Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Η έννοια της αριστεράς σήμερα

Σήμερα η κε του μπλοκ δημοσιεύει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του σπύρου χαλβατζή "η συνέχεια, το κκε στη σύγχρονη εποχή", γραμμένο το 1992, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το κόμμα. Το θέμα του κεφαλαίου είναι η σύγχρονη έννοια της αριστεράς και παραμένει επίκαιρο ως τις μέρες μας.  Κι ίσως αν λέγαμε προεκλογικά μερικά πράγματα με τον ίδιο τρόπο, να είχαμε γλιτώσει μια ανόητη συζήτηση  και τη σύγχυση που προκαλούσε σε έναν κόσμο.

Η έννοια της αριστεράς σήμερα είναι συνολικά συγκεχυμένη. Υπάρχουν σοβαρές αιτίες, από τις οποίες πολλές είναι αντικειμενικές, που οδήγησαν στη σύγχυση. Διάφορες μικροαστικές πολιτικές δυνάμεις επιδιώκουν συστηματικά να συσκοτίσουν αυτή την έννοια, η οποία στο παρελθόν είχε εντελώς σαφή και συγκεκριμένα όρια. Οι σοσιαλδημοκράτες και οι αστοί, εκμεταλλευόμενοι τη ανατροπή που σημειώθηκε στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, προσπαθούν να εντείνουν τη ασάφεια και να «επεκτείνουν» τα όρια της αριστεράς, ταυτίζοντάς την με σοσιαλδημοκρατικές κυρίως απόψεις. Η λαθροχειρία είναι ανάγκη να αποκαλυφθεί. Είναι ασφαλώς πολύ δύσκολη αυτή η προσπάθεια. Όχι όμως αδύνατη.

Στην ελληνική κοινωνία οι αντιλήψεις, τα ιδανικά και τα οράματα της αριστεράς, η δράση της, οι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες της δεν είναι ευκαιριακοί. Ό,τι πέτυχε με τους αγώνες του το αριστερό και προοδευτικό κίνημα στη ελλάδα, το πέτυχε με την πρωτοπόρα συμβολή και δράση των κομμουνιστών. Αυτό λειτουργούσε στη συνείδηση του λαού, στο να θεωρεί ότι το κουκουέ εκπροσωπεί την αριστερά. Από την άλλη η πολύχρονη παρανομία του κουκουέ οδήγησε πλατιές εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, να ταυτίζουν τελικά σε μεγάλο βαθμό την έννοια της αριστεράς με το κκε. Στα χρόνια της δεκαετίας του 50’ και του 60’, συχνά τα όρια ανάμεσα στους αγωνιστές της προδικτατορικής εδα και των κομμουνιστών δεν ήταν πολύ ευδιάκριτα.

Σήμερα η λαθροχειρία που επιχειρείται είναι να προσδιοριστούν τα όρια και οι αντιλήψεις, όχι προς τα αριστερά, αλλά προς το κέντρο, προς τη σοσιαλδημοκρατία σε αντιπαράθεση με το κουκουέ. Ασφαλώς άλλο είναι αριστερός κι άλλο κομμουνιστής. Όμως οι μαχητές της αριστεράς αντικειμενικά κλίνουν προς το κουκουέ και δε μπορεί να αντιμετωπίζονται αντιπαραθετικά προς τους κομμουνιστές. Ο αριστερός διακρίνεται από ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά. Έχει σταθερή αντιιμπεριαλιστική συνείδηση. Αντιπαλεύει με συνέπεια, όχι μόνο ιδεολογικά, αλλά και με την πρακτική συμμετοχή στους οικονομικούς και πολιτικούς αγώνες, τις επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού σε όλα τα επίπεδα. Δε μπορεί να ανεχτεί να επιβάλει ο ιμπεριαλισμός τη «νέα τάξη πραγμάτων». Να καταδυναστεύει μικρούς κι αδύναμους λαούς και χώρες. Να εκμεταλλεύεται ληστρικά και καταστροφικά τους φυσικούς χώρους του πλανήτη σε κάθε γωνιά της γης. Να ακολουθεί την πολιτική των κανονιοφόρων, για να υποτάσσει τις αγωνιστικές δυνάμεις που εναντιώνονται στην πολιτική αυτή.

Σήμερα, που στην οικονομία κυριαρχούν τα μονοπώλια κι οι πολυεθνικές, δε νοείται αριστερός που να μην έχει σα βασική πολιτική του κατεύθυνση την αντιμονοπωλιακή πάλη με τη μια ή την άλλη μορφή. Ο αριστερός αγωνίζεται με συνέπεια ενάντια στην πολιτική των μονοπωλίων και των πολυεθνικών, όχι μόνο για τη βελτίωση των συνθηκών και του επιπέδου ζωής του –που είναι το πρώτο, το καθημερινό. Ο αγώνας του στρέφεται ενάντια στη συνολική λογική που περνά σήμερα το μονοπωλιακό κεφάλαιο. Ο αριστερός, λοιπόν, είναι ταυτισμένος με τους οικονομικούς αγώνες των εργαζομένων.

Δε λογίζεται αριστερός αυτός που δεν αμφισβητεί την πολιτική, την ιδεολογική, την οικονομική κυριαρχία της άρχουσας τάξης. Η αμφισβήτηση, η αντίθεση, η οργάνωση, η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα συνολικά είναι γνωρίσματα του αριστερού. Ο αγώνας για την ανατροπή αυτού του συστήματος και για τη σοσιαλιστική αλλαγή της κοινωνίας, είναι η λογική κατάληξη της στάσης ζωής των αριστερών στην πατρίδα μας. Ο αριστερός διαμορφώνει σταθερά μια αγωνιστική συνείδηση, μια συνείδηση που ζητά να ανατρέψει το σύστημα. Το σύνθημα με το οποίο το πασόκ συσπείρωσε και αριστερές δυνάμεις από τη μεταπολίτευση και ύστερα ήταν το σύνθημα της αλλαγής. Οι αριστεροί μάχονταν για την αλλαγή. Η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί μετά τη διάσπαση του 68’ οδήγησε απογοητευμένους αριστερούς σε αυτό το σύνθημα που το πασόκ, μαζί με άλλα, το κούρσεψε από τους κομμουνιστές. Αμφισβήτηση, αναζήτηση, οργάνωση, πάλη είναι στοιχεία του αριστερού αγωνιστή.

Η θέση του αριστερού αντικειμενικά, είναι να συμμετέχει δραστήρια στην πάλη του μαζικού λαϊκού κινήματος και πριν απ’ όλα στο συνδικαλιστικό κίνημα της εργατικής τάξης. Κι όχι μόνο να δραστηριοποιείται, αλλά να είναι πρωτοπόρος με ιδέες, με προτάσεις και κυρίως με ενωτικές πρωτοβουλίες για δράση. Είναι ανυποχώρητος ενάντια στη λαίλαπα του κεφαλαίου και της εξάρτησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι και στα πιο δύσκολα χρόνια, οι αριστεροί συγκέντρωναν την εμπιστοσύνη των εργατών, των άλλων εργαζομένων και των επαγγελματοβιοτεχνών στις αρχαιρεσίες των συνδικάτων και των συλλόγων. Ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση αυτή η εμπιστοσύνη προς τους αριστερούς εκφραζόταν σε πολύ υψηλά ποσοστά. Αυτό το γεγονός έδειχνε και δείχνει και σήμερα την εκτίμηση των εργαζομένων και του λαού απέναντι στους αριστερούς.

Η γνώση, η μόρφωση, η μελέτη, η αναζήτηση είναι από τα γνωρίσματα και τα προτερήματα του αριστερού αγωνιστή.
Πρωτοπόροι στη δράση για την προστασία του περιβάλλοντος ήταν και παραμένουν οι άνθρωποι της αριστεράς. Ανέπτυσαν κι αναπτύσσουν αυξημένη αλληλεγγύη στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας, σε κάθε μορφή κοινωνικής δραστηριότητας. Ήταν πάντα αυξημένο το ενδιαφέρον τους και η συμμετοχή τους στην πάλη για την ειρήνη, για την ύφεση και τον αφοπλισμό. Στα συνθήματά τους, η διεθνιστική αλληλεγγύη κρατούσε και κρατά ένα μεγάλο μέρος, ποσοτικά και ποιοτικά.

Όταν, λοιπόν, αυτά τα χαρακτηριστικά προσιδιάζουν στους αριστερούς, η αριστερά δε μπορεί παρά να εκφράζει αυτά τα οράματα, αυτές τις αντιλήψεις και την ανάλογη πολιτική πρακτική δραστηριότητα.

Σε καμία περίπτωση τα στοιχεία αυτά δε μπορούν να συνυπάρξουν με απόψεις για μια ευρωπαϊκή αριστερά, η οποία θα προσεγγίζει τη σοσιαλδημοκρατία ή θα ακολουθεί ανάλογες πολιτικές επιλογές. Πρώην κομμουνιστικές δυνάμεις, που ακολουθούν τις αντιλήψεις των σοσιαλδημοκρατών ηγετών ή της σοσιαλιστικής διεθνούς συχνά υποτάσσονται σε αυτές και στρεβλώνουν την έννοια της αριστεράς. Επιδιώκουν να σύρουν τις αριστερές δυνάμεις και την πολιτική τους σε μια σοσιαλδημοκρατική πολιτική πρακτική.

Δε μπορεί όμως ο κόσμος της αριστεράς στην ελλάδα να ταυτίζεται με αντιλήψεις αντίθετες κι εχθρικές προς το σοσιαλισμό και τη σοσιαλιστική προοπτική. Αριστερά και πάλη για το σοσιαλισμό είναι για την ελληνική κοινωνία έννοιες σχεδόν ταυτόσημες. Αριστερός και αντικομμουνιστής δε νοείται.

Τη μεγαλύτερη σύγχυση στις γραμμές της αριστεράς φέρνουν πρώην κομμουνιστές, που επιχειρούν να μιλήσουν «αριστερά», αναμασώντας απόψεις, αντιλήψεις, προτάσεις που εκφράζουν ακόμα και ιδεολογικοί απολογητές της αστικής τάξης. ‘Εχουν τεράστια ευθύνη για τη διαστρέβλωση, για τη συκοφάντηση της έννοιας αριστερά.

Συναντάμε στην αρθρογραφία στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, στα ερτζιανά και τα τηλεοπτικά κανάλια απόψεις κι από πρώην στελέχη του κομμουνιστικού κόμματος για την ανάγκη «ταξικής συνεργασίας», για «κοινωνική ειρήνη», για πάλη ενάντια στο σοσιαλιστικό δογματισμό, για την «ξύλινη γλώσσα» που χρησιμοποιούν οι κομμουνιστές. Ειδικά η αναφορά στην «ξύλινη γλώσσα» δεν έχει να κάνει με τη μορφή. Αφορά την ουσία των λέξεων, το περιεχόμενό τους, τις έννοιες. Αν δηλ αντικατασταθούν οι λέξεις «αστική τάξη» και «ολιγαρχία» με τη λέξη «συμφέροντα», δεν είναι «ξύλινη» η γλώσσα. Αν εξαφανιστούν οι λέξεις «εργάτης», «εργατική τάξη» τότε η γλώσσα θα είναι εύπλαστη. Αν η ιμπεριαλιστική πολιτική των ηπα, της γερμανίας, κτλ δεν αναφέρεται, τότε η γλώσσα θα είναι χαρούμενη.

Η αλήθεια όμως είναι ότι κάθε λέξη ανταποκρίνεται σε μια συγκεκριμένη έννοια. Αν μια έννοια δε μας βολεύει ή είναι καταδικασμένη στη συνείδηση του κόσμου, όποια λέξη και να χρησιμοποιήσουμε για την έννοια αυτή, τίποτα δεν αλλάζει. Απλώς κακοποιούνται οι έννοιες και η γλώσσα. Τότε είναι που γίνεται «ξύλινη» η γλώσσα.

Αλλάζοντας τη γλώσσα δεν αλλάζει η πραγματικότητα. Είναι αλήθεια ότι έχει στρεβλωθεί η ελληνική γλώσσα τα τελευταία χρόνια και ειδικά στην οκταετία διακυβέρνησης της χώρας από το πασόκ. Κι εμείς ως κόμμα έχουμε σοβαρές αδυναμίες στην καλύτερη αξιοποίηση της τόσο πλούσιας ελληνικής γλώσσας. Ωστόσο το κύριο δεν είναι αυτό, όσο κι αν είναι σοβαρό πρόβλημα. Είναι οι έννοιες που δίνει καθένας στις λέξεις που χρησιμοποιεί.

Τα προβλήματα συνεπώς που αντιμετωπίζει το εργατικό επαναστατικό κίνημα και το κουκουέ και σε αυτόν τον τομέα δεν είναι ούτε λίγα ούτε εύκολα. Η αποκατάσταση των εννοιών, και πριν απ’ όλα της έννοιας της αριστεράς και του αριστερού, πέφτει στους ώμους των ίδιων των αριστερών και των κομμουνιστών. Μέσα στη ζωή, μέσα στην πολιτική δραστηριότητα θα καταφέρνουν οι δυνάμεις αυτές να συμβάλουν στην εναρμόνιση των λέξεων με την πραγματικότητα.

205 σχόλια:

1 – 200 από 205   Νεότερο›   Νεότερο»
Ανώνυμος είπε...

"Η αποκατάσταση των εννοιών, και πριν απ’ όλα της έννοιας της αριστεράς και του αριστερού, πέφτει στους ώμους των ίδιων των αριστερών και των κομμουνιστών."
Μπράβο για την ανάρτηση!

Μετά από 20 χρόνια ήρθε κι η αποκατάσταση αυτών των εννοιών. Ρε που φτάσαμε!!!

KouKos

Ανώνυμος είπε...

Τι σχέση έχει ρε απολίθωμα αυτό το κείμενο του Χαλβατζή με τις παπαριές που λέγαμε και έλεγε η Αλέκα πριν τις εκλογές για το αν είμαστε ή όχι "Αριστερά"? Μας δουλεύεις δηλαδή? Σε όλους τους τόνους κλίναμε ότι δεν είμαστε αριστερά, αλλά κομμουνιστές, διαχωρίζοντας και αντιπαραθέτοντας τον έναν όρο με τον άλλο και, σε τελική ανάλυση, χαρίζοντας την έννοια της Αριστεράς, η οποία, όπως πολύ καλά δείχνει και ο Σπύρος ο Χαλβατζής, χτίστηκε μαζί με το ΚΚΕ, χτίστηκε από το ΚΚΕ και υπήρξε πάντα ταυτόσημη με το ΚΚΕ, χωρίς να μπορεί να νοηθεί έννοια αριστεράς με το ΚΚΕ απέναντι και χώριο από αυτή! Και εμείς αυτό ακριβώς κάναμε όλο το προηγούμενο διάστημα!
Συμφωνώ πλήρως με την προσέγγιση του Σπύρου, αλλά μην κοροϊδευόμαστε! Έλεος, δε ζούμε σε ένα "ΚΚΕ-1984"! Στον πραγματικό κόσμο ζούμε.

Πριν τις εκλογές η Παπαρήγα έλεγε επί λέξη στην Τσαπανίδου (αγανακτισμένη...): "κα. Τσαπανίδου δεν είμαστε Αριστερά κατ' αρχήν! Γιατί μας βάζετε μεσ' στην Αριστερά;!" Αυτό ακριβώς επαναλήφθηκε και άλλες φορές, γράφτηκε στο Ριζοσπάστη, ειπώθηκε στα γραφεία και στους δρόμους και εμπεδώθηκε από το κομματικό δυναμικό (ή έστω από όσους ήταν τόσο ικανοί για να εμπεδώσουν αυτές τις κοτσάνες...).

Τι σχέση έχουν αυτές οι αρλούμπες με τη νηφάλια πολιτική οριοθέτηση του ζητήματος της "Αριστεράς", την οποία κάνει ο Χαλβατζής το 1992? Τι σχέση έχουν αυτές οι αρλούμπες με τη θέση των ορίων και των προϋποθέσεων της "Αριστεράς", την οποία έκανε η Συνδιάσκεψη του Κόμματος για την ΕΕ το 1993 σημειώνοντας (αντιγράφω από την ανάρτηση της "Νέας Σποράς"): "Η αντίθεση στη Συνθήκη του Μάαστριχτ από τη σκοπιά μιας τέτοιας Ευρώπης είναι το οριακό σημείο για την οικοδόμηση μιας αριστερής συμμαχίας. Η συμμαχία αυτή, ως πόλος της Αριστεράς στην Ευρώπη, πρέπει να συγκροτηθεί σε σαφή διάκριση και αντιπαράθεση προς τη σοσιαλδημοκρατία. Η Αριστερά με όλες τις αποχρώσεις της δεν ταυτίζεται με τα κομμουνιστικά κόμματα, το κομμουνιστικό κίνημα. Για να είναι όμως Αριστερά, πρέπει να παραμείνει αντικαπιταλιστική δύναμη. Η Αριστερά μ’ αυτή την έννοια θα έχει προοπτική, εφόσον έχει ως συστατικό της ένα συσπειρωμένο και συγκροτημένο κομμουνιστικό κίνημα που θα στηρίζεται σε ισχυρό κομμουνιστικό κόμμα σε κάθε χώρα."
(συνεχίζεται)

Ανώνυμος είπε...

(συνέχεια)
Τι σχέση έχει λοιπόν η αντιπαράθεση με τη σοσιαλιδημοκρατικοποίηση της έννοιας της αριστεράς, η υπεράσπιση του αντισυστημικού, αντικαπιταλιστικού προσήμου της, η υπεράσπιση αυτών των χαρακτηριστικών της μέσα από την ίδια την αγωνιστική ιστορία του "αριστερού και προοδευτικού κινήματος" (ο Χαλβατζής το γράφει), η ανάδειξη ότι αριστερά χωρίς το ΚΚΕ και σε αντιπαράθεση με το ΚΚΕ δε νοείται, τι σχέση έχουν όλα αυτά με την απεμπόληση της έννοιας της αριστεράς? Με το πλήρες "χάρισμα" στη σοσιαλδημοκρατία και στον οπορτουνισμό μιας έννοιας χτισμένης με τους αγώνες και το αίμα των κομμουνιστών, των μελών και των οπαδών του Κόμματος?

Όχι αγαπητέ σφυροδρέπανε, δε θα μπορούσαμε "να λέγαμε προεκλογικά μερικά πράγματα με τον ίδιο τρόπο". Έχεις απόλυτο δίκιο ότι θα είχαμε "γλιτώσει μία ανόητη συζήτηση και τη σύγχυση που προκαλούσε σε έναν κόσμο", αλλά δεν ήταν λάθος χειρισμός ούτε απλώς βλακεία της Παπαρήγα (αν θεωρούσαμε ότι η γραμματέας του Κόμματος έχει χαζέψει και ξεκουτιάνει τόσο, ε να βγαίναμε να το λέγαμε να γλιτώναμε τα χειρότερα γενικώς...). Η Αλέκα δεν είναι χαζή, έκανε μία σαφή πολιτική τοποθέτηση, το επανέλαβε ξανά, το αναπαρήγαγαν στελέχη, ο Ριζοσπάστης κτλ (τα είπαμε). Συνεπώς θα είχαμε γλιτώσει πολλά πράγματα, όπως λες, αν δε λέγαμε αυτές τις αντιδραστικές κοτσάνες, αλλά από την άλλη τις είπαμε απόλυτα συνειδητά και δε θα μπορούσαμε να μην τις έχουμε πει, ήταν αναπόφευκτο επακόλουθο της γενικής πολιτικής γραμμής μας, της γενικής πολιτικής τοποθέτησής μας απέναντι στις εξελίξεις και στο κίνημα (αλλά αυτή είναι μία μεγάλη κουβέντα...)

Ανώνυμος είπε...

Αν και σωστή η προσέγγιση του Χαλβατζή για την έννοια της αριστεράς είναι φανερό πως το ΚΚΕ σήμερα έχει άλλη εντελώς αντίληψη για το θέμα. "Δεν είμαστε αριστερά είμαστε κομμουνιστές"

Αναυδος είπε...

Οταν το σύστημα με την προπαγανδα του προσπαθει να σύρει το ΚΚΕ σε συμμαχια με την εργατικη αριστοκρατία και τους μικροαστούς μηπως και σωθεί ο καπιταλισμός Είναι υποχρεωμένο το ΚΚΕ να διαχωρίσει τη θεση του από αυτή του Συριζα. Κι επειδή στα αυτιά του κόσμου όλοι είμαστε αριστεροί (ετσι γενικά και όχι αντι-ιμπεριαλιστές και αντι-μονοπωλιακοι οπως γράφει ο Σπύρος) ο μονος τρόπος για να κόψεις την κουβεντατου γιατί δεν ενωνεστε γιατι δεν κυβερνατε κλπ με το να πεις εμεις ειμαστε κομμουνσιτες. Ειναι πιο εύκολο από το να εξηγησεις γιατι ο Συριζα δεν είναι αριστερα (το έχει άλλωστε στον τίτλο του οπως και η δημαρ).


Δεν μπορώ να ξέρω αν αυτοί της Νεας σπορας είναι ηλιθιοι ή παριστανουν τους ηλιθους. Εχουν ανακαλύψει μια συνδιασκεψη πριν απο 20 περίπου χρονια που πιθανα ουτε οι συμμετεχοντες σε αυτοι τη θυμουνται πλεον για να μας πουν τι ακριβως ? Να απαλείψει το ΚΚΕ από τη σημαια του κάθε κουβέντα για αντικαπιταλιστική ανατροπή και να συνταχθει με τις πολιτικές δυναμεις που εβαλαν και αυτές το χεράκι τους για να βρεθούμε χωρίς συνδικάτα και κίνημα στη σημερινη κρίση. Τις δυναμεις που ακομη και σημερα σαλπιζουν την ταξικη συνεργασία με την απεργοσπασία και τις υπογραφές μειώσεων μισθών. Τις δυναμεις που επιτεθηκαν στο ΠΑΜΕ στις 11/10. Βρίζουν και καλά τη σοσιαλδημοκρατία υιοθετώντας τη γραμμή και τα συνθηματα της

Ευχομαι να προκειται για ηλιθιους αλλιώς προκειται για πρακτορες

Ανώνυμος είπε...

Οπότε αν δυνάμωνε το μ-λ, προκειμένου να μην δημιουργούνται αυταπάτες, θα λέγαμε "δεν είμαστε κομμουνιστές"? Ή ακόμα χειρότερα δεν είμαστε ΚΚΕ? Προφανώς αστειεύομαι, αλλά θεωρώ ότι τέτοιες εξηγήσεις οδηγούν σε παραλογισμούς.

Π.Δ.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό η πρώτη παράγραφος στο σχόλιο του άναυδου. Η συζήτηση δε γίνεται γενικά κι αόριστα για το αν είμαστε αριστερά ή όχι, αλλά για την "πολυδιάσπασή" της, στη βάση "γιατί δεν ενώνεστε βρε παιδιά;" Ε πώς να γίνει, δεν είμαστε το ίδιο, για να μπούμε όλοι μαζί στο τσουβάλι. Αν αυτό είναι η αριστερά, τότε εμείς οφείλουμε να πούμε ότι δεν είμαστε αριστερά, με τον ίδιο περίπου τρόπο που ο μαρξ είχε πει ότι δεν είναι μαρξιστής, σε σχέση με αυτούς που μιλούσαν εξ ονόματός του. Κι αυτό δεν αφορά τον απλό κόσμο. Προεκλογικά στις ομιλίες της η αλέκα έκανε πολλές φορές κάλεσμα στους ριζοσπάστες αριστερούς να συμπορευτούν με το κόμμα (κι είχαν αντιδράσει πολλοί και διάφοροι τότε με αυτό).

Θα πει κανείς, γιατί να χαρίζουμε τον όρο στο δεξιό οπορτουνισμό του σύριζα; Σύμφωνοι, να μην χαρίσουμε τίποτα. Να αποδείξουμε ότι αυτός ο χώρος είναι γιαλαντζί αριστερά που φέρει καταχρηστικά αυτόν τον όρο. Και τότε να μας την πέσουν όλοι ότι κινούμαστε στη λογική "εμείς, εμείς οι μόνοι συνεπείς" κι ότι θέλουμε να καπελώσουμε τους αριστερούς. Μία ή η άλλη, φράγκο δύο, που λένε και οι παλιότεροι.

Υγ: Εδώ μπορείτε να δείτε κι ένα παλιότερο κείμενο της κε του μπλοκ σχετικά με το θέμα:
http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2012/05/blog-post_13.html

Ανώνυμος είπε...

Αναυδάκο, μίλα καλύτερα για τις ψηφισμένες κομματικές αποφάσεις. Οι συλλογικές και ψηφισμένες αποφάσεις-ντοκουμέντα του Κόμματος δεν είναι "μία συνδιάσκεψη πριν από 20 περίπου χρόνια κτλ". Το 'πιασες φίλε? (Γιατί οι σύντροφοι δε μιλάνε ποτέ έτσι για τις αποφάσεις του Κόμματος) Άσε την κάθε Νέα σπορά να λέει ό,τι θέλει. Αν αύριο το ΝΑΡ ανεβάσει μία άλλη απόφασή του κάπου γιατί μπορεί να νομίζει ότι τεκμηριώνει μια τοποθετησή του, εμείς δε θα πούμε "δε γαμιέται η απόφαση του ΚΚΕ".

Δεν είναι όμως τυχαίος ο τρόπος που εκφράζεσαι... Και ενώ είσαι κι εσύ ηλίθιος, η αιτία για αυτά που λες δεν είναι η ηλιθιότητά σου, αλλά ότι είσαι απλώς αντι-ΚΚΕ (1918-18ο Συνέδριο) - κάπως έτσι έχεις μάθει φαίνεται να αντιμετωπίζεις το Κόμμα και την ιστορία του. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο είναι σαφές ότι αντιμετωπίζεις και το Πρόγραμμα του Κόμματος, γι' αυτό και συντάσσεται με την αντικαταστατική διαστρέβλωση και ακύρωσή του. Σιγά το κουρελόχαρτο που ψηφίσανε πριν 16 και βάλε χρόνια κάποιοι τύποι, τους οποίους δε θυμούνται ούτε τα παιδιά τους και οι μισοί έχουν πεθάνει... Θα έπρεπε να ντρέπεσαι αν είχες την ελάχιστη κομματική τιμή μέσα σου... Κρίμα.

dimos tanalias είπε...

@Άναυδο
Επειδή παρακολουθώ και τι γράφεις και τι σχολιάζεις, δε νομίζεις ότι είναι ιδεολογικος και πολιτικός ξεπεσμός να αναφέρεσαι σε συνδιάσκεψη του Κόμματος και να λες "πιθανα ουτε οι συμμετεχοντες σε αυτοι τη θυμουνται πλεον για να μας πουν τι ακριβως" προκειμένου να αντιπαρατεθείς στους εν τοις πράγμασι προβοκάτορες της "νέας σποράς" ;
Δε νομίζεις ότι είναι ιδεολογική αγυρτεία το επιχείρημα που χρησιμοποιείς "Οταν το σύστημα με την προπαγανδα του προσπαθει να σύρει το ΚΚΕ σε συμμαχια με την εργατικη αριστοκρατία και τους μικροαστούς μηπως και σωθεί ο καπιταλισμός Είναι υποχρεωμένο το ΚΚΕ να διαχωρίσει τη θεση του από αυτή του Συριζα";
Τέλος πάντων δε θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταλάβεις ότι για τους κομμουνιστές (από θέση αρχής και ιδεολογίας) η έννοια της λέξης αριστερά είναι η ίδια σε κάθε εποχή, άσχετα με τη χρήση που κάνει το σύστημα ;
Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις ότι το "χάρισμα" της έννοιας αριστεράς στους αναθεωρητές κλπ μόνο καλό δεν κάνει στο Κόμμα.
Και για να επαναλάβω το σχόλιο του ανώνυμου των 12:34 γ...μώ το κέρατό μου "η αριστερά χτίστηκε μαζί με το ΚΚΕ, χτίστηκε από το ΚΚΕ και υπήρξε πάντα ταυτόσημη με το ΚΚΕ, χωρίς να μπορεί να νοηθεί έννοια αριστεράς με το ΚΚΕ απέναντι και χώριο από αυτή!"
Και επειδή είπα τη γνώμη μου για τη "νέα σπορά" εύχομαι για σένα να μην ισχύει η ευχή που κάνεις κλείνοντας το σχόλιό σου

Ανώνυμος είπε...

Το κερατό μου μέσα , έβγαλα κάλους στο λαιμό , προεκλογικά και μετεκλογικά να λέω οτι σε καμιά περίπτωση το κόμμα δεν πρέπει να χαρίσει το όρο "αριστερά" σε κανένα .
( Τι σκατά πρσέγγιση έιναι αυτή , ότι εμείς δεν είμαστε αριστεροί είμαστε κομμουνιστές?)

Πριν χρόνια , αλλά ακόμα και σήμερα, όταν ο κόσμος λέει "αριστερά" το μυαλό του πάει στο ΚΚΕ.
Μέσα στην γενικότερη θολούρα, ο Τσίπρας κουνώντας την σημαία της "ενωμένης αριστεράς" , αλώνισε και ουσιαστικά διεμβόλησε το ΚΚΕ και του απέσπασε 50% απο το εκλογικό του ποσοστό .
Κάναμε 30 χρόνια να πείσουμε τον κόσμο ,και να καταλάβει και ο ίδιος ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά σχέση με τον σοσιαλισμό , θα φάμε άλλα 30 χρόνια να πείσουμε τον κόσμο ότι δεν έχει καμία σχέση ο ΣΥΡΙΖΑ με την Αριστερά.
Ευχαριστώ για την Φιλοξενία.
Κώστας.

Ανώνυμος είπε...

Εχω μια απορια. Αν θεωρησουμε- κ νομιζω το θεωρουμε ολοι- οτι εχουμε εισελθει στο μονοπωλιακο σταδιο του καπιταλισμου τοτε οι εννοιες αντι-ιμπεριαλιστης κ αντιμονοπωλιακος δεν ειναι ταυτοσημες; Μηπως το να χρησιμοποιουνται ως διακριτες προκαλει μια συγχυση κανοντας ορισμενους να πιστευουν οτι το να μαχεσαι τον ιμπεριαλισμο σημαινει αγωνας μονο κατα καποιων κακων ευρωπαιων 'η αμερικανων κ οχι αγωνας κ κατα των ελληνων αφεντικων;

Προσωπικα ο ορος "αριστερα" μου προκαλει αναγουλα. Κ δε νομιζω οτι υπαρχει τροπος να αλλαξει πλεον το νεφελωδες περιεχομενο του ορου.

Ανώνυμος είπε...

Εχω μια ακομα δευτερευουσα απορια. Οι αποφασεις ειναι συλλογικες κ ψηφιζονται μονο μεχρι το 16ο κ οχι μετα; Μετα δεν ψηφιζονταν οι οποιες αποφασεις ωστε να γινονται σεβαστες;

Ανώνυμος είπε...

Υπήρξε κάποια συλλογική απόφαση στην οποία βασίζονται οι καινοφανεις θέσεις ότι δεν είμαστε αριστεροί?

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

@Ανώνυμο των 4.49
Το 15ο ήταν προγραμματικό συνέδριο. Τα επόμενα δεν ήταν.

Το πρόγραμμα του ΚΚΕ, ιστορικά, αλλάζει μόνο σε προγραμματικά συνέδρια. Ούτε εμπλουτίζεται, ούτε διολισθαίνει. Και εάν είναι να τροποποιηθεί, τροποποιείται στα ίσα και χωρίς περιστροφές. π.χ. Το 10 συνέδριο τροποποίησε το πρόγραμμα του 9ου. Χωρίς μεσοβέζικες και αμφίσημες διατυπώσεις, η απόφαση του 10ου έγραφε ότι το πρόγραμμα τροποποιείται και η υπ αριθμόν τάδε θέση του Προγράμματος αντικαθίσταται ως εξής "...".

Ανώνυμος είπε...

Κατά πόσο ο όρος "αριστερά" έχει βοηθήσει ουσιαστικά το ΚΚΕ τα τελευταία ας πούμε 38 χρόνια. Ας πούμε το 1974 κατέβηκε το σχήμα "Ενωμένη Αριστερά" με ΚΚΕ κ ΚΚΕ (εσ) αν δεν κάνω λάθος. Το ΠΑΣΟΚ πήρε μεγαλύτερο ποσοστό. Κ δε νομίζω να έβρισκες κάποιον στο τότε ΠΑΣΟΚ που να μη δήλωνε αριστερός. Δηλαδή κάποιοι που δήλωναν αριστεροί ψήφισαν ΠΑΣΟΚ κ μάλιστα αυτοί οι κάποιοι ήταν κ περισσότεροι.

Όταν ξαναχρησιμοποιήθηκε ο όρος με τον ΣΥΝ "της Αριστεράς κ της Προόδου" κ πάλι το ΠΑΣΟΚ (το ΠΑΣΟΚ επί Κοσκωτά, το ΠΑΣΟΚ της υποτίμησης του '85 κ του προγράμματος Σημίτη κτλ κτλ για να μην ξεχνιόμαστε)μέτρησε πολλές παραπάνω ψήφους ανθρώπων που δήλωναν "αριστεροί" κ το ψήφισαν για να μην έρθει η "Δεξιά" (όπως άλλωστε το έκαναν κ το 1985 που κ στην ΕΟΚ είχαμε μείνει κ τις Βάσεις είχαμε αποδεχτεί).

Σε τι ακριβώς εξυπηρέτησε το ΚΚΕ αυτός ο όρος. Πόσο αύξησε την πολιτική συνείδηση των πολιτών;

Κι αν δεν το έκανε τότε, τι νόημα έχει σήμερα η επιμονή σε έναν όρο που δεν έχει ένα σαφές ιδεολογικό περιεχόμενο;

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε των 4:49, αν έχεις υπαρξιακά προβλήματα κάνε γιόγκα, πήγαινε σε ψυχολόγο, κάνε περισσότερο σεξ ή άκου λίγο ΟΠΑ. Μπορείς να ρωτάς ό,τι θέλεις (τον εαυτό σου), αλλά το να ρωτάς τους άλλους τα πράγματα που δεν ισχυρίστηκαν είναι λίγο... "προβοκατόρικο". Δε νομίζεις?

Ίδιες ανώνυμε των 4:46: 1. Έχεις χάσει την μπάλα και έχει μπερδέψει τη βούρτσα με το Βούτση... 2. Αν λες αυτά και νομίζεις ότι είσαι (ή είσαι και τυπικά, οργανωτικά κτλ.) ΚΚΕ, τότε μάλλον δεν είσαι και πολύ ΚΚΕ και έχεις μπερδέψει την πούτσα με την πίτσα... Πίσω στο λενινιστικό δημοτικό!
(περιπαιχτικά στα λέω και όχι κακιωδώς, μιας και φαίνεσαι μικρός απ' τον τρόπο που γράφεις)

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει κάποια συλλογική απόφαση που λέει είμαστε αριστεροί και τέλος; Και εννοώ μετά το 85.

Ανώνυμος είπε...

@Ανώνυμο των 5:43 μ.μ.

Γιατί ρε μεγάλε, ισχυρίστηκε κανείς ότι "Είμαστε αριστεροί και τέλος".

Θες να απαντήσεις σε αυτά που σου λένε ή σε αυτά που θα ήθελες να σου λένε; Σου λέει ό άνθρωπος ότι παρότι ο όρος "αριστερά" δεν είναι σαφώς ορισμένος, σε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου (τους οποίους, σε περίπτωση που το έχεις ξεχάσει, τους χρειάζεσαι για να κάνεις την επανάσταση και δεν μπορείς να τους φτύνεις στα μούτρα) λέει κάτι. Άρα, σου λέει, δεν μπορείς να χαρίζεις αυτόν τον όρο στους Συνασπισμένους. Και εσύ του απαντάς ότι ισχυρίζεται ότι πρέπει να λέμε "είμαστε αριστεροί και τέλος"; Νομίζεις ότι είναι ηλίθιοι αυτοί που διαβάζουν;

Άναυδε, το σύστημα είναι που προσπαθεί να σύρει το ΚΚΕ σε συμμαχία με τους μικροαστούς; Δηλαδή η προγραμματική θέση του ΚΚΕ ότι το ΑΑΔΜ κοινικοπολιτική συμμαχία της εργατικής τάξης (ως ηγετικής δύναμης) με τα μικροαστικά στρώματα (και άλλους που περιγράφονται αναλυτικά στο πρόγραμμα) είναι συστημική θέση;
Από πού προκύπτει οτι χρειάζεται να είναι κανείς κομμουνιστής για να μην κυβερνήσει με το ΣΥΡΙΖΑ; Δηλαδή ΑΑ δυνάμεις σαν και αυτές που περιγράφει το πρόγραμμα μπορούν να είναι μόνο οι κομμουνιστές; Τότε τι σόι πολιτική συμμαχία προβλέπει το πρόγραμμα;
Η Κανέλλη, δηλώνει κομμουνίστρια; Άσχημα κάνει το ΚΚΕ που την έχει στη Βουλή;

Είναι προφανές ότι δεν βρίσκεσαι σε σύγχυση αλλά ξέρεις πολύ καλά τι λες. Κατά την γνώμη μου, εχεις κάθε δικαίωμα να εμπνέεσαι από την ιστορία του Κόμματος, από τους νεκρούς του, από την ηρωική πορεία των μελών του (ακόμα και εάν αυτή προήλθε από μια γραμμή με την οποία εσύ διαφωνείς). Έχεις, επίσης, κάθε δικαίωμα να διαφωνείς και με το πρόγραμμα του ΚΚΕ και να το θεωρείς συστημικό. Αυτό, όμως, που δεν δικαιούσαι είναι τάχα μου να υπερασπίζεσαι τις θέσεις του ΚΚΕ και στην πραγματικότητα να προπαγανδίζεις δικές σου -τροτσκιστικές - θέσεις. Ξεκαθάρισε λοιπόν ότι αυτά που λες είναι θέσεις σου και όχι προγραμματικές θέσεις του ΚΚΕ.

makis είπε...

"Έχουν ανακαλύψει μια συνδιασκεψη πριν απο 20 περίπου χρονια που πιθανα ουτε οι συμμετέχοντες σε αυτοι τη θυμουνται πλέον" με μεγάλη συγκίνηση ανακοινώνω ότι η συγκεκριμένη πρόταση θεσπίζει και ταυτόχρονα κερδίζει εύκολα το βραβείο "ΑΔΩΝΙΣ της -και καλά-κομμουνιστικής μπλογκόσφαιρας"...
εν τω μεταξύ οι κομμουνιστές-όχι αριστεροί ΔΕΝ καλούν σ' αυτό http://www.kar.org.gr/wp-content/uploads/2012/09/566.jpg αλλά καλούν το λαό να... δυναμώσει η οργανωμένη άρνηση πληρωμής του χαρατσιού της ΔΕΗ http://www1.rizospastis.gr/firstpage.do?size=large&publDate=21/9/2012 που βουλευτής τους το πλήρωσε...και φυσικά συνεχίζει κανονικά να είναι βουλευτής του ΚΚΕ. Άναυδος πράγματι...

Ανώνυμος είπε...

Με αριστερους θα την κανετε την επανασταση; Μη ξεχναμε οτι ο Γιαννος δηλωνε σε συνεδριο του πασοκ κατι ακομα ριζοσπαστικοτερο. Δηλωνε οχι απλα αριστερος αλλα μαχητης για το σοσιαλισμο.
Πραγματικα ο λενιν θα επρεπε να ειχε δημιουργησει κατι σαν "πραγματικοι σοσιαλδημοκρατες". Γιατι να χαριστει ο ορος σοσιαλδημοκρατικο για ενα κομμα;

Αναυδος είπε...

1. Συνεχιζει και μου προκαλει εντυπωση ποσο καλά κατεχουν ορισμένοι ορισμένα κομματικά κείμενα ωστοσο φαίνεται να αγνοουν ενα πολύ πιο σημαντικό που στο άρθρο 51
(...)
Η υπόσκαψη της κομματικής ενότητας, η απόπειρα δημιουργίας παρατάξεων και ομάδων, η παραβίαση των κανόνων περιφρούρησης του Κόμματος τιμωρούνται με αυστηρότητα, μέχρι και τη διαγραφή από το Κόμμα.
(...)

2. για τον απορουντα ανωνυμο είναι άλλο να είσαι εσύ το ισχυρο μελος σε μια συμμαχία και άλλο να σερνεσαι από πισω Στην πρώτη οι συμμαχοι δουλευουν για σενα στη δευτερη εσυ δουλευεις για τους συμμαχους σου Ειναι περιεργες οι κατηγορίες για τροτσκισμό οταν σημερα οι τροτσκιστες εγκαλουν το ΚΚΕ ακριβώς γι αυτά που το εγκαλουν οι διαφοροι ανωνυμοι νεοσποριτοεργατικοαγωνιστες

@Δημε ταναλια
Η πραγματικη αγυρτια ειναι οταν επειδη δεν μπορεις να πεισεις και ακομη περισσοτερο να αποκαλυψεις τις σημερινες σου θεσεις να πηγαινεις σαν δικηγορακος της κακιας ωρας και να διαβαζεις αποσπασματα που σε βολευουν απο παλιοτερες αποφασεις του κομματος για να αποδειξεις οτι η σατανικη του ηγεσια παραβιασε την κομματικη νομιμοτητα. Ο παραληρηματικος λογος της νεας σποράς παραλειπει κατι σημαντικο το τι πρεπει να γινει διαφορετικά απο αυτο που κανει σημερα το ΚΚΕ. Καλη η αγαπη για τα αρχεια του κομματος (νεο-αρχειομαρξιστες ) αλλά εκτος απο κατηγοριες για το ΚΚΕ και την ηγεσία επι του πρακτεου τσιμουδιά.

Επισης για να σε διευκολυνω οταν την Αλεκα σε καθε συνεντευξη ο βαλτος ή μη δημοσιογραφος την ρωτα μα γιατί εσεις οι αριστεροι δεν ενωνεστε να αναλαβεται την εξουσια πιστευεις οτι ήταν απλως η αγωνια του για το καλό του τόπου ή ασκηση πιεσης στο ΚΚΕ να ενδωσει Μηπως ειναι η επανάληψη της προπαγανδας του Συριζα ωστε να μη ξεφυγει ουτε απο τα αυτια του οπαδου και φιλου που εκεινη την ωρα βλεπει και ακουει ?

makis είπε...

"Καλη η αγαπη για τα αρχεια του κομματος (νεο-αρχειομαρξιστες )"

γελάει ο κόσμος

AGIS είπε...

Το "σωστό" λοιπόν είναι να λέμε, πως εμείς δεν είμαστε αριστεροί, να μιλάμε με το λαό και να προσπαθούμε να ξεριζώσουμε την ιστορική του αντίληψη για το ΚΚΕ και την αριστερά (λες και ο χρόνος μας είναι τόσο φτηνός για να τον σπαταλάμε "προπαγανδίζοντας" τις θέσεις της ακαδημίας εππιστημών), και στο τέλος να του "εξηγούμε" υπομονετικά μέχρι τελικής αφομοίωσης ότι αριστεροί είναι στην πραγματικότητα, όχι οι κομμουνιστές, αλλά ο κλίντον κι ο ομπάμα, ο μπλερ, ο ευάγγελος, ο ανδρουλάκης κι ο τσίπρας.

Ενώ αν του πούμε ότι αυτή η "αριστερά" είναι ψευδεπίγραφη εξηγώντας του το ρόλο της στην πολιτική αναπαραγωγή και σταθεροποίηση του συστήματος (κλπ κλπ), θα μας "κατηγορήσουν" ότι θέλουμε να "μονοπωλήσουμε", ότι είμαστε οι "μόνοι συνεπείς" κλπ, πράγματα δηλαδή που τώρα ούτε καν περνάνε από το μυαλό του οποιουδήποτε.

Δεν είναι δυνατό να τοποθετήσουμε το θέμα ανιστορικά. "Αριστερά" (όπως και "δεξιά") από μόνο του δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, αλλά αν πάρουμε σαν ιστορική αφετηρία την ημέρα που το ριζοσπαστικό πολιτικά και κοινωνικά "κόμμα" κάθησε στα αριστερά έδρανα της γαλλικής εθνοσυνέλευσης, και "αφηγηθούμε" την διεθνή (και ελληνική) ιστορία αυτού του "κόμματος" με όλες του τις δόξες κι όλες του τις αντιφάσεις από τότε μέχρι και σήμερα, τότε θα καταφέρουμε να προσδιορίσουμε το τι είναι και τι πρέπει να είναι η αριστερά των ημερών μας, και ποια είναι η κοινωνική ταξική της αναφορά, και ποια είναι η θέση κι ο ρόλος των κομμουνιστών και του κόμματός τους σε σχέση με αυτή την αναφορά.

Εκτός αν μας εμποδίζει κάποιο είδος ιδεολογικής τεμπελιάς, νωθρότητας, ρουτίνας, αν προτιμάμε την ευκολία των "άψογων" θεωρητικών σχημάτων στο χαρτί και στο γραφείο παρά τη δυσκολία της καθημερινής παραγωγής ιδεολογίας στην ταβέρνα το καφενείο και το κουρείο που λέει ο λόγος.
Ή και στο χώρο δουλιάς, όπου ίσως δηλαδή το "μείζον" είναι να πείσουμε ότι αριστεροί είναι αυτοί που υπογράφουν μειώσεις μισθών για "να σώσουν τον θεσμό της συλλογικής σύμβασης" κι όχι αυτοί που αγωνίζονται για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων για τα δικαιώματά τους πάνω σε όσα τους ανήκουν, ενάντια στους σφετεριστές τους...

dimos tanalias είπε...

@Άναυδο
Μεγάλε με έσκισες. Τι να πω τώρα;
Όμως πέρα από την πλάκα, σε αυτά που σε ρωτάω μπορείς να μου απαντήσεις, ή θα απαντάς εκεί που θέλεις εσύ;
Τι συμπέρασμα να βγάλω για σένα όταν σου κάνω συγκεκριμένα ερωτήματα και συ μου μιλάς για τη νέα σπορά. Είπα αν δε το κατάλαβες ότι είναι "εν τοις πράγμασι προβοκάτορες"; Τι χρειάζεται να πω για να καταλάβεις την άποψή μου για τους συγκεκριμένους; Νομίζω ότι απευθύνομαι σε νοήμονα άνθρωπο.
Και όσο για παλαιότερες αποφάσεις του Κόμματος θα πρέπει να ξέρεις ότι αν δεν υπάρχει νεότερη απόφαση που να αναιρεί κάποια προηγούμενη ισχύει η παλαιότερη, όσο παλιά και να είναι.
Τις παπαριές για επιλεκτικά αποσπάσματα αποφάσεων και περί δικηγοράκου κλπ τα αντιπαρέρχομαι περιμένοντας την απάντησή σου στα συγκεκριμένα ερωτήματα που σου έθεσα και όχι στα κατα φαντασία δικά σου...
Υ.Γ. Πιστεύω ότι το "κατηγοριες για το ΚΚΕ και την ηγεσία επι του πρακτεου τσιμουδιά" δεν απευθύνεται σε μένα αλλά στη νέα σπορά. Διαφορετικά να κάνουμε άλλου είδους συζήτηση...

Ανώνυμος είπε...

Μια παρατήρηση: ανήκω στην εξωτερική στοιβάδα των φίλων του ΚΚΕ. Μου κάνει εντύπωση που κάποιοι χρησιμοποιούν α΄ πληθυντικό, θέλοντας να δείξουν ότι είναι δίπλα στο ΚΚΕ και δώσαν μάχη για το κόμμα το τελευταίο διάστημα, και στη συνέχεια ασκούν σκληρή "κριτική" που τις περισσότερες φορές εξαντλείται σε εξυπνακίστικο - τραμπούκικο στυλάκι. Όσοι γνωρίζουν πράγματα και έχουν περάσει έστω για έναν καφέ από το ΚΚΕ, μπορούν να καταλάβουν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμιά σχέση με το κόμμα. Την κριτική μου απέναντι στο κόμμα, αν όντως έχω κάποια σχέση με αυτό, δεν θα την κάνω ανώνυμα σε ένα σάιτ, αλλά στο ίδιο το κόμμα, επώνυμα. Και εκεί πάνω στην κουβέντα μπορεί και να τους βρίσω. Μάλλον είναι άτομα που έχουν διαγραφεί ή πρόσκεινται σε άλλους χώρους καιτο παίζουν πικραμένοι οπαδοί. Επειδή και ο διαχειριστής του σάιτ είναι φίλος του κόμματος θα ήθελα να επιβεβαιώσει ότι ένας οπαδός δύσκολα θα βγάλει την πικρία του ανώνυμα, δημόσια και ψευτοτεκμηριωμένα. Πάνος

Αναυδος είπε...

Δημε ταναλια
Και εγω νομιζω οτι απευθυνομαι σε νοημονα ανθρωπο γι αυτο και επαναλαμβανω οτι η νεα σπορα παραθετει καποια αποσπασματα για να πει τι ακριβώς μου διαφευγει. Τι ειναι αυτο που θα επρεπε να κανει το ΚΚΕ και δεν εκανε ? Και επειδη ο πονος ειναι για την εκλογικη πτωση του ΚΚΕ τι θσα επρεπε να κανει το ΚΚΕ προεκλογικά Γιατι δεν το ξεκαθαριζουν σε εμας τους ολιγονοες που μας κοροιδεψε η σατανικη ηγεσια ?
Επισης ανταποδιδω την ευχη στο πρωτο σου σχολιο και να τονισω οτι προθεση μου δεν ηταν να σε σκισω

Ανώνυμος είπε...

Άναυδε,
Επομένως, αν είσαι μέλος του ΚΚΕ, παραβιάζεις το άρθρο 51 αφού συστηματικά προπαγναδίζεις θέσεις άλλες από αυτές του Κόμματος.

Και γενικότερα θες να απαντήσεις σε αυτά που σε ρωτάνε ή θες να ασχολείσαι με το αν σου απαντάνε (e-)φραξιονιστές, πράκτορες, τρολ, οι μυστήριοι διαχειριστές της Νεας Σποράς, ο 666, ο Ακατονόμαστος (ΜΠ) ή κάποιοι που μιλάνε ανώνυμα στο ιντερνετ έτσι ώστε να στοχοποιήσουν απόψεις;

Ανώνυμος είπε...

Βασίλη μπράβο για την ανάρτηση.
Ο Χαλβατζής έχει κάνει μια απο τις πιο καθαρές αναλύσεις για το τι είναι ο Αριστερός και ποιά η σχέση του ΚΚΕ με αυτούς.

Γενικότερα το βιβλίο του Χαλβατζή είναι ένα διαμάντι. Όποιος περιμένει "σκληρό" κομματικό λόγο, απαρίθμιση αποφάσεων και παράθεση σκονισμένων τσιτάτων, θα εκπλαγεί ευχάριστα. Γεμάτο ουσία βιβλίο, με συνέχεια, πάθος, και το κυριότερο:
αλήθειες που ο Χαλβατζής τις λέει έξω απο τα δόντια. Πραγματικά ένα βιβλίο απο αυτά που βγαίνουν μια φορά στα δέκα χρόνια στο χώρο της ελληνικής κομμουνιστικής βιβλιογραφίας.
Ελπίζω στο μέλλον να παραθέσεις το υποκεφάλαιο 7.8 με τίτλο "ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ" ή κάποιο μέρος απο το 8ο κεφάλαιο με τον alltime cult τιτλο "ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ".

Και πάλι μπράβο για την ανάρτηση και μάγκες όποιος δεν το έχει διαβάσει, χάνει...

Hard Leftist.

βαγγέλης ζ είπε...

H εγκατάλειψη της "αριστεράς" από την ηγεσία του ΚΚΕ μπορεί να μπει κάτω από 2 μεγάλες επικεφαλίδες.

Από την μια μεριά ¨"στράβωμα του ραβδιού προς την άλλη μεριά",και από την άλλη "δεξιά στροφή με αριστερό φλας".

Για το ραβδί:για το ΚΚΕ η έννοια της αριστεράς για δεκαετίες συνδέθηκε με μια στρατηγική ανοιχτού ταξικού συμβιβασμού,και συγκεκριμένα τις δεκαετίες 60 70 80,την σχέση του με την "εθνική αστική τάξη,την αλλαγή,το ΠΑΣΟΚ,την ΕΚ κλπ.

Δεν ήταν βέβαια μόνο αυτό,και μιλάω για τις ίδιες ακριβώς δεκαετίες,αλλά ταυτόχρονα μια πλατιά λαϊκή δύναμη,με βαθιές ρίζες στους εργαζόμενους,στον λαό,στον πολιτισμό,με μεγάλους αγώνες και υψηλό ηθικό ανάστημα.

Όταν το ΚΚΕ αντιλήφθηκε τα στρατηγικά αδιέξοδα όλης αυτής της στρατηγικής,λύγισε το ραβδί προς την άλλη.Έβγαλε το συμπέρασμα ότι "αριστερά" και ταξική συνεργασία είναι το ίδιο,και όχι πλατιά κοινωνική και πολιτική διαδικασία υπαρκτή αντικειμενικά και που παίζεται το στοίχημα της εργατικής?κομμουνιστικής ή μικροαστικής/σοσιαλδημοκρατικής ηγεμονίας.

Έτσι λοιπόν η ηγεσία τα έπαιξε όλα στην θεωρία της "αριστερής στροφής" που όμως είχε "δεξί φλας" τελικά,και όχι σε γραμμική σύγκριση με την λογική των δημοκρατικών δυνάμεων.Το ότι ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται έγινε άρνηση κατακτήσεων.Η έξοδος από την ΕΕ αυτονόητη και ασήμαντη παρενέργεια της επανάστασης.Η φαινομενικά σωστή από άποψη θεωρίας άρνηση της εξάρτησης,έγινε άρνηση του αγώνα για ανεξαρτησία σε συνθήκες όλο και μεγαλύτερης επιδείνωσης της θέσης στον διεθνή καταμερισμό.

Εν ολίγοις ήταν μια λογική κομματικής οικοδόμησης και αναμονής των ώριμων καιρών,με υπερεπεναστατική φρασεολογία.

Ύστερα όμως ήρθε η κρίση και το πρόγραμμα κοινωνικού κανιβαλισμού εις βάρος των εργαζομένων και νεοαποικιοποίησης με όπλο το πλαίσιο των δεσμεύσεων της υπερχρέωσης,της χρηματοδότησης της οικονομίας με το ακριβό συνάλλαγμα του ευρώ,και όλο το αντεργατικό και αντιλαϊκό πλαίσιο της ΕΕ.

Κάθε ίχνος κοινωνικού συμβολαίου κατέρρευσε,και μαζί τους μοιραία και κάθε στρατηγική διαμαρτυρίας στην βάση της σχετικής επιδείνωσης της θέσης μερίδων των εργαζομένων.

Οι "άμεσες λύσεις" δεν είναι μια επιβολή της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής στο εργατικό κίνημα και την αριστερά,αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Είναι η ζωτική ανάγκη της πλατιάς πλειοψηφίας που η αστική τάξη προφανώς απαντάει με ακόμα μεγαλύτερη επίθεση σαν "μονόδρομο",και οι ακόμα ανεπαρκείς απαντήσεις της αριστεράς που αγγίζουν την προοπτική το κίνημα να αρχίσει να μετράει νίκες με μια ουτοπία εύκολης εξόδου από την κρίση με την ένταξη του ελληνικού καπιταλισμού στις διεθνείς ιμπεριαλιστικές δομές,καθώς και με την μορφή της οικονομίας και της κοινωνίας ουσιαστικά άθικτες.

Ανώνυμος είπε...

http://raskolnikovgr.blogspot.gr/2012/09/blog-post_21.html
κΑΙ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΥΤΟΔΙΑΓΡΑΦΤΗΤΕ

Ανώνυμος είπε...

Είμαι ο ανώνυμος που έγραψε για τα περί των εκλογών του 1974 κ 1989. Από ότι βλέπω κανείς fan (εν είδει ρουβίτσας) του όρου αριστερά δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί με το ερώτημά μου κατά πόσο κατά τη γνώμη του η χρήση του όρου αριστερά βοήθησε πολιτικά-από τη μεταπολίτευση κ μετά- το ΚΚΕ ή προώθησε την πολιτική συνείδηση του κόσμου που αυτοχαρακτηρίζονταν αριστερός σε ένα ανώτερο επίπεδο με πιο διεκδικητικά χαρακτηριστικά. Αναμένω ειλικρινά με μεγάλο ενδιαφέρον την επιχειρηματολογία όσων υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε.

Μίλησε κάποιος για Ευάγγελο για Μπλερ κτλ κτλ. Θα ήθελα να τον ρωτήσω αν αυτοί ήρθαν από τον ουρανό ή αντίθετα προέκυψαν μέσα από διαδικασίες εντός των κομμάτων τους που αυτοχαρακτηρίζονταν αριστερά. Για να το θέσω πιο απλοϊκά αυτούς κάποιοι τους ψήφισαν. Κ αυτοί οι κάποιοι που ψήφισαν τέτοια φρούτα αυτοχαρακτηρίζονταν αριστεροί. Κατά πόσο λοιπόν ο όρος αριστερά αποτελούσε-ήδη από εκείνη την εποχή-ένα θεωρητικό οπλοστάσιο το οποίο θα έστελνε τον όποιο Μπλέρ ή Σημίτη ή ΓΑΠ στα σκουπίδια;

Η γνώμη μου είναι ότι η έννοια της αριστεράς ήταν ανέκαθεν μια ξεχειλωμένη έννοια. Μια έννοια που είχε συνδεθεί με τον "εκδημοκρατισμό" της πολιτικής ζωής όταν αυτό είχε κάποια ουσία. Όταν αυτό έπαψε, κατέληξε αυτός ο όρος να σημαίνει τα πάντα κ να τα χωράει επίσης (από ανθρώπους που απεργούν που μάχονται ως κάτι τυπάκια αλά Ψαριανός).

Δε νομίζω ότι αρμόζει σε κάποιο κόμμα που έχει σαφή ιδεολογία να το παίζει ψυχολόγος αναλύοντας τα κριτήρια με βάση τα οποία κάποιος τυγχάνει να δηλώνει αριστερός σε σχέση με αυτά που έπρεπε να έχει.

Σε μια εποχή του χυλού αυτό που πρέπει να κάνει ένα τέτοιο κόμμα είναι να κάνει γνωστή τη ΔΙΑΚΡΙΤΗ πολιτική του πρόταση. Να εξηγεί στον κόσμο γιατί αυτή η πρόταση είναι φιλολαϊκή. Αν ένας που δηλώνει αριστερός πειστεί, θα έρθει μαζί. Γιατί αυτό είναι το ζήτημα κι όχι να ξεχειλώσει ιδεολογικά το κόμμα για να χωράνε όλοι.

ΥΓ. Όσοι μιλούν περί "αριστεράς" είναι σίγουροι ότι αυτό υπάρχει σε κομματικό σχηματισμό αυτή τη στιγμή; (Μη μου πουν για την ανταρσύα γιατί αυτή ακολούθησε την πολιτική τους πρόταση κ τα αποτελέσματα είναι γνωστά).

Vankas είπε...

Ωραίο το θέμα της ανάρτησής σου Απολίθωμα αν και νομίζω ότι διαλεκτικά μεταστρέφεται "Στην έννοια του Κομμουνισμού σήμερα". Νομίζω ότι ο Χαλβατζής βάζει άσχημα το ζήτημα. Νιώθεις ότι ουσιαστικά εννοεί με την έννοια αριστερός απλά το συναγωνιστή που ενώ κάνει όλη την πρακτική δουλειά σύμφωνα με την κομματική γραμμή δεν είναι κομματικό μέλος. Αυτό το κάνει κλιμακωτά χρησιμοποιώντας σε κάθε παράγραφο ορισμούς που όλο και στενεύουν αν και καθόλου δεν συνεπάγονται ο ένας τον άλλο. Σημειώνω τα εξής. Ο πιο γενικός ορισμός που νομίζω υπάρχει στο κείμενο του Χαλβατζή είναι αυτός του αριστερού ως προοδευτικού. Δεν ξέρω αν χρειάζεται εδώ να επιχειρηματολογήσει κανένας ότι κάποιος μπορεί να είναι προοδευτικός χωρίς να είναι αντικαπιταλιστής. Ακόμα και ο Λένιν σημείωνε τις διαφορές του Οκτωβριστικού και Δημοκρατικού κεφαλαίου. Στη συνέχεια δίνεται ο πιο περιορισμένος ορισμός του αντικαπιταλιστή. Ο οποίος καθόλου δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά με τον ορισμό του προοδευτικού. Υπάρχει πληθώρα αντιδραστικών αντικαπιταλιστικών ιδεωδών όπως το φεουδαρχικό ιδεώδες, το αναρχικό ιδεώδες, το θρησκευτικό ιδεώδες, το μικροαστικό ιδεώδες επιστροφής σε πιο πρώιμα στάδια της κεφαλαιοκρατίας βλέπε το ιδεώδες της ελεύθερης αγοράς και του συναγωνισμού. Εδώ μπορούμε να σημειώσουμε και ότι ο ορισμός του αντιμονοπωλιακού και του αντιμπεριαλιστή δεν συνεπάγεται και τον ορισμό του αντικαπιταλιστή.
Χαρακτηριστικά ο Κάουτσκι όριζε τον ιμπεριαλισμό ως πολιτική μορφή του καπιταλισμού που καθόλου αναγκαία δεν προέκυπτε από την οικονομική του βάση άρα εδώ ο Χαλβατζής έχει προϋποθέσει τον λενινιστικό ορισμό του ιμπεριαλισμού. Είναι γνωστή άλλωστε η θεώρηση του Κάουτσκι για την ειρηνική συνεννόηση και συγχώνευση όλων των μονοπολίων σε ένα μονοπώλιο που θα εξάλειφε τον πόλεμο. Καθόλου δεν προκύπτει ότι ο αντιιμπεριαλιστής είναι γενικά αντικαπιταλιστής. Αυτό προκύπτει μόνο βάση του λενινιστικού ορισμού του ιμπεριαλισμού, τον οποίον εγώ δέχομαι, αλλά δε σημαίνει ότι τον δέχονται όλοι.Ο Χαλβατζής συνεχίζει λέγοντας ότι ο αριστερός είναι ταυτισμένος με τους οικονομικούς αγώνες των εργαζομένων. Αν πάρουμε κατά λέξη αυτή την πρόταση συμπεραίνουμε ότι ο αριστερός είναι ο οικονομιστής που καθόλου αντικαπιταλιστής δεν είναι. Ούτε η αμφισβήτηση ούτε η αντίθεση ούτε η οργάνωση ούτε η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα ταυτίζονται αναγκαία με πάλη για την πρόοδο της ανθρώπινης κοινωνίας. Οι φεουδάρχες έδειξαν λαμπρά παραδείγματα τέτοιας δράσης.
Κάλλιστα επίσης μπορούν αντικαπιταλιστές να εχθρεύονται το κομμουνιστικό ιδεώδες και την πάλη για το σοσιαλισμό όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην ένοπλη πάλη όπως έκαναν τόσο οι αναρχικοί στην ΕΣΣΔ,αλλά και μενσεβίκοι στον εμφύλιο πόλεμο.
Δεν νομίζω λοιπόν ότι ο Χαλβατζής πέτυχε να μας δώσει τον ορισμό της έννοιας αριστερά παρά μόνο να σκιαγραφήσει το πόσο αντιφατικά πράγματα μπορεί να είναι ένας αριστερός όταν δεν είναι κομματικό μέλος.Συνεπώς απέτυχε να αντιπαραβάλει τον αριστερό με τον κομμουνιστή. Ακόμα χειρότερα νομίζω ότι άθελά του, σχεδόν ταύτισε τον κομμουνιστή με τον αριστερό με κομματική ταυτότητα. Θα συνέχιζα με μια ακόμα πρόταση αυτό το συλλογισμό αλλά νομίζω ότι η κατάληξή του είναι προφανής.
Δεν ξέρω αν αυτό που ονομάζεται αριστερά μπορεί να φτάσει μέχρι τη βαθμίδα της έννοιας με τη χεγκελιανή αυστηρότητα του όρου.Φαίνεται να αγκαλιάζει όλες τις πτυχές της αυθόρμητης-αστικής συνείδησης των εργαζομένων στα πλαίσια της ταξικής πάλης.Και αν η συνείδηση των εργαζομένων έφτασε στα επίπεδα της πάλης για τον κομμουνισμό όταν η ταξική πάλη οξύνθηκε μέχρι το επίπεδο του εμφυλίου πολέμου, αυτό καθόλου δε σημαίνει ότι αυτή συνεχώς ταυτίζεται ή συγγενεύει με την κομμουνιστική στρατηγική. Τι νόημα έχει να μη χαρίζεις στους αστούς αυτό που ήδη έχουν;
Όπως και να χει κομματικά μέλη με τις αριστερές θεωρήσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω τοποθετούνται στη δεξιά παρέκλιση του κόμματος και ίσως αυτό να είναι μια εκδίκηση της μοίρας.
Τι είναι όμως ο κομμουνισμός; Ποιος είναι κομμουνιστής σήμερα; Αυτά είναι τα σημαντικά υπαρξιακά ερωτήματα που περιμένει κανείς να συζητήσει σε μια λέσχη ψυχοθεραπείας!

makis είπε...

Η "εξωτερική στοιβάδα των φίλων του ΚΚΕ" αποτελείται από κομμουνιστές ή είναι τίποτα αριστεροί?(θου κύριε)

TRASH είπε...

Αριστεροί είστε και φαίνεστε!
Θα μπορούσε να είναι η απάντηση σε διάφορους επικριτές των θέσεων του ΚΚΕ για την σχέση του με τον όρο "αριστερά".
Οταν ο Μαρξ χάριζε ακόμη και τον όρο "μαρξιστής", όταν ο Λένιν χάριζε τον όρο "σοσιαλδημοκράτης", προκειμένου να διαχωριστούν από εκφυλισμένους συγκάτοχους της ίδιας ονομασίας, δεν ήταν ηλήθιοι.
Από την άλλη μεριά, μια πιο πλήρης απάντηση στο γιατί δεν ενώνεστε οι "αριστεροί", θα μπορούσε να είναι το "εμείς δεν είμαστε ΑΠΛΩΣ "αριστεροί", είμαστε κομμουνιστές". Αλλά και πάλι τράβα να εξηγείς μετά το πόσο μεγάλο αγκωνάρι είναι αυτό το "ΑΠΛΩΣ"...
Εν των μεταξύ η στάση του ΚΚΕ "εμείς είμαστε κομμουνιστές και όχι αριστεροί", αφήνει ήδη και μία πολύ καλή παρακαταθήκη για το μέλλον. Οταν θα τα κάνει σκατά σαν πρωθυπουργός και ο Αλέξης (όπως ο Φώτης στην κυβέρνηση καλή ώρα), και ο τυφλοσούρτης θα είναι "τους είδαμε και τους αριστερούς -όλοι ίδιοι είναι, έναν λοχία θέλουμε κλπ", θα έχει διαχωριστεί έγκαιρα και σε ανύποπτο χρόνο από δαύτους.
Πρόσεξα σε ποιο πάνω σχόλιο δύο εσκεμμένα (δεν είναι δυνατόν να οφείλονται σε παραπληροφόρηση) ψεύδη σε σχέση με το ΚΚΕ και θέλω να τα επισημάνω.
1)Πως κάποτε τάχα το ΚΚΕ είχε διαφορετική από την σημερινή άποψη του για την ΕΟΚ. Οχι το ΚΚΕ, αλλά ακόμη και η ΕΔΑ(!!!!!!) είχε ταχθεί κατά της ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ.
2)Πως το ΚΚΕ δεν κάνει αγώνες στο σήμερα(!!!!!!!!!!!!). Μου φάνηκε τουλάχιστον ειρωνικό, αφού γραφω λίγο πριν βγω εξόρμηση για την προπαγάνδιση της γενικής απεργίας. Λίγος παραπάνω σεβασμός για τους ανθρώπους που καθημερινά παίζουν τις δουλειές τους (ενίοτε και τα κεφάλια τους) και σπάνε τα ποδάρια τους, ακριβώς για τους αγώνες στο σήμερα, είναι επιβεβλημένος. Το εάν τώρα χαλάει κάποιους το γεγονός πως οι κομμουνιστές κανοντας το αυτονόητο, δεν παραλείπουν να συνδέουν τις τακτικές τους κινήσεις (τους αγώνες για το άμεσο) με τον στρατηγικό τους στόχο (ανατροπή του καπιταλισμού), ας παραδεχτούν ανοιχτά πως είναι αυτός καθαυτός ο στρατηγικός στόχος (η ανατροπή του καπιταλισμού δηλαδή) με τον οποίο διαφωνούν, και ας μιλήσουμε με ανοιχτά χαρτιά πάνω στο ζήτημα, σαν εκπρόσωποι διαφορετικών ταξικών συμφερόντων πλέον.

Αναυδος είπε...

@βαγγελη ζ
καλό είναι τουλάχιστον τα επιχειρηματα σου να εχουν καποια σχεση με την αληθεια αλλιως απλα εκτοξευεις συκοφαντιες

Δηλ.Ο αγωνας του ΚΚΕ για να μην μειωθουν οι μισθοί για αυξηση του επιδοματος της ανεργιας, να μην πληρωθει το χαρατσι της ΔΕΗ, να μην ισχυει το εισιτηριο στα νοσοκομια να μην αυξηθει οι τιμη των εισιτηριων κλπ κλπ κλπ δεν ειναι αγωνας για αμεσες λυσεις ?. Να καλυφθούν τα κενα στα σχολεία να πάνε ολα τα παιδια στα νηπιαγωγία δεν απαντουν στην αγωνια για το σημερα ? Οι απεργιες στον τουρισμό στα τροφιμα τι ακριβώς ηταν ? Την αντισταση στη λαιλαπα ουσιαστικά μονο του το ΚΚΕ τη σηκωνει ενω οι υπολοιποι αριστεροι βεβαιως βεβαιως χανουν το χρονο τους ξεπλενωντας την ΠΑΣΚΕ, υπογραφοντας συμβασεις για λιγοτερα λεφτα υπονομευοντας τις απεργιες και επιτιθεμενοι στο ΠΑΜΕ.

Αυτοι που εχουν σκυψει πολιτικά το κεφαλι παει πολυ να εγκαλουν το ΚΚΕ για αδιεξοδη πολιτκή και για το οτι δεν αντιστεκεται στο πιο μικρο που πανε να μας παρουν πισω.

Αυτό που κανει το ΚΚΕ και δεν κανει η Ανταρσυα ειναι οτι αρνειται τον αγωνα αυτο να τον θυσιασει για αλλη μια φορα στη επιβιωση του συστηματος οπου οι δηθεν αντικαπταλιστες ξεχασαν τι σημαινει ανατροπη του συστηματος και ντρεπονται να μιλουν γι αυτό,

Υγ
για αγωνιουντες ανωνυμους να μου επιτρεψουν να απαντω σε οτι θεωρω οτι αξιζει τον κοπο να απαντησω. Το παραληρημα χρειαζεται ιατρικη αρωγη και οχι κουβεντουλα

βαγγέλης ζ είπε...

Σύντροφε αναυδε ,δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει η πολιτική αντιπαραθεση βάσει του τι καταλαβαίνεις απο μια γραμμή και πολιτικη πρακτική.

Δεν ειναι δηλ δυνατόν να αντιπαρατεθουμε με συνεχή παράθεσή copy paste.Που μπορεί ωραιότατα παλι να είναι αποσπασματικη διαστρελωμενη κλπ.

Μόνο και μόνο η φράση σου για αγώνα του κκε(?) για τα χαράτσια είναι η απόλυτη δικαίωση μου. Το οτι αλλιώς παλεύεις για τα χαράτσια με στόχο την εργατική λαϊκή και δεν έχει νόημα η κοινή δράση με λαό πρώτα και οχι πολιτικές δυνάμεις που δεν είναι με την πρότασή του κκε.

Τα ίδια πάνω κάτω για το παμε.Η άρνηση της ενιαίας δράσης των εργαζομένων ειναι δεξιά στροφή με αριστερό φλας. Θα μου πεις "να πάω να υπογράψω μείωσή μισθών? "Σου είπα εγώ κάτι τέτοιο?Μα η διάσπασή των εργαζομένων βοηθάει για καλες συμβάσεις?

Ποιο είναι το αποτελεσμα ειναι καθαρό,και είναι αυτο που το κκε επιδιώκει.Αντεργατικές ή καθόλου συμβάσεις για να κατάγγελει.Οχι σαν προδοσία, σαν αντίληψή οτι αυτο οξύνει την ταξική συνειδηση.Δεν ειναι καινούριο στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, η άποψή οτι η εξαθλίωση ακόμα και ο φασισμος οδηγούν στην επανάσταση.

Τα ιδια για το μας. Η προσπάθειά να φύγουν απο την φοιτητική ζωή οι μαζικές συλλογικές διαδικασίες και να διασπαστούν οι σύλλογοι βάσει πολιτικής άποψης τι είναι ακριβώς? Προετοιμασία της πρωτοπορίας της νεολαίας για την επανάσταση?

Εννοείται το κκε δεν θα πει κατά λέξη "δεν μπορούν να υπάρξουν κατακτήσεις".Είναι όμως πίσω απο τον σεχταρισμο του, που είναι απέναντι σε εργαζομένους και νεολαία και οχι απέναντί στην υπόλοιπη αριστερά.

Ανώνυμος είπε...

Αλήθεια άναυδε το 89 ήσουν με το ΚΚΕ ή το ΝΑΡ ?

Ανώνυμος είπε...

προς τον ανώνυμο που παραθέτει την απόφαση της ΚΕ του 1989 για το ΝΑΡ από τον Ρασκόλνικα και καλεί τα μέλη του ΚΚΕ να ...αυτοδιαγραφούν!

1ον. 1989 - 2012. 23 χρόνια και τι χρόνια... Αν είναι έτσι μπορεί κάποιος να παραθέσει την απόφαση του 1958 για αυτοδιάλυση των ΚΟ και διάχυση των κομμουνιστών στην ΕΔΑ, εγκαλώντας το ΚΚΕ που δεν εφαρμόζει απόφαση του και δεν αυτοκαταργείται διαχεόμενο στο νεοΠΑΣΟΚ ...συγγνώμη ΣΥΡΙΖΑ.

2ον. Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θέλεις. Να δικαιολογήσεις τους ΝΑΡιτες ή να την "πεις" σε επίπεδο αμφιθεάτρου στο ΚΚΕ; Πότε είχε δίκιο το ΚΚΕ; Το 1989 ή τώρα; Ξέχασα, το ΚΚΕ ΠΑΝΤΑ έχει άδικο...
Όσον αφορά τους ΝΑΡίτες η προσωπική μου άποψη είναι ότι η αντίδραση πολλών μελών τότε ήταν σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένη. Υπήρχε ξεκάθαρα δεξιά στροφή, φραξιονιστική δουλειά των "δεξιών" κτλ., κτλ..
Υπάρχει όμως ένα μεγάλο αλλά! Οι ίδιοι οι μετέπειτα ΝΑΡίτες δεν ήταν απαλλαγμένοι από τις κυρίαρχες αντιλήψεις στο ΚΚ, γεγονός που τους οδήγησε σε απίστευτες αντιφάσεις και παλινωδίες. Μία σωστή αντίληψη τους συνοδευόταν από 5 λάθος. Επιδόθηκαν σε ακατάσχετο φραξιονισμό. Το αποτέλεσμα ήταν να χαθούν ακόμα και υγιή μέλη του ΚΚΕ που θα συνεισέφεραν στην μετέπειτα πορεία των πραγμάτων.
Σε τελική ανάλυση όλη η μετέπειτα πορεία του ΝΑΡ έδειξε τα όρια του. Ας μου εξηγήσει για παράδειγμα κάποιος πως γίνεται ΝΑΡίτες να συνεργάζονται με ΣΥΝασπισμένους σε διάφορους χώρους όταν υποτίθεται ότι ο λόγος δημιουργίας του ΝΑΡ ήταν ακριβώς η σύμπραξη του ΚΚΕ με δαύτους; Το μικρό μου πολιτικά αστοιχείωτο μυαλό δεν το χωρά... Ας μου το εξηγήσει κανένας "αριστερός" φωστήρας - παραγοντίσκος!

Ανώνυμος είπε...

Βαγγελη ζ, ο αγωνας του κκε για τα χαρατσια δεν συνδεεται αμεσα με τη λαικη εξουσια. Αλλα δεν μπορει ενας αγωνας να μενει στο οικονομικο μονο. Το κκε επιδιωκει πλατια κοινωνικη συμμαχια. Με πολιτικες δυναμεις? Προς το παρον δεν φαινεται κατι τετοιο.

Η διασπαση των εργαζομενων δεν βοηθαει για καλυτερες συμβασεις (δεν καταλαβαινω γιατι χρεωνεται στο παμε), η επιπλαστη ενοτητα τους ομως κατω απο συμβιβασμενες και πουλημενες συνδικαλιστικες ηγεσιες ειναι ακομα πιο επιζημια. Αυτη τη μοιρολατρεια και το συμβιβασμο χτυπαει το παμε.

Το κκε δεν εχει και δεν θελει να εχει καταγγελτικο ρολο. Κανει αγωνες στο σημερα για το σημερα. Αποδειξη ολες οι προτασεις νομου, οι απεργιες, οι κινητοποιησεις για κατακτησεις που μπορουν οι εργαζομενοι να τις εχουν σημερα. Αυτο ομως που συνεχεια τονιζει ειναι οτι αν δεν δενονται σιγα σιγα αυτοι οι αγωνες με μια πολιτικη συνολικης ρηξης με τα μονοπωλια και τον καπιταλισμο, τοτε ειναι μια τρυπα στο νερο. Και η αποψη που θελει την εξαθλιωση να οδηγει ντε και καλα στην επαναστατικη συνειδηση ειναι η μιση αληθεια και το κκε δεν την υιοθετει.

Ανώνυμος είπε...

μια πολυ ενδιαφερουσα πρασεγγιση του ορου της αριστεραςαπ'τον Βασιλη Μηνακακη της Π.Ε του Ναρhttp://aristeroblog.gr/node/783

Ανώνυμος είπε...

Πολλοί στην Ευρώπη νιώθουν αναγούλα με τις αστικές συγκυβερνήσεις σοσιαλιστών κομμουνιστών. Θα πρέπει να απορριφθούν και αυτοί οι όροι? Επομένως να κάνουμε κριτική στο ΝΑΡ γιατί δε διεσπασε την ΚΝΕ με αριστεριστικη συνέπεια? Είναι γνωστή η αντίληψη που διατυπώνεται σε Ρίζο, ομιλίες Αλέκας και κομεπ ότι η διεκδίκηση κατακτήσεων στο σημερα χωρίς πρόταγμα το σοσιαλισμό συνιστά απαίτηση άλλης αστικής διαχείρισης. Το ΠΑΜΕ έφτασε να βάζει όρο συμπόρευσης τη λαϊκή εξουσία. Τα προγραμματικά ρυάκια που θα οδηγούσαν στο Μέτωπο πήγαν περίπατο, όπως και το ίδιο.

Π.Δ.

Αναυδος είπε...

Βαγγελη ζ
Με αφηνεις αναυδο !
Καλυτερη η κακια συμβαση απο τη μη συμβαση αλλος δρομος δεν υπαρχει ?
Διασπαση της εργατικης ταξης η προσπαθεια να ξεφορτωθουμε τοους εργοδοτικους και κυβερνητικους συνδικαλιστες και τις πλυστρες τους ?
Δηλαδη στο ονομα της ενοτητας οι εργατες θα πρεπει να συρθουν πισω απο τους μπιστικους του κεφαλαιου ?
Κατακτησεις στα πλαισια της καπιταλ. κρισηις δεν υπαρχουν στο οικονομικό επιπεδο Αλλα περιμενω με αγωνια να μου πει καποιος απο τους αγωνιουντες για το ΚΚΕ τι οδηγησε +1,000,000 εργαζομενους στην ανεργια η κακία του κεφαλαίου ή η αδυναμία του να αναπαραχθεί. Και μηπως ολοι πλην ΚΚΕ εντελει αυτο επιδιωκουν να βοηθησουν το κεφαλαιο να αναπαραχθει ωστε να παρει μπροστα ο κυκλος της αναπτυξης ?

βαγγέλης ζ είπε...

Άναυδε αν μπορείς να υποδύεσαι τον συνομιλητή σου για να έχεις να τσακωνεσαι εγώ δεν χρειάζομαι.

Ούτε είχα σκοπό να γυρίσουμε την κουβέντα στο ΠΑΜΕ.Άπλα είπα οτι η διάσπαση των εργαζομένων αδυνατίζει τα συνδικάτα,τις ομοσπονδίες κλπ. Άρα και την ισχύ τους στις συλλογικές διαπραγματευσεις.

Για τις "πλύστρες" θα επανέρθω σε μοτίβο προηγουμενης κουβέντας μιας και εκτός απο τις γυναίκες που δεν τους αρεσει ο nivo τώρα μπαίνει στο στόχαστρο και συγκεκριμένο επάγγελμα.

Οι κομμουνιστες δεν μιλάνε έτσι!

Ανώνυμος είπε...

Απολίθωμα μου θυμίζεις ένα κάλεσμα σε αριστερούς ριζοσπάστες πριν τις εκλογές του Μάη. Γιατί εγώ το πρώτο κάλεσμα που θυμάμαι είναι στην προεκλογική συγκέντρωση της Πάτρας πριν τις εκλογές του Ιούνη μετά τα αποτελέσματα του Μάη και βλέποντας την εκλογική συντριβή να ρχεται.

Ανώνυμος είπε...

Ο ορισμος του πιο χυδαιου λογικου αλματος: Ο αναυδος μιλαει για "πλυστρες των κυβερνητικων συνδικαλιστων" ----> ο αναυδος καταφερεται εναντιον του επαγγελματος της πλυστρας ----> οι κουκουεδες (οπως "αποδειχτηκε" και σε προηγουμενο ποστ) βαζουν στο στοχαστρο, εκτος απο τις γυναικες που δεν τους αρεσει ο νιβο, τωρα και τις πλυστρες.

Πραγματικα ρε Βαγγελη, δεν μπορεις να μεινεις "σοβαρος" ουτε σε δυο συνεχομενα σχολια ετσι?

Κι ομως, καποιοι συνεχιζετε να νομιζετε οτι μπορει να γινει διαλογος με αυτο τον ανθρωπο....

kk είπε...

Πρός "Σφυροδρέπανο",
Επειδή νομίζω συμφωνείς ότι η μηχανιστική αξιοποίηση κειμένων και αποφάσεων ενός κόμματος ή συγγραφέα καταλήγει στο πιο χυδαίο δογματισμό και τη διαστρέβλωση, θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής. Το κείμενο του Χαλβατζη γράφτηκε λίγο μετά το 1991, δηλαδή λίγο μετά τη διάπαση και τις αντεπαναστατικές ανατροπές στην Ευρώπη. Η ουσία του συγγράμματος ήταν το γιατί είναι αναγκαίο να υπάρχει ΚΚΕ-επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης. Απάνταγε στις συγκεκριμένες συνθήκες της διαπάλης με βάση τις μέχρι τότε επεξεργασίες του κόμματος. Στην πραγματικότητα όποιος καλοπροαίρετος διαβάσει προσεχτικά το κείμενο θα διαπιστώσει ότι επί της ουσίας δεν λέει το ΚΚΕ κάτι διαφορετικό σήμερα. Ο ίδιος γράφει "...Ασφαλώς άλλο είναι αριστερός κι άλλο κομμουνιστής. Όμως οι μαχητές της αριστεράς αντικειμενικά κλίνουν προς το κουκουέ και δε μπορεί να αντιμετωπίζονται αντιπαραθετικά προς τους κομμουνιστές...Δε λογίζεται αριστερός αυτός που δεν αμφισβητεί την πολιτική, την ιδεολογική, την οικονομική κυριαρχία της άρχουσας τάξης. Η αμφισβήτηση, η αντίθεση, η οργάνωση, η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα συνολικά είναι γνωρίσματα του αριστερού. Ο αγώνας για την ανατροπή αυτού του συστήματος και για τη σοσιαλιστική αλλαγή της κοινωνίας, είναι η λογική κατάληξη της στάσης ζωής των αριστερών στην πατρίδα μας. Ο αριστερός διαμορφώνει σταθερά μια αγωνιστική συνείδηση, μια συνείδηση που ζητά να ανατρέψει το σύστημα...". Σήμερα η αντιπαράθεση έχει άλλα χαρακτηριστική, βρισκόμαστε σε άλλη φάση, εντελώς διαφορετική. Το ΚΚΕ έχει εμβαθύνει στις επεξεργασίες του με βάση τις σημερινές συνθηκές και έχει βελτιώσει διάφορες θέσεις. Εμφανίζονται λοιπόν όλοι οι νεόκοποι οπορτουνιστές, που δεν φοράνε παντελόνια, ανακαλύπτουν και σπεκουλάρουν με διάφορες φράσεις και προτάσεις προκειμένου να καλύψουν το χυδαίο οπορτουνισμό τους. Λίγη ντροπή δεν βλάπτει! Η ουσία είναι ότι διαφωνούν για την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού (αυτό λέει και το πρόγραμμα του κόμματος, όχι τις παρλαπίπες που παρουσιάζουν για τη γραμμή συμμαχιών). Γιατί αναπολούν μια δήθεν καλύτερη διαχείριση στον καπιταλισμό. Ο μικροαστισμός στο μεγαλείο του. Το πρόγραμμα του κόμματος έχει εμπλουτιστεί σε όλα τα συνέδρια του παίρνοντας υπόψη τις εξελίξεις.Και κάτι ακόμα όλοι αυτοί οι όψιμοι τιμητές του προγράμματος του κόμματος είναι οι ίδιοι που το κατακεραύνωναν και τότε, γιατί το θεωρούσαν "σεχταριστικό" και γιατί απέκλειε κάθε συνεργασία με το ΣΥΝ. Αν νομίζουν ότι θα πλήξουν το ΚΚΕ με τέτοιες γελοιότητες, είναι βαθιά γελασμένοι, γιατί στην ουσία δεν θέλουν να υπάρχει πραγματικό ΚΚΕ.Τέρμα λοιπόν στη λαθροχειρία...γιατί και το ψέμ έχει κοντά ποδάρια!!!

metalorixos είπε...

Να το ρωτήσω;

Θα το ρωτήσω.

Θα το ρωτήσω γιατί ξαναβρήκαμε παρέα εδώ στο γαμάτο blog αυτό και θέλω οπωσδήποτε απάντηση. Έχω ξαναρωτήσει βέβαια, δεν μπορεί να πεί κανείς οτι δεν έχω ξαναρωτήσει- ε σφυροδρέπανε;- αλλά ακόμα δεν μου απάντησαν. Μάλλον δεν με παίζουν. Τέσπα. Ρωτάω.


Υπάρχει κάποιος απο τους φίλους της ΝΣ, ή τους φίλους των φίλων της ΝΣ, που εκτός απο το να γκρινιάζουν σαν τους απουσιολόγους γιατί το 18ο συνέδριο εμπλούτισε το συνέδριο του κόμματος και δεν το άφησε στην μοίρα του, Αιωνίως Αληθές, που να μπορεί να μου πει:

Σήμερα έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο, αρκετά πρωτόγνωρη. Η νεκρή εργασία έχει καταλάβει ένα τεράστιο μέρος της παραγωγής, σε σημείο που αρχίζει και μαζικά διογκώνεται τόσο που εξοστρακίζει την ανθρώπινη συμμετοχή στην παραγωγή(αυτοματοποίηση κτλ). Ταυτόχρονα υπάρχει πλέον εδώ και καμμιά τριανταριά χρόνια ένας μηχανισμός εν ονόματι νεοφιλελευθεριζμός ο οποίος επιτρέπει τη μεταφορά κεφαλαίων και μέσων παραγωγής σε άλλες χώρες. Ακόμη περισσότερο, και για να αντισταθμίσει την πρώτη μου σημείωση η οποία ως γνωστών μειώνει την άντληση υπεραξίας, δμιουργεί μέσα παραγωγής σε χώρες του τρίτου κόσμου με χαμηλότατη οργανική σύνθεση.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν μέσα σε αυτό το χάος που δεν καλύπτει με την πολιτική του το τιμημένο μας κόμμα; Ποιά μπορεί να είναι η λύση για φιλολαϊκή διέξοδο απο τη κρίση, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει την μετάβαση στον σοσιαλισμό; Ποιά φιλολαϊκά μέτρα μπορούν να ληφθούν απο μια ΑΑΔΜ κυβέρνηση; Και πως θα γίνει η προστασία των μικροαστών στη σημερινή συνθήκη μέσα σε καπιταλιστικά πλαίσια;

Οποιος σ.παλαιοημερολογίτης προτίθεται, ας μου απαντήσει. Ευχαριστώ.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Αυτές τις μέρες, αντικειμενικά και ανεξάρτητα από τη θέλησή της, η κε του μπλοκ δυσκολεύεται κάπως να παρακολουθήσει και να παρέμβει ουσιαστικά στη συζήτηση. Αντί για σεντόνι λοιπόν, μερικές βιαστικές κι επιλεκτικές απαντήσεις.

ΚΚ, δεκτή η παρατήρηση. Εγώ ωστόσο δεν είπα ότι το κόμμα σήμερα λέει κάτι διαφορετικό. Έγραψα ότι αν τα έλεγε, όπως τότε ο χαλβατζής, θα είχαμε γλιτώσει σε έναν βαθμό την σύγχυση.

Ανώνυμε των 7.44, εγώ θυμάμαι πολλά τέτοια καλέσματα ήδη από το 07', αν όχι και νωρίτερα.

Hard leftist, ευχαριστώ πολύ για τα συχαρίκια, αν και δεν το 'γραψα εγώ το κείμενο. Το αίτημα για τα υποκεφάλαια που λες, σημειώνεται και μπαίνει στα όψιν.

Vankas, χωρίς να απαντήσω επί της ουσίας σε όσα εύστοχα λες, θέλω να πω ότι ο χαλβατζής δε γράφει κάποια μελέτη με επιστημονικές αξιώσεις, αλλά ένα πολιτικό πρακτικό κείμενο, σε μια εποχή ιδεολογικής σύγχυσης, που βάζει κάποια πράγματα σε σωστή βάση. Δε μπορεί να λογίζεται αριστερός όποιος δεν παλεύει ενάντια στον ιμπεριαλισμό κι όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Όποιος έχει εχθρικές αντιλήψεις για το σοσιαλισμό και ταυτίζεται με τον αντικομμουνισμό. Όποιος μιλάει για ευρωπαϊκή αριστερά, που είναι κόπια της σοσιαλδημοκρατίας.
Ποιος πληροί σήμερα αυτά τα κριτήρια; Αυτοί που κόπτονται για την ενότητα της αριστεράς, έχοντας κρατήσει από τον "ευρωκομμουνισμό" μόνο το πρώτο συνθετικό της λέξης; Μήπως αυτοί που κόπτονται για την κοινή δράση με την ευρωαριστερά και μηδενίζουν χυδαία την πείρα από τα εγχειρήματα του εικοστού αιώνα;
Από αυτήν την άποψη θεώρησα πολύ χρήσιμο κι επίκαιρο το κείμενο του χαλβατζή. Αλλά ελάχιστοι δυστυχώς -και δεν αναφέρομαι σε σένα- έπιασαν αυτήν την πτυχή στα σχόλιά τους.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Πάνο κι εγώ το χρησιμοποιώ καταχρηστικά το πρώτο πληθυντικό. Και την πίκρα μπορώ να την καταλάβω ως συναίσθημα και κάποιες σπασμωδικές κινήσεις, ιδίως το πρώτο διάστημα μετά τη ρήξη με το κόμμα.
Από εκεί και πέρα όμως είναι θέμα τι στάση κρατά ο καθένας και τι είδους κριτική ασκεί και με ποιον τρόπο. Μεγάλα παιδιά είμαστε όλοι κι από αυτό κρινόμαστε.

makis είπε...

Άλλο πάλι και τούτο...μετά το χάρισμα των αριστερών στο τσίπρα τώρα ρωτάμε τους νεοσπορίτες πως θα γίνουν αυτά που λέει το πρόγραμμα του ΚΚΕ...έχει χαθεί η μπάλα

Όσα μέτρα θέλει μπορεί να πάρει μια κυβέρνηση ΑΑΔΜ ή μη.Μια καλή αρχή είναι αυτά που περιγράφει το ΠΑΜΕ εδώ
http://www.pamehellas.gr/fullstory.php?lang=1&wid=2528
Δεν είναι εκεί το θέμα..Το θέμα είναι αν θα σταθεί και τι ρόλο θα παίξει.
Και σ αυτό έχει απάντηση το πρόγραμμα:
Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού, ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση και τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει για την ανάγκη γενικότερης ρήξης.

Το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας. Το διάστημα μέσα στο οποίο θα κριθεί αν η κυβέρνηση θα προχωρήσει προς τα εμπρός δε θα είναι μακρόχρονο. Η πείρα δείχνει ότι θα είναι βραχύχρονο. Αν οι εξελίξεις δεν πάρουν θετική πορεία, τότε η κυβέρνηση θα ανατραπεί, κάτω από την αντίδραση της κυρίαρχης τάξης και την ιμπεριαλιστική παρέμβαση. Η ανατροπή της δε σημαίνει υποχρεωτικά συνολικό πισωγύρισμα. Μπορεί να γίνει παράγοντας για να κατανοηθεί βαθύτερα η ανάγκη ριζικής ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος.

Ισχύει?(μετά τους εμπλουτισμούς εννοώ...)

Υ.Γ. Μετά τη χρήση της φράσης "νεόκοποι οπορτουνιστές, που δεν φοράνε παντελόνια" έχω να προτείνω κι άλλες δόκιμες εκφράσεις:"κολλημένοι με το 15ο συνέδριο ,όπως οι μωαμεθανοί με το κοράνι","αφήσαμε τους αριστερούς για λίγη ώρα κι ο αλέξης τους έκλεψε σα ρουμάνος λωποδύτης","τι τα θες σύντροφε,κι κάλπη θηλυκή είναι..."

Ανώνυμος είπε...

Καλά ορισμένοι ΚΚΕδες ή το παίζουν ή είναι ΤΕΛΕΙΩΣ μα ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΝΑΣΧΕΤΟΙ !! Το πρόγραμμα του ΚΚΕ που ισχύει μέχρι και σήμερα είναι το πρόγραμμα που εγκρίθηκε από το 15ο συνέδριο. Τα επόμενα συνέδρια δεν ήταν προγραμματικά ΑΡΑ δεν μπορούσαν να αλλάξουν το πρόγραμμα, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΑΛΛΑΞΑΝ. Για τους πολύ μπετόβλακες ευτυχώς το κόμμα έχει φροντίσει. Αν στο kke.gr πατήσεις αρχές στόχοι / συνέδρια / 18ο συνέδριο / το πρόγραμμα του ΚΚΕ σε πετάει σε αυτό το λινκ http://www.kke.gr/15o_synedrio/to_programma_toy_kke ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΤΕ είναι το πρόγραμμα που εγκρίθηκε στο 15ο !!! Τόσο απλά

Φίλος του Τολιάτι

βαγγέλης ζ είπε...

Ανώνυμε των 8:05,αν δεν σου αρέσουν όσα λέω, μην με βάζεις να επανέρχομαι.

Δεν υπάρχει λόγος,να αποκαλέσεις τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες "πλύστρες".

Ειναι μια τίμια και κοινωνικά χρήσιμη εργασία.Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις τι εννοώ?

Αναυδος είπε...

ΠΔ
Ρυάκια που αρνουνται την εξοδο απο την ΕΕ (και το ΝΑΤΟ) ειναι ρυακια στη λιμνη του κεφαλαιου και οχι του ΑΑΔΜ μετωπου
Ρυακια που συμμαχουν με τις εργοδοτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες κατεβαινουν σε κοινα ψηφοδελτια μαζι τους διασπουν το ΠΑΜΕ, πετροβολούν τις συγκεντρώσεις του είναι ρυακια που καταληγουν στη λιμνη των αφεντικών

Μου φαινετε οτι τα 30 χρονια της μεταπολιτευσης σ’εχουν κανει να ξεχασεις τα βασικα του μαρξισμου – λενινισμου. Ναι ολες οι κατακτησεις στα πλαισια του συστηματος ειναι προσωρινές και αυτο το ΚΚΕ παντα το έγραφε στη σημαια αλλιως δεν θα ηταν κομμουνιστικο κομμα. Αν πιστευεις οτι ο καπιταλισμός είναι αιώνιος τοτε αρκεσου στα ψιχουλα που θα σου πεταξει και ασε την υπολοιπη κοινωνια στο ληθαργο της

Στο προγραμμα τυ το ΚΚΕ λεει με σαφήνεια

Το ΚΚΕ, συμμετέχοντας και δουλεύοντας για την ανάπτυξη της ενότητας και της μαχητικότητας του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, διατηρεί παράλληλα την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του αυτοτέλεια. Θεωρεί άμεσο πραχτικό καθήκον να εκθέτει ανοιχτά στο λαό το πρόγραμμα του, να προβάλλει την αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, να δουλεύει ενεργά για την κατανόησή τους

Τι προτεινεις να βγαλουμε το σκασμό ?

Ανώνυμος είπε...

Άναυδε, το πρόγραμμα του ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο στο τι εννοεί ρυάκια, αν θες ψάξ' το. Αγωνίζομαι στα επιμέρους και ζυμώνω τη συνολική πολιτική μου πρόταση. Το συνάδελφό μου που θέλει αύξηση ή όχι μείωση μισθών θα τον καλέσω στην πορεία μαζί μου, αν και αφού δε θέλει σοσιαλισμό θα του προσαφθεί εύκολα ότιθέλει καλύτερο καπιταλισμό. Αλλά δε θα περιμένω να γίνει κομμουνιστής για να τον εντάξω στο συνδικαλιστικό μέτωπο. Ο κόσμος δεν αλλάζει με την κατήχηση, χρειάζεται και δράση.

Βέβαια, το πρόγραμμα λέει και για σχημαστισμό λαϊκής κυβέρνησης κοινοβουλευτικά, όχι μετεπαναστατικά, περιγράφοντας ξεκάθαρα τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και τα καθήκοντά της. Αλλά και αυτά τα θεωρείς παλιό ημερολόγιο.

Η βαθιά δεξιά αντίληψη στην οποία έχει πέσει η πλειοψηφία της κομματικής ηγεσίας καλύπτεται με αριστερίστικες κορώνες. Είναι βαθιά κοινοβουλευτική λογική η θέση ότι η λαϊκή πλειοψηφία θα γίνει κομμουνιστική και μετά θα πάμε για επανάσταση. Οπότε το Κόμμα πρέπει να μετατραπεί σε ένα ιδεολογικό μεγάφωνο που θα αναμένει τα λόγια του να πιάσουν τόπο. Γιατί πολύ απλά δεν προχωράει έτσι ο κόσμος. Ο Λένιν λέει ότι όποιοι περιμένουν ότι ο πληθυσμός θα χωριστεί σε δύο στρατόπεδα, εκ των οποίων το ένα θα λέει "εμείς θέλουμε σοσιαλισμό και το άλλο "εμείς θέλουμε καπιταλισμό", δεν έχει ζήσει και δεν πρόκειται να ζήσει καμιά πραγματική επανάσταση.

Δεν ξέρω αν το μίσος ενάντια στη μεταπολίτευση οφείλεται σε κάποια νέα υπερεπαναστατική θέση, όπως απόρριψη του αντιδικτατορικού αγώνα ως καλλιέργια αυταπατών και εμπλοκή στη διαχείριση του συστήματος. Ελπίζω πως όχι. Η Μπέλλου σε ένθετο ριζοσπάστη άλλωστε παραλληλίζει το αντιφασιστικό μέτωπο με το αντινεοφιλελεύθερο, προκειμένου να το απορρίψει. Ήδη οι αγώνες για μισθού συντάξεις κλπ έχουν αρχίσει να εκλαμβάνονται ως διαχειριστικοί.

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Το σκασμό τον έχουμε βγάλει τώρα Άναυδε, που νομίζουμε ότι θα εκβιάσουμε θεωρητικά με το ή μνημόνιο ή σοσιαλισμός και θα συμβάλουμε στην ωρίμανση των συνειδήσεων. Όλα τα θεωρούμε ψευτοδιλήμματα ή αυταπάτες ή αποπροσανατολισμό, ενώ οι κωλοτούμπες από την πλευρά μας δίνουν και παίρνουν. Δεν είμαστε αριστεροί, αλλά κάλεσμα σε αριστερούς ριζοσπάστες, ναι μεν αλλά για τις κατακτήσεις, ανέκδοτα για τις κυβερνήσεις και η αποτυχία στρατηγική παρακαταθήκη. Στο ίδιο τσουβάλι Αλιέντε και αστικές συγκυβερνήσεις, το ΕΑΜ μια αυταπάτη, για το Πολυτεχνείο δε θέλω να μάθω...


Π.Δ.

Αναυδος είπε...

καλο θα ειναι τον συναδελφο σου να τον καλεσεις να οργανωθει στο συνδικατο και να κανει απεργια κατ αρχην να μην πληρωσει τη ΔΕΗ την εκτακτη εισφορά κλπ και παραληλλα να του δειχνεις οτι ολα αυτα ειναι προσωρινά

το μισος εναντια στη μεταπολιτευση ειναι το μισος εναντια στην καπιταλιστικη κοινωνια εκτος και αν πιστευεις οτι ο καπιταλισμός γινεται καλύτερος παιρνει απο μεταρρυθμισης

τωρα για τα υπολοιπα περι πλειοψηφειας που θα πρηγηθει της επαναστασης ειναι δικια σου εφευρεση και οχι του ΚΚΕ. Αλλα δυστυχως ετσι ειναι αν η πραγματικοτητα δε μας συμφερει τοσο το χειροτερο γι αυτήν

Η ερωτηση παραμενει αναπαντητη θελουμε λαικη εξουσια ναι ή οχι ?

Ανώνυμος είπε...

"Δεν υπάρχει λόγος,να αποκαλέσεις τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες "πλύστρες".

Ειναι μια τίμια και κοινωνικά χρήσιμη εργασία.Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις τι εννοώ? "

Καλά ρε Βαγγέλη είσαι σοβαρός? Πιάνεσαι απο την παραμικρή λέξη που θα δείς για να κάνεις την τρίχια τριχιά?

Αλλά βεβαία δεν αναφέρεσαι καθόλου στους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούν αριστεριστές και αναρχικοί,όπως "ΚΝΑΤ","προδότες της ε.τ","συμβιβασμένοι".Αυτά παραπέμπουν σε κομμουνιστική ηθική?

Έλεος κοιτάμε λέξεις και χάνουμε την ουσία..........

ΜΠΟΥΜΠΗΣ

Ανώνυμος είπε...

Προφανώς, το ζήτημα είναι πώς θα φτάσουμε εκεί.

Π.Δ.

Λαμογιος είπε...

Σωστη η παρατηρηση του Βανκα,και κριμα που κανεις δε σταθηκε σε αυτην με εξαιρεση το απολιθωμα.Πιστευω και γω πως ο χαλβατζης απετυχε να διαχωρισει τον κομμουνιστη απο τον αριστερο.

Πιστευω πως οι μη κομμουνιστες αριστεροι,μπορουν να οριστουν αυτην την εποχη μονο βασει προθεσεων και οχι αντικειμενικα και βασει αποτελεσματος.

Προσωπικα,μπορω να θεωρησω ενα ατομο που πιστευει σε ενα προγραμμα τυπου Συριζα(*flame shield on*).Μην ξεχναμε οτι ο περισσοτερος κοσμος αλλα και μεις οι ιδιοι πριν ασχοληθουμε με τον μαρξισμο,δεν ξεραμε ουτε την βασικη αλφαβητα του συστηματος και των νομοτελειων του.

Αν δεν εχεις αυτην την γνωση,δεν ειναι δυσκολο να πιστεψεις οτι οι ανισοτητες και οι αδικιες ειναι θεμα μεταρρυθμισεων και πολιτικης βουλησης μιας κυβερνησης.Ασχετα αν τετοιες επιθυμιες ειναι απραγματοποιητες ή μπορει να βοηθουν την αστικη ταξη σε τελικη αναλυση.

Ολοι περασαμε πιστευω αυτο το σταδιο πριν ασπαστουμε πληρως τον μαρξισμο,και η μεγαλυτερη μαζα του κοσμου δεν το ξεπερναει ποτε για διαφορους λογους.

Τωρα,σε ο,τι αφορα τα μη κομμουνιστικα αριστερα(ή ''αριστερα'') κομματα,δεν ξερω αν μπορει να ειπωθει το ιδιο,ειδικα αν εχουν μαρξιστικο flavour,γιατι υποτιθεται ξερουν και εχουν δει παραπανω πραγματα απ ο,τι ο μεσος κοσμος.

Πιστευω πως η συγχυση αρχισε οταν τελειωσε η κευνσιανη περιοδος,και τα περιθωρια να εφαρμοστει μια ''προοδευτικη'' πολιτικη στα καπιταλιστικα πλαισια εγιναν απο μικρα εως ανυπαρκτα.Υπο αυτο το πρισμα θα μπορουσε να θεωρηθει η παλια σοσιαλδημοκρατια αριστερη.

βαγγέλης ζ είπε...

Προς Μπούμπη :αν και την βλέπω την "καταγγελία" να μου ρχεται ότι πάω την κουβέντα αλλού, τι ακριβώς εννοείς?

1.δεν υπήρξαν ΚΝΑΤ?Δεν έσπαζαν καταλήψεις τις οποίες μέχρι με το κίνημα του 79-80 το ΚΚΕ τις απέρριπτε κατηγορηματικά?Και μέχρι σήμερα βέβαια,απλά κάποιες φορές μπαίνει αναγκαστικά,μετά διαγράφει την σπουδάζουσα και όλα καλά.

2.αν κάποιος πει το κκε συμβιβασμένο είναι θεμιτή πολιτική κριτική.Τι σχέση έχει με το ,χάριν λαϊκότητας,να προσβάλλουμε κομμάτια της εργατικής τάξης?Οι λέξεις έχουν ουσία,δεν είναι ουδέτερες είναι εγγραφή ιδεολογίας και εγγράφουν οι ίδιες ιδεολογία εκ νέου.

3.Δεν είχα ποτέ μου πάρε δώσε με κόσμο που λέει το ΚΚΕ προδότες.

Παρατηρώ ότι ,ενώ γράφω συνέχεια για το ΜΑΣ,για την επιλογή διάσπασης των συλλόγων και απομαζικοποίησης των διαδικασιών,ποτέ κανείς δεν το υπερασπίζεται...

Η σιωπή καμιά φορά τα λέει όλα...

Ανώνυμος είπε...

Οσον αφορα εσενα ειδικα, η σιωπη ειναι αυτο που λαμβανεις κατα συρροη, οποτε μην πιανεσαι ντε και καλα απο το ΜΑΣ.

metalorixos είπε...

Γαμώ το. Μόνο ο Μάκαρος με παίζει. Θα θελα να με παιζε τουλάχιστο και ο ΠΔ, αλλά προτιμά να κάνει πιο ουσιαστικά πράγματα.

Φίλε Μάκη, αν σοβαρά πιστεύεις οτι σήμερα, εν μέσω κρίσης, εν μέσω φιλελεύθερου μεσαίωνα, είναι δυνατά μέτρα απο μια κυβέρνηση όπως:

Καμμία μείωση μισθών.
Προσλήψεις στο Δημόσιο.
Μείωση του συνταξιοδοτικού ορίου.
Επιστροφή των κλεμμένων των ασφαλιστικών ταμείων που χαθήκαν στο χρηματηστήριο

Ας μου πεί κάποιος πόσο απο το Κεφάλαιο περιμένει να έχει παραμείνει στην Ελλάδα μετά απο αυτό. Γιατί ως καπιταλιστική κυβέρνηση δεν μπορείς να πάρεις μέτρα επιβολής προς το Κεφάλαιο! Γιατί για μένα αυτά είναι μέτρα που ΣΕ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, μόνο ανάπτυξη στο -20% μπορούν να φέρουν.

Οποιος παλαιοημερολογίτης που νομίζει τον εαυτό του για κομμουνιστή, ξεφτιλίζοντας την έννοια του διαλεκτικού υλισμού, μπορεί να βρεί τρόπο αντιστροφής της πορείας που έχει πάρει η ανεργία, σε ένα κόσμο που συμβαίνουν τέτοια πράγματα,
http://www2.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=22/8/2012&id=14178&columnId=161
(κείμενα "καλπάζει η ανάπτυξη... αλλά όχι προς όφελος των εργατών"),
ας μας το πεί βρε αδερφέ. Πως μια καπιταλιστική κυβέρνηση θα φέρει και αυξήσεις στους μισθούς, και παραγωγική ανασύνταξη, και ανταγωνιστικότητα.


Και εντάξει, απο τσιτάτα του Λένιν μπορούμε να φτιάξουμε ότι εικόνα θέλουμε. Είναι φτηνά κόλπα αυτά. Με τσιτάτα του δικαιώνονται μια τόσο μεγάλη γκάμα γκρουπών, που είναι σαν να μην λένε τίποτα. Ας τα αποφεύγουμε λοιπόν.

Το ΚΚΕ έχει μάθει απο την ιστορική εμπειρία και έχει συνειδητοποιήσει σε ποιά εποχή ζεί. Αντίθετα με κάποιους που αντιμετωπίζουν τα μαρξιστικά κείμενα σαν θρησκευτικά βιβλία. Ευτυχώς για όλους μας, δεν είναι και τόσο σημαίνουσες οι απόψεις τους.

Singularity είπε...

Να ζεί κανείς ή να μην ζεί;
Mου φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα αυτά τα υπαρξιακά που απασχολούν όλους τους σχολιαστές και ας κινούμαι στις παρυφές του ΚΚΕ. Τί παρυφές δηλαδή, σε αστρονομικό ανάλογο βρίσκομαι στην ζώνη του Kuiper. Σε εμάς, τα απομακρυσμένα (αλλά τριγύρω περιφερόμενα) αντικείμενα, η Αριστερά ταυτίζεται με τον Κουμμουνισμό. Ή για να το θέσω καλύτερα Αριστερά=ΚΚΕ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν απλές οδοντόκρεμες. Γηράσκω αεί διδασκόμενη...

Ανώνυμος είπε...

Αν και είχα πραγματικά την αντίθετη άποψη, το κείμενο του ΚΚΕ για την ομάδα που έφτιαξε το ΝΑΡ με έπεισε.
Πολύ εύστοχη κριτική, χωρίς συκοφαντίες επί προσωπικού,η οποία για το ΝΑΡ ισχύει και για σήμερα, αν και πλέον σε πολλά ισχύει και για το ίδιο το ΚΚΕ.
Αν εξαιρέσει κανείς τις αηδίες περί "κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού" (καταραμένε Γκορμπατσώφ), το κείμενο είναι πολύ καλό.
Το ότι "δεν βγήκε" η τακτική του 1989-90, το αν ακόμα προωθήθηκε από κάποιους μόνο και μόνο για να κάνουν το ΚΚΕ Ριφοντατσιόνε, δεν σημαίνει ότι όλα όσα λέγονταν τότε ήταν λάθος.
Ειδικά αυτή η έκφραση "δημιουργική και τολμηρή ανάπτυξη της θεωρίας" είναι κάτι που πρέπει να ισχύει, ασχέτως-επαναλαμβάνω- αν αυτός που το έγραψε μπορεί να το έκανε γιατί ήθελε "ανάπτυξη της θεωρίας" επί το δεξιότερο.

βαγγέλης ζ είπε...

Ανωνυμε με κόλλησες στον τοίχο.

"Δεν σου μιλάμε γιατί δεν είσαι κκε"

Βαθύς πολιτικός λόγος!

Ανώνυμος είπε...

Όποιος πιστεύει ότι δε γίνεται ούτε καν η απόκρουση της μείωσης των μισθών, δεν έχει λόγο να κατέβει στην απεργία. Ας περιμένει με το όπλο παρά πόδα την επανάσταση. Η οποία είναι δυνατή, όπως και η ανατροπή του συστήματος, αλλά για ένα μυστήριο λόγο όλοι οι μη προωθημένοι στόχοι είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Παμπάλαιο ημερολόγιο του Προυντόν. Το "μισθός τιμή και κέρδος" απαντάει στο αν το κίνημα μπορεί, πόσο μπορεί και υπό ποιους περιορισμούς. Γιατί ναι, καμία κατάκτηση δεν είναι αιώνια στον παγκόσμιο καπιταλισμό, ακόμα και η λαϊκή εξουσία θα τίθεται υπό αμφισβήτηση, αλλά αυτό είναι άσχετο με τον δεξιότατο πεσιμισμό που περιβάλλεται με "αριστερίστικη" φυγή από την πραγματικότητα.

Έτσι ο σοσιαλισμός όντως μοιάζει με Δευτέρα Παρουσία. Έτσι επαληθεύονται οι χρόνιοι πολέμιοι, σύμφωνα με τους οποίους το Κόμμα είναι ένα ιερατείο που απλά προβλέπει τις συμφορές για την εργατική τάξη και την καλεί να μετανοήσει.

Όντως,μόνο με τα τσιτάτα του Λένιν δε γίνεται σοβαρή πολιτική. Με τα τσιτάτα του Τρότσκι όμως που κυκλοφορούν ευρέως δε γίνεται ούτε πολιτική της πλάκας. Οπότε ξεκινάμε από τα βασικά...

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

"Η σιωπή καμιά φορά τα λέει όλα..."

Και τα πολλά σου λόγια είναι φτώχεια

AGIS είπε...


@ Πάνος 8:55 μ.μ.

Να, Πάνο, και σε γ΄πληθυντικό και απρόσωπα για να μη σου μπαίνουν υποψίες για σκοτεινές επιδιώξεις:

Το "σωστό" λοιπόν είναι να λένε οι κομμουνιστές, πως δεν είναι αριστεροί, να μιλάνε με το λαό και να προσπαθούνε να ξεριζώσουνε την ιστορική του αντίληψη για το ΚΚΕ και την αριστερά (λες και ο χρόνος τους είναι τόσο φτηνός για να τον σπαταλάνε "προπαγανδίζοντας" τις θέσεις της ακαδημίας εππιστημών), και στο τέλος να του "εξηγούνε" υπομονετικά μέχρι τελικής αφομοίωσης ότι αριστεροί είναι στην πραγματικότητα, όχι οι κομμουνιστές, αλλά ο κλίντον κι ο ομπάμα, ο μπλερ, ο ευάγγελος, ο ανδρουλάκης κι ο τσίπρας.

Ενώ αν του πούνε ότι αυτή η "αριστερά" είναι ψευδεπίγραφη εξηγώντας του το ρόλο της στην πολιτική αναπαραγωγή και σταθεροποίηση του συστήματος (κλπ κλπ), θα τους "κατηγορήσουν" ότι θέλουνε να "μονοπωλήσουνε", ότι είναι οι "μόνοι συνεπείς" κλπ, πράγματα δηλαδή που τώρα ούτε καν περνάνε από το μυαλό του οποιουδήποτε.

Δεν είναι δυνατό να τοποθετθεί το θέμα ανιστορικά. "Αριστερά" (όπως και "δεξιά") από μόνο του δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, αλλά αν παρθεί σαν ιστορική αφετηρία η ημέρα που το ριζοσπαστικό πολιτικά και κοινωνικά "κόμμα" κάθησε στα αριστερά έδρανα της γαλλικής εθνοσυνέλευσης, και "εξιστορηθεί" η διεθνής (και ελληνική) ιστορία αυτού του "κόμματος" με όλες του τις δόξες κι όλες του τις αντιφάσεις από τότε μέχρι και σήμερα, τότε θα γίνει δυνατό να προσδιοριστεί το τι είναι και τι πρέπει να είναι η αριστερά των ημερών μας, και ποια είναι η κοινωνική ταξική της αναφορά, και ποια είναι η θέση κι ο ρόλος των κομμουνιστών και του κόμματός τους σε σχέση με αυτή την αναφορά.

Εκτός αν αποτελεί εμπόδιο κάποιο είδος ιδεολογικής τεμπελιάς, νωθρότητας, ρουτίνας, αν είναι προτιμότερη η ευκολία των "άψογων" θεωρητικών σχημάτων στο χαρτί και στο γραφείο παρά η δυσκολία της καθημερινής παραγωγής ιδεολογίας στην ταβέρνα το καφενείο και το κουρείο που λέει ο λόγος.
Ή και στο χώρο δουλιάς, όπου ίσως δηλαδή το "μείζον" για τους κομμουνιστές είναι να πείσουν ότι αριστεροί είναι αυτοί που υπογράφουν μειώσεις μισθών για "να σώσουν τον θεσμό της συλλογικής σύμβασης" κι όχι αυτοί που αγωνίζονται για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων για τα δικαιώματά τους πάνω σε όσα τους ανήκουν, ενάντια στους σφετεριστές τους..

ΥΓ Η "κατηγορία" για "μονοπώλιο συνέπειας" που προέρχεται από τους για δεκαετίες (μέχρι και μια μέρα πριν το μνημόνιο και στην πραγματικότητα μέχρι και σήμερα) "μονοπωλητές" των "κοινωνικών διαλόγων" δεν είναι κατηγορία αλλά παραλλαγή κι απόκρυψη της δικής τους προσαρμογής εντός των ορίων του συστήματος.
Κατά τα άλλα, αυτή την προσαρμογή μπορεί κανείς, αν θέλει να την ονομάσει και "αριστερή". Σε αυτό συμφωνούν και οι ίδιοι οι εκφραστές της.

Fortnox είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=vpYG325B96s

ΣΠΟΤ ΑΝΕΡΓΟΙ - ΑΠΕΡΓΙΑ

ΠΑΜΕ

makis είπε...

μεταλλωρύχε σου απάντησα για το τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση "αριστερή" μες τον καπιταλισμό,και χρησιμοποίησα ωραιότατο κομμάτι από το πρόγραμμα του ΚΚΕ.Οι σάλτσες περί -20% ύφεση ή ανάπτυξη είναι νερό στο μύλο του στουρνάρα και για κουβεντούλα με τον βαρουφάκη.Παρ' το απόφαση:θες δε θες εγώ την τετάρτη θα απεργήσω

metalorixos είπε...

ΠΔ καλές οι συνδικαλιές τύπου strawman, αλλά προσωπικά δεν με συγκινούν. Είσαι παλιός και καλός, και άρα ξέρεις οτι άλλο το πλαίσιο πάλης απο τα κάτω, ειδικά ενός συνδικαλιστικού μετώπου που επιδιώκει το "ζόρισμα" και την ανατροπή του καπιταλισμού, και άλλο μια καπιταλιστική κυβέρνηση η οποία θα πρέπει να κυβερνήσει σε βάθος χρόνου. Μην λέμε τα βασικά παρακαλώ.

Απο κει και πέρα, το να μου πετάς στη μούρη ένα βιβλίο του Μάρξ και να νομίζεις οτι απάντησες σε αυτά που έθεσα, είναι συμπεριφορά μικρού παιδιού. Γιατί ακόμα και με τη βάση της λογικής που θέτει ο Μάρξ στο "Μισθός, τιμή, κέρδος", και πάλι προκύπτει οτι σήμερα, μόλις ενάμιση αιώνα μετά τη συγγραφή του βιβλίου, οι αντικειμενικές συνθήκες είναι τόσο ώριμες που είναι αδύνατον να δίνεις την ίδια μορφή αγώνων που έδινες τότε. Αν είσαι τουλάχιστον κομμουνιστής. Αν είσαι Μάρτυρας του Μαρξοιαχωβά και αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα ιδεολογικά, μπορείς να προσπαθείς να μεταφέρεις μηχανικά το παρελθόν και τους τρόπους του στο παρόν. Χωρίς βέβαια το παρόν να σου κάνει τη χάρη να σε ακούσει...

Χμ, μου ρθε ένα τσιτάτο του Λένιν για αυτούς που προσπαθούν να μεταφέρουν μηχανιστικά το παρελθόν στο παρόν...

Λαμογιος είπε...

Στο ''μισθος,τιμη,κερδος'' ο Μαρξ προυποτιθεται πως μιλαει για ''νορμαλ'' καταστασεις χωρις κρισεις.Δεν νομιζω να ελεγε ο Μαρξ οτι οι κρισεις μπορει να ξεπεραστουν εντος του καπιταλισμου φιλολαικα αλλα και δεν νομιζω ιστορικα να χει γινει αυτο ποτε.

Χθες ειχε ενα ντοκιμαντερ η ΕΤ3 για το κραχ του '29,και ακομα και αυτοι που μιλαγαν εκει,που μονο κομμουνιστες δεν ηταν,ειπαν οτι το ρουζβελτικο New Deal εφερε μονο μια ασθενη επανακαμψη που σταματησε κατα το '36 παλι.Οι ιδιοι ειπαν πως η κριση τελικα ξεπεραστηκε με τον ΒΠΠ και τους στρατιωτικους εξοπλισμους.

kk είπε...

Π.Δ. τις ίδιες απόψεις με εσένα εκφράζανε ανέκαθεν και εκφράζουν οι τροτσκιστές και μαοϊκοί.
ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ
Ο Λένιν στον ΠΡΟΛΟΓΟ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΤΟΥ Β. ΛΙΜΠΚΝΕΧΤ «ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ, ΚΑΜΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ!» σημειώνει: «Μήπως ο ‘’σύμμαχος’’ είναι κρυφός εχθρός, οπότε είναι πολύ επικίνδυνο να τον αφήσουμε να μπει στις γραμμές μας; Παλεύει πραγματικά και πώς παλεύει ο σύμμαχος αυτός ενάντια στον κοινό εχθρό; Μήπως η ωφέλεια από τις συμφωνίες, από την άποψη της αύξησης του αριθμού των κοινοβουλευτικών πληρεξουσίων, φέρνει ζημιά στα μονιμότερα και σπουδαιότερα καθήκοντα του προλεταριακού κόμματος;». Τελειώνοντας επισημαίνει, «Ναι, δεν τόνιζε άδικα ο Λίμπκνεχτ ότι και στο δικό τους κόμμα είναι ζήτημα αν ήθελε κανείς την παρέκκλιση ‘’από τις κομματικές αρχές’’. Το ζήτημα δεν είναι τι θέλει κανείς, αλλά πού οδηγεί το κόμμα η δύναμη των πραγμάτων από μια λαθεμένη ενέργεια. Κι ο Πλεχάνοφ είχε τις πιο καλές προθέσεις: Μονιασμένοι και αγαπημένοι με τους καντέτους ενάντια στο μαυροεκατονταρχίτικο κίνδυνο, μα βγήκε μόνο αίσχος και ντροπή για τη σοσιαλδημοκρατία».
«Όπως βλέπετε, και ο Λίμπκνεχτ έχει υπόψη του τα μέτρα βίας των αστυνομικών, τους μαυροεκατονταρχίτικους νόμους. Κι όμως λέει θαρρετά στους εργάτες: Όχι αυτόν τον εχθρό, αλλά την εκλογική συμφωνία με τον ψευτοφίλο πρέπει να φοβόμαστε. Γιατί ο Λίμπκνεχτ σκεπτόταν έτσι; Γιατί θεωρούσε πάντα ότι η δύναμη των αγωνιστών είναι πραγματική δύναμη, μόνο όταν είναι δύναμη συνειδητών εργατικών μαζών. Και τη συνείδηση των μαζών δεν τη διαφθείρουν η βία και οι δρακόντειοι νόμοι, τη διαφθείρουν οι ψευτοφίλοι των εργατών, οι φιλελεύθεροι αστοί που αποτραβούν τις μάζες από τον πραγματικό αγώνα με κούφιες φράσεις για αγώνα. Οι μενσεβίκοι μας και ο Πλεχάνοφ δεν καταλαβαίνουν ότι η πάλη ενάντια στους καντέτους είναι πάλη για την απαλλαγή της συνείδησης των εργατικών μαζών από τις απατηλές καντέτικες ιδέες και προλήψεις σχετικά με την ένωση της λαϊκής ελευθερίας με την παλιά εξουσία».

kk είπε...

ο Λένιν το 1906 στο άρθρο του
«ΞΑΝΑ ΓΙΑ TO ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΜΑ» σε περίοδο που δεν είχε ολοκληρωθεί η αστικοδημοκρατική επανάσταση στη Ρωσία (Η σημείωση αυτή γίνεται γιατί εύκολα θα μπορούσε να πει κανείς ότι σε εκείνη τη φάση θα επιτρεπόταν κάποιο είδος συμβιβασμού με την αστική τάξη.): « ‘’Είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέγουμε’’-μ' αυτό το συλλογισμό προσπαθούσαν και προσπαθούν πάντα να δικαιολογηθούν οι οπορτουνιστές. Είναι αδύνατο να πετύχεις μονομιάς κάτι το μεγάλο. Πρέπει ν' αγωνίζεσαι για το μικρό μα κατορθωτό. Πώς όμως θα καθορίσεις αν ένα πράγμα είναι κατορθωτό; Με το αν συμφωνούν τα περισσότερα πολιτικά κόμματα ή οι περισσότερο ‘’έγκυροι’’ πολιτικοί. Όσο περισσότεροι πολιτικοί παράγοντες συμφωνούν για μια κάποια μικρή βελτίωση, τόσο ευκολότερα μπορούμε να την πετύχουμε, τόσο πιο κατορθωτή είναι αυτή. Δεν πρέπει να είσαι ουτοπιστής, επιδιώκοντας το μεγάλο. Πρέπει να είσαι ρεαλιστής πολιτικός, να ξέρεις να συντάσσεσαι μ' εκείνους που διεκδικούν το μικρό, και αυτό το μικρό θα διευκολύνει την πάλη για το μεγάλο. Εμείς βλέπουμε το μικρό σαν τον πιο σίγουρο σταθμό στην πάλη για το μεγάλο». Και με απόλυτα ξεκάθαρη τοποθέτηση συμπεραίνει: «Τι συμπέρασμα βγαίνει κατ' ανάγκην από το συλλογισμό αυτό; Το συμπέρασμα ότι δε χρειάζεται κανένα επαναστατικό πρόγραμμα, κανένα επαναστατικό κόμμα, καμιά επαναστατική τακτική. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις και μόνο μεταρρυθμίσεις. Δε χρειάζεται επαναστατική σοσιαλδημοκρατία. Χρειάζεται ένα κόμμα δημοκρατικών και σοσιαλιστικών μεταρρυθμίσεων. Κι αλήθεια: Δεν είναι μήπως φανερό πως θα υπάρχουν πάντα στον κόσμο άνθρωποι που θα θεωρούν ότι αυτό που υπάρχει δεν είναι ικανοποιητικό; Φυσικά θα υπάρχουν πάντα. Δεν είναι επίσης φανερό πως την πιο μικρή βελτίωση αυτής της μη ικανοποιητικής κατάστασης θα τη θέλουν πάντα οι πιο πολλοί από τους δυσαρεστημένους; Φυσικά, πάντα οι πιο πολλοί. Συνεπώς δουλειά δική μας, δουλειά των πρωτοπόρων και ‘’συνειδητών’’ ανθρώπων είναι να υποστηρίζουμε πάντα τις πιο μικρές διεκδικήσεις για τη θεραπεία του κακού. Αυτή είναι η πιο σίγουρη, η πιο πρακτική δουλειά, ενώ όλες οι άλλες συζητήσεις για κάποιες ‘’θεμελιακές’’ διεκδικήσεις κτλ. δεν είναι παρά λόγια ‘’ουτοπιστών’’, ‘’επαναστατικές κενολογίες’’. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέγουμε και πάντα πρέπει να διαλέγουμε ανάμεσα στο υπάρχον κακό και στο μετριοπαθέστερο από τα συνηθισμένα σχέδια θεραπείας του».
Και στον πρόλογο στο βιβλίο του Λίμπκνεχτ σημειώνει: «Όπως βλέπετε, και ο Λίμπκνεχτ έχει υπόψη του τα μέτρα βίας των αστυνομικών, τους μαυροεκατονταρχίτικους νόμους. Κι όμως λέει θαρρετά στους εργάτες: Όχι αυτόν τον εχθρό, αλλά την εκλογική συμφωνία με τον ψευτοφίλο πρέπει να φοβόμαστε. Γιατί ο Λίμπκνεχτ σκεπτόταν έτσι; Γιατί θεωρούσε πάντα ότι η δύναμη των αγωνιστών είναι πραγματική δύναμη, μόνο όταν είναι δύναμη συνειδητών εργατικών μαζών. Και τη συνείδηση των μαζών δεν τη διαφθείρουν η βία και οι δρακόντειοι νόμοι, τη διαφθείρουν οι ψευτοφίλοι των εργατών, οι φιλελεύθεροι αστοί που αποτραβούν τις μάζες από τον πραγματικό αγώνα με κούφιες φράσεις για αγώνα. Οι μενσεβίκοι μας και ο Πλεχάνοφ δεν καταλαβαίνουν ότι η πάλη ενάντια στους καντέτους είναι πάλη για την απαλλαγή της συνείδησης των εργατικών μαζών από τις απατηλές καντέτικες ιδέες και προλήψεις σχετικά με την ένωση της λαϊκής ελευθερίας με την παλιά εξουσία».

kk είπε...

Ο Λένιν πολύ εύστοχα σημειώνει κριτικάροντας τους οπορτουνιστές στο άρθρο του «ΞΑΝΑ ΓΙΑ TO ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΜΑ»: «…Ετσι ακριβώς σκέπτονταν οι Γερμανοί οπορτουνιστές σοσιαλδημοκράτες. Υπάρχει, έλεγαν, το σοσιαλφιλελεύθερο ρεύμα που ζητάει την κατάργηση των έκτακτων νόμων εναντίον των σοσιαλιστών, τον περιορισμό της διάρκειας της εργάσιμης μέρας, την ασφάλιση από τις αρρώστιες κτλ. Τα αιτήματα αυτά τα υποστηρίζει και μια αρκετά μεγάλη μερίδα της αστικής τάξης. Μην την απωθείτε με άστοχες ενέργειες, δώστε της το χέρι, υποστηρίξτε την. Τότε θα είστε ρεαλιστές πολιτικοί, θα προσφέρετε ένα μικρό μεν, αλλά πραγματικό όφελος στην εργατική τάξη και από την τακτική σας δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τα κούφια λόγια για ‘’επανάσταση’’. Έτσι κι αλλιώς επανάσταση δεν πρόκειται να κάνετε τώρα…».
Ο Λένιν στη συνέχεια τονίζει στο ίδιο άρθρο: «…Αυτό φαίνεται παράδοξο, μα το παράδοξο αυτό το επιβεβαιώνει ολόκληρη η ιστορία της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας: Η τακτική των ρεφορμιστών εξασφαλίζει κατά το χειρότερο τρόπο την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και το πραγματοποιήσιμο αυτών των μεταρρυθμίσεων. Η τακτική της επαναστατικής ταξικής πάλης εξασφαλίζει κατά τον καλύτερο τρόπο και το ένα και το άλλο. Στην πραγματικότητα τις μεταρρυθμίσεις τις επιβάλλει ίσα ίσα η επαναστατική ταξική πάλη, η αυτοτέλειά της, η μαζική της δύναμη, ο πεισματικός χαρακτήρας της. Μόνο στο βαθμό που η πάλη αυτή είναι ισχυρή είναι πραγματοποιήσιμες και οι μεταρρυθμίσεις, που πάντα είναι απατηλές, διπρόσωπες, διαποτισμένες από ζουμπατοφικό πνεύμα. Συγχωνεύοντας τα συνθήματά μας με τα συνθήματα της ρεφορμιστικής αστικής τάξης εξασθενίζουμε το έργο της επανάστασης και, επομένως, και το έργο των μεταρρυθμίσεων, γιατί εξασθενίζουμε έτσι την αυτοτέλεια, τη σταθερότητα και τη δύναμη των επαναστατικών τάξεων…».

Ανώνυμος είπε...

Αν θεωρήσουμε ότι ο μαρξισμός - λενινισμός ξεπεράστηκε, πρέπει να το τεκμηριώσουμε. Όχι απλά να απαριθμούμε τους αιώνες που πέρασαν από τη ζωή των κλασικών. Το συνδικαλιστικό μέτωπο μόνο με πίεση στις κυβερνήσεις μπορεί να αποσπάσει νίκες, αλλά εσύ λες ότι εκείνες και να θέλουν δεν μπορούν. Οπότε τους δίνεις άφεση αμαρτιών, ενώ απορρίπτεις την προγραμματική θέση για δυνατότητα κυβέρνησης μεταβατικού τύπου. Το παραπάνω για το μαρξισμό ισχύει και για το πρόγραμμα. Όποιος νομίζει ότι ξεπεράστηκε, ας προτείνει ένα άλλο. Μην αφήνει το Κ.Κ. χωρίς στρατηγική και τακτική.

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Η θέση του Λένιν γίνεται ξεκάθαρη στον "Αριστερισμό", που συνειδητά έχει θαφτεί, ενώ προβάλλονται σκόρπια αποσπάσματα. Για τη συμμετοχή σε κυβέρνηση έβαζε όρους, δεν την απέκλειε, για την ενότητα της εργατικής τάξης στα σωματεία ήταν ξεκάθαρος. Δε χρειάζεται να διαστρεβλώνεται και ο πολέμιος κάθε μετώπου Τρότσκι.

Π.Δ.

kk είπε...

Π.Δ. κατ΄αρχήν κόψε εσύ την χυδαία τσιτατολογία και τη διαστρέβλωση. Αν κατάλαβες καλά (εκτός αν παριστάνεις τον βλάκα) για οπορτουνιστές και λιποτάκτες της ταξικής πάλης σαν εσένα μιλά ο Λένιν. Και που να δείς τι γράφει για τα μίνιμουμ και τα μεταβατικά...Λοιπόν η ουσία του μ-λ είναι συγκεκριμένη, όπως και η στρατηγική του ΚΚΕ, αν εσένα δεν σου αρέσει, είναι προβλημά σου. αλλά αν φοράς παντελόνια να υπερσπιστείς τον οπορτουνισμό σου και όχι να διαστρεβλώνεις το τι λέει το ΚΚΕ, ο Μάρξ ή ο Λένιν. Και αν δεν θές το ΚΚΕ να είναι ΚΚΕ, πήγαινε στο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν θα αφήσουμε το ΚΚΕ να καταντήσει ΣΥΡΙΖΑ.Και πίστεψε με ο Λένιν έχει πολλά κατεβατά για αποψάρες σαν και τις δικές σου. έτσι και αλλιώς και οι οπορτουνιστές στην εποχή του τα ίδια επιχειρήματα χρησιμοποιούσαν. Τα παραπάνω ισχύουν και για άλλους ψευτοΚΚΕδες και όψιμους τιμητές του ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

Για τα μεταβατικά, όπως προείπα, είναι ξεκάθαρος ο "Αριστερισμός", αλλά και ο αριστερισμός. Μάλιστα ο Λένιν παραθέτει εκεί την άποψη του Ένγκελς. Το ΚΚΕ πριν την προγραμματική (κατα)στροφή της Αλέκας-Μπελλου κλπ τι ήταν; μαοϊκό ή τροτσκιστικό; Γιατί μίλαγε για συμμαχίες, μέτωπα, αναζητούσε κυρίως δρόμους μετάβασης και όχι τόσο εσωτερικούς εχθρούς κλπ.

Π.Δ.

metalorixos είπε...

Πωπωπω ένας strawman! Είσαι ποίηση μιλάμε τρελέ. Αν κάποιος αναγνωρίζει την αλλαγή στη συμμετοχή της νεκρής εργασίας στην παραγωγή ξαφνικά απορίπτει τον μ-λ. Και είναι αριστεριστής!!! Γουάου. Είσαι ο καλύτερος άνθρωπος να απαντάει σε αυτά που ΔΕΝ τον ρωτάνε.

Τώρα εντάξει. Τα υπόλοιπα δεν είναι ούτε για πλάκα.


Φιλιά και τις αριστερές μας γροθιές σφιγμένες!

kk είπε...

Π.Δ. επειδή εσύ και οι ομοιοί σου οπορτουνιστές έχετε κάνει καραμέλα τον "Αριστερισμό" (Διαχρονικά όλοι οι οπορτουνιστές την ίδια καραμέλα μασάνε), γιατί δεν αναφέρεσαι σε εκτεταμένα αποσπάσματα από το έργο;
Γιατί δεν κάνετε αναφορά στις αποφάσεις του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ. που πάρθηκαν με την καθοριστική συμβολή του Λένιν και βασίστηκαν στον "Αριστερισμό";

kk είπε...

Τι είναι ο κοινοβουλευτισμός; Η απόφαση του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ. σημειώνει: «…1. Ο κοινοβουλευτισμός, ως κυβερνητικό σύστημα, είναι δημοκρατική μορφή της κυριαρχίας της αστικής τάξης. Σε μια ορισμένη στιγμή της ανάπτυξής του έχει ανάγκη από μια ψευτολαϊκή αντιπροσωπεία, που, μολονότι παρουσιάζεται σαν οργάνωση της κοινωνικής θέλησης ανεξαρτήτως τάξεων, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μηχανή καταναγκασμού και καταπίεσης στα χέρια του κυρίαρχου κεφαλαίου.
2. Ο κοινοβουλευτισμός είναι ορισμένη μορφή του κυβερνητικού συστήματος. Γι' αυτό ποτέ δεν ταιριάζει στην κομμουνιστική κοινωνία, που δεν ξέρει ούτε τάξεις ούτε πάλη τάξεων ούτε κανένα είδος κυβερνητικής εξουσίας…».
Στην απόφαση του 2ου συνεδρίου της Κ.Δ. επίσης σημειώνεται: «Η Τρίτη Διεθνής εξετάζει τον κοινοβουλευτισμό, όχι από την άποψη μιας νέας θεωρίας, αλλά σχετικά με τη μεταβολή που πρέπει να γίνει στο ρόλο του κοινοβουλευτισμού.
Στην προηγούμενη περίοδο, το κοινοβούλιο, ως πράκτορας του αναπτυσσόμενου καπιταλισμού, έπαιξε οπωσδήποτε σπουδαίο ιστορικό ρόλο, σημείωσε μια πρόοδο. Αλλά στους σημερινούς όρους του αχαλίνωτου ιμπεριαλισμού, το κοινοβούλιο έγινε όργανο ψευτιάς, κατεργαριάς, βίας και εκνευριστικής φλυαρίας. Αν έχουμε υπόψη μας τους εξοπλισμούς, τις κλεψιές, τις βίες, τις καταστροφές, τις ληστείες που προκάλεσε ο ιμπεριαλισμός, οι κοινοβουλευτικές μεταρρυθμίσεις του σημερινού συστήματος δεν έχουν καμιά σταθερότητα και λογική βάση κι έχουν χάσει κάθε πρακτική σημασία».
Πόσο επίκαιρα αποδεικνύονται σήμερα όλα αυτά! Αναλογιζόμενοι

kk είπε...

«Χάρη στην αδιάκοπη αύξηση των παραγωγικών δυνάμεων και στην επέκταση του επιπέδου της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ο καπιταλισμός στερεώθηκε πάρα πολύ, το ίδιο έγινε και για τα κοινοβουλευτικά κράτη.
Από αυτό προέρχονται η προσαρμογή της κοινοβουλευτικής τακτικής των σοσιαλιστικών κομμάτων προς τη νομοθετική δράση των αστικών κοινοβουλίων, η διαρκώς αυξάνουσα σημασία του αγώνα για την εισαγωγή μεταρρυθμίσεων μέσα στο περιθώριο του καπιταλισμού, η επικράτηση του λεγόμενου ‘’μίνιμουμ’’ προγράμματος των σοσιαλιστικών κομμάτων και η χρησιμοποίηση ενός ‘’μάξιμουμ’’ προγράμματος που απέβλεπε σε ένα απομακρυσμένο ‘’τελικό σκοπό’’. Πάνω σε αυτή τη βάση αναπτύχθηκαν έπειτα τα συμπτώματα του κοινοβουλευτικού ανταγωνισμού, της διαφθοράς, της φανερής ή κρυφής προδοσίας των πιο στοιχειωδών συμφερόντων της εργατικής τάξης». Σε άλλο σημείο επισημαίνεται: «όταν μερικοί σοσιαλιστές, αρνούμενοι τον κομμουνισμό, επιμένουν ότι για τις χώρες τους δεν έφτασε ακόμα η στιγμή της κοινωνικής επανάστασης και δεν θέλουν, προς το παρόν, να χωριστούν από τους οπορτουνιστές κοινοβουλευτικούς, ξεκινάνε από μια συνειδητή ή ασυνείδητη εκτίμηση της σημερινής εποχής, που τη θεωρούν ως περίοδο σχετικής στερεότητας της ιμπεριαλιστικής κοινωνίας και για αυτό το λόγο υποθέτουν ότι ο συνασπισμός με τον Τουράτι και με τον Λόνγκε θα μπορούσε να έχει κάποια πρακτικά αποτελέσματα στον αγώνα τους για μεταρρυθμίσεις». Από την απόφαση του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ.

kk είπε...

Έχουν ιδιαίτερη αξία η απόφαση του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ. για τις κοινοβουλευτικές κομμουνιστικές ομάδες,
«11. …Το Κομμουνιστικό Κόμμα μπαίνει μέσα στη Βουλή, όχι να κάνει δράση οργανωτική, αλλά να υποσκάψει από μέσα την κυβερνητική μηχανή και την ίδια τη Βουλή. 12. Η κοινοβουλευτική αυτή δράση, που κυρίως συνίσταται στη χρησιμοποίηση του κοινοβουλευτικού βήματος για το σκοπό της επαναστατικής προπαγάνδας για την καταγγελία των στρατηγημάτων του αντιπάλου, για την πολιτική συγκέντρωση των μαζών κλπ., πρέπει να υποτάσσεται τελείως στους σκοπούς και στα έργα του ομαδικού αγώνα που γίνεται έξω από το Κοινοβούλιο. 13. Αν οι κομμουνιστές πάρουν την πλειοψηφία στους κοινοτικούς οργανισμούς, πρέπει: α) να αντιπολιτεύονται την κεντρική αστική εξουσία, β) να κάνουν ό,τι μπορούν για να εξυπηρετούν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού (οικονομικά μέτρα, εισαγωγή ή προσπάθεια εισαγωγής οπλισμένης εργατικής εθνοφρουράς κλπ.), γ) να δείχνουν σε κάθε ευκαιρία τα εμπόδια που βάζει το αστικό κράτος για τις ριζικές μεταρρυθμίσεις, δ) πάνω σ' αυτή τη βάση να αναπτύξουν επαναστατική προπαγάνδα όσο το δυνατό έντονη, χωρίς να φοβηθούν τη σύγκρουση με την κυβερνητική εξουσία, ε) ν' αντικαταστήσουν, σ' ορισμένες περιπτώσεις, τα κοινοτικά όργανα με τοπικά εργατικά Σοβιέτ. Όλη, λοιπόν, η δράση των κομμουνιστών πρέπει ν' αποτελεί μέρος του γενικού έργου της καταστροφής του καπιταλιστικού συστήματος. 14. Και η προεκλογική δράση πρέπει να γίνεται όχι με το πνεύμα της επιτυχίας όσο το δυνατό περισσότερων βουλευτικών θέσεων, αλλά με το πνεύμα της κινητοποίησης των μαζών με τα συνθήματα της προλεταριακής επανάστασης. Η προεκλογική δράση δεν πρέπει να γίνεται μόνο από τους κορυφαίους του Κόμματος, αλλά από το σύνολο των μελών του Κόμματος. Κάθε κίνημα των μαζών πρέπει να χρησιμοποιείται (απεργίες, διαδηλώσεις, ταραχές μέσα στους στρατιώτες και τους ναύτες κλπ.). Όλες οι προλεταριακές οργανώσεις πρέπει να σπρώχνονται σε μια ζωηρή δράση…».

kk είπε...

Π.Δ. κόψε τις οπορτουνιστικές απατεωνιές για το πρόγραμμα και τη στρατηγική του ΚΚΕ. Εσύ και το σινάφι σου, και το 1996 και τώρα, καταγγέλατε το ΚΚΕ για σεχταρισμό, Και τότε και τώρα διαφωνείται επί της ουσίας με το Α.Α.Δ.Μ. γιατί θέλεται μια συμμαχία "αριστερής σούπας" και το ΚΚΕ να συμμετέχει και σε αστική κυβέρνηση! Αυτά που γράφεις μάλλον σε κείμενα του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναφέρονται, όχι σε ντοκουμέντα του ΚΚΕ.

Λαμογιος είπε...

Η γραμμη του κκε αν και ειναι πιο σωστη απο τα αλλα αριστερα κομματα,δεν στερειται αντιφασεων.Απο την μια λεει οτι δεν μπορουν να υπαρξουν νικες τωρα,και απο την αλλη καλει τον κοσμο σε απεργιες και δρασεις.Ισως το κανει με την λογικη οτι ο κοσμος θα δει οτι δεν αλλαζει κατι με τις απεργιες και τις πορειες μονο,και θα θελησει να γκρεμισει το συστημα εξ ολοκληρου.Αλλα εγω πιστευω οτι οι περισσοτεροι θα απογοητευτουν και ουτε καν σε πορειες δε θα πηγαινουν.

Ανώνυμος είπε...

Παντως στο 4ο συνεδριο της Κ.Δ που εμπλουτισε το 3ο συνεδριο που ειχε εμλπουτισει το 2ο .Με την καθοριστικη συμβολη του Λενιν ελεγε:
οι τύποι της κυβέρνησης που μπορούν να προκύψουν:

«1) Φιλελεύθερη εργατική κυβέρνηση. Υπάρχει ήδη τέτοια κυβέρνηση στην Αυστραλία και είναι εξίσου πιθανή στο αρκετό κοντινό μέλλον και στην Αγγλία.

2) Σοσιαλδημοκρατική εργατική κυβέρνηση (Γερμανία).

3) Εργατοαγροτική κυβέρνηση. Αυτό το ενδεχόμενο μπορούμε να το προβλέψουμε για τα Βαλκάνια, την Τσεχοσλοβακία, κ.λπ.

4) Εργατική κυβέρνηση με συμμετοχή των κομμουνιστών.

5) Πραγματική προλεταριακή εργατική κυβέρνηση που, στην καθαρότερη μορφή της, μόνο ένα κομμουνιστικό κόμμα μπορεί να την ενσαρκώσει.

»Οι δυο πρώτοι τύποι εργατικής κυβέρνησης δεν είναι επαναστατικές εργατικές κυβερνήσεις, αλλά κυβερνήσεις καμουφλαρισμένης συμμαχίας μεταξύ της μπουρζουαζίας και των αντεπαναστατών εργατικών ηγετών. Αυτές οι “εργατικές κυβερνήσεις” είναι ανεκτές από την εξουθενωμένη μπουρζουαζία σε κρίσιμες γι’ αυτήν περιόδους και σκοπό έχουν να εξαπατήσουν το προλεταριάτο για τον πραγματικό ταξικό χαρακτήρα του κράτους, ή ακόμη, και αν αποτρέψουν την επαναστατική επίθεση του προλεταριάτου με τη βοήθεια των διεφθαρμένων εργατικών ηγετών, για να κερδηθεί χρόνος και να ξεπεραστεί η κρίση. Οι κομμουνιστές δεν πρέπει να συμμετέχουν σε παρόμοιες κυβερνήσεις […]

»Οι κομμουνιστές είναι επίσης έτοιμοι να βαδίσουν μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες, χριστιανούς, ακομμάτιστους, συνδικαλιστές κ.λπ. εργάτες, που δεν έχουν ακόμη αναγνωρίσει τη ανάγκη της δικτατορίας του προλεταριάτου. Οι κομμουνιστές είναι ακόμη διατεθειμένοι, κάτω από ορισμένες συνθήκες και με ορισμένες εγγυήσεις, να υποστηρίξουν μια μη κομμουνιστική κυβέρνηση. Όμως, είναι υποχρεωμένοι οπωσδήποτε να εξηγούν στην εργατική τάξη ότι η απελευθέρωσή της μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με τη δικτατορία του προλεταριάτου.

»Οι άλλοι δύο τύποι εργατικής κυβέρνησης, στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν οι κομμουνιστές, δεν είναι ακόμη δικτατορία του προλεταριάτου, ούτε αποτελούν ακόμη μια αναγκαία μεταβατική μορφή προς τη δικτατορία, μπορούν όμως να αποτελέσουν μια αφετηρία για την κατάκτηση αυτής της δικτατορίας. Μόνο μια εργατική κυβέρνηση συγκροτημένη από κομμουνιστές μπορεί να πραγματοποιήσει την πλήρη δικτατορία του προλεταριάτου»

Ανώνυμος είπε...

Επισης ενημερωτικα στην Δουμα που αναφερθηκε ποιο πανω 1/ψφ βιμηχανου αντιστοιχουσε σε 45 ψ/φ βιομηχανικου εργατη. Ετσι για την ιστορια

Ανώνυμος είπε...

To ότι φτάσαμε να προσάπτουμε δεξιό οπορτουνισμό σε αριστεριστές είναι δείγμα του εκφυλισμού. Ένα κείμενο του Δραγανίγου από το ΝΑΡ έλεγε ακριβώς το ίδιο. Να μη στεκόμαστε στον "Αριστερισμό" του Λένιν, γιατί υπάρχουν "καλύτερα" κείμενα.

Μία εύκολη απάντηση είναι το παραπάνω για το 4ο συνέδριο της Κ.Δ. Εγώ θα πρότεινα και το "Για τη γελοιογραφία του μαρξισμού και τον ιμπεριαλιστικό οικονομισμό". Εκεί λέει ιδιαίτερης βαρύτητας απόψεις για το σήμερα, καθώς πολλοί και τότε θεώρησαν ότι αφού φτάσαμε στον ιμπεριαλισμό δε χρειάζονται αγώνες ούτε για δημοκρατία ούτε για άλλες κατακτήσεις, το ζήτημα είναι "αύριο σοσιαλισμός". Όλα τα άλλα εκλαμβάνονταν ως αυταπάτες. Εξαιρετικά επίκαιρο.Το ζήτημα είναι, το ιστορικό των συνεδρίων του ΚΚΕ είναι άγνωστο στους υποστηρικτές της σημερινής γραμμής ή το αγνοούν σκοπίμως; Μήπως δεν υπήρχαν εκεί "μεταβατικά", "μίνιμουμ" κλπ; Μήπως δε μιλάει το τωρινό πρόγραμμα για το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης "χωρίς να έχουν διαμορφωθεί οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα";

Το Κόμμα το 96 σώθηκε από ανθρώπους σαν το Χαρίλαο, αλλά σήμερα είναι μάλλον ρεφορμιστής. Αν όλοι εμείς που ψάχνουμε παντού "εστίες συμπόρευσης" με τις μάζες, ή αλλιώς ρυάκια που οδηγούν στο Μέτωπο, το εγκαταλείψουμε, όπως μας καλούν οι ιδιοκτησιακοί κομμουνιστές, σύντομα θα ψάχνετε τον πάτο και δε θα τον βρίσκετε.

Π.Δ.

kk είπε...

Ανώνυμε, να πείς στους πολιτικούς απατεώνες που σου δίνουν τα αποσπάσματα να τα τοποθετούν στις συγκεκριμένες αναλύσεις της εποχής και στην περίοδο που πάρθηκαν. Επίσης να σου δίνουν αυτά που έχουν γενικότερη θεωρητική σημασία και όχι τσιτάτα. Οι τύποι κυβέρνησης που αναφέρεις αφορούν και συγκεκριμένη ανάλυση για το επίπεδο ανάπτυξης των χωρών που είχε καταλήξει η Κ.Δ. Για την Ελλάδα αυτή η ανάλυση δεν έχει καμιά σημασία σήμερα! Με μια διαφορά, εγώ έβαλα αποσπάσματα που έχουν γενικότερη θεωρητική σημασία, αφορούν τις γενικές αρχές και τα προγράμματα που πρέπει να διέπουν τη δράση των Κ.Κ. και έχουν την προσωπική συμβολή του Λένιν. Όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί τον οπορτουνισμό σας προσπαθείτε να τον καλύψετε με το Λένιν. Επίσης για αυτό για τη Δούμα, ποιός άσχετος τσιτατολόγος σε πληροφόρησε; Ο Λένιν, όπως και ο Λίμπκνεχτ τα έγραφε αυτά λόγω της δομής της Δούμας, έτσι σου είπαν; Λοίπον σε συνθήκες που δεν είχε πραγματοποιηθεί η αστικοδημοκρατική επανάσταση, οι οπορτουνιστές πιέζαν για συνεργασία με αστικές δυνάμεις, δήθεν για το καλό της επανάστασης και της δημοκρατίας. Ο Λένιν απάνταγε ΟΧΙ. Το ίδιο έκανε και μετά το Φλεβάρη του 1917. Αλλά από ότι βλέπω τώρα αναφέρεσαι σε "εμπλουτισμούς". Λοιπόν η πολιτική διαπάλη δεν είναι φθηνές συνδικαλιές παρατάξεων σε Γ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου. Κλασικό δείγμα των οπορτουνιστών όταν τα βρούν σκούρα. Ξαναλέω, εσύ και οι ομοιοί σου δεν αναφέρεστε στο πρόγραμμα του ΚΚΕ. Μπερδεύεστε με του ΝΑΡ...(όσο για αποσπάσματα υπάρχουν κι άλλα του Λένιν).

metalorixos είπε...

Τι να λέμε τώρα, εδώ κάποιοι κομμουνιστομάρτυρες του Ιαχωβά φτάνουν να προτείνουν στην Ελλάδα του 2012, με το επίπεδο ωρίμανσης του καπιταλισμού που ζούμε και με την ιστορική πείρα που έχουμε πλέον αποκομίσει, οτι το ΚΚΕ θα έπρεπε να μπεί σε μια "φιλελεύθερη εργατική κυβέρνηση" ή σε μια "σοσιαλδημοκρατική", γιατί έτσι λένε τας Αγίας Γραφάς της Κ.Δ.(τα οποία προφανώς και το 3012 θα είναι ακόμα ο οδηγός χρήσης για την επανάσταση) πριν απο, ε, μόνο μερικές δεκαετιούλες μωρέ. Προφανώς και ο Στάλιν όταν τα έχωνε στον Μόρισον για τον εκφιλισμό των Άγγλων Εργατικών, αριστέριζε και αυτός! Μόνο ο Χρουτσώφ και ο Μπρέζνιεφ δεν αριστερίζαν.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ντρέπεσαι ρε ΚΚ (θεός να σε κάνει) που λες ότι όποιος συμφωνεί με το ενδεχόμενο ΑΑ κυβέρνησης μεταβατικού τύπου είχε διαφωνήσει το 96 με το πρόγραμμα;

Λοιπόν, ΜΟΝΟ από δημοσιευμένες στο Ριζοσπάστη τοποθετήσεις:

Προσυνεδριακός 15ου, 4/4/1996
http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3654887&textCriteriaClause=%2B%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A9%CE%A0%CE%9F :

Η ΚΕ, παρακάμπτοντας τα προηγούμενα, καθορίζει και μάλιστα σαν ένα είδος νομοτέλειας, δρόμο προσέγγισης και περάσματος στο σοσιαλισμό το α.α.δ. μέτωπο και την κυβερνητική του προέκταση, διαχωρίζοντας ουσιαστικά την α.α. πάλη και το κοινωνικό μέτωπο από τη σοσιαλιστική επαναστατική φυσική του προέκταση.
Στη θέση της επαναστατικής μπαίνει η κυβερνητική εξέλιξη σε καπιταλιστικό έδαφος.
Αυτός ο τρόπος, έχω τη γνώμη, ότι μας βάζει σε ένα δαιδαλώδη δρόμο, όπου ο κίνδυνος να ξεστρατίσουμε είναι πολύ πιθανός και αυτός είναι, νομίζω, λόγος σοβαρής ανησυχίας.
Κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο με κριτήριο όχι το σοσιαλισμό, αλλά την αντιιμπεριαλιστική πάλη, κυβέρνηση του μετώπου με το ίδιο κριτήριο, ουσιαστικά θέτουν εκτός ημερήσιας διάταξης την ιδεολογικο- πολιτική πάλη της συγκέντρωσης των δυνάμεων της σοσιαλιστικής επανάστασης, βάζοντας στη θέση της κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές. [...]
Είναι φυσικό τέτοιες απόψεις που εξοστρακίζουν την επανάσταση στη "Δευτέρα Παρουσία", να αποτελούν πηγή δεξιών παρεκκλίσεων από την ιδεολογία μας και την πολιτική του επιστημονικού σοσιαλισμού. [...]
Το κίνημά μας εδώ και αρκετές δεκαετίες βάδισε τον ίδιο δρόμο, των μετώπων και της κοινής πάλης με τη σοσιαλδημοκρατία. Δρόμος, που παρά τον ηρωικό αγώνα του ΚΚΕ και των μελών του δεν οδήγησε σε νίκη.
Ολη αυτή η λογική του μετώπου και της κυβέρνησης οδηγεί στο χάσιμο του δρόμου. Ο σοσιαλισμός γίνεται μ' αυτό τον τρόπο ένα μακρινό όραμα, κάτι σαν όνειρο. Βεβαίως η σοσιαλιστική επανάσταση δεν είναι μία διαδικασία που θα ξεκινήσει αύριο το πρωί και μάλιστα χωρίς πανίσχυρο Κόμμα και χωρίς συγκέντρωση δυνάμεων.


Πλατιά Ολομέλεια ΚΕ η οποία συζήτησε το προσχέδιο θέσεων για το 13ο συνέδριο. Τα πρακτικά δημοσιεύτηκαν στο Ριζοσπάστη στις 19/6/90. Συντάχτηκαν με ευθύνη των ομιλιτών.
Ελένη Μπέλλου (ΚΟΑ):
Συμφωνώ με την απόρριψη της αντίληψης της Μ-Λ θεωρίας σαν κλειστού κωδικοποιημένου συστήματος. Υιοθετώ την ανάγκη ανάπτυξής της στη βάση συγκεκριμένης αναζήτησης αντιλήψεων για προβληματισμό, ανάπτυξη ή και ανθεώρηση όπως: μπορεί να σταθεί σοσιαλιστική επανάσταση και οικοδόμηση σε μια ή περισσότερες χώρες και συμφωνώ με την αναθεώρηση της πολιτικής μας θέσης για έξοδο από την ΕΟΚ. Παραπέρα επεξεργασία των χαρακτηριστικών της πολιτικής εξουσίας της εργατικής τάξης στις σύγχρονες συνθήκες βαθέματος, ποσοτικά και ποιοτικά, της σχέσης μεταρρύθμισης - επανάστασης και συμφωνώ στην απόρριψη του όρου "δικτατορία του προλεταριάτου".

kk είπε...

Π.Δ., πές στο φίλο σου και καθοδηγητή σου Λαφαζάνη, να θυμόταν το Χαρίλαο το 1990.Όχι τώρα θυμάστε τον Χ. Φλωράκη για να χτυπήσετε το ΚΚΕ. Ούτε τσίπα δεν έχετε τελικά. Και είναι λογικό, αφού επί της ουσίας δεν έχετε να πείτε τίποτα. Μόνο αναπαράγεται όλες τις αθλιότητες που εφευρίσκουν αστικά επιτελεία και μηχανισμοί του ΣΥΡΙΖΑ. Τέτοιες μεθόδους χρησιμοποιούσε το ΠΑΣΟΚ και παλιότερα η Ασφάλεια. Και σώπα ρε Π.Δ. που δεν κατάλαβες ότι τον ΝΑΡ είναι οπορτουνιστική οργάνωση; Η ουσία του οπορτουνισμού, είτε εμφανίζεται με την "αριστερή" είτε με τη "δεξιά" μορφή, μία είναι: η άρνηση της επαναστατικής πάλης της εργατικής τάξης για το σοσιαλισμό! Το "περιέργο" (λέμε τώρα)...είναι ότι εσύ και το σινάφι σου δεν αρνείστε συνεργασία με "αριστερίστικες" (όπως λές)δυνάμεις όπως το ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Προφανώς γιατί τις θεωρείτε "επαναστατικές δυνάμεις του κινήματος". Για αυτό δεν ανοίγεται καμιά αντιπαράθεση μαζί τους. Κατά τα άλλα κατηγορείτε το ΚΚΕ για "αριστερισμό"... Αλλά είπαμε, στόχος της αστικής τάξης είναι να αλλάξει στρατηγική το ΚΚΕ, εσείς απλά είσαστε τα εργαλεία της!

Ανώνυμος είπε...

Μεταλοριχε επειδή μπορεί να δουλεύεις απ τα 12 και να μην γνωρίζεις καλη ανάγνωση στο απόσπασμα που λες απο τις γραφές λέει ότι στους δυο τύπους κυβέρνησης που αναφέρεις οι κομμουνιστές δεν συμμετέχουν ούτε τότε ούτε τώρα ούτε το 3012 Κ.Κ σκούρα δυστυχώς τα έχει βρει το κόμμα μας και το κίνημα κατα συνέπεια .....

kk είπε...

Τι να σου πω metlorixos; Το μίσος για το ΚΚΕ που τους διέπει και η καούρα τους να μαζέψουν τα ασυμάζευτα, τους κάνει να αναφέρουν ότι τσιτάτο τους κατέβει...Μπάς και αποδείξουν ότι έχουν κάποια αναφορά στον Μαρξισμό. Σε λίγο είναι ικανοί να μας παρουσιάσουν σαν θέσφατο την απόφαση διάλυσης της Κ.Δ. για να μας πείσουν ότι πρέπει να διαλυθεί και το ΚΚΕ αν χρειάζεται, για το καλό του "κινήματος" και της "συμμαχίας"

Ανώνυμος είπε...

ΚΚ και μεταλωρύχε μπορείτε να χρησιμοποιείτε άπλετα επίθετα τύπου λαφαζαναίοι, συριζαίοι κτλ (γελάει ο κόσμος!!!) προς όσους υπερασπίζονται το μαρξισμό-λενινισμό και το Πρόγραμμα του Κόμματος και έχει φυσικά κάθε δικαίωμα αντί για πολιτικές και θεωρητικές απαντήσεις να πετάς αυτές τις βλακείες λες και είσαι ακόμη σε κάποιο αμφιθέτρο ή σε κάποιο ΔΣ. Ο το πηγάδι της αυτογελοιοποίησης δεν έχει εξάλλου ποτέ πάτο...

Μεταλωρύχε (ειδικά εσύ ο χαζός και αυθάδης): είσαι τόσο προπέτης, τόσο άσχετος και τόσο κεφτές που στο απόσπασμα από τις "Θέσεις για την τακτική της ΚΔ" δεν πήγε ούτε καν το πωρωμένο μυαλό σου στο ενδεχόμενο ότι δε θα ήταν δυνατόν να υπερασπίζεται μία απόφαση της ΚΔ τη δυνατότητα συμμετοχής των κομμουνιστών σε φιλελεύθερες "εργατικές" και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις!!!! Άλλα άμα θεωρείς ότι η ιστορία της ΚΔ είναι γεμάτη από "οπορτουνιστική σκουριά", τότε με τόση προκατάληψη που να σκεφτεί ψύχραιμα και σωστά το έρμο και μικρό ποντικοκούραδο που έχεις για μυαλό...

Πάντως αγαπητοί κκούδες και μεταλωρύχοι, οι οποίοι τολμήσατε να αναφέρετε τα περί κοινοβουλευτισμού του 2ου Συνεδρίου της ΚΔ και ταυτόχρονα να χυδαιολογήσετε με τα περί 3012 κτλ.(ρίχοντας εύκολα το άναθεμα στις λενινιστικές αποφάσεις του 3ου και 4ου Συνεδρίου της ΚΔ), εσείς λοιπόν ανυπόμονα κουμπούρια λάβετε υπ' όψιν σας το εξής:
Η ιστορική εισαγωγή των θέσεων για τον κοινοβουλευτισμό συντάχθηκε από τον Τρότσκι, ενώ το προσχέδιο των θέσεων και η εισαγωγή έγιναν από τον Μπουχάριν (βλ. Κομμουνιστική Διεθνής, Τα τέσσερα πρώτα συνέδρια, εκδ. Εργατική Πάλη, 2007, σελ. 152. Όποιος θέλει ας δει ακόμη και Protokoll des II. Weltkongresses der Kommunistischen Internationale, Verlag der Kommunistischen Internationale, Hamburg 1921, σελ. 404 κ.ε.) Κανένας Λένιν μεχρι εδώ, πλην του γενικότερου πολιτικού ρόλου που έπαιζε μέσα στο Συνέδριο - αντιθέτως ο "Αριστερισμός" είναι όλος δικός του. Τελικά εσείς είσαστε με τον Τρότσκι, τον Μπουχάριν ή το Λένιν???

Ανώνυμος είπε...

Επίσης ένα επιπλέον σχόλιο στο σχόλιο των 9:14 του έτερου προπέτη, τσαρλατάνου και κεφτέ της παρούσας κουβέντας, του κκ. Γράφει λοιπόν το παμπόνηρο ραδίκι στις 9:14, απαντώντας σε έναν τύπο παραπάνω, ο οποίος έβαλε την απόφαση του 4ου Συνεδρίου της ΚΔ για τους 5 τύπους κυβερήνσεων...: "Οι τύποι κυβέρνησης που αναφέρεις αφορούν και συγκεκριμένη ανάλυση για το επίπεδο ανάπτυξης των χωρών που είχε καταλήξει η Κ.Δ. Για την Ελλάδα αυτή η ανάλυση δεν έχει καμιά σημασία σήμερα!"!!!! Οι τύποι των εργατικών κυβερνήσεων δεν έχουν σχέση με το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού ούτε με χώρες αποικιακές, ούτε με χώρες μισο-αποικιακές, ούτε με χώρες εξαρτημένες, ούτε με τίποτα συγκεκριμένο! Κεφτέ! Αφορά εν γένει όλες τις χώρες του κόσμου και καταγράφει τις πέντε γενικά δυνατές κυβερνήσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να σχηματιστούν σε αυτές μέσα στην πορεία της ταξικής πάλης, προσδιορίζοντας συγκεκριμένα το σε ποιες είναι δυνατό να συμμετέχουν οι κομμουνιστές καθώς και τα όρια αυτής της συμμετοχής εν σχέση με τα γενικότερα ζητήματα της πάλης της εργατικής τάξης και του αγώνα για το σοσιαλισμό. Τα παραδείγματα χωρών που αναφέρει είναι από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μέχρι τα Βαλκάνια. Δεν ξέρεις να διαβάζεις ρε μάγκα δηλαδή??? Έλεος!!! Πήγαινε και ρίξε μια ματιά πρώτα και μετά έλα να γράψει εδώ πέρα: ΚΔ, Τα τέσσερα πρώτα κτλ., σελ 396-398.

Αν έχεις να ξαναπείς κάτι φρόντισε να μην είναι αυτή τη φορά ούτε ψέμα ούτε κοτσάνα γιατί δε χρειάζεται να ξεφτιλίζεσαι άλλο (βοηθάς τους "συριζαίους" που υπερασπίζονται το 15ο Συνέδριο και το Πρόγραμμα του Κόμματος να δείχνουν πιο ξύπνιοι από σένα και αυτό σε αποδυναμώνει, δεν το καταλαβαίνεις - εγώ για σένα το λέω...). Το ίδιο ισχύει και για το φιλαράκι σου το μεταλλοτρίχα...

Ο Μνήμων είπε...

Κάποιος έβαλε παραπάνω ένα απόσπασμα από τον προσυνεδριακό διάλογο του 15ου Συνεδρίου, αλλά ξέχασε να μας πει ποιος είναι αυτός ο ΝΑΡίτης που διαφωνεί τότε με το Πρόγραμμα, το ΑΑΔΜ κτλ. Θα μπορούσε να το πει γιατί το όνομά του είναι δημόσια γραμμένο στο Ριζοσπάστη που παραθέτει: ονομάζεται Παναγιώτης Ηλιόπουλος και σήμερα είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ...

Επίσης ο παραπάνω φίλος, θυμίζοντάς μου την αλησμόνητη πασιονάρια του δεξιαριστερισμού (ή αριστεροδεξιισμού - για να παραμένουμε διαλεκτικοί), με έκανε να ανατρέξω στο κομματικό μου αρχείο και να θυμηθώ μία ωραία και αλησμόνητη τοποθέτηση του μεγάλου μαρξιστή-λενινιστή Μάκη Παπαδόπουλου (σήμερα μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Οικονομικού Τμήματος της ΚΕ), ο οποίος στο έκτακτο τεύχος της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης του 1990 έγραφε (ο αλησμόνητος...): "Πρέπει να ανοίξουμε το ταχύτερο τη θεωρητική έρευνα και να διοργανώσου¬με μια σειρά θεωρητικά συμπόσια με τη συμμετοχή όλων των ζωντανών δυνά¬μεων, της μαρξιστικής σκέψης στην Ευ¬ρώπη είτε αυτοί ανήκουν στην επίσημη αριστερά (π.χ. Π. Ινγκράο, Λ. Σεβ, Α. Μπουτιένκο) είτε όχι (π.χ. Ε. Μαντέλ, Ε. Μπιτσάκης, Μπ. Καγκαρλίτσκι)." Γιατί τους χρειαζόταν όλους αυτούς ο ακατανόμαστος? Μα γιατί όλοι αυτοί έλεγαν αυτό που έγραφε και ο ίδιος στο συγεκριμένος άρθρο του, ότι δηλαδή: "οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ουδέποτε υπήρξαν σοσιαλιστικές"!!!!! Αλλά άμα είσαι τρότσκας, τυχοδιώκτης (και ίσως και άλλα τα οποία καλύτερα να μην τα πούμε), τότε μαζί με τα παραπάνω αριστερίστικα και τροτσκιστικά (και πολλά άλλα που δε σας στέλνω), λες και το εξής: "Στην εποχή του πολυεθνικού - πολυκλαδικού μονο¬πωλίου, δεν μπορούμε να μιλάμε για αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Αναγκαίο όμως συμπλήρωμα μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής πρέπει να είναι η ταυτόχρονη διατύπωση μιας εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης στα πλαίσια της ΕΟΚ, με ιδιαίτερη έμφαση στο σχεδιασμό μιας ελληνικής αμυντι¬κής τεχνολογικής στρατηγικής. Σ' αυτό το σημείο υπάρχει ένα προνομιακό πεδίο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Μια τέτια ευρωπαϊκή στρατηγική να έχει σαν βάση της την αντίληψη για «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι» του σ. Γκορμπατσόφ". Βέβαια προσθέτει στο τέλος ότι θα πρέπει να "ξεκαθαριστεί η ιδιοκτησία του οικήματος", αλλά όσο απάντησε ποτέ ο Μπανιάς, η ΑΚΟΑ, ο Κύρκος ή ο Συνασπισμός στο πώς γίνεται να είσαι και μέσα στην ΕΟΚ/ΕΕ και ταυτόχρονα να μιλάς για σοσιαλισμός και "ιδιοκτησία του οικήματος", άλλο τόσο απαντάει σε αυτό και ο ακατανόμαστος "σ/φος".
Φιλιά αγαπητοί μου σ/φοι και φίλοι.
Ο Μνήμων

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Μέχρι στιγμής είχε κρατηθεί ένα καλό επίπεδο. Το σχόλιο του ανώνυμου δημοσιεύεται γιατί έχει και σοβαρό περιεχόμενο. Αλλά το επόμενο σχόλιο που θα περιέχει προσωπικούς χαρακτηρισμούς θα κοπεί ή θα λογοκριθεί.

metalorixos είπε...

Επιμένω να γελάω με την απίθμενη βλακεία των μαρξιστοιαχωβάδων οι οποίοι επιμένουν να απαντάνε και να με κατηγορούν για πράγματα που δεν είπα.

Ας πούμε ο τελευταίος απολαυστικότατος ανώνυμος, ο οποίος όταν λέω οτι αλλάζοντας κάποιοι παράμετροι των αντικειμενικών συνθηκών πρέπει να αλλάζει και η στρατηγική μας, και να μην προσπαθούμε να είμαστε με το ζόρι δογματικοί σε συνταγές του παρελθόντως, με κατηγορεί οτι... θεωρώ οππορτουνιστική τη ΚΔ! :P


Νταξ, τι να απαντήσεις σε αυτό; Να μπώ στη διαδικασία να απαντήσω αν θεωρώ τη ΚΔ οππορτουνιστική;
Είναι σα το γνωστό ρητό περι βλακών και εμπειρίας αυτών στο επίπεδο τους.

Nα πω οτι βαρέθηκα τη φάσ εδώ και οτι θα ξανασχοληθώ μόνο και αν κάποιος μπεί στον κόπο να απαντήσει σοβαρά στο πρώτο μου ερώτημα.

TRASH είπε...

κανένα επίπεδο στην συζήτηση!
Κάποιοι νομίζοντας πως απευθήνονται σε λοβοτομημένους, επιμένουν να συγκρίνουν τις τακτικές κινήσεις που έκανε ο Λένιν προκειμένου να γίνει μία επανάσταση που θα φτάσει στον σοσιαλισμό, με τις τακρικές κινήσεις κάποιων σαλτιμπάγκων που γίνονται ακριβώς για να μην γίνει ΚΑΜΜΙΑ επανάσταση και να αποφευχθει πάση θυσία ο σοσιαλισμός!
Εκτός εάν ο Λένιν έβαζε την λέξη "σοσιαλισμός" μόνο δίπλα από τις λέξεις "καλένδες" ή "δευτέρα παρουσία", και κάποιος του έχει λογοκρίνει , όχι μόνο τα άπαντα αλλά την ζωή την ίδια....
Φυσικά δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό να παρατηρίσω τον σχολαστισμό αυτών που θα "ανανέωναν το κομμουνιστικό όραμα" από τον ..."δογματισμό"
Δειλοί, μοιραίαοι κια άβουλοι αντάμα κάποιοι, παλαί ποτέ ηγέτες... Αυτοί που τους ακολουθούν, πόσο θα συνεχίσουν να αυτουποτιμούν την νοημοσύνη τους;

Ανώνυμος είπε...

Έχει πάντως σοβαρό ενδιαφέρον ότι με αυτά και με τ' άλλα συγκεντρώνονται εδώ πέρα τρεις τοποθετήσεις από τα πέτρινα και ζόρικα χρόνια από το 13ο έως το 15ο Συνέδριο του Κόμματος, όταν όλα είχαν ρευστοποιηθεί, όταν δοκιμαζόταν η σταθερότητα όλων και όταν κρινόταν τελικά με σκληρό τρόπο ποιος ήταν κομμουνιστής και ποιος όχι. Οι τρεις αυτοί άνθρωποι, και οι τρεις σήμερα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, εκ των οποίων ο ένας (η μία) και μέλος του ΠΓ, άνθρωποι οι οποίοι σε πρακτικό επίπεδο έχουν ισοπεδώσει το Πρόγραμμα του ΚΚΕ, έχουν διαγράψει το ΑΑΔΜ και έχουν προσχωρήσει στις πιο σεχταριστικές τακτικές (που δε γνώρισε το κομμουνιστικό κίνημα ούτε στις χειρότερες αριστερίστικες φάσεις του)..., οι τρεις αυτοί άνθρωποι λοιπόν κοιτάξτε τις ζητήματα βάζουν μέσα σε αυτή τη φλογισμένη 6ετία 1990-1996 (κι εγώ ο φτωχός αναρωτιέμαι ειλικρινά αν υπήρχε περίπτωση αυτοί οι άνθρωποι να υπερασπίζονταν σήμερα ποτέ την οποιαδήποτε λενινιστική γραμμή και συνεπώς το Πρόγραμμα του Κόμματος):
Ο Παναγιώτης ο Ηλιόπουλος μας λέει:
1. Μέτωπο για το σοσιαλισμό και όχι Μέτωπο ΑΑΔ
2. Η γραμμή του ΑΑΔΜ "εξοστρακίζει την επανάσταση στη Δευτέρα Παρουσία" και "αποτελεί πηγή δεξιών παρεκλίσεων.

Η Μπέλλου μας λέει:
1. Να αναπτυχθεί ή να αναθεωρηθεί η αντίληψη για τη δυνατότητα επανάστασης σε μία μόνο χώρα
2. Συμφωνεί "με την αναθεώρηση της πολιτικής μας θέσης για έξοδο από την ΕΟΚ"
3. Συμφωνεί "με την απόρριψη του όρου δικτατορία του προλεταριάτου".

Ο Μάκης ο Παπαδόπουλος μας λέει (μεταξύ άλλων που ο Μνήμων δεν ανέφερε, αλλά ας τ' αφήσουμε για τώρα):
1. Ουδέποτε υπήρξε σοσιαλισμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης
2. Να συζητήσουμε για την "ανάπτυξη" και αναθεώρηση φυσικά του μαρξισμού λενινισμού με όλους τους "μαρξιστές" μέχρι τον... Μαντέλ
3. διατύπωση μιας "εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης στα πλαίσια της ΕΟΚ"
4. το παραπάνω αποτελεί "ένα προνομιακό πεδίο για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ" (με το ΠΑΣΟΚ το 1990-91!!!)
5. Υπερθεμάτιση στον Γκορμπατσόφ και στο αντεπαναστατικό ιδεολόγημα "Ευρώπη, σπίτι των λαών"

Όλοι αυτοί οι σ/φοι, όλοι αυτοί (και πολλοί ακόμη από τα σημερινά ηγετικά όργανα του Κόμματος), οι οποίοι καταφανώς(!) συμφωνούν με το Λένιν, με το 15ο Συνέδριο, με το Πρόγραμμα και με τη στρατηγική του ΚΚΕ, διαμορφώνουν το σύνολο της πολιτικής του Κόμματος, και τα επιχειρήματά τους τα βλέπουμε και εδώ από τους με επαγγελματικό ζήλο γραφιάδες σαν τον κκ, το μεταλλωρύχο κτλ. Δυστυχώς όμως τη γραμμή ολοκληρωτικής ρήξης με τη στρατηγικής του Κόμματος και με το Πρόγραμμά του τη βλέπουμε στην καθημερινή δράση στο κίνημα, στο εξανέμισμα των δυνάμεων και του κύρους του Κόμματος, στον ορίζοντα της οριστικής διάλυσης του μονάκριβου και αναντικατάστατου ΚάπαΚάπαΈψιλον. Αυτοί που ξεσκονίζουν τη σημερινή καταστροφική γραμμή του Κόμματος και την αντιπαραθέτουν στην κατ' αυτούς "δεξιά" (ή έστω "δεξιούτσικη") γραμμή των προηγούμενων χρόνων είναι οι ίδιοι που έχουν ανεβάσει τον αριστερό και το δεξιό οπορτουνισμό στα ουράνια μέσα στα εργατικά συνδικάτα και στις ομοσπονδίες και αυτοί που έκαναν το μπάσταρδο και αστείο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση με 27%...
Εγώ προτιμώ να υπερασπίζομαι τη λενινιστική γραμμή του Κόμματος, η οποία κράταγε (παρά τα δεξιά της παλατζαρίσματα) το ΚΚΕ(εσ.) στο 1,8% τη δεκαετία του '80, και με την αδαμάντινη γραμμή του 15ου Συνεδρίου και του Προγράμματος που έκανε το Συνασπισμό να καρκινοβατεί για δύο ολόκληρες δεκαετίες στο κατώφλι της πολιτικής επιβίωσης και της εισόδου στη Βουλή, που κράταγε το ΣΥΝ στα πανεπιστήμια πηδηγμένο στο 2,5%, που κράταγε καθηλωμένο το ΣΥΝ στη ΓΣΕΕ στο 5,5%.
Οι ξεσκονίστρες ας κρατήσουν το 4,5% του Κόμματος, ας κρατήσουν το 1,κάτι% του Πουλιόπουλου και ας απολογηθούν για αυτά.
Το ΚΚΕ είναι ένα και όσο κι αν το λασπώνετε με τα μιαρά σας χέρια, στο χέρι δε θα το βάλετε ποτέ. Παίξτε λίγο ακόμη... Η ιστορία ήδη γελάει μέσα στα κλάμματα και την απόγνωση των ζωντανών και των νεκρών μας... Θα τα πούμε στα γουναράδικα κι αυτή τη φορά θα 'ναι ζωντανές οι γούνες σας...

Ανώνυμος είπε...

Προφανως και δεν υπαρχει κανενα επιπεδο . Ο μεταλοριχος δεν γνωριζει καλα καλα αναγνωση και ο Κ.Κ διαβαζει τροτσκι και μπουχαριν και νομιζει οτι διαβαζει Λενιν.
Παντως στα απαντα τομος 41 σελ 255 υπαρχει ο λογος του Λενιν για τον κοινοβουλευτισμο. Οπου αντι να απαντα στις κοινοβουλευτικες αυταπατες των ΚΚ απαντα στον αριστερισμο του Μπορντιγκα.
Φιλακια

Ανώνυμος είπε...

Το συνασπισμό/συριζα τον πηδούσαμε με το πασοκ τι κάναμε; Πάντως δε θυμάμαι και 2000-2004 να σκίζουμε σε ποσοστά.

kk είπε...

Ανώνυμοι και μνήμων είστε απλά ψεύτες και απατεώνες. Λέτε συνειδητά ψέματα για αυτά που γράφουν τα στελέχη του ΚΚΕ. Τέτοιες αλητείες μόνο προβοκάτορες και ασφαλίτες κάνουν.Τίποτα δεν έχετε να πείτε, παρά μόνο κάνετε κουτσομπολιά σαν τις κατίνες της γειτονιάς. Και εσύ ρε εξυπνάκια που σου είπε αυτός που σε καθοδηγεί για το τόμο 41, δεν σου έδειξε ότι τα ΑΠΑΝΤΑ αποτελούνται από 55 τόμους; Αυτά που λέτε είναι τα ίδια με αυτά που έλεγαν οι τροτσκιστές τη δεκαετία του 1930. Όπως λέτε τα ίδια με το ΝΑΡ.Παρεπιμπτώντως ξαναδιαβάστε τον "Αριτερισμό", ίσως ανακαλύψετε πολλά που σας αφορούν. Και ποιός είναι αυτός ο χαζός που του είπαν ότι οι αποφάσεις του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ. δεν πάρθηκαν με την προσωπική συμβολή του Λένιν και δεν σχετίζεται το έργο για τον "Αριστερισμό". Σας έχει κάνει ο Λαφαζάνης και ο οπορτουνισμος τα μυαλά κουρκούτι!

Ανώνυμος είπε...

@KK
Δεν υπάρχουν; ΚΚ εκτίθεσαι...

Ανώνυμος είπε...

Κ.Κ μάλλον είσαι παντελώς ήλιθιος και δεν έχεις δει ούτε το εξώφυλλο άπο τα απαντά του Λένιν ο τόμος 41 είναι ένας απ τους 55 μέχρι τον 45 εχει κείμενα,ομιλίες-λόγους,βιβλια,εισηγήσεις κλπ απ τον 46 και μέτα έχει γράμματα κλπ στον 41 λοιπόν είναι ο λόγος-ομιλία του Λένιν στο 2ο συνέδριο της Κ.Δ για τον κοινοβουλευτισμο στα απαντά λοιπόν ο τίτλος στην σελίδα 255 ειναι: λόγος για τον κοινοβουλετισμο. Το μόνο που μπορει να μπερδεψες είναι το λόγος και να το κατάλαβες σαν το λόγο του Χριστού αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα η ερώτηση σου.τεσπα εδώ είμαστε να λύνουμε και τετοια. Στην συζήτηση λοιπόν για τον κοινοβουλευτισμο στο 2ο συνέδριο τις διεθνούς ο Λένιν εβγάλε έναν λόγο τον οποίο και σου προτείνω να διαβάσεις την εισαγωγή την έκανε ο τροσκυ και τις θέσεις ο μπουχαριν τόσο απλα.

Ανώνυμος είπε...

Όσοι ενδιαφέρονται για το Κ.Κ.Ε., νομίζω πρέπει να απαντήσουν μια σειρά ζητήματα που αφορούν το πώς φτάσαμε ως εδώ. Δηλαδή στην παραβίαση του προγράμματος, την αριστερίστικη απραξία, το βάρος μίας "μαρξιστικής" "σκέψης", όπως διατυπώνεται από τους "πιστούς" μιας γραμμής που οδηγεί στην ιστορική αποτυχία και την χυδαία κουλτούρα από την οποία συνοδεύεται.

Η συνωμοσιολογία υποκαθιστά την πολιτική απάντηση, ενώ οι κατηγορίες, αν και βαριές (Συριζαίοι, Λαφαζαναίοι, λιποτάκτες κλπ) γίνονται αστείες, απόρροια της εμφανούς χρεωκοπίας της (ψευτο)κυρίαρχης άποψης, η οποία θα γίνει ηλίου φαεινότερη.

Πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες, προκειμένου να βρεθεί η λύση. Υπάρχει χρονική οριοθέτηση της μετάλλαξης; Αυτό το συνονθύλευμα ετερόκλητων απόψεων πώς επιβίωσε της διάσπασης; Ή εν τέλει ωφελήθηκε από αυτή; Πότε έγινε δυνατή η αμφισβήτηση του προγράμματος, με ποιες εσωκομματικές ανακατατάξεις; Η (αυτο)καταστροφική πορεία προδιαγράφεται πια, γιατί δεν ανακόπτεται έστω για λόγους επιβίωσης της ηγεσίας ως τέτοιας;


Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

@Π.Δ.
Έλα ντε... Και πώς θα τη βρούμε την άκρη; Ανώνυμα στο site του σφυροδρέπανου; Σε 5 λεπτά τοποθέτηση το μήνα; Απ έξω;

Ανώνυμος είπε...

Ρε παιδιά υπάρχει κάποιος λόγος να απαντάει κανείς, απλώς για να απαντάει? Δηλαδή βοηθάει σε κάτι αυτό ή προσφέρει στον ίδιο ικανοποίηση όταν διαβάζει την κοτσάνα του? Γράφει ένας ανώνυμος στις 8:52 για τα ποσοστά του Κόμματος το 2000 και 2004... Το 2000 ρε φίλε ο ΣΥΝ πήρε 3,2% και μπήκε στο παρά πέντε στη Βουλή! Το Κόμμα πήρε 5,5% και 102.000 ψήφους παραπάνω από τώρα!!! Και το πιο σημαντικό: η ΕΕ και η στρατηγική των μονοπωλίων γαμούσε ιδεολογικά, όλη η Ελλάδα περίμενε περιχαρής να μπούμε μετά βαΐων και κλάδων στην ΟΝΕ και δεν είχαμε κρίση!!!
Το δε 2004 ο ΣΥΝ πήρε πάλι μόλις 3,26%, ενώ το Κόμμα έφτασε στο 5,9% και πήρε 160.000 ψήφους παραπάνω από σήμερα (έφτασε τις 437.000)!!! Φτάνουν ρε παιδιά οι βλακείες, υπάρχει και ένα όριο.
Επιπλέον δε σου ανέφερα μόνο τις εκλογές, σου ανέφερα για το ότι πηδούσαμε τον οπορτουνισμό σε όλα τα επίπεδα του κινήματος (στην εργατική τάξη, στη νεολαία, σε ολόκληρο το κίνημα, στους δρόμους και στις γειτονιές).

Τέλοσπάντων παιδιά, είναι αστεία από ένα σημείο και μετά η κουβέντα. Πιάνει επίπεδα αμφιθεάτρου, τα οποία όλοι αγαπήσαμε και όλοι μισούμε. Εξυπναδούλες, απαντησούλες και ατακούλες δεν μπορεί να συνθέσουν καμία σοβαρή αντιπαράθεση. Γουστάρετε ΚΚΕ 4,5%? Καλώς! Γουστάρετε ΚΚΕ 2,9%? Ή μήπως 1,5% για να είναι πιο σφιχτό και επαναστατικό? Και πάλι καλώς! Θα λογαριαστούμε ρε μάγκες... Μην έχετε καμιά αμφιβολία γι' αυτό. Απ' το ΚΚΕ πέρασαν πολλοί Γράψες, πολλοί Κύρκοι, πολλοί Φαράκοι και ακόμη περισσότεροι Τυρίμοι. Πολλοί οι οποίοι προσπάθησαν να τσακίσουν το Κόμμα, να σπιλώσουν το κύρος του, να μειώσουν την επιρροή του, να το εξαφανίσουν από την πολιτική ζωή, να το στρέψουν προς τα "αριστερά" ή προς τα δεξιά και να το παραδώσουν σιδεροδέσμιο στην αστική τάξη. Όλοι απέτυχαν μέχρι τώρα στο τέλος-τέλος. Ο βούρκος της ανυποληψίας της ιστορίας σας περιμένει.

Για την ώρα και για όσους έχετε αποφασίσει πως δεν έχει σημασία αν το Κόμμα είναι μέσα ή έξω από τη Βουλή, αρκεί να έχει "επαναστατική στρατηγική" (δηλαδή απλώς να παίζει μονότονα στην πασαβιόλα του μία λέξη: "σοσιαλισμός"), λίγα λόγια του Λένιν (απάντηση στον Ιταλό αριστεριστούλη Μπορντίγκα) αρκούν για μια απάντηση (την παραπομπή την έδωσε ήδη ένας τύπος παραπάνω, Άπαντα, τ. 41, σελ. 255-9): "Μόνο όταν έισαι μέλος του αστικού κοινοβουλίου μπορείς, ξεκινώντας από τις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες, να παλέψεις ενάντια στην αστική κοινωνία και στον κοινοβουλευτισμό. Το ίδιο μέσο που χρησιμοποιεί η αστική τάξη στην πάλη πρέπει να το χρησιμοποιεί και το προλεταριάτο, φυσικά για εντελώς άλλους σκοπούς. [...] Αν είστε μαρξιστές πρέπει να παραδεχτείτε πως οι αμοιβαίες σχέσεις των τάξεων στην καπιταλιστική κοινωνία και οι αμοιβαίες σχέσεις των κομμάτων συνδέονται στενά μεταξύ τους. [...] Μπορείτε να φανταστείτε κάποιο ίδρυμα, όπου θα έπαιρναν μέρος όλες οι τάξεις σε τέτοια έκταση, όπως το κοινοβούλιο; Αυτό δεν μπορούμε να το δημιουργήσουμε τεχνητά. Αν όλες οι τάξεις παίρνουν μέρος στην κοινοβουλευτική πάλη, αυτό γίνεται γιατί τα ταξικά συμφέροντα και οι συγκρούσεις εκφράζονται στο κοινοβούλιο."

ΥΓ Βλέποντας ότι πλέον επιτράπηκαν οι λάιτ "προσωπικοί" χαρακτηρισμοί από την ΚΕ του μπλογκ, δράττομαι της ευκαιρίας να ρωτήσω: δε μου λες ρε καθυστερημένε κκ, το άρθρο του Λένιν στον τ. 41 με τίτλο "Λόγος για τον κοινοβουλευτισμό" υπάρχει ή είναι και αυτό προβοκάτσια, ψευτιά και απατεωνιά??? Το άρθρο του Ηλιόπουλου στο Ριζοσπάστη? Θα ήθελες πολύ φίλε αυτή τη στιγμή ένα οργουελικό 1984 για να κρύψει αυτή τη βρωμιά, αλλά λυπάμαι. Κάποιοι θα χάσουν σε αυτό το παιχνίδι. Όταν το σκατό μπει στο νύχι, δεν το βγάζεις εύκολα από εκεί. Και κάποιοι έχουν λερωθεί ανεπανόρθωτα. Όλοι έχουν γραμμένα, κι εμείς ευτυχώς μάθαμε τουλάχιστον ανάγνωση...

Ανώνυμος είπε...

Τόση κουβέντα για θέματα που είχε λύσει το Παγκόσμιο Κομμ. Κίνημα .Όπως οι καπιταλ. Κρίσεις επαναλαμβάνονται, έτσι και η αντιμετώπισή του θα έχει παρόμοια (σε γενικές γραμμές) χαρακτηριστικά! Μα κανένας δεν μιλάει για την ιστορική εισήγηση του Γκ Δημητρώφ στο 7ο συνέδριο της ΚΔ για την αντιμετώπιση του Φασισμού και την απόφαση για το Αντιφασιστικό και Λαϊκό Μέτωπο? Μια γραμμή που οδήγησε στην Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη το Μάη του 45 ,ισάξια της Οκτωβριανής Επανάστασης, γιατί απέτρεψε την βασική επιδίωξη του Φασισμού για την διάλυση του πρώτου Εργατικού κράτους αλλά διεύρυνε και τις καταχτήσεις του παγκόσμιου προλεταριάτου! Και επαναλαμβάνονται ακριβώς τα επιχειρήματα των αρχείων και τροτσκιστών σεχταριστών με ένα ιδιότυπο «Σταλινικό» με την κακή έννοια τρόπο! Ένα ιδιότυπο «σταλινικό» Τροτσκισμό. Αν αφιερώναμε λιγο χρόνο σ αυτό που οδήγησε σε νίκες ακόμα και στο μεγαλείο του δικού μας ΕΑΜ ( που προδόθηκε στο Λίβανο Καζέρτα Βάρκιζα για άλλους λόγους) αυτόι που νομίζουν ότι μιλάνε την «καθαρή» την «συνεπή» την «επαναστατική» γλώσσα , θα μιλούσαν διαφορετικά για συμμάχους που ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ το προλεταριάτο για να πετύχει τους εκάστοτε στόχους του. Το κείμενο το έχει ανεβάσει ο : http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/09/georgi-dimitrov-x.html αν πατήσετε τη λέξη dimitrov(11) δεξιά στο ευρετήριο.Γ Κρητικός

Ανώνυμος είπε...

Με το πασοκ τι κάναμε ξαναρωτάω.Και το 80 και το 90 και το 2000. Μήπως δε γαμούσε στα αμφιθέατρα, στην εργατική τάξη και παντού; Έφταιγε κάπου το κόμμα; Ειδικά τη δεκαετία του 2000 προφανώς όχι. Μια χαρά αντιπολίτευση έκανε. Ο συριζα σήμερα είναι ο τυπικός οπορτουνισμός; Ο τυπικός οπορτουνισμός αν θες φίλε ηττήθηκε επίσης. Δες το ποσοστό της ανταρσυα πχ.
Αυτή η μπέλλου αφού ήταν ο σατανάς και έλεγε τόσες βλακείες (που βλακείες είναι αυτά που έγραφε τότε) γιατί ήταν σε όλες τις κε από τότε; Γιατί την ψήφιζαν; Και επίσης δεν μπορεί κάποιος να αλλάζει απόψεις και να διορθώνεται;Πόσοι άραγε θα έλεγαν παρόμοιες βλακείες τότε κι απλώς είναι "τυχεροί" γιατί δεν έμειναν σε γραπτό.
Και όχι δε γουστάρω κκε στο 2% και ψάχνω να δω τι φταίει και τι μπορεί να γίνει. Και δεν είμαι καν αισιόδοξη. Αλλά δε φταίει για όλα η κακή ηγεσία που μας οδηγεί στην ήττα. Και κανείς δε μου έχει εξηγήσει γιατί το κάνει αυτό η σατανική ηγεσία. Μόνο μισόλογα κλπ.
Στην κοινωνία ζούμε παραμονές 1981 και μέσα από τέτοιες (ενδιαφέρουσες) συζητήσεις νιώθω την ανάγκη να ρωτήσω πότε είναι το επόμενο συνέδριο της κδ να μας λύσει τα ζητήματα και αν θα μπορέσει να παρευρεθεί ο σύντροφος λένιν ή έστω ο δημητρώφ.

Ανώνυμος είπε...

Ο κκ κάνει στις 9:48 κάποια σχόλια τα οποία μπορεί μεν να προκαλούν θυμηδία, χρειάζονται δε ένα ελάχιστο σχόλιο για να τονιστεί απλώς η απύθμενη ανηθικότητα και αντικομματικότητά τους, η εμπάθεια και η προπέτεια τέτοιων τύπων, οι οποίοι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το Μαρξ, το Λένιν, την ΚΔ (τα πάντα) προκειμένουν να στηρίξουν τις ιδεολογικές τους ακροβασίες και την απόρριψη της λενινιστικής σκέψης.

1. Ο κκ συνεχίζοντας το μοτίβο του Άναυδου, ο οποίος αναφέρθηκε με τον πλέον χυδαίο και κομματικά ανήθικο τρόπο σε μία, σχετικά πρόσφατη μάλιστα, κομματική απόφαση (πανελλαδικής συνδιάσκεψης κιόλας), στριμωγμένος από τα όντως "απίστευτα" γραφόμενα των συγκεκριμένω σ/φων, επιλέγει να χαρακτηρίσει "κατινιές" την αναπαραγωγή πρόσφατων δημόσιων (!!!) τοποθετήσεων κομματικών στελεχών, τα οποία μάλιστα σήμερα βρίσκονται στο τιμόνι της ηγεσίας του Κόμματος (ΚΕ και ΠΓ).

2. Επιλέγει να διαβάζει επιλεκτικά τα Άπαντα του Λένιν (το ίδιο έκαναν και κάνουν οι ΝΑΡίτες, το ίδιο έκαναν και οι Συνασπισμένοι και κάνουν μέχρι σήμερα - τράβα μπρος φίλε!), μη ενδιαφερόμενος προφανώς για τον τ.41 ούτε για το άρθρο του Λένιν για τον κοινοβουλευτισμό. Θα ήθελα πολύ, ωστόσο, να μου βρει σε κάποιον άλλον από τους υπόλοιπους 54 τόμους του Λένιν, μία τοποθέτησή του, η οποία να βρίσκεται σε σύγκρουση και να αναιρεί την (για εσένα προφανώς δεξιά και οπορτουνιστική) τοποθέτησή του τού 1921 για τον κοινοβουλευτισμό. Εδώ είμαστε.

3. Σε συνέχεια των παραπάνω και της αναφοράς στο λόγο του Λένιν για τον κοινοβουλευτισμό, μας λέει ότι αυτά που λέμε (την επίκληση στα κείμενα του Λένιν για το κοινοβούλιο, το ζήτημα της κυβέρνησης και τα συνδικάτα?) τα έλεγαν οι τροτσκιστές το '30 (???!!!). Το τραβάς πολύ μάγκα το σκοινί χαρακτηρίζοντας τις λενινιστικές απόψεις ως τροτσκιστικές, αλλά μου αρέσει η αυθόρμητη παράδοσή σου στη χλεύη...

4. Προκύπτει ένα άμεσο ζήτημα: περιμένω (-ουμε, το σύνολο των συναναγνωστών αυτού του μπλογκ) ένα κείμενο, άρθρο, ομιλία, βιβλίο ή ό,τι σκατά θέλεις των τροτσκιστών της δεκαετίας του '30, για να μας αποδείξεις ότι εγώ, εμείς, οι άλλοι ή ο ίδιος ο Λένιν λέω, λέμε, λένε, έλεγε κοινό με αυτούς. Οι αρχείοι? Ο Πουλιόπουλος? Ποιοι? Θέλω κείμενο.

5. Όλοι ξέρουμε ρε μπάμια ότι οι αποφάσεις του 2ου Συνεδρίου της ΚΔ πάρθηκαν "με την καθοριστική συμβολή του Λένιν" (στο έγραψα και παραπάνω - έλεος!), όλοι ξέρουμε και την ουσία και την αποστηθισμένη εκφρασούλα σου. Αυτό που σου είπα είναι ότι η εισήγηση που επικαλείσαι, γράφτηκε από τον Τρότσκι και τον Μπουχάριν! Αυτό μπορεί να το καταλάβει η κεφάλα σου ή όχι? Δε γράφτηκε από το Λένιν! Αντιθέτως η ομιλία του τ. 41 και ο "Αριστερισμός" γράφτηκαν από το Λένιν! Είσαι εντελώς ανίκανος να καταλάβεις αυτά που σου γράφουνε ή μας περνάς κι εμάς και τους άλλους αναγνώστες για τόσο μαλάκες και ελπίζεις ότι αν στρεψοδικήσεις κατ' επανάληψιν θα καταφέρεις να αποπροσανατολίσεις την κουβέντα και να πείσεις για κάτι?

Αυτά και καλόν ύπνον άγαρμπε πολυλογά (έχω αρχίσει να σε λυπάμαι από τις ανοησίες και τις ασυναρτησίες που γράφεις, και δεν είσαι καν καλός συνδικαλιστής). Θέλω όμως μια απάντηση. Αλλιώς σιώπα καλύτερα γιατί κι εγώ βαρέθηκα να διαβάζω κι εσύ δε νομίζω ότι έχεις την παραμικρή διάθεση να σκεφτείς τίποτα.

Ανώνυμος είπε...

Ποιος σατανάς, σατανάδες και τρίχες κατσαρές ρε φίλε/φιλη? Σκαμπάζεις τίποτα ή απλώς ακούς μόνο τη φωνή της σκέψης σου? Όλη η κουβέντα γίνεται πάνω σε ζητήματα ουσίας και στο περιεχόμενο. Και στο πλαίσιο αυτό συζητώνται γραμμές, επιλογές, πρόσφατες τοποθετήσεις σημερινών κορυφαίων στελεχών, ντοκουμέντα, ιστορικά γεγονότα, άρθρα του Λένιν κτλ. Που διάβασες παραπάνω για σατανική Μπέλλου και σατανική ηγεσία? Έλεος με τις μαλακίες. Δεν μπορεί να απαντάει ο καθένας σε αυτό που νομίζει ότι κατάλαβε απλώς και μόνο επειδή βαριέται να σκεφτεί στοιχειωδώς ή επειδή είναι τόσο αποχαυνωμένος! Πραγματικά, έλεος!

Ανώνυμος είπε...

Δε σκαμπάζω τίποτα, δε σκέφτομαι, είμαι αποχαυνωμένη. Προφανώς επειδή δεν αναφέρθηκα στον τόμο 41 του λένιν δεν αξίζω κάποια απάντηση στα όσα ανούσια ρώτησα. Ρε φίλε τα τελευταία χρόνια ακούω για την ηγεσία λες και δεν εκλέχθηκε ή έχει μαγέψει με κάποιο τρόπο τα μέλη και θέλει να καταστρέψει το κόμμα. Αν δεν είναι σατανικοί, οκ είναι τροτσκιστές και τέλος.

Ανώνυμος είπε...

Πολιτική κουβέντα κάνουμε, μέχρι εκεί που μπορεί να τη φτάσει ο καθένας και μέχρι εκεί που επιτρέπεται να φτάσει σε ένα τέτοιο δημόσιο μέσον. Σου απάντησα στις βλακείες σου περί "σατανικών" γιατί τουλάχιστον εμένα με υποτιμάει. Όχι, θα κάθομαι να διατυπώνω τη γνώμη μου, να κάνω πολιτική τοποθέτηση και ιδεολογική ανάλυση και θα έρχεται ο άλλος και θα μου λέει ότι του λέω για "σατανικές ηγεσίες". Ώπα ρε μάγκα δηλαδή! Όταν ο Λένιν έλεγε ταρτούφο και σαλτιμπάγκο τον Τρότσκι και του τα έχωνε, θα ρώταγες εσύ πώς γίνεται να είναι τόσο "σατανικός" ο Τρότσκι? Όταν κάναμε κριτική στο Γράψα ή στο Φαράκο θα πεταγόσουνα να μας πεις "πώς γίνεται να είναι τόσο σατανικοί αυτοί οι σ/φοι"???
Ε δεν μπορώ αυτή τη βλακεία. Αρκετά. Όταν ένας σου κάνει πολιτική κριτική για κάτι, ρώτα για αυτό. Όχι για τους σατανάδες. Και η μισή ανάρτησή σου είναι για τους σατανάδες. Τα άλλα μισά είναι είτε ανοησίες είτε πράγματα που έχεις παρανοήσει, αλλά δεν έχω την παραμικρή όρεξη να σχολιάσω.
Καλούς ύπνους.

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε των 11.06, δεν έχω καταλήξει, και οι τρεις εκδοχές που αναφέρεις μου φαίνονται αναποτελεσματικές, ωστόσο ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα αυτό τον καιρό.
Ενάντια ακόμα και στην ύπαρξη του κόμματος ως τέτοιου, και όχι ως αριστεριστικης σεχτας.

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ελλάδα, και δεν είναι άλλο από το ζωντανό πνεύμα του Ν Ζαχαριάδη- αδικοχαμένου ηγέτη του ΚΚΕ- το πνεύμα των Μετώπων και των εργατικών αγώνων, της Ενότητας δηλαδή του λαού για την επίτευξη των στόχων του στην πρόοδο και την ευημερία.. Τα 22χρόνια από τα 25 της ηγεσίας του ήταν με γραμμή Μετώπων: Ενιαίο, Λαϊκό, Αντιφασιστικό, Εθνικό, και στο τέλος Δημοκρατικό με την ΕΔΑ. Μόνο το 1946-49 στερήθηκε το ΚΚΕ από τους συμμάχους του σαν αποτέλεσμα της προδοτικής συμφωνίας της Βάρκιζας, και του ανελέητου κυνηγητού των Αγωνιστών της Αριστεράς! Το ΚΚΕ καθοδηγώντας τα Μέτωπα αυτά γιγαντώθηκε και έγινε η ραχοκοκαλιά τους. Οι κομμουνιστές σήμερα αναψηλαφώντας την ιστορία για να αντλήσουν γνώση και πείρα σίγουρα πέφτουν στα μέτωπα και τους Αγώνες του ΚΚΕ τις δεκαετίες του 30, 40, 50 και αναγκάζονται πολλοί να μιλήσουν για τον Ζαχαριάδη.
Δυστυχώς η ομάδα των Παπαρήγα Μαίλη κλπ, για να δικαιολογήσουν τον σεχταρισμό τους και στην προσπάθειά τους να χτυπήσουν κάθε προσπάθεια ενότητας του Λαού, « αναγνωρίζοντας» το Ν Ζαχαριάδη», μίλησαν μόνο για τον ηρωικό αγώνα αυτής της τριετίας 46-49. Στη συνέχεια με άρθρα τους κατηγόρησαν το ΚΚΕ ότι προώθησε το ΕΑΜ σε λάθος βάση υιοθετώντας ουσιαστικά τις χιλιοειπωμένες θέσεις των αρχειομαρξιστών και των τροτσκιστών που απομονώθηκαν από το Λαό. Αποσιωπούν ότι: ενώ ο Ζαχαριάδης προέτρεπε με το γνωστό γράμμα τον Οκτώβρη του 40 πως επιστέγασμα αυτού το αγώνα θα είναι μια Ελλάδα της δουλειάς απαλλαγμένη από κάθε ιμπεριαλιστική εξάρτηση, αυτοί που υπέγραψαν τις συμφωνίες Λιβάνου-Καζέρτας-Βάρκιζας ,με τους ανθρώπους των νέων επικυρίαρχων Άγγλων! Παρά την κατάληξη του ΕΑΜ που καθόρισε τελικά και την όλη πορεία προς την τελική ήττα του 1949 το ΚΚΕ με ελάχιστες δυνάμεις, ( απώλειες πολέμου, φυλακές εξορίες στα ξερονήσια και στις Σοσιαλιστικές χώρες) ξαναοργανώνει Μέτωπο, την ΕΔΑ και συνεχίζει ανοδική πορεία φέρνοντας την Αριστερά στο 25% του 1958! Πότε ξανά?
Καθοδηγώντας αυτά τα Μέτωπα το ΚΚΕ έβγαινε πάντα δυναμωμένο εκτός της περίοδο μετά το 1958 όταν μ ε απόφαση διέλυσαν το ΚΚΕ στην Ελλάδα(τις παράνομες οργανώσεις του) και διαχύθηκαν οι αγωνιστές του στην ΕΔΑ οδηγώντας τη στο μαρασμό, αφού έγινε ουρά της Ένωσης Κέντρου της οικογένειας Παπανδρέου!
Γ Κρητικός

kk είπε...

Ώρα είναι να πείτε ότι ο ΛΕΝΙΝ διαφωνούσε με τις αποφάσεις του 2ου Συνεδρίου της Κ.Δ.!!! Ο εκλεκτισμός σας δεν έχει όρια. Ο ένας έτσι, ο άλλος γουβέτσι, έχετε κάνει την ιστορία και την κοσμοθεωρία ένα αμέτρητο κουτσομπολιό, για να πείτε τί; Μα το εξής απλό, ότι δεν πρέπει να παλεύουμε για το σοσιαλισμό. Όλα τα άλλα απλά είναι κατασκευάσματα του μυαλού σας και αυτών που σας καθοδηγούν. Δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα! Και επειδή όλο παπαγαλίζετε την κατηγορία του τροτσκισμού, γιατί δεν μιλάτε επί της ουσίας. Οι τροτσκιστές πολεμούσαν την θέση για την ωριμότητα του σοσιαλισμού στην Ελλάδα. Το ίδιο κάνουν και τώρα, μιλούν για μεταβατική κυβέρνηση που την χαρακτηρίζουν εργατική. Τα ίδια πάνω-κάτω λένε οι απόγονοι των μαοϊκών. Στην ίδια γραμμή κινείται και το ΝΑΡ. Οι τελευταίοι μάλιστα μαζί με το Λαφαζάνη βγάζουν και αυτοί διάφορα κείμενα της δεκαετίας του ΄80 για να πούν ότι το ΚΚΕ σήμερα είναι σεχταριστικό.Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι το ΚΚΕ εγκατέλειψε το ΑΑΔΜ που τάχα είναι παρόμοιο με τις θέσεις τους. Τώρα πως γίνεται όλοι εσείς οι οπορτουνιστές και τιμητές του ΚΚΕ να ταυτίζεστε επί της ουσίας με όλους αυτούς και μετά να κατηγορείται το ΚΚΕ για αριστερισμό... Όσο για τον Τροτσκι ή ακόμα και τον Μπουχάριν μελετήστε καλύτερα τι έλεγαν. Γιατί ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που γράφετε έλεγαν...Ας πούμε ο Τρότσκι κατηγορούσε τα ΚΚ ότι εμποδίζουν τη δημιουργία ενιαίων μετώπων με τους σοσιαλδημοκράτες ενάντια στο φασισμό. Αυτός κι αν είχε κάνει κύριο ζήτημα τα μέτωπα!!! Η θέση του ήταν η άρνηση για την δυνατότητα νίκης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Ανάλογη στάση κρατούσαν και οι τροτσκιστές στην Ελλάδα. Είναι απάτη ότι οι τροτσκιστές υπερθεμάτιζαν υπέρ του σοσιαλισμού!Επίσης δεν σας κάνει εντύπωση ότι όλοι αυτοί χρόνια τώρα ξιφουλκούν για την "ενότητα της αριστεράς", πράγμα που κάνετε και εσείς κατηγορώντας το ΚΚΕ για σεχταρισμό; Εγώ σας προκαλώ βάλτε εκτεταμένα αποσπάσματα από τον "Αριστερισμό", όχι τσιτάτα και εξηγήστε σε τι απαντούσε. Δεν το κάνετε όμως γιατί δεν σας βολεύει. Παρεμπιπτόντως την καραμέλα για το έργο "Αριστερισμός" την μασάνε επί τρία χρόνια το ΝΑΡ, η ΑΡΑΝ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ... Μα τέτοια ταύτιση; Μήπως τελικά ανήκετε εκεί και μας δουλεύετε; και κάτι ακόμα : τη δεκαετία του ΄60 όλοι οι οπορτουνιστές που έφτιαξαν αργότερα το ΚΚΕ Εσ., αντιμετώπιζαν με την κατηγορία του τροτσκισμού κάθε συνεπή θέση μέσα στο ΚΚΕ...

Ανώνυμος είπε...

Για να υπάρχει και ποιο ολοκληρωμένη εικόνα απ το περίφημο 2ο συνέδριο της Κ.Δ πρέπει να δούμε και τι έλεγε ο ιταλος Μπορντίγκα και ποια ήταν η αντιπαράθεση με τον Λενιν. Άλλωστε όπως και ο ίδιος ο Λένιν παραδέχεται στο 3ο συνέδριο της Κ.Δ οι αποφάσεις και στην Κ.Δ ενείχαν το στοιχείο του συμβιβασμού .
Δεν γινόταν ότι έλεγε ο Λένιν ή ο κάθε Λένιν. Ο Λένιν λοιπόν στην συζήτηση για τον κοινοβουλευτισμό επιλεγεί να απαντήσει στον συγκεκριμένο αριστεριστουλη και όχι σε κάποια αντίληψη δεξιού οπορτουνισμού που αποθέωνε το ρόλο του κοινοβουλίου.
Μπορντιγκα:
"Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο ακόμα κιαν ένας τέτοιος αντικειμενικός στόχος θεωρείται τελικός, ως ο ολοκληρωτικός σκοπός της δράσης του δεν μπορεί να επιτευχθεί με το κέρδισμα της πλειοψηφίας μέσα στα αστικά εκλογικά όργανα.
Η αστική τάξη, διαμέσου των εκτελεστικών οργάνων του κράτους, τα οποία είναι άμεσοι εντολοδόχοι της, εξασφαλίζει πολύ εύκολα την πλειοψηφία στα εκλογικά όργανα για τους πληρεξουσίους της ή για εκείνα τα στοιχεία που, επειδή θέλουν ατομικά ή ομαδικά να καταλάβουν εκλογικά πόστα, παίζουν το παιχνίδι της ή έχουν βρεθεί κάτω από την επιρροή της.
Επιπλέον, η συμμετοχή σε τέτοιου είδους θεσμούς συνεπάγεται τη δέσμευση για το σεβασμό των νομικών και πολιτικών βάσεων του αστικού συντάγματος.
Αυτή η συμφωνία δεν είναι απλώς και μόνο τυπική, αλλά,
αντίθετα, είναι αρκετή για να απαλλάξει την αστική τάξη ακόμη και από την παραμικρή δυσχέρεια για να διατυπώσει την κατηγορία της τυπικής παρανομίας στο βαθμό που αυτή λογικά θα καταφύγει στα πραγματικά μέσα της ένοπλης άμυνας παρά θα εγκαταλείψει την εξουσία και θα επιτρέψει στο προλεταριάτο να συντρίψει το γραφειοκρατικό και στρατιωτικό μηχανισμό της κυριαρχίας της.
15. Το να αναγνωρίζει κανείς την αναγκαιότητα της επαναστατικής πάλης για την κατάληψη της εξουσίας, ενώ, ταυτόχρονα, προτείνει να ασκήσει το προλεταριάτο την εξουσία του, παραχωρώντας εκπροσώπηση
στην αστική τάξη στις νέες πολιτικές οργανώσεις (συντακτικές συνελεύσεις ή συνδυασμός τους με το σύστημα των εργατικών συμβουλίων) είναι ένα απαράδεκτο πρόγραμμα και αντιτίθεται στο βασικό κομμουνιστικό πρόταγμα: τη δικτατορία του προλεταριάτου. Το προτσές της απαλλοτρίωσης της αστικής τάξης θα διακυβευόταν, αν αυτή η τάξη διατηρούσε
ένα μέσο για να επηρεάζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το σχηματισμό
των αντιπροσωπευτικών οργάνων του απαλλοτριωτικού προλεταριακού
κράτους.
Αυτό θα επέτρεπε στην αστική τάξη να ασκήσει την επιρροή
της που αναπόφευκτα θα διατηρεί, εξαιτίας της πείρας της και της θεωρητικής και τεχνικής της εκπαίδευσης, προκειμένου να αναπτύξει την πολιτική της δραστηριότητα για την επανεγκαθίδρυση της εξουσίας της
με μια αντεπανάσταση. Παρόμοιες συνέπειες θα υπάρξουν, εάν επιτραπεί να επιβιώσει και η παραμικρή δημοκρατική προκατάληψη αναφορικά με την ισότητα στη μεταχείριση που υποτίθεται ότι θα παραχωρηθεί στην
αστική τάξη από την προλεταριακή εξουσία σε τέτοια ζητήματα όπως η
ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, της προπαγάνδας και του τύπου.

16. Το πρόγραμμα που προτείνει ένα όργανο πολιτικής εκπροσώπησης
που στηρίζεται σε εκπροσώπους διαφόρων επαγγελμάτων από όλες τις
κοινωνικές τάξεις δεν συνάδει ούτε καν με ένα δρόμο που οδηγεί στο
σύστημα των εργατικών συμβουλίων, αφού το τελευταίο χαρακτηρίζεται
από τον αποκλεισμό της αστικής τάξης από εκλογικά δικαιώματα και η
κεντρική της οργάνωση δεν ορίζεται με βάση το επάγγελμα αλλά την εδαφική περιφέρεια.
Η εν λόγω μορφή εκπροσώπησης αποτελεί μάλλον ένα κατώτερο στάδιο ακόμη και συγκριτικά με τη σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία."..."

Ανώνυμος είπε...

Η συμμετοχή στις εκλογές για τα αντιπροσωπευτικά όργανα της αστικής δημοκρατίας και η κοινοβουλευτική δραστηριότητα, ενώ παρουσιάζουν πάντα έναν κίνδυνο παρεκτροπής, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προπαγάνδα και για την εκπαίδευση του κινήματος στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία δεν υπάρχει ακόμη δυνατότητα ανατροπής της αστικής εξουσίας και, κατά συνέπεια, τα καθήκοντα του κόμματος
περιορίζονται στην κριτική και στην αντιπολίτευση. Στην τωρινή περίοδο, που αρχίζει με τη λήξη του παγκόσμιου πολέμου, με τις πρώτες κομμουνιστικές επαναστάσεις και τη δημιουργία της Τρίτης διεθνούς, οι κομμουνιστές θέτουν ως άμεσο αντικειμενικό στόχο της πολιτικής δράσης του προλεταριάτου σε κάθε χώρα την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας· στόχος για τον οποίο πρέπει να αφιερωθούν όλες οι δυνάμεις και ολόκληρη η προπαρασκευαστική δουλεία του κόμματος.
Σ’ αυτή την περίοδο, είναι απαράδεκτη η συμμετοχή σ’ αυτά τα όργανα που λειτουργούν ως ισχυρά μέσα υπεράσπισης της αστικής τάξης και προορίζονται για να λειτουργήσουν ακόμη και μέσα στις γραμμές του προλεταριάτου. Ακριβώς επειδή αντιτίθενται σε αυτά τα όργανα, στη δομή καθώς και στη λειτουργία τους, οι κομμουνιστές τάσσονται υπέρ των
εργατικών συμβουλίων και τη δικτατορίας του προλεταριάτου.
Λόγω της μεγάλης σημασίας που αποκτά η εκλογική δραστηριότητα
στην πράξη, δεν είναι δυνατόν να συμβιβαστεί αυτή η δραστηριότητα με
τον ισχυρισμό ότι αυτή δεν αποτελεί το πρωταρχικό στόχο της δραστηριότητας του κόμματος, που είναι η κατάκτηση της εξουσίας. Ούτε είναι δυνατόν, επίσης, να αποφύγει την απορρόφηση της δράσης του κινήματος στην κοινοβουλευτική δράση, αποσπώντας την από την επαναστατική προετοιμασία.
8. Η εκλογική κατάκτηση δήμων και τοπικών διοικήσεων επιφέρει ακόμη
μεγαλύτερες δυσχέρειες σε σχέση με τον κοινοβουλευτισμό. εν μπορεί
να γίνει αποδεκτή ως μορφή πάλης κατά της αστικής εξουσίας, επειδή
αυτά τα τοπικά όργανα δεν διαθέτουν πραγματική εξουσία, αλλά υπάγονται στον κρατικό μηχανισμό, και επειδή μια τέτοια μορφή πάλης, παρ’ όλο που μπορεί να προκαλέσει κάποιες δυσχέρειες στην κυρίαρχη αστική τάξη, με το να διατρανώνεται η αρχή της τοπικής αυτονομίας, σε αντίθεση με την κομμουνιστική αρχή του συγκεντρωτισμού της δράσης, θα βοηθούσε την αστική τάξη στον αγώνα της κατά της εγκαθίδρυσης της εργατικής εξουσίας.
9. Στην επαναστατική περίοδο όλες οι προσπάθειες των κομμουνιστών
αφιερώνονται στο να επιτρέψουν στη δράση των μαζών να αποκτήσει το
μέγιστο βαθμό έντασης και αποτελεσματικότητας. Οι κομμουνιστές συνδυάζουν την προπαγάνδα και την επαναστατική προετοιμασία με την οργάνωση των μεγάλων και συχνών προλεταριακών εκδηλώσεων, πάνω απ’
όλα στις μεγάλες πόλεις, και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τα οικονομικά κινήματα για να οργανώσουν εκδηλώσεις πολιτικού χαρακτήρα,
στις οποίες το προλεταριάτο διακηρύσσει εκ νέου και ενδυναμώνει την
πρόθεσή του να ανατρέψει την αστική εξουσία."
Πρώτη ημοσίευση: Il Soviet, Νο. 6, 27 Ιουνίου 1920
Πηγή:http://www.international-communistparty.
org/Ellenika/Keimena/20Theseis.htm

Ανώνυμος είπε...

Ρε Κ.Κ σου απαντησα χωρις καν να εχω διαβασει το σχολιο σου.... Απ το οτι τα ελεγε ο Λενιν εφτασες στο οτι δεν διαφωνουσε με τις αποφασεις ελεος με τον συνδικαλισμο ειπαμε. Συγκεκριμενα λοιπον συμφωνεις με τον ιταλο αριστερουλη ή με την κριτικη που του κανει ο Λενιν ? θες να παμε και τροσκυ - λενιν , τροσκυ- Σταλιν, πουλιοπουλος - Ζαχαριαδης διαλεξε και πες μου. Τα δεν θελετε τον σοσσιαλισμο και τις μλκ αστα για εκει που πιανουν μεγαλε επαναστατη. Πες μου ποσες μερες ποιο κοντα εχεις φερει την επανασταση ρε κακομοιρη που νομιζεις οτι τα ξερεις ολα χωρις να γνωριζεις ουτε το αλφαβητο. Το βρηκαμε τωρα οποιος λεει οτι το κομμα εχει παρει την κατω βολτα και κατι πρεπει να γινει δεν θελει το σοσσιαλισμο ενω οποιος γουσταρει 4,5% ακουει οτι μπορει να μεινουμε και εξω απ την βουλη και δεν του σηκωνεται η τριχα, βλεπει τους χρυσαυγιτες να αλωνιζουν και λεει εμεις απανταμε πολιτκα , ωραιοποιει τα παντα (την δουλεια μας στους μαθητες, στα συνδικατα, στους φοιτητες, στους ανεργους, στους ΕΒΕ, στους αγροτες κλπ) , θεωρει το ΜΑΣ, το ΠΑΜΕ , την ΟΓΕ κλπ προπλασμα του μετωπου νομιζει οτι οσες ποιο πολλες φορες πει την λεξη σοσσιαλισμος τοσο ποιο κοντα ερχεται κατι σαν προσευχη. Αυτος λοιπον παλευει για το σοσσιαλισμο και ειναι γνησιος επαναστατης.
Την απαντηση την εχει δωσει ο Λενιν στον Μπορντιγκα που ελεγε τις ιδιες φανφαρες για την επαναστατικη παλη .

TRASH είπε...

Απολίθωμα, γιατί αφήνεις τα ΠΑΣΟΚια να αλωνίζουν εδώ μέσα;
Μιλάω ευθέως για ΠΑΣΟΚια, γιατί όταν κάποιος επικαλείται εκλογικά ποσοστά προς δικαίωση πολιτικής, αυτρόματα αναγνωρίζει πως την καλύτερη πολιτική από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα την αντιπροσώπευσε το ΠΑΣΟΚ (εφοσον τα εκλογικά του ποσοστά ήταν μη συγκρίσιμα με κάποιου άλλου).
Υ.Γ.
Που ήτανε όλοι οι "λαοπρόβλητοι" στην απεργία, οέο; Που ήταν εκεί οι "αναλογίες" που επικαλείστε;
πόσο φτυσμένους σας έχει το επαναστατικό υποκείμενο (η συνειδητή εργατική τάξη);
Συνεχίστε τώρα με "τας γραφάς" δήθεν "αντιδογματικοί"....

Ανώνυμος είπε...

Άλλη μια φορά, λοιπόν, για τον "υποκριτή και ταρτούφο" κκ:

1. Οι τροτσκιστές στην Ελλάδα φυσικά και μιλούσαν για σοσιαλισμό, φυσικά και υποστήριζαν ότι η Ελλάδα το 1934 ήταν υπερώριμη για σοσιαλισμό και φυσικά θεωρούσαν ότι η ΜΟΝΗ σωστή στρατηγική ήταν το να ρίχνουν καθημερινά και παντού το σύνθημα της "σοσιαλιστικής επανάστασης". Αφού είσαι ένας αστοιχείωτος και αμόρφωτος κομπάρσος, γιατί είσαι και προπέτης? Για να ξεφτιλίζεσαι? Ρίξε μια ματιά στο βιβλίο του Πουλιόπουλου "Δημοκρατική ή σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα" και θα βρεις όλες τις απαντήσεις εκεί.

2. Ο Πουλιόπουλος, αλλά και πιο σκληροπυρηνικές ομάδες τροτσκιστών (π.χ. αρχειομαρξιστές - Γιωτόπουλος, Στίνας κ.α.), θεωρούσαν ως προδοτική τη γραμμή του ΕΑΜ και υποστήριζαν ότι μόνο σε έναν ταξικό πόλεμο θα έπαιρναν μέρος, ότι θα έπρεπε το αντιφασιστικό μέτωπο να παλεύει για το σοσιαλισμό και όχι για τη "λαϊκή δημοκρατία" κτλ. κτλ. Αυτά ακριβώς υποστηρίζει και το Δοκίμιο "Ιστορίας" του ΚΚΕ σήμερα, όταν γράφει επί λέξη ότι το ΚΚΕ και το ΕΑΜ είχε λαθεμένη γραμμή γιατί πάλευε για ένα "εκδημοκρατισμένο αστικό καθεστώς" και όχι "για την εργατική εξουσία και το σοσιαλισμό".

3. Παράθεσέ μου έστω και το παραμικρό απόσπασμα από τον Πουλιόπουλο μέχρι την ΟΚΔΕ που να λέει ότι ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα δεν είναι ώριμος και μετά τα λέμε. Δεν έχεις την παραμικρή ιδέα ούτε για το τι έλεγε το Κόμμα από το '30 μέχρι σήμερα, ούτε για το τι έλεγαν οι τροτσκιστές, ούτε για το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης τους στα ζητήματα τακτικής και στρατηγικής.

4. Είναι ντροπή και για άλλη μια φορά αυτο-ξεφτιλίζεσαι με τις διαρκείς κατηγορίες περί αρνητών του σοσιαλισμού, καθοδηγούμενων από Συνασπισμό, Λαφαζάνη κτλ., ειδικά όταν φτάνεις να θεωρείς ότι όποιος υπερασπίζεται το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του Κόμματος από την παραβίαση, τη διαστρέβλωση και την ακύρωση, είναι οπορτουνιστής. Σκέψου ότι έχεις εξαπολύσει άπειρες φορές αυτές τις λεξούλες χωρίς ΟΥΤΕ ένα επιχείρημα, ενώ την ίδια στιγμή όλοι οι άλλοι συνομιλητές σου σου απαντάνε με αναφορά στα κομματικά ντοκουμέντα, στο Λένιν και στην ΚΔ.
Δεν είσαι στη σχολή σου που κάθε μαλάκα που συναντάγαμε του λέγαμε "είσαι ΠΑΣΟΚος ρε!" και ξεμπερδεύαμε. Στην πραγματική ζωή είναι πιο δύσκολα τα πράγματα και πολύ εύκολος ο αυτοεξεφτελισμός. Κόψε τις χαζές κατηγορίες σου γιατί γελάει ο κόσμος!

5. Λες σχεδόν στη μισή ανάρτησή σου ποιος χαρακτήριζε του άλλους τροτσκιστές το '60, το '80 ή και σήμερα και δε λες να καταλάβεις ότι αυτό δεν αποτελεί επιχείρημα. Εγώ αναφέρομαι στα κομματικά ντοκουμέντα, στο Λένιν, στον Τρότσκι κτλ. και αποδεικνύω αυτά που λέω. Τα επιχειρήματά σου είναι αστεία κι εσύ για γέλια και για κλάμματα! Σαν να σου λέω ότι δεν μπορείς να μου μιλάς για το "σοσιαλισμό" γιατί για το ίδιο πράγμα μιλάει και το ΠΑΣΟΚ...

Πέρα από αυτό, όμως, είναι γελοίο να θεωρείς ότι το ΝΑΡ, ο ΣΥΝ ή όποιος άλλος οπορτουνιστής μιλάει στο όνομα του Προγράμματος του ΚΚΕ όταν όλοι αυτοί το έχουν πολεμήσει στο σύνολό του και σε κάθε σημείο του 2 δεκαετίες τώρα. Πόση γελοιότητα πια???

Ανώνυμος είπε...

"Απολίθωμα, γιατί αφήνεις τα ΠΑΣΟΚια να αλωνίζουν εδώ μέσα;"

Αυτά τα ΠΑΣΟΚια κρατάνε το Κόμμα ζωντανό, ανταποκρινόμενα στις δυσκολίες της ταξικής πάλης και υπομένοντας ταυτόχρονα αριστερίστικες αρλούμπες και γραφειοκρατικές λογικές διαλόγου σαν αυτόν που οραματίζεσαι.

Ποια εκλογικά ποσοστά; Αυτά είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Αν δεν κατάλαβες τίποτα άλλο από τη συζήτηση, φυσικό ήταν να μην έχεις πάρει χαμπάρι ούτε από το πρόγραμμα ούτε από το καταστατικό του Κόμματος.

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

"που ήτανε όλοι οι "λαοπρόβλητοι" στην απεργία, οέο; Που ήταν εκεί οι "αναλογίες" που επικαλείστε;
πόσο φτυσμένους σας έχει το επαναστατικό υποκείμενο (η συνειδητή εργατική τάξη);
Συνεχίστε τώρα με "τας γραφάς" δήθεν "αντιδογματικοί"...."

Τι αστειότητες είναι αυτές; Δηλαδή αν με έβλεπες θα με αναγνώριζες; Σε πληροφορώ ότι ήμουν εκεί, στα μπλοκ του σωματείου μου. Και φυσικά έλεγα αυτά τα ΠΑΣΟΚικα, για μέτωπα συμμαχίες, ιμπεριαλισμούς, λαϊκές εξουσίες, Α-Α κυβερνήσεις κλπ...

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Μπραβο Trash με αποκαλυψες ρε φιλε περνω γραμμη απ τον βενιζελο.
Μου θυμιζεις κατι σφ/κια που μολις διαφωνουσε καποιος μαζι τους σε καμια εξορμηση αρχιζαν "εισαι πασοκος , νεοδημοκρατης κλπ" και προσπαθουσαμε να μαζεψουμε την κουβεντα. Μαλλον στο ιδιο επιπεδο ειστε αυτοι τοτε εκαναν τα πρωτα τους βηματα στην οργανωμενη παλη ενω εσυ κανεις τα πρωτα σου βηματα στην εγκαταλειψη καθε λογικου τροπου σκεψης και εξετασης της πραγματικοτητας. Δεν πειραζει ελπιζω να σου βγει σε καλο ετσι κι αλλιως και οι οακκιτες στην σφερα της φαντασιας τους ευτηχησμενοι πρεπει να ναι και στα δικα σου λοιπον.

Ανώνυμος είπε...

Trash:

πόσο φτυσμένους σας έχει το επαναστατικό υποκείμενο (η συνειδητή εργατική τάξη);

Μ. Αρβανιτάκης, άρθρο στο Ριζοσπάστη το Δεκέμβρη του 2008:
Επαναστατικό υποκείμενο υπάρχει. Είναι το κκε και η κνε

Σφυροδρέπανε θα απαντήσεις όπως τότε που ειρωνευόσουν τον Αρβανιτάκη για αυτή του τη δήλωση;

http://sfyrodrepano.blogspot.ch/2008/12/blog-post_26.html

Trash έχεις τόση σχέση με το ΚΚΕ, την ιστορία του, τις παραδόσεις του, το Μαρξισμό - Λενινισμό, όση ο και ο Blanqui. http://en.wikipedia.org/wiki/Louis_Auguste_Blanqui

Ανώνυμος είπε...

"Η απώλεια δήμων γενικά και ιδιαίτερα στην Αθήνα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μη επίτευξη καθολικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ είναι η βασική αιτία της μείωσης των θέσεων του ΣΥΝ"

Ποιος ΠΑΣΟΚος να το έλεγε αυτό Trash...; Και πότε να το έλεγε άραγε...; Μμμμ... Κι άλλη συκοφαντία; Κι άλλο ψέμα; Κι άλλη προβοκάτσια; Μμμμ...

Ανώνυμος είπε...

"Γηράσκω αεί διδασκόμενος" έγραφε ο σφυροδρέπανος τότε.
Κάποιοι γηράσκουν αεί εξευτελιζόμενοι...
Σκέψου τώρα τέτοιους τύπους να σε λένε συριζαίο, λαφαζαναίο ή πασοκο επειδή διαφωνείς με τον αριστερισμό και υπερασπίζεσαι (χωρίς ναι μεν αλλά, χωρίς εκλεκτικισμούς και "αναθεωρήσεις") το Πρόγραμμα του Κόμματος, τις στρατηγικές και τακτικές επεξεργασίες του, το ΑΑΔΜ και τις καταστατικές του αρχές...

kk είπε...

16. XII. 1919.
Δημοσιεύτηκε το Δεκέμβρη του 1919 στο περιοδικό «Κομμουνιστίτσεσκι Ιντερνατσιονάλ», τεύχ. 7 - 8
Υπογραφή: Ν. Λένιν
Δημοσιεύεται σύμφωνα με το χειρόγραφο, που παραβλήθηκε με το κείμενο του περιοδικού.
Η αντιπαραβολή των εκλογών για τη Συντακτική Συνέλευση του Νοέμβρη 1917 και της ανάπτυξης της προλεταριακής επανάστασης στη Ρωσία από τον Οχτώβρη του 1917 ως το Δεκέμβρη του 1919 μας δίνει τη δυνατότητα να βγάλουμε συμπεράσματα σχετικά με τον αστικό κοινοβουλευτισμό και την προλεταριακή επανάσταση κάθε καπιταλιστικής χώρας. Θα προσπαθήσουμε να εκθέσουμε σύντομα ή, τουλάχιστο, να σημειώσουμε τα κυριότερα από τα συμπεράσματα αυτά.
1. Το καθολικό εκλογικό δικαίωμα αποτελεί δείκτη της ωριμότητας των διαφόρων τάξεων στην κατανόηση των καθηκόντων τους. Δείχνει πώς σκέπτονται οι διάφορες τάξεις να λύσουν τα προβλήματά τους. Η ίδια η επίλυση των προβλημάτων αυτών δεν κατορθώνεται με τις ψηφοφορίες, αλλά με όλες τις μορφές της ταξικής πάλης μέχρι και τον εμφύλιο πόλεμο.
2. Οι σοσιαλιστές και οι σοσιαλδημοκράτες της II Διεθνούς ακολουθούν την άποψη της χυδαίας μικροαστικής δημοκρατίας, συμμεριζόμενοι την πρόληψή της ότι τάχα η ψηφοφορία μπορεί να λύσει τα θεμελιακά ζητήματα της πάλης των τάξεων.
3. Η συμμετοχή στον αστικό κοινοβουλευτισμό είναι απαραίτητη στο κόμμα του επαναστατικού προλεταριάτου για τη διαφώτιση των μαζών, που κατορθώνεται με τις εκλογές και την πάλη των κομμάτων στη Βουλή. Να περιορίζει όμως κανείς την πάλη των τάξεων στην πάλη μέσα στη Βουλή ή να θεωρεί την πάλη μέσα στη Βουλή σαν την ανώτατη, την αποφασιστική, στην οποία υποτάσσονται οι άλλες μορφές πάλης, σημαίνει να περνά στην πραγματικότητα με το μέρος της αστικής τάξης ενάντια στο προλεταριάτο.

kk είπε...

4. Ενα τέτοιο πέρασμα με το μέρος της αστικής τάξης κάνουν στην πραγματικότητα οι εκπρόσωποι και οι οπαδοί της II Διεθνούς και όλοι οι ηγέτες της λεγόμενης «ανεξάρτητης» γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, όταν, αναγνωρίζοντας στα λόγια τη δικτατορία του προλεταριάτου, υποβάλλουν στην πράξη με την προπαγάνδα τους στο προλεταριάτο την ιδέα ότι πρέπει πρώτα να κερδίσει την επίσημη έκφραση της θέλησης της πλειοψηφίας του πληθυσμού στις συνθήκες του καπιταλισμού (δηλ. την πλειοψηφία των ψήφων στην αστική Βουλή) για να γίνει μετά το πέρασμα της πολιτικής εξουσίας στο προλεταριάτο.
Ολες οι κραυγές των Γερμανών «ανεξάρτητων» σοσιαλδημοκρατών και των άλλων ηγετών του σάπιου σοσιαλισμού ενάντια στη «δικτατορία της μειοψηφίας» και τα παρόμοια, κραυγές που έχουν αυτήν την αφετηρία, δείχνουν απλώς την ανικανότητα αυτών των ηγετών να καταλάβουν τη δικτατορία της αστικής τάξης, που στην πραγματικότητα κυριαρχεί ακόμη και στις πιο δημοκρατικές αστικές δημοκρατίες, και την ανικανότητα να καταλάβουν τους όρους της συντριβής της με την ταξική πάλη του προλεταριάτου.
5. Η ανικανότητα αυτή βρίσκεται κυρίως στα παρακάτω: ξεχνούν πως τα αστικά κόμματα κυριαρχούν σε τεράστιο βαθμό χάρη στο ότι εξαπατούν τις μάζες του πληθυσμού, χάρη στην καταπίεση του κεφαλαίου. Σ' αυτό προστίθεται ακόμη η αυταπάτη σχετικά με την ουσία του καπιταλισμού, αυταπάτη που είναι χαρακτηριστική κυρίως για τα μικροαστικά κόμματα, που συνήθως θέλουν να αντικαταστήσουν την ταξική πάλη με λίγο ή πολύ καλυμμένες μορφές συμφιλίωσης των τάξεων.
«Ας εκδηλωθεί πρώτα η πλειοψηφία του πληθυσμού σε συνθήκες διατήρησης της ατομικής ιδιοκτησίας, δηλ. σε συνθήκες διατήρησης της εξουσίας και καταπίεσης του κεφαλαίου, υπέρ του κόμματος του προλεταριάτου - μόνο τότε το κόμμα αυτό μπορεί και πρέπει να πάρει την εξουσία» - έτσι λένε οι μικροαστοί δημοκράτες, οι πραγματικοί υπηρέτες της αστικής τάξης, που αυτοκαλούνται «σοσιαλιστές».
«Ας ανατρέψει πρώτα το επαναστατικό προλεταριάτο την αστική τάξη, ας τσακίσει το ζυγό του κεφαλαίου, ας συντρίψει τον αστικό κρατικό μηχανισμό - τότε το προλεταριάτο που κέρδισε τη νίκη θα μπορέσει να κατακτήσει γρήγορα τη συμπάθεια και την υποστήριξη της πλειοψηφίας των εργαζόμενων μη προλεταριακών μαζών, ικανοποιώντας τα αιτήματά τους σε βάρος των εκμεταλλευτών» - λέμε εμείς. Το αντίθετο θα είναι στην ιστορία μια σπάνια εξαίρεση (αλλά και σε μια τέτοια εξαίρεση η αστική τάξη μπορεί να καταφύγει στον εμφύλιο πόλεμο, όπως έδειξε το παράδειγμα της Φινλανδίας).
6. Είτε με άλλα λόγια: «Πρώτα θα αναλάβουμε την υποχρέωση να αναγνωρίσουμε την αρχή της ισότητας ή της συνεπούς δημοκρατίας σε συνθήκες διατήρησης της ατομικής ιδιοκτησίας και του ζυγού του κεφαλαίου (δηλ. της ουσιαστικής ανισότητας σε συνθήκες τυπικής ισότητας) και πάνω σ' αυτή τη βάση θα επιδιώκουμε την απόφαση της πλειοψηφίας» - έτσι λέει η αστική τάξη και τα φερέφωνά της, οι μικροαστοί δημοκράτες, που αυτοκαλούνται σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες.
«Πρώτα η ταξική πάλη του προλεταριάτου γκρεμίζει, κατακτώντας την κρατική εξουσία, τα βάθρα και τις βάσεις της ουσιαστικής ανισότητας, κι έπειτα το προλεταριάτο που νίκησε τους εκμεταλλευτές παίρνει με το μέρος του όλες τις εργαζόμενες μάζες και τις οδηγεί προς την εξάλειψη των τάξεων, δηλ. προς τη μοναδικά - σοσιαλιστική ισότητα που δεν είναι απάτη» - λέμε εμείς.

kk είπε...

7. Σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, παράλληλα με το προλεταριάτο ή με το τμήμα εκείνο του προλεταριάτου που κατανόησε τα επαναστατικά του καθήκοντα και είναι ικανό να παλέψει για την πραγματοποίησή τους, υπάρχουν πολυάριθμα μη συνειδητά προλεταριακά, μισοπρολεταριακά, μισομικροαστικά στρώματα των εργαζόμενων μαζών, που ακολουθούν την αστική τάξη και την αστική δημοκρατία (καθώς και τους σοσιαλιστές της II Διεθνούς), εξαπατημένα απ' αυτή, μην πιστεύοντας στις δυνάμεις τους ή στις δυνάμεις του προλεταριάτου, μην κατανοώντας τη δυνατότητα ικανοποίησης των ζωτικών αναγκών τους σε βάρος της απαλλοτρίωσης των εκμεταλλευτών.
Τα στρώματα αυτά των εργαζομένων και εκμεταλλευομένων προμηθεύουν στην πρωτοπορία του προλεταριάτου συμμάχους, που μαζί μ' αυτά το προλεταριάτο αποκτά τη σταθερή πλειοψηφία του πληθυσμού. Το προλεταριάτο όμως μπορεί να κατακτήσει αυτούς τους συμμάχους μόνο με τη βοήθεια ενός οργάνου, όπως είναι η κρατική εξουσία, δηλ. μόνο ύστερα από την ανατροπή της αστικής τάξης και τη συντριβή του κρατικού μηχανισμού της.
8. Η δύναμη του προλεταριάτου σε οποιαδήποτε καπιταλιστική χώρα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη απ' ό,τι το ποσοστό του προλεταριάτου στο σύνολο του πληθυσμού. Αυτό συμβαίνει, γιατί το προλεταριάτο κυριαρχεί οικονομικά στα κέντρα και στα νευραλγικά σημεία ολόκληρου του οικονομικού συστήματος του καπιταλισμού, και γιατί το προλεταριάτο, οικονομικά και πολιτικά, εκφράζει τα πραγματικά συμφέροντα της τεράστιας πλειοψηφίας των εργαζομένων στον καπιταλισμό.
Γι' αυτό το προλεταριάτο, ακόμη και όταν αποτελεί τη μειοψηφία του πληθυσμού (ή όταν η συνειδητή και η πραγματικά επαναστατική πρωτοπορία του προλεταριάτου αποτελεί τη μειοψηφία του πληθυσμού), είναι ικανό και να ανατρέψει την αστική τάξη και να τραβήξει ύστερα με το μέρος του πολλούς συμμάχους μέσα από τις μάζες εκείνες των μισοπρολεταρίων και των μικροαστών που ποτέ δεν θα ταχθούν προκαταβολικά υπέρ της κυριαρχίας του προλεταριάτου, δεν θα κατανοήσουν τους όρους και τα καθήκοντα αυτής της κυριαρχίας και μόνο από την παραπέρα πείρα τους θα πειστούν για το αναπόφευκτο, την ορθότητα, το νομοτελειακό χαρακτήρα της προλεταριακής δικτατορίας.
9. Τέλος, σε κάθε καπιταλιστική χώρα υπάρχουν πάντα πολύ πλατιά στρώματα μικροαστών, που αναπόφευκτα ταλαντεύονται ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία. Το προλεταριάτο για να νικήσει πρέπει, πρώτο, να διαλέξει σωστά τη στιγμή της αποφασιστικής επίθεσης ενάντια στην αστική τάξη, παίρνοντας υπόψη, ανάμεσα στ' άλλα, τη διάσπαση που υπάρχει ανάμεσα στην αστική τάξη και στους μικροαστούς συμμάχους της ή την αστάθεια της συμμαχίας τους κ.τ.λ. Το προλεταριάτο, δεύτερο, πρέπει ύστερα από τη νίκη του να εκμεταλλευτεί αυτές τις ταλαντεύσεις της μικροαστικής τάξης έτσι που να την ουδετεροποιήσει, να την εμποδίσει να πάει με το μέρος των εκμεταλλευτών, να ξέρει να κρατηθεί ορισμένο διάστημα παρά τις ταλαντεύσεις της και τα λοιπά και τα παρόμοια.

kk είπε...

10. Ενας από τους απαραίτητους όρους προετοιμασίας του προλεταριάτου για τη νίκη του είναι η μακρόχρονη και επίμονη, αμείλικτη πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό, στο ρεφορμισμό, στο σοσιαλσοβινισμό και στις παρόμοιες αστικές επιδράσεις και ρεύματα που είναι αναπόφευκτα, εφόσον το προλεταριάτο δρα μέσα σε καπιταλιστικό περιβάλλον. Δίχως αυτή την πάλη, δίχως την προκαταρκτική πλήρη νίκη κατά του οπορτουνισμού μέσα στο εργατικό κίνημα, δεν μπορεί ούτε λόγος να γίνει για δικτατορία του προλεταριάτου. Ο μπολσεβικισμός δεν θα νικούσε την αστική τάξη στα 1917 - 1919, αν δεν είχε μάθει προηγούμενα στα 1903 - 1917 να νικά και να διώχνει αμείλικτα από το κόμμα της προλεταριακής πρωτοπορίας τους μενσεβίκους, δηλ. τους οπορτουνιστές, τους ρεφορμιστές, τους σοσιαλσοβινιστές.
Και αποτελεί τώρα πολύ επικίνδυνη αυταπάτη - και κάποτε καθαρή εξαπάτηση των εργατών - η αναγνώριση στα λόγια της δικτατορίας του προλεταριάτου από τους ηγέτες των Γερμανών «ανεξάρτητων» ή των Γάλλων λονγκετιστών κτλ., που στην πραγματικότητα συνεχίζουν την παλιά, τη συνηθισμένη πολιτική των παραχωρήσεων και των μικροπαραχωρήσεων στον οπορτουνισμό, του συμβιβασμού μ' αυτόν, της δουλοπρέπειας απέναντι στις προκαταλήψεις της αστικής δημοκρατίας (της «συνεπούς δημοκρατίας» ή της «καθαρής δημοκρατίας» όπως λένε), του αστικού κοινοβουλευτισμού και τα λοιπά.

kk είπε...

Έστειλα κι άλλο άρθρο του Λένιν...Να το συγκρίνετε με την απόφαση της Κ.Δ. Μήπως θα τον βγάλετε και τροτσκιστή τώρα; Και κόψτε τις ασυναρτησίες και κρατήστε την ψυχραιμία σας...αν δεν σας αρέσει, μπορείτε στο ΝΑΡ ή στο Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ να ανακαλύψετε τις θεωρητικές σας αναζητήσεις. Αν δεν είστε ήδη εκεί!!!

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Λοιπόν. Ο σφυροδρέπανος εξακολουθεί να διαφωνεί με τη φράση του αρβανιτάκη για το επαναστατικό υποκείμενο, αλλά δεν την έχει δει έκτοτε να αναφέρεται κάπου αλλού.
Κατά τα άλλα έχει να πει ότι α. οι τοποθετήσεις του κάθε στελέχους την εποχή της περεστρόικα δεν αποτελούν ασφαλές κριτήριο για την προσφορά του και το ποιόν του συνολικά. Και β. οι "αντιφατικές" επεξεργασίες της ΚΔ, αποδεικνύουν αν μη τι άλλο ότι το ζήτημα πρέπει να μπαίνει συγκεκριμένα κι όχι από θέση αρχής. Κι είναι ζήτημα με τι όρους και με ποιο σκεπτικό μπορεί να μπαίνει στη σημερινή συγκυρία το ζήτημα της κυβέρνησης.
Προσωπικά προτιμώ να το δω σε μια ξεχωριστή ανάρτηση. Κι εξακολουθώ να γηράσκω αεί διδασκόμενος, παρακολουθώντας της συζήτηση..

kk είπε...

Πάρτε τώρα και από "Αρστερισμό" του Λένιν:"...Υπάρχουν συμβιβασμοί και συμβιβασμοί. Πρέπει να ξέρεις να αναλύεις την κατάσταση και τους συγκεκριμένους όρους κάθε συμβιβασμού η κάθε ποικιλίας συμβιβασμού. Πρέπει να μάθεις να ξεχωρίζεις τον άνθρωπο που έδοσε στους ληστές λεφτά και όπλα για να περιορίσει το κακό που έκαναν οι ληστές και να διευκολύνει τη σύλληψη και την εκτέλεσή τους, από τον άνθρωπο που δίνει στους ληστές λεφτά και όπλα για να πάρει μέρος στο μοίρασμα της ληστρικής λείας. Στην πολιτική το πράγμα αυτό δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο, όπως φαίνεται στο παραπάνω παιδιάστικα-απλό παραδειγματάκι. "Όποιος όμως θα έβαζε με το νου του να σοφιστεί για τους εργάτες μια συνταγή που θα τους έδινε λύσεις έτοιμες προκαταβολικά για όλες τις περιπτώσεις της ζωής η που θα υποσχόταν ότι στην πολιτική του επαναστατικού προλεταριάτου δεν θα υπάρχει καμιά δυσκολία και καμιά περίπλοκη κατάσταση, θα ήταν απλούστατα τσαρλατάνος..."

kk είπε...

"Αριστερισμός"...Το Κόμμα που έκλεισε συμβιβασμό με τους γερμανούς ιμπεριαλιστές, συμβιβασμό που τον αποτελούσε η υπογραφή της ειρήνης του Μπρεστ, είχε επεξεργαστεί στην πράξη το διεθνισμό του από τα τέλη του 1914. Δεν φοβήθηκε να διακηρύξει την ήττα της τσαρικής μοναρχίας και να στιγματίσει την «υπεράσπιση της πατρίδας» στον πόλεμο ανάμεσα σε δυο ιμπεριαλιστές ληστές. Οι βουλευτές αυτού του Κόμματος πήγαν στη Σιβηρία, αντί να ακολουθήσουν το δρομάκο που οδηγεί στα υπουργικά χαρτοφυλάκια σε μια αστική κυβέρνηση. Η επανάσταση, που ανάτρεψε τον τσαρισμό και δημιούργησε τη ρεπουμπλικανική δημοκρατία, στάθηκε μια νέα και πολύ μεγάλη δοκιμασία γι’ αυτό το Κόμμα: το Κόμμα δεν ήλθε σε καμιά συμφωνία με τους ιμπεριαλιστές «του», αλλά προετοίμασε την ανατροπή τους και τους ανάτρεψε. Το Κόμμα αυτό, παίρνοντας την πολιτική εξουσία, δεν άφησε πέτρα πάνω στην πέτρα και από την τσιφλικάδικη, και από την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Το Κόμμα αυτό, αφού δημοσίευσε και κατήγγειλε τα μυστικά σύμφωνα των ιμπεριαλιστών, πρότεινε ειρήνη σε όλους τους λαούς και δεν υποτάχτηκε στη βία των ληστών του Μπρεστ παρά μόνο, όταν οι αγγλογάλλοι ιμπεριαλιστές τορπίλισαν την ειρήνη και οι μπολσεβίκοι έκαναν ό,τι ήταν ανθρώπινα δυνατό για να επιταχυνθεί η επανάσταση στη Γερμανία και στις άλλες χώρες. Η απόλυτη ορθότητα ενός τέτιου συμβιβασμού, που έκλεισε το Κόμμα αυτό σε μια τέτια κατάσταση, γίνεται κάθε μέρα και πιο καθαρή και πιο φανερή για όλους.

Οι μενσεβίκοι και οι εσέροι στη Ρωσία (όπως και όλοι οι ηγέτες της II Διεθνούς σε όλο τον κόσμο στα 1914-1920) άρχισαν από την προδοσία, δικαιολογώντας άμεσα ή έμμεσα την «υπεράσπιση της πατρίδας», δηλαδή την υπεράσπιση της δικής τους ληστρικής αστικής τάξης. Συνέχισαν την προδοσία, κάνοντας συνασπισμό με την αστική τάξη της χώρας τους και παλεύοντας μαζί με την αστική τους τάξη ενάντια στο επαναστατικό προλεταριάτο της χώρας τους. Ο συνασπισμός τους στην αρχή με τον Κερένσκι και τους καντέτους και αργότερα με τον Κολτσάκ και τον Ντενίκιν στη Ρωσία, όπως και ο συνασπισμός των ομοϊδεατών τους του εξωτερικού με την αστική τάξη των χωρών τους, ήταν πέρασμα με το μέρος της αστικής τάξης ενάντια στο προλεταριάτο. Ο συμβιβασμός τους με τους ληστές του ιμπεριαλισμού συνίστατο από την αρχή ως το τέλος στο ότι έγιναν συνένοχοι του ιμπεριαλιστικού συμμοριτισμού..."

Ανώνυμος είπε...

Εγώ δεν κατάλαβα. Τελικά αυτοί που αναφέρονται στις τοποθετήσεις Μπέλλου, Παπαδόπουλου και Ηλιόπουλου είναι ψεύτες, απατεώνες, προβοκάτορες και ασφαλίτες ή απλώς το τί έλεγε κανείς όταν κρινόταν η τύχη του Κόμματος δεν λέει τίποτα για το ποιόν του; Ή και τα 2;

kk είπε...

'αριστερισμός'..."Και μόνο ο τρόπος τοποθέτησης του ζητήματος: «δικτατορία του κόμματος ή δικτατορία της τάξης; Δικτατορία (κόμμα) των ηγετών ή δικτατορία (κόμμα) των μαζών;» – δείχνει την πιο απίστευτη και αθεράπευτη σύγχυση της σκέψης. Οι άνθρωποι αυτοί πασχίζουν να επινοήσουν κάτι το εντελώς πρωτότυπο και, μέ το ζήλο τους να κάνουν το σοφό, γίνονται γελοίοι. Όλοι ξέρουν ότι οι μάζες χωρίζονται σε τάξεις· ότι αντιπαράθεση των μαζών στις τάξεις μπορεί να γίνει μόνο σαν αντιπαράθεση της τεράστιας πλειοψηφίας γενικά – χωρίς χωρισμό της σύμφωνα με τη θέση που κατέχει μέσα στο κοινωνικό σύστημα της παραγωγής – στις κατηγορίες που κατέχουν ιδιαίτερη θέση μέσα στο κοινωνικό σύστημα της παραγωγής· ότι τις τάξεις τις καθοδηγούν συνήθως και στις περισσότερες περιπτώσεις, τουλάχιστο στις σύγχρονες πολιτισμένες χώρες, πολιτικά κόμματα· ότι τα πολιτικά κόμματα, κατά γενικό κανόνα, τα διευθύνουν λίγο-πολύ σταθερές ομάδες προσώπων, που έχουν το μεγαλύτερο κύρος, τη μεγαλύτερη επιρροή και πείρα, εκλέγονται στις πιο υπεύθυνες θέσεις και ονομάζονται αρχηγοί. Όλα αυτά είναι στοιχειώδη. Όλα αυτά είναι απλά και καθαρά. Τί χρειαζόταν να τα αντικαταστήσουν με κάτι αλαμπουρνέζικα, με μια καινούργια βολαπίκ;[3] Από το ένα μέρος είναι φανερό πως οι άνθρωποι αυτοί τα έχασαν και βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, όταν η γρήγορη εναλλαγή της νόμιμης και της παράνομης θέσης του κόμματος διατάραξε τη συνηθισμένη, κανονική, απλή σχέση ανάμεσα στους αρχηγούς, τα κόμματα και τις τάξεις. Στη Γερμανία, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, παρασυνήθισαν στη νομιμότητα, στην ελεύθερη και κανονική εκλογή των «αρχηγών» από τα τακτικά συνέδρια των κομμάτων, στο βολικό έλεγχο της ταξικής σύνθεσης των κομμάτων με τις βουλευτικές εκλογές, με τις συγκεντρώσεις, με τον Τύπο, με τον προσανατολισμό των συνδικάτων και των άλλων οργανώσεων κτλ. Όταν εξαιτίας της θυελλώδους πορείας της επανάστασης και της ανάπτυξης του εμφυλίου πολέμου χρειάστηκε να περάσουν γρήγορα απ’ αυτή τη συνηθισμένη κατάσταση στην εναλλαγή της νομιμότητας και της παρανομίας, στο συνδυασμό τους, στις «μη βολικές», «μη δημοκρατικές» μεθόδους ανάδειξης ή σχηματισμού, ή διατήρησης των «ομάδων των αρχηγών», οι άνθρωποι τα έχασαν και άρχισαν να επινοούν φοβερές ανοησίες. Όπως φαίνεται, ορισμένα μέλη του Ολλανδικού Κομμουνιστικού Κόμματος που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε μια μικρή χώρα, με παραδόσεις και συνθήκες μιας εξαιρετικά προνομιακής και εξαιρετικά σταθερής νομιμότητας, άνθρωποι που δεν είχαν δει καθόλου εναλλαγή της νόμιμης με την παράνομη κατάσταση, μπερδεύτηκαν και τα έχασαν οι ίδιοι και βοήθησαν να δημιουργηθούν οι ανόητες επινοήσεις.

Από το άλλο μέρος, παρατηρείται απλούστατα μια απερίσκεπτη και ασυνάρτητη χρησιμοποίηση λέξεων, που είναι της «μόδας» στις μέρες μας, για τη «μάζα» και τους «αρχηγούς». Οι άνθρωποι άκουσαν πολλά και έβαλαν καλά μέσα στο μυαλό τους τις επιθέσεις ενάντια στους αρχηγούς, την αντιπαράθεση των «αρχηγών» στις «μάζες», δεν μπόρεσαν όμως να σκεφτούν και να ξεκαθαρίσουν μέσα τους γιατί γίνεται αυτό...."

Ανώνυμος είπε...

Βλακείες έλεγαν αυτοί τότε. Αλλά τότε έμειναν και πιθανότατα έλεγαν τα καλύτερα και κάποιοι σαν τον κοψίδη, τον καζάκη κα. Τι λέει αυτό γι αυτούς;

mariori

kk είπε...

"Αριστερισμός"... "Άρνηση της κομματικότητας και της κομματικής πειθαρχίας – να ως που έφτασε η αντιπολίτευση. Κι αυτό ισοδυναμεί με ολοκληρωτικό αφοπλισμό του προλεταριάτου προς όφελος της αστικής τάξης. Αυτό ισοδυναμεί ακριβώς με εκείνη τη μικροαστική διασπορά, αστάθεια, ανικανότητα για αντοχή, συνένωση και οργανωμένη δράση, πράγμα που οπωσδήποτε χαντακώνει κάθε προλεταριακό επαναστατικό κίνημα, αν αντιμετωπιστεί ανεκτικά. Το να αρνείσαι την κομματικότητα από την άποψη του κομμουνισμού, σημαίνει να κάνεις ένα πήδημα από την παραμονή της κατάρρευσης του καπιταλισμού (στη Γερμανία) όχι στην κατώτερη ή στη μεσαία φάση του κομμουνισμού, αλλά στην ανώτερη φάση του. Εμείς στη Ρωσία (τον τρίτο χρόνο ύστερα από την ανατροπή της αστικής τάξης) κάνουμε τα πρώτα βήματα του περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό ή το κατώτερο στάδιο του κομμουνισμού..."

kk είπε...

"Αριστερισμός"...Τα συνδικάτα ήταν μια γιγάντια πρόοδος της εργατικής τάξης στο αρχικό στάδιο της ανάπτυξης του καπιταλισμού, ένα πέρασμα από την κατάσταση διασποράς και αδυναμίας των εργατών στα πρώτα στοιχεία της ταξικής συνένωσης. Όταν άρχισε να αναπτύσσεται η ανώτατη μορφή ταξικής συνένωσης των προλετάριων, το επαναστατικό Κόμμα του προλεταριάτου (που δεν θα είναι άξιο του ονόματος του όσο δεν μάθει να συνδέει τους αρχηγούς με την τάξη και με τις μάζες σε ένα σύνολο, σε κάτι το αδιάσπαστο), τα συνδικάτα άρχισαν να δείχνουν αναπόφευκτα μερικά αντιδραστικά σημάδια, κάποια συντεχνιακή στενότητα, κάποια τάση προς την άρνηση της πολιτικής, κάποιο πνεύμα ρουτίνας κτλ. Πουθενά όμως στον κόσμο η ανάπτυξη του προλεταριάτου δεν έγινε και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς παρά μόνο μέσω των συνδικάτων, με την αλληλεπίδραση των συνδικάτων και του Κόμματος της εργατικής τάξης. Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο είναι ένα γιγάντιο βήμα προς τα μπρος του προλεταριάτου, σαν τάξης, και το Κόμμα είναι υποχρεωμένο να διαπαιδαγωγήσει ακόμη πιο πολύ και με καινούργιο τρόπο, και όχι μόνο με τον παλιό, τα συνδικάτα κι ακόμη να τα καθοδηγεί και να μην ξεχνά παράλληλα ότι τα συνδικάτα μένουν και θα μείνουν για πολύ καιρό το απαραίτητο «σχολείο του κομμουνισμού» και το προπαρασκευαστικό σχολείο για τους προλετάριους για να πραγματοποιήσουν τη δικτατορία τους, η απαραίτητη ένωση των εργατών για να περάσει βαθμιαία η διεύθυνση όλης της οικονομίας της χώρας στα χέρια της εργατικής τάξης (και όχι σε χωριστά επαγγέλματα) και έπειτα σε όλους τους εργαζομένους...."

Ανώνυμος είπε...

Σφυροδρεπανε εχεις δικιο. Θα του ξεφυγε του Αρβανιτακη. Μετα διαβασε το κομμουνιστικο μανιφεστο και τα μαζεψε.

kk είπε...

Στη Δύση, όπου οι εκεί μενσεβίκοι «στρογγυλοκάθισαν» πολύ πιο στέρεα στα συνδικάτα, ξεχώρισε ένα πολύ πιο γερό απ’ ό,τι σε μας στρώμα «εργατικής αριστοκρατίας», συντεχνιακής, στενής, εγωιστικής, αρτηριοσκληρωμένης, αχόρταγης, μικροαστικής, με ιμπεριαλιστικές διαθέσεις, εξαγορασμένης από τον ιμπεριαλισμό και διεφθαρμένης από τον ιμπεριαλισμό. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Ο αγώνας ενάντια στους Γκόμπερς, ενάντια στους κυρίους Ζουό, Χέντερσον, Μερχάιμ, Λεγκίν και Σία στη Δυτική Ευρώπη είναι πολύ πιο δύσκολος από τον αγώνα ενάντια στους δικούς μας μενσεβίκους που αποτελούν έναν εντελώς ομοιογενή, κοινωνικό και πολιτικό, τύπο. Αυτό τον αγώνα πρέπει να τον διεξάγουν ανελέητα και να τον οδηγήσουν υποχρεωτικά, όπως τον οδηγήσαμε εμείς, ως την πλήρη καταισχύνη και το διώξιμο από τα συνδικάτα όλων των αδιόρθωτων αρχηγών του οπορτουνισμού και του σοσιαλσοβινισμού... Τον αγώνα ενάντια στους οπορτουνιστές και σοσιαλσοβινιστές αρχηγούς τον διεξάγουμε για να τραβήξουμε την εργατική τάξη με το μέρος μας. Θα ήταν ανοησία να ξεχνά κανείς αυτή τη στοιχειώδη και εξόφθαλμη αλήθεια. Και ακριβώς τέτια ανοησία κάνουν οι «αριστεροί» γερμανοί κομμουνιστές, που από τον αντιδραστικό και αντεπαναστατικό χαρακτήρα των ηγετικών κύκλων των συνδικάτων βγάζουν το συμπέρασμα ότι... οι κομμουνιστές πρέπει να βγουν από τα συνδικάτα!! Να αρνούνται να δουλέψουν μέσα σ’ αυτά!! Να δημιουργήσουν νέες, επινοημένες μορφές εργατικής οργάνωσης!! Αυτό είναι ασυγχώρητη βλακεία, που ισοδυναμεί με την πιο μεγάλη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν οι κομμουνιστές στην αστική τάξη. Γιατί οι μενσεβίκοι μας, όπως και όλοι οι οπορτουνιστές, σοσιαλσοβινιστές, καουτσκιστές ηγέτες των συνδικάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά «πράκτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα»

kk είπε...

"Αριστερισμός"...Οι αφελείς και οι ολότελα άπειροι άνθρωποι φαντάζονται πως αρκεί να παραδεχτεί κανείς ότι επιτρέπονται γενικά οι συμβιβασμοί –και θα εξαλειφθεί αμέσως κάθε όριο ανάμεσα στον οπορτουνισμό, που ενάντια του διεξάγουμε και πρέπει να διεξάγουμε αδιάλλακτη πάλη– και στον επαναστατικό μαρξισμό ή στον κομμουνισμό. Τους ανθρώπους όμως αυτούς, αν δεν ξέρουν ακόμη πως όλα τα όρια και στη φύση και στην κοινωνία είναι κινητά και ως ένα βαθμό συμβατικά, με τίποτε άλλο δεν μπορεί να τους βοηθήσεις παρά μόνο με μακρόχρονη μορφωτική, διαπαιδαγωγική και διαφωτιστική δουλιά, με την πολιτική και πρακτική πείρα. Στα πρακτικά ζητήματα της πολιτικής σε κάθε χωριστή ή ειδική ιστορική στιγμή το σπουδαίο είναι να ξέρεις να ξεχωρίζεις τα ζητήματα στα όποια εκδηλώνεται η κυριότερη μορφή των συμβιβασμών που είναι απαράδεκτοι, προδοτικοί, που ενσαρκώνουν τον ολέθριο για την επαναστατική τάξη οπορτουνισμό και να κατευθύνεις όλες σου τις προσπάθειες στο ξεσκέπασμά τους και στην καταπολέμησή τους...."

Ανώνυμος είπε...

Μαριορη, το λιγοτερο που σημαινει ειναι οτι ειναι υβρις να ισχυριζονται οτι εσωσαν το κομμα.

Ανώνυμος είπε...

Κ.Κ τελειωσες ή εχει κι αλλο.
Για να τα πουμε ολα μαζι μην ξεχασουμε τιποτα.
Το ποιο αστειο παντως ειναι οτι μαλλον ο Κ.Κ τα δακτυλογραφει ενω οι υπολοιποι κανουν copy-paste.

kk είπε...

Ορισμένοι που βρίζετε ανήθικα τα μέλη της Κ.Ε. του ΚΚΕ, δηλαδή την Κ.Ε. και στο πρόσωπο της το ίδιο το κόμμα και τις αποφάσεις των συνεδρίων του, θα έπρεπε να έχετε και λίγο σεμνότητα. Πολύ περισσότερο όταν κρύβεστε πίσω από την ανωνυμία σας, κάτι που το συνηθίζετε άλλωστε. Δεν έχετε το ανάστημα να μιλήσετε παστρικά και αντρίκια για τις απόψεις σας, όχι στο διαδίκτυο, αλλά στους εργαζόμενους. Στον κόσμο κρύβεστε, σαν τις κατίνες! Μόνο σαν τους αρουραίους γυρνάτε γύρω γύρω και διαδίδετε τις βρομιές σας, πάντα με ψιθύρους. Δεν πειράζει, αποκαλύπτεστε! Αλλά πάει και πολύ για ορισμένους από εσάς να το παίζουν σωτήρες του ΚΚΕ το 1990...Και αφήστε, ξέρουμε καλά, και τι έγινε και το ρόλο του καθενός...Αλλά ορισμένοι από εσάς, που βγάζετε δύο πήχες γλώσσα, ούτε μαθητές γυμνασίου δεν ήσασταν τότε...μήπως σώσατε και εσείς το κόμμα το 1991 ή είσασταν αντιπρόσωποι στο 13ο Συνέδριο; Συνεχίστε να συκοφαντείτε τα στελέχη του ΚΚΕ, παίρνετε μπόνους στα επιτελεία της αστικής τάξης!

Ανώνυμος είπε...

Παιδια ο Κ.Κ εχει παθει παραλληρημα νομιζω οτι δεν ξερει τι ανεβαζει. Φυσικα δεν τα διαβασα ολα βραδυατικα αλλα μονο απ το τελευταιο αποσπασμα που εβαλε:
Τον αγώνα ενάντια στους οπορτουνιστές και σοσιαλσοβινιστές αρχηγούς τον διεξάγουμε για να τραβήξουμε την εργατική τάξη με το μέρος μας. Θα ήταν ανοησία να ξεχνά κανείς αυτή τη στοιχειώδη και εξόφθαλμη αλήθεια. Και ακριβώς τέτια ανοησία κάνουν οι «αριστεροί» γερμανοί κομμουνιστές, που από τον αντιδραστικό και αντεπαναστατικό χαρακτήρα των ηγετικών κύκλων των συνδικάτων βγάζουν το συμπέρασμα ότι... οι κομμουνιστές πρέπει να βγουν από τα συνδικάτα!! Να αρνούνται να δουλέψουν μέσα σ’ αυτά!! Να δημιουργήσουν νέες, επινοημένες μορφές εργατικής οργάνωσης!! Αυτό είναι ασυγχώρητη βλακεία, που ισοδυναμεί με την πιο μεγάλη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν οι κομμουνιστές στην αστική τάξη. Γιατί οι μενσεβίκοι μας, όπως και όλοι οι οπορτουνιστές, σοσιαλσοβινιστές, καουτσκιστές ηγέτες των συνδικάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά «πράκτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα»
Αυτο τωρα δλδ πως μπορει να το καταλαβει καποιος σε σχεση με την συμερινη τακτικη του ΠΑΜΕ ?

Ανώνυμος είπε...

"ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλούν για την αναγκαιότητα προβολής του ζητήματος της κυβέρνησης σε αστικές συνθήκες και της κατάκτησής της ως μια «στιγμή» στη μεταβατική διαδικασία για την επανάσταση, για την εργατική εξουσία. Είναι λογική που, όπως λένε, υποτάσσει τη στρατηγική στην εξυπηρέτηση της συγκέντρωσης δυνάμεων για το πέρασμα στο σοσιαλισμό, αλλά είναι καραμπινάτος ρεφορμισμός, αφού καλούν την εργατική τάξη να επιλέξει κυβέρνηση διαχείρισης του καπιταλισμού, δηλαδή συγκέντρωση δυνάμεων σε κυβέρνηση στα πλαίσια του καπιταλισμού." (http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=28/9/2012&id=14220&pageNo=28&direction=1)

Σημερινός Ρίζος. Είναι ξεκάθαρη γραμμή λοιπόν να αποδίδεται το πρόγραμμα του Κόμματος στο Ναρ και το Λαφαζάνη. Ακόμα και το 18ο συνέδριο μίλαγε για "μεταβατικές στιγμές" και μορφές κλονισμού της αστικής εξουσίας.

Π.Δ.

AGIS είπε...

@ΠΔ3:17

Πέρα από όλα τα άσχετα της κουβέντας και "άρα τα θέματα όλα" που πέφτουν το ένα μετά το άλλο, η σημερινή τακτική του ΠΑΜΕ δεν έχει καμία σχέση με την τακτική που κριτικάρει ο λένιν στον "αριστερισμό".

Το ΠΑΜΕ δεν φεύγει από τα "αντιδραστικά συνδικάτα" για να φτιάξει άλλα, ξεχωριστά και "δικά του", αλλά παλεύει να τα κερδίσει και να τα συσπειρώσει στις γραμμές του, μαζί με επιτροπές αγώνα κι αλλες παρόμοιες μορφές όχι ΕΞΩ αλλά ΜΕΣΑ από τα συνδικάτα όπου υπάρχουν αρνητικοί συσχετισμοί.

Το ΠΑΜΕ δεν φτιάχνει νέες Ομοσπονδίες, νέα επιχειρησιακά σωματεία και νέα Εργατικά Κέντρα, αλλά παλεύει για να μεταστρέψει τους συσχετισμούς ΜΕΣΑ σε αυτά και να συγκεντρώσει τις δυνάμεις που κινούνται σε ταξική κατεύθυνση.

Δεν ειναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τη διαφορά ανάμεσα σε αυτή τη γραμμή και στην "αριστερή" γραμμή της μη συμμετοχής στα "αντιδραστικά" συνδικάτα και της δημιουργίας ξεχωριστών, στην οποία ασκει κριτική ο Λένιν...

TRASH είπε...

Επί του θέματος που έθεσα δεν απάντησε κανείς, και είμουν πολύ συγκεκριμένος.
-Είναι τα εκλογικά ποσοστά κριτήριο για την ορθότητα ή μη μίας πολιτικής; Οποιος λέει ναι, αναγνωρίζει θέλοντας και μη ως τέτοια, αυτήν του ΠΑΣΟΚ με τα σαρωτικά μεταπολιτευτικά ποσοστά του. Αλλά πάλι στην τρελλίτσα το ρίχνουμε. Στο ποιός είπε τι, τι 198φεύγα. Μόνο που την σημερινή πολιτική του ΚΚΕ και των υπολοίπων κρίνουμε και όχι αυτή της δεκαετίας του '80, που άλλοι έχουν πει πολύ πιο εξωφρενικά πράγματα στην τελική. Να υπενθυμήσω την λατρεία του εξωκοινοβούλιου για τους μουτζαχεντίν και τον βαλέσα; (οι παλιότεροι θυμούνται). Να θυμήσω την συμμετοχή του ΣΥΝ στα εθνικιστικά συλλαλητήρια του '90; Τι να πρωτοπιάσεις;
Αλλά το θέμα μας είναι στο σήμερα.
Να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον ανώνυμο, που με συνέκρινε με τον ηγέτη της κομμούνας, αλλά τέτοια τιμή δεν άξιζε...
Δηλαδή Π.Δ. εσύ είσαι ΚΚΕ; Προφανώς μας κάνεις πλάκα με αυτά που γράφεις, για να μην πω τίποτε πιο χοντρό...

Ανώνυμος είπε...

Άντε βρε μπουμπούνα KK που θα μας πεις και Κατίνες. Ποιος είναι η Κατίνα; Αυτός που υπενθυμίζει τοποθετήσεις που είχαν γίνει δημόσια ή αυτός που βρίζει κρυμμένος πίσω από το πληκτρολόγιο; Έτσι μιλάς όταν είναι ο άλλος μπροστά σου;

Όσο για την απίστευτη βλακεία ("Υπενθυμίζεις τοποθετήσεις άρα βρίζεις μέλη της ΚΕ άρα βρίζεις όλη την ΚΕ άρα όλο το Κόμμα (και, γιατί όχι, και 9 δεκαετίες ιστορία, ποταμούς αίματος κλπ") σου επισημαίνω ότι με αυτή τη λογική θα είχαμε τον Φαράκο γραμματέα. Ευτυχώς τα μέλη της ΚΕ του 91 που πήγαν να διαλύσουν το Κόμμα δεν βρήκαν ταλιμπάν σαν και σένα να προσαιτεριστούν καθότι η ΚΝΕ είχε διαλυθεί.

Κατά τα άλλα μπορεί να σε ενοχλεί και η σύλληψη του Παστίτσιου αλλά το μυαλό σου δεν απέχει και πολύ ούτε από αυτούς που έκαναν τις καταγγελίες ούτε από το παστίτσιο αυτό καθαυτό.

Περαστικά, και ελπίζω μόλις βγεις από το πανεπιστήμιο να μας αφήσεις ήσυχους να δούμε τι θα κάνουμε με το Κόμμα.

Ανώνυμος είπε...

κκ έχεις χαζέψει???? χαχαχχαχαχαχα!!!! Τι άσχετα σεντόνια ήταν αυτά??? χαχαχχαχαχαχα!!!! Θα πεθάνω!!!! Σε έπιασε ντελίριο??? χαχαχχαχαχαχαχαχα!!!! Σήμερα να ανεβάσεις το Κεφάλαιο του Μαρξ...

Ανώνυμος είπε...

Συνεχίζω με κκ...
Φίλε μου είσαι εντελώς καθυστερημένος??? Ποιος είδες να "βρίζει ανήθικα" τα μέλη της ΚΕ??? Είσαι τόσο βρώμικος άνθρωπέ μου που το μόνο που σου μένει είναι να μιλάς με αυτό τον τρόπο και να ρίχνεις λάσπη? Πάνω από 150 ποσταρίσματα έχει αυτή η ανάρτηση, βρες μου εσύ ένα στο οποίο να βρίζονται και μάλιστα ανήθικα τα μέλη της ΚΕ! Ρε πας καλά?

Ανηθικότητα είναι να αναπαράγεις τα (πρόσφαρα) ΔΗΜΟΣΙΑ γραφέντα και λεχθέντα των σημερινών ηγετικών στελεχών του Κόμματος? Τι λες ρε φίλε? Σου απάντησα και παραπάνω ότι παρακαλάς αυτή τη στιγμή προφανώς να ήταν δυνατό ένα οργουελικό 1984 να εξαφάνιζε για πάντα όλα αυτά τα "χαρτιά", αλλά λυπάμαι...
Τα ντοκουμέντα είναι ντοκουμέντα, πρέπει να σώνονται και να αναπαράγονται και από 'κει και πέρα ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του με βάση το διαθέσιμο υλικό - συμπεράσματα ιστορικά αλλά ταυτόχρονα και πολιτικά, για το σήμερα.

Τα υπόλοιπα που λες καταλαβαίνουν όλοι ότι είναι σίγουρα υπό την επήρεια κάποιου χόρτου, αλλιώς δεν εξηγείται το πράμα...

Ανώνυμος είπε...

Ναι, αστειεύομαι. Ποιος θα περίμενε ότι υπάρχουν ΚΚΕδες που ξέρουν το πρόγραμμά τους και δε σκοπεύουν να αφεθεί το κομμα τους στη διάλυση; Προφανώς πρόκειται για φάρσα.

AGIS, προφανώς και έχει, επινοούμε συνδικάτα και θέτουμε όρο συμπόρευσης στο συνδικαλιστικό κίνημα τη δικτατορία του προλεταριάτου. Κάτι λέει για αυτά στον "Αριστερισμό".

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Το λυπηρότερο όλων είναι ότι από μια ΚΝΕ που ανέβαινε ακόμα και σε δύσκολους χώρους, το οποίο σημαίνει ότι είχε διαμορφώσει στελέχη τα οποία να μπορούν να κάνουν αντιπαράθεση στη βάση του ορθού λόγου φτάσαμε σε ταλιμπάν επιπέδου Trash.

Trash, έγραψε κανένας ότι μοναδικό κριτήριο είναι οι ψήφοι το Κόμματος τον Ιούνιο; Κάνεις το χαζό ή όντως δεν μπορείς να καταλάβεις τι σου λένε;

Σου γράφουν ότι το κόμμα και η ΚΝΕ πέφτουν τα τελευταία χρόνια σε όλους τους μετρήσιμους δείκτες και εσύ κρατάς μόνο τις εκλογές. Συγκεκριμένα πέφτουμε σε:
α) Απόλυτο αριθμό ψήφων στις Βουλευτικές, στις Δημοτικές, στις Ευρωεκλογές. Και προφανώς το κύριο είναι ο απόλυτος αριθμός και όχι το ποσοστό - μη με βάζεις να σου λέω τα αυτονόητα.
β) Ποσοστού στις τελευταίες βουλευτικές - ιστορικό χαμηλό με εξαίρεση την περίοδο Πουλιόπουλου.
γ) Πλήθος σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ
δ) Πλήθος και ποσοστό ψήφων συνολικά στα σωματεία (αποτελέσματα μαζεμένα με πολύ κόπο γιατί ο Ρ έχει πάψει να δίνει αποτελέσματα εδώ και χρόνια). Η πτώση είναι ορατή ακόμα και χωρίς να βάλεις τους Οικοδόμους. Η Χαλυβουργία δεν σώζει τη συνολική κατάσταση.
ε) Πλήθος κόσμου που κατεβαίνει στις πορείες. Και εδώ είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι φτάσαμε από το 2000, που στις πορείες της ΓΣΕΕ είχε μόνο τους εργατοπατέρες και τους οδηγούς τους, ενώ ακόμα και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, όταν κατέβαιναν στο δρόμο, έρχονταν στα δικά μας μπλοκ, στο 2012 που κουβεντιάζουμε εάν η πορεία της ΓΣΕΕ ήταν 2 ή 3 φορές μεγαλύτερη.
στ) Στους επιστημονικούς συλλόγους, σε συνθήκες διάλυσης των άλλων παρατάξεων οι δυνάμεις του Κόμματος παραμένουν στάσιμες ή και πέφτουν.
ζ) Από την ηγεμονία της ΚΝΕ στο μαθητικό κίνημα και τους 20.000 μαθητές στις πορείες του ΣΑΣΑ, φτάσαμε στην ανυπαρξία της ΚΝΕ στα σχολεία.
η) Από τις 30 και βάλε φοιτητικές ΓΣ φτάσαμε στις ... 3-4 ΓΣ (οι μισές εκ των οποίων είναι σχολές των 40 ατόμων ανά έτος) και ένα κάρο επιτροπές αγώνα που δεν συσπειρώνουν ούτε τους ΚΝίτες καλά καλά.
θ) Στις φοιτητικές εκλογές, πέφτουμε σταθερά από το 2008. Η συνολική πτώση ξεπρνάει το 30% στο ΑΕΙ και το 40% στα ΤΕΙ με τα ΤΕΙ λεκανοπεδίου να πέφτουν 52%. Ο Ριζοσπάστης κάνει εκτιμήσεις με βάση τις πρώτες ... 30 σχολές και η τραγική κατάσταση αποκρύπτεται από τα Κομματικά μέλη.
ι) Οι δημοτικές παρατάξεις, οι τοπικές συσπειρώσεις, οι σύλλογοι γονέων, η ΕΕΔΥΕ δεν έχουν καμία παρουσιά.

Αν υπάρχει μια ποιοτική διαφορά του αποτελέσματος των βουλευτικών, είναι ότι δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλάκι, όπως τα αποτελέσματα στα σωματεία, στους φοιτητές και στους μαθητές.

Όσο για τα φληναφήματα περί ΠΑΣΟΚ, ρωτάω: ΠΑΣΟΚ ήμασταν όταν κατεβάζαμε 20.000 μαθητές στο δρόμο; ΠΑΣΟΚ ήμασταν όταν κατεβάζαμε όλη την Ελλάδα ενάντια στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία; Με γραμμή ΠΑΣΟΚ πέρναμε 40 φοιτητικές ΓΣ; ΠΑΣΟΚ ήμασταν όταν το 8ο συνέδριο της ΚΝΕ έβαζε πλάνο για ΟΒ ανά σχολείο; ΠΑΣΟΚ ήμασταν όταν οι φασίστες σπάγανε όλα τα τραπεζάκια των άλλων παρατάξεων και της ΚΝΕ δεν τα ακουμπάγανε (ενώ τώρα φτάσανε να δέρνουν βουλευτές μας live); Και εάν κάποιοι πιστεύουν ότι ήμασταν ΠΑΣΟΚ, τί κάνανε τόσο καιρό στο κόμμα; Εισοδισμό; Ή τώρα είδαν το φως το αληθεινό;

Εάν κάποιους λέγαμε ΠΑΣΟΚΟΥΣ ήταν αυτούς των οποίων τις θέσεις συστηματικά προπαγανδίζεις ως προγραμματικές θέσεις του ΚΚΕ, τους ΝΑΡίτες.

Ανώνυμος είπε...

Trash όχι δεν είναι κριτήριο η εκλογική επιρροή για την ορθότητα μιας πολίτικης. Αν και μόνο ο τρόπος που το διατυπώνεις το ερώτημα είναι προβληματικός γιατί σε καμιά εκλογική μάχη δεν είναι αποκλειστικό κριτήριο η πολιτική του κάθε κόμματος. Αν ήταν αυτό το αποκλειστικό κριτήριο που ψηφίζει ο κόσμος (αδύνατο σήμερα) θα σου έλεγα ότι ναι μπορεί και να είναι κριτήριό ο ψ/φ άλλα αυτά σε άλλη κοινωνία.
Το ζήτημα είναι ότι είναι κριτήριο για το εάν αυξάνεται ή μειώνεται η επιρροή ενός κόμματος , είναι κριτήριό των δεσμών που έχεις με τον κόσμο, είναι κριτήριο του πόσο αφουγκράζεσαι και κατανοείς το επίπεδο του κόσμου, είναι κριτήριο του πόσο αποτελεσματικά αντιπαρατιθεσαι με την αστική τάξη , τον οπορτουνισμό , τον αντικομμουνισμο κλπ και φυσικά η εκλογική επιρροή έχει μια επιρροή πάνω στο σύνολο του πληθυσμού. Το ερώτημα είναι μπορεί ένα κομμουνιστικό κόμμα όπου η επιρροή του στην κοινωνία συρρικνώνεται να επιτελέσει τα επαναστατικά του καθήκοντα. Το να πάει το ΚΚΕ στο 2,5% είναι βήμα μπρος? Είναι τόσο μεγάλος και δύσκολος ο αντίπαλος ? είναι φυσιολογικό φαινόμενο της περιόδου επειδή έχουμε κρίση ? Το να μην υπάρχει καμιά αγωνιά γι αυτά τα ζητήματα στο όνομα του ότι το κοινοβούλιο δεν προσφέρει τίποτα στην επαναστατική πάλη είναι επαναστατική αντίληψη ή καραμπινάτος οπορτουνισμός προδοσία της εργατικής τάξης.
Αν θεωρείς ότι το με το ΚΚΕ εκτός βουλής είναι η επανάσταση στην ημερήσια διάταξη διαφωνούμε κάθετα. Αν θεωρείς ότι το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα ήταν άπλα η κάκια η ώρα και γενικά τα πράγματα πάνε καλά πες μου τα στοιχειά που συνηγορούν προς αυτή την άποψη. Αν θεωρείς ότι σωστή πολιτική είναι να λες άπλα στον κόσμο ότι εσύ πρέπει να πάρεις την εξουσία και ότι περιμένουμε ο λαός να το αποφασίσει και άπλα φοβάται λυπάμαι άλλα διαφωνούμε κάθετα. Αν είναι απραγματοποίητη η δεύτερη πρόταση του προγράμματος για α-α κυβέρνηση λόγω ότι δεν υπάρχει μέτωπο και α-α δυνάμεις τότε πως είναι πραγματοποιήσιμη η πρώτη που μιλάει για κατάκτηση της εξουσία απ το μέτωπο με επαναστατικό τρόπο μέσα ΑΠΟ τις επαναστατικές δομές οργάνωσης της εργατικής τάξης ? τι απ αυτά υπάρχουν δλδ.

AGIS είπε...

Σιγά ΠΔ μη θέτουμε όρο συμπόρευσης στο συνδικαλιστικό κίνημα και του πουλιού το γάλα. Όροι είναι να μην πρόκειται για εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και ταξική συνεργασία, και να μιλάμε για οργάνωση κι αγώνα πάνω σε ταξικές δεκδικήσεις: αυτό καθόλου δεν συνεπάγεται αποσιώπηση ότι στο "τέλος" της ταξικής πάλης βρίσκεται η δικτατορία του προλεταριάτου, όμως και καθόλου δεν τίθεται η δτπ σαν όρος συμπόρευσης.

"επινοούμε συνδικάτα": το ξαναλέω, η πάλη γίνεται μέσα στα ίδια επιχειρησιακά και κλαδικά συνδικάτα, μέσα στα ίδια εργατικά κέντρα και μέσα στην ίδια γσεε για την ανατροπή των αρνητικών συσχετισμών. Αν πάνω σ' αυτή τη βάση θεωρηθεί σε έναν κλάδο ή χώρο αναγκαία η ίδρυση ενός νέου σωματείου, αυτο δεν αλλάζει τη βάση, απλά τίθεται θέμα εκτίμησης για το αν η η συγκεκριμένη κάθε φορά εκτίμηση είναι εύστοχη ή άστοχη, σωστή ή λάθος.

Ανώνυμος είπε...

Τη στιγμή που το άμεσο αίτημα του ΠΑΜΕ είναι η λαϊκή εξουσία και η διεκδίκηση αιτημάτων μισθολογικού, συνταξιοδοτικού κλπ χαρακτήρα θεωρείται διαχειριστικός συνδικαλισμός, τι κάνουμε;

Η λογική που διέπει τώρα πια το ΠΑΜΕ δεν είναι η ανατροπή των συσχετισμών στα υπάρχοντα σωματεία, κάτι που προφανώς δεν έρχεται σε αντίθεση με την ίδρυση φορέων εκεί που δεν υπάρχουν. Για αυτό και οι παρατάξεις διαλύθηκαν, είναι φαντάσματα της κάλπης. Η αποτυχημένη δηλαδή λογική του ΜΑΣ. Το τελευταίο συνέδριο της ΚΝΕ έλεγε "...ξεφεύγουμε από τη λογική της παράταξης". Καταλήξαμε να φτιάχνουμε δεύτερους (ψευτο)συλλόγους μες στους συλλόγους. Και όλα αυτά φυσικά, χωρίς ποτέ να ειπωθεί ούτε ένα επιχείρημα. Γιατί η ΠΚΣ ήταν επιζήμια για το κόμμα και το κίνημα; Γιατί η ΕΣΑΚ έπρεπε να υπάρχει μόνο στη φαντασία μας;, ως "η παράταξη που στηρίζει το ΠΑΜΕ" (ποιος είναι το υποκείμενο της πρότασης;);

Π.Δ.

AGIS είπε...

"τη στιγμή που το άμεσο αίτημα ... τι κάνουμε;"

Τη στιγμή εκείνη θα δούμε τι κάνουμε, τώρα όμως η στιγμή είναι διαφορετική.
Πχ τώρα σε διάφορες ομοσπονδίες πασκε, δακε κι απ υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις με μειώσεις μισθών "για να σώσουν το θεσμό" (η απ υπογράφει μειώσεις κι ο σύριζα φέρνει πρόταση νόμου για επιστροφή των μισθών στα προπερσινά επίπεδα!), ενώ τα συνδικάτα που εντάσσσονται στο παμε παλεύουν για σσε χωρις περιστολή μισθολογικών κι εργασιακών δικαιωμάτων, το ίδιο επίσης σε επιχειρησιακό επίπεδο ενάντια σε μειώσεις μισθών, για αυξήσεις και σταθερό ωράριο, ενάντια στις απολύσεις κλπ. Όπου βρεις σε αυτά το "άμεσο αίτημα της εργατικής εξουσίας" πες το να το μάθουμε.

Κατά τα άλλα όπως ξαναείπα δε γίνεται συζήτηση με το σχήμα "άρα τα θέματα όλα": και το "άμεσο αίτημα" και το ΜΑΣ και η ΠΚΣ και η ΕΣΑΚ και ο ρόλος των παρατάξεων και η ίδρυση συλλόγων. Τυφλοσούρτης δεν υπάρχει και κάθε θέμα έχει τη δική του αντιμετώπιση, αλλά στην πραγματική του διάσταση κι όχι στη διάσταση του είδους "τη στιγμή που το άμεσο αίτημα κλπ".

Ανώνυμος είπε...

Η ώρα έχει έρθει από καιρό. "...Με αυτήν την απόφαση προχωράμε. Εδώ βρίσκεται η ουσία του καθημερινού αγώνα. Είναι αγώνας διαρκείας, αποφασιστικών και ανυποχώρητων αναμετρήσεων για να απαλλαγούμε από το βραχνά της πτώχευσης, το ζυγό της κυριαρχίας των μονοπωλίων και της εξουσίας τους, να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις της ΕΕ.... που θα παράγουν, θα δημιουργήσουμε και θα χρηματοδοτούμε ένα δίκτυο υπηρεσιών στην υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό. Τώρα με την καπιταλιστική ιδιοκτησία ο πλούτος, τα κέρδη γίνονται καταθέσεις στην Ελβετία, πολυτελής βίλες και κότερα, πολυτελή ζωή για τους λίγους και δεν πάει για την κάλυψη αυτών των αναγκών.

Σε αυτή την προοπτική δεν υπάρχουν χαμένες θυσίες. Το μέλλον που όλοι ποθούμε και ονειρευόμαστε είναι στα χέρια μας.

Να είναι όμως καθαρό. Λύση προς όφελος του λαού δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κίνημα μαζικό, καλά οργανωμένο, χειραφετημένο από την κυρίαρχη πολιτική και τις συνταγές της ΕΕ.

Με αυτήν την απόφαση προχωράμε. Εδώ βρίσκεται η ουσία του καθημερινού αγώνα. Είναι αγώνας διαρκείας, αποφασιστικών και ανυποχώρητων αναμετρήσεων για να απαλλαγούμε από το βραχνά της πτώχευσης, το ζυγό της κυριαρχίας των μονοπωλίων και της εξουσίας τους, να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις της ΕΕ...." Από την ομιλία του Πέρρου. Η Αλέκα είπε ότι "δε θα κάνουμε τίποτα" αν δεν παλέψουμε για σοσιαλισμό, η Μπέλλου ότι οι κατακτήσεις ήταν θέμα τύχης, λόγω κεϋνσιανού μοντέλου και Σοβιετικής Ένωσης. Επομένως ή μνημόνιο ή σοσιαλισμός. Αυτή είναι η γραμμή (απο)συσπείρωσης

Τα πλαίσια που κατεβάζουμε στις συνελεύσεις είναι έτσι και χειρότερα, αφού παρουσιάζουν ως διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μας και Πασκοδακίτες το σοσιαλισμό.

Προφανώς και δεν υπάρχει τυφλοσούρτης, αλλά ξεμείναμε συνειδητά από κάθε ρυάκι που θα οδηγούσε στο Μέτωπο, χωρίς επιχείρημα. Τα ζητήματα του συνδικαλιστικού κινήματος δεν μπορείς να τα κρίνεις χώρια το ένα από το άλλο. Και κυρίως χώρια από τη γραμμή που μέχρι πρότινος (υποτίθεται ότι θα) υλοποιούσαμε.

Π.Δ.

AGIS είπε...

Έκανα ένα σχόλιο γύρω από το αν οι κομμουνιστές "βγαίνουν" απ' τα "αντιδραστικά συνδικάτα" και "επινοούν νέα", γιατί τέθηκε αυτό το θέμα και μ' ενοχλησε η ισοπέδωση κι η "ευκολία" μιας κριτικής που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κάθε τόσο δημοσιεύονται στο ριζοσπάστη και σε άλλα μμε αποτελέσματα αρχαιρεσιών σε σωματεία, ομοσπονδίες, εκ κλπ όπου είναι φανερό ότι η πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών γίνεται μέσα σ' αυτά κι όχι έξω απ' αυτά.

Μετά τέθηκε η δτπ σαν "όρος συμπόρευσης". Τι να κάνουμε που δεν είναι "όρος συμπόρευσης": όρος συμπόρευσης είναι η αρχή της ταξικής πάλης κι όχι η πολιτική της ταξικής συνεργασίας και του συμβιβασμού.

Το απόσπασμα που παραθέτεις δεν βάζει "όρο συμπόρευσης". Μιλά για το σοσιαλισμό αλλά όχι ως "όρο συμπόρευσης". Και σωστά σημειώνει ότι δεν υπάρχει λύση για το λαό με τις συνταγές της ΕΕ. Ούτε αυτό να μη λέμε; Για να συσπειρώνουμε τότε και να πολτικοποιούμαστε μετωπικά σε τι; Τη στιγμή που το "καταστατικό" της εε κάνει υποχρεωτική κι απεριόριστη την ελευθερία της αγοράς, του ανταγωνσμού και της κίνησης του κεφαλαίου, να μιλάμε με γενικολογίες για νεοφιλελεύθερες συνταγές και να δεχόμαστε το καταστατικό που τις καθιερώνει σ' ελλάδα κι ευρώπη;

Δεν ξερω ποιος έγραφε εδώ, ανάμεσα σ' όλα τα σχόλια, για το "κοινό πόρισμα κκε - εαρ" αλλά αυτό ακριβώς ήταν και το κύριο πρόβλημά του, όταν για να "συσπειρωθεί" η αριστερά είχε ουσιαστικά απαλειφθεί κάθε νύξη για την τότε εοκ και λίγο μετά εε. Και μπορεί έτσι να ικανοποιήθηκαν κάποια αισθήματα ενός κόσμου "πληγωμένου" από τη διάσπαση του 68, όμως απ' την αριστερά είχε χαθεί αυτό που την κάνει ναναι αριστερά και στη θέση του είχε προταχθεί ένα ηθικολογικό ευχολόγιο γύρω από το αστικοδημοκρατικό ιδεώδες.

Αντίδραση σε αυτή τη γραμμή είναι οι όποιες "σεχταριστικές" κι "αριστερές" παρεκκλίσεις, άσχετα αν προέρχονται κι από άτομα που στήριξαν κάποτε αυτή την γραμμή. Κι απ' την άλλη μια αντίδραση σε τετοιες παρεκκλίσεις (γενικεύοντάς τες μάλιστα και σε τομείς όπου δεν υφίστανται ή δεν υφίστανται "κύρια") επιζητεί την (ή άθελά της δεν βάζει φραγμό στην) επιστροφή σε τέτοιες γραμμές "κοινών πορισμάτων" εκ-κενωμένων στο όνομα της ενότητας από κάθε ουσιαστικό ριζοσπαστικό περιεχόμενο.


kk είπε...

Αγαπητoί Agis καιTRASH, οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα!!! Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουν κανένα επιχείρημα επί της ουσίας. Το μόνο που έχουν συγκρατήσει από τον Λένιν είναι κάποιοι χαρακτηρισμοί. Επίτηδες έβαλα αποσπάσματα, ακόμα και από τον "Αριστερισμό", για να δείξω σε όλους ότι απλά είναι αισχροί συκοφάντες. Ακόμα και από τον "Αριστερισμό" απομονώνουν λίγα τσιτάτα, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία και χωρίς να έχουν διαβάσει το ίδιο το έργο. Επαναλαμβάνω ότι ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα χρησιμοποιούν επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια στο ΚΚΕ. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι ορισμένοι από αυτούς βρίσκονταν στο ΚΚΕ, το έχουν εγκαταλείψει προ πολλού και στηρίζουν άλλες δυνάμεις. Δεν πρόκειται ποτέ να πούνε κάτι σοβαρό για τη δράση του ΚΚΕ στο εργατικό κίνημα. Ούτε τους απασχολεί να κάνουν μια σοβαρή ανάλυση της πραγματικότητας. Διακατέχονται από αντιΚΚΕ μένος!
Δεν τους φταίει ακριβώς το ΠΑΜΕ ούτε τους απασχολεί η δράση "στα αντιδραστικά συνδικάτα". Δεν τους απασχολεί και ούτε τους νοιάζει (εκτός αν μας πουν ότι το ΝΑΡ που ακολουθεί ανάλογη τακτική με αυτή που προβάλλουν έχει τεράστια επιρροή στο εργατικό κίνημα).Λυσσούν γιατί το πρόγραμμα του ΚΚΕ μιλά για πάλη για το σοσιαλισμό και γιατί δεν υποτάσσεται στον κυβερνητισμό, όπως θέλει η αστική τάξη. Στην ουσία απαιτούν να πάψει το ΚΚΕ να δουλεύει στην εργατική τάξη ως ΚΚΕ, να γίνει κάτι άλλο. Κατηγορούν το ΚΚΕ για σεχταρισμό, ενώ οι ίδιοι δρουν και συμπεριφέρονται ως "σέχτα" μακριά από το λαό. Για όλα τα άλλα δεν πρόκειται να βγάλει κανείς άκρη...από ό,τι καταλάβατε χρησιμοποιούν γκαιμπελικές μεθόδους στοχοποιώντας τα στελέχη του ΚΚΕ.

kk είπε...

Επειδή κάποιος άρχισε να βάζει διάφορα για το μαθητικό κίνημα το 1998 και το 2000 και άλλα πολλά. Ξεχνά να πεί ότι τα ποσοστά του ΚΚΕ στις εκλογές εκείνη την περίοδο κινούνταν στο 5,5-6%. Το ΠΑΣΟΚ ήταν παντοδύναμο, και οι συσχετισμοί στις φοιτητικές εκλογές δεν ήταν καλύτεροι από σήμερα! Και τότε κατηγορούσαν το ΚΚΕ ότι καπελώνει τους μαθητές, ότι φτιάχνει δικά του συντονιστικά, ότι διασπά τους μαθητές (μήπως σας θυμίζει κάτι από την παρούσα αντιπαράθεση;). Ούτε φυσικά οι συσχετισμοί στα συνδικάτα ήταν καλύτεροι. Άρα τώρα τι πρέπει να πούμε, ότι το ΚΚΕ ακολουθούσε σεχταριστική πολιτική γιατί στις εκλογές δεν πήγαινε και τόσο καλά; Περιττό να πούμε ότι σήμερα μιλάμε για πολύ διαφορετική κατάσταση από ότι ήταν τότε. Όποτε οποιαδήποτε σύγκριση είναι τουλάχιστον ατυχής, πόσο μάλλον όταν και οι άλλες δυνάμεις πήραν μέτρα για να εμποδίσουν την άνοδο της επιρροής του ΚΚΕ.Και καλό είναι να κόψουν ορισμένοι τις φανφάρες. Γιατί στην καθοδήγηση του κόμματος περίπου τα ίδια πρόσωπα βρίσκονταν (όχι τίποτα άλλο αλλά για να χρησιμοποιήσω τα δικά τους επιχειρήματα). Εκτός αν κάποιοι θέλουν να πούν ότι ήταν πεφωτισμένοι ηγέτες που ο λαός τους χρωστά χάρη που υπάρχουν γιατί μπορούν να τον σώσουν και τους εμποδίζει η άθλια ηγεσία του ΚΚΕ...Και κάτι τελευταίο, επειδή ορισμένοι χρησιμοποιούν(κάνουν και συγκρίσεις με τη δεκαετία του ΄80 και αναφορές τον Φλωράκη) σαν θέσφατο τα αποτελέσματα των εκλογών είναι θέσφατο για την ορθότητα της πολιτική του ΚΚΕ, μήπως υπονοούν κιόλας ότι ο Ενιαίος ΣΥΝ πήρε 13% το ΄89, ενώ το ΚΚΕ ακολουθεί σήμερα σεχταριστική πολιτική για αυτό δεν παίρνει ποσοστά; Μήπως αυτό θέλουν να πούν και δεν έχουν τα κότσια; Μήπως θέλουν ξανά κάτι σαν τον Ενιαίο Συνασπισμό και δεν έχουν τα παντελόνια να το πούν;
Υ.Γ. Γνωρίζω και εγώ κάτι "κομμουνισταράδες", "μεγάλους ηγέτες" που λένε τα ίδια με εσάς. Εγκατέλειψαν το κόμμα κοιτώντας να βολευτούν σε καμιά θεσούλα ή γλύφοντας κατουρημένες ποδιές. Στο χώρο δουλειάς τους είναι μουγκαφον. Ούτε απεργία δεν κάνουν! Κατά τα άλλα, κατηγορούν την ηγεσία του ΚΚΕ για την "κατάντια του ΚΚΕ", για σεχταρισμό κλπ....

kk είπε...

Επίσης, Agis και Trash, παρατηρήστε τι γράφει ο Π.Δ. Ο άνθρωπος εφευρίσκει όποια αθλιότητα θέλετε. Ευτυχώς ο καθένας μπορεί να βρεί τις ομιλίες των στελεχών του ΚΚΕ γιατί δημοσιεύονται στο "Ρ". Και κάτι ακόμα, στην ομιλία του ο Πέρρος έθεσε το ζήτημα τι εργατικό κίνημα θέλουμε και με ποια προοπτική. Λοιπόν οι άνθρωποι δεν θέλουν καν να θέτουμε ζήτημα αποδέσμευσης από την Ε.Ε., δεν θέλουν καν να αποκαλύπτουμε τα κόμματα του κεφαλαίου, δεν θέλουν καν να υπάρχει μια στοιχειώδη αντιπαράθεση με τα μονοπώλια...Τότε τι μένει να κάνουμε, παρά να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό; Είναι οι ίδιοι, όμως που ενώ αρνούνται κάθε πολιτικοποίηση της πάλης, δεν έχουν κανένα πρόβλημα που ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει με δικά του πανώ στις απεργιακές πορείες (είναι δικαιωμά τους), που κάνουν συσκέψεις με συνδικαλιστές και βάζουν όλη την πολιτική τους γραμμή. Όχι, μόνο το ΚΚΕ απαγορεύεται να δουλεύει με την στρατηγική στα συνδικάτα και στην εργατική τάξη του γιατί αυτό το ονομάζουν σεχταρισμό!!!

Ανώνυμος είπε...

KK, έχοντας φτάσει στο 166ο σχόλιο, πραγματικά δεν ξέρω γιατί κάθομαι και σου απαντάω...

Με αυτά που λες για το μαθητικό κίνημα δείχνεις ότι το 98-99 μπορεί και να ήσουν αγέννητος. Ποιός κατηγορούσε την ΚΝΕ το 98 ότι έκανε ξέχωρα συντονιστικά; Ξέχωρα από ΤΙ; Υπήρχε, ρε αστοιχείωτε, οργανωμένη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια δομή στο μ.κ. για να μπορεί, έστω και υποθετικά, να υπάρξει καμια τέτοια κατηγορία; Από το μυαλό σου τελείως τα βγάζεις; Η μόνη δομή που υπήρχε ήταν οι μαθητικές κοινότητες σε επίπεδο σχολείου. Και σε ένα σωρό 15μελή η ΚΝΕ έπαιζε ρόλο και τα συσπείρωνε στο ΣΑΣΑ. Η μαλακία των φρίκων και των ΝΑΡιτών δεν μάζεβε ούτε τον εαυτό της. Τι διάολο μούφες σας λένε;
Και ακριβώς επειδή οι 20.000 μαθητές που κατέβαιναν στο δρόμο δεν ήταν όλοι ΚΝιτες, η βασική "κατηγορία" που επιστρατεύτηκε ήταν ότι το ΣΑΣΑ είναι "παραμάγαζο της ΚΝΕ", έτσι ώστε να υπονομεύσουν τη δυνατότητά του να συσπειρώνει πλατιές μάζες μαθητών. Οι ΚΝίτες ποτέ δεν έκρυψαν την πολιτική τους ταυτότητα (τις θυμάσαι τις δηλώσεις του Γαβρήλου - "Δεν θα κάνουμε νέα Βάρκιζα"), προπαγάνδιζαν την τωρα ξεχασμένη θέση για ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, αλλά ποτέ δεν αρνήθηκαν να κατεβούν στο δρόμο με κόσμο που δεν είναι κομμουνιστής. ΕΤΣΙ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ Η ΚΝΕ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ. Και αυτό 7 χρόνια μετά τις ανατροπές και 5 χρόνια μετά την ανασυγκρότηση. Και έχεις το θράσος να λες ότι ΤΩΡΑ πήραν μέτρα ενάντια στην ΚΝΕ; Τόσο καιρό δεν έπαιρναν; Περίμεναν τη μπολσεβίκικη (θεος να την κάνει) γραμμή της Μπέλλου και της κομπανίας της;

Για την εμμονή με το εκλογικό αποτέλεσμα νομίζω σου απάντησα ότι δεν είναι ο μοναδικός δείκτης. Αν δεν καταλαβαίνεις, σου συμπαρίσταμαι.

Όσο για τις φ.ε. έχουμε φτάσει σε νούμερα 1997 (αν θυμάμαι καλά). Μόνο που το 1997 ανεβαίναμε (ξεκινώντας από το μηδεν) και τώρα πέφτουμε. Άντε ρε, και σε νούμερα 1993 για να είμαστε ακόμα πιο μπολσεβίκοι.

Όσο για τη λασπολογία και τις κατουρημένες ποδιές, είναι τουλάχιστον κωμικό να μπω ως ανώνυμος σε μια κουβέντα με έναν ανώνυμο για τέτοια θέματα. Όταν και εάν πιάσεις δουλειά στη ζωή σου, θα καταλάβεις ότι βασικότερο κριτήριο είναι η πορεία του καθενός στο χώρο δουλειάς του, στον οποίο πορεύεσαι επώνυμα και όχι όπως εδώ. Ένα χώρο που δεν έχει περάσει ποτέ ούτε η Μπέλλου, ούτε ο Παπαδόπουλος ούτε ο Ανδρουλάκης ούτε ο Μαΐλης. Και μην ακούσω για συγκρίσεις με προηγούμενες γεννιές. Αυτές, τα διαπιστευτήρια δεν τα δίναν όλοι στη δουλειά τους μιας και ήταν δύσκολο να βρει κανείς δουλειά στη φυλακή.

Όσο για το εάν βρίσκονται στην καθοδήγηση του κόμματος τα ίδια άτομα δεν το έφερε κανείς ως επιχείρημα, ούτε και είναι. Το να λες, πάντως, ότι είναι τα ίδια άτομα, απλώς αποδεικνύει την ασχετοσύνη σου και την ευκολία που αναπαράγεις κάθε ασυναρτησία που σου σερβίρουν. Από τα 75 μέλη της ΚΕ του 15ου, στην ΚΕ του 18ου (αν τα μέτρησα καλά) είναι τα 35. Άλλοι πεθάναν, άλλοι την κοπάνησαν και άλλοι απλώς δεν είναι. Όχι ότι αυτό λέει κάτι πέραν του ότι εκτοξείς λάθος στοιχεία με ρυθμό πολυβόλου...

Όσο για το Χαρίλαο, άστο αγόρι μου... Δεν ήταν κανας χθεσινός. Πολιτικές διαθήκες κλπ δεν άφησε, άφησε όμως δύο τόμους που τους προλογίζει και λέει ότι "αυτά τα βιβλία είμαι εγώ". Και εκεί λέει και για το ΕΑΜ, και για την 3η συνδιάσκεψη του 50 και για το 56 και για την περίοδο του 80 και για το 89 και για το 91. Τα ξεφορτώνονταν η ΚΟΑ με 15ευρώ και τους δύο τόμους. Πήγαινε πάρτα γιατι κάτι μου λέει ότι δεν θα τα ξαναεκδόσουν.

Ανώνυμος είπε...

Άναυδε σε ρώτησε κάποιος παραπάνω αν το "βρώμικο" '89 του Γράψα (και στα φραξιονιστικά προεόρτιά του) ήσουνα με το ΝΑΡ ή με το ΚΚΕ. Και δε βλέπω να απάντησες τίποτα...
Μήπως να απάνταγα εγώ...?

AGIS είπε...

όροι συμπόρευσης

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ν' ακυρωθεί η κλαδική σύμβαση που μειώνει τους μισθούς

Επιστολή προς την Εκτελεστική Επιτροπή και το ΔΣ της Ομοσπονδίας

Την άμεση σύγκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) απαιτεί με επιστολή της η «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία» (ΔΑΣ, συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) ζητώντας την ακύρωση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, που υπέγραψε η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας με την εργοδοσία και προβλέπει μειώσεις μισθών για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου.

Αναλυτικά, στην επιστολή της ΔΑΣ τονίζεται:

«Η εφαρμογή της κλαδικής συλλογικής σύμβασης για τους εργαζόμενους στο εμπόριο συνολικά πέρα από τα μισθολογικά σηματοδοτεί συνδυασμό αντεργατικών ρυθμίσεων στα ωράρια εργασίας, δουλειά την Κυριακή με επέκταση και γενίκευση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης.

Αποδεικνύεται ότι 2 μήνες από την εφαρμογή της σύμβασης για τους 14.000 εργαζομένους της ΚΑΡΦΟΥΡ, τους 13.000 εργαζομένους στα LIDL και τους χιλιάδες ακόμα εργαζόμενους σε άλλους μονοπωλιακούς ομίλους, η συγκεκριμένη σύμβαση συνέβαλε στη μεγαλύτερη μείωση στους μισθούς, αυτό ως πρώτη φάση.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά με τραγικό τρόπο πόσο ψεύτικα ήταν τα επιχειρήματα της πλειοψηφίας της ΟΙΥΕ ότι με την υπογραφή της σύμβασης θα διατηρηθούν τάχα οι θέσεις εργασίας, δεν θα κλείσουν μαγαζιά, δεν θα γίνουν άλλες απολύσεις, θα διαφυλαχθεί ο θεσμός των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.

Aπαιτούμε την άμεση σύγκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής, του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΙΥΕ με κύρια αιτήματα:

1. Την ακύρωση της συμφωνίας της πλειοψηφίας της ΟΙΥΕ και της εργοδοσίας που προβλέπει μείωση των μισθών σε όλα τα κλιμάκια και τις ειδικότητες.

2. Επαναφορά της κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το εμπόριο στα 918 ευρώ μεικτά για όλους, ανεξάρτητα από την ηλικία, ως βάση για την υπογραφή νέας κλαδικής σύμβασης, με κατάργηση των μειώσεων που προβλέπει για το κατώτερο μεροκάματο ο εφαρμοστικός νόμος 4046».

http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7062171

Ανώνυμος είπε...

Είπα και πριν. Το να προβάλλεις αιτήματα που εσύ απαξίωσες ως διαχειριστικά, αλλά και ανεφάρμοστα στο σημερινό καπιταλισμο, να λες ότι η δική μας ενότητα στο εργατικό κίνημα δεν αφορά τέτοιου τύπου διεκδικήσεις, αλλά την εργατική λαϊκή εξουσία, σημαίνει ότι θες να πατήσεις σε δύο βάρκες, προκειμένου σύντομα να διαλέξεις την καινούργια, την σούπερ επαναστατική, εκείνη που δικαιώνεται όσο συρρικνώνεσαι.

Π.Δ.

kk είπε...

Ανώνυμε, για να έχεις την πείρα των μαθητικών κινητοποιήσεων το 1998, σημαίνει ότι ηλικιακά ήσουν τότε 18-21, αν δεν ήσουν μαθητής. Πράγμα που σημαίνει ότι αποκλείεται να παρακολούθησες από κοντά τη διαπάλη στο κόμμα την περίοδο 89-90. Πόσο μάλλον αφού αναφέρεσαι και στο 8ο Συνέδριο της ΚΝΕ. Αυτά για να είσαι γενικά πιο προσεκτικός στις κρίσεις σου. Εσύ μετράς τα αποτελέσματα με τις εξάρσεις σε συγκεκριμένες στιγμές
και όχι στη ουσία και στον προσανατολισμό. Επίσης κάνεις ατυχείς συγκρίσεις με το σήμερα, χωρίς καν να κάνεις τον κόπο να υπολογίζεις τις τεράστιες αλλαγές που έχουν συντελεστεί σε σχολεία και σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, αλλά και τη δράση των αντίπαλων δυνάμεων που είναι πιο πολύπλευρη, πιο οργανωμένη, πιο σχεδιασμένη.Όσο για τη διαπάλη εκείνη την περίοδο, αυτά που γράφεις αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον δεν πήρες χαμπάρι το τι γινόταν...Που τα ανακάλυψες αυτά περί κυριαρχίας της ΚΝΕ στις μαθητικές κοινότητες, στα 15μελή και στα 5μελή; Βεβαίως η ΚΝΕ απόκτησε κύρος όπως και το ΚΚΕ στους μαθητές λόγω της πρωτοπόρας δράσης τους μέσα και έξω από τα σχολεία, την πολιτική προετοιμασία και τη σωστή εκτίμηση ότι θα αναπτύσσονταν κινητοποίησες λόγω του "νόμου Αρσένη". Όμως αυτά έγιναν με μεγάλη διαπάλη, στις ΕΛΜΕ, στα συνδικάτα, στους Φοιτητικούς συλλόγους, στους συλλόγους γονέων, μέσα και έξω από τα σχολεία. Και η αντιπαράθεση δεν γινόταν κύρια με το ΝΑΡ και τους Αναρχικούς. Αυτοί απλά στήριζαν μαζί με δυνάμεις του ΣΥΝ, την οργανωμένη παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ. Η μήπως δεν πήρες χαμπάρι το τι λέγανε για τα Συντονιστικά, που δήθεν η ΚΝΕ θέλει να είναι μακριά από τις ΕΛΜΕ για καπελώματα και διασπάσεις...Σιγά να μην μας πεις ότι επί 5 χρόνια η ΚΝΕ είχε την πλειοψηφία στα 15μελή και μετά ξαφνικά την έχασε. Η παρέμβαση του αντίπαλου έγινε πολύ πιο οργανωμένη αργότερα. Επίσης γιατί κάνεις ανόητες συγκρίσεις για τις φοιτητικές εκλογές; Είναι φυσικό μετά από το μηδέν σε άλλες συνθήκες να έχεις πιο μεγάλες αυξητικές τάσεις. Με τη δική σου λογική, τότε να κάνουμε συγκρίσεις με τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών πριν το 1990. Και φυσικά εδώ δεν μιλάμε για εργοστάσια και χώρους δουλειάς.Λοιπόν ό,τι προχώραγε και τότε, γινόταν με διαχωρισμό και αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού και με τον οπορτουνισμό και όχι γιατί απλά βάλαμε κάποια αιτήματα ή φτιάχτηκε κάποιο συντονιστικό. Μήπως θυμάσαι επίσης ότι οι Φοιτητικοί Σύλλογοι που πλειοψηφούσε το πλαίσιο της ΠΚΣ στις Γ.Σ. κατέβαιναν χωριστά σε πορείες και υπήρχε διαχωρισμός; Ή μήπως δεν τα θυμάσαι ούτε αυτά; Και τότε δεν κατηγορούσαν το ΚΚΕ για σεχταρισμό και απομονωτισμό; Για τη Γιουγκοσλαβία τα ίδια δεν γίνονταν; Όλοι μαζί πηγαίναμε; Η μήπως δεν θυμάσαι ότι το ΠΑΣΟΚ άλλαξε τακτική τα επόμενα χρόνια συνεπικουρούμενο από τους οπορτουνιστές για να ελέγξει την κατάσταση.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είχαν φθορά στην Ελλάδα γιατί το ΚΚΕ ακολουθεί αυτή τη γραμμή πάλης. Αλλά φθορά των αστικών κομμάτων δεν σημαίνει ακόμα απογαλακτισμός από την κυρίαρχη ιδεολογία, πόσο μάλλον όταν το σύστημα έχει ακόμα εναλλακτικές λύσεις με το ΣΥΡΙΖΑ και άλλα νέα πολιτικά κόμματα που έστησε.

kk είπε...

Πάντως ανώνυμοι μου αρέσετε γιατί όλα αυτά που γράφετε είναι οι ίδιες αθλιότητες που λένε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΝΑΡ, της Ανασύνταξης, οι συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τα ίδια που έλεγαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και τρόφιμοι επιχειρηματικών ομίλων. Η γνωστή καραμέλα για τα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ...Τώρα ξαναδιαβάστε τι λέει ο "Αριστερισμός" για το αυτές τις παρλαπίπες περί διαχωρισμού βάσης-ηγεσίας
Υ.Γ.
1.Χαιρετίσματα στα επιτελεία του Λαφαζάνη.
2.Αυτά περί εργασίας, άφησε τα καλύτερα, μικρός είναι ο κόσμος και γνωριζόμαστε...

Ανώνυμος είπε...

Μπορώ να μάθω τι λέει ο αριστερισμός για τα επαγγελματικά στελέχη? Το διαχωρισμό ηγεσίας βάσης τον προωθεί σταθερά η ΚΕ και το θεωρητικοποιει η μεγάλη τιμονιερισσα Ελένη Μπελλου.

Π.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Ρε ανώνυμε ΚΚ, αφήστε (πληθυντικός γιατί το ΚΚ έχω την αίσθηση ότι είναι συλλογικό ψευδώνυμο, σαν τους Bourbaki) τα φοιτητικά ήσυχα... Αφού όταν ανέβαινε η ΠΚΣ εσείς ήσασταν τουλάχιστον στην απέξω, για να μην πω απέναντι. Άσε που θα μας πεις ότι ήταν φυσιολογικό να ανεβαίνει η ΠΚΣ αφού μηδένισε το 90. Γι αυτό ανέβηκε με τόσο ανομοιόμορφους ανα χώρο ρυθμούς; Κάπου εδώ φαίνονται και τα όρια της ανώνυμης αντιπαράθεσης στο διαδίκτυο...

Η Πανσπουδαστική δρούσε απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και στη βάση αυτή απομώνωνε του οπορτουνιστές. Δρούσε, όμως, ΜΕΣΑ στους συλλόγους και όχι απέναντι ("για συλλόγους ζωντανούς, διεκδηκητικούς"). Πάλευε σκληρά για αλλαγή των συσχετισμών γιατί θεωρούσε ότι αυτό ήταν εφικτό και δεν έκανε παραμάγαζα που δεν συσπειρώνουν ούτε τους ΚΝίτες. Οι πορείες ήταν (άλλες φορές με ξέχωρα μπλοκ άλλες με κοινά) αλλά κοινές, και με διαπάλη (πολλές φορές και πάλη) για το ποιος θα κυριαρχήσει σε αυτές. Δεν καλούσε το κόσμο σε μπουρδελότσαρκα στο Μεταξουργείο. Δεν κατήγγηλε ΓΣ με απαρτία για να μαζέψει τους φίλους της να τα λένε μεταξύ τους.

Κατατροπώθηκαν αντιλήψεις που θεωρούσαν αντικειμενικό και μη αναστρέψιμο το συσχετισμό που υπήρχε στα ΑΕΙ-ΤΕΙ μετά τη διάλυση της ΚΝΕ.

Αυτή η γραμμή της Πανσπουδαστικής σε συνδιασμό με την αυτοτελή δουλειά της ΚΝΕ, την ανέβασε στα ΑΕΙ ΤΕΙ, στρατολόγησε, αιμοδότησε το Κόμμα. Άσε τις μπουρδολογίες ότι ξαφνικά έγιναν οι φοιτητές πλούσιοι και ξαφνικά θυμήθηκαν τα αστικά κόμματα το χώρο των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Η ταξική σύνθεση στα ΑΕΙ δεν άλλαξε το 2008, όταν άρχισε η κατρακύλα της ΠΚΣ. Η γραμμή της ΚΝΕ άλλαξε. Και δεν βγαίνει κανείς να απολογηθεί, αντίθετα τρέμουν τη θεσούλα τους και το μισθουλάκο τους (επαγγελματικά στελέχη από τα 24 τους γαρ). Σε λίγο, βέβαια, μπορεί να μη γίνονται καν φ.ε., τουλάχιστον με τον τρόπο που όλοι ξέραμε. Και τότε, η κατάσταση θα μπαίνει και εκεί κάτω από το χαλάκι. Χωρίς μετρήσιμα αποτελέσματα.

Έννοια σου όμως, και το ψέμα έχει κοντά ποδάρια...

Ανώνυμος είπε...

Σου λένε ότι τα στελέχη που προέρχονται από την ΚΝΕ και αναδείχτηκαν στο 18ο δεν έχουν δουλέψει ούτε μια ώρα στη ζωή τους και εσύ πουλάς τρέλα για το Λαφαζάνη.

Άκου συκοφάντη, ανώνυμα μιλάμε, μπορείς να λές ό,τι παπαρία θες. Λαφαζάνης, χαφιές, πράκτορας, Αλ. Χαλ. Αν αρχίσω και εγώ στο ίδιο μοτίβο δεν θα ξέρεις που να κρυφτείς - ακριβώς επειδή γνωριζόμαστε.

Δεν είμαστε όμως στο 1995 ούτε στο 2008. Υπάρχει πείρα από την γραμμή που υπερασπίζεσαι. Και αυτή λέει ότι με τις μαλακίες που υπερασπίζεσαι (δεν λέω "που κάνεις", γιατί δεν ξέρω καν αν είσαι κομματικό μέλος, οπως δεν το ξέρεις και εσύ για μένα) η ΠΚΣ έχει χάσει πάνω από 30% των ψήφων της στα ΑΕΙ και πάνω από το 40% στα ΤΕΙ. Τον ΣΥΡΙΖΑ οι αντιλήψεις σου τον κάνανε μάγκα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Λίγα χρόνια πριν, τα παπάρια μου έπαιρνε. Τον Τσίπρα, οι αντιλήψεις σου τον κάνανε μάγκα στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Όταν ήταν γραμματέας της νεολαίας ΣΥΝ ούτε 2% δεν έπαιρνε.

Άσε λοιπόν τις συκοφαντίες και μίλα με στοιχεία. Και τα περί ταύτισης με άλλους πολιτικούς χώρους, άστα για τίποτε βλάκες. Είναι τουλάχιστον παραλογισμός, τη στιγμή που στοιχίζεσαι πίσω από παραδοσιακές θέσεις της νΚΑ (η οποία λόγω κομπλεξικου ετεροκαθορισμού τις αναθεωρεί), της ΠΠΣΠ και άλλων γκρουπούσκουλων, να προσπαθείς να ταυτίσεις όσους υπερασπίζονται τη γραμμή που ανέβασε την ΚΝΕ με το ... ΠΑΣΟΚ. Και μιας και μιλάμε για ΠΑΣΟΚ, χαιρετισμούς στο Θοδωρή το Σαραφίδη...

kk είπε...

Και ποιός σου είπε εσένα ότι σήμερα το ΚΚΕ και η ΚΝΕ δεν δουλεύουν για τη μαζικοποίηση των συλλόγων, για να γίνουν ενεργοί; Και ποιός σου είπε εσένα ότι δεν δουλεύαμε με τη λογική του διαχωρισμού; Και δεν μιλώ για την ταξική σύνθεση στα ΑΕΙ, ούτε βάζω αυτό σαν κύριο ζήτημα, αν και παίζει γενικά ένα ρόλο. Η πολιτική του ΚΚΕ είναι αυτή που έδινε όλες τις προϋποθέσεις για να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Η ΠΚΣ δεν είχε κάποια δική της αυτοτελή γραμμή. Ή μήπως είσαι και εσύ της λογικής το κίνημα είναι το πάν, ο σκοπός τίποτα Σε διαφορετικές συνθήκες τότε και με διαπάλη που δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Εκτός αν επιλέγεις τα ζητήματα τακτικής που επιλέγεις κάθε φορά. Σε ένα σημείο, όμως στο τέλος, παραδέχεσαι τον εκφυλισμό που υπάρχει. Παρ΄όλα αυτά συνεχίζεις να διαστρεβλώνεις την τακτική του ΚΚΕ, και πριν 15 χρόνια και τώρα. Και τότε οι συσχετισμοί ήταν αρνητικοί. Παρ΄όλα αυτά δεν μπήκαμε ποτέ στην λογική να υποχωρήσουμε στο όνομα των διαθέσεων των μαζών και των αρνητικών συσχετισμών. Ή μήπως δεν θυμάσαι –αν είχες ποτέ σχέση με το ΚΚΕ-τι μας έλεγαν για την πολιτική του ΚΚΕ; Και ρωτώ, τότε ήσασταν σεχταριστές όλοι εσείς οι ανώνυμοι τιμητές; Εκτός αν και τότε δεν συμφωνούσατε με το ΚΚΕ και κάνατε άλλα από αυτά που έλεγε το ΚΚΕ. Οπότε και εγώ χρησιμοποιώντας τη λογική σας μπορώ να ισχυριστώ ότι έχετε την ευθύνη (αφού το παίζετε ΚΚΕέδες) για την όπως την εννοείτε σημερινή υποχώρηση, αφού δεν δουλεύατε με την πολιτική του ΚΚΕ.
Και ποιος είναι αυτός ο εξυπνάκιας που είπε ότι εγκατέλειψε το ΚΚΕ το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο; Εσύ παιδάκι μου δεν πρέπει να σκαμπάζεις τίποτα από τις εξελίξεις στην εκπαίδευση και τη σημερινή διαπάλη.
Λοιπόν τα πράγματα είναι απλά. Διαφωνείτε με το ΚΚΕ. Μοναδικό επιχείρημα για τη γνώμη σας έχετε τα αποτελέσματα των εκλογών. Όλα τα άλλα είναι απλά ιστορίες για αγρίους.
Ο Π.Δ. ουσιαστικά έφτασε στο σημείο να αναγορεύει τα αιτήματα πάλης που μπαίνουν στα συνδικάτα για να αμυνθεί στη επίθεση του κεφαλαίου και στην εκμετάλλευση, σε κυβερνητικό πρόγραμμα! Στην πραγματικότητα άλλο θέτει, ότι ακόμα και αυτά τα αιτήματα είναι για τη Δευτέρα παρουσία και δεν συσπειρώνουν, άρα να προβάλλουμε άλλα αιτήματα, πιο πιασάρικα. Οι ίδιοι πριν λίγε εβδομάδες κατηγορούσαν το ΚΚΕ γιατί θέτει ζήτημα γενικής απεργίας.
Μήπως όμως θέλετε να συζητήσουμε και από τον Λένιν (που το παίζεται ότι τον έχετε ευαγγέλιο), το «Τι να κάνουμε;»; Όχι λέω μήπως…
Υ.Γ. Όσο για τα συλλογικά ψευδώνυμα μην ανοίγεται ιστορίες…Γιατί οι μόνοι αποδεδειγμένα που φορούν μάσκες και κρύβονται με ανωνυμίες και ψευδώνυμα είστε η ομαδούλα σας που δεν έχει κανένα κύρος στην κοινωνία. Ή γράφεται συλλογικά ή είσαστε 1-2…και μετά εμφανίζεστε να λέτε ότι ότι οι ΚΚεδες δοαγωνούν με την πολιτική του ΚΚΕ.
Και άσε ρε τα βαρύγδουπα για τα επαγελματικά στελέχη… Τέτοιες αθλιότητες το ΠΑΣΟΚ και η Ασφάλεια διαχέει. Λές και κάτι τύποι σαν εσένα δουλεύατε ολημερίς και ολονυχτίς στα εργοστάσια και στις οικοδομές…Σε θεσούλες είσαστε για να βγάζετε χρήμα, για να μην πώ σε επιτελεία κομμάτων!
Τι ατυχία για το ΚΚΕ να μην είναι ακόμα μερικοί από εσάς φοιτητές, για να φωτίσουν τους υπόλοιπους αδαείς;

Ανώνυμος είπε...

"Οι επιτροπές αγώνα μπορούν να γίνουν οι σύλλογοι"...

Ομιλία Γιάννη Πρωτούλη στο 10ο Συνέδριο της ΚΝΕ.

Αντί για μαζική συνδικαλιστική και πολιτική δουλειά ΜΕΣΑ στους συλλόγους, κάνατε την ΚΝΕ ένα μικρό και μίζερο μαγαζάκι. Τα αποτελέσματα ήταν μέσα σε 3-4 χρόνια να χάσετε πάνω από 5.000 ψήφους στα Πανεπιστήμια και να διαλύσετε την ΚΝΕ στα πανεπιστήμια. Δεν έχει μείνει ούτε το 30% των οργανωμένων δυνάμεων που είχαμε μέχρι το 2008 στα πανεπιστήμια. Τα ίδια και χειρότερα κάνατε και στους μαθητές. Τα ίδια κάνετε και σε όλο το Κόμμα οδηγώντας το στην οριστικη διάλυση και περιθωριοποίηση.
Ούτε οι χειρότεροι πράκτορες δεν θα είχαν βάλει και δεν θα είχαν επιτελέσει με τέτοιο ψυχρό τρόπο τέτοια αποτελέσματα. Σε αυτή τη γραμμή και σε αυτή την πραγματικότητα διάλυσης δουλεύετε και κάποια απο εσάς ως πιστοί λακέδες. Γραψαίοι και Φαράκοι χέρι-χέρι σε χορό θανάτου για το Κόμμα. Δε θα σας περάσει ρε. Εδώ θα είμαστε μέχρι το τέλος, αλλά και μετά το τέλος, για το λαό και το Κόμμα. Όταν εσείς θα βρισκόσαστε ήδη τρόφιμοι των ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος μας...

Ανώνυμος είπε...

Το σχολείο βλακείας του Αρβανιτάκη, καλά κρατεί...

Του λες για αυτοτελή δράση της ΚΝΕ και σου λέει για αυτοτελή γραμμή της ΠΚΣ.

Του λες ότι δεν γράφαμε σταρχίδια μας τον κόσμο, σου λέει ότι λες ότι τότε υποτασσόμαστε στις διαθέσεις του.

Γράφει ανώνυμα στο ιντερνετ και, ταυτόχρονα, κατηγορεί τους άλλους γιατι γράφουν και αυτοί.

Του λες το αυτονόητο: Ότι είναι αδιανόητο να έχεις κάποια επαγγελματικά στελέχη που δεν έχουν δουλέψει ποτέ, του ονοματίζεις κιόλας κάποια από αυτά (για να μην τους παίρνει η μπάλα όλους), και σε λέει ΠΑΣΟΚο.

Τέτοιοι μπουμπούνες ήσασταν πάντα γιαυτό και δεν είχατε κλείσει ούτε μια ψήφο στη ζωή σας ούτε έναν άνθρωπο δεν είχατε βάλει στην ΚΝΕ. Γιαυτό σας γύριζαν την πλάτη όλοι. Καί τότε οι σύντροφοι καί τώρα ο κόσμος.

Το ποιός δούλευε με τις αποφάσεις και ποιός με το διάδρομο, νομίζω είναι ήδη ξεκάθαρο.

Το ποιος διαφωνεί με το πρόγραμμα και ποιος θέλει να το αλλάξει, Κυριακή κοντή γιορτή.

ΥΓ: Μιας και μιλάμε και για Λαφαζάνη, χαιρετισμούς και στον Χρήστο τον Κορτζίδη...

makis είπε...

"Ανώνυμε, για να έχεις την πείρα των μαθητικών κινητοποιήσεων το 1998, σημαίνει ότι ηλικιακά ήσουν τότε 18-21, αν δεν ήσουν μαθητής. Πράγμα που σημαίνει ότι αποκλείεται να παρακολούθησες από κοντά τη διαπάλη στο κόμμα την περίοδο 89-90."

Μπαλαφάρα....Κάποιοι καθοδηγούσαν τις μαθητικές οβες και δεν ήταν (δυστυχώς ή ευτυχώς )μόνο 21 χρονών...είστε όλοι κάτω από 30 εδώ μέσα?

Και τελικά όπως πάντα ,το ΚΚΕ ήταν οκ τότε και σκατά τώρα,ή και γαμώ τώρα και χάλια τότε αλλά ένθεν και ένθεν καμιά σοβαρή πρόταση για το πως καταστατικά θα αποφεύγονται τα όποια χάλια δεν ακούγεται...

Έχει πέσει ψωμόλυσσα,δεν υπάρχει φράγκο,μεροκάματο κάθε του αγίου,οι νεφροπαθείς από 8/10 θα ψοφάνε,σφάζουν οι φασίστες,βαράνε οι μπάτσοι,τα παιδιά παρατάνε το σχολείο,όλος ο κόσμος στα σκατά της αναξιοπρεπούς επιβίωσης, κι ο βλαμμένος κατάλαβε ότι τώρα είναι η στιγμή να πει :"αριστεροί είστε και φαίνεστε..." Τι σκατά? όλοι νοίκια εισπράττετε? Κι είστε και κωλόφαρδοι κι όλοι οι νοικάρηδες σας τα ακουμπάνε ακόμα? Μερικές φορές (όλο και πιο έντονα και συχνά τελευταία ) μου φαίνεται ότι είστε χαμένη υπόθεση...Μην είστε!

Ανώνυμος είπε...

Οι δήθεν υπερασπιστές του ΚΚΕ, οι οποίοι γράφουν ανώνυμα, τα χώνουν με τέτοια ευκολία και έπαρση σε όλους όσοι κάνουν κριτική προς το Κόμμα (και εννοώ φυσικά την κομματική κριτική, όχι την κριτική του κάθε γκρουπούσκουλου) ανώνυμα για έναν και μοναδικό λόγο, τον οποίο δεν μπορούν να ομολογήσουν εδώ πέρα: ότι είναι χρεωμένοι γραφιάδες του Κόμματος για να επεμβαίνουν και να απαντάνε. Το χειρότερο είναι πως η πολιτική και ιδεολογική γύμνια του Κόμματος, η ανικανότητά του να βγάζει στελέχη και ικανούς συνδικαλιστές φαίνεται ακόμη και σε αυτή την ιδιότυπη "χρέωση" σε όλο της το μεγαλείο, όπου βλέπουμε ανθρώπους παντελώς ανίκανους, ηλίθιους και ανήμπορους να διατυπώσουν ένα ολοκληρωμένο επιχείρημα (εκτός από συνδικαλιάρικους χαρακτηρισμούς της τελευταίας υποστάθμης, οι οποίοι δεν πιάνουν ούτε σε πρωτοετείς) σαν τον κκ, τον μεταλωρύχο κ.α.
Γράφτε ρε γελάδια, γράφτε να συνεχίσετε να γελοιοποιείτε το Κόμμα και την ιστορία του.
Όπως σας έγραψε και κάποιος λίγο παραπάνω, θα δούμε σε λίγους μήνες, στο 19ο Συνέδριο του Κόμματος, ποιος είναι με το Πρόγραμμα του Κόμματος, ποιος το υπερασπίζεται και ποιος θέλει να το αλλάξει...

kk είπε...

Μάλλον δεν θυμάστε τι γράφετε, αλλιώς δε μπορώ να εξηγήσω το ότι κάθε φορά αλλάζετε το τι γράφετε!
"Οι Επιτροπές Αγώνα να αναδειχθούν σε πρωτοπόρες μορφές συσπείρωσης, να παίξουν το ρόλο των συλλόγων που δεν λειτουργούν, που δεν οργανώνουν τον αγώνα, που οι συσχετισμοί δεν επιτρέπουν την αγωνιστική έκφραση, που διώχνουν τους φοιτητές από τις μαζικές διαδικασίες και στις συνελεύσεις είναι μόνο "στρατοί" παρατάξεων. Μπορούν να οργανώσουν πολύμορφη δράση και παρέμβαση, να έχουν μαζική απήχηση. Από αυτή τη δράση θα προκύψουν σύλλογοι φοιτητών-σπουδαστών που θα βοηθήσουν στην αναζωογόνηση του φοιτητικού-σπουδαστικού κινήματος. Δεν βλέπουμε το ΜΑΣ ως υποκατάστατο, ούτε παράταξη της ΚΝΕ, δεν θέλουμε όλα να γίνονται από τα μέλη και τα στελέχη μας στα γραφεία. Είναι συσπείρωση συλλόγων, επιτροπών αγώνα, επιτροπών ετών και εξαμήνων, φοιτητών και σπουδαστών που κατανοούν την ανάγκη ρήξης με την εξουσία των μονοπωλίων, την ανάγκη για συσπείρωση σε αντιμονοπωλιακή γραμμή μέσα στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ...".
Από την απόφαση του 10ου Συνεδρίου της ΚΝΕ.
Όποιος λοιπόν θέλει να αλλάξει την άθλια κατάσταση στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους και όχι να υποταχθεί σε αυτή, όποιος θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς, δουλεύει με αυτόν τον τρόπο!Όλα τα άλλα είναι ιστορίες για αγρίους που γράφετε για να κρύψετε ότι είστε οπορτουνιστές και τίποτα άλλο!
Όσο τα άλλα που γράφει κάποιος ανώνυμος περί ψήφων και άλλα τινά...η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείς είναι η ίδια που χρησιμοποιούν κάτι χυδαίοι φανφαρώνοι του ΣΥΡΙΖΑ...Παρόμοιες κριτικές κάνουν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Απλά τα πράγματα: δεν έχετε καμιά σχέση με το ΚΚΕ, ούτε με τη δράση του!
Υ.Γ.Για αυτούς που τρέχουν να απαντούν.
Χαιρετίσματα στο Λαφαζάνη,στον Χάγιο,στν Κορτζίδη, στον Κοτζιά, στον Καρτερό, στον Κοψίδη, στον Ρούσση, στον Μπιτσάκη, στον Θ.Π., στον Π.Δ.,στον Β.Κ., στον Χ.Α., στον Β.Λ., στον Χ.Τ., στον στον Α.Π., στον Α.Τ.,στον Θ.Β., στον Τ.Μ., στον Α.Κ. στον Α.Α. κλπ, σε όλους αυτούς δηλαδή που σας καθοδηγούν....

Ανώνυμος είπε...

KK ξέχασες εμάς... Εμείς τα καθοδηγούμε τα παιδιά.

Γρηγόρης Φαράκος
Αντώνης Μπριλλάκης

ΥΓ: Ο ΘΒ είναι ο πράκτωρ 000;

Ανώνυμος είπε...

ΚΚ είμαι ένας απ τους πολλούς ανωνύμους που δεν θέλουν να σταματήσεις να γράφεις!!! αν σε πληρώνει κανείς ζητώ να διπλασιαστεί ο μισθός σου άμεσα μπράβο.
ΚΚ :
"Όποιος λοιπόν θέλει να αλλάξει την άθλια κατάσταση στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους και όχι να υποταχθεί σε αυτή, όποιος θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς, δουλεύει με αυτόν τον τρόπο"
Συμφωνώ απόλυτα . Ο πρωτουλης και λοιποί φυσικά θέλανε να αλλάξουν τους συσχετισμούς.
Δεν γίνεται η ΠΚΣ που ναι είναι η παράταξη της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ να έχει 20%. Δεν γίνεται οι οργανώσεις της ΚΝΕ να στρατολογούν και να μαζικοποιουνται και να τροφοδοτούν το Κόμμα μας. Δεν γίνετε να παίρνουν αποφάσεις δεκάδες φοιτητικοί σύλλογοι στα ΑΕΙ και ΤΕΙ με τα πλαίσιά μας . Δεν γίνεται να σηκώνεις Γ.Σ και κινητοποιήσεις κόντρα στην σαπίλα που θέλουν να δημιουργήσουν οι άλλοι.
Δεν γίνεται να κάνεις προφεστιβαλικες εκδηλώσεις απ όπου θα περνάνε χιλιάδες φοιτητές και σπουδαστές. Όλα αυτά που ο καθένας μας με την δράση του συνέβαλε ήταν κομμάτι της άθλιας κατάστασης που λες.
Ευτυχώς που με το ΜΑΣ , τις επιτροπές αγώνα και ετών αλλάζουν οι συσχετισμοί και διορθώνεται η άθλια κατάσταση που είχαμε δημιουργήσει στα πανεπιστήμια. Όταν λοιπόν θα φύγει και ο τελευταίος Κνιτης θα έχει επιτευχθεί η αλλαγή συσχετισμού. Μπράβο
Εμπρός στον δρόμο που χάραξε το ΜΑΣ στα ΤΕΙ Λαμίας για φοιτητικές εκλογές στα εργατικά κέντρα.

kk είπε...

Ανώνυμε, κοίταξε για άλλους καλύτερα, ποιός τους πληρώνει και τι λένε! Εξακολουθώ και θα το ξαναπώ ότι αυτά που γράφεται για το ΚΚΕ δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση ούτε με την πολιτική του, ούτε με την πραγματικότητα. Πόσο μάλλον δεν σας ενδιαφέρει καν αν οργανωτικά αναπτύσσονται. Ούτε σας απασχολούν οι αντικειμενικές δυσκολίες, οι σημερινές συνθήκες πάλης. Και για να είσαστε ειλικρινείς, αν περάσατε ποτέ από το ΚΚΕ, έτσι κι αλλιώς σαν φοιτητές και μόνο δράσατε. Δεν φάγατε και την ταξική πάλη με το κουτάλι. Το μόνο που κάνετε είναι να αναπαράγεται την απογοήτευση για το ΚΚΕ και να καλλιεργείτε την αμφιβολία. Ποιός είναι ο σκοπός σας; Διαφωνείτε με το ΚΚΕ! Και επειδή δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν για τις διαφωνίες σας, αλλά και κόσμο για τις θέσεις σας, εξαπολύεται ό,τι κακοήθεια διαχέουν οι αντίπαλοι του ΚΚΕ. Οι απόψεις σας είναι ίδιες με αυτές που λένε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ. Μη σας πω ότι τους ψηφίζετε και έχετε ανοιχτή γραμμή.
Υ.Γ. Ο Θ.Β. φυσικά και είναι ο πράκτωρ 000 και Τ.Μ. ο πράκτωρ 007. Αφού τα χώνουμε ο ένας στον άλλο χωρίς να γνωριζόμαστε, κάνουμε και αστεία για να το αποσυμφορήσουμε...

AGIS είπε...

Εσύ ανώνυμε της 1:56 γιατί γράφεις ανώνυμα; Μήπως γιατί κρίνεις εξ ιδίων τ' αλλότρια; Πολύ πιθανό αν κρίνω απ' τα λεγόμενά σου για "πληρωμένους γραφιάδες". 'Ή μήπως γιατί με ανοιχτή ταυτότητα δε θα σ' έπαιρνε να το παίζεις και αγαπητούλης προς το κκε; Ή μήπως και οι δύο λόγοι ταυτόχρονα;

Ανώνυμος είπε...

Τσαγκαροδευτέρα και άργησες να πας γραφείο;

Λοιπόν, εγκαταλείπω. Σε βαρέθηκα αφάνταστα. Το μόνο που έχεις να πεις για την απόρροια της "νεας" γραμμής κατακόρυφη πτώση του κόμματος σε όλους τους δείκτες είναι α) Ότι είμαστε (ή υπήρξαμε) φοιτητές και β) ότι αυτά που λέμε τα λέει η Ανταρσύα και ο ΣΥΡΙΖΑ.

α) Δεν είμαστε φοιτητές. Είμαστε ασφαλίτες.

β) Δεν είμαστε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είμαστε με την Ένωση Κεντρώων. Και επιπλέον μας καθοδηγεί ο Κόναν ο Βάρβαρος.

Αυτές τις μαλακίες λες, και στη σπουδάζουσα μείναν κατα κύριο λόγο καριερίστες και ηλίθιοι (ή πιτσιρίκια που δεν έχουν πάρει ακόμα πρέφα τι παίζει). Μόνο που έχε υπόψη σου ότι ο κόσμος δεν είναι ΟΒα σπουδάζουσας της ΚΝΕ και δεν πείθεται με κραυγές και επικλήσεις στην αυθεντία του ΠΓ και της ΚΕ. Ούτε οι σύντροφοι που έχουν περάσει μια και δυο διασπάσεις.

Περαστικά

Ανώνυμος είπε...

"Τσαγκαροδευτέρα και άργησες να πας γραφείο;"

Πραγματικα, καποιοι αργοσχολοι δεν εχετε ιδεα τι σημαινει η φραση "αυτα που λεω μου γυριζουν μπουμερανγκ".

Το μονο που εχετε να πειτε για την πτωση του κομματος ειναι οτι φταιει η κακια ηγεσια, τρισμεγιστοι ινστρουκτορες του διαλεκτικου υλισμου με υφος χιλιων καρδιναλιων. 190 σχολια διαβαζω και σε 190 σχολια αυτο λετε, με ολες τις δυνατες παραλλαγες που σας επιτρεπει το λεξιλογιο σας.

Δεν γνωριζω τι ειστε και δεν εχει και μεγαλη σημασια στην τελικη, ομως αυτο που προσπαθειτε να κανετε μεσω ιντερνετ ειναι αστειο στα ορια του ξεκαρδιστικου. Ελπιζω μονο να υπαρχετε καπου στην πραγματικοτητα, για να πειτε αυτα που θελετε οργανωμενα και ανοιχτα. Γιατι οταν δεν μας αρεσει κατι που κανει μια οργανωμενη ομαδα, οργανωνομαστε καλυτερα εμεις, ετσι δεν ειναι?. Οποτε λοιπον, μιας και "μπουχτισατε" κι "αγανακτησατε" και "βαρεθηκατε", διαλογος τελος απο δω. Βγειτε στην κοινωνια οργανωμενα με τις θεσεις σας (και οχι τις ετεροκαθοριζομενες αντιθεσεις σας προς το κομμα) και σταματηστε να τρωτε σπορια στην κερκιδα βριζοντας βολικα διοικηση, προπονητη και οργανωμενους.

Ενας "πληρωμενος γραφιας" του κομματος (Σερλοκ Χολμς μου εσεις)

Ανώνυμος είπε...

Όντως είναι ξεκαρδιστικό, αφού χάρη στην προπάθεια κάποιων να υπερασπιστούν το πρόγραμμα του Κόμματος, βγήκαν ορισμένοι υποτιθέμενοι κομμουνισταράδες και ξεστομίζουν αστεία επιχειρήματα που θυμίζουν ΝΑΡ, τρότσκι, Πουλιόπουλο, αρχειομαρξιστές σε συνδυασμό με προβοκατορολογία και αποκαλύψεις συνωμοσιών. Εγώ προσωπικά υπάρχω κάπου οργανωμένα και λέω αυτά που λέω, ενώ ετοιμάζομαι να τα πω καλύτερα στο 19ο Συνέδριο αυτού του χώρου.

Π.Δ.

TRASH είπε...

@Π.Δ.
το αστείο είναι να υπονοείς πως είσαι μέλος του κόμματος ενώ κάνεις πολεμική στην γραμμή του εκτός οργάνων (ξεσκίζοντας κάθε καταστατική του αρχή).
Αυτό αρκεί για να καταλάβει κάποιος την συνέπεια σου απέναντι στις ιδέες που υποτίθεται πως υπερασπίζεσαι και μάλιστα με σχολαστικισμό(!).
Να πέφτουν οι μασκούλες σιγά-σιγά:
Την πολιτική σας πρόταση κύριοι, τον πολιτικό σας φορέα, και θα κριθείτε όπως όλοι μας...

Ανώνυμος είπε...

Και εσύ ρε αστροπελέκι Trash, γιατί γράφεις στο internet? Δεν είναι εκτός αποφάσεων;

Ανώνυμος είπε...

Λέει ο κκ: "Όποιος λοιπόν θέλει να αλλάξει την άθλια κατάσταση στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους και όχι να υποταχθεί σε αυτή, όποιος θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς, δουλεύει με αυτόν τον τρόπο!"

Όντως, όποιος θέλει ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ, δηλ. να κάνει την ΠΚΣ να χάσει πάνω από 5.000 ψήφους μέσα σε 3 χρόνια, να φτάσει σε ψήφους και ποσοστά τα επίπεδα του 1997, να μην παίρνει παραπάνω από 1 ΓΣ στα ΑΕΙ και 1 ΓΣ στα ΤΕΙ σε όλη την Αθήνα (σε κάθε γύρο συνελεύσεων), στις συγκεντρώσεις του ΜΑΣ να μην μαζεύονται ποτέ περισσότερα από 700-800 άτομα και η ΚΝΕ να έχει όχι περισσότερο από το 40% των οργανωμένων δυνάμεων που είχε μέχρι το 2008, τότε πράγματι ακολουθεί ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ!!!

Ρε είσαι βλαμμένος??? Είναι δυνατόν να εφαρμόζεις αυτή τη γραμμή εδώ και 4 χρόνια, να μετράς αυτά τα αποτελέσματα και να έρχεσαι να επικαλείσαι ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ως "απόδειξη" της ορθότητας αυτής της γραμμής??? Ρε είσαι εντελώς καθυστερημένος??? Παιδάκι μου τουλάχιστον βούλωσέ το αν θες να υπερασπιστείς το Κόμμα και τη συγκεκριμένη γραμμή του, χρησιμοποίησε άλλα επιχειρήματα, κάνε προσπάθεια να τεκμηριώσεις με ευρύτερους θεωρητικούς όρους την ανάγκη για την α και όχι τη β γραμμή και όχι επικαλούμενος την πραγματικότητα που τη ΔΙΑΞΕΥΔΕΙ!!! χαχχαχαχαχχαχαχα!!! Ρε δεν παλεύεσαι εσύ!!!

ΥΓ Για το απόσπασμα από την ομιλία του Πρωτούλη βλέπω κατάπιες τη γλώσσα σου ε? "Οι επιτροπές αγώνα μπορούν να γίνουν οι σύλλογοι" διατυπώνοντας με τα πιο σαφή λόγια την πλέον διασπαστική και σεχταριστική γραμμή του Κόμματος στα πανεπιστήμια από την ίδρυσή του μέχρι τώρα. Πες κάτι ρε αν μπορείς εδώ πέρα!
Το απόσπασμα υπάρχει εδώ αν κάποιος θέλει να δει και το σύνολο αυτής της ομιλίας-ελεγείας...
http://www12.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=9/5/2010&columnId=6462

Ανώνυμος είπε...

Να το παίζω/παίζουμε "αγαπητούλης προς το ΚΚΕ" ΆΓΙΣ? Να ήξερες μόνο πόσοι ψήφοι κρατήθηκαν με νύχια και με δόντια με το Κόμμα και στις 6 Μάη και στις 17 Ιούνη, όταν εσύ έδιωχνες με τη γραμμή σου τον κόσμο κλωτσηδόν απ' το Κόμμα, από όσους νομίζεις ότι το "παίζουνε"...

Όσο για το όνομά μου, να ξέρεις ότι όταν φτάσει η μέρα να το μάθεις, τότε θα λογαργιαστούμε πολιτικά με "ιστορικούς" όρους...

ΥΓ Ο φίλος σου ο Άναυδος ακόμη να απαντήσει για το 1989... Ας μην φοβάται πάντως, δεν πρόκειται να πω τίποτα εδώ πέρα, αλλά να ξέρει πως στο ηρωικό γαλατικό χωριό του ΚΚΕ, τίποτα δεν ξεχνιέται και τίποτα δε μένει κρυφό. Μαζευτήκατε πολλοί, βλέπεις, που θέλετε να παραχώσετε τις "βρωμιές" σας κάτω απ' το χαλάκι και αυτό τίγκαρε...

Ανώνυμος είπε...

Η πολιτική μου πρόταση ολοκληρωμένα διατυπώνεται στο πρόγραμμα του ΚΚΕ. Η ηγεσία όμως του Κόμματος, παραβιάζοντας τις καταστατικές αρχές που το διέπουν, το ακύρωσε σε θεωρία και πράξη, φτάνοντας τον πολιτικό της φορέα στα πρόθυρα της διάλυσης. Είναι ευθύνη του κάθε μέλους και οπαδού να υπερασπιστεί το χαρακτήρα του κόμματος και να αποτρέψει τη μετάλλαξη σε γκρουπα νεοτροτσκιστικης κοπής.

Π.Δ.

TRASH είπε...

@Π.Δ.
Μην πουλάς τρελλίτσα!
Ακόμη και αν είχες ποτέ κομματική ιδιότητα, τα σχόλια σου και μόνο εδώ (εκτός εάν το "σφυροδρέπανο" είναι κομματικό όργανο), αρκούν για την αφαίρεση της.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Αυτό που ακολουθεί είναι ένα σχόλιο του τρας, λογοκριμένο σε επίμαχα σημεία, όπου ανταποδίδει σε χαρακτηρισμούς που του απέδωσαν.

Προς ανώνυμο 1 Οκτωβρίου 2012 7:36 μ.μ.: -Τους χαρακτηρισμούς στο παρεάκι σου. -Είδες πουθενά κάποια κομματική απόφαση να απαγορεύει το σχολιασμό στο ίντερνετ; Είδες εμένα να υπονοώ έστω κομματική ιδιότητα για τον εαυτό μου; Άντε με τον κάθε ανώνυμο (ούτε καν ένα σταθερό ψευδώνυμο). Και τώρα μπορείς να με βρίσεις άφοβα, καθότι δε σκοπεύω να ξανασχοληθώ με επηρμένους που είναι και το χειρότερο είδος

AGIS είπε...

Βρωμιές είναι αυτά που γράφεις για πληρωμένους γραφιάδες και με τέτοιες βρωμιές ειναι αρκετές για να σχηματίσω γνωμη για το τι είσαι και τι το παίζεις. "θα λογαριαστούμε πολιτικά και με ιστορικούς όρους"!!! Μεγαλομέγαλε! "οταν έρθει η ωρα να το μάθω!" Χστκα για το όνομά σου, μου είσαι αρκετος σαν ανώνυμος 7:57 και δεν αξίζεις παραπάνω.

Ανώνυμος είπε...

Ρε παιδία, ο Red Alert πού είναι; Πού χάθηκε αυτή η ψυχή;

Ανώνυμος είπε...

Ψάχνει να βρει μια γιαγιά που χάθηκε μαζί με τον σίλβερ αλέρτ

Ανώνυμος είπε...

Αφού λοιπόν μάγκα Άγι χέστηκες για τ' όνομά μου, τότε κόψτε την πιπίλα περί ανωνυμίας κι εσύ και η υπόλοιπη "ομαδούλα" και αντιπαρατεθείτε στο περιεχόμενο. Εκεί όμως τσούζει και σφάζει, οπότε σαν καλοί φτηνοσυνδικαλιστές (και πώς θα μπορούσατε να γίνετε καλύτεροι όταν μια ζωή αποστρεφόσασταν τις μάζες και ξέρατε αντί να ζείτε μαζί τους να τους κουνάτες μονάχα το δάχτυλο - και με το "εσείς" εννοώ το γνωστό συνάφι σου και όχι το Κόμμα φυσικά), σαν καλοί φτηνοσυνδικαλιστές λοιπόν αφού τα επιχειρήματα είναι λίγο ζόρικα όταν έχεις διαλύσει την ΚΝΕ και έχεις σχεδόν ισοπεδώσει το Κόμμα στο 4,5% και το έχεις οδηγήσει στην πολιτική περιθωριοποίηση, χρειάζεται πώς και πώς να κοτσάρεις κάθε λίγο και μια μαλακία περί ανωνυμίας και τα συναφή... Μωρέ δε σώζεστε με αυτές τις γελοιότητες.
Θα τα πούμε μάγκα. Να είσαι σίγουρος. Το Κόμμα θα σωθεί έστω κι αν μας φτάσετε στον πάτο. Και όλοι εσείς, αυτό το φοβερό αριστεροδέξιο έρμα, οι ιστορικά χρεοκοπημένοι φαρακο-χάγιοι, να είσαι σίγουρος ότι θα είσαστε οι χαμένοι. Μετράτε μήνες ίσως και λίγα χρόνια ακόμη. Σε κάθε περίπτωση, αρχίστε να μετράτε.

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   1 – 200 από 205   Νεότερο› Νεότερο»