Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Βαρκελώνη - Μέρες Μάη του 37'

Σήμερα το κυριακάτικο ιστορικό ένθετο της κε του μπλοκ περιλαμβάνει μία ακόμα δουλειά του Άναυδου, για άλλο ένα επίμαχο θέμα του κομμουνιστικού κινήματος της δεκαετίας του 30'. Ο ισπανικός εμφύλιος, ο "εμφύλιος μες στον εμφύλιο" και οι μάχες στη βαρκελώνη το μάη του 37'.
Το κείμενο ανήκει στην κατηγορία που ο ρίζος καταχωρεί ως "άρθρα συνεργάτη μας". Απηχεί τις απόψεις και τα συμπεράσματα του δικού του συγγραφέα, αλλά προφανώς δε βρήκε τυχαία φιλοξενία στο μπλοκ. Καλή ανάγνωση και καλό σχολιασμό, για όσους τυχόν θελήσουν.
Εάν τυχόν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα με τη συγκεκριμένη εφαρμογή της ετε στο μπλοκ, μπορείτε για δική σας ευκολία να διαβάσετε το κείμενο του άναυδου και στην εξής διεύθυνση: https://docs.google.com/open?id=1GB1whtihq37kB-qNBGkbwxSIOvXXx8MRwi4rcSHGutg_2dCqcDSQcNTaCYXJ

33 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχουν βιβλία (και όταν λέω βιβλία εννοώ έγκυρα βιβλία όχι αναρχο-τροτσκιστο-αηδίες) σε ηλεκτρονική μορφή που να αφορούν τον ισπανικό εμφύλιο; Αν όχι ποιοί είναι οι έγκυροι τίτλοι που κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία;

Αναρχομαρξιστομαοϊκοτιτοϊκοσταλινικός είπε...

Αγαπητό απολίθωμα δεν μπορώ να δω το κείμενο του Άναυδου, συγκεκριμένα βλέπω ένα άσπρο πλαίσιο μόνο, αν θες και έχεις την ευχέρεια τσέκαρε αν είναι μόνο δικό μου πρόβλημα. Ευχαριστώ εκ των προτέρων βασιζόμενος στην κομμουνιστική αβρότητα(κατά το Γαλατική αβρότητα) σου.

Ανώνυμος είπε...

Οχι,αυτο που εγινε στη Βαρκελωνη το 37 δεν ηταν παρεξηγηση...(επεσε απο παρεξηγηση μια πιστολια που την παρεξηγησαμε και τσακισαμε κατα λαθος το πιο ελευθεριακο κινημα ολων των εποχων).Παρεξηγηση δεν ηταν ουτε και η συμφωνια της Βαρκιζας...(νομισαμε πως οι Αγγλοι θελουν το καλο μας και σκεφτηκαμε πως οι ταγματασφαλιτες ειναι φιλοι μας και γι ολα φταιει ο Αρης)Παρεξηγηση δεν ηταν ουτε οτι ο Σταλιν πατησε επι πτωματων κουμουνιστων αγωνιστων για να αναριχηθει και να γατζωθει στην εξουσια...Αυτο το αρθρο ειναι βγαλμενο απο τις σκοτεινες εποχες του χαφιε Πλουμπιδη.Προπαγανδα και παραπληροφορηση στο τελευταιο της επιπεδο.Οχι δεν μπορει να σπιλωσει τους αγωνες των μαρξιστων του POUM που εκδιωχθηκαν και εκτελεστηκαν απο τους προδωτες του λαου.Για την FAI και για τους αναρχικους της ανεπαναληπτης Ισπανιας του 30 καθε υβρης,ειναι υβρης απεναντι στους λαους που μαχοντε για την ελευθερια τους εντιμα και με μονη γραμμη την αξιοπρεπεια τους σε ολο τον κοσμο χωρις αφενταδες γραμματεις φαρισαιους και καθε λογης εξουσιολαγνους.Παραπεμπω τον καθε αναγνωστη σε οτιδηποτε εχει γραφτει για τον Ισπανικο εμφυλιο σχετικα με τη δραση του POUM και του FAI εκτος απο διαφορα φασιστικα εντυπα και αυτο το εμετικο σχολιο του μαλακα που δεν σεβαστηκε τιποτα προκειμενου να μην παραδεχτει πως η γραμματεια του κομματος του ειναι 100% υπευθηνη για την ηττα του Ισπανικου ηρωικου λαου.Ενος λαου που χει μια για παντα χαραγμενη στα σπλαχνα του τη προδωσια της Βαρκελωνης,ομοια με τον Ελληνικο λαο και τη προδωσια της Βαρκιζας...

Ανώνυμος είπε...

Προτείνω ένα google search με το όνομα Πάβελ Σουντοπλάτοφ.
Καλή ανάγνωση και περισσότερη προσοχή την επόμενη φορά.

Taliban

Αναρχομαρξιστομαοϊκοτιτοϊκοσταλινικός είπε...

Μπράβο στον πρώτο ανώνυμο στο 12:32 για την ευρύτητα πνεύματος και την καθαρά διαλεκτική σκοπιά που βλέπει το θέμα... Δίνει ουσιαστικά το αλάθητο στα βιβλία που υπερασπίζονται το Κ.Κ (με την ευκολία που οι καθολικοί δίνουν το αλάθητο στον πάπα, καθόλου τυχαίο...), παρ' όλο που από ότι φαίνεται δεν γνωρίζει το θέμα και στη συνέχεια απορρίπτει πάλι χωρίς να τα έχει διαβάσει τα όποια δοκίμια αναρχικών (οι τροτσκιστές συγχέονται - ταυτίζονται(;) με τους αναρχικούς), ως αηδίες. Μπράβο έτσι θα πάμε μπροστά... Υ.Γ Μάλλον κάποιοι ξεχνούν πως το κόμμα πρέπει να είναι ένα από τα πολλά μέσα προς την επίτευξη του στόχου που έχουμε(;) και όχι ο (αυτό)σκοπός. Ε ρε μια Ντολόρες Ιμπαρούρι μας χρειάζεται...

Ανώνυμος είπε...

Poum και Fai...
ένα χολυγουντιανό παραμύθι φτιαγμένο από τα εργαστήρια του αντικομμουνισμού των 60s.
Ειλικρινά βαριέμαι αφάνταστα να δίνω πηγές, υπάρχει το ιντερνετ η "αφήγηση" του σαχλαμάρα παραπάνω ("POUM και FAI", δηλαδή για όποιον ξέρει δυο ράματα απ'τον ισπανικό εμφύλιο είναι αστείο πραγματικά...)είναι η ίδια με την αφήγηση της CIA, του σημερινού Βασιλείου της Ισπανίας, της ΕΕ κάθε κόπρου με δυο λόγια.
..Και των φασιστών βέβαια, πράγματι ρίχ'τε μια ματιά κι εκείνοι τί λένε

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Κάπταιν, και σε μένα βγαίνει ένα άσπρο πλαίσιο.... Φταίει το XP; Η μήπως αντισταλινικός δάκτυλος;

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Αναρχοαποτέτοιε, νομίζω ότι η έγνοια του πρώτου ανώνυμου είναι να βρει κάτι από την άλλη πλευρά (όπου εμείς είμαστε οι άλλοι) για να καλύψει ένα κενό που υπάρχει στη βιβλιογραφία και την ιστοριογραφία. Κι αυτό ακριβώς το νόημα έχει η δημοσίευση αυτής της ανάρτησης, ανεξάρτητα από την πλήρη ή μη συμφωνία με το τελικό συμπέρασμα.

Πρώτε ανώνυμε, προσωπικά δε μπορώ να σε βοηθήσω πολύ στο ερώτημά σου, ίσως γνωρίζει περισσότερα σχετικά ο άναυδος ή ο regimiento 5, που έχει αναφερθεί πολλές φορές στον ισπανικό εμφύλιο στο μπλοκ του. Άφησέ του ένα σχόλιο κι ίσως σου δώσει κάποια απάντηση.

Παρεμπιπτόντως δε σκαμπάζω γρι από ετε (επιστημονικοτεχνική επανάσταση σε πλήρη ανάπτυξη) και δεν έχω ιδέα πού μπορεί να οφείλεται το τεχνικό πρόβλημα που σας εμποδίζει να δείτε το κείμενο στο πλαίσιο. Πρόσθεσα ως υστερόγραφο μια ακόμα διεύθυνση που μπορείτε να το βρείτε, κι ελπίζω να λύνεται έτσι το ζήτημα.

Δεύτερε ανώνυμε, καταφέρνεις δυο διαφορετικά γεγονότα και δυο ήττες να τις αποδώσεις 100% στην προδοσία των κακών σταλινικών. Δεν ξέρω πόσο μακριά μπορεί να πάει κανείς με μια τέτοια αντιδιαλεκτική αντίληψη και ερμηνεία της ιστορίας.

Αναρχομαρξιστομαοϊκοτιτοϊκοσταλινικός είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με την ανάγκη κάλυψης αυτού του κενού και μπράβο για την ανάρτηση σου φίλε και σύντροφε απολίθωμα, αλλά όπως, σωστά, επισημαίνεις την αντιδιαλεκτικότητα του δεύτερου ανώνυμου, έτσι θα ήθελα να αποδοκιμάζεις και την αντιδιαλεκτικότητα του πρώτου ανώνυμου που χωρίς να έχει προσωπική εμπειρία ή έστω χωρίς να έχει διαβάσει την "άλλη" πλευρά(όπως την λες εσύ) την απορρίπτει σαν "αναρχο-τροτσκιστο-αηδίες". Υ.Γ Χιστορι χεζ ολγουειζ του ποιντς, γιου χεβ του κρος δε λαϊν μπιτουιν, που έλεγε και ένας σοφός...

Αναυδος είπε...

Μερικές συνοπτικές απαντήσεις
@1ο ανωνυμο
Είναι λίγα τα βιβλία για τον Ισπανικό εμφύλιο που υπαρχουν στα ελληνικά και αξιζει να διαβαστούν. Αν εξαιρέσει καποιος τα προπαγανδιστικά βιβλία τυπου Οργουελ και Μπιβορ το μονο ισως που αξιζει τον κοπο καποιος να διαβσει ειναι το βιβλίο του Χιου Τομας (εκδ. Τολιδη 2 τόμοι) και αυτό με προσοχή. Υπάρχουν βεβαια διαθεσιμα στο διαδικτυο (με λιγο ψαξιμο) τα παρακατω βιβλία Arthur H. Landis, Spain, the unfinished revolution, International Publishers 1972, και το βιβλιαρακι του Andres Marty

@2ο ανωνυνμο
Η ιδεαλιστική αντίληψη της ιστορίας οπου όλες οι ήττες οφείλονται σε ενα κακοποιο ον ή κομμα (Σταλιν, ΚΚ) είναι δικαιωμα σου. Αλλωστε καποιοι σημερα πιστευουν οτι για το μνημονιο φταινε οι Ναφελιμ κλπ. Ωστόσο καλα θα εκανες να διαβαζεις λιγο την ιστορία απροκαταλυπτα μακρια απο τα συγχρονα αναρχιο-τροτσκιστικα προπαγανδιστικα φυλλαδια για να αντιληφθεις οτι η μεγαλη πλειοψηφεια των αναρχικων στην Ισπανία οχι μονο εναντιωθηκε στο POUM και τις προβοκάτσιες του αλλα σε πολλά θεματα κατω απο την πιεση της πραγματικοτητας που επεβαλε ο πολεμος συνταχθηκαν με τους κομμουνιστές Αλλα αν πραγματικά ενδιαφερεσαι για το ποιος προδοσε την Ισπανικη επανασταση ψαξε ενα ονομα: Σιπριανο Μερα

@anarxo…
Είναι απλώς ιστορία ?. Το σχολιο του ανωνυμου 2 δειχνει οτι πολλοι αντιλαμβανονται το σημερα με βαση την προπαγανδα για το χθες. Η διαλεκτική λεει ότι ειμαστε σε πολεμο και εκτος αν καποιος αναζητει ενα πτυχιο στην ιστορια καλό ειναι να διαβαζει την προπαγανδα των κομμουνιστών. Τα ψεμματα των αφεντικών ας τα διαβαζουμε μετα (χρονου και διαθεσης επιτρεποντος) μονο και μονο για να ειμαστε σε θεση να τα καταρριπτουμε

Ανώνυμος είπε...

Εμ...
όσοι δεν ξέρουν ισπανικά θα δυσκολευτούν λίγο. Όσοι ξέρουν μπορούν να ψάξουν στο amazon για βιβλία του Lister, για ένα βιβλίο του Antonio Cordon - για τις τελευταίες μέρες του Μάρτη - Απρίλη του '39 - επίσης την επίσημη - για το ΚΚΙσπανίας - ιστορία του εμφυλίου.
Bιβλίο έγραψε και ο Juan Modesto το "Soy del Quinto Regimento" - πρόκειται για τον τυπά στο εξώφυλλο του Beevor και από τους ηγέτες του Quinto Regimento, ο στρατηγός Vicente Rojo .
Μπορείτε να διαβάσετε στα αγγλικά τα βιβλία του Paul Preston - EKEI θα μάθετε και για το πώς η ΣΙΑ έγραψε "νεά ιστορία" του ισπανικού εμφυλίου, αξιοποιώντας διάφορους απατεώνες από τον αποστάτη Orlov μέχρι τον Campesino, όπως επίσης και του Raymond Carr - ειδικότερα για τις οικονομικές πλευρές της ισπανικής κατάστασης.
Τα βιβλία του Preston βρίσκονται εύκολα, και αξίζουν τον κόπο ( αν και δεν πρόκειται για το ΜΑργαρίτη του ισπανικού εμφυλίου - περισσότερο για Χάγκεν Φλάϊσερ, αλλά έχει εξαντλητική πρόσβαση σε κάθε τύπου πηγή και πραγματικά λέει τα σύκα σύκα για τρότσκες, αναρχους κλπ.

Kι ένα δωράκι για τους ισπανομαθείς:
http://www.filosofia.org/his/1960hpce.htm

(πρώην R5)

salot sor είπε...

Οσο δε θα κυκλοφορουν μεταφρασμενα βιβλια οπως αυτα που εγραψε ο (πρωηνR5) η προπαγανδα που εχει στηθει γυρω απο τον Ισπανικο Εμφυλιο θα ριζωνει ακομα βαθυτερα ειδικα σε νεαρους αναγνωστες. εχω διαβασει τα βιβλια του Μπηβορ, του Τομας, του Μαρτη, της Ιμπαρουρι, του Βερνον και για κακη μου τυχη και του Ροκερ. Τα βιβλια του Οργουελ και του Χεμινγουεϊ επισης.
Οποιος διαβασει χωρις παρωπιδες θα καταλαβει οτι ο μονος συμμαχος της Δημοκρατιας ηταν η ΕΣΣΔ με ηγετη το Σταλιν.
Το κειμενο του Αναυδου απλως καταγραφει συγκεντρωμενα τα γεγονοτα απο διαφορες πηγες που αλληλοεπιβεβαιωνονται.
Ομως στην κουφου ή αδιαβαστου-Ανωνυμος9 Σεπτεμβρίου 2012 2:50 μ.μ.- την πορτα οσο θελεις βροντα και περνεις και μια βαρκιζα δωρο

Αναρχομαρξιστομαοϊκοτιτοϊκοσταλινικός είπε...

Ο σεχταρισμός - δογματισμός του Κ.Κ.Ε τόσο στην ηγεσία, όσο και στη βάση κατ' επέκταση είναι υπαρκτός και το ξέρω από προσωπικές εμπειρίες, απλά εδώ το επιβεβαιώνω για άλλη μια φορά. Ίσως γι αυτό πολλές φορές με αναγκάζει να παίρνω την μεριά του "αντιπάλου", ακόμα και αν δεν συμφωνώ μαζί του. Από τη στιγμή που κάποιος θέλει να μάθει τι πραγματικά έγινε για ένα γεγονός, στην προκειμένη για τον Ισπανικό εμφύλιο, τότε ναι οφείλει να το αντιμετωπίσει σα να αναζητεί ένα πτυχίο στην ιστορία, αλλιώς μπορεί να διαλέξει μία από τις δύο "στρογγυλεμένες" εκδοχές και να τελειώσει εκεί το θέμα. Επίσης δεν ξέρω για ποιον πόλεμο μιλάει η διαλεκτική πάντως εγώ δεν είμαι σε κανέναν πόλεμο με συντρόφους (έστω και αν είναι "παραστρατημένοι" σε κάποιο βαθμό). Και τέλος δεν ξέρω τι λέει η διαλεκτική για το όταν κάποιος καταρρίπτει ως ψέμματα και αηδίες τις απόψεις άλλων ΧΩΡΙΣ να την έχει διαβάσει.

TRASH είπε...

και να θέλαμε να "μην έχουμε διαβάσει" την αστική προπαγάνδα επάνω στην Ισπανία, το ΕΑΜ ή οπουδήποτε αλλού, είναι πρακτικά αδύνατο. Βομβαρδιζόμαστε με αυτήν συνεχώς!
Ακόμη και ο οργουελ πάντως, δεν αμφισβητεί κάπου στο βιβλίο του τα πραγματικά γεγονότα όπως τα παρουσιάζουν οι "Σταλινικοί". Απλά τα ερμηνεύει στρατευμένα αντικομμουνιστικά, κάνοντας φυσικά την δουλειά του (Πριν τον πόλεμο ήταν αξιωματικός της χωροφυλακής, μετά τον πόλεμο χαφιές της MI5- να πιστέψω πως στο ενδιάμεσο ήταν ένας αγνός αγωνιστής δημοκράτης;)

Salot sor είπε...

Μην εισαι κακοπροαιρετος ΤραΣ, να πιστεψεις στην αδολη δημοκρατικη διαθεση του Οργουελ, γιατι ναμη τον πιστεψεις τι ηταν κανας κομμουνιστης;

Ανώνυμος είπε...

ωραίο το ποστάκι για τον ισπανικό εμφύλιο. Είναι φανερό απολίθωμα ότι το'χεις με τα ιστορικά ακόμα κι όταν τα κείμενα δεν είναι δικά σου. Νομίζω το επόμενο ποστ θα έπρεπε να αφορά την συνολική θεματολογία της καινούριας ΚΟΜΕΠ (διπλής κι ενισχυμένης). Ηδη έχω τσεκάρει μια δυο κριτικές πάνω στο άρθρο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είναι κι ο χώρος μου.

Ανώνυμος είπε...

Για τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία στα ισπανικά δυστυχώς μόνο.Στην χώρα μας οι οποιες πηγές υπάρχουν μεταφρασμένες στα ελληνικά προέρχονται κυρίως απο τροτσκιστική και Αναρχική πλευρά και πολύ λιγότερες απο την άλλη.Παραθέτω καποια άρθρα σε καποια λινκς.Δυστυχώς μόνο στα ισπανικά:
Συνέντευξη του Ferran Gallego ισπανού ιστορικού ,μετά το βιβλίο του Barcelona Mayo de 1937 με την οποία θεωρώ οτι ρίχνει μια αρκετά ψύχραιμη μάτια στα γεγονότα.

http://www.unidadcivicaporlarepublica.es/nuestra%20memoria%20web%202009/entrev%20a%20ferraan%20gallego.htm

του Bolloten που αντιμάχεται τους κομμουνιστές αλλά μέσα απο το συγκεκριμένο κομμάτι μπορούν να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα

http://www.marxistarkiv.se/espanol/espana/bolloten-mayo-37.pdf

και τέλος απο μπλοκ φασιστών οπαδών του Φράνκο που κλείνουν το μάτι στην πλευρά του Poum ενάντια στα μίσθαρνα όργανα του Σταλιν.
http://www.generalisimofranco.com/GC/bcl/008.htm

Γεγονός είναι πάντως πως οτι και να διαβαστεί απο τα παραπανω να πω εγώ, που κανένα δεν είναι των κομμουνιστών φαίνεται καθαρά οτι οι Αναρχικοί επίσημα FAI και CNT άδειασαν στεγνα το Poum αν εξαιρέσουμε την μικρη σκληροπυρινική ομαδα των Amigos de Durruti και μικρό μέρος της Juventud Libertaria πολλοί απο τους οποίους κατόπιν εκδιώχθηκαν απο τις γραμμές των Αναρχικών.

Παραθέτω ένα μικρο απόσπασμα από το βιβλιο του Μπολοττεν
« Την νύχτα της 3 Μάιου η εκτελεστική επιτροπή του POUM συναντήθηκε με τις επιτροπές περιοχής της CNT της FAI και της JUVENTUD LIBERTARIA.Ο Τζουλιάν Γκορκιν μέλος της εκτελεστικής του POUM θυμάται: Ούτε εσείς ούτε εμείς ξεσηκώσαμε τις μάζες της Βαρκελώνης σε αυτό το κίνημα ήταν άμεση απάντηση στην προβοκάτσια των Σταλινικών. Είναι η αποφασιστική στιγμή για την επανάσταση ή ηγούμαστε του κινήματος για να καταστρέψουμε τον εσωτερικό εχθρό ή το κίνημα αποτυγχάνει και αυτό καταστρέφει και εμάς μαζί. Υπάρχει η απαίτηση να διαλέξουμε, Επανάσταση ή Αντεπανάσταση. Οι επιτροπές δεν αποφάσισαν τίποτα επέμεναν μόνο στην παραιτηση του προβοκάτορα αξιωματικού ( του Salas που μπήκε στην τηλεφωνική)…….

Την επόμενη μέρα η CNT και η FAI ζήτησαν παύση πυρός από τα μέλη τους. Η τροτσκιστική ομαδα όμως Μπολσεβίκοι Λενινιστές, οι φίλοι του Ντουρούτι και πολλά μέλη του Πουμ δεν σταμάτησαν και συνέχισαν όπως και κάποιοι άντρες του Σάλας από την άλλη.( και ενώ η FAI και η CNT καλούσαν σε παύση πυρός σημ δική μου)με το σύνθημα είμαστε αδέρφια ,δεν κερδίζουμε τίποτα με τον αλληλοσκοτωμό παρά μόνο χάνουμε όπως γράφει ο Μπαλοττεν. Συνεχίζει γράφοντας :
Οι ηγέτες ( του POUM) δεν δημοσιοποίησαν την απαισιοδοξία τους και προσπάθησαν να εμφανιστούν μαχητικοί, παρόλη την αποτυχία των προσπαθειών για κοινό μαχητικό χτύπημα με το ελευθεριακό κίνημα που είχαν προτείνει το βράδυ. Την επόμενη μέρα η LA BATALLA ( όργανο του POUM) υποδείκνυε στους εργάτες να παραμείνουν σε κατάσταση διαρκούς κινητοποίησης να συνεχίσουν και να εντείνουν την επίθεση γιατί δεν έχει καλύτερη άμυνα από την επίθεση… είναι απαραίτητο να απαιτηθεί και να επιτευχθεί η παραίτηση του αξιωματικού δημοσίας τάξης…..είναι απαραίτητο να απαιτηθεί και να επιτευχθεί ή ακύρωση των διαταγμάτων για την δημόσια τάξη που πήρε η αντίδραση και οι ρεφορμιστές. Για να επιτευχθούν όλα αυτά και να συνεχιστεί η επαναστατική δράση, διευρύνοντας την κάθε μέρα μέχρι τις τελικές συνέπειες, είναι ανάγκη η εργατική τάξη να διατηρηθεί σε κατάσταση διαρκούς κινητοποίησης και επίθεσης, να επιβάλει την δημιουργία του Επαναστατικού Εργατικού Μετώπου(στρατηγικός στόχος του Poum με την συμμετοχή και των Αναρχικών κόντρα σε όλους τους άλλους πριν από τον πόλεμο ακόμα) και να ενεργήσει κατεπειγόντως στην οργάνωση των επιτροπών άμυνας της Επανάστασης…..

Sentic

chris hellyeah είπε...



πάρε και 2 links

http://ektosgrammis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1750:2012-09-10-16-57-13&catid=77:epikairothta&Itemid=513


http://www.ergatiki.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=6513:i1035&Itemid=62

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει κάπου το άρθρο της ΚΟΜΕΠ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ?

Ανώνυμος είπε...

Ο Ισπανικός αναρχισμός δεν υπήρξε ποτέ μια σέχτα στο περιθόριο της κοινωνίας ηταν ενα προλεταριακό μαζικό κίνημα.Το 1870 η φεντερασιον των αναρχικών στο συνεδρειο της Κορδοβας αριθμούσε 45000 ενεργα μέλη.Το 1873 οι εξεγέρσεις των αγροτών στην Ανδαλουσία εγιναν υπο αναρχικη καθοδήγηση.Το 1910 ο αναρχισμος βρηκε την οργανωτικη του δομη με την συνδικαλιστικη ομοσπονδια CNT.Ηταν επαναστατικο συνδικατο δεν αγωνιζοταν για να καλλιτερέψει τη θέση της εργατικής τάξης,το προγραμμα του και η πρακτικη του ηταν ενας διαρκης πολεμος εργατων-κεφαλαιοκρατων.Βασικά οπλα τους η απεργία και ο κλεφτοπόλεμος.Η FAI ηταν ο σκληρος πυρηνας της CNT πουδουλευε κατα βασει συνωμοτίκά.Το 1936 η CNT ειχε 1000000 οργανωμένα μέλη,δεν ειχε επαγγελματικά στελέχη,γραφειοκρατικη μηχανή,τα ηγετικά στελέχη ζουσαν απο την ίδια τους την εργασια η απο αμεση βοηθεια απο τις ομαδες βασης που ανηκαν.Η Ισπανική επανασταση του 1936 δεν κατεστρεψε τον υπαρχοντα κρατικο μηχανισμο ουτε τον ιδιοποιηθηκε.Τον αφησε να επιζησει και μετα τον παρατησε.Η κινητηρια δυναμη της ηταν το αναρχικο κινημα.Βρεθηκαν λοιπον απο την πρωτη στιγμη στο ελευθερο τμημα της Ισπανιας δυο στρατοπεδα αδιάλακτα.Απο τη μια λαικες επιτροπες πολιτοφυλακη,κολεκτιβες απο την αλλη το παλιο αστικο κρατος της δημοκρατιας με τακτικο στρατο καπιταλιστικη δομη στην παραγωγη.Διαμετρικα αντιθετοι οι μεθοδοι που καθε πλευρα νομιζε σωστες.Το αποτελεσμα ηταν ενας εμφυλιος μεσα στον εμφυλιο.Οι δυναμεις που βρισκονταν αντιμετωπες ηταν CNT-FAI,POUM απο τη μια τα αστικα κομματα της δημοκρατιας απο την αλλη καθοδηγουμενα απο τους σοσισλδημοκρατες με τον Καμπαλιερο και το ΚΚΙ που υποστηριζε η ΣΟΒ. ΕΝΩΣΗ.Οι αναρχικοισυμετεχουν στην κυβερνηση και περνουν 3 υπουργεια.Ψηφιζουν διταγματα για τη διαλυση τοπικων συμβουλιων και επιτροπων Κ.Ε. της πολιτοφυλακης ηγεσια και βαση cnt-fai φτανουν σε μεγαλες διαφορες σχηματιζεται επαναστατικη αντιπολιτευση.¨Φιλοι του Ντουρουτι¨.Η κυβερνηση προτιθεται να αφοπλισει τους εργατες ετσι αρχιζει η ματωμενη βδομαδα του Μαη της Βαρκελωνης συμλοκες επιθεση στην τηλεφωνικη εταιρεια.Οιεργατες της Βαρκελωνης κατεβαινουν σε απεργια 5000 αστυνομικοι στις7 Μαιου τσακιζουν την Ισπανικη εργατικη ταξη.Ο κομμουνιστης υπουργος Ουριμπε ζητα απαγορευση του POUM κυβερνητικη κριση πεφτει ο Καμπαλιερο.

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ Τον Αυγουστο απαγορευεται καθε κριτικη στη Σ.Ε.Οι φυλακες γεμιζουν αναρχικους και υπεραριστερους,η11η κομμουνιστικη μεραρχια διαλυει τις αγροτικες κολεκτιβες.Το 1938ξαναγυριζουν οι τσιφλικαδες.Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΧΕ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ,Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΧΕ ΕΔΡΕΩΘΕΙ ΞΑΝΑ,ΤΟ ΜΑΡΤΗ ΤΟΥ 1939 Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΚΑΤΕΦΥΓΕ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ.Ας σκεφθουμε πανω σε αυτη την εδοχη της ιστοριας.

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμος 6.47 και 7.01

ωραία μας τα γράφεις απο το βιβλίο του Ετσενσμπεργκερ το συντομο καλοκαιρι της Αναρχίας,συντροφε αλλα τα πράγματα δυστυχώς για σένα και τον Ερστενσμπεργκερ δεν είναι ακριβώς έτσι.Καλο είναι να μελετάμε όλες τις πηγές που υπάρχουν και οχι μόνο όποιες μας βολεύουν.Δεν θα επεκταθώ αν και θα μπορούσα να σου αποδείξω γιατί δεν είναι έτσι.

Sentic

Ανώνυμος είπε...

Ενα μόνο θα αναφέρω για την τιμή των οπλών,καμιά κυβέρνηση δεν προτίθονταν να αφοπλίσει τους Εργάτες,(τους Αναρχικους Εργατες για να μαστε πιο συγκεκριμένοι)αυτά είναι παραμύθια,και δεν προτίθονταν να τους αφοπλίσει ακριβώς γιατι ο Καμπαλέρο δεν ήθελε να τα σπάσει με την CNT σαν αντιστάθμισμα βλέποντας την επιρροή των κομμουνιστών που ανέβαινε,αυτο αποδεικνύεται και απο το γεγονός οτι παρα τις εκλήσεις της Generalitat της κυβερνησης δηλαδή της καταλονίας να σταλουν ενισχύσεις αυτός ποτέ δεν έδωσε εντολή και κολισιεργουσε στάλθηκαν μόνο μετα το τέλος της κρισης και με την σύμφωνη γνώμη των ηγετών της CNT παρακαλώ.Τ κειμενα που παραθέτω παραπάνω στα ισπανικα και δεν ειναι απο την πλευρά των Κομμουνιστων είναι ξεκάθαρα για οποιον γνωρίζει Ισπανικα.
Το νταβαντουρι ξεκινησε απο την τηλεφωνική μια τηλεφωνική που έλεγχαν πλήρως οι Αναρχικοι,υπεκλεπταν τις συνομιλίες και το σημαντικότερο εμποδιζαν την απροσκοπτη επικοινωνία με την κυβέρνηση της Βαλένσια δημουργώντας τεράστια προβλήματα στον συντονισμό και στην οργάνωση του αντιφασιστικου αγώνα και των πολεμικών επιχειρήσεων.Γιατι γινόταν αυτό; Γιατι οπως λέει και ο Mpolloten αλλά και ο ιστορικός φερναν Γκαγιεγο οι Αναρχικοί θέλαν να δείξουν οτι to κουμάντο στην Βαρκελώνη to είχαν εκεινοι και οχι η Generalitat και οτι δεν δέχονταν εντολές απο την κεντρική κυβέρνηση για το τι θα κάνουν σε Αναρχικο ελευθεριακό κατα αυτούς έδαφος.Εφταναν μάλιστα να κοβουν στην μέση συνομιλίες ή να παρεμβαίνουν οταν κάτι δεν τους άρεσε.Απο κει ξεκίνησε ο χαβάς,λίγο άγαρμπα απο τον Σόσα,συζητήσιμο,αλλα το πρόβλημα ήταν αντικειμενικό και σοβαρότατο!!

Sentic

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Μερικές καθυστερημένες απαντήσεις από μέρους μου.
Η κε του μπλοκ τα έχει κάνει λίγο μούτι με το τεχνικό κομμάτι οπότε το κείμενο μπορεί να διαβαστεί κατά βάση μόνο από τη διεύθυνση που μπαίνει στο τέλος της ανάρτησης. Εντός των ημερών θα προσπαθήσω κάπως να διορθώσω το πρόβλημα.

Ευχαριστώ τον sentic και τον πρώην R5 για τις πηγές που μας έδωσαν κι υπόσχομαι σε ένα βάθος χρόνου να δω στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, τι μπορεί να γίνει με τη μετάφραση των κειμένων από τα ισπανικά.

Έχω προμηθευτεί και διαβάσει την τελευταία κομεπ . Τα κείμενά της δεν υπάρχουν στο διαδίκτυο -εκτός κι αν κάθισε κάποιος να τα σκανάρει και να τα ανεβάσει- αλλά όσοι τυχόν ενδιαφέρονται μπορούν να τη βρουν και στην πολιτεία με 20% έκπτωση. Έχει αρκετό ζουμί, δεδομένου ότι τα θέματα του τεύχους επιλέχθηκαν βάση των συζητήσεων στις μετεκλογικές συσκέψεις με μέλη και φίλους του κόμματος. Κατά τη δική μου γνώμη το κείμενο του παππά για την ανταρσύα είναι μάλλον από τα λιγότερο ενδιαφέροντα, πάντα συγκριτικά με τα υπόλοιπα. Υπάρχουν κάποια σημεία στα οποία μπορεί να σταθεί κανείς κριτικά, αλλά διαβάζοντας πολεμικές στο διαδίκτυο (πχ την απάντηση της αρας και του σεκ στην κομεπ ή την πολεμική του εργατικού αγώνα στο άρθρο της μπέλλου) σου κόβεται κάθε κριτική διάθεση. Εν πάση περιπτώσει μπαίνει στα υπόψιν για μελλοντικά.

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

Και πάλι συγχαρητήρια στον Άναυδο για την συγγραφή και τις άοκνες προσπάθειές του, αλλά και στον φίλο Βασίλη για την ανάρτηση.

Προς συμπλήρωση των βιβλιογραφικών παραπομπών προτείνω στους αγγλομαθείς προς ανάγνωση το εξής σχετικό:

Grover Furr, Anatomy of a Fraudulent Scholarly Work: Ronald Radosh’s Spain Betrayed [Review: Spain Betrayed: The Soviet Union in the Spanish Civil War by Ronald Radosh (Editor), Mary Radosh Habeck (Editor), Grigory Sevostianov (Editor). Annals of Communism series. Yale University Press, June 2001] (Cultural Logic, Volume 6, 2003)

που θα το βρείτε εδώ:

http://clogic.eserver.org/2003/furr.html

κι επιφυλάσσομαι να επανέλθω επί του θέματος ἐν καιρῷ τῷ δέοντι.

Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Ανώνυμος είπε...

αγαπητοί σύντροφοι

συγχαρητήρια για την ανάρτηση, συγχαρητήρια για τα σχόλια. παρατηρώ μια ειλικρινή διάθεση, από τους περισσότερους συμμετέχοντες, για συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων.
Έχω διαβάσει και εγώ -αυτοσυστήνομαι με τις "πηγές" μου- τον Μπήβορ, τον Εντσεσμπέργκερ, τον Οργουελ, τον Κέστλερ, τον Παζ και θα ήθελα να καταγραφεί η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε. Ότι δηλαδή, όσες αδυναμίες οργανωτικές και αν είχαν οι αναρχικοί, η βασική επιλογή της ηγεσίας τους ήταν η συνεργασία με τα υπόλοιπα κόμματα για την νίκη εναντίον του Φράνκο. Ότι το 1 εκατομμύριο μέλη της CNT και το γεγονός ότι ήταν όσο οργανωμένοι και όσο μαχητικοί ήταν, υπήρξε ο μόνος λόγος που δεν πέτυχε το πραξικόπημα τις πρώτες του μέρες. Ότι όντως η Καταλονία το καλοκαίρι του 1936 ήταν στα χέρια των αναρχικών. Ότι το κομμουνιστικό κόμμα ήταν μηδαμινής συγκριτικά απήχησης και ότι ανδρώθηκε επειδή η ΕΣΣΔ ήταν η μόνη που βοήθησε τη Δημοκρατία αλλά επίσης και επειδή ανάμεσα στα πολιτικά ανταλλάγματα -ίσως δικαιολογημένα- που ζήτησε ήταν ο έλεγχος των πολεμικών επιχειρήσεων. Ξέρουμε πλέον, το ξέρουμε έτσι, ότι εκκαθαρίστηκαν στην ΕΣΣΔ πρώτα οι αναρχικοί μετά οι τροτσκιστές. Ξέρουμε ότι και στην Ελλάδα ανάλογα έγιναν. Ε λοιπόν, δεν φαίνεται απίθανο, να εκκαθαρίστηκε και το POUM, πρώτα και οι αναρχικοί μετά.Όχι ασφαλώς γιατί ήταν προδότες, απλά ήταν εμπόδια στον επιδιωκόμενο έλεγχο από το Κομμουνιστικό Κόμμα-αν κατάφερε να παρατείνει τον αγώνα ή αν κατάφερε να τον χάσει είναι άλλη συζήτηση. Τόσα χρόνια μετά ας είμαστε ειλικρινείς, για να γίνει η ομελέτα σπάστηκαν πολλά αυγά. Θα συνεχίσουμε με αυτή τη λογική, ο σκοπός αγιαζει τα μέσα τόσο πολύ που να αρνούμαστε ότι χρησιμοποιήθηκαν κάν?

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς ή Ευτυχώς η παγκόσμια ιστορία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος επιβεβαιώνει το κλείσιμο του άρθρου :
"Συνεπώς για άλλη μια φορά δικαιώνεται ο Ι. Στάλιν όταν το Μάρτιο του 1937 έλεγε:
(…)Ο σύγχρονος τροτσκισμός δεν είναι πολιτικό ρεύμα μέσα στην εργατική τάξη αλλά μια χωρίς αρχές και ιδεολογία συμμορία κακοποιών. δολιοφθορέων, σπιούνων και δολοφόνων, μια συμμορία άσπονδων εχθρών της εργατικής τάξης που δρουν ως μισθωτοί των οργάνων κατασκοπίας ξένων χωρών (...)"

Ανώνυμος είπε...

Η επανάσταση και ο εμφυλιος επισης ξεκινησαν και τελειωσαν από την πορεια των αναρχικων. Αν δεν ηταν οι αναρχικοι εργάτες της CNT που τον Φλεβάρη του 36 εγκατελειψαν την λανθασμενη τους άποψη για μη συμμετοχή στις εκλογές και ψήφισαν την αριστερά δεν θα υπήρχε ο εμφυλιος γιατι η αστική τάξη θα κατακτουσε διαμέσου της γνωστής οδού (εκλογές) αυτό που κατακτησε με αίμα και ιδρώτα το 1939. Αν δεν υπήρχαν οι αναρχικοί εργάτες της CNT το κίνημα του Φράνκο θα είχε επικρατήσει μέσα σε λίγες ημέρες. Ο μοναδικός τρόπος νίκης του πολέμου ήταν η συνέχιση και ολοκλήρωση της επανάστασης. Γιατί με αυτό τον τρόπο ο απλός εργαζόμενος λαός θα πολεμουσε με πολύ μεγαλύτερο πάθος για να κρατήσει μια κατάσταση που ήταν υπέρ του. Όταν το 1937 διαλύθηκαν η πολιτοφυλακη, τα εργατικά περιπολα και ο ανταρτοπολεμος και η αστυνομία,οι δομές του αστικού κράτους και τα μαγαζία των αστων ξαναεμφανιστηκαν και επανήλθε ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε τάξεις λογικό και επόμενο ήταν η αδιαφορία του λαού και των πολιτών για την επικράτηση της αστικής δημοκρατίας. Η κατάσταση που επικράτησε το 1937 με την φυλάκιση λαϊκών αγωνιστων δηλαδή ο τελειωμός της επαναστατικής φλόγας επεφερε την ήττα του 1939

Ανώνυμος είπε...

Ο εμφύλιος και η επανάσταση της Ισπανίας κρίθηκε από την πορεία των αναρχικων. Αν δεν ήταν οι αναρχικοί εργάτες του CNT τον Φλεβάρη του 1936 και δεν εγκατελειπαν την λανθασμένη άποψη αποχής από τις εκλογές η αστική τάξη θα επιβαλλονταν διαμέσου της νομιμης οδού (εκλογές) και όχι του αιμοσταγους και αμφιρροπου για αυτήν πολέμου. Αν δεν ήταν οι αναρχικοί εργάτες του CNT τον Ιούλη του 1936 ο φρανκο θα είχε επικρατήσει σε διάστημα λίγων ημερών. Ο μόνος δρόμος για να ολοκληρωνοταν ο πόλεμος με την νίκη της αριστερης πλευράς είναι η ολοκληρωση της επανάστασης. Ο λαός της Βαρκελώνης έχοντας επιβληθεί πάλι ένα αστικό καθεστώς το 1937 σταμάτησε να ενδιαφέρεται για την υπαρχουσα κατάσταση. Αυτό εφερε ως λογικό και επόμενο αποτέλεσμα την ήττα της αριστεράς στον πόλεμο. Αυτοί που ευθύνονται για αυτήν την ήττα-προδοσια δεν είναι σε καμία περίπτωση οι χιλιάδες κομμουνιστες που έδωσαν τα πάντα για τον πόλεμο. Φταίει η ηγεσία του κομμουνιστικου κόμματος που υιοθέτησε τον σταλινισμο ως πρακτική. Μερίδιο ευθύνης έχουν βεβαίως και οι ηγέτες των αναρχικων (οξυμωρο σχήμα μιας και οι αναρχικοί υποτίθεται πως δεν έχουν αρχηγούς) οι οποίοι αντί να προχωρήσουν ταυτόχρονα με την νίκη της 19ης Ιούλη και την επανάσταση εδρασαν αμυντικα επιτρέποντας στους σταλινικους να βρουν προσφορο έδαφος για επικρατηση. Δεν συμφωνώ με τον τροτσκι ο οποίος λέει ότι ο αναρχισμος είναι μια αντεπαναστατικη θεωρία. Απλά είναι μια λανθασμένη θεωρία ριζοσπαστικοτερη από τον κομμουνισμο βασιζομενη στην απολυτη ισότητα και στην μη υπαρξη εξουσίας πραγμα που δεν μπορεί να υπάρξει. Τα κενά και τα λάθη της αναρχικης θεωριας φάνηκαν στην περίπτωση της Ισπανίας. Όσο για τους κομμουνιστες του ΚΚΙ(για τους ηγέτες μιλάμε πάντα). Τι να πει κανείς. Προδωσαν τον ίδιο το λαό τους στους φασίστες υιοθετωντας ολοκληρωτικες πρακτικες (οποίος δεν είναι δικός μας είναι με τον εχθρό απαραίτητα). Ήταν οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές των αστων. Πρακτικές όπως ο σταλινισμος αποτελούν πληγη για την παγκόσμια αριστερά μέχρι σήμερα.(όλοι σχεδόν οι πολίτες των πρωην ΣΣΔ αναγουλιαζουν ακούγοντας το όνομά Στάλιν Μαρξ η Λένιν). Από τότε αυτές οι πληγές έμειναν αναλλοιωτες στην παγκόσμια ιστορία. Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της CNT-FAI και του POUM και στους κομμουνιστες που δεν φτιάξανε για την πρακτική του κόμματος του.

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

μαλιστα φαντασμα του Conquest oτι πειτε ! Ριξτε κι αλλη λασπη σ αυτον τον Γεωργιανο που σας στοιχειωνει και στον ταφο

Ανώνυμος είπε...

Λάσπη έριξε αυτός σε όποιον διαφωνουσε μαζί του. Ποιον Γερμανό δικτατορα μου θυμίζει άραγε;;

Ανώνυμος είπε...

Λασπη έριξε αυτός για να σταματήσει την επανάσταση. Που ακούστηκε στον κόσμο κομμουνιστής που να είναι εναντίον της επανάστασης; Που ακούστηκε κομμουνιστής που καταπολεμά το διαφορετικό(διαφορετική άποψη);

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Όχι πως δεν είναι τρομερά γόνιμα κι αποστομωτικά όσα μας λες, αλλά το επόμενο σχόλιο που δε θα φέρει ψευδώνυμο έστω, και δε θα τηρεί τους κανόνες σχολισμού, δεν πρόκειται να δημοσιευτεί.