Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Απεργιακές σημειώσεις κι απορίες

Τι γεύση άφησε στην κε του μπλοκ η χτεσινή απεργία;

Καταρχάς μια πρόγευση από τις προηγούμενες μέρες. Μπορεί να χάσαμε τη συνέλευση στο σμτ (ως εσακ, αλλά κι ως φυσικές παρουσίες, μαζί με το σύνδεσμο της κε) είχαμε όμως ανταπόκριση από την εκλογοαπολογιστική του πουσουχουμού, δηλ από τον πανελλήνιο σύλλογο χημικών μηχανικών. Ένα σύλλογο που εκπροσωπεί τους πάντες, από τον άνεργο και το συμβασιούχο, μέχρι τον επιχειρηματία, λες και έχουν όλοι κοινά συμφέροντα.
Μα γιατί να ενοχοποιούμε την επιχειρηματικότητα; αναρωτιόταν αθώα ένα μέλος της διοίκησης, η οποία αποτελείται κυρίως από πασόκους που έχουν ξεχάσει να γίνουν σύριζα, αλλά παραμένουν λαμόγια ολκής.

Κι αυτό είναι ένα βασικό διακύβευμα για το επόμενο διάστημα. Τι θα απογίνει ο ορφανός μηχανισμός της πασκε και πώς θα διαπραγματευτεί το μέλλον του. Όπως είναι ζήτημα για το σύριζα, αν μπορεί να τους εγκολπώσει ομαλά στις τάξεις του και τι ακριβώς παιχνίδι παίζει σε άλλο ταμπλό, με το συντονισμό, που άργησε χαρακτηριστικά να βγάλει απεργιακό κάλεσμα για το μουσείο. Απ’ όπου έκανε ένα πέρασμα ο αλέξης, μετά τις δηλώσεις στο πεδίο του άρεως, για να κρατήσει τις ισορροπίες με τις συνιστώσες, (που είχαν διαφορετική προσυγκέντρωση, αλλά κοινή πορεία με τη γσεε), και για να αντλήσει ψήφους και από τις δύο δεξαμενές.
Αλλά το κύριο ζήτημα είναι αν θα καταφέρει το παμε να αξιοποιήσει την ευκαιρία και να αλλάξει ριζικά τους αρνητικούς συσχετισμούς στο εργατικό κίνημα, όχι μόνο σε επίπεδο κορυφής, αλλά γενικότερα, με μαζικές συνελεύσεις και εγγραφές στα σωματεία. Εν πάση περιπτώσει..

Την παραμονή της απεργίας η κε του μπλοκ έζησε στην αιόλου μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της σύντομης θητείας της στο ευρύτερο κίνημα. Μια εξόρμηση-αφισοκόλληση όχι για την απεργία, αλλά για το ακριβώς αντίθετο: το παραγωγικό σαμποτάζ που καταστρέφει την χώρα, τη συντεταγμένη έξοδο από την ευρωζώνη, με παράλληλη παραμονή στην εε, για να πάψει να βασανίζει και να βασαίζεται από το ευρώ και να ξεχρεώσει το χρέος της αν σταματήσει το σαμποτάζ... Ω ναι, είχαμε πετύχει μια εξόρμηση της οακκε. Αλλά το πιο συγκινητικό κομμάτι, πέρα από την μαζική τους παρουσία στα όρια της ολομέλειας, ήταν οι τρεις νεολαίοι της οργάνωσης, που δεν πρέπει να ήταν πάνω από τα 30.

Περνάμε στην ανταπόκριση από τα χτεσινά, όπου ο καιρός ήταν βασικά για μπάνιο και εμείς το κάναμε στον ιδρώτα, παλεύοντας για μια θέση στον ήλιο, χωρίς να έχουμε καν παρασόλια. Είδαμε τον TRASH και τον Οικοδόμο, που ήταν εξαιρετικά συμπαθής, ίσως γιατί ίδρωνε περισσότερο και από μένα, μάλλον επειδή φορούσε μαύρα –κι ας μην τα ‘χει βάψει ασορτί. Το κόκκινο μας πάει περισσότερο..

για μια θέση στον ήλιο
Η ομιλία του πέρρου ήταν μεστή κι αυτό δεν το γράφω έτσι, για το τυπικό της υπόθεσης. Όταν τέλειωσε, ο κόσμος βγήκε από τα λαγούμια όπου αναζητούσε σκιά, κι εκεί που η ομόνοια φαινόταν μισογεμάτη, η πορεία ήταν τελικά πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά. Αυτό που ξεχώρισε ήταν η σύνθεση των φοιτητικών συλλόγων στο πανό του μας. Εκτός από το φυσικό, που είναι σταθερή και παραδοσιακή αξία, πήραμε το σλάβικο, το τούρκικο, το α σου κου του (ασκτ) και το σου γου του κου σου (σγτκσ). Όπου το πρώτο είναι η σχολή καλών τεχνών και το δεύτερο κάτι σχετικό με γραφιστικές τέχνες.

Φτάσαμε στο σύνταγμα, λιώσαμε λίγο σαν κεριά μπροστά στη βουλή και καταλήξαμε στην ακρόπολη και στα μαγαζιά της πλάκας για την ανασκόπηση της μέρας και της συγκυρίας. Στο γυρισμό μυρίσαμε τον απόηχο των συγκρούσεων, που έφτανε από συγγρού μέχρι ομόνοια και χαζέψαμε τα συνθήματα και τις αφίσες των άλλων. Την αφίσα της γσεβε, που καλούσε τους μαγαζάτορες να κλείσουν –κι όντως ήταν κλειστά τα περισσότερα μαγαζιά- αλλά μόνο μέχρι τις 3.00 –κι αυτό το έγραφε από κάτω σαν υπότιτλο, με ψιλά γράμματα. Θαυμάσαμε το σύνθημα των αναρχικών για ξύλο ενάντια στους ναζί και τα κνατ, σε μια ωραία «κινηματική» εκδοχή της φιλελεύθερης λογικής των άκρων –αυτά τα ρεύματα εξάλλου συχνά λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, πχ ενάντια στον κρατισμό. Κι ένα άλλο σύνθημα της ανταρσύα με σπρέι, που έλεγε όχι στη δανειακή σύμβαση, χωρίς καν να αναφέρει το μνημόνιο, που λες, δε μπορεί, κάποιος άλλος θα το ‘γραψε.

Και μετά, προβληματισμός, χωρίς μιζέρια, για την επόμενη μέρα –και δεν εννοώ την σημερινή επέτειο του εαμ. Γιατί όπως έγραψε κι ο χαρίδημος, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους (κι ίσως πιο μαζικά απ’ όσο περιμέναμε), αλλά... Ας προσπαθήσουμε να αναλύσουμε αυτό το αλλά.

Ο κόσμος γέμισε τους δρόμους, αλλά το ζητούμενο είναι να μην σκορπίσει γεμάτος απογοήτευση. Να αποκτήσει αυτοπεποίθηση για τις δυνάμεις του, τη δύναμη του αγώνα και της τάξης του. Να πετύχει μια τακτική νίκη, ανατρέποντας το σχεδιασμό της κυρίαρχης τάξης και του πολιτικού της προσωπικού. Αυτό όμως απαιτεί να ακολουθεί ένα δικό του σχέδιο. Υπάρχει σήμερα τέτοιος σχεδιασμός, σχετικά με το πώς μπορεί να νικήσει το κίνημα και ποια βήματα θα του δώσουν αυτή τη νίκη;

Πριν από δυο τρία χρόνια, όταν ακόμα δεν είχε ψηφιστεί το πρώτο μνημόνιο, η απάντηση θα μπορούσε να είναι καταφατική. Ο κόσμος είχε αντοχές, ήταν αισιόδοξος, το κίνημα γινόταν ολοένα πιο μαζικό και ισχυρό. Μέχρι και το ενδεχόμενο πολιτικής απεργίας είχε αρχίσει να φαίνεται ώριμο κι εφικτό. Τελικά η βρώμικη υπόθεση της «μαρφίν» ήταν σταθμός για να αντιστραφεί η ροή των πραγμάτων. Ακόμα και τον επόμενο χρόνο (το 11’) έμοιαζε να υπάρχει ένας σχεδιασμός και να δοκιμάζονται διάφορα πράγματα (η παραμονή στο σύνταγμα τον ιούνη και τον οκτώβρη, κι η δράση των λαϊκών επιτροπών με τα χαράτσια).

Σήμερα ωστόσο που έχει μεσολαβήσει μια κινηματική (μετά τις 12 φλεβάρη) και μια εκλογική καθίζηση δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω, κάτι διαφορετικό; Και τι θα μπορούσε να ‘ναι αυτό; Υπάρχει άλλο σχέδιο καινούριες ιδέες, για να μην πέσουμε στην πεπατημένη της ρουτίνας; Θα ρωτήσει κανείς εύλογα.

Εδώ υπάρχουν δύο δυσκολίες. Η πρώτη είναι πως κανείς μπλόγκερ, ή άλλος επίδοξος αναλυτής υψηλής πολιτικής, δε μπορεί να γνωρίζει σε βάθος τι σχεδιασμός υπάρχει, σε τι προχώρησε και σε τι έμεινε πίσω από το πλάνο ή στάσιμος, για να κάνει ολοκληρωμένες εκτιμήσεις. Τι συμπέρασμα έχει βγάλει το κόμμα πχ, για τις θέσεις και τους στόχους που μπήκαν το 10’, στη συνδιάσκεψη για το συνδικαλιστικό, εργατικό κίνημα; Τι ποσοστά συμμετοχής έχουν οι απεργίες; Πόσο μαζικές είναι οι πορείες και οι κινητοποιήσεις; Πόσοι εργαζόμενοι έχουν οργανωθεί στα σωματεία τους και πόσο έχει προχωρήσει η παρέμβαση στους άνεργους; Αυτά είναι στοιχεία και ποιοτικοί δείκτες για τους οποίους εμείς (εγώ τουλάχιστον) δεν έχουμε ακριβή εικόνα. (Και το παράδοξο είναι ότι πολλές φορές είναι πιο εύκολο να τα βρει κανείς για μακρινές ιστορικές περιόδους, παρά για το πρόσφατο παρελθόν). Ακόμα και το 10-11 πχ, μπορούσε να καταλάβει κανείς εμπειρικά ότι υπήρχε ένας γενικός σχεδιασμός που προχωρούσε, χωρίς να γνωρίζει επακριβώς το περιεχόμενό του, πού αποτύγχανε και που σημείωνε πρόοδο.

Δεύτερο ζήτημα. Αν δούμε τις απαντήσεις που δίνουν διάφοροι πολιτικοί χώροι σε αυτό το ερώτημα, τι διαφορετικό χρειαζόμαστε, και τις αξιολογήσουμε ως εναλλακτικές, είναι να μας πιάνει απελπισία. Λαϊκή αντιβία και αποφασιστικότητα στα λουλουδάδικα ο ένας, να γίνουμε ταχρίρ ο άλλος, να ακολουθήσουμε το σχέδιο πολιορκίας υπουργείων που είχε το εαμ τον μάρτη του 43’ ο τρίτος. Και σε πολιτικό επίπεδο, νέο εαμ, επιστροφή στον κέινς, στη δραχμή, στο 15ο συνέδριο, κρατικοποίηση τραπεζών, επισχέσεις και ευέλικτες μορφές αγώνα, γιατί ο κόσμος δεν αντέχει άλλες απεργίες, και πάει λέγοντας.

Εκεί καταλαβαίνεις ότι τη διαφορά δεν θα την κάνει το διαφορετικό, αλλά η επιστροφή στα αυτονόητα. Βάρος στους χώρους δουλειάς, διαδικασίες βάσης που να ελέγχει τις κορυφές, οργάνωση του αγώνα και της αλληλεγγύης στις γειτονιές. Η φαντασία δε μας λείπει. Το θέμα είναι πώς θα κατακτήσει την εξουσία. Ούτε οι ιδέες μας λείπουν. Το ζήτημα είναι πώς θα κατακτήσουν τις μάζες για να γίνουνε υλική δύναμη, αγώνα και ανατροπής. Εκεί χρειάζεται πρωτοτυπία και πρωτόβουλο πνεύμα, για ν’ ανατραπεί το σκηνικό της μιζέριας και της ηττοπάθειας. Και για να συμπληρώσουν τα κενά του υπαρκτού σχεδιασμού, βεβαίως βεβαίως.

51 σχόλια:

oikodomos είπε...

Ο "Οικοδόμος"... ξεϊδρωσε, ευχαριστεί και ανταποδίδει.
Καλή δύναμη!

Ανώνυμος είπε...

Πάντως για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης του κόσμου: η πορεία του ΠΑΜΕ διήλθε από σταθερό σημείο στο ύψος της Κλαυθμώνος γύρω στα 40 λεπτά, ενώ όλη η υπόλοιπη διαδήλωση διήλθε από το ίδιο σημείο σε διάρκεια ακριβώς 2 ωρών (έχει αφαιρεθεί ο μικρός χρόνος στάσης όταν ξεκίνησαν τα επεισόδια προς το τέλος της πορείας).

Τόσο η πυκνότητα των μπλοκ όσο και ο ρυθμός ροής ήταν ίδιος και για τα μπλοκ του ΠΑΜΕ και για τα μπλοκ σωματείων-ΓΣΕΕ-Συντονισμού.

Η υπόλοιπη διαδήλωση ήταν, συνεπώς, 3πλάσια από τη δική μας.

Απορώ από πού συνάγεται ο σημερινός τίλτος του Ριζοσπάστη, στον οποίο σημειώνεται: "Δυναμώνει το ταξικό ρεύμα στο συνδικαλιστικό κίνημα"...

Μας κοροϊδεύουν στα μούτρα οι άνθρωποι? Στο δρόμο κάτι τέτοιο δε φαίνεται. Να στρατολογούμε μαζικά εργάτες στο Κόμμα, δε φαίνεται. Να συσπειρώνουμε περισσότερο κόσμο στις παρατάξεις μας, δε φαίνεται. Να έχουν μαζικοποιηθεί τα συνδικάτα κάτω από τη δική μας παρέμβαση και πολύ περισσότερο τα δικά μας συνδικάτα, δε φαίνεται. Να αυξήσαμε τις δυνάμεις σε κάνα σωματείο, ούτε αυτό φάινεται. Σε ΟΛΑ τα παραπάνω οι "δείκτες" είναι ξεκάθαρα αρνητικοί. Συνεπώς? Από πού προκύπτει το συμπέρασμα? Ποιον βοηθάει το ψέμα? Τους σ/φους? Το Κόμμα? Το κίνημα?

Η πορεία του ΠΑΜΕ ήταν στο όριο μίας αξιοπρεπούς πορείας και πολύ φοβάμαι ότι δείχνει να έχουμε αγγίξει πια τα όρια συσπείρωσης κόσμου στο δρόμο με το ΠΑΜΕ.

Συγκριτικά, ωστόσο, με την υπόλοιπη διαδήλωση, το συμπέρασμα είναι ότι μας υπερφαλάγγισαν κανονικότατα και αντί αυτές οι χιλιάδες κομμουνιστών, ταξικά συνειδητοποιημένων εργατών κτλ. να έχουν διασπαρεί μέσα στα μπλοκ των υπολοίπων δεκάδων χιλιάδων συναδέλφων τους, φωνάζοντας τα συνθήματά τους στις ντουντούκες, γράφοντας τα συνθηματά τους στα πανό, δίνοντας μάχη για να τα επιβαλουν, ζυμώνοντας τη γραμμή μας, μπαίνοντας μπροστά για την οργάνωση και περιφρούρηση των εργατικών μπλοκ κτλ., αυτοί προτίμησαν (το Κόμμα και το ΠΑΜΕ δηλαδή) να φύγουν μπροστά και μόνοι τους. Ο κρετινισμός έχει γίνει πια τραγωδία (αν όχι προδοσία...).

Ανώνυμος είπε...

Αρκετά μαζική η απεργία ίσως για τους περισσότερους απρόσμενα.
Αλλά θα πρέπει από εδώ και πέρα να υπολογίζουμε και τους άνεργους ως στοιχείο αύξησης του κόσμου που δεν μπορεί εύκολα να μετρηθεί.
Δηλαδή το να κατέβουν πχ από τους 10.000 οι 9.000 άνεργοι είναι θετικό αλλά από την άλλη υποδηλώνει ότι η απεργία(σαν σταμάτημα της υπεραξίας στους τόπους εργασίας δεν είχε το θεμιτό αποτέλεσμα)
Στα θετικά ότι τουλάχιστον η γενική απεργία έχει παραμείνει ακόμη ως το κύριο μέσο αντίδρασης του κόσμου κάτι που δεν συμβαίνει σε καμιά άλλη χώρα αυτή τη στιγμή με την ίδια ένταση.
Τώρα για το ΠΑΜΕ θεωρώ οτι από την στιγμή που καλείς τον κόσμο για κάτι νέο που θα σημάνει αυτή η απεργία πρέπει να σκαρφιστείς και εσύ νέες μορφές αντίστασης που φυσικά δεν θα έχουν σε τίποτα να κάνουν με καγκελάκια και μπάχαλα με κάμερες στουπιά και δυναμιτάκια αλλά με πολύμορφους αγώνες με καταλήψεις δημόσιων κτιρίων,παραμονή σε όποιον χώρο αποφασιστεί χωρίς να φοβάσαι
Το έχουμε ανάγκη ρε γμτ να ξεφοβηθούμε παντού όχι μόνο σε χώρους δουλειάς παντού στο δρόμο,στις γειτονιές στην καθημερινότητα να ξεφοβηθεί και ο κόσμος μαζί μας ... περιμένουμε στο άμεσο μέλλον.

Χάρτσεν

Γρηγόρης είπε...

H παρέμβαση στους άνεργους δυστυχώς έχει αποδώσει ελάχιστα εώς τωρα,παρά τη σχεδόν καθημερινή παρουσία έξω από τους ΟΑΕΔ.Σε μια ανοιχτή σύσκεψη του ΠΑΜΕ,πέρυσι τετοιον καιρό,είχε τονιστεί η ανάγκη για καλύτερη συνεργασία σωματείων-λαικών επιτροπών.Είχε ζητηθεί από τα σωματεία να φέρουν σε επικοινωνία τους άνεργους που έχουν στις τάξεις τους με τις λαικές επιτροπές της γειτονιάς τους.Το ίδιο ζήτημα ξαναμπήκε σε αντίστοιχη σύσκεψη,8-9 μήνες μετά,πράγμα που σημαίνει ότι δεν υλοποιήθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό.Ένας λόγος ίσως είναι ο μικρός σχετικά αριθμός των ατόμων που τρέχουν τα ζητήματα αυτά.Αν ο ίδιος άνθρωπος αναλαμβάνει δουλειά για το κόμμα,το σωματείο και τη λαική επιτροπή κάτι από όλα αυτά πιθανώς θα μείνει πίσω.Σε πρώτη φάση νομίζω ότι χρειάζεται μεγαλύτερη ενεργοποίηση των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στο κόμμα αλλά η συμμετοχή τους εώς τώρα στο κίνημα είναι υποτονική

Ανώνυμος είπε...

Ένα δε μπορώ να καταλάβω, πώς έχουν καταφέρει οι του ΠΑΜΕ στις απεργίες να βλέπουν τους μπάτσους με τα κιάλια και την επομένη να στέλνουν τα αμεα να τις παίζουν με τα ΜΑΤ.
αμεα-ματ
ωραίοι!

Ανώνυμος είπε...

Αρκετά καλό άρθρο.Όντως ανέλπιστα τα συλλαλητήρια χθες ήταν πολύ πιο μαζικά απο ότι περιμέναμε.

Δυστυχώς,όμως με την ισοπέδωση που έχει γίνει οι αντοχές του κόσμου για συμμετοχή σε γενικές απεργίες κοντεύουν να εκμηδενιστούν.Και εδώ θα πρέπει να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε,ώστε το κίνημα να αποκτήσει ουσιαστικά πολιτικά χαρακτηριστικά.Απο την άλλη βέβαια αρκετός κόσμος(μη συνειδητοποιημένος ταξικά) μπορεί χθες να κατέβηκε αφενός απο συσσωρευμένη οργή και αφετέρου με την λογική ότι έχει ήδη μεγάλες οικονομικές απώλειες,όποτε μια μη συμμετοχή σε μια απεργιακή συγκέντρωση δεν θα το έσωζε απο το κατήφορο.Αυτό το σημείο νομίζω ότι μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε με κάποιο τρόπο...

Αλήθεια Απολίθωμα,κατα την γνώμη σου τι μπορεί να κάνει το ΠΑΜΕ για να εκμεταλλευτεί το κενό ανάμεσα στην ξεκρέμαστη ΠΑΣΚΕ και την αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να την εγκολπώσει?

ΜΠΟΥΜΠΗΣ

modesto είπε...

ρε ανωνυμε, δεν θελω να τις βγαλουμε να τις μετρησουμε, αλλα μαλλον στηριζεσαι στο οτι δεν θα καθομασταν να "δουμε" τους αλλους και θα δεχτουμε οτι λες.
προφανως και δεν ισχυουν αυτα που λες για τους αλλους, τα μπλοκ φαινονται και απο τα πλανα της τηλεορασης οτι δεν εχουν καμια σχεση σε μαζικοτητα και πυκνοτητα και επισης μεταξυ των μπλοκ των αλλων χωραει ποδοσφαιρικο γηπεδο, για αυτο ασε τα σαπια

Ανώνυμος είπε...

modesto, αν δεν κάθησες να "δεις", δικό σου πρόβλημα. Ό,τι περιγράφω είναι απολύτως ακριβές. Η πορεία του ΠΑΜΕ και η πορεία των υπολοίπων δε συγκρίνεται σε όγκο. Θα ήθελα πολύ περισσότερο από εσένα να ήταν διαφορετικά, αλλά δεν είναι. Αν θες να το αρνηθείς, αν δε σημαίνει τίποτα για σένα, αν δε σε ενδιαφέρει να το ερμηνεύσεις και να δώσεις λύσεις, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα. Εμένα με απασχολεί η ανακοπή της πορείας διάλυσης του Κόμματος, της απομαζικοποίησής του και της περιθωριοποιησής του. Ο καθένας διαλέγει στρατόπεδο σε αυτή τη ζωή.

Ανώνυμος είπε...

Ανωνυμε των 1:38μμ, αυτος ο πρωτος πληθυντικος σου μας εχει πεισει ολους...

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=jedk5WI-G54

Ανώνυμος είπε...

Exουν στριμωχτει στην ΔΗΜΑΡ: Εδω ο Μ.Δ υπευθυνος Μ.Μ.Ε του κομματος και εκπροσωπος της στην ΕΣΗΕΑ αποκαλει
χουλιγκανς τους διαδηλωτες!
http://www.red-pep.blogspot.gr/2012/09/blog-post_26.html

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Κατά σειρά εμφάνισης

Αυτά είναι πλέον τα μπάνια του λαού. Καλή δύναμη και σε σένα οικοδόμε.

Προσωπικά δεν εμπιστεύομαι και τόσο διάφορους "επιστημονικούς" υπολογισμούς, που λένε τόση ώρα περνούσαν οι μεν και τόση οι δε, ή τόσα πλακάκια έχει το σύνταγμα, επί τόσα τετραγωνικά εκατοστά, άρα τόσος κόσμος και πάει λέγοντας. Υπάρχουν διάφορες παράμετροι, οι παλιότεροι ξέρουν καλύτερα να τους συνυπολογίζουν, αλλά ως ένα σημείο πάντα. Σε καμία περίπτωση πάντως δε μπορώ να δεχτώ τους αριθμούς που παραθέτει ο πρώτος ανώνυμος.
Η δική μου εικόνα για τη δύναμη του παμε στο εργατικό κίνημα είναι ότι δυναμώνει σε διάφορους κλάδους με αργούς και σταθερούς ρυθμούς, που είναι πίσω από τις απαιτήσεις, αλλά αυτό δε φαίνεται σε επίπεδο γσεε και τρίτου βαθμού, γιατί υπάρχει μεγάλη "αιμορραγία" στους οικοδόμου. Ο φίλος Οικοδόμος που έγραψε παραπάνω είναι η εξαίρεση στον κανόνα της ανεργίας που θερίζει τον κλάδο. Κι αυτό είναι αντικειμενική εξέλιξη, δε φταίει το κκε ή το παμε. Ως εκεί φτάνει η δική μου εικόνα, που απέχει αρκετά από το να είναι πλήρης.
Αυτό που δε μου προκύπτει από τις εξελίξεις είναι η επίθεση στο παμε κι η τακτική του ενιαίου μετώπου με τη γσεε, την οποία φαίνεται να προκρίνουν διάφορες γνωστές και μη εξαιρετέες ιστοσελίδες. Το παμε είναι μεγάλη κατάκτηση για το ταξικό κίνημα, κι η υποχώρηση από το κεκτημένο του θα ήταν μεγάλο πισωγύρισμα για την υπόθεσή μας.

Χάρτσεν συμφωνώ ειλικρινά με το διά ταύτα, αλλά δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει συγκεκριμένα στην πράξη.
Το αυτό και για το σχόλιο του γρηγόρη. Οι άνεργοι είναι ένα πολύ δύσκολο πεδίο δράσης, όπου μάλλον δεν αρκούν τα παραδοσιακά εργαλεία δουλειάς και χρειάζεται ευελιξία και φαντασία, καταρχάς για να τους βρεις, πόσο μάλλον να παρέμβεις και να τους οργανώσεις.

Μπούμπη κατά τη γνώμη μου αυτό που γίνεται μοιάζει μάλλον με εγκόλπωση του σύριζα από το μηχανισμό του πασόκ, παρά το αντίστροφο. Αυτό που πρέπει ίσως να προσπαθήσουν οι δικοί μας είναι να αξιοποιήσουν την παραζάλη αυτών των μηχανισμών, για να σπάσουν τον φαύλο κύκλο των εκβιασμών και του μαζικού εκμαυλισμού συνειδήσεων των εργαζομένων για να τους πάρει με το μέρος του. Δε λέω ότι είναι εύκολο και σίγουρα δε θα λυθεί με κάποια δική μου φωτεινή ιδέα έξω από τον χορό. Λέω ότι θα είναι το κρίσιμο μέτωπο το επόμενο διάστημα

Ανώνυμος είπε...

Σφυροδρέπανε, έχεις κάθε λόγο να αιτιάσαι για την "επιστημονικότητα" των "επιστημονικών" υπολογισμών, γιατί προφανώς θέλουν προσοχή. Εγώ απλώς μεταφέρω ό,τι μέτρησα με όση αυστηρότητα μου επιτρεπόταν (σου είπα ότι έχω αφαιρέσει ακόμη και τους "νεκρούς" χρόνους). Δε μίλησα για νούμερα γιατί δεν είμαι τόσο "επιστήμονας", παρά μονάχα για συγκριση των χρόνων διέλευσης και στο σημείο που στεκόμουνα μπόρεσα να έχω μία αρκετά καλή εικόνα για το ρυθμό ροής και τη μαζικότητα όλων των μπλοκ. Ο χρόνος είναι σε κάθε περίπτωση τριπλάσιος. 40 λεπτά προς 120 λεπτά. Καλό είναι να μην το πετάμε.

Για ενιαίο μέτωπο με ΓΣΕΕ κανείς δε μίλησε, αλλά είναι πολύ προβληματικό και μόνο το ότι αυθόρμητα διατυπώνεις το ζήτημα με αυτό τον τρόπο: "ενιαίο μέτωπο με τη ΓΣΕΕ". Μήπως ξεχνάς ότι ειμαστε ακόμη ΜΕΣΑ στη ΓΣΕΕ? Η διατύπωσή σου δείχνει τελικά την αντίληψη οργανωτικής διάσπασης του συνδικαλιστικού κινήματος, η οποία συστηματικά καλλιεργείται και η οποία ως ένα βαθμό έχει γίνει de facto πραγματικότητα και στο δρόμο αλλά πολύ περισσότερο στη συνείδηση πολλών σ/φων και επιρροών σαν κι εσένα.

Το ΠΑΜΕ αποτελεί σαφέστατα μία πολύ μεγάλη κατάκτηση για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, αλλά από την πρώτη κομματική συνδιάσκεψη για το ΠΑΜΕ και τη συγκρότησή του το 1999 μέχρι την προ δύο ετών νέα συνδιάσκεψη και από τη γενική γραμμής συγκρότησης ενός πόλου δράσης και σύγκρουσης μέσα στο εργατικό κίνημα μέχρι την επιλογή των παντού και πάντα ξεχωριστών συγκεντρώσεων από τις άλλες συγκεκντρώσεις των εργαζομένων, υπάρχει αρκετά μεγάλη απόσταση. Το ΠΑΜΕ εξελίσσεται και μεταλλάσσεται μέσα στο χρόνο και στα 12-13 χρόνια της ύπαρξής του. Το ίδιο και η γραμμή του Κόμματος.

ΥΓ Πάντως έχει ενδιαφέρον ότι (αν δεν κάνω λάθος) δεν υπάρχει ούτε μία κομματική απόφαση, η οποία να προσδιορίζει ότι η γραμμή του ΠΑΜΕ σημαίνει να κάνουμε ξεχωριστές συγκεντρώσεις σε πανεργατικό, κλαδικό ή εδαφικό επίπεδο.

Αναυδος είπε...

ο πρωτος ανωνυμος/ανωνυμη μάλλον διαβασε τη σημερινη Αυγη για το μεγεθος της συγκεντρωσης και πορεια ςτου ΠΑΜΕ

ο δευτερος ανωνυμος υποννοει οτι τα επεισοδια στο Συνταγμα στη Μαρφιν και αλλου τα προσχεδιαζει ο Συριζα η ανταρυσα και οι αναρχικοι που επιτιθονται στα ΜΑΤ όπως το πρωι οι ΑΜΕΑ. Φανταζομαι οτι τις αηδιες αυτες τις ακουσες στο ΣΚΑΙ

Φτανει πια με τους ξεφτυλες που ξεχασαν την αριθμητική και δε σεβονται οσους αγωνιζονται για τα δικαιωματα τους

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Όχι, όπως δεν υπάρχει και κάποια απόφαση που να λέει ότι οι κοινές πορείες είναι θέσφατο κι εξυπηρετούν καλύτερα το στόχο μας. Κατά τα άλλα εγώ ήμουν πολύ προσεκτικός στο τι έγραψα. Το ενιαίο μέτωπο με τη γσεε που προκρίνουν κάποιες ιστοσελίδες. Δε σου το χρέωσα προσωπικά. Αλλά θα μου επιτρέψεις να πω ότι και οι δικές σου διατυπώσεις, κι ο τρόπος απάντησης συνολικά είναι δηλωτικές για την αντίληψη που καλλιεργείται στις συνειδήσεις κάποιων συντρόφων.

Ανώνυμος είπε...

Περιμένω να δω στο Ριζοσπάστη εκτίμηση για τον όγκο της πορείας των υπολοίπων σωματείων, γσσε κτλ. και την αποτίμησή μας για τη σχέση μαζικότητα των δύο πορειών. Μέχρι τότε έχω δικαίωμα να επικαλούμαι αυτά που είδα με τα δικά μου μάτια. Αν στην άλλη πορεία κατέβηκαν μερικές δεκάδες χιλιάδες εργάτες, εμένα ως κομμουνιστή με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το γεγονός αυτό, θέλω να ξέρω ακριβώς πόσοι ήταν για να εκτιμήσω και με βάση αυτό το σημαντικότατο δεδομένο (ποιος κερδίζει με το μέρος του την εργατική τάξη στο δρόμο), προκειμένου να χαράξω καλύτερα την αυριανή μου δράση. Όταν ο Ριζοσπάστης κάνει εκτίμηση, τότε μπορείτε να μου στείλετε το λινκ.

Επίσης όταν ο Ριζοσπάστης ξαναγράψει (έχει χρόνια να το κάνει) το πόσα σωματεία συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ αυτή τη στιγμή και πόσα σωματεία συμμετέχουν με το ΠΑΜΕ σε κάθε απεργία, τότε στείλτε μου και αυτό σας παρακαλώ με λινκ.

Σφυροδρέπανε, όντως δεν έχεις καλή εικόνα για το τι γίνεται στο συνδικαλιστικό κίνημα, την κατάσταση των σωματείων μας και για τα επίπεδα που κινούνται οι δυνάμεις μας εκεί. Υπάρχουν σοβαρότατες απώλειες σε ψήφους και ποσοστά τα τελευταία τρία χρόνια σε πολλά σωματεία (και σε αρκετά νευραλγικά από θέση στην παραγωγή), έχουν χαθεί σωματεί από τη δύναμη του ΠΑΜΕ, ενώ παράλληλα υπάρχουν και μικρές αποσπασματικές άνοδοι σε κάποιους χώρους (ενίοτε σε ποσοστά, ενίοτε και σε ψήφους). Αυτό όμως είναι μια μεγάλη κουβέντα και απαιτεί και μία μικρή δημοσιογραφική έρευνα, αφού πλέον για το Κόμμα οι αρχαιρεσίες των σωματείων και το τι γίνεται στο ΠΑΜΕ έχει γίνει επτασφράγιστο μυστικό (εκτός και αν πάμε λίγο καλά πουθενά, οπότε και το μαθαίνουμε απ' το Ριζοσπάστη). Εσύ που έχεις το μεράκι, κάτσε και κάνε μια τέτοια έρευνα. Θα ήταν εξόχως ενδιαφέρουσα.

Sparrow είπε...

Παιδιά χρειάζεται φαντασία. Με πολλά νέα ευρηματικά συνθήματα, γελοιοποίηση της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του χαρακτήρα τους, των μικροαστών τύπου "κυρ-Παντελή", ενσωμάτωση στα συνθήματά μας των χαρακτηριστικών της κομμουνιστικής κοινωνίας, γράψιμο σε πανό αποφθεγμάτων και λογοτεχνικών τσιτάτων, σάτιρα πολλή, τραγούδια αγώνα και από το ξένο ρεπερτόριο-ένδειξη διεθνισμού, ξεφτίλισμα του ρόλου της Εκκλησίας και των φασιστο-ρατσιστικών ιδεών κλπ.
Θα χρειαστούμε σίγουρα τη συνδρομή του καλλιτεχνικού κόσμου.
Επίσης φιάξιμο της ιστοσελίδας του κόμματος και του ριζοσπάστη ώστε να είναι πιο ευανάγνωστα και user friendly. Σήμερα δεν είναι. (πχ. στην πρώτη σελίδα όλα τα άρθρα με μια μικρή περίληψη. Κλικάρεις και είσαι στο άρθρο που θες να διαβάσεις πρώτο. Καλό θα ήταν νά χει και σχολιασμό αναγνωστών).
Να πέφτουν συνεχώς στο τραπέζι νέες ιδέες και προτάσεις αγώνα και σίγουρα θα γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι. Ακόμα κι ο τελευταίος που ενδιαφέρεται για μια σοσιαλιστική κοινωνία να αισθανθεί ότι συνεισφέρει με τις προτάσεις του. Πρέπει ν' ανέβουμε επίπεδο. Τότε ο άνεργος που σίγουρα μας παρακολουθεί θά ρθει κοντά μας από μόνος του. Κι όχι μόνο ο άνεργος...

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε@1:38, 8:54, 9:45
Είσαι πολύ επιθετικός και η κριτική σου εχθρική, για να χρησιμοποιείς το "μας".
Πάντως, βλέπω ότι τα σχόλιά σου και ειδικά αυτό στις 8:54, κινούνται στο πνεύμα του άρθρου του "Εργ.Αγώνα"
http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/465-2012-09-23-21-11-09,
το οποίο, κατα τη γνώμη μου πάντα, είναι ένα προανάκρουσμα του ποιά θα είναι φέτος η γραμμή επίθεσης στο ΚΚΕ και ταυτόχρονα μια απόπειρα πλήρους μαντρώματος ολόκληρου του συνδικαλιστικού κινήματος στη ΓΣΕΕ.
Τώρα, όσον αφορά στον τρόπο υπολογισμού του πλήθους που αναφέρεις, αυτός ο τρόπος έχει το μειονέκτημα ότι δεν λαβαίνει υπ όψη του ούτε την ταχύτητα διέλευσης, ούτε την πυκνότητα της πορείας, το πόσα άτομα περνάνε ταυτόχρονα από το σημείο στο οποίο μετράς τον χρόνο. Είτε γρήγορα περνάνε είτε αργά, είτε ένα άτομο περνάει, είτε δέκα, είτε τριάντα, εσύ μετράς μόνο χρόνο. Και το ΠΑΜΕ χθες πήγαινε γρήγορα και σχετικά πυκνά.

λαθραναγνώστης

Ανώνυμος είπε...

Για ποιο λογο να υπαρχουν κομματικες αποφασεις που θα υποδεικνυουν στο ΠΑΜΕ τι γραμμη θα ακολουθησει? Και επιπλεον, ο ριζοσπαστης σχεδον ποτε δεν αναφερει νουμερα και ελαχιστες φορες κανει συγκριση με τις αλλες πορειες, γιατι ξαφνικα να το κανει τωρα?

Antonxxx είπε...

Οποιος ειδε τις πορειες απο την Ζουγκλα τα πραγματα ηταν καθαρα.

http://www.youtube.com/watch?v=cQENPFm8uxo&feature=player_embedded

Antonxxx είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=cQENPFm8uxo&feature=player_embedded

kk είπε...

αγαπητέ "Σφυροδρέπανε", ανπαρακολουθείς γενικά άλλα site θα έχεις καταλάβει ότι έχει στηθεί ένας ολόκληρος προπαγανδιστικός μηχανισμός, σαν έτοιμος από καρό, προσπαθώντας να πείσει ότι τα μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΓΣΕΕ είχαν τεράστιο κόσμο και ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ δεν συσπειρώνουν. Οι άνθρωποι είναι απλά στημένοι. Αυτή είναι η καούρα τους, όχι για το ζήτημα της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος. Άλλωστε οι ίδιοι υπονόμευσαν την απεργία και λοιδορούσαν το ΚΚΕ ότι χρησιμοποιεί ζαχαριαδικές μεθόδους και επαναστατικές διακηρύξεις και ότι έτσι δεν κερδίζει τον κόσμο. Βέβαια ήπιαν το πικρό ποτήρι..άλλο πράγμα παρατηρήσεις ή προβληματισμός για αδυναμίες, κάτι θεμιτό άλλωστε.

Ανώνυμος είπε...

Ρε συ ανώνυμε ακόμα και να ισχύουν οι στατιστικές σου τι σημαίνει αυτό η ορθότητα μιας πολιτικής άποψης ή μιας οποιασδήποτε άποψης κρίνεται από τηυν απήχησή της; Δηλαδή πέρσυ τέτοια εποχή που οι συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ ήταν μαζικότερες, όπως ανέφεραν και τα φιλοαντρασύα site η γραμμή του ΠΑΜΕ ήταν σωστή; και τώρα είναι λάθος. Είναι λαικιστικό να προσπαθείς να πείσεις για την άποψή σου είτε λέγοντας έχω κόσμο είτε λέγοντας δεν έχει ο αντίπαλος (ισχύουν αυτά που λέω ακόμα και όταν το κάνει το ΚΚΕ)
Για τους συσχετισμούς σου απάντησε και το απωλίθωμα. Να προσθέσω μόνο πόσους αντιπροσώπους χάνει το ΠΑΜΕ επειδή οι υπόλοιποι κατεβάζουν κοινά ψηφοδέλτια (ΟΣΕ, ΕΚΒ, Εργατικό κέντρο Ελευσίνας)
Αυτά που λες για ζύμωση και ντουντούκες επίσης νομίζω ότι δεν ισχύουν. Η κάθε οργάνωση μπορεί να έχει μια ντουντούκα και να φωνάζει ότι θέλει. Αυτό δε σημαίνει ότι επηρεάζει. Τη δεκαετία του 80 για παράδειγμα που το ΚΚΕ έκανε αυτά που θέλεις η κεντρική γραμμή της ΓΣΕΕ επηρεάστηκε καθόλου
Και ένα τελευταίο με αυτό το ΚΚΕ με τη γραμμή του, την πρακτική του, την ηγεσία του είσαι μαζί, παρά τις διαφωνίες σου ή όχι γιατι με το ΚΚΕ σαν έννοια είναι και τα ΜΛ και το Ναρ και ο Λαφαζάνης και το ΕΕΚ και το ΣΕΚ. Για σκέψου μήπως έχεις περάσει απέναντι και δεν το έχεις συνειδητοποιήσει
Υ.Γ. Για τη δύναμη του ΠΑΜΕ επιφυλλάσομαι. Αν όμως αποδειχτεί ότι έχεις άδικο ή είσαι υπερβολικός σε ποιά κατηγορία πρέπει να σε κατατάξουμε. Να θυμήσω μόνο κάτι κουβέντες για την ΚΝΕ που έχασε το 70 τοις εκατώ της δύναμής της, ήταν υπερβολές τελικά ή όχι. Μη κοροιδευόμαστε η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ μετά το εκλογικό στραπάτσο ήταν καλή. Βασίλης

Ανώνυμος είπε...

Re sfyrodrepane, eleos ,opoios ekfrasei mia allh apopdh amesws taftizetai me aftous pou theloun koino metwpo me gsee kai ta resta..ela eleos,nisafi ,an thed trava doulepse ston rizospasth,mhn mas prhzeis ta oumpala ws k kala dhthen anexarthtos kai ap'exw koumounistis pou tha kaneis mia mikrh kritikoula alla sto dia tafta,vasilokoteros ths genikhs gramatews...aman pia

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Καπετάνιο, χαιρετίσματα από την πρώην προλεταριακή και νυν προλεφταριακή Λευκάδα, που κονομάει από τον Τουρισμό, περνάει προς το παρόν την Κρίση by-pass (δε βλέπω κλειστά μαγαζιά) και κατανάγκην έχει βάλει το Κεφάλαιο στην πίσω μερηά του ραφιού.
Δε συμμερίζομαι την αγωνία σου για "ένα σχέδιο". Οσο θυμάμαι τον εαυτό μου, (και τα μπόλικα χρονάκια μου), κάθε μας προσπάθεια χτύπαγε σε έναν αντικομμουνιστικό τοίχο, που όλο και πιο ακλόνητος γινόταν. Και όποιος είχε μάτια και δε χανόταν να μετράει το μήκος των διαδηλώσεων, έβλεπε τον αντικομμουνισμό ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ. Και το λέει αυτό, κάποιος, που ξέρεις ότι θυσίασε πολλά, ακριβώς για να μην συμβιβαστεί με την χαμηλοτάβανη ευκολία του χαρακτηρισμού της αντίθετης άποψης σαν "αντικομμουνιστικής".
Δεν υπάρχει βασιλική οδός προς την επανάσταση, θάλεγε κι ένας σύγχρονος Εύδοξος-Λένιν στον αντίστοιχο σύγχρονο Πτολεμαίο, ας πούμε στον αρχηγό του μικροαστικαριάτου (βάλε εδώ Ζίζεκ, Λαφαζάνη, Χάγιο η ότι θέλεις).
Κάναμε ότι κόλπα μπορείς να φανταστείς: Τι μίκηδες, τι ζουράρηδες κατεβάσαμε, τι ΚΕΑ, τι Συνασπισμούς, τι σεμινάρια στα σωματεία, τι βιβλία (δίκην πατατών") μοιράσαμε, τι "συσπείρωση γύρω από το άμεσο πρόβλημα"! Οτι ρεφορμιστικό τσι#$%ύκι μπορείς να φανταστείς, (που ήταν εφικτό χωρίς ιδεολογική έκπτωση ("Δήλωση αποκήρυξης"), κάναμε.
Το μωρό δεν ξεγελιόταν με τίποτα - ήθελε την αντικομμουνιστική κουδουνίστρα του!
Ξεσκολίσαμε στον ρεφορμισμό για να συνειδητοποιήσουμε αυτό, που όλοι οι κλασσικοί, μέχρι και ο πρακτικός Μουστάκιας μας τονίζανε με πάθος: Το πολιτικό μήνυμα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΜΨΕΙΣ.
Για να κερδίσεις την μάχη της μαζικότητας, πρέπει να έχεις κυριαρχήσει πολιτικά, όχι με την εννοια να τους κάνεις όλους κομμουνιστές, αλλά να μην μπορούν να σε αμφισβητήσουν, να είσαι εσύ ο ιδεολογικά ισχυρός.
Πραγματική πλατειά πολιτική μπορεί να κάνει μόνο ο ιδεολογικά ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΣ.
"θαρσείν χρει, και μη περιοράσθε των πολιτικών κινδύνων".
Να κατεδαφίσουμε τον αντικομμουνισμό, αν θέλουμε να δούμε και την περιπόθητη πολιτική απεργία διαρκείας.

Κάποιος που μάλλον ήταν τελικά εκεί είπε...

Ο Γ. Πέρρος τελείωσε την ομιλία του στις 11.15. Η πορεία του ΠΑΜΕ ξεκίνησε 5 λεπτά αργότερα και πέρναγε από σταθερό σημείο (Βουκουρεστίου και Σταδίου) από τις 11.35 που έφτασε η κεφαλή μέχρι τις 12.40 που έστριψε το τελευταίο μπλοκ. Σύνολο 1 ώρα και 5 λεπτά. Το πρώτο μπλοκ της ΓΣΕΕ (με επικεφαλής τους ένστολους!!!) έφτασε στο ίδιο σημείο 10 λεπτά αρότερα στις 12.50. (Ένα δεύτερο μπλοκ από αναρχικούς είχε φτάσει μέσω της Πανεπιστημίου στις 12.45). Όπως φαίνεται από τη Ζούγκλα http://www.zougla.gr/greece/article/ripsi-molotof-sto-sintagma η πλατεία είχε ήδη αδειάσει στις 14.14 (ώρα ανάρτησης στη Ζούγκλα) . Επομένως αν δεχτούμε ότι άδειασε 1 λεπτό νωρίτερα (!!!) το μαξιμουμ που πορευόταν ήταν 1 ώρα και 20 λεπτά. 15 λεπτά παραπάνω.
Να μη μιλήσουμε τώρα για πυκνότητα που το μπλοκ των α/α είχε απόσταση 50 μέτρα από το μπρος και το πίσω .
Όποιος προσπαθεί να φορτώσει πολιτική "ουράς" πίσω από τη ΓΣΕΕ με εικονική πραγματικότητα ας φροντίσει τουλάχιστον να είναι πειστικός γιατί η τεχνολογία έχει προοδεύσει...

Ανώνυμος είπε...

Καπετάν Σεχτάρη εισαι Τρομερός πραγματικά: Και τι δεν ανακάτεψαν εκει στην κορφή: «ότι κόλπα μπορείς να φανταστείς: Τι μίκηδες, τι ζουράρηδες κατεβάσαμε, τι ΚΕΑ, τι Συνασπισμούς» αλλά και παλιότερα αρχής γενομένης από την καρατόμηση του ΚΚΕ από τους Σοβιετικούς Νομενκλατούρηδες το 56.Ολους τους ξεβρασμένους (τιμωρηθέντες ή διαγραφέντες) από το ΚΚΕ :κολιγιάννη-παρτσαλίδη –βαφειάδη-τσολάκι κλπ δεν χρησιμοποίησαν ?Τίποτε ρε παιδί μου! Εκείνο το 25% του 1958 δεν ξανάρθε! Ένας εδώ μου είπε ότι δεν κάνει, γιατί εκείνο το 25 μας έφερε τη χούντα το 67!!!!! Κι όχι ότι διέλυσαν τις οργανώσεις του ΚΚΕ προσδένοντας την ΕΔΑ στην ουρά της ΕΚ των Παπανδρέου παραδίδοντας του όλο εκείνο τον κόσμο στην οικογένεια μέχρι και τις μέρες μας!
Αλλα εσύ Σεχτάρη που εισαι και παλιός απάντησέ μας γιατί δεν έπιαναν οι αντικομμουνισμοί τις δύσκολες δεκαετίες 30-40-50? Μήπως το πρώτο εργατικό κράτος έλαμπε σαν φάρος της Ανθρωπότητας? Μήπως η γραμμή των Μετώπων που ανέπτυσε το ΚΚΕ με ηγέτη (κυριολεκτικά) τον Ν Ζαχαριάδη? Αντιφασιστικό-λαικό το 34 ,Εθνικό το 40-44 με το μεγαλείο του ΕΑΜ που προδόθηκε στο Λιβανο-Καζέρτα-Βάρκιζα από τους παρτσαλίδη ρούσσο-σιάντο. Αλλά και μετά την τελική ήττα το 49 ( αποτέλεσμα της Βάρκιζας) το 51 με εξορία τους μισούς στα νησιά και τους υπόλοιπους στις Σοσιαλ Χώρες, ξανά δημοκρατικό Μετωπο την ΕΔΑ κι όχι κόμμα ουρά των Παπανδρέου !

Ανώνυμος είπε...

1. Η ομιλία του Πέρρου τελείωσε γύρω στις 11:30 και όχι στις 11:15! Είναι κραυγαλέο ψέμα αυτό που λες και εύκολα διαπιστώνεται.

2. Η πορεία του ΠΑΜΕ πέρασε από Βουκουρεστίου και Σταδίου από τις 11:45 μέχρι τις 12:22 περίπου. Τα μπλοκ σωματείων και ΓΣΕΕ πέρασαν από το ίδιο σημείο από τις 12:35 έως τις 13:18, ακριβώς από πίσω τους ακολουθούσε το κεντρικό πανό του Συντονισμού, το οποίο πέρασε από τις 13:18 μέχρι τις 14:14. Στις 14:14 φτάνει Βουκουρεστίου και Σταδίου το πανό των φοιτητικών συλλόγων και ξεκινάει η προβοκάτσια και τα χημικά έξω από Μ. Βρετάνια και Κινγκ Τζορτζ. Τα μπλοκ πάνε προς τα πίσω, μετά ξαναμαζεύονται και προχωράνε κάποια, μετά ξαναπέφτουν λίγα χημικά, κατόπιν τα τελευταία μπλοκ συνεχίζουν να φτάσουν μέχρι την Πλ. Συντάγματος (και αφού ήδη κάποιος κόσμος την έχει κάνει) και όλο αυτό το τελευταίο μέρος της πορείας διαρκεί περίπου άλλα 13-14 λεπτά για να περάσει από το ύψος της Βουκουρεστίου.

Έτσι έχουν τα πράγματα.

Ανώνυμος είπε...

Είσαι τεράστιος ψεύτης...

Ο Πέρρος τελείωσε την ομιλία την ώρα που σου είπα. Φαίνεται και από την ανταπόκριση της Ζούγκλας.

Πάρε τώρα την ανταπο΄κριση της κατάληψης ΕΣΗΕΑ που μόνο φιλο-ΠΑΜΕ δε τη λες...
http://katalipsiesiea.blogspot.gr/2012/09/24-2609_26.html#more

Λέει ότι η πορεία από το Μουσείο ξεκινάει 12.35.
Λέει επίσης ότι τα μπλοκ του ΠΑΜΕ αποχωρούν από το Σύνταγμα στις 12.45 (ότι σου είπα και εγώ δηλαδή).

Ανώνυμος είπε...

Δες και αυτό

http://www.enikos.gr/society/82374,Twra-To_PAME_apoxwrei_apo_to_Syntagma.html

Ανώνυμος είπε...

1. Μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις σε ποιο ακριβώς σημείο η ανταπόκριση της Ζούγκλας λέει τι ώρα τελείωσε η ομιλία του Πέρρου, γιατί εγώ δεν το βρίσκω?

2. Σε κάθε περίπτωση, συζητάμε για το τι ώρα τελείωσε η ομιλία του Πέρρου ή για το τι ώρα έφτασε η κεφαλή των μπλοκ μας Σταδίου και Βουκουρεστίου και τι ώρα πέρασαν τα τελευταία από εκεί?

3. Η πορεία από το Μουσείο μπορεί όντως να ξεκίνησε να κινείται στις 12:35, έχει ιδέα τι ώρα έφτασα Βουκουρεστίου και Σταδίου?

4. Τα τελευταία μπλοκ του ΠΑΜΕ όντως έφυγαν από το Σύνταγμα στις 12:45 ή εγώ θα έλεγα καλύτερα στις 12:40. Τι σχέση έχει αυτό με τα υπόλοιπα που συζητάμε? Σου είπα εγώ ότι τα μπλοκ του ΠΑΜΕ έφυγαν από το Σύνταγμα στις 12:15? Ή μήπως σου είπα ότι τα τελευταία μπλοκ μας πέρασαν από Βουκουρεστίου γύρω στις 12:22? Και φυσικά μετά, με αργή ροή συσσωρεύονταν στο Σύνταγμα και σιγά-σιγά αποχωρούσαν.

Ανώνυμος είπε...

Η δημοσιογραφική ανάρτηση "13:02" και το "τώρα" του ρεπορτάζ είναι επιχείρημα? Με δουλεύεις? Δε συνεχίζω την κουβέντα γιατί είναι πλέον αστεία.
Αν θες γράψε και ότι το ΠΑΜΕ ήταν στο Σύνταγμα μέχρι τις 14:00 και ότι είχε 100.000 κόσμο.
Καληνύχτα και καλή τύχη...

Ανώνυμος είπε...

ποστάκι το ποστάκι τον κουρεύουμε το χρόνο ε?

Στην πρώτη ανάρτησή σου έλεγες χρόνους 40 λεπτά 120 λεπτά.

Στη δεύτερη πήγαμε στα 40 λεπτά 90 λεπτά.

Στην τρίτη (και φαρμακερή) έχουμε πάει στα 55 λεπτά με 90 λεπτά.

Όταν κατασταλάξεις πες και σε μας.

Επειδή η συζήτηση καταντάει κουραστική και βαρετή, πέρσι στις πλείστες από τις πορείες το ΠΑΜΕ είχε διπλάσιο κόσμο. Λέει κάτι αυτό?
Λες στο πρώτο ποστ.
"Μας κοροϊδεύουν στα μούτρα οι άνθρωποι? Στο δρόμο κάτι τέτοιο δε φαίνεται. Να στρατολογούμε μαζικά εργάτες στο Κόμμα, δε φαίνεται. Να συσπειρώνουμε περισσότερο κόσμο στις παρατάξεις μας, δε φαίνεται. Να έχουν μαζικοποιηθεί τα συνδικάτα κάτω από τη δική μας παρέμβαση και πολύ περισσότερο τα δικά μας συνδικάτα, δε φαίνεται. Να αυξήσαμε τις δυνάμεις σε κάνα σωματείο, ούτε αυτό φάινεται. Σε ΟΛΑ τα παραπάνω οι "δείκτες" είναι ξεκάθαρα αρνητικοί. Συνεπώς? Από πού προκύπτει το συμπέρασμα? Ποιον βοηθάει το ψέμα? Τους σ/φους? Το Κόμμα? Το κίνημα?"
Έχεις κάτι υπόψη σου ή τα βγάζεις από την κοιλιά σου?

Λες παρακάτω:
"πάρχουν σοβαρότατες απώλειες σε ψήφους και ποσοστά τα τελευταία τρία χρόνια σε πολλά σωματεία (και σε αρκετά νευραλγικά από θέση στην παραγωγή), έχουν χαθεί σωματεί από τη δύναμη του ΠΑΜΕ, ενώ παράλληλα υπάρχουν και μικρές αποσπασματικές άνοδοι σε κάποιους χώρους (ενίοτε σε ποσοστά, ενίοτε και σε ψήφους)"

Δώσε δύο-τρια συγκεκριμένα παραδείγματα (μπας και γίνεις πιστευτός). Η κατάσταση που περιγράφεις είναι μίλια μακριά από την πραγματικότητα. Υπάρχει σοβαρότατη ενίσχυση σε κλάδους, σε σωματεία (τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού) και σε αυτούς υπάρχει και οργανωτική ανάπτυξη.

ΥΓ
Αυτό το 12.22 το έχεις κατγράψει κάπου? είναι ρε παιδάκι μου σε κάποιο i-phone?Μήπως είναι 12.23?!!!

ΥΓ2
Κόψε αυτό το πρώτο πληθυντικό γιατί προφανως δεν είσαι ένας από "εμάς".

Ανώνυμος είπε...

παιδια οταν η κουβεντα παει στο ποιος την εχει μεγαλητερι δεν εχει νοημα
1)η γσσε και οι λοιπες δημοκρατικες δυναμεις(συριζα,ανταρσια,τα περισσοτερα πρωτοβαθμια κτλ) ΔΕΝ ηθελαν την απεργια αρα γιατι να εχουν κοσμο(και αγαπητες οπορτουνες δεν την ηθελαν αφου το ΠΑΜΕ ξεκινισε απο τον Ιουνη την διαδικασια ενω ο Βασιλοπουλος δεν εβλεπε αλλο δρομο)
2)για να θελεις μια απεργια πρεπει να την προπαγανδιζεις(και οχι την τελευταια βδομαδα), να κανεις γ.σ. τον σωματιων για να παρουν αποφασεις, να περιφρουρεις της πυλες των εργωστασιων κτλ

το ερωτημα ειναι το εξης ΑΝ η γσσε
ειχε τον 8πλασιο κοσμο απο το ΠΑΜΕ και τι εγινε;;;
θα γινετε καλητερα ο κοινονικος διαλογος;;;
οι Βασιλοπουλοι θα υπογραφουν -14%;;;
ή οι ανταρσιτες δεν θα κρυβοντε στις συνελευσεις των ΟΤΑ για να μην τους διαγραψουν(οπως το ΠΑΜΕ);;;

και ανωνυμε <> σε ποιο σημιο σταθηκες και μετραγες,εβλεπες τις αποστασεις των μπλοκ κ΄ των διαδυλωτων μεταξυ τους;;;
ο χρονος δεν ειναι το μονο που μετραει....και δεν μπορει μονο ενα ζευγαρι ματια να μετρισει μια πορεια.

Ανώνυμος είπε...

Κάνοντας κάποιες διασταυρώσεις στοιχείων, όντως έχεις δίκιο ότι η ομιλία του Πέρρου τελείωσε κατά τι νωρίτερα από τις 11:30 που έλεγα, τελείωσε στις 11:20 ακριβώς (11:15 μου έλεγες εσύ) και τα πρώτα μπλοκ μας όντως έφταναν στη Βουκουρεστίου στις 11:35 και όχι στις 11:45 που σου έγραφα.
Συγγνώμη για το λάθος των 10 λεπτών...
Όλα τα υπόλοιπα παραμένουν φυσικά ως έχουν.

Ανώνυμος είπε...

Λύξασαν οι συριζαίοι με το ΠΑΜΕ!

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=7059641&publDate=28/9/2012


ΜΠΟΥΜΠΗΣ

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε των 3:22: δώσε κάνα παράδειγμα από τη συνδικαλιστική ανάπτυξη μπας και γίνεις πιστευτός... Και μετά τα λέμε...

Επίσης μάθε πρόσθεση. Τα 40 λεπτά που έλεγα (χοντρικα, γιατί είχα δώσει 42) έγιναν απλώς 50 (52 αφού έτσι θες), γιατί όντως είχα λάθος στην ακριβή ώρα που τελείωσε η ομιλία του Πέρρου και ξεκίνησε η πορεία του ΠΑΜΕ. Τα υπόλοιπα λεπτά παρέμειναν ως είχαν από την αρχή, 120 λεπτά (για την ακρίβεια 115 λεπτά - συγγνώμη κι εδώ για τη στρογγυλοποίηση...)

Και ναι, τα έχω σε άι-φόουν. Θες να στα στείλω και με εσεμές?

Ανώνυμος είπε...

Καλα,εδω και δυο μέρες ασχολείστε με το ποιός την έχει μεγαλύτερη;Αυτό είναι το θέμα;Και τι θα άλλαζε δηλαδή αν η πορεία της ΓΣΕΕ,γιατί σε αυτήν ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μην ξεχνιόμαστε,είχε παραπάνω κόσμο;
1)Οτι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να κινητοποιήσει περισσότερο κόσμο;
2)Οτι για πολλοστή φορά οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάνουν πλάτες στην ηγεσία της ΓΣΕΕ(ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ)και στο δεκανίκι της την Α.Π;
3)Τι πολιτικό χαρακτήρα παίρνει μια τέτοια πορεία;Ρήξης και ανατροπής με την κυρίαρχη πολιτική όπως(σε ένα βαθμό τουλάχιστον) συμβαίνει με το ΠΑΜΕ ή εκτόνωσης-ενσωμάτωσης όπως συμβαίνει με τις πορείες της ΓΣΕΕ;
4)Το οτι κάποιοι συναθροίζονται με την ηγεσία της ΓΣΕΕ και επαίρονται για αυτό(γιατί ο κόσμος που πάει στη συγκεκριμένη πορεία πηγαίνει κατα κύριο λόγο για τη ΓΣΕΕ και όχι για τους ενώτικούς ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΣΥΡΙΖΑ που για να της κάνουν το δύσκολο και να μετρήσουν και τα κουκιά τους,μαζεύονται λίγα μέτρα παρακάτω) το αφήνετε στο απυρόβλητο μόνο και μόνο για επιβεβαιωθείτε μέσω της όποιας αριθμητικής ανωτερότητας;
5)Οτι σέρνονται πίσω απο αυτούς που προσυπογράφουν την κατακρεούργηση των εργασιακών δικαιωμάτων;
Υ.Γ:Οταν τα αριθμητικά δεδομένα είναι αυτά που κυριαρχούν στη συζήτηση,χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν έχουν την αξία της,τότε αυτομάτως χάνεις και την ουσία του πράγματος.

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Ανώνυμε των 28/9 1:42,
Δεν ήταν ίδιος ο αντικομμουνισμός του '30 - '50, με τον αντικομμουνισμό μετά το '60. Σε αφήνω να βρείς μόνος σου τις διαφορές.
Νάχεις υπόψιν ότι δεν είναι σίγουρο ότι το εαμικό κίνημα ακολούθησε πιστά τις κατευθυντήριες γραμμές της πρωτοπορίας, που το καθοδήγησε, που κι αυτές δεν ήταν οι απόλυτα σωστές(σύμφωνα με τα κριτήρια, που η απόσταση +70 ετών μας επιτρέπει ασφαλέστερα να διατυπώσουμε, γνωρίζοντας πια τα αποτελέσματα...). Μπήκαν εκατομμύρια άνθρωποι στο κίνημα, που ελάχιστα γνώριζαν από ιστορικό υλισμό, αμφιβάλλω πόσοι γνώριζαν και πόσοι είχαν αφομοιώσει τις σχετικές αποφάσεις του ΚΚΕ και τις Διεθνούς. Ο καθένας άκουγε εκείνο, που ο ίδιος περίμενε, με βάση τις δικές του εμπειρίες, να ακούσει. Το "Εθνικό Μέτωπο" στην πράξη ολοκλήρωσε το καθήκον της εθνικής απελευθέρωσης από την Κατοχή, και έβαλε και κάποιες βάσεις για κάποιους αστικοδημοκρατικούς μετασχηματισμούς, που ολοκληρώθηκαν αργότερα, από αστικές δυνάμεις. Βέβαια είχε και ταξικές αναφορές, μίλησε για κομμουνισμό σε μεγάλες μάζες του Λαού, αλλά η πρόσληψη καθόλου δεν θα πρέπει να θεωρείται ικανοποιητική και δεδομένη. Αν το καλοσκεφτείς, στην πράξη (πέρα από συνθήματα και τραγούδια) λειτούργησε βασικά σαν αστικό κίνημα, κι ας μην ήταν αστικό κίνημα.
Δε βλέπω τα Λίβανο, Βάρκιζα κλπ. να βρίσκονται σε μεγάλη δυσαρμονία με τους "ενεργούς" στόχους του ΕΑΜ, πέρα από διακηρύξεις, επαναλαμβάνω, και πέρα από τις προσδοκίες των κομμουνιστών και τους στόχους του ίδιου του ΚΚΕ.
Οπως μου διηγούνταν αρκετοί αγωνιστές τις εποχής, μετά την απελευθέρωση πολλοί λάκισαν, και δεν φταίει κυρίως η Βάρκιζα γι αυτό... Ακόμα και σε αυτούς, που φώναζαν Λαοκρατία και Κομμουνισμός, υπήρχαν πολλοί, που τόβλεπαν σαν ένα είδος "καλού Καπιταλισμού". Ο,τι άρχισε δηλαδή να στήνεται στην Ελλάδα μετά το '61 και ιδίως μετά το '75.
Οπότε, μην πετάς τη σκούφια σου για το 24% του '58, προάγγελος του ΠΑΣΟΚ ήταν, η, να το πω καλύτερα, το ΠΑΣΟΚ του '81 ήταν πια ένα καθυστερημένο και αναχρονιστικό "ΕΑΜ", σε μια εποχή, που αντικειμενικά μπαίναν καθήκοντα σοσιαλιστικών μετασχηματισμών.
Και καλός ο Ν. Ζαχαριάδης, απόλυτα αναγκαία η αποκατάστασή του, αλλά ο "Ζαχαριαδισμός" ούτε την σωστή πολιτική αποτίμησε του ίδιου του Ν.Ζ. βοήθησε ούτε και το κομμουνιστικό κίνημα της πατρίδας μας.
Ο ιστορικός υλισμός μας δίδαξε να μην απολυτοπούμε την θετική η αρνητική συμβολή των προσώπων στην κοινωνική εξέλιξη.
Αυτά σαν προσωπική γνώμη και χωρίς αξιώσεις εμβριθούς μελετητή.
Για πιο σίγουρες εκτιμήσεις δες το "Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ".

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα Σεχτάρη Παράλειψη το όνομα χτές.
Λες: Νάχεις υπόψιν ότι δεν είναι σίγουρο ότι το εαμικό κίνημα ακολούθησε πιστά τις κατευθυντήριες γραμμές της πρωτοπορίας, που το καθοδήγησε.
Βεβαίως!!! Μα αυτές είπα προδόθηκαν απ τους συγκεκριμένους… και αυτά, επισημάνθηκαν από τότε. Άλλα μετά από 70 χρόνια να αποσιωπάς ότι « το Επαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό (...)».που έγραφε ο ΝΖ στο γνωστό γράμμα του , και να λες το πρωτοφανές ότι το ΕΑΜ ολοκλήρωσε το καθήκον του!!!!!! (Ε…είσαι Τρομερός)
Τότε πες μου σε παρακαλώ γιατί παρέδιδαν τα όπλα οι πατριώτες αγωνιστές του ΕΛΑΣ ( όχι όλοι κομμουνιστές και καλά) με κλάματα????? Δες: http://www.youtube.com/watch?v=f1ij2vGc2IA
Οι αρχείοι και οι τροτσκιστές αυτά τα έλεγαν από τότε, αλλά οι ρώσοι νομενκλατούρηδες τα χρησιμοποίησαν με οτιδήποτε άλλο επιχείρημα αντιδραστικο,δεξιό ή αριστερό αντιΚΚΕ για να το αποκεφαλίσουν στα υπόγεια της αίθουσας που διεξάγονταν το κακόφημο 20ο συνέδριο με μια επιτροπή από 6 ξένα κόμματα. Σ αυτή την επιτροπή ήταν ένας μεγάλος Σέχτας ο Κούουσινεν ( ποιος τον θυμάται?) που γράφει ο ΝΖ γι αυτόν στον Αλέξη Πάρνη: «[….]Θάθελα νάξερα τι θάκανε ο σ. Κούουσινεν αν το κόμα του (το φιλανδέζικο) είχε να επιδείξει την ίδια υπηρεσία που το ΚΚΕ πρόσφερε στη Σοβ. Ενωση στα 1941*.και βρισκότανε κάποιος να θελήσει να λερώσει την υπηρεσία αφτή.Ο σ. Κούουσινεν θεωρούνταν ειδικός στην εξόντωση της σοσιαλδημοκρατίας και του ρεφορμισμού. Δεν ξαίρω να έχει να επιδείξει και πραχτικά αποτελέσματα (άρθρα και λόγους έχει γράψει και εκφωνήσει πολλούς).Όμως το ΚΚΕ έχει δική του πολύτιμη θετική πείρα απομόνωσης με σωστή πολιτική ενιαίου μετώπου, ρεφορμιστών, αγροτοπατέρων ψεφτοσοσιαλιστών, τροτσκιστών-αρχείων ,ψεφτοδημοκρατών(Πλαστήρας-ΕΠΕΚ) κλπ.»
Γ Κρητικός

Ανώνυμος είπε...

Κι αυτό το «Αυτά σαν προσωπική γνώμη και χωρίς αξιώσεις εμβριθούς μελετητή.» Τι παραμύθια είναι αυτά ότι χρειάζεται να είσαι «εμβριθής μελετητής» ή προφέσορας για να καταλάβεις τα απλά: ότι η 25ετία 31-56 ήταν η πιο ανοδική και επαναστατική στην κύρια πλευρά χρονική περίοδος της ιστορίας του ΚΚΕ που ανακόπηκε βίαια κι απ έξω το 56-58 .Αυτά τα λεν οι προφεσόροι για να έχουν μεγαλύτερο ειδικό βάρος στην σύγχυση που σκορπούν. Γ Κρητικός

Ανώνυμος είπε...

"σε μια ωραία «κινηματική» εκδοχή της φιλελεύθερης λογικής των άκρων" –
Αν και δεν είδα το σύνθημα στο οποίο αναφέρεσαι (σε κάποιο τοίχο προφανώς) να πω ότι αν υπάρχει είναι καταφανώς απαράδεκτο.
Οι αναρχικοί πάντως είχαν μπλοκ στο οποίο τα συνθήματα του δεν έχουν καμμία σχέση με αυτό που περιγράφεις,ενώ το πανό τους μιλούσε "...για την αναρχία και τον κομμουνισμό".
Και για να είμαστε και ιστορικά ακριβής η "κινηματική εκδοχή της λογικής των άκρων" έχει καθιερωθεί -για να αποδώσουμε και τα του Καισαρος τω Καισαρι- με βάση ταμπέλες του τύπου 'αναρχοφασίστες" και "εκοφίτες"(για τα εαακ)

Ανώνυμος είπε...

Οι αρχειομαρξιστες, η ιστορία και ο ρόλος τους στα γενόμενα εντός Ελλάδας:http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=1356347.
Κ.Α.Β

kk είπε...

Πρός Γ. Κρητικό,
Με κάθε σεβασμό, παρακολουθώ τη σκέψη σου. Ωστόσο,δε μπορώ να μην παρατηρήσω ότι αυτά που γράφεις απέχουν από κάθε προσπάθεια ιστορικής προσέγγισης του ζητήματος.Επίσης πρέπει να σου επισημάνω ότι οι κρίσεις που κάνεις αναφορικά με τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για την ιστορία δεν έχουν καμιά σχέση με τις πραγματικές θέσεις και εκτιμήσεις. Ούτε έχει βγάλει το ΚΚΕ τέτοια συμπεράσματα στα οποία ασκείς κριτική. Αντιμετωπίζω με σεβασμό αυτά που γράφεις, γιατί τα γράφεις επώνυμα, επομένως μιλάς με καθαρότητα.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Ενώ τα τελευταία μπλοκ της γσεε μόλις τώρα περνάνε από τη βουκουρεστίου και ενώ βρισκόμαστε εν αναμονή κάποιων αριθμητικών στοιχείων που να μας δίνουν πιο σαφή εικόνα για τη σήψη και την παρακμή (παρεμπιπτόντως, δεν είναι η έρευνα το φόρτε μου και δεν έχω ακριβώς μεράκι να κάνω μια τέτοια δουλειά), παρακολουθώντας τα σχόλια του κρητικού και την τοποθέτηση του ζαχαριάδη που παραθέτει, μου δημιουργήθηκε η εξής απορία: αν απομονώσουμε τους τροτσκιστές, τους ψευτοσοσιαλιστές, τους ρεφορμιστές και τους ψευτοδημοκράτες, με ποιες ακριβώς δυνάμεις θα φτιάξουμε το ενιαίο μέτωπο; Και με ποιον ακριβώς πιστεύουμε ότι μπορεί να γίνει αυτό σήμερα, συγκεκριμένα;

Και κάτι προς τον προτελευταίο ανώνυμο. Αυτό που γράφω για την κινηματική εκδοχή της λογικής των άκρων δεν πατάει μόνο στα διάφορα ευφυολογήματα περί κνατ κτλ, αλλά στην έμπρακτη στάση τους, πχ στις 20 οκτώβρη. Και το δυσάρεστο είναι ότι όλα αυτά συναντάνε την αποδοχή και τη συναίνεση -σε μεγάλο βαθμό- των υπολοίπων. Όλοι μαζί ενάντια στους 'σεχταριστές'.

Ανώνυμος είπε...

Τα διάφορα "ευφυολογήματα περί ΚΝΑΤ" δεν βγήκαν τυχαία.Ήταν άλλωστε πραγματικό και όχι ευφυολόγημα ,το ξύλο που έχουν ρίξει μέλη της περιφρούρησης του κομμουνιστικού κόμματος σε πιτσιρικάδες σε αρκετές περιπτώσεις.Σε ότι δε αφορά τις 20 Οκτώβρη η σύγκρουση δεν ήταν μονόπλευρη.Από ότι θυμάμαι πάντως οι ανακοινώσεις των περισσοτέρων στήριξαν ανεπιφύλακτα τους "σεχταριστές".
Και επειδή δεν θέλω να μπω σε μία ατέλειωτη παράθεση του "ποιος έχει κάνει τα περισσότερα" θα επιμείνω στα περί λογικής.
Είναι το κομμουνιστικό κόμμα που ιστορικά έχει εισάγει την λογική των άκρων σε "κινηματική εκδοχή" προκειμένουν να μειώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.Αυτό ισχυρίζομαι και δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν έχεις όντως αντίλογο επ αυτού.

Μπρεζνιεφικό απολίθωμα είπε...

Τα περί κνατ βγήκαν την εποχή του χημείου. Έχω υπ' όψιν μου και τις δυο εκδοχές για τα γεγονότα, μπορώ να τις αναπαράγω, αλλά δεν έχω προσωπική εικόνα. Αν θέλεις να συζητήσεις για αυτό, καλύτερα να το κάνεις με κάποιον παλιότερο, που να τα έχει ζήσει.

Έχω όμως καλύτερη προσωπική αντίληψη για αυτά που ακολούθησαν.
Λίγο-πολύ όλοι οι χώροι έχουν ρίξει μερικές ψιλές για μια αφίσα, έναν χώρο και πάει λέγοντας. Δε μιλάω για αυτό. Δε μιλάω ούτε για ανακοινώσεις και εκτιμήσεις κάποιων γεγονότων, όπως της μαρφίν, για τον αντικειμενικά προβοκατόρικο ρόλο που παίζουν οι δυνάμεις αυτές. Αυτό δεν είναι η λογική των άκρων, αλλά στοιχειώδης λογική, σκέτο.
Μιλάω για τη λογική που στοχοποιεί τον άλλο ως το βασικό εχθρό και το αποδεικνύει έμπρακτα. Που ρίχνει σπρέι πιπεριού και νεράντζια με ξυράφια στους 'απέναντι'. Για αυτό μιλάω για τις 20 οκτώβρη και τη δολοφονική επίθεση εναντίον άλλων μπλοκ με διαδηλωτές. Οι αναρχικοί δεν έμειναν στο σύνθημα 'ξύλο στα κνατ' αλλά πέρασαν στην πράξη. Και σε αυτό δυστυχώς είχαν απ την ανοχή ως και την ενεργό συμμετοχή κάποιων "ενωτικών" μπλοκ. Οι περισσότερες ανακοινώσεις κινήθηκαν στη λογική των ίσων αποστάσεων, στην καλύτερη. Η ανακοίνωση της ανταρσύα ήταν τιμητική εξαίρεση, αλλά δυστυχώς δεν αντιπροσώπευε τη βάση της.

Η σύγκρουση δεν ήταν μονόπλευρη, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πας με το σταυρό στο χέρι. Από την δική μας πλευρά όμως μπορώ να σου πω το παράδειγμα στη θεσσαλονίκη το 2003, με την περιφρούρηση να κάνει διάδρομο στους αναρχικούς που είχαν εγκλωβιστεί στο κτίριο όπου είναι τα γραφεία του 904, για να φύγουνε ασφαλείς. Μπορώ να σε παραπέμψω και στο πρόσφατο ρεπορτάζ του ρίζου για την καταστολή στην τελευταία πορεία που δεν αφορούσε τα δικά μας μπλοκ, αλλά καταγγέλθηκε.

Εν πάση περιπτώσει, προσωπικά δε με ενδιαφέρει να σε πείσω για κάτι που έχεις τόσο διαφορετική άποψη, ούτε να συνεχίσω επί του θέματος. Όποιος έχει αντίληψη, βλέπει και κρίνει κι από αυτό κρίνεται στην τελική

Μανόλης Μακρυδάκης είπε...

Σ ευχαριστώ kk για τα ευγενικά σου λόγια αλλα νομίζω ότι τα σχόλιά μου απαντούν στα σχόλια του Σέχταρ του Τρομερού που είναι στο πνεύμα του Μ Μαίλη που λέει απαντώντας σε κείμενα της ISKRA του Λαφαζάνη :
«[…] Βεβαίως, η παραπάνω ανάλυση δεν ήταν μόνο ή κυρίως πρόβλημα του Ζαχαριάδη. Ηταν γενικότερη αδυναμία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος να αναλύσει αντικειμενικά την κατάσταση και για τις χώρες με μέσο επίπεδο καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ετσι, ανήγαγε την αιτία σε αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα σε αιτία: Η καπιταλιστική καθυστέρηση της Ελλάδας, σε σύγκριση με σειρά χωρών της Δυτικής Ευρώπης, αποδόθηκε στην εξάρτηση της ελληνικής αστικής τάξης από το ξένο κεφάλαιο, ιδιαίτερα το εγγλέζικο.» αλλά πιστεύω και του « δοκιμίου της ιστορίας».
Πράγματα δηλ χιλιοειπωμένα απ τους αρνητές της γραμμής των Μετώπων από πολύ παλιά Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο για σένα kk.Γ Κρητικός

Ανώνυμος είπε...

«αν απομονώσουμε τους τροτσκιστές, τους ψευτοσοσιαλιστές, τους ρεφορμιστές και τους ψευτοδημοκράτες, με ποιες ακριβώς δυνάμεις θα φτιάξουμε το ενιαίο μέτωπο;»
Μα τότε Μπρεζνιεφικό απολίθωμα δεν θα έχουμε φτιάξει ενιαίο μέτωπο, αλλά κατι σαν ΠΑΜΕ ένα πράμμα, μόνο με μπρεζνιεφάκια. Τη φράση του Ν Ζ : « Όμως το ΚΚΕ έχει δική του πολύτιμη θετική πείρα απομόνωσης με σωστή πολιτική ενιαίου μετώπου, ρεφορμιστών, αγροτοπατέρων ψεφτοσοσιαλιστών, τροτσκιστών-αρχείων ,ψεφτοδημοκρατών(Πλαστήρας-ΕΠΕΚ) κλπ.» θα την κατανοούσες καλύτερα αν έμπαινες στο νόημα που έδινε η Γ Διεθνής στα Μέτωπα που όπως ξαναείπα ήταν η γραμμή που οδήγησε στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη του 1945 αλλά και στην νίκη τής Κινέζικης επανάστασης το 1949 (κοκκίνισε η μισή υδρόγειος!) ¨Όπως έχω ξανα πεί υπάρχει στο διαδύκτιο η εισήγηση του ΓΚ Δημητρώφ από το blog http://leninreloaded.blogspot.gr/ σε 11 συνέχειες (από Ι εως ΧΙ) αν στο ευρετήριο κατω δεξιά πατήσετε • Dimitrov
Σε γενικές γραμμές συμμαχούμε μ όλους αυτούς (που δεν είναι ότι καλύτερο-αν ήταν, θα τανε στο κόμμα!), και ο κόσμος που επιρεάζουν σιγά σιγά βλέπει τι υποστήριζε και τους εγκαταλείπει! Οπου εφαρμόστηκε σωστά η γραμμή είχεν επιτυχίες ! Στην αντίθετη περίπτωση απομονώνονταν το σεχταριστικό κόμμα!!!!Γ Κρητικός

Ανώνυμος είπε...


Ναι όντως από την εποχή του Χημείου υπάρχει αυτός ο όρος και κατά τη γνώμη μου καθόλου αδικαιολόγητα ,με βάση την τότε επίθεση σε κατάληψη.
Αλλά ας μιλήσουμε για τα πιο πρόσφατα για τα οποία και εγώ έχω αντίληψη.Πρώτα από όλα σε ότι αφορά εκτιμήσεις γεγονότων όπως της μαρφίν ,θα σε παρέπεμπα στις ανακοινώσεις δεκάδων αναρχικών συλλογικοτήτων.Όπου επίσης καταγγέλεται η αντικοινωνική βία και επισημαίνονται οι συνέπειές της.
Σε ότι αφορά την λογική ,μίλησες για την λογική των 'άκρων" και επεσήμανα ότι αυτή στην "κινηματική" της εκδοχή εχει εισαχθεί από το ΚΚΕ πολύ πριν από τις 20 Οκτώβρη.Σε ότι αφορά δε τις 20 οκτώβρη ,και οι αναρχικοί και τα μέλη του ΚΚΕ πέρασαν στην πράξη καθώς αποφάσισαν με βία να υπερασπιστούν διαφορετικές στοχεύσεις οι οποίες αλληλοσυγγρούονταν.Κι επειδή θυμάμαι τις ανακοινώσεις οι περισσότερες δεν τήρησαν ίσες αποστάσεις.
Ακριβώς επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πας με το σταυρό στο χέρι ,έγραψα και πριν ότι δεν έχει νόημα να μιλάμε για περιπτώσεις συμπλοκών ,αλλά για το πως έχει εισαχθεί μία λογική -αυτή που εξομοιώνει τον ενδοκινηματικό αντίπαλο με τους φασίστες-.
Δεν αμφιβάλλω για το περιστατικό που αναφέρεις (έχω ακούσει σχετικά),ούτε ισχυρίζουμαι πως υπάρχει κάποιο "απόλυτο κινηματικό κακό" το οποίο προσωποποιώ σε εσάς.Θεωρώ ωστόσο ότι έχει υπάρξει σαφέστατη επιλογή σε ότι αφορά την ρητορική περί "άκρων" εδώ και δεκαετίες από το ΚΚΕ,χωρίς να παραγνωρίζω ότι και στο χώρο μου παρεπιδημούν ειδικά σε ότι αφορά τα ανοργάνωτα τμήματά του -και ευτυχώς τώρα τελευταία δέχονται σφοδρή κριτική- και αντικομμουνιστικές λογικές.Ωστόσο αφενός δεν είναι κυρίαρχες (και ένα σύνθημα σε ένα τοίχο δεν πιστοποιεί το αντίθετο) και αφετέρου αυτές έπονται της στοχοποίησης αυτού του χώρου , ως "άκρο" που συγκοινωνεί με το " απέναντι άκρο".
Έπονται επίσης και της βίαιης (ή μη) αντιμετώπισής του όχι ως αυτό που είναι (μία ανταγωνιστική πολιτική δύναμη) αλλά ως κάτι που δεν είναι ,ένα συνδεδεμένο με τους φασίστες χώρο,-που δεν είναι.
Εν πάσει περιπτώσει εφόσον δεν σε ενδιαφέρει η συζήτηση (γιατί να πείσουμε συνολικά ο ένας τον άλλο θα ήταν όντως δυσκολο) σέβομαι την επιλογή σου και αυτή ήταν η τελευταία τοποθέτησή μου επί του θέματος.

kk είπε...

Προς Γ. Κρητικό
Κατ'αρχήν να ξεκινήσουμε από ένα βασικό δεδομένο. Οποιαδήποτε κριτική(πάντα από την εύκολη θέση για εμάς να τα μελετάμε από απόσταση και σε πιο άνετες συνθήκες) για αδυναμίες ή λάθη στην ιστορία του ΚΚΕ και του Διεθνούς Κμ. Κινημ. δεν μειώνει στο ελάχιστο την επαναστατικοτητα και τον τιτάνιο αγώνας τους, ούτε τις σημαντικές επιτυχίες τους που ήταν κοσμοϊστορικές. Από αυτό το σημείο, έχουμε και την υποχρέωση (πάντα με την άνεση της απόστασης και έχοντας στη διάθεση μας περισσότερα στοιχεία και σε πολλές περιπτώσεις εκ του αποτελέσματος) να μελετάμε και να εμβαθύνουμε. Ανεξάρτητα από προθέσεις των ίδιων των Κ.Κ. Όμως σήμερα μπορούμε να εντοπίσουμε τα προβλήματα στρατηγικής και τις αντιφάσεις, που άνοιξαν και το δρόμο σε υποχωρήσεις ή ακόμα και σε ολέθριους συμβιβασμούς. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα (άλλωστε και ο Ν.Ζ. διέβλεπε τέτοιες πλευρές). Οποιαδήποτε κριτική δεν γίνεται στη βάση των τροτσκιστικών θεωριών, ούτε με τη λογική του μηδενισμού, ούτε με τη λογική τα μέτωπα είναι το πάν. Πολύ περισσότερο να καταλήγουμε στη λογική αποθέωσης προσώπων και ηγετών ή αντίστροφα σε απόλυτη καταδίκη τους. Θα άξιζε για προβληματισμό (χωρίς την απαίτηση να συμφωνήσεις) να διαβάσεις το "Δοκίμιο" και τουλάχιστον να παρακολουθήσεις τη μεθοδολογία του. Επίσης αξίζει να διαβάσεις του Θ. Παπαρήγα "Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος", καθώς και ορισμένα άρθρα στην ΚΟΜΕΠ, αναφορικά με την άνοδο του Ναζισμού και τη στρατηγική του ΚΚΒελγίου στο μεσοπόλεμο. Αυτά για προβληματισμό.