Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Τι έγινε ρε παιδιά το 89;

Το κόλλημα του ναρ με το 89 είναι πιο μεγάλο κι από αυτό της αυριανής. Ο τζανετάκης για αυτούς, ήταν λόγος διάσπασης κι ως ένα σημείο και ύπαρξης, όπως για τους τροτσκιστές είναι ο στάλιν και για τα μ-λ ο χρουτσόφ.
Δεν θέλω να τους μειώσω, αυτούς ή το λόγο που έφυγαν. Ούτε πουλάω τρέλα για να αποφύγω την ουσία του θέματος. Αλλά σε μια καταμέτρηση ψήφων για τις εκλογές των εστιακών βεβαιώθηκα για το προχωρημένο της κατάστασής τους.

Τα πνεύματα δεν είχαν πολυανάψει, μέχρι που βγήκε το ψηφοδέλτιο νο 89. Οπότε αρχίσαμε:
"Και το 89; Τι έγινε το 89; Να μας πουν τι έγινε το 89..."
Έπεσε το τείχος του βερολίνου ρε φίλε.
Το βρήκα; Τι κερδίζω;

Το υπόλοιπο της βραδιάς κύλησε ευχάριστα με συνθήματα για τον άρη [βελουχιώτη], τον στάλιν και τους οικοδόμους που έρχονται.
Οι πασόκοι στην εφορευτική κοιτούσαν απορημένοι χωρίς να πιάνουν το πολιτικό διακύβευμα. Στις εστίες το απολιτίκ και το ζαμάν φου αυξάνει εκθετικά...

Το 89 άφησε στους ναρίτες παιδικά τραύματα κι έκτοτε βλέπουν παντού φαντάσματα (να πλανώνται πάνω τους).
Έτσι στο φύλλο 894 του πριν διαβάζουμε στη στήλη "σχόλια στο ημίφως":
"Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι το φετινό φεστιβάλ της κνε (...) ανακοινώθηκε ως φεστιβάλ κκε-κνε και όχι ως φεστιβάλ κνε-οδηγητή, όπως ήταν γνωστό επί δεκαετίες".
Η επίσημη δικαιολογία για τα 90 χρονα του κκε, κρίνεται ως ελάχιστα πειστική από τους συντάκτες γιατί έτσι κι αλλιώς θα είχαν την τιμητική τους στο φεστιβάλ.
Το σχόλιο κλείνει με το εξής καταπληκτικό: "Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για ένα ακόμη βήμα στον περιορισμό της αυτοτέλειας της κνε, η οποία έτσι κι αλλιώς βρίσκεται υπό στενή επιτήρηση μετά την ανταρσία του 89".

Είμαι πρόθυμος να γράψω τιμωρία ένα εκατομμύριο φορές τη φράση "δεν θα ξανακάνουμε κυβέρνηση συνεργασίας με αστικά κόμματα" παρά να διαβάζω τόσο έγκυρες αναλύσεις.
Λες κι αυτά τα πράγματα (και να υπήρχαν) φαίνονται απ' το όνομα του φεστιβάλ.
Δουλειά δεν είχε ο διάολος δηλ... Που ακόμα και με αυτόν θα συμμαχήσουμε για την κάθαρση και το καλό του τόπου, όπως έλεγε εκείνο τον καιρό (το 89) ο χαρίλαος.
Εν παρόδω, ο τόπος, απ' ό,τι έχω καταλάβει, είναι ο αριστερός τρόπος για να πεις πατρίδα, έθνος, χώρα (κι άλλες αστικές φυλλάδες) για να μη σε πούνε σωβινιστή.

Μία εβδομάδα πριν, στη στήλη κίνηση ιδεών της ίδιας εφημερίδας γινόταν παρουσίαση του βιβλίου "στην αγκαλιά της εργατικής τάξης" του στράτου τσαμπή (για τη ζωή του), από τις εκδόσεις σύγχρονη εποχή.
Την παρουσίαση την έκανε ο θανάσης κάππος, ο οποίος είναι γιος του κώστα κάππου και μέλος του ναρ. Επομένως είχε δυο λόγους παραπάνω για να επικεντρώσει στο τελευταίο μέρος του βιβλίου όπου γίνεται κριτική για την πολιτική της δεκαετίας του 80 (δυνάμεις της αλλαγής κτλ), για το 89 με το τζανετάκη και τη σοβιετική ένωση.

Προσπερνάμε τα όσα λέει ο τσαμπής για ανδρέα και εσσδ και περνάμε κατευθείαν στο απόσπασμα -που παρατίθεται και στο πριν- για την περίοδο του σκανδάλου κοσκωτά.
"Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο κοσκωτά, ο μητσοτάκης κήρυξε σταυροφορία για την κάθαρση, έλεγε ότι είναι ο αρχάγγελος της κάθαρσης και πίστευε ότι ήταν η ευκαιρία να ανατρέψει τον ανδρέα και να γίνει πρωθυπουργός. Εκεί, κατά τη γνώμη του στράτου (που γράφει σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό του) το κόμμα έπεσε στο λάθος να ζητάει κι αυτό κάθαρση για να ομαλοποιηθεί η πολιτική ζωή, αφού για μια στιγμή φαινόταν ότι ο ανδρέας μπορούσε να κάνει πολιτικό πραξικόπημα για να κρατηθεί στην εξουσία. Εδώ η τοποθέτηση του κόμματος κατά τον στράτο ήταν δεξιά, οπορτουνιστική. Το Κόμμα θα έπρεπε να καταγγείλει για σκάνδαλα και τα δύο κόμματα που ήταν υπεύθυνα και να οδηγήσει στο βάθεμα της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Πολύ περισσότερο που είχε μια δύναμη στη βουλή και κι από αυτή εξαρτιόταν ο σχηματισμός της κυβέρνησης. Ωστόσο, η θέση που πήρε βοήθησεκαι τα δύο κόμματα να φορτώσουν στο κκε την ευθύνη της παραγραφής, αν δε δεχόταν να βοηθήσει στο σχηματισμό κυβέρνησης".

Εδώ κολλάει αυτό που θρυλείται ότι άφησε γραμμένο σε ένα χαρτάκι ένας σύνεδρος του περιβόητου 20ού στον χρουτσόφ, αφού ο τελευταίος τους διάβασε τη μυστική έκθεση:
Κι εσύ σύντροφε τι έκανες για όλα αυτά;
Εκείνη την περίοδο όμως (το 89, όχι επί στάλιν) γίναν τόσα σημεία και τέρατα στα μουλωχτά που εγώ δεν κατηγορώ κανέναν που δε μπόρεσε να τα σταματήσει.

Για επιδόρπιο έχουμε τα εκπληκτικά συμπεράσματα του θ.κ. από όσα διάβασε.
Θεωρεί ότι το βιβλίο εξέπληξε και τον πιο καλοπροαίρετο αναγνώστη δεδομένου ότι το κκε μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει καμία ουσιαστική αυτοκριτική για το 89 και την διαδικασία κατάρρευσης των πρώην σοσιαλιστικών χωρών (sic! αλλά τουλάχιστον τις λέει σοσιαλιστικές και μάλιστα δύο φορές, ενώ πιο κάτω χρησιμοποιεί τον ουδέτερο όρο πτώση αντί του κατάρρευση).
Όπως λέει όμως, το ζήτημα για το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι μόνο οι θέσεις του συγγραφέα, αλλά η χρονική στιγμή έκδοσής του και η γενικότερη θέση του κκε (σ.σ: αχά!). Το βιβλίο του στρατή τσαμπή μπορεί να μας μιλά για πιθανές επόμενες κινήσεις της ηγεσίας του κόμματος(!).

Και μας αποτελειώνει με τα εξής:
"Σχεδόν ένα χρόνο πριν από το συνέδριο του κκε και είκοσι χρόνια μετά το 1989, λέτε να ακούσουμε και να διαβάσουμε πράγματα που θα δημιουργήσουν αίσθηση; ο χαρίλαος φλωράκης δεν υπάρχει πια στη ζωή και πιθανόν να ήρθε η ώρα να ειπωθούν "παραπονεμένα λόγια". Αφήστε που αν δεν το κάνει το κκε, η αστική τάξη περιμένει στη γωνία. Η άννα παναγιωταρέα έχει στα συρτάρια της το δεύτερο τόμο από όσα της είχε εμπιστευτεί ο χαρίλαος φλωράκης. Δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να τα "χρησιμοποιήσει"; Αφήστε που το σύστημα μόλις κρίνει πως ήρθε η κατάλληλη ώρα, θα βγάλει στη φόρα πράγματα για να χτυπήσει το κκε, κάτι το οποίο δεν αποτελεί και κάτι καινούριο. Έχει γίνει κατά κόρον στο παρελθόν.
Συνεπώς ας βιαστεί το κκε να κάνει αυτοκριτική για τα κακώς κείμενα του παρελθόντος και τις λαθεμένες πολιτικές επιλογές της τελευταίας εικοσαετίας, γιατί αλλιώς δεν θα υπάρχει γυρισμός".

Μα αν το κκε βοήθησε την αστική τάξη το 89, τότε γιατί μας περιμένουν στη γωνία;
Τόμπολα...

Κατόπιν αυτής της εμβριθούς ανάλυσης τα μόνα που έχω να προσθέσω από πλευράς μου είναι τα εξής:
-το βιβλίο της φαιδράς παναγιωταρέα για τον χαρίλαο με τον τίτλο "κι σεν' πως σε λεν;" διαβάζεται μονορούφι και προσωπικά περιμένω πώς και πώς το δεύτερο μέρος που θα συμπεριλαμβάνει και "πικρές αλήθειες" για τον συνασπισμό και τη σοβιετική ένωση.
Γιατί όμως η αννούλα του χιονιά δεν το εξέδωσε όσο ο χαρίλαος ήταν εν ζωή; Για να έχει κάλυψη ότι κανείς δεν θα μπορεί να διαψεύσει όσα γράψει σε τελική μορφή;
-αυτό το τροπάρι με το θάνατο του χαρίλαου που αλλάζει τα δεδομένα είχε ακουστεί και για την περίπτωση του πατρός κάππου που κατά δήλωσή του "ποτέ δεν έφυγε από το κκε", αλλά δε μπορούσε να επιστρέψει κιόλας, γιατί -λένε- έθετε προσωπικό βέτο ο χαρίλαος που του το κρατούσε μανιάτικο για τη στάση του με τον τζανετάκη.
Η ατυχία είναι ότι ο κάππος πέθανε πολύ νέος, τρεις μόλις μήνες μετά τον χαρίλαο κι έτσι δεν είχαμε ποτέ την τύχη να τα δούμε όλα αυτά στην πράξη.

Στ' αλήθεια τώρα.
Τον κάππο θα ήθελα πολύ να τον δω να επιστρέφει στο κκε, έστω και στο τέλος της ζωής του. Τα υπόλοιπα είναι ωραία εναλλακτική λύση αντί του παιχνιδιού με τις τάπες των βαρελιών για να περνάμε τον χρόνο μας διασκεδάζοντας.

Υγ: το θέμα περί τζανετάκη και 89 μπαίνει στο συρτάρι με τα προσεχώς και θα αναλυθεί όταν ωριμάσουν οι συνθήκες...
Υγ2: υπάρχουν κι άλλα ενδιαφέροντα δημοσιεύματα από το πριν, αλλά τα κρατάμε κι αυτά στο αρχείο μαζί με το τζανή, για να μπούμε στην τελική ευθεία και σε αυτό που ήταν εξαρχής ο σκοπός μας.
Τις θέσεις του ναρ για τη σοβιετία...

(Συνεχίζεται...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: