταριακές μ-λ δυνάμεις οι οποίες θα "σαρώσουν" τον ντροπαλο οπορτουνισμό του. Είναι αυτό δυνατό; Δεν έχω τα στοιχεία για να απαντήσω. Θα δούμε...

Παναγιώτης Μπαλτσαβίας είπε...

μακαρι να μην το πληρωση ο πορτογα λικος λαος αλλα δεν ειμαι τοσο αισιο δοξος. σιγουρα μεσα στο ΚΚΠ θα υπαρ χουν γνησιες μπολσεβικικες δυναμεις αλλα μαλλον ειναι μειοψηφικες.τωρα το αν πρεπει να φυγουν η οχι ειναι ενα δυσκολο και λεπτο σημειο. το σιγουρο παντως που βγαινει απο την δικη μας πειρα ο εγκλοβισμος στην θεωρια των σταδιων ειναι καταστροφη. τους ευχομαι καλη τυχη